장음표시 사용
481쪽
ai. Ex his patere perspicue videtur , quanto damno suo , excommunicatus , sacrificii assistentia prohibeatur. Eo ipso namque , eripitur ei supremus modus Deum colendi,& gratiaru debita actione prosequendi, itemque placandi; quorum tamen acinium immensa cuiuis est necessitas, simul de utilitas. Praeterea eripitur ei modus facillimus de expeditissimus, tollendi reatum ex culpis remissis superstitem : necnon impetrandi a Deo varia bona spiritualia& tet
poralia. Quod si non ipsius sacrificij vim assistentibus
proficuam,ut nunc fecimus,sed ipsorum assistentium Orationes considerare placeat, nullum cst tempus ad impetrandum opportunius, quam tempus huius fas crificii, ut propterea Angeli ipsi , hanc occasionem captent ad offerendas Deo preces suas, iuxta S.Chrysostomum orat. de S. Philogonio, de ad finem orationis de non contemnenda Ecclesia &mysteriis, &Optime Orat. 3. contra Anom. verbis illis. D Tempore illo, mi frater,i non solum homines clamorem illum
horribilem reddunt, sed etiam Angeli Domino genu sectunt,& Archangeli rosant habent sibi tempus id
idoneum,habent sacram illam oblationem in fauore. Itaque ut homines ramos olearum gerentes, mouere Reges consueuerunt , eoque arboris genere misericordiam commemorant de humanitatem : sc Angeli tunc pro ramis oleagineis, corpus Domini ipsum pro-rendentes, rogant pro genere humano, quasi dicant; pro his Domine rogamus, quos tu adeo dilcxisti, ut
Pro eorum salute mortem obires,animamque in cruce efflares pro his supplicamus, pso quibus ipse tuum largitus es languinem : pro his oramus, pro quibus corpus hoc immolasti.J
482쪽
Quae ergo & quanta miseria est,impediri ad Deum accedere, eo tempore & loco, quo maxima spes esset orationem non fore cassam 3 Et verum quidem est quod idem S. Chrν stomus in Pal. I4 s. optime tradit, Deum ea esse facilitate & benignitate,ut oraturis nobis non sint captandi molles aditus : Tamen non omnes qui ad Principem admittuntur porrecturi libellum supplicem , quoties admittuntur , eandem Principis ad annuendum porrectis precibus dispositionem experiuntur: sed pro varietate circunstanti rum,facilius aut tardius exorant quod petunt. Et codem modo contingit circa Deum , qui maxime per tempus sacrificii,facilem se praebet ad audiendas pre
Excluso excammunicati ascias coetibus publicis precibu , quam damnos.
22. Progredior ad dispendium quod subit excoamunicatus per exclusionem ab oratione publica, quo nomine ossicium Ecclesiasticum,& supplicationes s Cras, & quasvis precationes fusas in lacris fidelium conuentibus,comprehendo. Est autem conventuum illorum, & vi Tertullianus dixit coitionum in unum ad vim faciendam Deo , singularis omnino iucunditas, quam iuuerit in huius puncti aditu agnoscere ex illa, Chrysostomi allocutione ad suos homil. I. de Verb. Esri,im is, verbis illis. Angelicorum ordinum stationem imitates, sine cessatione laudes & hymnotoffertis conditori.' O mira Christi dona i In supernis ς ercitusAngelorum canunt gloriam,in terris homines in Ecclesiis choros agentes , ad illorum exem pluma
483쪽
plum, eandem canunt gloriam.In supernis Seraphim, ter sanctum illum hymnum resonant; in terris eundem hominum promit multitudo, communiterque tum coelestium, tum' terrestrium plaudit celebritas,
una gratiarum actio, una exultatio, una beneuolei
tis,gaudentisque choreae statio.Hanc enim ineffabilis Domini sese ad nos demittentis bonitas comprob
uit; hanc electam,Spiritus congregauit sanctus huius Vocum concentus, paterno beneplacito congruit: dccetis habet modulorum consonantiam, dum a Trianitate velut a plectro quopiam mouetur delectabile illud,ac foelix resonat melos, illam angelicam cantionem,illum desinere nescium concentum: hoc est studii praesentis alacritatisque vectigal, 'hic conuentus nostri fructus. Eoque gaudeo, talem conjiciens in vobis probabilem affectum. Gaudeo dum animorum
vestrorum beneuolentiam, alacritatemque considς- ro,dum gaudium spirituale,dum iuxta Deum exultationem. Neque enim ulla res, tantum adfert gaudii vitae nostrae, quantum hoc quod ex animo gaudetis in Ecclesia congregari. In Ecclesia,gaudentium cor seruatur gaudium In Ecclesia animo deiectorum,ani- ,
morum est recreatio: In Ecclesia dolentium est volu pias: In Ecclesia defatigatorum respiratio:In Ecclesia laborantium requies. Venite enim inquit fis me qui laboratis oe onerati estis, ct ego reficiam vos. . Quid hac
voce possit esse desiderabilius 3 Quid hac inuitatione iucundius 3 Ad epulum te vocat qui in Ecclesiam te
vocat Dominus, ad releuationem pro laboribus ad . hortatur,ad releuationem a molestiis transfert pondus peccatorum alleuans, deliciis animi molestiam, gaudio moerorem sanat. O miram eius curam Io vocationem
484쪽
cationem coelestem l J Tanta iucunditate & coelesti dulcedine, ex coitionibus in sacrum locum ad ora rionem publicam, excommunicatum spoliat excommunicatio.
23. Sed vel ipsa communiter & publice orandi prohibitio , magnum omnino infert dispendium. Quod ut intelligatur , praemittendum est , duobus modis landi poste orationem communem. Primus
est, in persona omnium . ita ut omnes unam orationem emittant, tanquam membra unius communit
ris, partialiter ad sic orandum concurrentia, etsi non Diones aeque loquantur, sed quibusdam loquentibus astent alij, & consentiant, aliterve precibus eorum cooperentus. Et hinc ductum, ut talis oratio dicatur collecta, quiob viro fit, sed ab omnibus colligitur, ait Cassian. 2. de instit. cap. . Alter modus orationis communis, est is quo multi simul ad orandum conueniunt, ex intentione simul orandi. Non quod omnes & singuli unam de eandem orationem fundans,
sed quod unusquisque quidem per te oret quali pri
uatim, fiat tamen aliqua orationum omnium coniunctio,propter concomitantiam temporis,ali cuiusve alterius circunstantiae. Ab utraque hac oratione communi,arcetur excommunicatus, propter honorem orationis, ait Origenes tract. 3 s .in Matth. & praemiserat. Christianus dicit, nore propter locum fieri oratio- . nem distantem ab oratione , sed quia melius est cum nullo orare, quam cum malis orare. Ad demonstrationem autem traditionis istius, utetur exemplo quo Iesus in domo Iairi Sacerdotis , oraturus pro mortua filia cius,omnes eiecit foras, & tres tantum elegit se-ςum, qui & super montem facti s ram testes transe, fieturatio
485쪽
sgurationis ipsius. Propter hoc enim & in Ecclesiis Christi, consuetudo tenuit talis, ut qui manifesti sunt
in magnis delictis, eliciantur ab oratione communi, ne modicum sermentum non ex corde mundo orantium , totam unitatis conspersionem consensus corrumpat. J
Sensius Patram,risono publicae orationis.
Insigni autem dispendio suo excommunicatus ripublica oratione excluditur. Ad quod demonstrandum. Possem equidem ut cum Petro Damian .dicam Opust.2 .c. I. plurima scripturarum & veteris & noui Testamenti exempla congerere, si priores nostri Patres,aut Doctores Ecclesς, super hoc themate su ditus siluissent. Sed superfluum est,nos vilibus sarculis illic glebas effringere,ubi tam strenui cultores,terrae viventium ζ acutissimo linguae suae vomere, reperiuntux arma sulcasse. 1 . Iudicium itaque S S. Patrum exquiramus, & quae illi de fructu orationis publicae & communiterfusς proferunt,adducamus;inde enim quam damnosum sit ab ea excludi, erit per se perspicuum. Antiquissimus Tertullianus cap. 39. Apolog. ita in hanc rem scribit. Corpus sumus de conicientia religionis, re disciplint veritate,& spei foedere.Coimus in coetu
congregationc, Vt ad Deum quasi manu facta,precationibus ambiamus orates. Haec vis Deo grata est.J. Petrus Chryiologus sermoneas a. tractans locum ex Matth. i 8 .siduo ex vobis cousenserint super te ram , de omni re quamcunque petierint, set illis a Patre
Deo, sic exclamat. Vbi sunt qui praesumunt, Ecclesiae
486쪽
conuentum posse contemni, & solitarias preces, Venerandae congregationi autumant anteferri , si duobus,vel tribus simul positis,mediumse futurii,& omnia se promittit quae postulatus suerit praestitur 3 Qui nihil negat tam paucis, quid in conciliis 3c congregatione sanctorum, poscentibus denegabit 3 Sic credens Propheta, hoc adeptum se gloriatur cum dicit : Confitebor tibi Domine in toto corde meo, in concilio iustorum ct congregatione. Toto corde confitetur, qui
totum sibi in concilio Sanctorum, quod poposcerit,
audit esse pr standum. Rationem egregiam pronunciati sui, reddit ex longe pulchriore, & Deo accepi biliore, proindeque ad exorandum aptiore, Ecclesiae in unum adunatae speciositate,prae unius orantis solitudine. Itaque expostulans de illis qui neglecto ven randi coeliu 2 congregationis ardore,despiciebant coire in communem locum ad orandum, de solitarias priuatasque preces, probari sibi obtendebant, addit. Jsti sunt qui corpus Christi dissipant,membra dispergunt;
nec ad decorem suum patiuntur sormam Dominici habitus peruenire : quam Propheta cum vidisset in spiritu,uc canebat: Speciosusforma prae filiis hominum. Habent quidem singula membra proprium sui munus officii,quod tame tunc implere poterut,si connexa sibi, & compaginata, persecti corporis perueniant ad decorem. Hoc ergo interest inter congregationis plenitudinem gloriosam,& separationis praesumptam de ignorantia, aut negligentia vanitatem, quod in s lute & honore integri corporis , species est unitas membrorum:& in separatione viscerum, est foeda, lethalis,& horrenda pernicies Jis. S. Athanasius in Apologia ad Constantium,
487쪽
cum tertiam sibi impactam criminationem proposuisset, quod Synaxes habuisset in Ecclesia nondum dedicata, inde praesertim factum suum probat, quod ob capacitatem illius Ecclesiae, confertissima multitudo adunari simul p tuerit. Quem orandi modum, longe utiliorem & ad permovendum Deum essc ciorem esse docet, quam si dissociatim &particul tim fiat oratio. Preces inquit faciendae erant. Quid ergo rectius putas, particulatim & dissociatim, una cum periculo elisionis populum synaxes facere, an
potius ut in locum omnium bene capacem conuenerit, & unam eandemque sine dissonantia vocem reddati Certe id rectius est quum & concordia unanimis multitudinis ostedat,& Deum ad exaudiendu,pro
ptiorem habeat.Nam si pro ipsius Saluatoris pacto,inco sensu duoru,quodcu3ue petierint,fiet ; quid igitur
futurum,ubi ex tot latisque populis in unum congregatis, Uya Vox respondeatur,acclamantium, Amen3J S.Chrysostomus hom. q. in a. ad Thessalonic. sub finem,urgens plebem suam,Vt communibus eius or tioni bus iuuaretur, sic habet praeter caetera. f unum quidem rogare pro multis, magnae est audaciae, Aquod multa eget fiducia: multos autem, cum simul Conuenerint, pro uno precari; non est graue, nec im- Portunum. Non enim suae virtuti credens, hoc facit
unusquisque , sed multitudini & consensui , quem
semper maxime respicit Deus,& eo mouetur, ac placatur. Ubi enim fuerint duo,aut tres congregati in nomia ne meo, illic sum in medio eorum. Si ubi sunt duo, aut tres congregat est in medio: multo magis apud nos.
Quod enim per se precares quispiam,n qn potest accis Pere, hoc accipiet precans cum multitudine. Quamobrem
488쪽
obrem Θ Quoniam etsi non virtus propria, sed tamen consensus,magnam habet vim : I bifuerint sinquit
duo, aut tres congregati. Cur dixisti duo 3 Nam si unus fuerit in nomine tuo,cur non es illic Z Quoniam volo omnes simul css e,& non esse diuulsos. Nos ergo alter
alterum condensemus,ac constipemus,charitate coniungamus ac colligamus.Nemo nos separet.J16. Optime homil. r. de prophetiarum obscuri tate, cum praemi silet, Paulum, tantum Apostolum, preces sibi communitatis esse apprecatum,addidisset que, se quoque merito eas exposcere, rationem hanc
reddit. fCum enim infirmi simus dum soli precamur,
ubi vero congreg*ti fuerimus robustiores,inultitudine ac societate inita Deum exoramus. Sic etiam Rex se penumero cum aliquem ad mortem damnarit, uni quidem exoranti pro damnato non annuit, ab intcgra vero ciuitate deprecante facile exoratur, eumque qui ad barathrum adducebatur , ob derrecatorum multitudinem supplicio eximit, atque ad vitam reducit.Tanta vis est orationis multitudinis.Idcirco etiam colligimus & conuenimus hic omnes, ut Vehemen-rius Deum ad misericordiam flectamus. Nam cum orantes soli,ut ante dixi,imbecilles simus,per coniun ctionem charitatis Deum cxoramus, ut nobis postulata concedat. Haec Vero non temere a me proferuntur,neque propter incipsum tantum sed ut semper ad collectas tropcretis, nec dicatis: an non enim orare domi possumξPotes tu quidem orare, sed tanta viri tem non habet oratio, quam ubi cum propriis membris fit,quam cum totum corpus Ecclesiae unanimiterct una voce preces fundit Sacerdotibus praesentibus, ac Verba communis coetus offercntibus. Visne dicere quanta
489쪽
quanta sit virtus orationis, quae in Ecclesia fit 3 Vinctus erat aliquando Petrus in carcere, ac multis cat nis circundatus , oratio autem fiebat sine intermissione ab Ecclesia pro eo , dc confestim illum eduxit e carcere. Quid igitur hac potentius fieri queat oratione,quae de columnis Ecclesiae bene merita est iPaulus enim & Petrus turres erant & columnae Ecclesiae, atque huius quidem vincula solvit,illius autem os aperuit.J
bique in morali. Religio si misitim facere illustrissimum locum ex hom. s.contra Anom. sub em. Si de domi quoque datur orandi facultas, tamen fieri non potest, ut domi tam bene ores, quam in Ecclesia, ubi tot patres;vbi clamor felici societate excitus ad Deum
immortalem resertur. Non pariter exoras, cum solus Dominum obsecras, atque tuis cum fratribus. Est enim in hoc plus aliquid,videlicet concordia,conspiratio, copula amoris, & charitatis, Sacerdotum a mores. Praesunt enim ob eam rem sacerdotes, Ut populi orationes quae infirmiores per se sunt, validiores illas complexae, simul in coelum euehantur.JEt mox.
Profecto si orare cum diligentia insuescas, nihil est quod doctrinam tui coserui deiideres,cum ipse Deus
sine ullo interprete, mentem tuam abunde luce ali ciat. Quod si omnis oratio tantam vim habeat,longe magis eam , quae ore multorum proueniat , valere consentaneum cst. Plus cnim neruorum in ea est, &multo audientia maior, tuam in domestica illa& pri-ciata. Vnde id constet, Paulum ipsum dicentem audi. cui ex tantis periculis eruit nos, etiam speramus quod adhuc eripiet, vobis quoque in oratione pro nobis subi e-DD nientib. I,
490쪽
mentibus, ut dono in vos collato , a multis personis gratiae
agantur pro nobis. Sic etiam Petrus, .carcerem euasit.
Oratio enim pro eo , ab Ecclesia sedulo agebatur ad Deum. Quod si Petro Ecclesiae oratio profuit,& -- lumnam illam ac stabilimen nostrae religionis,carcere liberauit,cur eius vim tu contemnis ac negligisὶ Qua te possis purgare ratione ξ Deum quoque dicentem audi, quam populo cum beneuolentia inuocante,pl cetur dr parcat. Quippe qui se excusans apud Ionam Prophetam, fruticis argumento cucurbitae, verba ad hunc modum faciat. Tu doles super cucurbita , in qua non laborasti, neque fecisti ut cresceret: Fgo non pa cam Niniue riuitati mea, magna n qua habitat pluros quam centum viginti millia hominum Z Non ab re amplum populi numerum proponit ; sed ut intelligas , plurimum eam pollere orationem,quae cum consensit agitur & iugi concordia plurium hominum. Quod exemplo quoque rei humanae, libet explanare. Naiai ante hos decem annos , capti sunt nonnulli tyrannidem appetentes, cuius rei vos etiam meminisse arbitror. Fuit inter eos quidam dignitate ac principatu praeditus,qui cum damnatus capite ad supplicium duceretur, populus motus misericordia, uniuersus Praetorem adiit, & deprecandi communi opera efficere potuit, ut reus ille venia nulladignus, liberaretur ab ira Imperatoris. Quod si cum iram terrent Imperatoris velitis extinguere, uniuersi cum liberis & uxoribus festinatis, cur quoties ad coelestem illum Imperat rem Placandum , reddendumque propitium, ire Pergitis, ut eius irς eximatis non unum,ut tunc,nec duOS, aut tres, aut ecntum , sed omnes orbis terrae peccato-rzo , omnes daemone asitatos, a stasello liberetis diaboli