장음표시 사용
501쪽
scrtur, quotidie inquit immolo Deo agnum imma culatum.JEt S.Hippoly tus inat. de consummat. secvli inducit Christum sic allocuturum Sacerdotes in mundi clausula. Venite qui pretiosum corpus meum& sanguine quotidie immolastis.J Coelestem remunerationem , Diuo Cassio Narniensium Antistiti hae ex causa repensam, notauit S. Gregor. homil. 37. in Evang. Communis Theologorum consensus co nucconspirat, laudabilius ac melius facere Sacerdotem, si quotidie sacrificet zelo diuini cultus ac publici boni,quam si prae reuerentia ad altare non accedat. Vide Suarem l. 3. 3. p.d. 8O. s. a. Praxis piorum Sacerdotum idem confirmat. Scio Petrum Blesensem epist. 86. de ir3: ad stabiliendam contrariam praxim, adducere Carthusanos,quos raro sacrificasse dicit. Sed quidquid sit, an hoc ille ante annos amplius quadringentos vere dixerit; nam contrarium satis insinu
tur in tertia compilatione statutorum antiquorum cap. I . noua tamen collectio statutorum sanctissimae illius familiae p. a.c. . omnes Sacerdotes ad quotidianam celebrationem hortatur, eamque consuetud nem, tanquam veterem & receptam commendat. Quare aestimare hinc licet, ingentem omnino fructum crebrae litationis Christianae, & quanto dispendio mulctetur Sacerdos excommunicatus,cum sacruficare vetatur.
dicandi prohibitio, quam damnos.
3 . Iam quod sigillatim quoque expendi volebam damnum , ex erepta excomunicato alioqui idoneo, facultate praedicandi Christiano populo Dei
502쪽
verbum,non eget lonsei discuisione. Neminem quippe latet,quam gloriosum & fructuosum sit,in Catholica Ecclesia munus tractadi verbum Dei, dc escas salutis porrigendi plebi Christi. Fusi in hoc sunt Michael Medina l. 3. param ei. & Carolus Regius i. i. orat.Christ .praesertim c. IO. δ Ii. Ex Patribus autem, sere perpetuus in hoc argumento est S. Gregorius.
Quod si aliis prodest, qui verbum Dei congruenter tractat, non dubium quin sibi quoque prosit plurinatim. Vt enim dixit S. Damascenus orat. pro defunctissub medium, sicut qui inungit alium non prius ei unguen applicat, quam ipse illo se perfuderit ; ita qui
ex charitate ad alterum iuuandum accedit,prius prodest sibi: atque adeo si bene multis simul prosit, ut
Christiano Oratori contingit, immensam sibi bonorum spiritualium segetem parat. Talentum adeo locuples,, tantorum pro Ecclesia, proque ipso concionatore fructuum ferax, reponere in iudario cogitur, qui excommunicationis fulmine icitur. Cadit enim in eum illud Prophetae tonitrii, Peccatori autem dixit Deus, quare tu enarras iustitias meas, ct assumis test morituλn meum per os tuum Z Olim sane ut est apud S.Chrysostomum homil. sa. iii Ioan .lecturi librum s crae Scripturae,priusquam libium in manus sumerent, Litabant manus, & viri capita aperiebant, mulieres Vero operiebant, prae reuerentia verbi Dei quod ea lectione excipiendum erat. Non minus itaque congruum est,uiui verbi Dei tractatorem, summa purit te nitere,& idcirco iure a tractatione diuini Verbi arcetur excommunicatus. Est etiam bona eius prohibitionis confirmatio, quae peti potest ex illa compar tione,qua D.Augustinus homil.26.ex so post Orige
503쪽
nem homil.13. in Exod. verbum Dei ex sacris suggesti prolatum,confert cum Christi corpore in Eucharistia,quod utrunque sit Dei verbum. Quanquam de sano horum locorum intellectu consulendus est Genebrardus in expost. Liturg.c. a s.& Bellar. l. a. de
Euchae. 2 .ad argumenta ex tomo IO. Augustini. Sicut ergo excommunicatus, prohibetur administratione Eucharistiae,ita & tractatione verbi Dei;tanquam indignus per quem tantum bonum in populo Dei es sciatur. Hoc autem in magnum eius damnum cedit. Nam praeter exclusionem ab opere tanti apud Deum meriti, tantaeque dignitatis, certum est , eripi illi ex peditissimam rationem urgendi seipsum ad ea bona, ad quae alios concionando velit impellere. Nemo enim nisi desipiat, disertus esse contra seipsum velit, vigendo alios ad bonum, de cuius omissione notari pollit; vel abstrahendo cos a vitiis quibus ipsemet
uale malum excommunicato, Iuta ictione Ecclesiastica exuiter excommunicationem. 3 s. Minutiae priuationum, secundae huic seriei adiunctarum ; priuatio inquam Iurisdictionis in foro
utroque Ecclesiastico, poenitentiae nimirum & con rentios'; item priuatio expeditionis ac idoneitatis ad bd neficia Ecclesiastica adipiscenda, ex Ecclesiasticos per ea pro uelitus comparandos; hae inquam & si quae
sunt aliae similes priuationes, non est quod fuse ex-rendantur ad conflandam inuidiam excommunica-xioni. Nam plerosque non multum tangunt,non paucis cxiam videntur optandὰ atque captandae.Et praefecturas
504쪽
secturas quidem sacras uniuersas, esse periculi plenis simas, dixi plene initio commonitorij de moderatione moderatorum, beneque praeter caeteros id docet Origenes hom. s.in Ezech. Qui in eas irrepunt indiagni, & irrepunt pene innumeri, cathedram pestilentiae qua sibi dc aliis exitium creent conscendere , flebilibus admodum modis deplorat Petrus Blesensis cpist. 23.Praecipuam Christi persecutionem hinc exi
h. fAmici tui Deus & proximi,aduersum te appropin
quauerunt & steterunt.Coniurasse videtur contra te
uniuersitas populi Christiani a minimo usque ad ma ximum , a planta pedis Vsque ad verticem,non est sanitas ulla. Egressa est iniquitas a senioribus iudicibus Vicariis tuis , qui videntur regere populum tuum. Non est iam dicere,ut populus, sic Sacerdos:quia nec sic populus ut Sacerdos. Heu heu Domine , quiδ ipsi sunt in persecutione tua primi, qui videntur in Ecclesia tua primatum diligere, gerere principatum.
occupauerunt, apprehenderunt muni- Arcem Sion occupauerunt, apprehen
tionem, & uniueriam deinceps libere & potestative tradunt incendio ciuitatem. Misera eorum conueri tio plebis tuae miserabilis subuersio est.Atque utinam sola hac parte nocerent.Esset sorte qui dominica prς- monitus & praemunitus exhortatione, daret operam ipsorum non exempla imitari,sed obseruare pricepta, iuxta illud : sua dicunt facite,ct ad opera eorum nolite respicere. Nunc autem dati sunt sacri gradus in occasione turpis lucri,& quaestum et stimant pietatem.Copiosissimae siquidem pietatis inuentuturin suscipienda imo accipienda magis, in animarum cura ,sed haeCapud eos cura minor, & de animaru salute nouissima cogitatio
505쪽
cogitatio est.An vero Saluatori animarum grauior vl- , la esse poterat persecutio)Inique agunt & caeteri con-: tra Christum, multique sunt nostris temporibus Ani lichristi. Merito tamen, censet crudeliorem eam per, secutioncm pro acceptis beneficiis,& grauiorem sen- , tit pro tempestate, quam propriis sustinet a Mini
36. Iurisdictionem verJ Ecclesiastici soli con- tentiosi, rem esse periculosae aleae plenam,late disserit. Petrus Blesens epist. 2 agens de Ossiciali Episcopi, cuius est eam iurisdictione exercere. Credo inquit, huiusmodi ossiciales,non ab ossicio nomine sed ab of ,sicio verbo mutua sic vocabulum. Nam genus hoc hominum,quod dicunt os iperdi. Tota ossicialis inteniatio est, ut ad opus Episcopi, suae iurisdictioni com missas miserrimas oues,quasi vice illius tondeat, emuia gat, excoriet.Isti enim sunt Episcoporum sanguisum euomentes alienum sanguinem quem biberunt, quia
testimonio Scripturae, initi G quas congregauit impius,
evomet, ct de faucibus illius extrahet eas Deus. Isti sunt quasi spongia in manu prementis, quasi quaedam colatoria diuitias suis Dominis influentes,& execrandis acquisitionibus nihil sibi praeter peccati sordem &faeculentiam retinentes. Quod enim aggregant per oppressionem pauperum , Episcopis quidem ad delicias cedit, ossicialibus ad tormentum. Sic vos non vo-i bis mellisicatis apes, sic vos non vobis accumulatis opes.
Isti sunt secretiora illa ostiola per quae Ministri Belis,
sectilicia quae super mensam ponebantur a Rege, clanculum asportabant. Sic Episcopus quasi longa manu bona aliena diripit, notam criminis a sc remouens,suis officialibus culpae,& infamiae discrimen
506쪽
in pingit. Et mox. fossicium Osficialium quorum
numero aggregasti, hodie esst iura confundere, sus citate lites , transactiones rescindere, inne Efere di lationes , supprimere veritatem , fouere mendacium, quaestum sequi, aequitatem vendere, inhiare exactionibus, versutias concinnare.Isti sunt qui hospites suos rauant,superfluae uectione, & multitudine clientelae. Quaerunt delicatos,& superfluos cibos, cum scri-msi siti Comedentes, ct bibentes,qua apud illos sunt.De alieno enim prodigi, de proprio iunt auari , verborum insidiatores,& aucupes syllabarum. tendunt laqueos,& pedicas in capturam pecuniae. Iura interpretantur ad libitum, & ea pro voluntate sua nunc abdicant,
nunc admittunt,benedicta deprauant, prudenter at legata peruertunt. , rumpunt foedera,nutriunt simultates fornicationes dissimulant, matrimonia distra-launt,adulteria fouent, penetrant domos, S mulio culas peccatis oneratas, captivas ducum distamant innoxios, & nocentes absoluunt. Et ut multa sub verborum paucitate concludam, dum omnia venaliter agunt,fiiij auaritiae, servi mammonae, te diabolo venalcs exponunt. J
uali item p ari per eam sacris prouentibus.
37. . Prouentus denique Ecclesiastici,sapientibus vicis eiusmodi videntur, quibus carere sit longe satiris. Nani haec bona, mixta patrimonio , esse ignem
ablumentem,notauit Cantiprat. lib. I. Apum c. I 8.n.
st . facitque eode pulchra narratio quae habetur apud Raderum 3. p. virida cap.6. f. 37. Quo magis aurem haec bona accumulant ut, eo maiorem perniciei ac ruinae
507쪽
1 ruinae occasionem accumulari, . tractant, qui disserunt i de periculosa beneficior im pluralitate. In quam rem i. multa habet laudatus pr0 me Cantipratanus l. i. cap. a Ly. anum. s. iudicia grauissimorum aeui sui Doctorum, referens,& diuinam in contemptores Vltione,CXemii piis testatam faciens. Videndus etiam tractatus Gu- , lielmi Parisiensis de pluralitate beneficiorum, male prstermissus in editione Veneta operii Gulielmi: exi tat autem cusus Argentinae anno I SO7. cum alio eius, dem autoris opere aeque praetermisso, cui titulus est, de collatione beneficiorum. Quis non horreat, sexclamat idem Gulielmus Paris a. de virtvt.cap. ii . Jasciuire in sanguine ςhristi,& martyrum, ac voluptate dissolui in tantis laboribus, sudoribus , atquc doloribus San chorum)JOptime profecto. Nam prouentus Ecclesiastici , aliud non sunt quam sanguis Christi, &sanctorii.Sicut opes quas quis parauit laboribus suis, O
dictitur eius sanguis,ut notaui in opere de martyr. p. I.cap. s.Sic pretium uniuersitatis,finguinem inquam
Christi marsupiis includi & exitiali Iudae imit xione, Christum prodi denuo dixit S. Bernardus, vel quis-
quis apud eum autor sermonis ad Patres congrega ros Rhemensi in Concilio , ante medium. Dilantur hinc a plerisque nepotes, errore non nouo. Nam etiam antequatuor secula Petrus Blesensis epist. s i.
dixit. Hodie pro filiis quos abstulit Praelatis Ecclesiae. Deus, habere nepotes, in dissipationem patrimoni j Christi , & in suae salutis dispendium permittuntur. JSed has diuitias de ventre deglutientium, extrahi Deus serius o cytis, de quo experientia crebra ambi- . uere non sinit. Recte igitur stumpsisse videor,priuapiqi m mu- - .., EE 2 nerum
508쪽
nerum & bonorum propositorum, non magni a s iisque fieri. Vnde penes eam Vrgere ac premere CX- communicationis damna, non placuit. Neque tamen negandum est,hoc esse aliquod damnum.Sacra enim
iurisdictio utriusque fori Eeclesiastici stillicidium est plenissimae illius potestatis, quae a Christo Domino
Summis Pontificibus Vicariis suis , in uniuersam Ec-Hesiam ad cius regimen est attributa. Vnde eius possessio & vstis,si per eum cui obtigit non stet , ad non exigua bona potest conducere. Quod item de sacris beneficiorum Ecclesiasticorum prouentibus,cst affr-
mandum. Quare cum excommunicatus his omnibus priuatur, aliquo utique bono priuatur,quo gratiae ct gloriae non exiguas accessiones,sas fuerat emercari.
Exclusio a fructu se fragiorum communium damnarisma,
as . Series postrema priuationu quibus excomunicatio continetur, coprehendit priuatione suffragio-xu comunium,qua sacrificio,qua orationibus in persona Ecclesiae fusis exhibitorii,itemque indulgentia xum, & protectionis quam Deus spopondit Ecclesiae. Suffragia communia quanti snt apud Deum, videbimur fortassis,iam attigisse superius, Oxponendo da num excommunicati per exclusionem ab oratione communi. Sed ibi spectabamus orationem, comm niter quidem fusam a pluribus, quorum tamen quili bet suo proprio nomine precaretur ; etiamsi esset aliqua orationis unitas,ratione circunstantiarum. Nunc Vero spectamus orationem vere communem, id est,
fusam nomine totius Ecclesiae,cuius orationis fructu excluditur
509쪽
excluditur excommunicatus. Est autem dispendium hoc longe maximum. Nam si paucos aliquos, simul quidem quoad temporis & loci adiuncta, reuera autem non nisi concomitanter orantes, Deus facili uilexaudit, ut fert promissio repraesent ta Matth. 18. quanto magis orationem totius Ecclesiae nomine fusam, certum esse debet audiri a Dco, cui Ecclesia est in deliciisὶ Verbum Chrysostomi est serio eum de expulsione eius ageretur ,sub initium. Gratiosior Deo est Ecclesia,ac longe amabilior,coelo ipso. Siquidem
coeli corpus,no accepit: Ecclesia vero carnem assumpsit.Propter Ecclesiam conditum est coelum, no item
propter coelum Ecclesia. J Sand grauissimi Doctores
tionem factam a Ministris nomine Ecclesiae, tantae ςsse ad impetrandum essicacitatis, ut etiam si Ministri sic orantes sordeant peccatis, tamen oratio eandem vim impetrandi obtineat: quia non spectatur conditio internuncij, quem exosum esse supponimus, sed eius cuius perfert mandata ; nempe Ecclesiae , cuius nomine fit petitio. Ecclesia enim quatenus est unum corpus mysticum, potest desideria sua & petitiones Deo proponere per hunc vel illum. Ea autem propo-stio, prout est signum voluntatis ac desiderio ruini Ecclesiae, haurit ab Ecclesia vim ad exorandum,& dignitatem. Licet enim nuncius indignus sit ac displiceat,tamen Ecclesia dignissima est, & Deo acceptissinia. Quinimo etiamsi supponeremus non modo personam ministrorum, sed etiam ipsum corum actim,
510쪽
hoc est orationem sic lassem, vitiari ex parte eorum: Tamen Ecclesie dignitas,& orationis quoad substantiam bonitas , satis superque esset, ut suffragatio illa non esset cassa & infructuosa, sed impetratoria; vel infallibiliter de ex certa promissione; vel si ea promissio non videatur plane certa, de omnino in fallibilem impetrationem in ea fundare non liceat,est tamen ςa oratio. Dequentissime impetratoria, ut Suarea supra . n. S. philosophatur de remissione poenae temporalisper huiusmodi orationem. Est autem par ratio de caeteris rebus, ad quas impetrandas Ecclesia orationem nomine suo fundi mandat. Non igitur ei ossicit Ministri peccatum inter orandum.Nec id negat D. Gregorius p. I .pastor. c.I i .quia non agit de Ministro cante inter orandum nomine Ecclesiae, sed de eo qui male orat suo nomine,& ut est priuata persona.
39. Est ergo damnum quod hac suffragiorum
communium priuatione infertur longe maximum,&. tam dignum quod summo studio declinetur; quam sussragia ipsa nomine Ecclesiae fusa, sunt captatu digni stima; de quo neminem Christianum ambigere' posse exi si imo; cum ex amore quo Christus Ecclesiam & unitatem eius prosequitur per se pateat, quati apud eum sint prece oblatae uniuersς Ecclesiae no- .mine,ac in eius persona. Scite apud Cantipratanum
lib.I. Apum,cap. 1 2.num. 2. & 3. refertur, qua ratione
Comes Campaniae,princeps admodum religiosias, cu . in transmarinis partibus versaretur,vim suffragiorum
unius homuncionis quem de suis bonis sustentari mandarat,expertus sit. Quandiu enim dispensatores quibus pauperem benigne habendum commiserat, sinisti sunt officio,& iusta Donatui exequentes,paue