장음표시 사용
521쪽
ago, ut fidelium mortuorum leuamen per Missae sacrificium stabiliam, quod Ioannes Garetius & Iodocus Coccius, prolatis ex omni christiano seculo Doctoru classibus,aliique innumeri omni genere probationis astruxerunt,tempero pluribus.Tantumque dico,quod nossent antiqui Christiani quantopere: sacriscium Missae prodesset defunctis, non illis sat fuisse
curare mortuis sacrificium quo die excessissent e vivis, sed dieinsuper tertia,item septima, nona, trigesina,quadragesima,& anniuersaria:quod ex antiquissimis Patribus diligenter de more confirmant Duranius i. 2.de ritibus c. 3.num. s.& 6. Turrianus l. .pro epist .Pontifc.is. I i . &Pamelius ad epist.66. S.Cypriani num. I 3. Sc Tomo I. Liturg. seculo I. pag. 77. Nimirum agnoscebant columnae illae Christianitatis, quantum in Missae sacrificio subsidium esset fidelibus defunctis repositum. Non stustra, haec sinquit praeter caeteros Chrysostomus homil. 3. in ad Philipp.) ab Apostolis sunt legibus constituta, ut invenerandis atque horrificis mysteriis memoria eorum fiat ; qui decessertint, nouerunt hinc multum ad illos lucri accedere, multum utilitatis. Eo enim tempore quo uniuersus populus stat manibus passis, ac coetus Sacerdotalis 3c illud horrorem venerationis plenu incutiens sacrificiu, quomodo Deum non placabimus,pro istis orantesὶ Atque id quide de iis,qui in fide decesserunt. J Addit,nequaquam id pertinere ad
Catechumenos, quia non excesserunt initiati. Quod
quomodo accipiendum sit, suo loco discussum est. Sine controuersia tamen statuendum cst, quod de Catechumenis vita functis affrmat ibi S. Chrysosto nui, nempe eos ex intentione Ecclesiae non iuuari
522쪽
per incruentum sacrificiu quatenus nomine Ecclesi offertur, valere quoad excommunicatos: atque adeueripi illis potentissimum illud subsidium, quo subleuari potuissent,siue per sacra specialiter illis applicata
Curantibus cognatis δc amicis, siue per generalem in omnibus ubilibet terrarum sacrificiis commemorationem mortuorum prout factam nomine Ecclesiis, sponsae apud Deum gratiosissimae. Eodem enim modo quo excommunicati viventes frauLotur fructibus sacrificij, ut in superioribus est expositum, eodem Proportione seruata, mortui qdoque, excluduntur Corundem fructuum participatione. Itaque hoc dispendium in tanta animarum calamitate quyntam mox attingam, est sane maximum, & dignum ratione cuius excommunicatio illud inferens,omnibus bene sibi prospicientibus, sit horrori. . II I
c etiam precum communitim. . Est & alia victima,quam pro defunctis fideli bus exhibere Deo solet Ecclesia; preces nimirum cor munes. Has quippe nomine alte ius fac ificij pro defunctis,donat S.Chrysostomus pertibistri ioco ex ho- mil. I. in i . ad Cor. quem de proprio proxime memorato , & de hoc improprio per proces sacrificio splendide agentem,iuuat adscribere. Non est tςmere hoc excogitatum, nec frustra eorum qui excesserunt in diuinis mysteriis meminimus, & pro ipsis accedimus rogantes agnum propositum , qui mundi peccatum tulit;sed ut inde eis sit aliqua consolatio. Neque abs re is qui adstat altari dum veneranda peraguntur mysteria, clamat: Pro omnibus qui in Christo dormierunt,&iis qui pro ipsis celebrant memorias. Nam i . si pro
523쪽
s pro ipsis non fierent commemorationes, ne haec quidem dicta essent. Non sunt enim res nostrae ludi scenici,absit.Haec enim fiunt ordinatione spiritus. Euergo opem feramus, & commemorationem eorum peragamus. Si enim Iobi filios expiabat patris sacrificium, quid dubitas an nobis pro eis qui excesserunt offerentibus ,eis existat aliqua consolatio ΘSolet enim Deus etiam aliis pro aliis gratificari. Et hoc ostendebat Paulus dicens: V t ex multis personis eius qua in nobis est donationis , per multos gratia agantur pro nobis. Ne nos pigeat opem fer e iis qui excesserunt, pro eis offerre preces. Est enim propositum, orbi tertie
commune piaculum. Propterea fidenter pro orbe terrae tunc rogamus, & cum martyribus eos vocamus,
Cum Confessoribus,cum Sacerdotibus; etenim unum Corpus omnes sumus, etiamsi sint membra membris splendidiora , & fieri potest, ut veniam eis omni ex parte conciliemim a precibus, a donis,quae pro eis offeruntur. JPetrus Damiani opusc. 3 3.c. s . haec esse defunctorum alimenta, eleganter dixit. Pius aeque ac fortis Iudas Machabaeus, sane in hanc & salubrem cogitationem appellauit pro defunctis orare , ut a peccatis soluantur. Sanctam quidem ex parte ipsorum orantium, quos charitas ad hanc misericorinam
amictissimis animabus impendendam impellit. Salubre vero, & orantibus qui alios iuuantes, sibi primdmprosunt,& praecipue animabus huius subsidij egentis. simis. Quod tamen qua ex parte potest esse efficacissimum , hoc est qua ex parte preces sunt publicae , dc
Deo nomine totius Ecclesiae exhibentur, cst excommunicatis inutile, quia ex intentione Ecclesiae inde excluduntur.
524쪽
s. Indulgentiarum denique thesaurum ex Christi & Sanctorum superabundantibus satisfactionibus constantem,quo alienis impensis debitae pro abstersis reccatis poenς redimuntur,Ecclesia diuinitus edocta, ita fidelibus dcfunctis reicuandis applicat fer modum suffragij, ut ad excommunicatos, quos viventes carum opum participatione cxcluserat, nihil illius coelestis beneficentiae derivari patiatur.Et quidem pia mater, pro fidelibus vita functis quod Bracharius cpist. ad Ianuarium scite aduertit) non secus sollicita est, quam Aia filia Respha, olim Saulis concubina, Pro filii suspensi cadauexc a volucribus seruando, d nee stillaret super illud ros de coelo. Tamen pro mortuis excommunicatis,claudit ex hac parte viscera misericordiae, nec eos communium illorum bonorum Participes vlla ex parte cile concedit.
Necessita subsidiorum p dictorum,ex tanta, Pugatoru acerbit te.
6. Verum ut liquidius perspiciatur,quanta sit excommunicationis virulentia penes omnes praedictas priuationes subsidiorum defunctis applicabilium, considerandum est , quanta quamque aspera sit ignium emendatoriorum tauitia.Nam elongationem a beato Dei vultu conspiciendo , placet in praesentia non urgere,iametsi malum est poenis ab igne inflictis longe acerbius, iudice S. Chrysostom. l. I. de com-runct. cordis sub finem, & priore ad Theodorum p
ςn plerisque,ex usu nostro,& tenui in Deum chari
525쪽
tate haec metientibus, aegre persuadereti tr. Flamin rum ergo purgantium quanta sit acerbitas, Patres saepe tradunt. Diserte Augustinus l. de cura pro mortuis c. 18. ignem Purgatorii ait esse s miro modo grauem, excedercque omnes poenas quas aliquis in hac vita
passus est.J quod confirmat Psal. 3 . ad vers. i. ubi S. Gregorius, Psalmum illum qui est tertius inter poeta irentiales,exponens,idipsum tradit: ut & Beda ad eundem locum,& Caesarius homil.8. Item S. Bernardus 1erm. de obitu Humberti in ipso sine, & creditus An selmus in c. 3.epistolae r .ad Corinth.Affectum & sensum Petri Blesensis nolo praeterire.Is tract.de transfiguratione ad illa verba , vestimenta autem eiu/fasta junt alba sicut nix,quid de poenarum Purgatorii acerbitate sentiret,quid de multorum Christianorum, eas nunc poenas parui facientium caecitate iussicaret, sic est contestatus. Quia plerunque peccata in baptisino mortua recidivant i, & renigrescit in nobis,quod fuerat super nivem dealbatum , alia nobis indulgetur ablutio,secunda scilicet post naufragium tabula, id est poenitentiae medicina. Sed plerique ablutione hac negligenter utuntur , expectantes ut quidquid in eis squaloris aut rubiginis confessio non mundavit,igne Purgatorio abluatur. O insenti & caeci si lauerit Dominus sordes filiarum Sion in spiritu iudicii, de spiritu ardoris. Nonne consultius vobis erat,brcui contri
tione cordis de consessione purgari, quam illud incendium expectare,licet non sit aeternum, quod omnes dolores vitae praesentis, omnes angustias nostrae
sensualitatis excedit3J7. Diuinum visiun in hanc rem plane insigne ex Alberto Magno refert Cantiprat. l. a. Apum,cap. I ι xx i num. II.
526쪽
num. ir. Assirmat enim animae in Purgatorio pςr unum diem iam detentae, duriorem visam esse eam detentionem, languore acerbissimo vitae huius,ad sinem usque mundi prorogando. Disserunt de hoc a gumento plene ac solide varii T heologi; nominatim Diony sius Richelius i. de iudicio anim. a cap. I &Suare Z t. . .p. d. 6.s 3. a num. S. & Varii quos annotat Scottia l. 2. de Missa,cap. 2. in sine. Haec quisquis non perfunctorie,aut fide lusciosa,vel languente, sed vivida dc perspicaci contuitus fuerit l, nae ille horrebit in eum se statum per excommunicationem conlic re , in quo tam dira tamque acerba patiens, leuamen per prouisa diuinitus subsidia,nullum accipiat.
Horror excommunicationis ex damnis eius per ritum accidentarium quo solemniter into quetur, pr sis
Vn hactenus proposuimus, ut Xcommunicationem fidelibus valde pauendam ese ostenderemus, pertinent ad eius quali essentiam. Nunc praetermittendus non est horror ille, qui insici potest ex damnis eius,cxpressis per adiuncta quibus aliquando conuestitur excommunicatio. Vere enim ritus & ceremoniae religiosis off6is ac poenis adiunctie, mirum quantum ad permovendas mortalium mentes conducunt. Vt propterea apud Ethnicos , quod Textullianus lib. contra valentin. cap. I.. obsecitaui
527쪽
ob eruauit, magnus apparatus rituum praeuiorum, turpia sacra essiceret veneranda. E contrario autem,
pleriique infidelibus res Christianas viluisse & obso-' leuisse, quod illa adiunctorum illustrium pompa carerent,idem Tertullianus l. de baptism c. a. sic tradit. Nihil adeo est quod obduret mentes hominum, quam simplicitas diuinorum operum quae in actu videntur, A masnificentia quae in effectu repromitti tur : ut hic quoque quoniam tanta sitnplici tate, sine pompa, sine apparatu nouo aliquo,denique sine uim-ptu homo in aqua demissus, & inter pauca verba tinctus, non multo, vel nihilo mundior resurgit, eo incredibilis aestimetur consecutio aeternitatis.1lentior, si non e contrario idolorum solemnia vel arcana, de suggestu,& apparatu,deque sumptu,fidem & authoritatem sibi extruunt. J Hoc itaquς consilio, Ecclesiane excommunicatio obsolescat, adiungit plerunque vibrationi eius quosdam ritus horrificos,quorum in spectione & consideratione , stuporatae mentes per cellantur , & neglectum excommunicationis dedo
diuncta anathematis, Dra excomm
nicationem. a. Eiusmodi est ritus , illi excommunicationbquam anathema vocant, adiungi solitus. Fateor anathema , .si substantia Sc veluti essentia eius spectetur, non differre ab excommunicatione maiori, ut liquet OxcU. Engeltrudam. 3. q. . & recte docent Toletus
l. I. instruct.cap. s.num. i . Autla 2.p.c. I. disp. I. Sylve ster V. excommunicatio. i. q. vltima male reiectus a
528쪽
Castro l. 2.de iusta haereticor. punit.c. 2O.quasi volnis. set hanc solam esse anathematis notionem, cum t men tantum voluerit quod dicimus: Nauarrus com ment.de datis & promissis notab. 4. num. IO. qui tamen praeter aliorum quos allegauimus communem
sententiam,adductis nonnullis iuribus,& Bullis Pontificiis , contendit anathema idem prorsus esse quod
excommunicationem maiorem,etiam absque ullas
lemnitate vel appgratu vibratam.sed passim DD.an thema censent sonare aliquid horribilius,& continere adiuncta quaedam ad incutiendum horrorem a commodata. Adiuncta anathematis appello,solemnitates quasdam, quae in simplici excommunicatione
non vlurpantur,Vnde per eas excommunicatio sece nitur accidentario ab anathemate. Sic cap.cum non
homine. de iudic. cum reus est simpliciter contumax, decernitur seriendus simplici excommunicatione: quod si erectus in superbiam, fiat ulterius proteruus, contumax , dicitur feriendus anathemate, id esti datur repeti excommunicationem, adiunctis horrificis solemnitatibus,ut ibi notat Panormit. & communiter alij, contra Glossam mald secus interpretatam illum textum.Eas solemnitates,quia in variis Ecclesiis variae sunt,propono ex cap. debent. II. q. 3. deprompto ex epistola Zachariae Papae ad S. Bonis clum,ubi sic praecipitur intorquendam solemnem excommunicationem. Debent i a. Sacerdotes, Episcopum circumstare,& lucernas ardentes in manibus tenere,quas in conclusione anathematis, vel excommunicarionis proiicere debent in terram dc conculcare
pedibus. Deinde Epistola per parochias mittatur,
continens excommunicatorum nomina , & causam excom
529쪽
excommunicationis.J Idem modus intorquendi anathema praescribitur in Pontificali Romano P. 3. cap. de ordine excommunicandi, nisi quod omittitur conculcatio cerei proiecti.Quod si Episcopus iaciens ana thema, sit ipsemet summus Pontifex,tunc pro Ia. Sacerdotibus Episcopo solemniter excommunicanti aestantibus, adsunt Pontifici ia. Episcopi ut refert
Sayrus l. I. de censur.c. I s .n. .Sed regustemus singula solemnis excommunicationis adiuncta iure communi praescripta; sunt enim magnis foeta Sacramentis, ad incutiendum excommunicationis horrorem
diuid denotet Episcopus, Ur duodenarius
Saceratum. 3. Episcopus & 0.sacerdotes,Christum & duodenarium Apostolorum repraesentant i, significaturque,eorum autoritate ac in ipsorum persona, vibrarianathema. Sicut enim olim in Conciliis,codex Euangeliorum in medio conclatii super soliti ad id parato constituebatur, ut significaretur Christum adeste , dc praeesse synodo ; ita Episcopi & Ir. Sacerdotum persona, designat Christi praesentiam& Apostolorum,
inque corum persona vibrari sententiam. Ex hoc adiuncto Sylvest. v. excommunicatio, I .n .s .in sine, post Glossam communiter receptam cap. cum ab Ecclesiarum praelatis,de ossic. ordinar. intulit ius & potestatem solemnis anathematis intorquendi, penes solum Episcopum esse. Idem habent Nauar. comm . de datis S acceptis notab. . num.Io. & SVrus lib. I.
530쪽
can. s6. permissa Epistopo facultate excommunicandi ex certa & rationabili causa , subdit,anathema tamen non posse ntorqueri nisi ex consensu Archiepiscopi, vel Coepiscoporu: eo quod anathema sit soti nae mortis damnatio : id est, eo quod fere contingat, hominem diris illis deuotum male perire,& damnari. Vides ergo anathema soli Episcopo, ac ne absque assensu quidem aliorum Antistitum, esse usurpandum.
Chassanaeus tamen consit. I.praesupposito S .n. I. cum Felino in c. Σ.de excepi. existimat, anathema noti ab
Episcopo tantum, sed etiam a quocunque habente iurisdictionem Episcopalem,vibrari posse. Imo ibid.
praesupp. . num. s 2. negat esse amplius in usu,ut solus Episcopus intorqueat solemne anathema. Receptum. sand videmus ,ut simplex Sacerdos aduocatis nonnullis e clero, vibret aliquatenus solemnem excommunicationem, eamque ut passim loquimur,) fulminet. Quia tamen tunc, saltem Episcopus non adest, desideratur plenitudo solemnitatis praescriptae cap. debent: ac proinde adhuc potest asseri,anathema siue excommunicationem solemnem, utique si plene solemnis sit, a solo Episcopo intorqueri.
diuid cerei extinctio,proiectis,calcatio.
. Lucernae,id est cerei ardentes, nam etiam Gedeon ac socij, dicuntur lucernas praetulisse, cum ce reos praeserrent:) cerei inquam in manibus Episcopi& Sacerdotum, significare primo possunt, horredam maledictionem, qua feriuntur qui percelluntur ana themate.Sic enim in vita S. Bernardi, legimus sanctu Virum cum execrari vellet impurissimuna daemonem,