장음표시 사용
591쪽
ibi affert D. Thomas, & quem ibid. Theophylacius
Diuo Chrysostomo affligit , cum apud eum no v compareat ; nimirum si quis est imbediens, hune ad nos deferte per literas,ut a nobis puniatur,2 interim deuota te illum. No est,inquam,hic sensus Apostoli,nec illud per epistolam,iungendum est cum verbo notate sensus siti,deferte eum ad me per lite ι;sed illud per epistolam, referendum est ad verbum Apostoli per epistolam traditum,cui qui inobedientes forem, eos ab Ec-esesiasticis Thessalonicensium praefectis, excommunicatione percelli mandat Apostolus.Nam si Apostolo denunciandi fuissent per epistolam ut ab eo plecterentur, & interim iam vitari debuissent, ut habet ex positio adducta,poena antecessisset sententiam. Sensus ergo Apostoli communiter a Patribus & Doctoribus receptus, est huiusmodi. Si quis Delii est θθα- tus, ct inobediens verbo quod per epistolam ad vos transmisimus. Os Antistites hunc notate ; id est, excommunicate nurite illi notam qua vitandus ab omnibus agnosca- tur. Verbum enim Graecum cras με uor, , quod ibi Apostolus adhibet, significat appositionem notae qualis bobus cornupetis apponitur,ut declinentur. Qui igitur inter fideles petulci sunt, & digni qui evitentur
ne noceant, notantur per excommunicationem. Anallusum ad notam, Caino, excommunicatorum illustrissimo exemplari impressam diuinitusὶ An etiam al- lusum ad stigmatias seruos, quos in facie ubi grauius deliquissent,notare moris erat, ut est apud Plinium l. Z8. cap. 3. pleniusque explicant Comanus l. 2. Com
592쪽
cxcommunicationem: eamque in loco Apostoli cui insistimus, riserte agnoscunt Tertuli.l. de pudic. c. ide S. August. l. contra Donatistas post collat. c. dc in Psalm.s .ac l .de fide & operibus c. s. necnon Cassianus l. io de instit. c. I 6.
umbrationes Chrisianae excommunicationis in antiquo Testamento,ad cladis peream illata intelligentiam clariorem.
VAE ex nouo Testamento ad ingenera dum excommunicationis horrorem suppetebant, hactenus proposuimus. Nunc antiquos eiusdem typos in veteri scriptura abditos, scrutari aggredimur. lnde enim non parum lucis accedet , ad eam quam persuadere nitimur excommunicationis atrocitatem, omnibus merito extimescen
. Num Satanae e coelo deiectio, upus excommunicationis. Potuisset porro primus locus inter huiusmodi
adumbrationes, dari emigrationi Satanae de tabernaculo suo,& radicis eius de terra viventium, ut ex Psal.s i .loquitur Cassianus tib i a. de instit. c. . ei inquam exturbationi deorsum,& religationi per rudentes inferni, negata prorsus communione Sanctorum, quo nullum
593쪽
nullum esse illustrius diuinae seueritatis facinus, in
confesso est. Proponit hanc nostrae excommunicationis imaginem Robertus Arboricensis Tomo Σ. de utroque gladio theorem. 7. insinuatque eandem Synesius epist. s8. in deuotione Andronici. Concinne vero Petrus Blesensis serm. 29. Satanam ex hac excommunicatione di ctum esse aurathema, Christianos vero cum per Baptismum a Satana abiunguntur, fieri anathema anathematis, his verbis exponit. Γ Hermon interpretatur,anat naciuι.Cuius raus,nisi ipsius an thematisὶ Primum ergo quaerendum est, quid sit anathema: deinde,quid sit anathema anathematis,adiun- gedum. Anathema,hoc est,separatio. Anathema an
thematis, separatio separationis. Et fortasse, s separatum esse, malum sit;tamen separatum esse a separato, bonum erit. Quis autem melius potest dici anathema , quam apostata Angelus, qui se primum per superbiam a societate illius supernae ciuitatis separauit, & ex merito praeuaricationis suae, dum capitis membrum esse noluit, ab unitate corporis illius praecisus, caput iniquorum omnium factus estξConstat autem, quod omnis homo,secudum primam generationem, qua in peccato concipitur, dc cum peccato nascitur, huius corporis membrum est, & ad illius societatem pertinet. Sed quisquis per Sacramenta fidei regeneratus , membrum Christi efficitur, ab unitate huius corporis separatur. Quis est ergo anathema,nisi Di bolus, & membra eius,& qui sunt anathema anathematis,nisi hi,qui separati a corpore Diaboli facti sunt membrum Christi 3 J Denique Honorius in Gemma animae lib. 3. cap. 78. Diabolum superbientem & rebellum, de coelesti Ecclesia eiectum & excommuni-
594쪽
catum a Deo asserit; Domino ut est Armam piae-bente Christianae excommunicationis, quae in solas
rebelles ac contumaces est exserenda. Nihilominus,consulto abstineo recensere inter excommunicationis nostrae typos, hanc Satanae excommunicatione, omnium licet asperrima dc calamitosiosimam. Et ratio eam dimittendi est, quia clades Satanae irrogata, ex certo Dei consilio & voluntate suit immedicabilis atque perpetua,ita ut in Satanae potestate non sit aut fuerit, statu illo miserrimo & aerum nosissimo liberari,cotra delirium Origenis, existim iis abyssum velut senescentem, ut S. Gregorius contra eum disserit 3 .morat.c. I I.& S. August. I 2. ciuit. C. 2O. dc l.2 I. a c. I 7. At contra rationem Christianae excommunicationis est,ut ex se vel ex inferentis me
te sit perpetua, nec possit dissolui ad nutum excommunicati resipiscentis. Id quod de omni aeque ccnsura valere', significatur cap. ex literis. de constitui. Vbi Felinus num. 3 . &Panorm . num. IO. alios in eam rem textus adducunt. Ad alios ergo accommodatiores excommunicationis nostrae typos, acceda
a. Antiquissimam in primis ac appositissimam eScommunicationis nostrae adumbrationem, suppeditat Adami e paradiso voluptatis eiectio in terram sentes ac tribulos germinaturam Idque Adamiani reticorum spurcissimi ac coenosissimi, apud S.Epiph nium haer. s 3.agnouerunt,adiuncto pro more,in quin mento.Sic enim ait de eis S.Epiphanius. Isi v
595쪽
sus suerit quis snam & hoc dicunt in dedcto esse eunon amplius in congregationem admittunt. Dicunt
enim ipsum esse Adam,qui comedit de ligno, & incidit ut expellatur e paradiso, hoc est, ex ipsorum Ecclesia. Putant enim,sitam Ecclesiam esse paradisum,&seipsos esse Adam & Euam. J Dubitari potest, an hi spurciloqui censuerint expulsionem Adami e parad,se,nunquam accidisse ad literam,sed 'uod de ea scriptum extat, dictum aenigmaticὸ fuisse de abiectionee suis spelans. Vt ut sit,expulsio Adami, ex erronum illorum mente, suit adumbratio excommunicationis inter Christianos receptae: quod dimissa lutulenta hac scrobe placet aliunde haurire. Ita habet Franc. Arrias
arte Cabalistica,ubi iussiim Dei ad Adamum,ait suisse monitorium, & passim iuniores. Sed Patres potius
S.Hieronymus in cap.6. Oseφ,ad illud, ipsi autem sicut Adam,transgressi sunt pactum,hoc dictum inte pretatur de peccantibus in paradiso Ecclesiae, unde postea eiiciuntur per excommunicationem. Sic enim eum locum edisserit. Ipsi autem imitati sunt Adam, ut quod ille in paradiso se rat, pactum meu lege que praeteriens,isti in terra facerent. Et ibi,hoc est in paradiso, omnes praeuaricati sunt in me, in similitudianem praeuaricationis Adam. Non enim miru, si quod in parente prςcessit, etiam in filiis codemnetur.Quotidie Deus & eos qui extra Ecclesiam sunt,& qui pereunt in Ecclesia commorantes,prouocat ad poenitentiam, & dicit eis:misericordiam volo, non sacrificium, Oscientiam Dei, usquam holocausta.Illi vero offerunt panem
596쪽
panem sacrilegum,& dant eleemosynas,& sectari via dentur humilitatem. Quae ego si vere fiant,holocausta interpretorruum autem scientiam Dei reliquerint, frustra truncato capite fidei, caetera membra habere se iactant. Praevaricati simi enim pactum Dei in E clesia,sicut Adam praeuaricatus est in paradiso: & imitatores se antiqui parentis ostendunt,Vt quomodo iule de paradiso, sic isti eiiciantur de Eccleua.JS. Augustinus l. II .de Genesi ad lit. c. s. aaducens varias causas abducti a ligno vitae, &pulsi e paradiso Adami, hanc pro seri praeter caeteras, quod in eo esset Sacramentum visibile inuisibilis sapientiae: alienandus inde utique fuerat, vel iam moriturus, vel etiam tanquam excommunicatus,sicut etiam in hoc paradiaso,id est, Ecclesia, lent a Sacramentis altaris visibiliabus, homines disciplina ecclesiastica remoueri.Jvide-tiirque etia D. Augustinus huc respexisse paulo post, tractas illud, ct ordinauit Cherubim,st flammeam romphaam qua vertitur,custodire viam ligni vita. Ait enim .sHoc per coelestes utique potestates etiam in paradiso visibili factum esse credendum est, ut per Angelicum ministerium esset illic ignea quaedam custodia. Non
tamen frustra factum esse, nisi quia significat aliquid etiam de paradiso spiritali, non est utique dubitandum.JEodem aruo,Brachatius epist.ad Ianuar. fere initio. I Ecce in ipsius introitu scholae, occurrunt illic duoauthores seminis carnalis, Adam & Eua, qui venenato serpentis dente percussi, non statim poenae mortis
addicti sunt,sed deiecti de paradisi deliciis , id est, de Ecclesiet libertate,& sacri communione mysterij.Ideo xςmporarie, sub typo maioris tribula; ionisque dam-
597쪽
nati sunt,ut malagmate poenitentiae sanarentur;& eo
usque de ligno vitae, id est Christi participio exul
fierent,donec ad eum per romphaeam flammeam, id est ignitam martyris passionem, aut per Cherubim Domini, qui interpretatur multitudo sicientia, remearent. J . Paschalius Rathbertus l.de corp.& sang. dom. c 9.sub initium. sicut fuit arbor vitae in paradiso, ita sancta Dei Ecclesia,quae paradisus deliciarum in canticis appellatur, habet in se mysterium vitae, quod in eodem ligno figurabatur; ex quo qui edunt seruantes
mandata vitae,nequaquam possunt mori in aeternum.
Quod si veluti Adam inobedientes, a Diabolo rursus Peccato mortis perempti fuerint, sicut ille de paradias , remo uentur a sanctis, altaribus, & a ligno vitae, scilicet a corpore & a Sanguine Christi, qui est verum paradisi lignu,cuius folium nod de luet, omnia quaecunque faciet,prosperabuntur. Remouentur autem , ne lumant de ligno vitae,& male vivant, ut moriantur: imo,ut resipiscant a malis suis,& per poenitentiam reconciliati, Christi per hunc cibum rursus reinserantur visceribus, & sceliciter deinceps vivant
in aeternum. Hoc quippe agunt Sacerdotes Christi in Ecclesia, & monstrant quod laturum est in illo vitimo examine, quando separabuntur iusti ab iniustis. Sed hic siςuti Adam expulso,spes mansit redeundi ad Vitam per poenitentiam, ita praecisis a ligno vitae, p tet facultas, si velint redire ad veniam. Honorius in Gemma animae lib. 3. cap. 8. Quod Ecclesia inquit
peccantes de Ecclesia eiicit, poenitentes recipit, superbos autem & rebelles excommunicat,& 'non poe'nitcntes, indignos sepultura iudicat; a Domino for
598쪽
mam accepit, qui peccatorem hominem de Paradiso cxpulit,sed poenitenti coelum aperuit. Omnibus antedictis antiquior Clemens Rom. a. Constit. c. 42. manifeste agnoscit, Adami expulsionem fuisse imaginem Christianae excommunicationis. Agens enim de fideli perverse,mandat Antistiti, ut eum iudicet dure, M tradat gladio ignis .Hoc Turrianus ibi, recte ad excommunicationem retulit. Et rationem reddit t. tapro epist.Ponti f. c. is quia gladius ignis per Cherub vibratus,& arcens primos parentes c paradissi, recte exhibet excommunicationem, qua peccatores remouentur ab Ecclesiae paradise,per plenitudinem scientiae Praelati, hoc est per peritum ac muneris sui scientem Antistitem, quem Cherub plenitudinem scientiae nomine ipse praeferens, apidadumbrauit.
Analogiae, Adamum inter o excommunicatum.
s. Ex prolatis S s. Patrum testimoniis,sere liquet, in quo sita sit proportio excommunicationis cum eiectione Adami e paradise. Ac primum analogia c5- morationis Adami in paradise, cum Christiani conuersatione in Ecclesia, est per se manifesta: cum eces
ita sit vere paradisus deliciarum Edeni persimilis, de quo plura,tractando quomodo Christus sit Rex gloriae. Habuit praeterea Adamus priusquam e Paradiseexturbaretur,iugem ac suauissimam Sactorum communionem & cietatem, qua per peccatum excidit. Diuinum praesidiu speciale,& tutela Angelorum prς-c pua,aderat. In promptu erat lignum vitae. Assiuebat bonis omnibus, & quantum citra Dei contuitionem
599쪽
obtingere homini potest,potiebatur bςatitate. Exturbatus e paradiso,excidit felici illo statu, & interposita ignea romphaea per Cherubiit a vibrata, prohibitus est regredi in paradisu ; tametsi ut significaretur plagam eius non esse immedicabilem,& posse illi patere aditum ad puriores ac pleniores delicias si resipisceret,gladius flammeus exhibitus est versatilis,ut Greg. Nysienus ad finem orationis secundae de O. martyribus , scite annotauit. Recogitare quisque per se potest,quis sensus fuerit Adami, cum primitin e tot tantisque amoenitatibus,de Angelorum societate,de coeli ut sic dicam suburbiis , in vepretum ac spinetum, hoc est in terram incultam, tribulis ac spinis proferendis damnatam,plane inamoenam,procellarum , ac variorum aeris turbinum, & incommodorum ludibrium, abactus est,& ut scriptura obseruat, e regione pristinarum deliciarum, ut magis pungeretur collocatus. Considerauit hoc egregie S. Chrysostom, homil. 18.in Genes. f Vt iugem sinquit, in dolorem haberet, quotidie cogitans unde exciderit, & in quem statum se coniecerit. Et quamlus grauissimi doloris
spectaculum erat,est tamen magnae utilitatis occasio,
ut dolens continuo aspectu,munitior & cautior esset in aliis,ne iterum in eadem peccata incideret,qui hominis ut plurimum mos est. Nam quoniam cum bonis frueremur,nesciuimus ipsis ut oportet uti,illorum priuatione emendati sumus, & tunc experientia docti, sentire coepimus nostram desidiam. Itaque tanta rerii mutatione, docemur, & a quibus excidimus,&quibus nosipsos malis iniecimus. Itaque quod propc e regione paradisi, eu qui illinc exciderat habitare iussit,maximae prouidentiae,& cure signum fuit,ut &spectando
600쪽
spectando memor esset,& inde lucrum faceret.J6. Haec cum quis apud se perspexerit, conuertat mentis oculos ad Christianum ex Ecclesia eiectum, nec minus miserandum deprehendet eius .statum.
Agnoscet quippe eum submotum ab usu ligni vitae, id est ab usurpatione Sacramentorum, in solo spinarum ac tribulorum seracissimo : eiusmodi enim est, hominis eo deducti conditio.Videbit eum extra speciale Dςi praesidium ,& peculiarem S S. Angelorum
protectionem collocatum. Et cum caeteri in domo Dei abundent panibus, totque ac tantis fruantur spiritualibus bonis, prae quibus sensibilia paradisi terrestris bona fastidire polunt,comperiet excommunic tum e regione constitutum, videre & tabescere,considerantem quantis se bonis privum ultro secerit, quibus uberrime potiantur fideles reliqui. in , upus excommunicati. Alterum Christiani excommunicati specimen, est
Cain .In quam rem cum pleraque proferat Robertus Arboricensis tonio a. de utroque gladio,theorem. 7.
ego analogiam illam sic aperio. Caini atrox delictsi, in quo Deum se latere posse, impie censuit, Victor
Carteianensis l.de poenit.cap. 4. egregie expendit,additque c. 7.Caini crimen, non simplex,sed septemplex fuisse,cui merito repesum sit supplicium septemplex: quae ille de crimina α supplicia, concidit minutius. Septem item Caini scelera in uno illo fratricidio ii uoluta, secernit diligenter S. Chrysost. hom. 19. in Genes. Tam locupleti substantiae criminis, poena illa reponitur Genes. . dfala ictus erissuper terram, cum g oporanu