장음표시 사용
61쪽
46 TRACT DE SACRAMENTIS IN GENERE.
inquit, Clericos Atianorum cum Saceidatio ministerii e Upium suscipere digni 1atem. In quibus Decretes My verbis, ait Petrus Damianus Optast. 6. c. 22. manifeste datur inrelligi , quod in pombrionibus Clericosum non immerito fides ordinantis altenditur , ex qua redelicet pentit quod ordinatio sive rata sis irrita Di cetur
Leo L Epist. p. cap. ulla docet neminem haereticorum per Sacramemta dare posse justificationem. Gregorius Magnus Lib. II. Epit 67. Bonosianorum Baptisma repeta
, Pelagius II. apud Gratian. xx Iv. q. I. c. 34. Nun est, inquit, Christi corpus, quad schismaticus conficit.
Urbanus II. Epis . ad Lucium n. II. Schismaticorum oe haereticorum S rramenta, Poniam extra Ecclesiam sunt .'. formam quidem Nacramentixum, non
auram ob tutis effectum halere profitemzr. Unde sic: Qui pro irritis habuere Sacramenta ab haereticis collata, illi rebaptiZationis consuetudinem ain probavere: atqui citati Pontifices pro irritis habuere, &c. ergo. Resp. ad I. neg. min. & dico I. novellam sui ste Cypriani consuetudinem, quam ipse ultra Agrippini aetatem protendere non potuit. Nec
nocent fictitii Apostolorum Canones, quos non ab Apostolis ipsis dima nasse fatentur eruditi, sed e diversis indistincte particularibus Concisis, quae quandoque, errorem loco Veritatis tradidere. Unde oriecti C nones sunt vel Concilii Iconiensis , alteriusve similis, in quo Rebaptia
Σantium error assertus est, & tunc nullam merentur fidem , vel iis in locis editi sunt, ubi haeretici omnes inverterant formam Sacramentorum, di tunc nihil probant contra nos. Consulatur ea de re Codex Canonum Ecclesilae primitiva, vindieatus a Gui L Beveregio, pase mihi 286.
Dico a. praxim Cypriani longe minus universalem fuisse quam Stephani; cum haec ne in Africa quidem tota , & multo minus toto in Oriente obtineret, ut ipse agnovit Cyprianus ; illa vero tam univers Iiter in occidentali Ecclesia observaretur, ut Cypriani opinio Pro sca datosa novitate habita fuerit, statim ut innotuit Romanis. Nec nocent obsecti Pontifices, quos certe mirum fuisset a victoria contra Donatistas tot praedecetarum suorum sudoribus parta desecisse. V de in forma dis . min. praedicti Pontifices Sacramenta ab haereticis col- Iata habuere pro irritis quoad effectum, idque non semper , C. quoad substantiam, subd. quoties irrite & contra legitimam formam confereba tur, C. cum etiam irrite & legitime conferebantur, N. Itaque vel Sacramenta ab haereticis rite non conseruntur ; de tunc dubio procul nequiadem quoad substantiam valida sunt: vel etsi rite collata, iis conferuntur, qui haeresi consentiunt, quive cum ad Catholicos recurrere possent, recurrunt ad haereticos ; & tunc licet valeant quoad substantiam, nihil quoad effectum valent ob malam subjecti dispositionemr vel demum i fantibus aut bonae fidei catholicis conseruntur ; tuncque ea & quoad substantiam & quoad effectum valere contendimus. Nec diversum quid sentiunt allegati Pontifices. Non Innocentius , qui etsi Clericos ab haeresi redeuntes ad laicam communionem adigeret , nulli, tamen Sacramenta eorum pro invalidis habuit; non Baptismum, cum eum ibidem
ratum cile decernat ; non ordinationem, ut diserte ostendemus in Tract.
62쪽
te ordine , ubi & Damiani textum , aliosque ejusdem sensus comptu
es solvere conabimur . Non Leo I. qui hane in Citato loco regulam ervari vest, κt lavacrum semel initum nulla serariora violatura Non Grea
orius Magnus, qui loquitur de Bonosianis, ipso teste non baptiEantibus a nomine Trinitatis . Non Pelagius II. qui Christi corporis nomineon Eucharistiam intestigit, sed Ecclesiam, quae corpus est mysticumhristi, & quae reipsa apud haereticos non subsistit. Non denique UNanus II. qui haereticorum Sacramentis denegat quidem Oitutis effectum. ed nullibi indicat eadem esse irrita. Objic. r. Plurimi, iique Patrum eruditissimi, nullitatem Baptismatis ab aeretico Ministro collati agnovere. Tertullianus Lib. de Baptismo c. I s.cin irim, inquit, Deus est nobis ρο illis, timeticis ideoque nec Baptis
ius unus, quia non idem, suem mm rite non babeant, sine dubio non habent.
Dionysius Alexandrinus, quem, post lectas ejus Epistolas suo tempo-e superstites, fatetur S. Hieronymus in Cypriam ct Africanaram onodo-um dogma de rεbapiiravdis haereticis consensisse. Athanasius orat. 2. contra Arianos, ubi sic e A, iani in periculum iunt amittendae mysterii intivitatis . ' Qui fieri potest ut prorsus vacuus ac ,-tilis non sit Baptismus, qui ab illis datur, in quo Didim in t Religionis fmuitio , sed reeera nisi ad pietatem queat conferre 3 Me enim Asiam in Patris r Filii nomine dant Eaptismum, sed in nomine Creatoris oe rei creatae, effect i ct rei facta. unde quemadmodum res creata alia est a Filio, ita Raptimus uem illi dare putantur a s ero Eaptimo alius est, etiam nomen Patris θ Fiat , ut praeripit Scriptura, proferre QC mutent. Non enim qui d cit , Domine ;le eti. dat, sed is tantum qui cum nomine re tam quoque habet fidem: quem - modum etiam ct ipsi Gentiles, qui Deum in ore habent, Deum tamen verumon colunt. Itaque mκIta quoque aliae haereses nomina tantum pronuntiant: -- eum recte non sentiant nec sanum habeant fidem, inutilii est aqua quam onant, quippe cui desit pietas; ita ut quemcumque illi asperserint, impietate βε-
etur mirus, quam redimatur . '.' Sic Manichaei, Pb0grs, ct Samgatensis di. ipiis, quamvis proferant nomina, nih lominussurit haeretici. Hinc S Doctor com-
arat Baptisma collatum ab Arianis, qui tamen rite & ut praecipit Scritura baptietabant, cum Baptismate a Paulianistis datum , non quoadffectum modo, sed & quoad substantiam irritum erat. Unde testatur lieronymus Dialog. adversus Luciferianos, Nicaenam SInodum omnes Mis sicos fuscepisse exceptis Paulianistis; ergo. S. Basilius Caesareae Episcopus Epist. 2. ad Amphilochium Can. 'Ios, inquit, una ratione eos, Encratitas , & Saccophoros rebapti amur. i auum prohibita est apud vos haec rebapti alio, scut oe a Romanis . n ra tamen ratio vires obtiner p quandoquidem est et Iuti Marcionitarum germentrum bissu, &e. Unde sic : Ille pro irrito habuit quodcumque haere-icorum Baptisma, qui eos etiam rebaptizari voluit, quorum Baptismus i Ecclesia Romana pro valido habebatur ; neque enim aliud unquam aptisma Romet pro valido habitum fuit, quam quot rite, seu in ninaine Trinitatis collatum esset: arqui S. Balilius eos etiam, &c. S. Optatus Mileuitanus Lib. I. contra Parmenianum Donatillain: -πι- et , inquit n. I 2. Edit. Dupiniatiri, fra er Parmeniane , haereticos a G
eritatis satis extorres, suos habere varia oesulsa Bapti muta, quibus inquinatus
63쪽
43 T RACM DE T AC RAMENTIS IN GE NERE.
non possi ab vere, &c. Bene elausisti bortum haereticis vobis vero sibi alia is, quamvis in Catholica non sitis, haec negari non possimi, quia nobiscum vera oe communia Sacramenta traxistis. Ubi S. Pater quod in schismaticis tolerat Baptisma, improbat & pro nullo habet in hqreticis. S. Cyrillus Hierosolymitanus : Non licet , ait Prifat. in Catecheses, his aut ter hoc Iavicro uti . Unde si semel illa frustraberis, amplius id correctionem non patitur Nam solι baeretici r bapti amum , siquidem Drui illud non erat Baptisma; ergo juxta S. Doctorem iterari debet Baptisma receptum ab heretico, licet iterari non possit Baptisma male & sine fructu hisceptum a fideli. Ex iis omnibus sic disputo . Ea opinio rejici non potest , & multo minus rejici ut fidei contraria, quam tenuere Patrum doctissimi; atqui opinionem de nullitate Baptismatis ab hereticis collati tenuere Patrum doctissimi; ergo.
Resip. I. neg. maj. ut enim apposite notat Vincentius Lirin. Commonit. I. c. 39. Patribus qui in fide ct communione catholica mori meruerunt, hac lege credendum est, ut quidquid vel omnes vel plures , uno eodemque sensu manifeste, frequenter, perseseranter, velut quodam consentiente mi Magistrorum com lio , accipiendo, tenendo, tradendo firmaυerinι, id pro indubitato, certo, rato ' que habeatur : Quidquid vero, quamvis ille sanctus, o doctus, quamvis opiscopus, quamvis Confessor θ Murtyr praeter Omnes , aut etiam contra omnes senserit, id inter proprias ct occultiis, o privitar opimuxiculas, a commmis, publica ac generalis sententia auctoritate secretum sit: atqui opinio quam tenuere Obaecti Patres , nec erat omnium , nec plurium ; cum ei obsitteret& Ecclesia Occidentalis tota , & in ipso Oriente Prῆsules non pauci ;nec ino eodemque sensu admittebatur ab omnibus , cum alii schismaticorum Baptisma approbarent, ut optatus , alii eodem haberent loco ac Baptisma hqreticorum, ut Cyprianus; nec demum posueranter oe manifeste tradita filii, cum ex ejus Doctoribus alii ad Ecclesiet Romanet fidem redierint, ut probabile est de Cypriano, dc de Dionysio certius; alii sibi semper constiterint.
Iam ne citatos Patres omnino pNtergrediamur, Dico I. Tertullianum non fuisse Ecelibi hominem , ut loquitur Hier nymus ; ac proinde nihil ex ejus seni colligi posse: unde ne eum quiadem in ista controversia citare ausus est impensus ejus & lector & admirator Cyprianust noverat scilicet nullius apud Catholicos esse ponderis virum . cui sua ad hereticos defectio omnem apud fideles auctoritatem detraxisset. Ceterum explicari postent Tertulliani verba de hqreticis sormarum corruptoribus . nisi Agrippini Decretum indigitaret , cum ait rCirca haereticos quid custodiendum sit ad nos etiam editum est. Dico a. Dionysium Alexand. fuisse quidem fortassis aliquandiu e numero rebaptizantium , at eum hinc recessisse suadent non pauca r I. Abud enim testatur Epist. 3. ad Philemonem, se ab Heracla prςdecessore suo I usin. didicisse, nequaquam iterato Raptismate opus esse eis qui ab haereticis veniebant βυ--7- quod subindicat eum tunc temporis ad opinionem Heraclet rediisse ; a.
quia nullibi legitur Episcopos Regypti . Libye & Pentapoleos, hereticos cum redirent iterum tinxisse. An non vero eorum plerique saltem
secuti essent Praxim Metropolitani sui, cujus uruditio profunda vel ipsi Bali
64쪽
cAR IL DE CAUSIS SACRAMENTOR v M. 49
isilio admirationi erat. 3. quia S. Dionysius Sixturn Stephani successo-m consuluit, an deberet rebaptizare senem quemdam, qui cum olim enuin blasphemiae Baptisma recepisset apud haereticos, Otholicae Eccle-e Baptisma supplex erugitabat et atqui Dionysius hominem hunc stam baptizasset. si idem adhuc sensidet cum Cypriam ἔ q. egit S. --or apud Stephanum ne quam comminatus erat censuram decernereti versus Rebaptizantes . An vero gravis & ponderosa suisset Episcopiale sentientis. & ejusdem cum aliis culpae conscii sollicitatio λ s. quia statur S. Basilius in Epist. ad Amphiloch. Baptisma Montanistarum aionysio Magno, Alexandrino proinde , pro valido habitum fuisse ;.metsi Montanistae ut Parrem, o Fibum, o Montanum 'scitamque baptiatrent; quam Braiae sacramentalis depravationem Dionylio prorilis igno. im fuisse necesse est ; ergo non resecit S. Doctor quodcumque haeretia rum Baptisma . Unde Hieronymus vel non omnes legerat Dionysiitteras, vel ea nescivit ex quibus coniicimus S. Praesulem a priori sen-rntia recessisse . Imo sunt qui cum Iuenino credant Dionysium semo pusu.er admisisse haereticorum Baptisma, tantumque in Epist. ad Philemo-em noluisse ut damnarentur, qui aliam in Ecclesia sua consuetudinem se si acti, ab ea non deficerent. At, inquies , tertia ratio superius allata , nimis probat, nimirum iesciisse Dionysium, quod sciunt infantes, non Valere Baptismum per :rina forma collatum. Resp. neg. ant. χlum enim credidit S. Praesul diuturnam illam commmioηem , qua senex ille fuerat eum fidelibus sociatus, satis habere posse viis ivin ad ejus animum purgandum . Nam, inquit, qui tam longo tempore fuiset corporis ct sangu nis D. N. I. C. particeps, ovis Baptisma non audebam demo integrare . Eadem quoque fuit mens Cypriani quoad eos qui in raeteritum de Heresi ad Eccloam venientes , sine Baptismo admissi fuerant , irout subindicat in Epist. ad Iubaianum . Unde Augustinus Lib. a. deripti sim cap. II. Cum , inquit, arbitraretur Cyprianus eos , qui extra cclesia communionem baptiῆarentur , Eaptimum non habere , credidit eos ta-ren in Eccis iam simpliciter admissos, peopter ipsin unitatis vinculum, posse ad
Ad S. Athanasium , is licet omnibus inspectis , difficilis est tractari.
ion refugit tamen omnino Catholicum sensum, unde dist. ma, comi Mat Athanasius Baptismum Arianorum , cum Paulianistaruiti Baptism e quantum ad effectum primarium , gratiam scilicet, C. quantum adffectum secundarium , nempe characterem , N. Itaque praeterquam C is innuit S. Doctor se solum loqui de effectibus Baptismi, cum ait ilum apud Arianos inutilem esse, vacuum, ρο νι nibi ad pietatem eonferre valeat, multa sunt quae probent intinam ei fuisse eiusdem Sacramenti ubstantiami r . enim non ait Arianos amisisse mysterii integritatem , sedericullam esse ne eamdem amittant, depravata nimirum forma, ut tem
3oribus S. Leandri contigit in Hispania. & sorte in aegypto ante Ath aasi mortem; a. quia difficile est ut Athanasius aliud in re tam gravi aenserit a S. Dionysio, qui paucis ante eum annis Alexandrinam Sedera
si ut vel Nicaenam ea de re definitionem ignoraverit, vel non intellexerit et Tomm. THM. Mur. Tom. IV. D hac Diuitigod by GOrale
65쪽
so TRACT. DE S AC R A ME NT IS IN GENERE. bae porro solum Paulianae factionis Baptisma rejecerat ; q. quia Synodus Alexandrina cui an. 36 r. praefuit Attianasius , ab Arianis ad E clesiam reducibus nihil amplius exigi vult, ' am ut execrentur haeresim Aravanam , Gnfiteanturque δα Patrum in Nicca ydι n e Porro ante cetera ex
gissent Cyprianus & ejus assectae, ut iidem Ariani denuo tingerentur. Inst. I. Baptisma quod inane est Religionis simulamvn , quodque non minus a vero Baptismate differt, quam creatura a Filio Dei, non valet etiam quoad substantiam: atqui ex S. Athanasio Baptisma Arian eum inane est simulacrum, &c. Resp. dist. ma3. Baptisma quod inane est simulacrum . . tam quoad substantiam , quam quoad effectus, non valet, C. quod est inane simulacrum, quoad solos effectus, N. sic dist. min. nego conseq. Si enim credidisset S. Doctor Arianorum Baptismia merum quoad oni nia simul erum esse, illudque in cunctis tam a vero Baptismate secerni quam creaturam a creatore ἔ jam utique illud in conscientia iterare tenebatur, prout inviolati moris erat apud Rebaptizantesi atqui nec iteravit, nec decrevit iterandum, sed econtra; ergo. Inst. a. ex Athanasio ibidem , Tam falsus est ac mendax Baptismus hereticorum, licet in nomine Domini baptizent, quam mendax sit Genistilium cultus, licet Deum nominenti atqui Gentilium cultus ic quoad substantiam & quoad effectum mendax est; ergo. Resp. neg. maj. non enim dicit Athanasius mendax esse haereticorum Baptisma , ut mendax est Gentilium cultus ; sed solum Λrianos non plus per nomen Filii verum exprimere Dei Filium , quem pro creatuara habebant, quam per nomen Domini verum exprimant Dominum Gentiles. Hinc porro sequitur equidem Arianorum aquae defitisse pie. tatem , sed nullatenus sequitur eam ita cujuscumque effectus expertem fuisse, ut nec ipsum characterem produceret. Alioqui certissime amitanisset Sacramenti integritas, cui tamen, ex S. Doctore , dumtaxat timendum erat ne amitteretur,
Non est cur in interpretando Basilio operam laudamus, cum objecta ejus verba rectum in sensum flectit non possint. Idem dicendum de Sancto Cyrillo, nisi eum intelligere velis de haereticis germanam Sacrame torum formam adulterantibus. Interim si diutius Ierosolymis quam alibi viguerit error Rebaptizantium, est unde credatur S. Praesulem ab eo ante mortem recessissee ; quia interfuit secundo Generali Concilio , ubi Gn. 7. eorum dumtaxat haereticorum Baptisma rejectum est , qui in aliena forma tingedant. Ad S. Optatum, dico r. eum capitaliter differre a Rebaptizantibus ,
cum vera agnoscat Sacramenta apud schismaticos.
66쪽
CAP. IL DE C ATI SIS S AC RAMENTOR v M. si
se ctione recitari potest vox est de Uico collecta, non de Iibro Iecta . Et insta nam. 7. In quo bapti arratur gentes a Salautore mandarum vi, per quem , t arentur, xvlla exceptione, disperum est. Non dixit Apostolus: Vos facite, Hunos faciant: quisquis in nomine Patrii, &c. bapti: metit, Apostolorum opus iapreis . . ergo nbmen ψὶ quod sanctificat, non opus.
At, inquies, approbat optatus id quod dictum erat a Parmeniano, a d sarεticos dotes Ecclesiae esse non psse I quin & confirmat, cum ait, haereticolun Eαι fias sexu rum prostitutas, nullis ligalibus Sacramentis, ct sino jure sensi matrimonii esse. Et iterum: Diasti fieri non posse ut fassio Baptis
Ie inquinatus abluat, immundus emundet Bene haec omnia potuere ad solos
haereticus pertinere, qui fit a Funt symbolum. Resp. dist. ant. approbat cum exceptione, C. generatim & indistincte, N. Restringit enim optatus Parnaeniani verba ad hqreticos qui fassaverum I b lint atqui iuxta tritam illius temporis phrasiin, falsare symbolum,
est adulterare sormam sacramentorum. Prod. min. I. ex S. Augustino
Lib. 6. de Bapt. cap. 23. ubi sic ι suis nequι non esse Christi Baptismum, si Delia Evangelica quibus f bolum constat, illic deluerint ι a. ex Firmiliano, qui ad Cyprianum stri, ns de Baptismate per mulierem a daemone pos- Iesum usitata ct legitima forma collato. Numqud, ait, o hoc Stepharivs i. εώ ct qui illi consentiunt, et Niob ι, maxime cui nec symbolam, idest, prκscri- du.pta invocatio Trinitas: s, nec interrogatio legitima defuit. 8 M s. Objic. 3. Ille solum sacramenta conferre potest , qui Ecclesiae munia exercere potest et atqui haeret laus non potest qui enim extra Ecelesilam est , eiusque munia exercere nequit 1 atqui haereticus, utpote finris positus, extra Ecclesain est; ergo. Resp. ad I. neg. min. ad a. dist. maj. qui extra Ecclesiam est, eiusdem munia exercere nequit , si ab eo ablata fuerit potestas ea exercendi,
prout de facto aufertur valide absolvendi potestas ab eo qui propter haeresim praecisus est , C. si potestas illa eidem sublata non fuerit, N. Porro non magis probari potest ereptam fuisse haereticis valide baptizandi potcstatem, quam probari misit eam iniquis & impiis ablatam minser atqui hoc ultimum probari nequit. Unde Cyprianus ipse ratum ii huit Baptisma ab improbis, modo nee schismaticis nec haereticis colla tum : & qui aliud primo senserant Donat illae, paulo post collatum ab
Occultis peccatoribus Sacramentum admittere coacti sunt.
Inst. I. Non permittit Ecclesia collationem nisi Baptismatis quo quis iaremissionem peccati consi quatur, de Christum induat; juxta illud Apost. I. 3. Quicumque in C, isto baptirati estis, Christum induistis: atqui non potest quis induere Christum vi Baptismatis ab hetretico collam ergo. Resp. I. dist. mas non permittit Ecelasia ut licitam. &c. C. ut validam , N. Itaque horret Ecclesia collationem Sacramenti a malo Mini-Ωro Peractam, ut pater ex supra dictis sed non ideo illam habet pro irrita , imo nec in omnibus pro irrita habere posset ; quia non potest Ecclesia alligatam a Christo symbolis sacraurentalibus virtutem restri
Rei P. z. neg. min. quia insans vi Baptismatis ab ipso etiam Iuda col- Iati potest induere Christum ; nom, enim .st Christi quod sandificas, n .intis Iudaei uc statim alebae S. Optatus. D et Inst a. iDiuitiaco by GOmle
67쪽
3x π RACM DE SACRAMENUIS IN GENERE.
Inst. 2. ex Eccli. 3 . Qui bapti alar a mortuo, quid prodes lavatio δjus ratqui infans cum ab haerutico baptizatur, baptiZatur a mortuo ; ergo nihil ei sua prodest lavatio, seu baptismi ablutio. Resp. dist. may qui bapti Eatur a mortuo, idest qui post contractam ex mortui tactu legalem immunditiam, iterum tangit mortuum, ut dicitur in obiecto textu, nihil prodest lavatio erus , C. idest qui sacramentaliterhaptigatur ab haeretico, N. Haec itaque argumentatio, quam in Synodo tertia Cypriani adhibuit Quietus a Buruch. merus est Scripturae abii sus, in quo a prorsus disparatis concluditur. Et vero, ait Augustinius Lib. 6.
de Bapt. quaero cur haereticos solos velint inteli gi moi tuos . '. '. Cum enim f. Paulus mortuam docat viduam, qua in deliciis vivit, quomodo non fant mm
tui , qui saeculo verbir ct non factis πη ti ι quid rigo proficit la ratio ejus qui ab istis bapti ratur λ Ecquid ergo horum etiam Baptisma prodesse vula Cyprianus, illudque solum dedignatur, quod ab haereticis aut schisin
ticis collatum fuerit Z . Obiic. . Fa solum societas Sacramenta valide conserre potest, cui s It concessa lant a Christo Sacramentat atqui soli Catholicorum societ ii concessa sunt a Christo Sacramenta. Resp. I. cum S. Augustino retorquendo argumentum. Ii solum Sacramenta conserre possunt , quibus potestas ea conferendi commissa est a Christo r atqui potestas Sacramenta conferendi non concessa fuit nisi hominibus Spiritu sancto plenis; iis nemi e quibus actu dicebatur, Accia pise Spiritum sanci a Porum remiseritis peccata, ramittuntur eis ς ergo non nisi homines Spiritu sancto pleni , ac proinde non homicidae , non ra ptores , dic. Sacramenta conferre possunt et quod tamen nec a Cypri nO, c a prioribus ejus asseesis dictum est. Resp. a. dist. min. soli Catholicorum societati concessa sunt Sacramemta quoad legitimum usum, Omnimodamque utilitatem , C. quoad V Iiditatem exercitii & administrationis, N. Itaque extra Eeclesiam S cramenta sine fructu recipiuntur ab adultis , nec sine erimine cons runtur a Mirristris r sed non ideo nulla sunt & invalida , si rite com ferantur . Alius es enim , ait Augustinus Lib. 4. ibid. cap. II. non habere, aliud non utilitar habere. Et Vero si res ita non esset, misere per rent non tantum infantes , sed de adulti qui prae imperitia haud detegere possent errorem illius a quo baptizantur; quod a divina miserico dia prorsus alienum est. Alias non prosemimur objectiones, ut quae in idem recidant cum iis quas Puncto praecedenti solvimus: qui plures volet, adeat Nati Alexamorum dissere. 23. in Historiam saeculi III. Frassen ait. 3. n. I . & sequentia dic. superest ut reliquas, quae ad hanc materiam attinent quaestiones breviter perlustremus, sit igitur. CONCLUsto II. Stephanus in errorem errori Cyprianico contrarium lapsus non est , nec proinde ratum habuit Baptisma contra solemnem Ecclesiae formam collatum. Ita Thomassinus differt. a. in Concilia, Nat. Alexander ibid. dissert. 3 . aliique vulgo Catholici contra monoellum Sciaunorum , quibus enixe favet D. Dupin.
Prob. r. ex Epistola Firmiliani ad Cyprianum, ubi sie describitur Si ,phani opinio: Iliad quoque absurdum, quod non putam eserenum essa ,
68쪽
tuerit laricata Trinitate nominum Patris, O Filii, ct Spiritus sancti ; ergo juxta Stephanum, cujus Epiliolam legerat Firmilianus, ideo poterat quis ab heretico baptizatus gratiam consequi, quia hereticus baptizabat invocata Trinitate, ac proinde in forma Ecclesiet consueta. confirm. Totus est eo loci Firmilianus ut Stephanum carpat, ejusque opinionem deridentam propinet; ergo ii credidisset Stephano ratum fuisse quodcumque Baptisma, etiam contra formam communem traditum .
id ei & merito vertisset in culpam: atqui tamen altum est ea de re in tota similiani Epistola silentium. ergo sciebat Firmilianus, illud solum Baptistu a Stephano comprobatum fuisse, quod rite Sc legitime collatum esset. Iam vero Firmilianus Stephaui mentem ex ipso Stephani Rescripto, ad se per Cyprianum transmisso cognoverat; ergo Pro certo tenendum est Stephanum non aliud hereticorum Baptisma approbasse, quam quod Evangelicis vectis consecratum esset. Prob. I. de sententia Stephani judicandum est , prout de ea judicarunt , qui ejus tempora propius attigere i atqui ii sic Stephanum intellexerunt, ut ab eo non alterius quam rite collati Baptismatis validitatem assertam crediderint. Scilicet enim credidere Veteres antiquam Ecclesie consuetudinem a Stephano vindicatam fuisset atqui si aversis vestigiis errasset Stephanus, non vindicasset, sed corrupisset antiquam E cleiis consuetudinem. Minor patet, prob. maj. I. ex Eusebio Lib. 7. Hiasor. c. 3. ubi sic legiturr Cyprianus nonnisi per Baptismum ab errore prius emundatos, admittendos esse cen- ι r verum Mepbanus nihil ad Dersus traditionem, quae jam inde ab ultimis temporibus ιbtinueras, innoDandum ratus, id graviss- me tulit; ergo id unum egit Stephanus ut prim vam traditionem tueretur ἰ a. ex Sancto Hieronymo qui in Dialogo adversus Luciferianos 'Stephanum vocat inυrterata consuetudinis defensorem ; 3. ex Augustino, qui Lib. s. contra Donatistas , Non propterea , inquit , communicavit Stephanus haereticis , quia Baptisma Chrsi, quid in eorum perversitate int grum mansisse cognoυu , improbare non ausus est. Et paulo infra e Consuetudo illa quae a Stephano opponebatur Cypriano, ab eorum Apostolorum traditione exordium sumpsisse credenda est ; 4. ex Vincentio Lirin. Common. I. C. s. Cum undique , ait, at novitatem rei opinionis Cypriani cum est reclamarent . V tunc E. memoriae Papa Stephanus, Apostolicae Sedis Amr Mys , cum ceteris quidem cυllegis suis , sed tamen proe ceteris restitit . ' . ' .
Intelligebat vir sanctus oe prudens nihil aliud rarione pi tutis admittere , nisi ut omnia qua fide a patribus suscepta forent, eadem fide siliis consignarentur . suis ergo tinc miversi negotii exitus p quis utique , ns usitatus 9 solitus p etenta es scilicet aut quitas, ct explosa noυitas. Eam ergo ad filios transmisit Stephanus fidem , quam acceperat a Patribus , te que in Ecclesia tota Cyprianet novitatis vices excepit r atqui nec erroneam ΟΝ- Dionem ad filios transmisit Stephanus, neque eam a Patribus acce-Pir , MC. ergo; s. demum ex Facundo Hermianensi i lige ille Lib.
CODtτα Mocianum: S ephani potius quam Opriani sententiam tenet Ecclesia, m n ortim de non rebapt. ἰandis haereticis, verum ιtiam de rebapti antibus non
errenuis a Porro an Stephani sententiam tenere diceretur Ecclesia, si SN- harai GDinio pro errore habita esset. m. in n. Neol. MDr. Tom. IV. D 3 Prob. I. Disi irco by COOste
69쪽
s TRA T. DE SACRAMENτIS IN GENERE.
Prob. 3. quia fieri nequit ut tota simili erret Ecclesia ; utpote contra quam inferi porte prevalere non possint: atqui stante Launoli figmento tota simul erravit Ecclesia. Divisi enim erant tune temporis Episcopi MFideles Cyprianum inter & Stephanum; itam qui tre alterutri adhereiaret; ergo ut hi sic & illi tenebant errorem. Ubi ergo tune vera fides Tinem. ubi, ait Dilcmontius, traditio, cujus ope mediam & rectam inivit viam m. q. Ecclesia. γ ubi consuetudo hςc , quam ab Apostolorum tate ad suam 8 siφῖ' usque tatem deducebat Augustinus. Imo ad quid consuetudo, qliς seu Romi, seu in Astica consideraretur, pro vero errore habenda erat Objic. r. Ipsum S. Stephani Decretum, quod his reddidit verbis Cyprianus Epist. 7 . ad Pompe jum Si quis rigo a quacumqne haeresi venerit ad nos, nihil innovetur n: si quod traditum est, ut manus illi imponantur in taeis nitentiam. Unde sic: Non aliunde melius haberi potest genuina Stepha ni sententia , quam ex ejus verbis i atqui citata Stephani verba clare indicant nullius prorsus hqretici Baptisma rejectum filisse a Stephano Hec enim verba , Si quis a quacumque haeres , universalia sunt; utpote quet in materia doctrinali indefinita sint; erso. Resip. data majore, ous negari posset, quia Vocis ambiguet sensus, non ex ipsa voce utpote dubia, 1ed ex circumstantiis loci, temporis , pe sonq, ac communis intellectus repeti debet, dist. min. verba Stephani indicant nullius prorsus hiretici Baptisma ab eo rejecium fuisse, pr sci-
se ratione hqreseos, & propter desectum fidei in Ministro, C. proptet alios, qui eidem inesse possent defectus , N. Itaque cum Cyprianum inter Ze Stephanum nihil esset controversie de sermet desectu , sed so- Ium de desectu fidei , statuit & statuere debuit Summus ille Pontisex ,
ut nullius hqretici Baptisma rejiceretur, nimirum propter hunc fidei defectum: at non ideo censeri potest Baptismum quemcumque etiam vitiata Erma traditum approbasset r. quia alioqui approbasset etiam Baptismum in aliena materia consectum, qnod nemo dixerit; a. quia eum dumtaxat Baptismum pro rato habuit, cuius tota retro traditio validitatem agnoverat; ut ex iis patet esus verbis: Nihil innovetur , nisi quod traditum est: atqui traditio non alterius Baptismi, qtiam qui rite collatus
esset, validitatem agnoverat; 3. quia Cyprianus ipse eadem Epist .r . dicit Stephanum mi fati nominis tribuere, ut qui in nomine Christi, idest Christi auctoritate, ab hqreticis baptirantur, innovati & sanctificati judicentur ; ergo sensit vel ipse Cyprianus vim hususce Baptismatis in efficaciam verborum Evangelicorum restindi a Stephano; q. demum quia non magis suspecta esse debent verba Stephani, quam ista Augustini, quq non
minus generalia sint i Detestantur humines occulta quadam in piratione Dei, si quis iterum accipat Baptimum, quem UBI CUM UE jam ac emat. Inst. r. Qui Baptismum ubicumque & quomodocumque datum approbavit, ille non eum magis ex desectu sortiret, quam ex fidei desectu in. validum esse existimavit: atqui Stephanus Prob. min. ex mox citatis S Cypriani verbis, quq sic se habent a parte rei: Si effectum Eupti ηm, maies fati nominis tribuunt, ut qui iis notuine Christi, ubicumque quomodo i que baptiran ur innovati sanct cati judicentur, &c. ergo. Resp. ad I. neg. min. ad 2. neg. anteced. neque enim resert hic cyprianus sententiam Stephani, sed eam, de male confutat ex absurdis, qui
70쪽
ab ea sequi perperam imaginatur. Et vero quis hominum credat eousque desipuisse Stephanum, ut crederet adultos, quales tunc plerique ba- mirabantur, etsi aut ab hireticis scienter, aut hi retici ipsi tinFrentur, vere innovatos ac sancificatos filisse λ Credat Launo us, sed credat simul Stephanum pari loco in ordine ad salutem & hqreticos de Catholicos habuisse. Inst. 2. Ut Stephanus Baptisma quomodocumque , seu in quacumque forma traditum approbata censeatur, lassicit ut & approbaverit Baptisma haereticorum sui temporis , de ut eius temporis haeretici omnes B ptismi sermam violarent i atqui I. indubie approbavit Stephanus Baptisma haereticorum sui temporis; ad quid enim tam vivax esus ad CD
Prianum responsio λ a. nec minus constat aequales Stephano haereticos sor
mam Baptismi violasse . Ecqui pepercissent formae Baptismatis, qui ne divinitati quidem parcebant, ut Basilidiani, Simoniani, Ebionitae, Praxeani, & Marcitae, qui postremi, teste S Irenaeo L. I. cap. 2I. alias I haptizabant in nomen incogniti Patris omnium, o inritatem matrem omnium ι&c. ergo vel inanis fuit Stephani decisio, vel fuit haec pro quibuscumque haereticis constituta. Ita fere Dumn. Res neg. min. Pro secunda parte. Certe enim, ait Tilemontius, es vatiani in nomine Trinitatis baptirabant. Imo observat Augustinus Lib. s. de Bapti c. as . facilius inveniri haereticos qui omnino non bapti ent, quam qui verbis Evangelicis non baptiet nt; ergo reale habuit objectum Stephani de cisio, nec tamen pro quibuscumque omnino haereticis constituta est. Objic. 2. Adeo constat Stephanum & Cyprianum aversis gradibus rasse, ut id sponte confessus fuerit Benedictus XII. in sua ad FratriceIlorum oblectiones responsione; atque hinc probat Papam in iis quae ad fidem pertinent errare posse; ergo. Resp. cum Nat. Alexandro, Tournelyo & aliis, Benedictum XII. haec scripsisse adhuc Cardinalem, nec tantum mereri fidei, quam Veteres a nobis citati, quibus sub ipsum controversiae tempus notior esse debuit Stephani sensus, quam homini mille postea annis scribenti. Moram non facit quod obiicit Launojus potiorem esse in Ecclesia memoriam Cypriani, quam Stephani. Neque enim hic agitur de cominparandis utriusque virtutibus , sed de utriusque sententia . Plura certe propter Ecclesiam peragere & pati potuit Cyprianus materialiter errando, quam Stephanus avitae traditioni firmiter inhaerendo. Nec nos, ait
Augustinus Lib. de unico Bapt. c. I 3. qui Baptismi veritatem etiam in ba- reticarum iniquitate agnoscimus . ideo meliores Cypriano sumus; sicut nec F tro , quia Gentes judicare non cogimus. CONCLUs Io III. Stephanus censuram quidem comminatus est C
primo, aliisque Rebaptizantibus, sed haesit intra minas. Prob. I. ex eadem ad Pompeium Epistola, ubi sic loquitur Cypri
nus et Sacerdotes Dei veritatem, Christi ct Ecclesiis unitatem tenentes abstine dos putat Stepianus. Non ait, abstinet, vel abstinuit, sed abstinendos putat : atqui ea vox quae futurum respicit, non autem praeteritum Vel prae sens , mmminatam non autem de facto latam excommunicationem significat. Certe cum loquitur S. Doctor de Marciano , pluries ait eum Eps.6Rabst nium fuisse, idest jam ab Ecclesiae communione praecisum. - Prob. 2. ex Dionysio Alexandrino, qui utpote in eadem lite involu-D tus,