장음표시 사용
151쪽
μ Anna HAMI BERΚELII quam nemini obtrudo: hanc quisque pro lubitu aut repudiat aut amplectatur. ιν Sinνεχοῦς aq' ἰώ Σ'eπι- πυρπσ.J Sic quoque ejus situm describit Josephus lib. xiv
cap. v III de Anti Iud, Γαίζων π vireri u ,- λαοπη ,-rο-ἀ- , e Δωρο , e προ ν r. ' ὐλοψ Eιτα ενι Δίυ. J In margine Antigraphorum Correctum erat, ει - Ε πλυρα : dc additum, hoc ex Josopho constare, nam in tribu Manassi-tide prope Stratonis turrim hodie oppidulum esse, quod etiam nunc Endor dicitur. Sed emendationem hanc, cujuscunque demum sit, non probo: nam Endor oppidum prope Hermonem montem situm est. Acide quod ενι pro inm s ris usitatum sit. Aristophanes Pluto: πισπι κώλωας e. τύπτοιν cI. δον Του Καρ-λου.J Juxta hunc montem etiam
Josephus libro is contra Appionem, oppidum collocat, ita enim ille: Us in λωαρ , --
γ . 63 IIxi1 σπε χου--J Hic Alexandri versus nullis distinctionibus interpungebatur, nec in vulgata editione, nec in Antigra is, quas nos apposuimus. Vertimus procurrens in mare:
sed proprie loquendo Ioppe profundo maris
adeo vicina non erat, ut urbis moenia allueret: ante urbem sitae erant ραπλαhs-εις
152쪽
ns μοὶ βοηθεις, Esus σπουχου-1 -λαδες εἰς τὸπ λαγ . Proprie απιλαδες sunt saxosie eminentiae circa mare, perPetua undarum percussione concavae. Hinc Plinius lib. v cap. x iis perhibet Jompem colli insidere, ita enim ille: Altera intus Jone Phoenicum , antiquior terrarum inund tione , ut ferunt, insedet colli, praejacente sm
363 Ε φυγεν εἰς LGλη ιλε τί Ακ εδίαν. J Plinius lib. v cap. XIX. yuxta colonia Claudii Casaris Ptolemati , qua quondam Acri Verum hac de re prolixius ad Stephani Mit maiorem. Quod autem Charax tradat, Tryph nem ab Antiocho Dori obsessum in Ptolemaidem profugisse, dubito an verum sit, cum Josephus lib. x III cap. x II: A ea αλ. reserat, tu Apameam aufugisse. Ο'μψ Teoφων - ὁ Δωρας φυγὼν εἰς α - μειων, ri λειφθεὶς - αἰτῆ τῆ πο
Ω'ς εἰρητα . J Hac de re noster menti nem facit in voce , ubi perhibet a Fρ &deduci si Vide etiam quae diximus ad vocabulum Acheρ : ubi etiam nunc istius canonis vestigia quaedam supersunt. ZOI Σκίρος Σκιω-J Inserenda particula Zc legendum: Σκως Σκιρώ ς dic. ado Μ, ς Μεσότης. J Ut Stephanus analogiam gentilium probet, ispissime τα ἄπι πωρω pr priis, dc illa rurium appellativis comparat atque commiste . Ubi commentaria nostra ad Steia phani Epitomen lucem viderint publicam, illustrissima hujus rei exempla ad vocem Αμφι πω suppeditabunt. x I Δίολκο- λουλκίτης. J Vide in Hyles, ubi
Φε Παγ-ν,-.J Doctissimus Bochartus, tantum
153쪽
s6 An RAHAMI BER RELII tum Stephani epitomen habens, existimabat in histe verbis de Graecis Doriensibus aut supplendum esse aliquid, aut pro Ποιο νως legendum, Πεπωνι : hujus enim in Josepho exstare epistolam, in qua Dorae urbis incolae pro Doritis ob.
me & genuinum Fragmentum constanter Πρω- exhibeant, hunc locum minime sollictitandum duco; praesertim hac ratione persuasus, quod certus non sim, Petronium de coloniis suae patriae conscripsisse. Os φορο- Δῶρ .J Si vel praecedentia vel subsequentia hujus loci allegati prostarent, ejus explicationem, & si quid in eo corruptum . conspiceretur, emendationem quoque tentaremus. Fortassis legendum est: Λῶ- ρ , Si quis certius quid aiserat, nec . mihi nec aliis in hoc studiorum genere versantibus, ingratum secerit.
pnani Epitomator hanc sectionem hoc modo in
Hymno in Cererem : sed locum ia Stephano
CorreXimus, male enim legebatur: Οὐ-- Κνι-
i 3 E'λασου. J Fortassis hic idem est , a quo Elatea , vel Phocidis vel Thessaliae urbs , nomen sortita est. Vide Epitomatorem isthac voce.
ν 3 Ω'σ A A'α, . J Non dubito quin hic idem
154쪽
idem sit , quem Scholiastes ad Pindari Pyth. Od. Ira Aetatis vocans, de risus Thessalicis scripsisse perhibet. Quid sit praeserendum, alii
judicabunt.17 -e. λισκέμydi. J Hic valde mire latet ulcus, quod sine ope melioris codicis ne accuritanus quidem sanare poterit: nam praeterquam quod haec Sophoclis ex Larissaeis verba plane sunt δο me αφρο α, etiam in prima editione sine distinctionum notulis circumseruntur, quas pro arbitrio apposui: imo ante σὲ
e e. Λημνίαιέ προτέρου- , tam necessario πλειοςμρων requirebatur, ut nemo aegre feret, me eam
ibi posuisse. Insuper in Antigrapho non inveni, sed δ ελακύλ, spiritu & accentu carens, unde conjicio scribendum esse ἐλως. Verum quid sibi velit c. As κηκ re, fateor in genue me ignorare. Sensus erit clarior, si integrum locum sine defectus nota hunc in modum constituamυs: Κή-ρis,m Δώbius ἀνηρ α χου
δγγ Κέ e. Λημνίως ωροττραις. J Etiam haec reserenda iunt ad Sophoclem, qui sine dubio Tragoediam hac appellatione divulgavit. Pindari 'Scholiasta ad Pyth. Od. Iv : Σοφοκλῆς o. πης Λημνίως τύ Vide etiam Stephani Epitomatorem in Xebem ; Hesychium plurimis locis, Scalios. Argumentum hujus dramatis fabula erat, quam Hyginus cap. xv describit, dc alibi sepe meminit: In insula Lemno mulieres Veneri sacra aliquot annos non fecerant, cujus ira viri earem Thressas uxores duxerunt , o priores spreverunt: At Lemniades ejusdem Veneris impulsu con-jurata , genus virorum omne, quod ibi erat, inter-
155쪽
Thoantem clam in navem imposuit, quem tem-
in infulam Tauricam detulit, &c. Vide quoque hac de re Apoll. Rhodium lib. i: Valeri Flaccum lib. ii: Statium lib. v Theb: Zc Ovidium Heroid. Epist. vI. Haec profecto materia Soph cleo cothurno non indigna fuit. Nec turbet quemquam , quod Ληρωροτέρα dicat: tali enim signo manifeste liquet, hoc populo tam gratum atque acceptum fuisse, ut Sophocles id deinde impensiore cura interpolaverit, & in scenam introduxerit. Sic scribit Aristophanis Scholiastes ad Ranas: οἱ σως tu ἐλωμώρη
ωn ip άνελοαχ η. Galenus de salubri Diaeta i lcm fabulam nominat το-- F προπρου tame ασψμον. Fabulae itaque correelae, di quasi pro novis rursum in scenam delatae, λυπρα veteribus , oc illae ex quibus erant consectae eum dicebantur. Aulus Gelius Noch. Att. lib. xv cap. xx Aristophanem citat c. ταῖς προτερως Θε ρυφορμα ζύι ς, ubi fabulam non interpolatam intelligit, ut 8c Stephanus, τας πυτεραε Λημνωος adducens. Verum huic materiae nolo diutius inhaerere, cum viri doctissimi eam ante nos fusius pertrastaverint. Hoc obiter admonendum, ex prioribm Lemniadibin non apparere Sophoclis verba, quae an perierint, an vero solummodo locum, non expressis verbis, Stephanus indicaverit, aliis dijudicandum relinctu . po εγερηκίδας. J Quid si reponamus Φερηκ λς, uti etiam supra cadem hac sectione legimus 3 A' o , Λαπι ης Κοροπος.JHaec contaminata a transcriptoribus videntur.
Fortassis emendandum: AJ ὀ Δοβευς.
156쪽
Λοιαν his Non accipio-Λαm Nnomine gentili, sed proprio. δγου πιλω,1.J Et hoc nescio quid occultet vulneris. Rescribendum videtur 79 E, Πηλει.J Vide Stephani Epitomatorem
30 Ε'ν-κ2 J Hoc opere describuntur coloniae in Rhodum deductae, non vero prima insulae origo, quae referri posset ad celeberrimu missum terrae motum, quo Delus, Rhodus aliaeque famosissimae insidae exortae sunt, de quibus scribit Ammianus Marcellinus lib. xvis , dc alii
auctores. 83-Certum est hanc vocem aliquo laborare vitio, nam gentem hoc nomine non norunt geographi. Non dubito quin olim scripserit Stephanus vel A vGνμες, vel Historia cum spissis tenebris sit involuta, nihil certi possum statuere, an Thessalos an vero Phrygas intellexerit Apollonius Rhodius. Malim tamen Thessalos intelligere, in hac Thessalica civitate opus aliquod suscipicntes; nam tota Thcs salia olim A monia dicta fuit, testibus Plinio, Hesychio, Stephano de aliis. r8z-e. β' Λυδειο. J Primo intuitu censebam legendum esse, A--χ ροβ Λυαμ sed observavi postea hoc indice Antimachi opus veteribus notum fuisse. Scholiastes
Sperchius fluvius est Τhessaliae, cujus descriptionem apud Strabonem lib. ix legimus. Hujus h 1 ctiam
157쪽
εo AERAHAM IBER KELII etiam meminit Lycophron cujus verba huc tran. scribam, ut emendemur:
Primo quidem in mendo cubat τε Φαλωρ es. nam cum hic de Locris agat, procul dubio legendum est Φαλαριας, bd subaudiendum ακρα. Phaloria cnim quae est in Istiaeotide, nimis longua Sperchio sita est. Postea pro IIv λοι emendandum est Πυ-οι: nam Pyrasus est urbs Meliensium in eodem tractu, de quo agit. Et denique pro I ἐως, mallem legere o-ως. Fuit enim Oileus filius Odcedoci secundum Lycophronem hoc loco, quem presso pede sequitur Eustathius ad Iliad. B. pag. 27 7 , ubi sic legendum est: Ω,ο
Ergo non bene constituta mihi videntur verba Hygini in recensione Argonautarum Fab. x Iu i Oileus Leodori , Agrianomes Perseonis filia filius, ex Narteea. Huncqocum ita emendaveram: Oileus Odoedori , Agrianomes Perseonis filia fluu, ex urbe Narycia. Praeterea το Agrianomea suspectum est , perhibet enim Eustathius loco jam allegato , Laonomen habuisse conjugem, qua appellatione multae olim foeminae insigniebantur. Sed ad Stephanum rCvertamur. ὀψ Κα ' κενεὸν κω σε &c.J In hoc versicula duo sunt corrigenda vitia, ut metri lex probe constet. Lego: κενεον εκυ- λές,17 - Δωπον M. ω .
158쪽
Hinc constat manifestissime, inter anti'uos acerrime fuisse disputatum , an Thamyris in Thessaliae Dotiensi campo- an vero in Dorio Peloponnesi excaecatus fuerit. Contrarias Homeri dc Hesiodi sententias ex ori de Gentilibus opere it medium adducit Stephanus.Sed Orus,ut omnem disputationem atque dubitationem tollat, loci nomen codlocavit inter illa, quae duobus modis exarantur, & Dotium Sc Dorium pro uno eodemque loco accipit. Verum longe alia meos fuit Stephano, Dotium ii Dorio distingueni, nam haec mox subjicit: γε ALξο-τες alἀ-AKῶν μ ρτυωων, στερο P Δω- ωον, τὸ ψ FT Δωτον. Nos vero dis putationem hanc in medio relinquimus, cum pro utractve opinione nec pauca, nec Contem nenda allegari possent./87 Καρες, εθνος 1 νλον.J Hic urimus est locus, qui etiam ad genuinum Stephani Fragmentum, ex membranis Segulerianis depromptum, pertinet. Eum Hermolaus hoc modo in compe dium redegit. Ε'αρες, εθνος inλον. π-Δη ἀ- λ Διονυσαι πιλε σωτων. De Deo Dionysii ex libro iv Bassiaricorum nullam omnino menti
388 Δηεμοέλι. J Ita rescribere placuit pro Δι- ωάλου, suadentibus antigraphis, Hermoles eputome, dc aliis locis, ubi de illo Indorum rege memoria reperitur. Vide quoque passim Nonia Dionysiaca, atque alios.
159쪽
Qui in hisce Animadversionibus vel citanis tur vel emendantur. Numerus paginam indicat. Abronis Denominativa. 24.2 ehylin. 26. Agathemeri Geographia. 32. Ammianus Marcellinu6. yy.
Anonymi Vetus orbis descriptis. Antonini Itinerarium. 3. Antoninus Laberalis. I 3. ysi. oliodorus. I 8. 38. 39. Apollonius Rhodius. LI. 38. Appianm Alexandrium. Is I 8. 1 8. Apulejus emen . 7. Aristophanes. νψ. Aristoteles. 43'. Athenaus. 7. I . 2I. Atilin Gellius. Caesaris Commemtaria. 2I. Cicero. 49- Chariseus Sosipater. 32. Claudianum 37. Constantisin PorphTro emeta. II. Emend. I 8. Didymus emend. 49. Diodorus Siculus. 7. 22. Dio Nicam. I9. Dionsim de Sim Orbis. 1 Iis Elymo-
160쪽
Galenus. 2I. F8. Herodotus. 34. 39 47- Hesiodus emend. 27. Heochius. 3. II. 27. 3 Hieronymus emendatus. I s. Homerus. II. ψs, 46.