장음표시 사용
93쪽
HABITA IN FESTO sANCTORUM APOsTOLORUM
IN SACROSANCTA BASILICA VATICANA
ANNO DOMINI MDCCHIUpra petram aedificata, impulsa pluries, 'everia nunquam, stat, stetit, semperquo stabit Ecclesia. Irruant licet adversiis eam serentis Inferi serales portae, irrita scmper colluctatione deficient: pugnabunt, non expugnabunt: certabunt, non vincent: s Jbellabunt, non praevalebunt. Ea nimirum est lidissimae illius petrae inviolabilis virtus, ut nullo unquam adversan
94쪽
tium potestatum impetu fracta, nulla desaevientium hostium incursione deiecta, sed suismet aucta periculis, ac ipsis, quibus assidue exagitatur, ventis validior essecta, firmior semper, atque immobilior consistat. Petra haec, Venerabiles Fratres , Dilecti Filii, petra haec Petrus est; a quo scilicet nobis admirandae divinitatis fides & coepit, & permanet. Hic nempe ille est Petrus, qui suorum, si fas est dicere, ope dis criminum, tam seliciter crevir, ut qui sibi , antea infirmus
fuerat, fictus sit omnibus firmamentum, suoque nos exemplo docuerit fieri nobis a Domino cum tentatione proVentum. Hic ille est Petrus, qui, dum Christum 'in respicit, procellas non cogitat, ejusque illectus amore, dum descendit enavi, selidum inter undas vestigium invenire non dubitat. Hinc, ventis licet pelagus conturbetur, iactetur fluctibus mare, non turbatur Petri semita, quae ducit ad Dominum; eadem scilicet unda, quae fluctuat, ambulantem super aquas sustentat Apostolum: idemque, qui mergere natus est, gur ges generosi Viatoris pedibus fideliter semulatur. Hic demum ille est Petrus, qui ab Herode apprehensiis, ut placeret Iudaeis, dum inter custodes milites vinctus catenis duabus servabatur in carcere, Danielis ad instar, intra septa crudelitatis securus, tam placido Ppore dormiebat, ut minime viso lumine, quod refulserat in habitaculo, nonnisi ab Angelo percutiente ejus latus excitari potuerit; adeo haec demirante Chrysinomo, M ut, si sibi datum esset eligere, an velis
let esse Angelus Petrum lvens, aut Petrus Vinctus, se pintius esse velle Petrum dormientem, & 'catenis Vinctum , quam Angelum excitantem, & a vinculis exolventem liberis Pronunciaverit. Didicerat profecto somnum hunc amantisi,
95쪽
mus Discipulus a Magistro, quippe qui, cum motus magnus factus esset in mari, ita ut navicula operiretur fluctibus, imperturbatus dormiebat. Nunquam sit quidem quietilis dormit Petrus, quam catenis vinctus. Nunquam securicis incedit, quam cum ambulat super aquas. Nunquam procellis magis insultat navis, in qua considet Christus, qu1m cum fluctibus operitur. Nunquam supra petram fundata Ecclesia immota magis, atque inconcussa subsiistit, quam clim gravibus undequaque angustiis conflictata, vehementioribus minarum ventis impellitur: eisdem sen8, quibus divinitus extructa est, machinis nunquam non mansura, aerumnis nimiri im in felicitatem conversis. In hac itaque petra a Dominos' exaltati, dum anxiatur cor nostrum, assiduas, quibus Premimur calamitates, minime formidemus. Juxta silest Dominus iis, qui tribulato sunt corde: statuet'Ipse super petram pedes nostros, & diriget grestus nostros; propterea =ὶ non timebimus, dum turbabitur terra, & transferentur montes in cor maris. Migrabunt in spem laetitiae timoris nomina, cedentque in argumentum victoriae ipsa cladium insignia. Qui enim Apostolici ordinis Principem ambulantem in fluctibus, ne mergeretur, erexit, illumque de manu Herodis, & de omni expectatione plebis Judaeorum, eripuit: Ipse adiutor noster erit in tribulationibus, quae invenerunt nos nimis: excutiet ipse flammam Τὸ ignis de fornace, & faciet medium fornacis, quassi ventum roris flantem: Ipse in pharetra sua abscondet nos: Ipse in foraminibus s 'ὶ firmissimae hujus petrae custodiet nos. Oportet tamen nos meminisse admirandam illam Petri quietem inter catenas, ac constantiam inter fluctus, opus fuisse excelsae illius charitatis, s J quae foras mittit
96쪽
timorem; illic scilicet plena securitas, ubis Jpersecta dilemo: charitas ignis est: eventilant ignem tempestates, non extinguunt: augent, non minuunt; haec ignis securitas est, agitari. Accendamur igitur, Dilectissimi, divina hac flamma aeternae charitatis, quam trina s J confessione contestatus est Petrus. Conflagremus beati illius ignis ardore, quem suo Mundum renovaturus illapsu divinus Spiritus sibi adoptavit in typum; ut ita quavis humanorum affectuum glacie dis luta, etiam inter catenas dormiamus impavidi, ac supra tumidum maris dorsum substratis fluctibus ambuIemus: nostro confirmantes exemplo, nullis unquam illos posse pertu bationibus concuti, quos divina charitas in Apostolicae confessionis petra selidavit.
99쪽
m BASILICA LIBERIANA S. MARIAE AD PRAESEPE
suum unigenitum daret; Sic Mundus neglexit Deum, ut Filium ejus unigenitum non cognoverit. In Mundos J erat, & Mundus per ipsum factus est, & Mundus eum non cognovit. Unigenitum, qui est in sinu Patris, quot saeculorum vota, quot gentium suspiria Vinearunt , ut roris ad instar antelucani placidistime flueret i Ro-
100쪽
rate Coeli desuper, una omnium vox erat & nubes pluant justum. Venit tandem desideratus in cunctis gentibus: venit, dum quietum*silentium contineret omnia, & nox in suo cursu medium iter haberet: e regalibus sedibus venit: necs in secus, ac pluvia sqJ in vellus e Coelo descendens, tacito in terras permeavit illapsu. Sic tamen venientem Mundus eum non cognovit. Clariora idcirco Dominus mirabilis adventus sui dare debuit indicia, ut iam non expectaretur, quas venturus, sed qui Venerat, videretur. Hinc nox illa quavis die splendidior emicuit, ut videre posset syJ omnis caro sal tare Dei. Adsunt Angeli, alloquuntur Pastores, reconciliata terrestria Superis conclamant: & si unus pridem Gabriel obumbrationem virtutis Altissimi secreto nunciaverat Virgini, multitudo nunc militiae Coelestis Salvatorem mundi, gratulationes inter, & plausus, publice praedicat advenisse. Vagit inter homines Deus: pacificam terris naeniam concinunt Gelites, sed adhuc Mundus eum non cognovit, somnoque sepultus ingrato, nec coelesti cantu, ' nec divino vagitu excitatur. Quid ultra supererat Dei charitati, quam ut, qui intra se dici se dilexerat, se etiam diligeret extra se, & elevaret ad Deum, quod insta Deum erat ρ De nihilo crea
vit nos Deus, & quidquid habemus, donavit; sed quia plus
dileximus datum, quam Datorem, & in laqueum cecidimus culpae, ut nos non tam sibi, quam nobis recuperaret Altis
simus, seipsum dedit, & quidquid habebat, donavit; nec sane habuit, quid amplius donaret, qui dedit sentem donorum. Misit Pater Filium situm, ut redimeret servos, & ser- VOS, quos redemerat, adoptaret in filios; dedit filium in pretium redemptionis: se totum dedit in praemium adoptionis.