Nova clavis homerica cujus ope aditus ad intelligendos sine interprete Iliadis Odysseae libros omnibus recluditur. Interspersae sunt selectae clariss. virorum Camerarii, Clarckii, Ernesti, cet. annotationes & scholia. Opera Joannis Schaufelbergeri ..

발행: 1765년

분량: 343페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

lautum praebebῖx proxime attingebant, Post finieratioΗς '. I . Priamo factum tumu'solinnitιν por- ρ' ' b Achilles ante lato Hectore , instruit, quod

192쪽

hratum, sed simpliciter circa funus. Sane &-ait Homerus celebratum ab Oreste, post intersectum Egisthum ac Clytaemnesti am, Od . III. 3O9. A.

At illo occisio dedis caenam sepulcralem Argivis Matrisque insisae V imbellis Pulyihi. Proinde non modo ante inhumationem, sed & ps epulae factae. Quanquam hoc frequentius obtinuit; nec apud Graecos modo, sed & apud Romanos, aliasque gentes. ut quam plurimis constat exemplis. FEITH. L. I. C. XV. g. VI.

Ba ες ανοὶ, J Quid per hos boves αργους intelligendum sit, dubitabant antiqui. Nam candidos interpretari non decet, Cum mortuis atri soleant caedi. Itaque candidos appellabant, quibus excoriatis videlicet pinguedo alba appar ret , quales & apud Pindarum Alii ra: ἀργοὶ sequentibus jungebant sic , , & exponebant celeres, i. e. celeriter jugulabantur boGL SPOND. 'Oρεχθεον, mugiebanti vel humi extendebantur. ab , cupio . desidero. item suspiro. Est vox ficta. ad imitationem suspirii , quod animam emantes edunt.

Σφα οριενοι, Inter jugulandum; dum jugularentur.

V. 34. Κοῖιληρυ ος, ου, o, 11, in poculum fluens. eX κο υλη,

ης , poculum: &-, fluo. Di, Volae haustus, quantum utraque manu haurire potes , multus. eX αρυω, haurio : & κου , Vola. v. 3s. τον γε regem quidem. Ῥις, h. l. ad. v. 36.

193쪽

18a , CLAVIS HOMERICA,

I, 37. -ρπεπιγοτες, vix flectentes. aegre persuadentes, χωόμενον κῆρ, de sodali iratum corde.

ΠεπέΘοιεν, persuadere pollent. V. 43. Ma Zῆέ, per Iovem. V. M. Καρηίος αννον , ad caput prope accedere. V. 4 . Πρὶν - ἐνὶ - Θεαενπι πυδι, Antequam imposuero igni. τε , tumulumque aggesta terra fecero. V. 46. τε κομην. Totonderoque comam.J C'etoit Iacoutume de se cOuper les cheveux sur te tombeau de Ceux qu'On pleuroiti Et Cette coutume est fori bienmarquee dans l'Ecriture lainte. Mechiel dit fur Tyr: U radent super te calvitium. XXVn: 3I. On ne pouvolt donner une plus grande marque de devit. DAU. V. 48. δαηι, inviso pareamus epulo: ii fautobere . la eoutume , V asidier a ce repas funebre. DAU.

V. 49. Ο ρυνον , jube adhortans. V. So. λην et . Lignaque comportent. Παρά βε χεῖν , apponantque. v. μ. AbJ Ut aequum erat. - in debuerunt. CLARK.

'Eo συμενως, sedulo, studiose, cum fervore. Vide ad r. 8s.

'Eν Iu terra sine strato. ERMAssuere solebant. Vide supra ad x Iςς. &ad B. 22I. CLARΚ. ηκλυζω dicitur aliquando de quodam sonitu , quem edunt fluctus , ut hic. Cons. LENNEΡ- Iuliu p. IIO.

194쪽

Ei Τε, adυ quando, quum, ubi. Τον οῦ πνος , hunc somnus cepit., α'ος, τὸ , cura , anxia & curiosa cogitatio R-, curo , sollicitus sum. v. 63.

Καμε γυῖα, lassatus erat pulchris membris

anima Patrocli miseri, J Ex hoc loco constat. nihil aliud de anima sensisse Homerum . quam illam esse immori lem , quod in illius Vita Plutarchvs quoque observavit . unde Pythagoras & Plato suam sententiam desumserunt. Quod autem hanc animam Pistrocli ipsi Patroclo similem fuisse dicit, inde colligebat Antisthenes , ut refert Eustathius. animas esse corpori similes forma & specie . id est, τωσώμα ι Chrysippus tamen dicebat, eas post

mortem fieri Plato, inquit Plutarchus in H meri vita, & Aristoteles animam incorpoream eme putaverunt, semper autem circa corpus Versari, atque hoc tanquam vehiculo indigere, propterea quod etiam, dum a corpore liberatur , saepenumero veluti imaginem spiritualem ejus formae induit, quae corpori fuerat. Quae eo sunt etiam referenda . ubi animas ειδωλα appellat, ut

V. G. Παντ, Per omnia.

Τοῖα περὶ χροι-ες ο , tales corpori vestes induta ferat. . . lv. 69. 'Eμει. λελασμένος γλευ, mei oblitus es. V. 7O.'Aκηδέω , si, cum Gen. negligo, non curo.

195쪽

CLAVIS HOMERICA I

Θύαδε - ἔτ ι ταχις α, J Quam studiose sepulturam o servaverint illi Veteres, quoque scripsimus. Vide ad Z 6o. unde possit intelligi , cur eam nunc anima Patrocli exigat. Credebant enim . insepultorum animas fluvium infernalem transire non posse , & citra ripam manere cogi. ubi torqueri miris modis existimabantur, nimirum vago errore agitatae . ut de anima Palinuri dixit q ioque in VI Lib. Virgilius. Sed eam sepulturam contemsit Diogenes, qui dicebat, si canes cadaver suum lacerarent, Hyrcanam sepulturam fore: sin vultures, Iberam. - At , si nullum animal accederet, ipsum tempus pulcherrimam sibi fore sepulturam , corpore a pretiosissiniis rebus, sole inquam & imbribus, absumto. Socrates. ut est in Phaedone . voluit sepeliri , ut legibus es et consentaneum. SPOND. I, ε Πυ λ- αίδαο - ut portas Orci intrem.

Τres in homine partes statuerunt AEgyptii, doceban que trifariam in morte illum dispesci, ita ut pars omnino terrestris, hoc est corpus cralsum , brutum omnique anima vacuum in terris remaneret; pars omnino spiritalis, videlicet mens rediret ad coelum . unde fuerat divulsa ; pars vero media . sive corpus subtile. dilaber tur ad inferos. Partem dixi mediam , quod nonnihil retineret corporis , nonnihil mentis. Corporis liquidem omnimodam retinens similitudinem , erat quasi quaedam ipsius imago , sive idolum. Mentis item aliqua servans impressa vinigia , vivere, cognoscere, intelligere poterat. Itaque hinc colligitur evanidos esse Manes , quod mensi pla avolarit, neque aliud in eis remanserit, quam quaedam si ita loqui fas sit mentis ad locum suum profectae inanis quasi siliqua. Colligitur etiam , corpus illud tenue . sive potius levem corporis umbram plena Voce non uti , non apprehendi . non contrectari posse. Ex quibus ita expositis plura tum Homeri tum Virgilii loca lucem accipiunt. ut illud A neid. VI - m

196쪽

- - - pars tollere vocem

Exiguam , incaeptus clamor frustratur hiantes.

Ter conatus ibi collo dare brachia cireum . Ter frustra comprensa manus effugit imago Par leυibtis ventis, volucrique simissima somno. Et Homerus passim vocat mortuos δεδωλα καμον lin. tum etiam debilia capita , vixque exisere valentia.

Hanc sententiam, tres in homine partes distinguentem, tutati sunt Platonici fere omnes. Tradiderunt enim, spiritu , anima & corpore , constare hominem; corpore , crassa nempe parte ac terrestri anima , h. e. corpore subtili , quale modo exposuimus, quod nihil concreti , nihil solidi habeat, nihilo tamen minus corporis speciem prae se ferat ; spiritu , h. e. mente, parte pura simplicique . Ω materiei prorsus experte. Quinimmo& com phares Christianorum Patrum, quibus arrisit Plato, in eadem feruntur fuisse sententia , locusque ex Paulo adducitur, qui & ipse sentire idem visus est priore ad Thessalonici epi la , Cap. V. v. 23.) ubi ait : Us e autem Deus pacis fauetificet vos per omnia , ut integer spiritus veser. V anima re corpus siue querela inH evtιι Domini u tri Iesu

tamen, pro una eademque re sumsisse Paulum τη, spiritum o animam : ita ut sanctissimi Apostoli auctoritate abuti videantur , qui ex ejus verbis a gumentum exprimere volunt ad trium illarum in homine partium divisionem comprobandam ab AEgyptiis, Homero ac platonicis traditam. Ad eundem plane modum verba Patrum interpretanda esse contendo , ubi cum Platone de animae ac spiritus distinctione lensisse perhibentur. Instar Omnium unus sit Athanasius , qui haec habet in Oratione contra Gentes : Ocvlortim est tau-

tum videre , aurium audire, oris gulare , narium olfacere, manuum tangere ; sed qua videre , audire , tangere , gusare V olfacere conveniat, non sensivum , sed animae, eiusque mentis eri dijudicare. , sui του ποτης Nonne clare liquet, cum animam ejusque mentem nominat , unum

individuum spiritum a sapientissimo viro intellectum esse,

197쪽

& ad orationis ornatum vocabulum illud duplex adhuhitum 7 Ri CC. Dil Hom. Tom. III p. I 29. Aq.

V. 73., misceri aliis. 'Υπὲt, cum Gen. trans, ultra. . V- 74. . erro. ab ιαλαλημ' , per reduplicationem , pro

' Εὐρυπυλῆς, έος, ο, η , latas, amplas & spatiosas portas habens. V. 7S.'ολοφύρομαι, h. l. obtestor. 'ου γαρ μ αυ κ Nίσσομαι ἀίδαο , non enim amplius

posthac Redibo ex orco, J Ex hoc loco convincere licet, --λιγγενεσίαν Pythagoricam non agnosci ab Homero. Tota autem ista petitio Patrocli tria continet. Primum sepulturam poscit, quia se insepulto anima ad Elysias sedes transire non posset. Deinde vaticinatur ipsa Achilli mortem. Tertio locum sui sepulcri indicat, quem jungi ipsius Achillis sepulcro petit , ut , quos vita societate junxit . mors, quae omnia tamen alioqui separat, eosdem non disjungat. per occasionem autem meminit Patroclus caedis a se per iram perpetratae, quam etiam supra Iliad. M. vidimus. .SPOND.

V. 76. 'Επόν με πυρος λελαχη ε , postquam me ignis participem feceritis, vel postquam me rogo tradideritis. J Ilacroyolent donc que les moris , qui reven olent, elotenties ames de ceux a qui On n'avolt pas encore fati des funerailles & qui n'avolent pas ete en terreZ , & iis cro-yolent aussi que dEs que cette ceremonte eloti faite, Iesmoris ne revenolent plus. DA C.

198쪽

mando, praecipio. Aliquando est lat. I. v. , d lector , gaudeo. V. 86. Υμετσρο δ', ad vestram domum scit. δομον.. 'TH h. l. propter. 3V. 88. Ἀτράγαλοροῦ, ου, o, h. l. talus lusorius : ludus talorum. Inter alia Diu a exercitia erant γoque veteribus Graecis in usu άςωγαλου πετqοὶ , talorum calculi. Patroclus h. I.

dicit, se occidisse parvulum Amphidamantis filium ludo

Puerilis nimirum ille ludus fuit, ut testatur Pausanias in Eliacis, cap. 24. ubi narrat Gratiarum mediam pictam

cum talo : ἀς γαλον τε ριει κίων τε , οις προασιν ἐκ γήρως , τύτων ειναι τον ἀςράγαλον. . et ἰγνιον ' Talus quidem adolescentulorum V virginum lusionem signi icat quae a natu grandioribus aliena , tenerae aetati Don inis

decora erε. Hinc apud Apollonium Argon. Lib. III. v. IIT. A. Cupido ac Ganymedes talis ludunt.

- - hi vero talis ludunt' laureis, utpote pueri familiares lusitabant. Notum quoque illud onysii apud Plutarchum de sortitud. Alex. pueros talis , viros Dramentis esse fallandos : Tri an παῖδαπ άς γάλοις , του/ δ' ἄνδρος ορκοις ἐξα-lἀν. At vero proci Penelopes ludehant

Oddist. I in IoT. qua de re Athenaeus, Lib. I. FElΤΗ. L. IV.C. VI. g. VII. in ludo talorum occidit Patroclus Amphidamantis fi-

lare apud Achillem coactus. Quod in hanc rem notavit Juri cons. Claudius Saturninus Diges. de taenis, seu Lib. XLVIII. tit. IX. S. 16. Apud Graecos , inquit, exilio U Iuntario

199쪽

CLAVIS HOMERICA,

luntario fortuiti casus luebantur , ut apud praecipim=n Poeta rum scriptu1n H, Iliad. Η . FElTH. L. IL C. VIII. S. II.

adυ. diligenter. accurate, humaniter, promto

animo. V. 9 I.

'Ομιη σορός, idem loculus. Σορος, Κ. 31, loculus, conditorium, sepulchrum, urna.

que auriculas habens, quibus gestari potest. ex &

, fero. . '

aesinet ιφορευς,4 Haec amphora donata est primum Dionysio a Vulcano . cum in insula Naxo ab eo esset exceptus hospitio. Dionysius vero, cum eum postea Lycurgus insequeretur, & is in mares fugisset, ubi eum Thetis humaniter excepit, dedit eam Thetidi: haec filio. ut post mortem illius ossa in ea reconderentur. SPOND.

Mon cher Istere. DA C.

v. 97- .

'AMηλους, complexi Nos invicem. . h. I. complector, amplector. v. 98Tε αρπώμεδεοι, satiemur, nos satiemus. Vid. ad υ. Io. V. 99., captavit protensis manibus suis. v I . 'Eλαβε, prehendit.

. stridens. Vide supra ad B. 3r4. CLAR K. Cel. Hemreb. ad Lucian. TOm. I. p. 4TO. ex Elym. M. in docet , in quibusdam veteribus exemplaribus scriptum fuisse his, aut Ohg. Ω. κεκριγ.A' ό γαρ

φησι κεκριγυῖαι. ERN. , strido, stridorem edo. Ταφών - ἄνορκοεν, attonitus - exsurrexit.

200쪽

ΣυμπλαΤαγεω , ω , manibus complosis strepitum edo. ex συν & πλαΤαγεω , crepito , crepitaculo sonitum edo, manu pulsum edo. quod a , η, crepitaculum.

Papae t certe igitur aliqua est & in Orci aedibus Anima & simulacrum , sed praecordia non insunt

omnino.

, superstitit.

v. III.

Ἀξεμεν υλην, qui conveherent ligna.

v. II a.

p. 2O8. 2O9. 'Υλο ομος, ου, o, ad succidendas arbores vel materiae caedendae aptus. eX ύλη & τεμνω. V. II S. Σειράς τ ευπλέω/e, Funesque bene tortos.

SEARCH

MENU NAVIGATION