Exercitatio Theologica De Locis, Seu Fontibus Theologiae Christianae

발행: 1820년

분량: 317페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

sa De loeis Theologieis

um compleverunt eo successu, ut doctrinam eVange

licam & fidem in Christum intra brevissimum tem poris spatium, sola & simplici verbi praedicatione , & promissione bonorum invisibilium , quae nonnisi

post hanc vitam consequenda erant , ad omnem

terram propagaverint ciet , itaut jam temporibus Apostolorum fides in Christum fructificare carperit

in universo orbe ex Apostolo ad Rom. cap. I. V. 8. R non multo post ad omnes civitates romani Impe-

ix Ex his absque ullo negotio comprehendi poterit, quomodo dissolvi debeant, & ad nihilum redigi, quae Increduli opponunt de pariter universalidi repentina diffusione Maho- metanismi, Lutheranismi, Calvinismi, & si placet etiam libertinis mi , qui nostris tempo ribus vigintiquinque circiter annorum spatio occasione gallicae revolutionis , & secutae exinde hostilis invasionis omnium sere Europae Provinci Tum latissime pervagavit, innumerosque sibi aequisivit Proselytos t nam Mahometanismus propagatus suit vi & armis, ut onmes norunt I Lutheranismus vero S Calvinismus spe rerum temporalium, & praesertim doctrina hominum cupiditatibus& inclinationibus per Onania consormi r siquidem Clelieis permittebantur uxores; religiOlli uictusque sexus absolvebantur a votis solemniter en inis , omnes autem Christiani ab

observantia jejuniorum , & Ie liquorum praeceptorum Ecclesiae ς & quod ijsdem apud saeculi Principes majorem prome ruit gratiam , atque ita erroneaedoetrinae diffusionem accrevit . consistit maxime in eo , quia sectae istae ijsdem, sicut bona temporalia Ecclesiae, ita etiam Ecclesiasticam jurisdictionem adjudicare toto conatu ausae Sunto quae omnia etiam majori quam istae licentia palam docuit , & opere complere toto pectore adnisus est libertinismus et econtra autem Piscatores nostri non sunt unquam locuti placentia , sed ardua omnia& molesta; scilicet abnegationem sui , carnis propriae crucifixlonem, spretum divitiarum, amorem paupertatis , S alia hujus generis cupiditatibus hominum plane contraria : nec promiserunt hujus vitae comm da vel honores , vel aliam temporalem felicitatem , sed tantum bona quae sensibus percipi non poterant , scilicet resurrectionem a mortuis , & b

72쪽

rii, imo etiam ad vicos, & agros pervagata sit ; ut testatur Plinius Ethnicus scriptor in Epist. 97. ad

Traianum dicens: non civitates tantum , sed vicos etiam, atque ogros Christianae religionis contagio Pervagata est: Proste jam desolata templa , S Solemnia diu intermissa . Profecto autem nemo tam arduam , & tam repentinam , tamque universalem mutationem per media naturaliter adeo inefficacia ope

rari potuit, nisi solus Deus omnipoteos , qui omnium

na mere spiritualla, eaque non consequenda, nisi post hujus vitae linem l & quod mirabilius est, praedicabant fidem eorum , quae humanae rationi plane incredibilia apparere debebant , sicuti est inter alia fides in Christum crucihxum , JudaeIs scandalum , gentilibus autem stultitiae illum affirmabant re- rurrexisse a mortuis, quod omni humanae rationi imperceptibile videri debebat , tanquam aliis quid in quo sua sponte tria maxime incredibit Ia elucent, sicut ostendit S. P. Augustinus lib. Q. de Civit. Dei cap. s. dicens

ineredibile est Christum resu rexisse in earne , incredibile est mundum rem tam ineredi

bilem eredidisse , ineredibile est homines ignobilet , infimos , paucissimos , imperitos rem tam in-eredibilem , tam escaeiter mundo , is in lito etiam doetis pero

suadere potuisse I borum trium ineredibilium pνimum nolune is in

ti sapientes hujus mundi

eum quibus agimus , eredere et quod non inveniunt, unde siefactum , si non credunt tertium et profecto autem mirum plane non est, quod homines In magna copia magistros sequantur ,& doctores audiant , qui pas sionibus eorum blandiuntur ἔvalde autem mirum est, quod eorum praeceptis obediant , qui cupiditates illorum ex omni parte refraenante igitur mirum quoque non est , quod Maho- 'metanismus, lutheranismus, Calvinis mus , & libertinismus ce

terrime propagati sint, & plures nacti sint sectatores ; sed mirum valde est , quod mundus totus intra brevissimum tempus Piscatoribus duodecim credidit ; ita ut merito cum S. P. Augustino In loco supra citato affirmari possit si hoc miraeulum non est, hoe nobis grande miraeulum sufete , quod terrarum orbis sine uuis mir eulis eredidit . i

73쪽

sι De locis Theologieis

corda, sicuti vult inflectit: ac proinde doctrina in sacra Scriptura contenta, quam Deus tam mirabili& extraordinario modo propagari voluit, non potest esse nisi divina, & ah auctoribus divinitus inspiratis conscripta . Quarto idem testatum facit, & confirmat universi fere orbis nunquam interrupta traditio ; nempe tam Judaei relate ad vetus testamentum , quam Christiani per mundum totum dispersi relate

ad integram scripturam , crediderunt semper auctores

sacrae Scripturae divinitus inspiratos fuisse; at vero incredibile plane est, & moraliter impossibile eos omnes in hac fide aut deceptos suisse. aut decipi potuisse , siquidem incredibile est, & moraliter impossibile nos decipi in illis, quae tanquam vera recipimus , quia majores nostri eadem constanti , & unanimi traditione tamquam vera ad nos transmiserunt: seneratim enim, ut optime observat S. P. Augustinus lib. 33. contra Faustum cap. 6. Platonis , Aristotelis, Ciceronis, aliorumque ejusmodi auctorum unde ΠΟ-verunt homines , quod imorum sint Z nisi eaaem emporum Sibi succedentium contestatione continua: ac proinde idem S. Doctor in lib. 6. Consess. cap. s.

Deum ipsum fiducialiter ita alloquitur : Persuasisti mihi. non qui erederent libris tuis, quos tanta in omnibus Iere gentibus auctoritate fundasti , sed qui

non crederent esse cullλandos , profecto non ob

aliam rationum nisi quia persuasum habebat , quod non nisi Deo sic disponente & volente Scriptura sacra ad eam dignitatem pervenerit, ut ab omnibus divinitus inspirata crederetur , ut manifeste colligitur ex illis , quae loco citato subjungit dicens : Iam credere carperam nullo modo te fuisse tributurum tam excellentem illi scripturae per Omnes Inm terras auctoritatem , nisi b ρer sam tibi credi, SPer imam te quaeri uoluisses. Quinto Nihil sere in

74쪽

rebus humanis magis exploratum est, & maiori testium numero confirmatum , quam istud, quod pro fide in Christum , & ejus doctrina in Scriptura sacra praesertim contenta innumeri propemodum occubuerint, & sanguinem cum vita profuderint Martyres , ut in actis sinceris illorum adversus Dallatum Calvinistam invicte ostendit Ruinartius , non Solum de plebe homines. sed etiam viri nobilitate generis,& doctrina conspicui, non solum mares sed etiam sceminae, & quidem ex omni aetate 3 quis autem Sibi persuadere unquam poterit tot homines vitam cum Sanguine profundere voluisse pro doctrina aliqua tanquam divinitus tradita, quae revera divinam non habeat originem neque enim ullatenus concipi potest, quomodo Deus permittere potuisset, ut tot hominum millia ex omni sexu sallerentur, & inutiliter pro ipsius honore , & in de sensionem verbi sui

tantos cruciatus , & mortem ipsam sine omni ani

mi perturbatione, & alacriter quoque tollerarent ci3 .

cis Equidem dari potest casus , quod quaadoque inter haereticos , inter Mahometha nos , & Paganos inveniantur , qui pro sectae suae defensione

sponte moriuntur et sane nar

rant historici, quod Atheus quidam nomine Lucilius Uanini Neapolitanus Taurisant in Ap

lla natus anno Iois. & homo projectae vitae , captus decreto Senatus Tolosani in Gallia, &morti adjudicatus , ne videretur ignominiosam edere suae impietatis retractationem, moristem ipsam intrepide suscepit,& qui, cum non cessaret palam deum negare supplicium jam jam subiturus , praecisa lingua vivus combustns suit et possunt inquam dari casus lati , habent enim , ut est in pro verbio , Omnes sectae , imo habet etiam diabolus martyres

suos e verum rari semper sunt

casus isti s & quotiescunque contingunt, id est quotiescunque evenit, ut aliquis , vel ali-. qui in gratiam erroneae doctrinae imperturbate moriantur , istud semper ni vel quia laaatlsino Vanam quaerunt in impietate sui

nominis gloriam , ut iacit VH ninius , vel quia ruperstitiosa

75쪽

s 6 De laeti Theolagi eis

Sexto tandem de doctrina, quae per Prophetias proprie

dictas hominibus annuntiata est, & tamquam a Deo prosecta veris miraculis confirmata, dubitari nullo modo potest, quin Deum ipsum immediatum auctorem habere debeat: atqui talis est doctrina, quae in Scriptura sacra continetur; ergo de ea dubitari non potest, quin Deum ipsum immediatum auctorem habeat; idest quin vere divinitus inspirata sue rit : major patet, nam prophetia proprie dicta, est praedictio certa suturi eventus liberi, & contingentis , qui in natura Causam determinatam non habet : & verum miraculum, ex magis probata Sententia , est eventus praeter omnem Ordinem naturae, qui vel in substantia vel in modo quo producitur, Superat , S excedit omnem vim cujuslibet creatae na

turae ct O , igitur tam prophetia stricte sumpta,

amicitiae temporalis, aut politicorum legum observantia & auctoritate sese morti adstrictos jam esse sentiunt , sicuti contingere potest apud Indos &barbaras alias nationes , apud quas uxores cum Maritis, samuisti eum suis domesticis , & eon- uneti cum suis consanguineis , veI vivi cremantur , vel vivi sepultum traduntur: nunquam

autem animo penitus labero &tranquillo , & propter solam spem bonorum suturorum &Invisibilium , sleut fit , & sa. etum est semper ab Innumeris ChrIstianis pro doctrina Evangelica .' i 3 Loquimur hie de mlis Iaculis proprie dictis , & qua-

tenus distinguuntur primo quidem a miris estectibus , quo rum causae nos latent : & secundo etiam a gratijs , ut ajunt , quae scilicet impetrantur interis cessione Sanctorum in ordine ad recupetandam sanitatem ,& ad alios effectus salutares, postquam vel ad illam recuperandam . vel ad istos consequendos opportuna media adhibita suerunt i porro autem Uerum miraculum triplici modo

fieri potest ex Angelico Docto

re r. parr. quae t. I s. art. 8.ubi ait miraeuιum tripliciter fieri potest . uno modo quam eum ad substantram faeti et 3 euti quod duo eo ora sint si-

76쪽

quam verum miraculum, tametsi fieri possint mediante hominum tam proborum quam impiorum , imo etiam ex consensu omnium theologorum mediante Angelorum honorum ministerio tanquam per causas instrumentales, essicienter tamen non possunt fieri, nisi a solo Deo, qui sicuti est auctor naturae, &solus cognitum habet ordinem omnium causarum , ita etiam solus potest certo praevidere, & praenuntiare suturos eventus Omnes tam necessarios, quam liberos , & contingentes , atque vel interrumpere vel immutare, vel suspendere ordinem naturae liberrime

a se semel statutum; ex quibus fit, quod omnis doctrina per prophetias hominibus annuntiata, & m raculis confirmata hoc ipso innixa sit immediato Dei ipsius testimonio , & quod Deus ipse loquatur,& operetur, quotiescumque aut futura libera, & contingentia certo praenuntiantur , aut miracula Vera pe petrantur : quod autem doctrina , quae sacra Scriptura continetur, per prophetias proprie dictas annuntiata sit, & veris etiam miraculis confirmata, adeo evidens est, & manifestum , ut non demonstratione aliqua , sed sola lectione indigere videatur:

ergo dubitari nullatenus potest, quin doctrina in

aut quod eorpus humanum glorificetur ἔ quod nullo modo nain tura facere potest i , ista ea.

nent summum gradum in mir rutis . Seeundo aliquid exeiate saeuitatem naturae , m n qua

tum ad id , quod se; sed quantum ad id . in quo fe ; sies errauseitatio mortuorum , π illuminatio e.eeorum , i, similia ἰpotest enim nataera eantare vitam, εed non in mortuo . potest praestare insum , sed non in eoeeor e, haec tenent reennia dum locum in miraculis. Temtio modo exeedit aliquid faeutitatem natura quantum ad mo

eae eum a.iquis subito per Uirtutem Ginnam a febre eae in fur , absque euratione , eonis snet. proeessu natura in taliabus et is hujusmodi tenent im um ιoeum in miracuιiι .

77쪽

38 De loeis Theologieis

Scriptura sacra contenta divinitus inspirata sit, &Deum ipsum immediatum auctorem habeat; ac proinde volumen illud, quod sacram Scripturam nominamus , continet vere verbum Dei, seu divinam revelationem extraordinarie ad homines factam cis . Solpuntur πρosita Argumenta . p. I. In Scriptura . inveniuntur multa Deo indigna , sicuti sunt inter alia Davidis adulterium , &inde secutum homicidium; libido Salomonis , qui dicitur habui fre 7 D. uxores, S 3 . concubinas 3 incestus Judae cum Thamar nuru sua ; item Polygamia Patriarcharum; mendacia Abrahaini , Isaaci , &

Iacobi ; & alia hujus generis: deinde inveniuntur

etiam multa fabulosa ; uti sunt colloquium Evae cum Serpente ; hujus pinna, ut super pectuS Suum gra- diri debeat, quod serpentibus naturale est , nec in poenam verti potest: item Gigantes prodigiosae magnitudinis , & diluvium universale ; ergo nequit habere Deum auctorem; ac proinde etiam non potest continere verbum Dei.

Respond. ad primum disti In Scriptura inveniun-

is sex ista argumenta s

seu ut rectius loquamur septem,

nana duo postrema, de prophetiis sellicet di miraculis , quarab alijs separatim pertractari solent , nos brevitatis causa Coegimus in unum , & quibus hic usi sumus ad probandum , quod in Scriptura sacra Vere contineatur verbum Dei, seu divina revelatio extraordinarie

hominibus iacta , adhibentur

universim a theologis omnibus ad ostendendam in communiveritatem christianae religionis;& vocantur in scholis motiυaeredibilitatis propterea , quia si probe , & sine animi praeoccupatione serio expendantur . sunt ejusmodi, quae religionem nostram, seu fidei nostrae mysteria universim evidentes credibilia reddunt .

78쪽

tur multa Deo indigna, ut ab ipso efficiantur eo imul ab ipso permittantur: nego. Principio Deus creavit hominem liberum , & cum hac lege, ut si bene ageret, recepturus eSSet, Sin autem male, statim in foribus ad set peccatum , ita tamen, ut sub ipso esset appetitus ejus, & ipse dominaretur illius; genes. cap. 4. V. 7. ac proinde aequissimum erat, ut permitteret fieri, & adulteria, & alia crimina, quae in sacra Scriptura subinde recensentur: deinde universim loquendo omnes illae impietates, quae in Scriptura narrantur, sicuti sunt Davidis adulterium cum

Bethsabea uxore Uriae Flethaei, & hujus ad illud c landum exinde secutum homicidium ; de quibus fit

Sermo in a. Reg. cap. II. atque libido Salomonis ejusque incontinentia de qua in 3. Reg. cap. II. legitur, fueruntque ei uxores quasi reginae septingentae, sconcubinoe trecentae: S aperterunt mulieres cor ejus enec non incestus Iudae cum Thamar nuru Sua, de quo genes. cap. 38. & si quae sunt alia hujus generis , nu libi laudantur in sacra Scriptura, Sed reprehenduntur potius manifeste pluribus in locis , neque narrantur, nisi simpliciter tantum , & hoc Sensu, quatenus etiam ista pertinent ad integritatem historiae: ac propterea non aliam habent relationem ad

Deum, nisi istam, quod ab ipso permissum suerit, ut fierent, in qua re nihil profecto elucet, quod jure merito Deo indignum esse censeri valeat. Deinde de Polygamia docent sere communiter Theologi eandem utique natura prohibitam esse i 8 , non

io Ita divus Thomas 3. pari.

quaest. 9O. art. I. ad 4. ubi Inquit habeνe duas uxores est contra legem naturae: hoc ta

men intellisi debet non primario sed secundario , ut explicant Theologi 8c colligitur ex eodem S. Doctore In additio nibus ad 3. parr. quaest. 63. Rrt. 2. In corP. ubi assirinatur

79쪽

tamen absolute , sed conditio nate tantum ; id est mutitiplicato jam humano genere: & ex S. P. Augustino

lib. 2o. contra Faustum cap. 47. Quando exercetur

non gignendi sed laseiviendi causa : S in lege Moy

sis suit etiam expresse promissa: nam in Deuteronomio cap. 2I. V. I s. jubetur si habuerit homo υxores duas , unam dilectam , 9 ialteram odiosam . . .

O fuerit filius odiosae Primogenitus , volueritque Substantiam inter filios suos dividere , non Poterit

filium dilectae facere primogenitum , O Prorferre μ

lio odiosae ac proinde in Polygamia veterum Ρatriarcarum nihil plane elucet . quod Deo indignum esse videatur, Sc jure omnino S. P. Augustinus loco modo citato loquens de Sancto Patriarcha Jacob,

postquam assirmasset peccata alia eSSe contra naturam , cilia contra Princestia , ct clia contra triores ,

hoe verum erre non quantum ad prima mireepta natur e sed quantum ad seeunda r de cae.

tero autem Polygamiam jure divino positivo semper prohi-hi tam tu Isse , nec in veteri lege sine divina dispensatione licitam factam esse, ac proinde super illam ab Ecclesia nune

dispensari nullatenus posse, communis plane est theologorum sententia , nee immerito et nam primo Deus ipse in prima creatione uni viro unam tantum conjuxit mulierem . non duas, vel tres, & voluit ut essent

duo in earne una genes. cap. 2.

v. 24. deinde etiam Christus Dominus percunctantibus Pharisaeis Math. cap. I s. v. q. 1ilieet homini dimittere uxorem ruam quacunque ex eausa i volens matrimonij vinculum ad primaeva jura revocare , respondit dicens non legistis quia qui feeit kominem ab inteio mascu-ium , is feminam fecit eos , ordixit, propter hoe dimittet boismo patrem , matrem π adhieis νebit uxori su. e ct erunt duo in earne una ubi non solum commendat indissolubilitatem . sed etiam ejus formam , ita ut inde sua sponte sequatur , quod matrimonium divinitus ita institutum sit, ut semel contra stum Indissolubile subsistat ,

atque ut unus vir unam tantum uxorem , & una mulier

unum tantum virum habere de-Diuiti eo by Cooste

80쪽

Sectio I. Cop. I. 6 i

excusat eundem ab omni peccato dicens: Quae eum ita sint, quid tandem criminis est, quoa de pluribus simul habitis uxoribus objicitur sancto viro Jacob si niaturam consulas P non lasciviendi, sed gignendi causa illis mulieribus utebatur: Si morem illo tempore, atque in illis terris hoc factitab Iur : si Proecmtum nulla lege Prohibebatur: nunc sero cur crimen est, si quis hoc faciat ξ quia Sinoribus , ct legibus hoc non licet : Porro autem

quod hic dicitur de Jacob , intelligi debet pariter de Abraham , qui duas, & de Sancto Davide , qui

duodeviginti uxores habuit ex Lirano in lib. 2. Reg. cap. s. nam etiam isti eas duxerunt non lasciuiendi sed gignendi causa . Neque mendacia , quae sibi fingunt increduli prolata suisse ab Abrahamo , Isaaco , & Jacobo , veram ingerunt dissicultatem adversus divinam sacrae Scripturae Originem : nam quantum spectat ad Abraham, qui Saram , & Isaac qui Rebeccain suam dixit esse

Sororem, cum revera eSSent illorum uxores, non vi

detur omnino, qua ratione mentiti fuisse dici debeant ;

beat et ac propterea quod polygamia prohibita sit jure divino I. dum autem eandem licitam fuisse atque expresSe per missam in lege Moysis hic supra affirmamus , loquimur de Polygamia quatenus est uniotinius viri ad plures mulieres, non autem de illa , qu.e est unici unius mulieris ad plures viros, & quae in scholis Polyan -ἀνia dc Polyυiria appellatur Inam haec est manifeste contra naturam, & quae propterea in nullo prorsus hominum statu licita fieri potest, eo quia pr pagationI humanae naturae, cusjus causa Deus creavit masculum & foeminam, per se , Rabsolute contraria est ; sicuti patet in meretricibus. quae ex congsessu cum pluribus viris in cundae redduntur: Praeterea

loquimur hie de Polygamia Ade Poly vitia simultanea , no autem de successiva r nam licet tam illa quam ista irregularitatem inducat in maribus

SEARCH

MENU NAVIGATION