장음표시 사용
461쪽
pinione athei. Nemo vero sanus sibi persuadebit, illusio. nibus posse quemquam erroris convinci. Hae igitur prosio ciscantur necesse est ex alio vitio, quo illusor laburat. Quodnam vero vitium aliud esse potest, quod illusionem able. psae aliis imputatae gignit, quam fastus, quo sibi aeutior videtvt. quam est I. s 83. pau. l. Jur. nat. & super. bia, qua se supra alios essere dc acutior vult aliis videri 388. Part. l. Jur. nat. . Ex hoc sane sonte manat sat ricum seribendi genus in sententiis aliorum impugnandis. quod quamvis usum habeat in perstringendis vitiis, nullam tamen excusationem habet in sententiis & opinionibus ex minandis, praesertim si magnum ad beatam vitam, vel et jam ad scientiam persectam momentum habeant. Quamoobrem ut atheus a blasphemia Numinis abducatur, delem dus foret fastus, delenda superbia. Quoniam vero hoc disseillime fieri potest, tela in atheum retorqueri consultius est, ne noceat aliis . cum ipse non possit emendari. N eandum Iraeterea malae causae indicium esse, si quis eonvbeiis magis confidit, quam rationibus; scuti ex adverso bonam causam commendat abstinentia ab iisdem. Possum autem atque debent tela retorqueri cum moderatione. 3ceum eadem quoque absurditas redarguenda : id quod faeile obtinebitur, si caveatur, ne assectus pravi verba dictitent, quae magis personam, quam rem, de qua agitur, respicuunt. Affectus enim, qui mentem in transversum agunt,
nihil moderabile suadent. s. a 3 s. Dὸ blasphe- Pui Deum blasphmat, vel quia sorte sua contentus non est, missonesua vel quia in malum incidit; insania redarguitur in casu priore δε- non contenti, minii divisi S bonitatis repraseulatione, in posteriore autem osten- S in malum denis malorum phricorum in mundo existentiam non repugnare b
iae identis. nitati Dei V ab ipso dirigi in binum Mem, aret, s quis sua culpa
462쪽
ω a in malam incidit, hanc argrado. Qui enim Deum blasphemat, quia sorte sua contentus non est , indigne fere aliorum fortunam atque conditionem, sibique injuriam a Deo fieri putat , od non in eadem positus fuerit, sibi pei suadens quod iam magis mereatur quam illi. Ast cum Deus sit dominus omnium rerum in hoc universo, atque hominum etiam f. 96s. 966. pari. r. Theoti nat)ς ipsi competit jus pro arbitrio suo disponendi de rebus omnibus ipsisque hominibus cl. 939. paτt. I. Thees. nat. , mn sequenter unicuique dare potest, quod ipsi visum fuerit,
nec homini ulli quidpiam debet, quod ab ipso jure suo ἶossit exigere. Cumque mundum gubernet sapientia &
autem tantundem boni constri, stantum salva sapientia sua fieri potest g. 698 pari. r. Dees. nati , sicque bonitatem sapientiae attemperat; nihil committit, quod sit j stitiae adversum s. Io67. parr. L Theol. naid. Quamo, rem nihil absurdius cogitari potest, quam si quis dictis, vel factis honori Dei detrahere velit, quod aliorum fortunam atque conditionem meliorem sua reputans sorte sua contentus non est. Quoniam itaque hoe facit, qui DNum blasphemat, quia λrte sua contentus non est 3. 3 337. pari. r. Jur. ηα. ; in tae suae redarguitur, si ipsi repraestinetur dominium divinum & bonitas divina. Quod erat
Qui Deum blasphemat, quia in malum incidit, aut
indigne fert. malorum physicorum in mundo existentiam, quae ex eodem proscribi debuisse contendit, aut indigii tur, quod Deus malum, in quod incidit, non a se averterit. Mala physica in hac sene rerum', qui mundus est 3. IS.
463쪽
ss. c οι , ita implicantur bonis ut, si mala inde
auferre velis, Dona una cum ipsis auferas h. 673. pari. r. rol. xat.), nec Deus salva sapientia summa atque persectissima ea tollere potest h. 676. pari. I. Meia. nat. atta men dirigit in bonum finem 3. 68o. t. r. nees. vat. , vi bonitatis suae ri. 733. pari. r. Ibeol. nat. , immittit homini mala physica, ut adversus malum morale praemun atur, vel ab eodem desistat g. 734. pari. I. Theol. nat. , immittit minus, ut eodem avertatur majus s. 73 s. pariar. Theol. nai., Immo sublato malo haec rerum series non permaneret omnium possibilium persectissima q. 336. partir. Ibest. nat. , nec fini a Deo intento condeniret β. 616. 6 II. pari. r. Neυι. nat. . Absonum itaque est, si quis praetendat, ex mundo apraescribenda esse mala physica. Cumque Deus rem nullam potuerit aliter facere, quam secit, quoad determinationes essentiales & attributa .s s I.' pol. r, Neoti nat.), nec propter nexum rerum in hoc mundo l. s s. os ιὰ, vi cujus aedis contingentium in eodem determinantur cf. 83. O μοι. , homo unusquisque locum alium in hac serie obtinere potuerit, quam in quo
constituitur, &, si quod malum physicum ab eo foret a- vettendum, in quod incidit, absque sua culpa, is per miraculum fieri dcberet β. s r 9. CUML, tuncque si Deus in gratiam hominis cujusdam tolleret β. 3 3 3. μ- r.
Theol. nat. , sequens seriei pars non amplius eadem maneret . ss s. pari. I. Theol. not. ; non minus absonum est, si quis praetendat, ut malum, quod evitare non pot- ab ipso avertatur. Maxime autem absurdum est imputare Deo malum, in quod quis incidit sua culpa, quod-Que potuisset ac d uisset evitare. Patet itaque, si quis
464쪽
blasphemat Deum, quia in malum incidit, ut infamae r darguatur , ostendendum esse , quod malorum physic rum existentia non repugnet bonitati Dei, quodque ab ipso dirigamur in bonum finem. Et si quis culpa sua imcidit in malum, hanc esse urgendam. . Quod erat alterum.
. Etiamsi homines non in tantam impietatem delabantur, ut Deum hiasphement, s sorte sua contenti non snt, vel in malum ineidant; ipsorum tamen mentem subeunt cogitationes bonitati divinae detrahentes, quae impediunt, quominus ipsis plaeeat Deus. Adversus istiusmodi cogitationes. quae cum blasphemia quidpiam assine habent, quatenus honora Dei detrahunt, idem praesidium est. quod advers blasphemiam. Quamobrem doctrina de malo in hoc munis do existente, s qua alia, omnium animus erat imbuendus quatenus respectum ad Deum habet. In parte prima The ologiae nataralis eandem sussicienter enucleavimus. in inde hauriri possint, quae ad praxin moralem faciunt. Quoniam vero negari non potest, nisi quu integro systemati penitus perspiciendo navet operam, fieri non posse, ut coenitio. nem vivam aeqvirat, qua in dato casu opus habet, qua eogitationes de Deo indignas ex animo eliminare Voluerit; ideo maxime consultum est, ut, quae a nobis demonis serantur, ad captum hebetiorum redueantur exemplo Chimsti. qui malorum cum bonis in hae serie rerum impliea. tionem parabola de Elaaniis inter triticum vuIgo intelligia hilem reddidit. Hanc doctrinam qui animo comprehemiam tenet, persuassisimus erit, quam injuriae in Deum snt omnes emitationes bonitati divinae datrahentes ob mala quae nobis obtingunt, quam abominanda st blasphemi in Deum, quae manat ex eodem fonte. Cum ad blaspheomiam requiratur animus detrahendi honori divino s3. r is Part. r. Furi uat. , s quis affectuum impetu abreptus in uerba prorumpit honori divino adversa, ad quorum senio
465쪽
ficatum animum non attendit, quae dicit rationem Masph miae proprie non habent, nisi quando signifieatum verborum considerans dicta non improbat. Quamobrem ne ineo derata dicta in blasphemiam abeant, eadem perpendenda sunt, quae in propositione praesente inculcavimus. g. 286.
Si blasphemia consistit in actibus internis, seu in coinlitationibus subsistit, Blasphemia cordis ; si prodit per ve a, Blasphemia oris; si denique per facta prodit, Blasiphemia
operis vocatur. Poterat eadem quoque dividi in Blas iam directam, qua ex intentione directa Deus blasphematur, & indissctam, qua quis cogitat, dicit vel facit, unde necessariosequitur, quod honori divino adversum, veluti si quis ex cratur grandinem, quae fruges prostravit, aut ventum, quae aedificii tecta dejecit, aut alio modo damnum dedit.
Indirecta blasphemia degenerat in directam, ubi eo fiderans causas secundas exequi voluntatem Dei, eons quenter dicta esse in Deum injuriosa, eadem non impro han Oriuntur etiam cogitationes blasphemae ici Deum in animo praeter voluntatem hominis, immo etiam ipsi, invitor uuae si homo detestetur, blasphemia dici non possunt, cum desie animus detrahendi honori divino, ad blasphemiam m. quisito. Ceterum disserentiae hae notandae sunt, ut pateat. ad quosnam actus blasphemia procedere possit, 3c eas subis inde quoque cognoscere utile est ad aestimandos eradus sphemiae, ut detestanda malitia magis appareat. Et in directam blasphemiam considerari oportet, ut malitia ejus. dem agnita tanto facilius ab eadem abstineamus: id quod omnino sperandum, nisi quis ab omni Fetate vacuum h huerit animum. Sicuti viris in genere optimum adversus vitium praesidium est, utpote cum cujus odio conjuncta β. 368. parti a. Ps l. 'ad . ita quoque virtute
466쪽
praesidium sunt adversus vitia opposta iudem, quihus me
deIam asserre absque cognitione Dei non datur, hac autem , ad ossicia Deo debita praestanda movetur volunt x.
inia hominis eum Deo est indentitas voluntatis ae Unio tam noluntatis nostrae & voluntatis atque noluntatis divina'. Deo Fid'. Quamobrem qui cum Deo anitas est, is eadem vult, quae vult Dera, , non vult, qua Deus non vust; quia Deo sacer, in
placet, quod displicet Deo, in displicet.
Personae duae non aditer uniri possunt, quam animo , ita ut earum Foluntas & notantas ad idem tendat. Ita in societate , quam duae. vel plures Personae ineunt, eaedem uniuntur , ut unam repraesentent personam respectu finis s cietatis ineque enim ipsarum tinio ultra societatem extenviditur , quatenus eandem habent voluntatem pro virili eo serendi, quae ad obtinendum finem faciunt, cujus causa s eietas contracta , eandemque nolantatem faciendi, quae fies s etatis adversantur. Nec animorum unio aliter concipirotest. Similiter non aliter eoncipere. Possumus unionem ominis eum Deo, nis ut voluntas 3c noluntas nostra identificetur eum Voluntate divina, ut quemadmodum D us mundum hunc fecit gloriae suae manifestanda eausa s. 629. Part. l. N I. gram dc omnia in eodem dirigit ad hune finem su. 63a, Pan. l. Thria. nae. ἔ ita etiam nos omnes actiones nostras dirigamus ad promovendam glorioam Dei, seque velimus, quod vult Deus & per consequens etiam nolimus quod Deus non vult. Deus vult ut gloriam suam promoveat homo cf. II 48. Part. e. Dr. nat. , Ee lex naturae, quam tulit homini 274. ρονι. ti Jur. t. , dum urget actionum nostrarum disectionem ad peris sectionem nostram s3. Is a. para. L PDI. Pract. urim. , modem tendit. Quodsi ergo nos gloriam Dei promovere stu- LM a demus, Diuitigoo by Cooste
467쪽
demus, voluntas nostra eum voluntate divina ad eundem finem tendit, ita ut voluntas nostra & divina sit quasi una voluntas. Actiones nostrae tune non nostra, sed voluntate Dei reguntur, cum qu oluntatis determinatio ab intellectu deinpendeat, nec nostrum judicium de actionibus a judicio Dei differt, ut quemadmodum voluntatis divinae, ita etiam intellectus divini participes fiamus. Equidem multi de unuone hominis loquuntur; eum tamem distinctam eIus noti nem non habeant, quid illa sit non satis intelligunt. Nec dubito sole inter illos forsan non paucos, qui unionem
Dei eum homine longe aliud quid esse sibi persuadebunt, quam quod definitio nostra insinuat. Sed quiequid sit, sus.ficit nos explicasse, quid nomine hoc nobis veniat , 3c umra esse, quae de unione hominis eum Deo demonstramus. g. 288. momodo Charitas hominem eam Deo unit. Charitas enim est ha-
homo es binis diligendi Deum a 43.1. Qui vero Deum diligit Deo statutis. secere non Vult, quae eidem displicent β. a 48. , consequem ter operam dat, u Deo se obedientem praebeat a 37. . Quoniam itaque voluntatem suam Deo dat 3, 379. , id
oque propriam habere voluntatem non vuIt, sed volu tas Dei loco propriae voluntatis ipsi est; eadem vult, quae vult Deus, eadem non vult, quae Deus non vult. Qua obrem quia cum Deo unitus est, qui eadem vult, quae vult Deus, eadem vero non Vult, quae Deus non vulta 87.); charitas hominem cum Deo uniti
Medium igitur unionis eum Deo cliaritas est, eui studere deber, qui cum Deo uniri cupit, & quia obedientia comsstit in conformatione Foluntatis 3c noluntatis suae cum v luntate atque noluntate divina cI. 164. na t. l. Furi nar. , tutionis hujus vinculum est, quod non dissolvitur, nisi quam
468쪽
Incitamendo ab obediemia reeeditur: hae enim sublata tollitur unio cum Deo. Ne autem vineulum dissolvatur, charitas persecta, qua cum gaudio facimus, quae Deo placent, ut ipsi placeamus & Deus placeat nobis not. s. a 47. , consor vanda. .
l. a 89. νQuoniam amor erga Deum tendit ad isdium i ςi tum tiaibhisendi, quae Deo placent s. a 34. , consequenter ad Lb xi eam Deo. talem g. a 4 i. , charitas vero hominem cum Deo unit
β. 288o, amor erga Deum incitamentum est unionis cum Deos V qu i fons, ex quo unis cum Deo prosuit. Quibus in more positum non est voeabulis singulis deter
minatum tribuere significatum, voeabulum amoris 3c chari ratis promiscue usurpant tanquam synonyma, & amore a nimos uniri dieunt, seu amantem eum amato, atque amo rem per essectum explicantes dαfiniunt , quod sit unio amati eum amato, seu personae unius eum altera. Sed qui ad ea animum attendit, quae de amore atque charitate in anterioribus demonstrata sunt, & perpendit, in quonam unio amantis cum amato proprie eonsistat; statim videt. non sussiete et se explieari amorem . neque definitionem . . istam esse foeeundam notionem, ex qua de amore cogno istenda demonstrari possunt. neque pragmaticam, ut bnde deriventur quae ad praxin faciunt, multo minus vi eiusdem
perspicitur, quomodo inter se cohaereant ossicia Deo debita. g. a 9o.
Similiter quia charitas hominem eum Deo unit β. Qualis fit δε-
469쪽
n. r. Iur. vat. &, quia Dei semper memoi est atque amor ad contemtum rerum terrestrium ducit, ut scilicet delectari nolimus nisi Deo, nec rebus aliis nisi propter Deum . ass. , solo Deo constanter ac inde uenter
delectatur, nec re alia quacuaque isti propter Deum. Quaecunque de amore ae dilectione Dei demonstrantur. ad unio m cum Deo trahenda sunt, ut intelligatur qualis sit status ejus, qui cum Deo unitur. Atque vel hinc discimus, quam sit necesse, ut a vagis loquendi formula abstineamus, di ad signifieatum determinatum singulas revocemus, immo quae quocunque modo diversa sunt omnisollieitudine a se invicem distingvamus. Quoniam vero in unione cum Deo omnia pendent ab amore, dilectione atque obedientia, de quibus singulis prolixe satis diximus, ideo non opus est, ut in illa explicanda prolixiores fimus. q. 29 I.
An extra u- Quia eum Deo unitus solo Deo constanter ae indonionem cum sinenter delectatur,. nec re alia quacunque nisi propter
Deo per illo Deum g. ayos, felicitas autem hominis status est, in quo
detur felici- voluptas vera perdurat β. 636. Oct. empir.ὰς unis eum ias. Dec hominem sacit vere felicem, nec extra erpetua reperieada felicitas. ἀUidemus itaque, quod ipsi natura nostra, per quam arpetitus ad felicitatem determinatus est j. 324. pari. a. PHLWac . amiv., nos ducat ad unionem cum Deo, modo facultatibus Omnibus rite utamur. Etenim ne hane dueem sequamur, de unione cum Deo parum solliciti, partim a non usu, partim ab abusu facultatum venit. Ceterum hiequoque considerari merentur quae de selicitatis nostrae ab amore Dei dependentia superius demonstrata de annotata
470쪽
Quoniam extra unionem cum Deo non datur perpe- Qualis hie tua felicitas . a 9 I. , omnia vero hominum molimina nasiatur tandem huc tendunt, ut sint felices, quod satis constat; eanti nihil quoque magis nobis cura cordique esse debet, quam at cum
Quod de unione eum Deo parum eogitent homines, ideo contingit, quod eandem ignorent, nee satis distinctam eius notionem habentes felicitati suae prorsus adversam esse Pu tent, rebus terrenis nimium addicti, quo tamen animum suum satiare non posse satis suPerque ipsinet experiuntur.
s. 29 3. Unio eum Deo bominem facit participem Glicitarer ae beati- Quomodo redinis divine. Qui enim cum Deo unitur, persectionibus homo fatdivinis minanter & perenniter delectatur, Deoque dei particept f ctatur solo, nec rebus aliis nisi propter Deum heitatis Na9o. . Quamobrem eum Deus perenniter frua- beatitudiautur voluptate ἔ. 3o84. pari. r. Neol. nati, quatenus Dei. omnem persectionem possibilem tam suam, quam rerum ceterarum intuetur 399. parti a. rami. nat. S g. 3II. PDch. mpir. , mundi autem totius persectio consistat in a
titudine manifestandi gloriam ipsius 673. pari. r. Theol. xv. ; Deus se isto & rebus ceteris nonnisi propter se deIectatur, & per hoc concipitur felicitas Dei l. 636. ρογλe in . Unio igitur eum Deo hominem lacit participem stlicitatis divinae. Paod erat primum. . Enimvero cum Deus fruatur persectione sua absolutes ma, quatenus eadum delectatur. per dem strata, &