장음표시 사용
161쪽
Eeelesiae Patrum Methodo. 139. Apocryphus, & Ecclesiasticus, qui, cum abesset a Canone , legebar ur antiquitus in Ecclesia , ut documenta pietatis, vel alia quaedam emo. lumenta ducerentur ad populorum institutio. nem , atque saluxem. Apocryphi Codices , quos haereseos , Vel mali exempli causa rejiciebat Ecclesia, nullius erant ponderis, nulliusque auctoritatis . Eos quidem protulςre nonnunquam Ecclesiae Patres; ast ea duntaxat ratione, ut illa deligerent, quae recta videbantur, atque sere semper, ut Haereticos eorundem, quos accipiebant, librorum auctoritate refellerenx,
Inspiciendum secundo , quinam libri, qui expenditur, Auctor, vel Scriptor, cur, quomodo, quando, & quicum loquatur. Si enim
ignorentur causae, quibus ad scribendum moti fuere Sacri Scriptores, si illorum ingenium latear, ac consuetudo loquendi, a genuino sensu longius recedes, quo propius eum attigis putabis.
Tertio loco dilirenter considerari debet prolati testimonii politio; videnda, quae antece
mata spectet; integrum ne , & de verbo ad verbum destri Num sit, an non mancum, mu ritum, nec propriis, sed aequalibys verbis red- item Patribus admodum sa- , qui Scripturae loca memoriter
, de verbis parum solliciti , dum
162쪽
e4o De Ut a te κZorum 'rem ipsam sartam, tectam, integramque ser
Di Uus Basilius in Ascetiris, quae nullius libri subsidio perscripsit , fidenter, & libere
eorum more , qui memoriam testem adhibere coguntur, Scripturam adducit. Iustinus martyr, Cyprianus ro) , aliique illorum temporum 'Patres Scripturae loca commemorant , prout in mentem veniunt, & nonnunquam a LXX.
omnino dissentiunt. Hujusce rei causa peti posset vel ab exemplarium , quibus utebantur, varietate, vel ab Anaanuensium audacia, qui Glossam in margine positam textui inseruerint , vel demum
ab itidem Patribus, qui nullo habito delectu
interpretationum, quibus utebantur Ecclesiae, Scripturae loca, quae adducere libebat, ex Graeco transtulerint. Probabiliter haec omnia a firmari possunt; veri tamen simillimum est, ut notavimus,saoJ Memoria tanti IIum Iapsus videtur hoc irim Au- . ctor operis, quum D. Cv. prianum si editione LXX. . Interpretum quandoque is dissentire pronuntiat. quasi vero Graecis exemplaribus uteretur D. Cyprianus .
Graecam , sed eiusdem G Vese Iarinam interpretati mera adhibebat . Iam vero utinae elusinodi interpret tiones plures erant numero, atque a se omnino diversae , teste Hieronymo, Praefatione in Iosue , ubi ait: .. Apud Latinos tot . sunt exemplaria , quot
se Codiees , & unusquis ,, que pro arbitriri suo ., vel addidit, uel subtra-- xit, quod ei visum est M.
Quid ervo mirum , Quod D. Cuprianus ab interpro tari ne Graecorum omnin
163쪽
ge usae Patrum Methodo. I xvimus, sollemne fuisse Ecclesiae Patribus scripturae loca memoriter proferre. Expendendum quarto loco, num vitiata sint, atque corrupta exemplaria, quibus utun tur; quum enim tot iaculorum decuria in omnium manus venerint, haud difficulter potuit irrepere mendum ; Mandoquidem ex sup putatione Lucae Audom arenus Decani 1α postremis, vulgatae editionibus , quantacunque fuerit thuorum Summorum. Pontiricum cura ,
quatuor, & amplius m ille reperta sunt loca emendatione digna, quod Bellarminus, & Iohannes Baptasta Bandini i qui susceptae jussiuClemeruis V UI. editioni praefuere , inficiari
Notandum denique, ex quanam editione sumtus fuerit locus in controversiam adductus a. num ex Hebraica, an ex Graeca LXX.; num
ex Uulgata, an alia qualibet. Illud autem hae in te principio ponendum, tot inter antiquas editiones ν nullam generatim apud Patreς --gis in usu fuisse', quam Graecam LXX. . Tum
enim a ebristo Servatore si i) , & ab Aposto
lis usurpata fuerat ; tum etiam ab Ecclesia' , ut certi ictimae fidei habebatur in conventu Fidelium vulgo legi solebat, ac demum Min
a Christo Domine Graecam Lx X, interpretationem ., Etentur Chlistus Serva oreodem cum Iudaeis sermone utebatur 4 eandemque eum illis udhibuit Setinuinram Saeram .lcilicet He braicam . quibuscumque demum characteribus ea aetais exarata ioret. 'a
164쪽
i et De optima lege Uisuis Iudaeis etiam, licet nonnihil in ea repreheno
sione dignum arbitrarentur, excipiebatur tan-
qua in legitima . Quapropter Origenes, quum
interpretationem Lxx. adhiberet hi su1s ad Fuleles cohortationibus , dis putans contra
Judaeos , editiones Aquilae , symmaehi , re
Theodotionis adducebat, ut occuparet omnia nequillimorum hominum argumenta, qui criminari tolebant interpretationem LXX., mul
tis in locis ab Autographo , sive ab Hebraeo Codice dissentire aet) . c Alia quoque ratio patres impellebat , ut LXX. 1nte retes sequerentur; scilicet persuasim illis erat, Aebraicum Codicem correptum fuisse ra ; Graecam vero LXX. interpretatio-
Iaal Parum omnino sibi eonis stare videtur Au r cipetishoe Ioeo. Quum enim paullo ante dixerit G eam LXXι in teipretationem a Iudatis i a quam legitimam acceptam fuisse, nune ait origenem contra Iudaeos disputantem relicta Lx X. interpretatione, protulisse aditiones Aquilae, Sumnia-chi ι de Theodotionis. verum haee eone iliari optime
possunt . si distinxerta I caeris Hellenistas ab iis. qui Ierosolymam 4 vieinaique
krovinetas eolebant. Apud Hellen istas,utpote per uni versas Alexandri sucees tum Regiones dis ersios , atque Hebraicae linguae pene oblisos ψ in ciuio in honore hibebaturGraeeaLXxa interpretatio, quam Iudaei Ierosolymam colentes pa vi omnino pendebant. It que Origenes non contra
las utebatur interpreta tionibus Aquilae. summaehi, & Theodotionis. Nunquam persuasum isse videtur Ecclesiae Pao tribus HebraicumCodie ema Ilia ps efferuntum . Equi dem Iustinus . trenaeus, soriaenei editxs tareant ab Hebraiis interpretationes assenuina Saetorum Codicum sensu alienas; at viotiatum tamen ab illis
165쪽
nem unam esse tot inter, quae extabant, ediationes primigenio Codici consentaneam, paucis exceptis, quae demta, vel addita, vel obstu rius expressa fuerant, ne offenderetur Ptolemaeus, aliique Gentiles, quorum in gratiam LXX. interpretationem hanc elaborarant. Revera existimabant, Patres illius interpreistationis auctores divinitus inspiratos , aciemque ab omni erroris suspicione immunes suisse. Hoe semel posito, ajebat Rufinus , Interpre in lationem LXX. Ecilesiis , tanquain Fidei re. gulam ab Apostolis relictam fuisse, ae Divus
Hieronymus Amanuensium ignorationi, vel ineuriae assignat menda, quae in hac interpretatione notantur; immo pro certo habet, non secus ac Augustinus, ea, quae textui addidere LXX. a Spiritu Sancto auctoritatem habere.
Deinde disputantibus contra Gentiles , qui Hebraeam linguam ignorabant, plurimum pro derat Graecam interpretationem proferre. Τum enim Verbum Dei, Graeco sermone illis eonsueto, explicatum lubentius excipiebant ;tum etiam ad eos proprie spectabat haec interpretatio , in quorum Gratiam fuerat exarata. Ita
que Divus Chrysostomus dicere non dubitat, supremo Dei consilio factum, ut Gentiles ejus . Filium
exeniplar Hebricum nemo limus assirmat. 1 mmo sn. llulari Dei D. N. provientia factum fuisse v eatur, ut intactas. A in eo gras reli glosissime serva, aut scripturaa Sanaxa, vel iis etiam in totis qu. illorum delitiis magis adoversabantur. Hine Divus Alianstiniis eos Capsartae Θ Libraνios nostras appel
166쪽
t 4 De optima legendorum Filium agnoscerent media Graecorum LXX. interpretatione, quae instar viae, & januae lit, qua ad eum itur. Praeterea, quum frequens esset Patribus ocis casio disceptandi cum Arianis, Μacedonianis, di Nestorianis, qui veterem hanc interpreta tionem caeteris omnibus anteponebant, necesse omnino erat , ut eandem & ipsi adhiberent. Notatu tamen dignum , Ecelesiae Patres , licet ea interpretatione, quam Sanctam habebant, Divinam, atque Canonicam, vulgo uterentur, ubi tamen veritatis elucidatio postularet, ad autographum Codicem provocasse . Qua in re iecuti sunt exempla novi Testamenti Scriptorum, qui relictis Graecis Interpretibus, ad Hebraeos se convertebant , quum eorum Codices Spiritus Sancti mentem nervosius ex
Divus Augustinus , qui editionem LXX.
Omnibus aliis anteponendam existimat, id tamen vult fieri, salva , quae debetur Hebraeci exemplari, honoris reverentia ; neque enim antiqui Patres editionem LXX. unam esse putabant authenticam.
Extabant & aliae editiones Scripturae , ex quarum usu Patres aliquid emolumenti capie. hant. Ejus generis sunt editiones Hesych i,
Luciani martyris,. & Origenis, quae nom tam novae editiones, quam Veterum correctiones,
ab antiquis hisee Criticis suarum Ecclesiarum commodo factae, dicendae sunt.
167쪽
mosae Patrum Metbori . t 437udaei vero videntes quantum subsidii pe
terent Christiani ex LXX. Graecorum inter pretatione, novas Bibliorum editiones Hebrai cis illorum temporum et Codicibus magis consonas, adeoque a Religione Christiana magis alienas, vulgare aggressi sunt. Judaeus Aquila, Theodotio, ac Symmachus interpretationes suas ediderunt. Prior se totum vocabulis serviliter addixit; alter verborum minus sollicitus, ad Graecos LXX. magnopere accessit; posterior summa cum libertate, nulla vocum habita ratione, solum Scripturae sensum reddere satis habuit. Eodem saeculo sub Imperium Caratallae nova Bibliorum Graeca interpretatio in lucem prodiit . Temporibus autem Alexandri filii Mammeae in Urbe Nicopolis alia visa est aue rac demum septima, quae solum erat Plalmorum Davidis. Denique cum Graeca LXX. interpretatio varias ab Amanuensibus corruptiones passa a foret, Origenes in ea restituenda, mediis optimis exemplaribus , quae sedulo exquisivit ,
operam 14J Editiones suscepere Iudaei nrin tam Hebrateis illorum temporum Codiei-bus eonsonas, i quippe ut nuper dicebamus, vitiata non fuere Hebraica exemplaria a sed pollux delira
s,sJ H. duae interpretati Q. nes, quinta nimirum . di sexta detectti quidem, re pertreque temporibus Cainracallae, S Alexandri; sed iam pridem persema sue
Uripe ne apud Eusebium sin Urbe Iericho ; alteri in Urbe Nicopolis reper
168쪽
i is ne optima tegendorura operam suam collocavit . Cautum inprimis habuit, ne quidquam adderet de suo; omnes enim additiones ex Theodotione excerpsit, ac veterum Grammaticorum Obelis, & Amriseis distinxit. Haec omnia diligenter animadvertenda sunt quum loca Scripturae ab antiquis Patribus prolata exquiruntui . Quamobrem, ut sanum de illis judicium proferas, abs re non erit partem aliquam temporis insumere in variarum Sacri Codicis lectionum investigatione. Quod quidem summam diligentiam postulat, atque attentionem, ne diversitas esse videatur, ubi nulla prorsus occurrit. Consuli potest ea de re Ludovicus Capellus, qui varias Scripturae sectiones ita collegit, ut nec illarum numerum
nimis auxerit. nec earum laudes nimis celebrarit . Ex mille , & amplius lectionibus
notat recentior Criticus quae centum sere ,& mille Evangelii sancti. Μatthaei versiculis subiunt, vix quinquaginta sentus varietatem;nducunt ; quin immo illa diversitas in iis rebus
sistit, quae Religionem , & pietatem haudquaquam laedunt. Varietas lectionum apud Ecclesiae Patres ori ginem principio ducit ex variis Scripturae interpretationibus. Verum inde etiam oriri po tuit, vel quod Patres quorundam Auctorum, ut nobis ignoti sunt, emendationibus confierint , vel quod suas ipsi correctiones secuti sint. Tunc enim Bibliorum exemplaria libe-ἔius quisque corrigebat, sive quod librariorum
169쪽
Melisiae Patrum Methodo . 4 errata notaret; sive quod linguae ubertas, cum varios sensus offerret , pluribus locum daret 'interpretationibus, quarum aliae ab aliis quandoque dissidebant. Quemadmodum Graeci Patres Graeca LXX.
interpretatione utebantur; ita Latini veterem Vulgatam adhibuere, quae Latina erat illius Graecae editionis interpretatio. Aliae praeterea habebantur innumerae. Quamobrem Hieronymus, & Augustinus scripserunt, innumerabilem esse illarum copiam, quum omneS o. fere, modo Latino , Graeco ve sermone vel levis. era
me instructi serent, novas interpretationeS cudere aggrederentur.
Verisintile admodum est editionem Italam , qua usus est Augustinus, eandem esse, quae a Hieronymo appellatur Vulgata. Attamen Diis
Uus Hieronymus, cui Veterum lucubrationes probatae non erant, non modo priscam Latinam LXX. interpretationem emendandam, Verum etiam novam Hebraei Codicis Latinaim interpretationem suscepit. Quae quidem mutitorum excitavit quereIas , nec ab Ecclesia pro bari coepit ante Divi Gregorii Papae tempora 26 , qui PraefarionemJobum testatur,Sedem Apo
universali istius interpretati nis approbitione, ita in SedesApostolica utraque Latina uteretur . Quod enim attinet ad peculiares
Gregorii tempora procul dubio probari erepta est , quinto nimirum saeculo in Galliis, ut constat exemplo salviani eiusdem aevi Scriptoris ; in Hispaniis etiam, agente inprimis Lu a cinio, Duilired by Cooste
170쪽
t 8 De optἰma legendorum , stolicam utraque uti interpretatione, ac semet.. ; plum utraque indiscriminatim Vulgata, veteri,& nova ultim suisse. Nihilo tamen minus nescio, qua de causas ostrema isthaec interpretatio honoratiorem Ocum occupavit: antiquae vero nihil reliquum est, praeter pauca apud Patres Latinos fragmenta,
ex quibus Mobilius Flaminius,quo melius potuit modo, eam compilare nisus est , quae desiderabantur, marte proprio supplens haud infelici successu. Quanquam haec editio sit restituta , non eadem certe est, quae ante Divum Hieronymum; satis tamen inde dignosci potest , quaenam foret antiquitus, atque iis, qui dili- sentiorem Latinis Patribus operam navant , inutilis plane non suerit. Graeca LXX. interpretatio primigenia lingua , ex vetustissimo manuscripto, integro sere ex Vaticana Bibliotheca depromto, Typis impressa fuit Romae jussu Sixti V. anno I 87. .
Anno autem I 628. Μorinus Oratorii Pre byter novam eorundem Interpretum editionem
aggressus, junxit una duos Textus, Graecum,& Latinum, eamque Flaminii scholiis locupletavit, distinctis etiam ad modum Uulgatae