De optima legendorum ecclesiae patrum methodo in quatuor partes tributa, ex gallico in latinum sermonem translata, & nonnullis annotationibus illustrata, interprete J.F.R. sacrae theologiae doctore. ... Secunda editio

발행: 1742년

분량: 488페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

Eessiae Patrum Methori. I9- De pruriginosis, quos manum, stylumque is abstinere a nullo loco audiant sano,

,, insano, uti Cornelius Cellus aedilis dispi-- ciat, qui ex iis sanari possint, quique nonis possint. se Qui post) videbuntur, eos deponi in temisse pio aesculapii, quod in Insula est , ibique iis ellebori bibere quantum satis erit ι qui nonis possint, eos in exilium ad Ommerios de4 portari, ubi lucem non videant, & librosis non legant I si quis ambiguae valetudinis is eris, eum ad tempus relegari in Atlantidem insulam , ubi memorantur , somnia non

,, Videri ci CAPUT

Irvi Auctor operis disserens. hoc loco de re eritica. io Grammatteam solum eriticen incubuisse videtur , ruae in emendandis manu- riptis versatur quanquam in eiusmodi Cliti

corum exemplum fion mo

nito lectore adducit Casaubonum , cuius critice Grammatica dici non potest in verum est & aliud Critiees genus , quae non verba, sed gesta , 6c opera persequi fur, eadenque adde se libendam historiam utilissima. Cuius studiosi,. quum suis A ipsi mandia

non careant, rectosque limites nonnunquassi exeedant, abs re non sierit de

illa perpauca adjicere.

mum Critiei . quod talsis praeiudiciis sese abripi sinant . Sie Spanhemius fabellam Iohannae Papisiae , vel ab i psis Novatoribus reiecta omni studio tuetur; dum interim profectionem

D. Petri Romam omnium Historieorum testimonio , ct nusquam interrupta tra ditione firmatam totis viribus periregat. Sie , ubi de genuinis operibus agitur, non desular, qui pro variis praeconceptis opinio nibus at terum quidem opus

iudicent ab uno vel plurib Scriptoribus . .eetiamsi eaeisdem utrinque militent rationea. Quae critices menda

142쪽

rae De optima legeudorum

CAPUT VIII. Ad istelligendos Ecclesiae Patres Gentilium libri legendi junt.

P dubium vocari non potest, Ecclesiam ab ipsis etiam primordiis Gentilium libros

am probasse οῦ quum enim Idolorum cultus adhuc igeret, atque ex obicura ista caligine plerique Christianorum recentissime prodituent , alienum erat a recta ratione librorum usurr permittere, quorum lectio nonnisi lapius occasionem, offensionemque praebere poterat. A fecundo tamen, oc tertio saeculo , qui deis sensionem Ecclesiae 1 uscepere, Iullinus martyr, aliique Patres externis hisce armis instructi, in arenam descenderunt. Illorum exempla secutus est Origenes ; verum , quum eo usque

devenisset, ut in Scholis Christianis literas traderet profanas , apud illos , qui liberam hanc docendi rationem Christianae Religionis

puritati contrariam existimabant, sese purgare coactus fuit, ac propterea in veteri hoc Patre nonnulla eo in capite se prodit opinionum varietas, quum modo probet, modo condem

net ut evites , ilIud inprimisca et , ut mentem prae

iudieiis omnibus vacuam

ad ejusmodi studia appel-ilas. Dein seliei admodum suceella adhibere poteris regulas . qum infra Cap. I. ponuntur. Disitirso by Corale

143쪽

Eeriesae Patrum Mettida laxnet Gentilium libros , praecipue quarta in Exodum Homilia, ubi cum tertia AEgypti plaga confert hoc genus eruditionis. Id unum hac in re a firmare ausim, Ecclesiae Patres Ethnicorum libris contra eosdem Ethnicos uti potuisse. aequissimum enim est salutem ab Adversariis nostris accipere, eos que propriis illorum armis oppugnare ; Vel maxime, quod Christianis moribus non obsit profanas in hiice libris scientias ediscere, dum id moderate fiat, honestsoue fine . Origenes vult a Paganis id unum sumi , quod perducendis ad notitiam veritati. Fidelibus necessarium est ; atque Augustinus centet , isthaec AEgypti l polia non in profanum usum con-Vertenda , led cultui, ac ornamento Sanctuarii tota dedicanda esse. Opponunt nonnulli, extincta jam Gentilitate , frustra nunc recurri ad Gentilium libros, ut vana haec simulacri species deleatur. Equidem non dissentio ς verum habemus & Seripta Patrum ; ac qui Gentilium doctrinam, & coninsuetudines probe peripectas non habeat, in hisce e larissimis antiquitatis Ecclesiasticae monumentis plane caecutiet ; neque enim sine hoe ad jumento Patres primaeVi, ac praesertim Veis

teres Apologistae intelligi persecte , planeque

possunt.

Libros, quibus in hanc cognitionem venire possimus, singillatim indicare opus non est. Id satis norunt, qui in optimis literarum stu. diis sese exercuerunt. Hoc unum notasse sus.ficiasi

144쪽

Iaz . De Usima legendorum

fietat, inter Philo phos, quorum studium praevoieuum esse debet, primas tenere Platonem , cujus maxima est cum Patribus Ecclesiae assi

Primaevi Fideles Platonis sectam sequebantur, ejusque signis sele omnes adjungebant ἔeundem in modum, quo posteriorum temporum Chistiani, Aristotele duce gloriabantur tum enim Plato Philolophorum omnium ac tissimus erat, tum illius principia pugnare Non videbantur cum Christianae Religionis dogmatis, cujus praeconceptam, ut ita dicam, Nolitiam habebat. Praeterea, quum Philosophia Platonica ab Iudaeis aliqua sui parte fluxisset, ii, qui e Synagoga egrediebantur , Christiani ab ea amplectenda minus abhor

rebant.

Plerisque persuasum erat, Platonem legisse libros Μoysis, vel saltem cum Sacerdotibus, ae Sapientibus Babulonis, aegyptique The logia Hebraeorum instructis, studiorum consue ludinem habuisse. Iustinus martyr, Clemens Alexandrinus, &Eusebius Caesareensis quidquid de ideis scrip- Plato, a Scripturis Sanεtis habuisse putant. unquam finem futurum, ait doctissi-

quidam Recentior , si omnia referrentur ' -, in quibus Μoses cum Platone consentire Videtur. In eandem abiit sententiam Μarsilius

Ficinus , qui totus est in hujusce Philosophi de notionibus, R ideis commendanda doctriis DR , atque, quum Italus iste Scriptor mysteria

145쪽

Melesiae Patrum Metbodo. a ria in rebus etiam evidentissimis indagare scialeat, Divum Paulum in ei tone totum vide. re sibi. visus est 3 ejus enim impensissima voluntas in sapientem hunc Paganum eadem

erat propemodum, quae Iusti Lypsi in Sene.

sam , nimirum paulo fanatica . Neque defuere, qui Platonem tanto in limnore habuerunt , . ut dicere non dubitarint , eum Ieremiae Prophetae consiliorum socium , atque participem: quod erratum contra tem. porum rationem turpissimum siue Augustinus irridet: alii vero ineptius in animum induxere , Christum Servatorem Platonem pervolvisse, atque praeclarioribus ejus sententiis Evanis

gelium suum ornasse . Stultissimae hujus opinionis redarguit Celsum Origenes. Revera ptu rimum juvat insanientium id genus hominum impetus cohibere . qui apud Platonem nihil . ne ipsa quidem excepta Apocalypsi , non in venire se inaniter fingunt Ejusmodi insaniae reos nos agunt nonnulli

NOUatores, temere asserentes, plerasque Tra.

ditiones nostras a Graecis, idest Gentilibus de. ni Vatas fuisse. Verum . ut ait recens Auctor rasi funditus inspiciantur Traditionum nostrarum Capita, atque cum illis, quae apud Iudaeos vigebant, conserantur, ab istis Traditiones no .

ssd Distant enim annis plus t vulgarem s8 . Plato a

quam diacentia: etenim Ie-l tem 36s6., ante aeram via. xemias obiit anno orbis i garem I .

146쪽

ta4 De optima legendorum stras , non autem a Paganis opinionibus floxisse nullo negotio nolcetur. Luculentissimum exemplum suppeditat dogma Purgatorii, quod,

quum certum haberetur , atque etiamnum

habeatur apud Iudaeos , absurdissime affirmat Iuriaeus, aliique Novatores, illud a Platone confietum fuisse ; alias enim & Beatitatis aeternae, & Inferorum, de quibus Vere, ac

dilucide loquitur, Auctor haberi posset. Hanc sibi laudem jure quodam vindicat Plato. In Philosophia erat ille, ut PaganuS, per spicacissimus, doctissimulque; de divinis rebus divine loquitur , atque mirabili magnificentia,

ac lublimitate Scripta sua exornat. Sermocinationis etiam ordo, quo utebarur , conjunctus cum linguae venustate, honestique Viri ingenio ab scholasticis altercationibus prorinsus alieno, commendationis ei plurimum adfert. Contra vero dici potest, ejus morem edendi dogmata mere Μetaphysicum, quum Fidei lumine ductus non sit, facile in errorem indueere . Ex ejus Philosophia quodam modo pr sante ingeniorum libidini, ortos Simonem , Valentinum, Μarcionem , atque Μanetem , Origenem, dum praeruptum hunc callem sequeretur, ex pingui caligine in crassis tenebras delapsum , ac demum ex lutulento hoc fonte fluxisse Cabalae fictorum deliria, atqDe insana illorum , qui nova systemata cudunt, paradoxa.

Illud

147쪽

Recte lae Patrum Methodo. x 23 Illud etiam Platoni injuriam facere Videtur, quod, quum careat ordine, ac distributione, ejus doctrinam ad suprema quaedam Capita a reserre dii ieillimum est. Reeentior tamen Philolophus in opere, cujus nonnisi fragmentum superat, totam Platonis Philolophiam ad lex

generatim tractationes pro numero rerum , quibus universiis orbis constat, icilicet divi narum, intelligentium, animae, naturalium , corporearum, atque humanarum reduci posse ostendit. Antequam formam hanc proponeret

D. de la Cbambre , Iohannes de Serres Gallica sua historia notissimus , quum Platonis opera nova interpretatione donaret, ejus Philosophiam Scholasticae methodo accommodare cogi tarat; scilicet, ut acute notat Fleury si ii istud facere proposuerat, quod Plato, ut majo- is rem sibi gratiam compararet . ex industriati non fecit ,,.Quamobrem omnium expeditissimares fuerit Platonent, ipsum adire , neque sibi sollicitudinem struere de redigendis ad certum quendam ordinem ejus scriptis, quem nec habent, nec habere possunt.

Ad alios quod i pectat , Philosonhos, quae fuerit illorum doctrina dignosci potest; Veterum

quidem, ex Diogene Laertio; Recentiorum a tem, ex Eunapio, vel etiam utrorumque ex

compendio Hesychii . Atque haec fere satis sunt ad percipienda Patrum Ecclesiae loca, quae Paganae Philosophiae dogmatis asperserunt. In

rem nostram maxime eederet veterum orientis

Philosophorum historia, quibus omnia R. debent

148쪽

r 26 ne optima legendorum

debent Graeci ; verum illius nihil reliquum est, quod saltem indubitatam fidem sacero

possit .

Dolendum sane , quyd pleraque Varronis

Romanorum sapientissimi monumenta perierint ; magnum inde lumen duci posset aa peracipiendum Augustinum, aliosque Patres, qui de Gentilium religione scripterunt . His deperditis, libri Ciceronis de natura Deorum les possunt; Ovidii etiam Fasa, quae plus continent eruditionis Paganae, quam alius quivis liber antiquitatis profanae; ac demum ad mythologias, quae id genus argumenta pertractant. recurri potest.

Plutarchi lectio, Diodori Siculi, Herodoti, ac Titi Livii, quod in operibus suis Theo

logiam cum Politica, ac Relisionem cum historia studiose conjungere soleant , multum prodesse potest. Hisce Auctoribus nonnullos Poetas Graecos adjicies, ut Hesiodum, & Homerum, qui se habent instar Theologorum Gentilitatis. Caeteri vero plerique propter obscoena , quibuFfabulas suas deturpant, repudiandi sunt. Cain vendum ab iis monet Divus Paulinus , tanquam ab ingruenti naufragii periculo , atque ob eam praecipue causam Clerus Constantinois politanus facultatem petiit, impetravitque ab Imperatoribus Christianis Graecos Vates Lyri.

eos in ignem projiciendi, quibus suffecit poet-mata Gregorii Nazianzeni , quae tamen elegantis styli exemplaria habenda non erant et qua

149쪽

Εeelesiae Patrum inibodo. 227 qua in re plus studii ad morum castimoniam, quam rationis ostenderunt ad politiorem literaturam servandam.

Gentilium vero Scriptorum lectionem, quo.

rum eruditio versatur m humanarum elemen iis Scientiarum, commendat D. Gregorius NatianEenus, eosque stultitiae redarguit, qui illam de medio tollere vellent, quum uno tan tum oculo utatur, qui eos iu norat.

Origenes in Philocaba famil1arem suum Gregorium hortatur, ut notiones, quae Christiana Religionis praeludium esse debent, colligat ex Philolophia Graecorum, assirmatque, artium liberalium notitiam iis, qui Sacras Scripturas cognitione assequi cupiunt, necessariam esse savum illarum ope exemplaria illustrentur obis

ura , Voces explicentur ambiguae , corriga tur interpunctiones , atque ad rectum revo

centur sensum , quae ab illo declinare videbantur .

Divus Iohannes Damascenus haereseos arguit Gnosimachos, idest aetatis suae sanaticos, qui scientias damnabant. Divus quidem Augustinus literas profanas piis de causis, quas in suis resert epistolis, liberales appellandas non esse censet,' in suis tamen de Doctrina Cisistiana libris satetur, eas divinis explanandis Scriptu ris prodesse quamplurimum. Enimvero permulta sunt in Saeris Codie Lbus, ac praecipue apud Prophetas , quae ad historiam profanam qui non recurrat, ad fabulas etiam , atque ad conlaetudines Veterum, assequi.

150쪽

x13 De optima legendorum assequi nemo valet. Optimi Interpretes nostri, media antiquitatis Pasanae cognitione , innumera Scripturae loca illustrarunt . Tbammum, nomen , quo Vocatur apud Ezechielem Id, lum, in Adonidis nomen transtulit Divus Hieronymus , quam interpretationem ob arguis menta e fabulis petita , probat Theodore-tus r6 .

Divus Cyrillus hujus Isaiae loci: qui mittis

V in mare legatos, m in vases papyri super aquas, explanationem promit ex historia Adonidis , culus lolemnia sua adhuc aetate Cives Alexandrini i celebrabant. Cives , inquit , Alexandrini scriptam ad mulieres Biblos episto. Iam, quae repertum Adonidis numen nuntiaret, inque

IroJ Duae autem praecipue movent rationes, ut Tha muc unum, idemque cum Adonide eredatur Genti- Iium numen. Ptim , eadem utriusque ecilendi ra- io r oe eeta bi mulieres feribant planeeuter Thamismue in Hebr. Cod. Erech. s. v. I ., quae religio in Adonidis etiam cultu servabatur. Secundo, eadem tempestate , nimi tum au

eumnali , eiusmodi eultu, Thammiae, A AGaidi ex

hibebatu T.

terpretes haec habeant: qui mittit in mare lagator, re is olor psorinas se Perasiuar: ea propter D. Cyrillus existimavit, Isaiam in minisse solemnis ritus, quere ferente Luciano observa-

nidis, quum missa per mare ad Phoentelae incolas epistola inventum Adoniis dis numen illis nuntiarent. Verum , quum res aliter se habeat in Hebraicis C dicibus , eruditissimi Interpretes alii censent, hoc loco Prophetam verbum Aeere de Nuntiis ad Reeem Ravpti misss ab Ere chia, quum se a Sennache ribo vehementer pressum videret. Quidquἰd si ne pari certe non petiest, ad Scripturae sanctm explana tionem plurimum erandu eere protina antiquitatis notitiam.

SEARCH

MENU NAVIGATION