장음표시 사용
51쪽
donatus munere,ut Christum aquis tingerer,eo libenter temperasset honore, si replicatum prς-ceptum: ad obedientiam no impulisset. Moyses oblato sibi hoc fauore, ut legatum pro Deo apud Pharaonem ageret, & populum liberaret: quasi in stuporem versus dicebat. quis τὸ sim' Ac si dicat. Gratidi vitae periculo, duetiamnum Principatus honore donarer: vix unicum de ty-' rannide unius AEgiptii eripui, & michi fuga co-sului, quid igitur possum ut totam plebem educere valeami Adhuc tum quorumdam fauore,&necessitudine protectus: extimui, quid illic possum , ubi fauor longa temporis intercapedine
exciditi Qui opera lusi quasi princeps, quid nucpossum,ouium pastor,& ruricola' Hoc quidem
Moyses obtexit,non perfidia, sed suimet conte-ptu timens oneri succumbere, si suae se credat imbecillitati. Ego ero tecum. Eos suo consortio dignatur Dominus, quos nichil praesumere cognouerit inconsulto negotior & Deo renitente.
g. IG. Nam recessit spiritus domini a Saul, quod inconsulto Samuele holocausta obtulisset, & rei familiaris cupidine, Agag regi pepercisset. Nec ob aliud crediderim hodie Episcopos, & Doctores in haereticis conuertendis inualidos, nisi quod dominum non habent secum, ut de pol
state haeresum D tenebris grauiorum J possinteripere quod turpia sequuntur lucra, aut foeditate vitae sunt plebeculae scandalo , aut ebrietate madent, ita ut per eos nomen domini blasphemetur. Nihil igitur fieri potest inconsulto domino. Imo nec potuit in Chiist' eius huma-
52쪽
nitas sine Dei verbo. Quo docemur, ut nobis dissidentes, iure cum Apostolo dicere possimus.
Omnia possum in eo qui me cosortat: Et hac ha- 4.bebis signum ut miseram te. Cum eduxeris populum meum do Me pio immolabis Deo super molem istum. Ne arrogantiae insimularetur postmodum ab emulis. Sicut contigit,quando Chore, Datam,& is is Abiron moliebantur populum abducere. Signuse dominus pollicetur daturum, ut promisso expleto liquido constaret, in reducendo populonichil temere egisse. Id quidem impletum est, . .
quando post aquam de petra Oreb bina virgae V mpercussione egressam, & deuictum Amalech,
Moyses edificauit altare: & vocavit nome eius, Dominus exaltatio mea. Non enim legitur usia
piam in monte Oreb sacrificasse domino. s. mons sane est ad quem seviente Iezabele in Prophetas domini J Helias ieiunus confugit. Hic mons Dei,censetur Ecclesiae Catholicae typus,in qua sola quotidie unotatur Christus deis uicto Amalech, id est Satana,non sine precibus
quae manuum extensione conualuerunt. Ouia se
Christus in cruce exrensus exauditus est pro sua ' reuerentia. Christus ergo Moyse censetur, qui ut in patris nomine venisse comprobaretur, in monte domino sacrificauit, quando tradidit semetipsum oblationem Deo, in odorem suauitatis Signum sane tunc fuit quo dimiserit eum pater,quando non sibi placuit,qui non venit facere voluntatem suam, sed voluntatem eius qui
misit eum. Iudas gallicus temerario ausin, super ' populum summam rei aucupatus, se non esse a
53쪽
Deo mi istam, ut educeret populum de Romana - potestate expertus est, quando, eius sacrificia,' Pilati gladio fiae fierentJ cum suo & suorum sanguine commixta sunt. Helias veritate sacri-,i8fich, se non sine Deo loqui comprobauit. Baal vero prophetet ex sacrificij veritate: falsi cultus' i talem censuram susceperunt. Non habent idcirco haeretici unde glorientur, si insistendis populis de Ecclesia peruigiles sunt, qui seductos de tenebris erroruat eripuisse, quasi de AEgipto iactant,& noe frustra. Quoniam in monte Dei Oreb id est in Ecclesia: nec volunt, nec possunt sacrificare. Vereor eos recensere, qui ingentem plebem regenda susceperui, verius dixerim rodendam, qui siue ad episcopatum siue ad qua Duis Ecclesiarum dignitates s Deo inconsulto .
promoti, sederunt tringinta annis,rebus pauperum saginati. neglecto, imo c5 tempto verendo
Christi sacrificio, cum tamen ingenuus pastor a Pseudo pastoribus, non solum fide, imo etiam vita & ministerio veniat distinguendus. Nec tatis est Episcopo si concionetur, dum missarum solemnia, pro populo coelebrare neglexerit. F Quia omnis Pontifex ex hominibus assumptus pro hominibus constituitur in hiis quae sunt ad Deum, non solum ut euangelij sit fidelis dispe- sator, verum ut offerat dona , & sacrificia pro peccatis,dona & sacrificia inquam: id est, corpus de languinem Christi. Si dixerint. quod est nomen
.ius. siuid atram' Hoc serui Euangelici munus est, ut populo sibi credito: nomen Dei prςdicet. Quandoquidem Ideo Christus Paulum ad fide
54쪽
asciuir,ut portaret nomen suum, coram gεtibus& regibus .Hoc ministerium Christus se adimple utile dicebat patri. Pater inquiebat) mani- restaui nomen tuum hominibus, quos dedisti mihi. Veibi Dei tamen minister,diligenter pro spiciat, ne diuinam essentiam: quouis concludat nomine. Nam nominari non potest, quod nec mensurari, nec depingi, nec compraebendi por di test. Si igitur naturam in Deo spectes , nullum
venit nomen excogitandum. Si vero diuinos effectus consideres, nunc Pater, Rex, Saluator, I. m. IIudex interdum Pastor dicitur, ut comprobetur nomen eius cognoscerer qui nouerit eius misericordiam inuocare. suid dicam P Illi flentio opus est, qui nichil depromere nouit, vel qui a seipso loquitur: aut nichil accepit a Deo , ut dicat. Alioquin vertetur in vaniloquiu quicquid dixerit volens ille legis doctor videri, non intelligens, neque quae loquitur, neque de quibus assirmat. Qui igitur repellit scientia, repelletur a Deo: ne sacerdotio fungatur illi. 'hum qui sim ait,sic dices iis Israel. sivi est misit me ad vos Suffciat homini credere quia Deus est, qui eo est, quo potens, sapiens,& bon' est, potest qui de
homo esse, etiam nulla assistente virtute. At ita
esse Deus credendus est , ut si quod fieri non
potest J potestate, sapientia,& bonitate careret: Deus esse non possiet. Satis ergo habet unde sub. leuetur, qui certo nouit sic Deum esse vi nichil possit ei deesse: cui Deus presto est.Dixit iterum Dem ad Mosem. Haec dicessi s Israel,Aminus Deus patrum vesrorum Devi orirabam, Dem istac,De-
55쪽
Drabonisit me ad vos. Iam pluriu deorum cultus orbem inuaserat. Ne igitur Deus quispiam recens existimetur Moysem misisse. Primum patrum eorum Deum se insinuat, ut antiquam inculcet fidem quae in Abele martyrio decorata, in Enos,& Noe, cqterisque patribus ad Abraham usque, crescente in dies ydololatria. illibata perseuerauerat. Et si omnium Deus,esse a nullo dubitetur, si insipientem excipias, Deus tamen horum patriarcharum, dicitur Moysem ad eos misisse, ut paternae fidei & ipsi haeredes facti, eoru-dem patrum constaticiam fidei, pcenes se , inter. angustias retinerem: & diurnas expectaret promissiones. Quandoquidem fides Abi ahq, Isaari& laeob non sine angust ijs,ac patientia, divinas promissiones fore complendas credidit. Insu-Per hos patres commemorat, ut cum in populi mentem,venerit Abraham de Cald orum &AEgiptioru ereptus periculo, de palestinis Isaac,& Iacob de Sichimitarum infamia,& Cananeorum.& Phereseorum pauore. Se quidem omni ambiguitate depulsa, crederent aliquando iugu.Egiptioru excussuros, non in suorum merito rum gratiam, sed promissionis Dei: & suorum
patrum ingentis fidei. me nomen michi estinatemnum Et hoc memoriale meum in generatione, gen
tior ation/m. Et si multi sint qui dicantur Dij. nobis tame unus Dominus. Nec venit nomine distinguendus Deus,ut pote quia unus. Ob id igitur maxime nominatur, ut quandiu seculum durauerit nulla beneficiorum Dei excidat memoriMut non sit quo animum despondeamus,si dispia
56쪽
ciatur haeresum virus in fidem moliri,& haeret i-corum furor, luporumque rabies, multum sit nobis cognoscere memoriale Dei nominari, quod ipse Abraham, Isaac & Iacob Deus sit. Nahij testes vivunt in aeternum, ut errantium haereses,amictione populi Dei adumbratae non semper duraturae credantur. Et hoc solatio erigimur . .
quod ' mendacia non diu fallunt. Et Moysi di- uina ira placanti, id suffugio fuit ut a Deo pete-' 'ret quaten' recordaretur Abraha, Isaac, & Iacob I 'quia ereptio praeterita malorum, futurae pretebet
confidentiam. Vade congrega seniores Israel. Bonununcium primo senioribus nunciare iubetur,
ut hijs edoctis,populus eorum famulatu instruatur, salutis quidem noticia, populo perquam necessaria est, sed a senioribus id est Ecclesiae pastoribus,dumtaxat in uestiganda, suscipiendaque a populo, qui doctrinae quantumcunque vere, credere non debet sine seniorum assensu. stat o Imo ne quidem Regibus licet: Nam iubet sacra scriptura, quatenus Rex suscipiat librum legis de manu Sacerdotis,id est haereat genuino sacrς scripturet sensui, non que ipse ob id quod pote- . . state praestat iudicauerit veru ) sed que sacerdo, si I nomine totius Ecclesiae quae errare non potestJlegitime probauerit,tradideritque. Cuius sentc-tiae nec Angelus etiam de coelo descendensi refragari potest. Potest & quicquam simile in A- a. postolo deprehendi qui excusso Iudaismo , statim post diuinam vocationem se non Apostolis illico iunxit, ne euangelium didicisse ab hominibus videretur, & crederetur. Nichilomi-
57쪽
nus secundum reuelationem ascendit therosoli. mam,& contulit cum i Apostolis Euangelium , ne in vanum cucurrisset, quasi solitarius & a caeteris segregatus. Nec suspitione haereseos carere potesti qui inconsultis pastoribus, Ecclesiaste agit. Quandoquidem, & si Christus solus rede-ptor habeatur: sine quorundem c6sortio quos elegit in Evangelium minime populo an nunciauit quorum tamen non egebar. Multo minus id
O. i 8. congruebat Moysi qui roborato principatu, tametsi negotiorum peritisssimus, regimen populi solus ferre non potuit stulto consumptus labore. Et iubente domino sibi seniores ascivit.
Nec dum seniores ergo assumere tantum iubetur imo congregare in unitatis typum. Nam ob
id maxime non potest miser popellus hodie AEgiptum relinquere, quod seniores Ecclesiae non in idem coeunt votum. Qui & si fidei puritate
retineant, moribus tamen adeo contrarijs vivunt, ut populus adunari non possit: ea percitus occasione. Visitans visitaui uar, Cr vidi omnia quae aecidemni vobis in . Clyto . Aliud est visitari aliud videri tametsi interdum alterum pro altero: in discriminatim capiatur. Vistat autem dominus aut medendi causa, aut puniendi. Itaque visitat aut vitia, aut virtutes. Incommoda verb
rem poraria, quae plerumque gloriae suffragantur, videt quidem & cognoscit: visitare tam ea non dicitur, quod ea ex se nec mercede digna, si fides non assit, nec punienda veniunt si patienter tolerentur. Ubicunque ergo fu rit virtus, venit expectanda merces. Si vero vitium sequi-
58쪽
tur ultionis debitum . Grande solatium, quod videt Deus mala qui; nobis accidunt. Id maxime postulabat Ilieremias. Recordare, dicebat , domine,quid acciderit nobis: respice opprobrium nostrum. At cauendum est summopere, ne visitati ab eo ad ossu medullas usq; , digni malis tu. TV . s. dicemur, quae acciderunta obis. Imo explorata diligentia prouidendum est, ut recte dicere possimus. Benedictus dominus Deus Israel, quia non solum visitauit, verum quidem & fecit plebis suae redemptionem, quemadmodu contigit populo Dei: de quo ipse dicebat quod se- tu quitur. Dixi ut educam vos de affictione AEgipti in
terram Cananaei. Ethaei, Cr Iebusaei, mamrat,m Pheresi, in Euaei,ad terra ente lac Cr me Cum subleuandae inopiae gratia Abraham,& Iacob legantur in AEgiptum descendisse , quid est quod de AEgipto liberandos pollicebatur filios
Israel, & terra ab udantem fructib' se illis daturum Z Nonne AEgiptus est irrigua, & fructuu admodum feraxe Sed si introspiciantur mysteria , non temerh relicta AEgipto terram promissionis petere iubebantur. Quid enim aliud fuit tantarum rerum discursus, nisi futurorum figura quae non ex personis solum: verum & ex locis texitur , ut non sit tantum Pharaonis ad Satanam : i t Magiptiorum ad Angelos Satan et comparatio a 'commoda: sed etiam agipti ad mundum, qui in maligno positus est, & terrae promissionis ad coelum aut Ecclesiam. Potuit igitur Dominus.
AEgiptijs sua terra pulsis, populum suum relinquetre in AEgipto tranquillum. Sed voluit eum
59쪽
A o, ob habitatorem terrae essea sua conditione magist coelum exprimeret. Sit irrigua agi plus,de terra
tamen prodit illa irrigatio , de terra inquam , quia ex Nili fluuio cocodrilis ubere. Sed in-DὸM.ta quit Moyses ) terra ad quam ingredieris non
est sicut terra se gipti, sed montuosa est,& campestris: expectans de coelo pluuias, Nemo ambigit plerosque haereticorum, literis abundantes multiformibus, & verborum ornatu , eorumque in sacris biblijs labores nominus indefessos quam vanos,& sententijs quam plurimis r fertos , & in decipiendis simplicium cordibus vafros, sed quicquid opinantur, non de coelo, sed de subterraneis aquis. & lacunis putridis exhauriunt. Populus vero Dei expectat pluuias de coelo,ut pote quae fidem,& Dei mandata,& Ecclesiae amplectitur, reiectis haereticorum commentis,& mendacijs,quae non nisi ex AEgipto id est ex principe tenebraru qui Satanas est, pro- Iacob 3. dierunt. Quoniam,vi inquit. D. Iacobus, si Zeluamarum habetis, & contentiones sint in cordibus vestris: nolite gloriari & mendaces esse aduersus veritatem . Non est enim ista sapientia de sursiam, descendens a patre luminum: sed rerrena, animalis, diabolica. Quae autem de sursum est sapientia primu quidem est pudica &c. Deseramus ergo agiptum, id est abij ciamus opera tenebrarum, expectemus pluviam de coelo& induamus arma lucis, induti virtute ex alto reiectis Cananaeis . i. omnium infidelium, & hς- reticorum generibus terram sanctam id est e
clesiam, qua iiij indigni sunt, incocussa fide posi
60쪽
sideamus. Et audient vocem tuam. Libenter iiijs aures praebemus, quos nouimus prospera nun-ςiare. Si igitur populus Israel audierat Moysem liberationem temporariam nunciantem , quid non debemus , dum euangelium praedic tur 3 Sed absimiles huic populo simus necessum est, qui auditis quidem prosperis crediderunt, prospecto tamen discrimine: reuocare gradum moliebantur. Nos igitur adeo delectet Moyses id est, quiuis Ecclesiastes, non solum dum remissionem peccatorum annunclauerit, verum- etiam cum poenitentiam faciendam proposuerit,ne cum reprobis pereamus, sed ad terram sauctam , id est, aeternam gloriam perueni
Orgipti cir isces ad eum, Domin' Demhe- tribraeorum vocavit nos ibimus viam triam di rum insilitudinem in immolemus Deo nostro. Tanti
praecij est obedientiet ac fiduciet robur iubditoruerga Reges,ut nullo fidei, ac religionis velamine veniat discessio texenda. Quia qui potest alim. ii resistit , Dei ordinationi restitit. Si vero Dei cultum rabies persecutionis remoretur, telum quidem non aptetur,sed mutetur solum. Si vos inquit Christus, persequantur in una ciuitate, με 'fugite in aliam, Iam hoc magisterium in typo populus Istael didicerat, cui creptionis gratia, Regis etiam tyranni appetere vitam n5 licuit.