장음표시 사용
91쪽
ob necessitatem usus, plus iusto terram venerarentur, vel eius fructus natura: no imputaretur:
sed Deo,qui eam ut ex nihilo esset creauit. Nec absimilis ratio est cur interdum dominus mutos producit in luce aut surdos, & tardioris linguae,ut nacta opportunitate per eos glorificetur
qui plerumque per eloquentia prςditos : blasphemiis lancinatur. Quidam etiam ex antiquioribus qui apud Doctos optime audiunt,quandoque sacrorum bibliorum stilum erubuerunt quod fastu careat: & simplicitatem seruet. Sed re probe prospecta,iudicarunt maiore verboruornatu amiciari non debere:quod satis elucescit illa irrefragabili veritate a spiritu sancto collata. Perge igitur in ego ero in ora tuo. Pepedo Dei patientiam qui non dedignatur cu seruo discutere, & sic rem temperar ut neque humilitate Moyses a subeundo negotio eximitur, nec eius
expostulario solatio caruit : quo erigitur qui praeceptum suscipit. Perge igitur. i. nulla dificultas te remoretur: maxime re Deo comitante. Naconclusio humilitatis obedientia est. Piam quς- relam suscepi sed remedio exibito, n5 cst quod
causeris nempe quod eloquens non sis. si ego ero in ore tuo. Vt dicendi praestantia, zelo & virtute compensetur, ut sicut iamdudum credidisti in corde tuo ita confitearis ore proprio ad salutem. Ero in ore tuo. In prolatione, qui hactenus fui
in corde tuo perinspirationem. Qui autem seipsos in trudunt in ossicium praedicandi. maxime euertendς religionis causa,habent in ore Satanam,& spiritum mendacem. Qui vero mittun-
92쪽
tur ab hiis quos succedanea potestas Ecclesiae
decorat, sic a Deo sapientiam& os accipiunt uti non possint resistere aduersarii. Doceboque te tiruaru. Vt sermo tuus sale codiatur, oc sermonem doctrina comitetur. Alioquin vana esset toni
praedicatio. Argue, inquit Paulus in omni patia entia & doctrina. Nec silentio contegendum venit quod Moyses habens Deum comite, perinde atque Deus venicbat suscipiendus. Et e clesia parem cum scriptura sacra obtines aucto- Basili πritatem audienda est. Alioquin . Tanqua publi- DFq- cani,& etnici in ultimas terras deportandi sunt: cq λT qui refragantur. Quia inquit Christus Aposto-Luc. iolis in qui vos audit me audit, & qui vos spernit me spernit,qui aute me spernit: spernit eum qui me misit. Et ut demum huic sermoni imponatur finis. Moysi obedienti, verbum & doctrina romittuntur a Deo, quia ille spiritum Dei haere non potest,quem iudicium Ecclesiae temerarium ab Ecclesia secernit. Interim non minus populo praebetur documentum quam Doctori. Nam quemadmodu ad iussionem Diti pergens
Doctor, quatenus Pharaonε. i. queuis peccatore a male coeptis auocet.nunqua Dei auxilio destituetur: quo minus habeat quid loquatur. Nec populus haerebit dubio sue fidem siue mores spectes, quoniam semper Ecclesia ab udabit doctoribus usque ad comsummationem sanctoria, ut non transferamur omni vento doctrinae donec occurramus iri virum perfectum: in artate
plenitudinis Christi. Ad cuius gloriam peruenire tandem valetamus. '
93쪽
Uecra Domine sinquit in mitra quem missurin es. Multi Reges & Prophetae, D. Christus Apostolis, voluerunt videre & non viderunt , quod tempus a Patre definitum: no sol. ii dum inciderat. Omnia quidem Deus agit in nu- mero, mensura,& pondere, ob id Dauid quem . Cmbr. tamen Deus inuenerat secundu cor suumJnichil Ps.118. tunc teporis obtinuit cum diceret. Faciem tuam illumina super seruu, quod secudu incarnatione potest accipi. Moyses iussus .Egiptum petere liberadi populi gratia, opere & sermone potens sis potentiorem tamen mittendum obsecrat. Ob a 4 inquit in Domine mitte quem missurin es. Quem si ita, δRxςm Dominus missurus erat nisi qsem Patrio es archa Iacob anunclauerat venturum qui erat ex-
pectatio gentium 3 Ipse ess Iesus Christus. Non quidem ire Moyses differebat animo dissi dentiet aut inobedientiae, sed sciens quod ministerium suum nichil ad perfectum adduceret. Atquemb. r. m/luisset populum de mundo ad coelum trans. ferendum , & de peccato ad gratiam , quam de AEgipto ad terra promissionis: quod per solum Dei filium fiendum optime nouerat. Pium quidem desiderium sed intempestivum. quo circa, finem integru sortiri non potuit. Dicitur enim. Iratus Dominus in Mostem . Ira Dei gradum Zach. I. habet, ut altera sit altera maior. Ira magna inquiiJ irascor super gentes opulentas, quia iratus sum parum ipsi adiurauerunt in malum. Non nocet ira: quae misericordia terminatur. ut bo
94쪽
riis operibus praeuenitur, quibus Ezechias iram declinauit, & precibus suis Deum poenitens admisericordiam prouocauit. Nam aliter Princeps irascitur si ijs suis: aliter inimicis. Christus ei go summus Princeps, Apostolos tanquam filios ''
habebat, quibus tamen interdum incredulitatis causa irascebatur eos generationem incredulam vocans, sic filijs suis irascitur Deus propter increpationem. Sic tamen aliquando irascitur: ut ira eius remedio careat. Quis dubitat Deum infensum fuisse Sauli , qui in angustia positus Domini responsum habere non meruit. Non sic iratus in moysem dui post iram, comitem designauit fratrem , & colloquium non negauit. Sed non existimetur a scopo alienum, si ire Dei in Moy sem dispiciatur ratio. Iustum quidem &pium erat quod postulabat Moyses, si temporis ratio : postulationi respondisset. Quo docemur nos iram Dei moereri, si citius iusto bona promissa concupiscamus. Ad hoc primos parentes . creaverat Dominus , ut tandem tanquam filii Dei haberetur, sed impatientia tempus praeuentum optantes et a sua felicitate exciderunt. Ve- rum quidem, Moyses non nisi temperatam iram 'Dei sensit, quod intempestiuae obsecrationi, maius talutis populi desiderium iungebatur: quam tunc temporis dare Deus decreuerat. Ex quo autem nondu adue aerat plenitudo temporum,& ad assumendam a Deo verbo humanitatem,
oportebat typicis figuris prς signari, ob eas cau- sis: Prophetae pelicio minime est exaudita. Oportebat mudum aliquot seculis suam experiri FUilius in sextis
95쪽
ET POSITIO IN Exo DUM infirmitatem, ut aduenienti medico: maior re
ct is uςxςnti exhiberetur. Quod si retro actis tem--, ἡ, ῆ pQxibu id factum fui siet, non sic admirandum, a neque incredibile visiam fuisset. Sic ergo iratus est Dominus in Moysem, ut tenerum eius pioA siderium valde assiixerit, quod ad postulata non respondit & forsan tot annorum centurijs incarnationem filii sui distulit Dominus, quod tot Deorum, imo de monum spurcitiis se mundus macularit adeo, ut in toto m. ndo rari cultores inuenirentur, si populum Iudaeorum excipias: quorum non pauci dijs alienis serui runt r cum Regum suorum maiore parte . Et quid nunc expectamus nisi saluatorem , qui r formabit corpus humilitatis nostrae: configu-phili. 3. x xum corpori claritatis suari Tamen monemur patientes esse usque ad aduentum Domini. Le-
Phili. i. gimus certE Apostolum di solui optasse ut esset cum Christo sed petisse non legitur suae dissolu-rionis diem praefixum, quod sciret non sibi datum lasse tempora vel momenta: quae pater poti suit in sua potestatae. Aliud namque est quod iram Dei potuit excitasse in Moyse in , nempe quod Pharaonis duricies ac populi sui ingratitudo : fuerunt illi impedimento promptioris
obedientiae. Et enim plane nouerat causam cum, ius gratia mitteretur . quamobrem extrahebat tempus eratque cunctatior, respiciens ad pertinax & inexorabile cor Pharaonis: simul & ad contumacem populum, quamque dissicile arduceretur. Experimentum enim coeperat. Iudaicae
ingratitudinis ac perfidiae quando, ille quem ab
96쪽
iniuria agipth defenderat, eum fugae adegit necessitat i. Imo Iudaicae impietati tritum ac si
quens fuit hijs obluctari: qui seduld eius saluti
consuluerunt. Quocirca non ferens eorum maliciosam ingratitudinem, expositione incapacitatis: apud Deum a functione iniuncta deprecabatur absolui. Nec erat in Moyse tam pium tamque sanctum desiderium, quod aliquid humani non pateretur. In simili negotio plerique sunt Moy si non absimiles, quibus nichil ad munus . praedicandi deest si humana spectetur infirmi- tas: hij nimirum eo loci transmitti cupiunt, quo
populi frequentiam praedicationis appeten rem nouerunt, ubi nullo murmure vulgari, nullisue conuicijs, nulla auditorum ingratitudine labbrDoctoris vexatur, sed omni applausu & fauore excipitur: & mortis seu verberum nulla formido terret. Alioquin, pedem reuocare pro summo studio hahent. Hij sane ira Dei habentur di gnissimi. Non enim interest unde doctori verbi Dei ministro terror aut periculum veniat, qui terribus ac periculis debet vivere obnoxius, &Tamen de ipsis periculis & terroribus si fidelis permanserit: si tande gloriosus. Nam in eorum gratiam canit Propheta. Euntes ibant & flebat ἐν mittentes semina sua. Et postmodum subdit talium fletuum fructum dicens. Venient autem venient cum exultatione: portantes manipulos suos. Non enim contingit verum Ecclesiastem sine afflictione verbu Dei praedicare, siue odium populi, siue malorum seu perditorum minas raut indigentiam spectes. Nec illius est legitime
97쪽
conesonari, cuius voluntas recte dicendi: vipe η taculorum dissoluitur. Quia ' si ita res est ut ne-wria. quissimorum timeatur audacia, ut quod mali iu- ad Cori re atque aequitate no possunt, temeritate atque ld. Α3. desperatione perficiant:actum est de praedicatoris vigore,& de Ecclesiae gubernandet sublimi ac
diuina potestate. Nec Christiani ultra durare aut esse vix poterunt, si ad hoc ventum sit, ut diuini verbi praecones, perdit orta minas pertimescant. Nec idcirco relinquenda est illis ecclesiastica disciplina, aut sacerdotalis negligenda est cesura, quoniam conuicijs infestantur, aut terroribus quatiuntur. Erat igitur Moyses aliquali repraehensioni obnoxius,quod obediendi promptitudo: sola populi spectata dissicultate aut Pharao nis duricia retardabatur. Cu ob id maxime snauat. io cta occasione) veniat sanguis fundendus. No e inquit Christus timere eos qui occidunt corp':
animam autem non possint occidereia curan frater tuus leuiterscis quod ebquens sit. Ipse egreditur in occursum tuum. Nec omnino fuit ingrata Moysi obsecratio, quae humilitatem & perseuerentiam comites habuit. Non obtinuit quidem ut adhuc filius Dei mitteretur, sed saltem hoc habuit vesui ministerii comitem haberet: etiam fratrem ,
eoque docemqr ut non pudeat orare etiam si semel atque iterum oraverimus in exauditi. Monentur insuper hic Pastores , qui curam habent animarum, iiij maxime quos episcopatus honor decorat,& qui virgam Domini gestant in manu, id est, legitimam potestatem , ut si dicendi praestantia non gaudeant eloquentes asciscere in sui
98쪽
HOMILIA IX. Asonetis solatium satagant id est viros, qui sint potentes exhortari sana doctrina. Sintque ita eloquentes ut interim fratres sint i. eiusdem patris & matris Christi videlicet & Ecclesiae iudicio adhaerentes, nec quicquam depromere audeant quod aut Ecclesia non approbarit aut coisdemnauerit: quod textu sequenti demonstratur, Loquere ad eum o p/ne verba mea in ore tim G ego ero in ore tua σ in are isti- , o' ostendam vobis quid agere debeatis. Nouerit frater tuus eloquentiam altero bono indigam nempe v vitatis manifestatione, qua suppressa, quid aliuis est eloquentia, quam animarum decipulum,& erroris fomentum' Loquere ad eum. Vt potestate dicen di praestet. Et pone verba mea in ore eius. Illius eloquentia benE recteque loquendi, quaedam est praeparatio sed non consummatio: si verba mea desint. Quia tamen verba Ecclesiae verba Christi sunt, recte loqui & docere censetur qui quod dictat Ecclesia , pro Dei oraculo existiamat dici. Olim venerunt ad Ecclesiam quae typo Moysi censetur) quamplurimi eloquentes, veluti fancti, Iustinus, Augustinus, Cyprianus, sed egerunt nichil nec dixerunt, nisi Ecclesia ad eos loquente & ponente verba Christi in ore eorum. Cum enim sacrum peregerunt verbis. quidem usi sunt quae Ecclesia eos docuit non tamen instituit, quia& si verba ab Ecclesia d prompta, Christi tamen sunt & ab ipso institu . tar & Ecclesiae tradita. Et ere in ore tuo. Te ponente verba mea in ore eius, non ob id erit os tuum veritatis ieiunum, quia sicut nunquam
99쪽
Ecclesia Doctoribus egebit, nec Ecclesiae deerie doctrina r qua Doctores informari debeant. Et ostendam vobis quid agere debeatis. Hos geminos ire iussit Moysem tanqua legem, Aaron laquam sacerdotiii. Et quemadmodu accepit Aaron a Moy se verba doctrinae, ut quod Moyses veraci, ter cognouit:. eleganter. i. sincere Aaron promulgaret. Quia sine sacerdotio lex muta est & elinguis,nec prodire audet nec potes misi comitanis te sacerdotio Recedat Aaron,iam videbit Moy sem obnitcsem atq; se a munere iniuncto excusantem. Aufer facerdotium,& nulla aut inutilis lex remanebit Ofendam vobis me. Ouandiu cum Moyse manet Aaron. i. sacerdotiu cum lege,oste-
det semper Deus Ecclesiae siuae quidna agere debeat. Aufer sacerdotiti, quid restat nisi ut pereat 7 'lex EuangelicaZQuia sicut transsato sacerdotio: necesse est ut & legis translatio fiat, sic eo sublato: lex pereat necessum est & doctrina. Cognoscant nostri teporis haeretici& Caluin istae, quim 30 sacerdotiu auersantur, quod a Deo non habenr, quid agere debeant,semper discentes & ad veritatem nunqua peruenientes: quod Dei oraculo a .r 3:indigni habentur, qui osores sacerdotii habent sibi amicos.Na Sauli Regi in angustijs costituto non respondit Dias. Indign' quidem erat a Deo edoceri, qui sacerdotes diat in discussa&iniusta causa interficere non resormidarat. Quid igitur acturus orno nesciret, Deo cotepto Philonissam ad ijt,cuius arre suς mortis proximἡ reuelatione suscepit. Neq; hic temeth typsi gessit haereticorumaximὶ e hac nostra aetate gradantur, qui spretis
100쪽
tis sacerdotibus & quoad possunt iugulantes:
ab Ecclesia sacerdotium adnituntur separare. quid nam sint facturi aded ignorantes sunt, ut in reprobum sensum lapsi, repleti omni iniquitate: multa quae non conueniunt faciant. Ex- m.
empla testibus non egent. Nam quid minus iuri, &aequitati congruit quam nulla legitimi
magistratus auctoritate sacerdotes , & monachos occidere, & quos reseruant, ad sacrilegas nuptias aut cogere aut inuitare, verba Christi in uertere,ut quod corpus eius censetur: habeatur pro pane, necessitatem baptismi negare , ac verbo refragari Christi direntis, Nisi quis r natus fuerit ex aqua re spiritusancto , non potest introire in regnum Dei, Arma sumere, & DU. 3- classicum canere in Reges & principes , quod apud Apostolos impium sancitum est: etiam priusquam Reges Christianismo inaugurarentur. Ei ipsi loqueturpro te ad populum. Eor u est qui sacerdotio funguntur pro lege loqui, ut nemo insolescat,aut perperam interpretetur lege.Ipsa siquide lex, quae diuinis scripturis extat, Hae s cerdotio obmutescit, quae & si nichil habeat falsi, ut pote diuinitus inspirata. tamen non temer Edicitur tardioris & impeditiori, linguae, quia obscuritare,& difficultatum velamine no potest loquens intelligi, nisi Aaron. i. sacerdotia loqua As xtur,& Ecclesiae auctoritas: mente loqueris legis per scripturas aperiat. No em sumus sancto Eunucho sanctiorEs, qui mysteriu Christi ex Esayet lectione cognoscere no potuit, nisi Philippi dyaconi declaratio legentε docuisset. Cotigit tepo-