Responsio cardinalis Bellarmini ad tractatum septem theologorum Venetorum, super interdicto sanctissimi D.N. papae Pauli 5. nec non aliae einsdem cardinalis responsiones quarum priori F. Pauli ordininis Seruitarum posteriori, Ioannis Marsilii opposit

발행: 1607년

분량: 281페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

3. CAR D. BELtan pendεdum venitine si semel Principibui cularibus Summo Pontifici resistendi, atque una in re illi non obtemperadi potestas facta fuerit, periculum fiat neilli lia cetiam sibi usurpentdm alijs multis rebus, in quibus expediens non fuerit, Summo

Pontifici non parendi. '

Haec sunt verba Antoni Cordubensij&Francisci Victoriae,quos citant septem Doctores qui deniq; adiungunt, nututos ex auctoribus citatis agere de resiste tia,qua Eccletiastici Summo Pontificiis sistere possint atque inde argumentum fumi posse,quod multo magis Principes qui minus Summo Potifici subiecti sunt, ex ossicio debet esse defensores Eccleissae,possint ei repugnare.JRespondemus totum id verum esse, modo seruetur regula illa , ut obsistatur pracepto manifeste iniusto, illi non ob diendo,&interdicto manifesthnullo reis pugnetur illud non obseruandomec procedatur ad vim,nisi praecesserit ex altera parte manifestavis , nec smplex praec .ptum,etiamsi iniustum,aut interdictum,

etiamsi nullum vis, appelletur cum a tem praeceptum non est manifeste iniustum, quemadmodum iniustum non est

praeceptum Sanctissimi Domini Nostri

102쪽

CONT. a T. Dicu si Venetis factum, ut ei obtemperetur et, cum interdictum non est manifestε nullum,quale non est illud quod in Dominio Veneto latum est et ut illud obser

uetur.

PROPOSITIO

Non silum eccat Iudex pronum cietsententiam iniustam oris Iam sed etiam quando manifeste ea Mia est,peccat miniser siexequatWH RESPONSIO.

PROPOsITIo vera est, sed applic tio falsa, quia septem Doctores in hac propositione , supradicta omnia ei applicant, qui obseruat excommunicatio. tionem anterdictum, quasi idem esset ςxequi sententiam, tolerare illam. Quod si verum esset, infelices illi qui iniust ad triremes, vel ad flagella, vel ad

patibulum condemnantur , non tantum haberent poenam, sed etiam culpam tan

quam Ministrio executores iniustitiae, quod nemo sanae mentis afurmabit.

Quod

103쪽

m sv CARD. BELLA Quod autem interdictum quod nullue obseruare, non sit exequi, sed tolerare,&consequenter nolsit peccatum, eriEdocet Nauarrus in cap. Cum contingat, de reo

scriptiremedio a Quem locum quamuis cutent septem Doctores, est tamen illis omnino contrarius: quia Nauarrus dicit: quais do Cathedrat Ecclesia seruat interdictum,tunc etiam Religiosos omnes urbis illius ad interdictum seruandum obligari,quamuis manifeste nullum sit,atque illud probat, per Clemen Exstequent. de sen-rentia excomm . Si autem interdictu quod est nullum,seruare , sit illud exequi,& ex consequenti peccatum sit, quomodo RG ligiosi tenebuntur ad illius obseruation Cum nemo ad peccandum obsigari possiti Dicit quidem Nauarrus , quando excommunicatio manifesth nulla est, peccare iulum,qui fugiat conuersationem cum tali excommunicato in rebus necessariis, illi praeiudicialibus: Hoc autem non idcirco contingit, quod is qui excommunicaistione seruat,sit minister, executor senis tetiae, quemadmodum is est qui eam promulgat, denuntiat, aut quod in se peccatum sit, excommunicatione nullam obseruare sed quod iniuriam faciat proximo dum fugit illum tanquam excommunicatum,cum non sit talis, quando alioqui

oblis

104쪽

EONT SEPT. OCT. et obligatus est tractare cum illo. Similiter dici potest, de Pastore qui pi Arsus Sacramenta mi nistrare tenetur: quod peccaret si hoc facere omitteret, ut interdictum a

liquod manifeste nullum obseruaret: V xum non peccare tanquam executor sen tentiae nullaersed quod no satisfaceret cita

ligationi suae quam habet uti Pastor quia seruare in terdictum, non est propria ex qui illud tanquam minister,sed tolerat. tanQuam subduus.

ainianus m Amri receperit, exeon munication ententia etiam Mase

rurict -- diri interdicto se m subjeitur; pote rotis stibis,qua ea LVS eone erit, prohibere obseruationem uiarum tensurarum perma

nere in se lane exercitiscatholisa Reseionis in Fas: est siprobabiliter

105쪽

H ac propositio a decimasexta Impen det, ac proinde sicut ibi demonstraui mus, simplex aliquod praeceptum, Im- plice interdicti sententiam , quamuis manifeste iniusta nulla essent, non posse appellari vim siue violentiam; ita nunc asserimus contra huiusmodi praeceptum sue sententiam,non esse vi aut violentia resistendum, quia hoc non esset vim vi repellere,sed vim facere, ubi nulla est vis cum sussiciat praecepto manifestὶ iniusto ita resistere, Ut ei non obtemperetur, interdicto manifeste nullo, ut non o

seruetur, nec vis afferatur sacerdotibus,suve Missas & diuina ossicia peragere velint sue non . Sed omnes hi discursus Diuoli sunt, verbaque otiosi,quousque doceatur& demonstretur summi Pontificis prre pium esse manifeste iniustu,s interdictu manifeste nullu:quod existimam proba .ri non posse,neq; hactenus per scriptarius

ad manus nostras peruenerunt, probatum.

suit,quod huiusmodi iniustitis & nullit iis sitne dubium quide aliquod probabi' leves apponens maximesquoad id quod

concernit exemptionem Ecclesialticoriim foro saeculariiquia non queunt asuersarii vel unum aliquem Theologum i

106쪽

nachis priuilegiti illud auferre, ut non im dicentur per Laicos: nos aut E contra pro duximus non modo auctores quamplurimos pro nobis facientes, sed etiam an nes ipsos summoru Pontificii, MCocili rugeneraliu.Et quia septa Doctores m gni aestimant Concit Costantiense,quod pluribus in locis citant, opponunt Concilio Lateranens demonstrabo illis quod in hac etiam materia Conciliu Constanti ense sententiam contra illos serat Inspificiatur Sess. 3i.C5cilii Constantiens, i uenientur ibi haec verba Lais; in Clericos natam habent iurisdictionem opotestatem LiEcce haec est sententia Concilii Constanti en si, tantopere laudati a vestro Gerasone, quae cosormis est antiquissimis C teilijs, nimirum Concilio Lateranensi sub Alexandro III celebratis rece floribus Concilijs, ut Lateranensi sub Leonex de Tridentino. Cui ergo fundamento inni tuntur qui contra sentiunt of Dicent sorte senili S. Scripturae a 'ctoritate,quae ad Roma tarit,'rincipem

107쪽

Leclesiasticos esse subditos illius,&tunaeis assenti emur sed hoc nunquam docere

poterunt,nos autem contrarium demonis strauimus.

Dicent fortassesse hac ratione niti, quod exemptio haec facta sit ex priuilegio Principu, ac proinde ab ijsdem tolli posiis.1Non negamus Principes priuilegium aliquod contulisse, sed non ipsi soli ,s

potissimum ac primum Davi ipse, ac eius deinde vicarius illud contulerunt: quod nec possunt Principes iaculares tollere, quemadmodum supra declaratum est, de confirmatum authoritate Doctorum mnium quide hac materia scripserunt,e iam illorum quos ipsi pro se citauerant. int dicent Seniti consuetudine antiauissima, qua Veneti iudicare ac punire,liti sint Ecclesiasticosd omittamus a tem,num talis consuetudo apud ipsos sit, necne,certum quide est, consuetudinem non sussicere ad abrogationem legis Potia fiet ,nisi Summus Pontifex id coissentiati Summum Pontificem autem no consenis tire certum habemus,prqsertim ex publi Catione,quae quotannis fit Bullae in cena Domini. .

Dicent denique, se niti priuilegiis, a multis Summis Pontificibus Reipublicae Venetae concessisu Quibus respodemus

108쪽

CONT SEPT. Doc ' 7 eum qui concessit si tamen id factum est ' etiam reuocare posse, ab illis prsci pue quicum eis male utantur, digici sunt Ut ea irsis auferatur. Accedit, quod,quemadmodum ab illis qui ea inspexerui, accepi priuilegia illa limitata restricta Rerint ad

certos castis, certa loca,certas personas.

liasque certas circumstantias ex quibus colligitur, ea non comprehendere casum praesentem.Et haec pauca dicta sint ut indicetur, non modo septem Doctoresn quam probasse, praeceptum Summi Pontificis iniustum esse verum etiam faciis ab ij qui tractant demeritis cauta probari posse id esse iustillimum. Sed res pndeamus rationibus quas septem Doctores ad Propositionis huius decimaeoctauae probationem adducunt. Dicunt primo,Vnum quemquepra cipue vero personas publicas, obligari ad sui honoris defensionem cessurum a tem ad insigne dedecus Principis-Ven ti,si pracepto iniusto obtemperaret, interdi sti nullius Obseruantiam permi

teret: quam etiam rationem confirmant exeplo homnis priuati, cui Doctor Nais uarrus,consuli Vt non seruaret quandam

excommu uicationem nullam , in cap. cum contingati rasa ιuram edis a.η-r.aa. o

109쪽

Respondeo, demonstrent primum se plena octores,praeceptum Summi Pon- tificis iniussum, rnterdictum nullum esse, quemadmodum euidenter cinn meris exceptionibus probat Nauarrus,iu Iam censuram fuisse nullam, tum consulant etiam ipsi ut non obseruetur. Sed eum illud non faciunt, nouerinti pissis omnium peccatorum , quae contra diatunam Maiestatem propter illorum con

silium admittuntur , culpam asscribe dam esse. Secundo dicunt Quod Ciuitas, Regnum,sue Populus qui Fidem &Religi nem Christianam recipit:simul etiam ius quoddam acquirat, ut cultus diuini exen

citium,in Sacramentorum ministerium

sit in eo loco, quasi foedus quoddam in- eatur inter Deum & ipsum populum , tali est D sus populi, inierat populus Dei.Id autem quod per hoc tam solenne pactum illis a Deo collatum est , non potest ipsi auferri sine culpa: quod si des cto ipsis auferatur, possunt se defendere

.per vim,iuxta lumen naturae. Respondeo, quod illis incumbit, cere ac planu facere Christianae Religi

nis exercitium,& Sacramentorum miniasterium sine culpa ipsis ablata esse quod

110쪽

Coti T. SEPT. DOCT. 3 9quadiu non probant, praesumptio est pro - Iudice. Et quemadmodu inveteri teli mento quamuis foret foedus solenne ictu inter Deum 'opulti, nihilo ecius quan- do Hebraei offendebat Deu, peccatis prae sertim publicis, Deus nolebat amplius eorum sacrificia, & festiuitates, aliosque ritus&sacras csremonias, sicut Isaias . . cap.& Malachias similiter I. cap. testantur. . Neousq; processit,ut temptu illorum de strui igne absumi pςrmiserit, ne posset ampli' sacrificare. Ita etia quas opopulus Christianus diuinam Maiestate offendit, recusans obedientiam praestare Vicario suo,vult Deus Vt interdictum seratur,&nonnunquam Vsqueade crescit ira Dei, ut permittat regiones illas Turcarum aut

Haereticorum sub potestati redigi , qui

Ecclesias euertant, Uandis religionis - exercitium omnino tollant. Vtinam non cerneremus huiusce rei tot exempla, quot hodie videmus. Tertio dicunt: In susceptione Religionis aliud quoque foedus oriri inter Sa- cerdotes & populum, ut nimis Sacerdo te se obliget ad sacra populo ministranda , populus vero se obliget ad sustentandos Sacerdotes nis temporalibus.

Et quia in Dominio Veneto , populus obligationi suae satisfecit , sufficientes

SEARCH

MENU NAVIGATION