Responsio cardinalis Bellarmini ad tractatum septem theologorum Venetorum, super interdicto sanctissimi D.N. papae Pauli 5. nec non aliae einsdem cardinalis responsiones quarum priori F. Pauli ordininis Seruitarum posteriori, Ioannis Marsilii opposit

발행: 1607년

분량: 281페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

rro Esp. CARD BELLAR Ptinent ad rem propositam , cur de ijs ita

anxius est'cur illas colatare molitur, semini per eius doctrinae contradicit, nunquam vero demonstrat, illa huc non pertinere.IImo vero demonstrauiis planum feci, primam,secudam,tertiam, caeterasq; considerationes nihil ad rem facere, cu nemo illas neget, ac proinde non has resello,sed eas quae ad rem propositam spectant,& e

rores continent quemadmodum ex reis

sponsione mea liquet. Fol. 2. pag. a. dicit oppositiones meas

ea supponere quae ex conteXtu appareant

falsi , nimirum quod Gerson scripserit eas considerationis tempore schismatis.JGerson natus est, ut colligitur ex Trithemio de viris illustribus, Anno Diti 138. Schisma vero initium sumpsit An Dniar378. quado Antipapa Clemes VII. creatus fuit contra Papam Vrbanum VI. ex quo colligitur,quado Schisma cspit, Gersone

fuisse annoru quindecim,nec eo tempore

adnu scribere potuisse: durauit Schisma plus quinquaginta totos annos sub Antia papa Clemcte V. qui vixit annis XVI. Benedicto XU.qui vixit an XXX. ci mente VIII. qui usque ad depositione sua quinq; annos exegit Finem igitur accepit Schisma Annomni I 29 cptempus Vitae Gersonis no excessit, cuis morte obierit eodeni

122쪽

Conv. 'Avx. ERUIT. ari sedem anno I 29. Iraq; Gerson quaecumque scripsit, tempore Schismatis scripsit. Atque idcirco falsum non est, quod dico considerationes illas schismatis tempore conscriptas esse,sed falsum est quod ait RPaulus,cum nullo fundamento nixusc tradicat.

Fol. .pag. et dicit se valde mirari quod inter illas sex species libertatisIibertatem Ecclesiastica, o numerauerim.J Ad quod Respondeo me loeutum fuisse de illa di, taxat libertate qua praetexere possimi Vmneti,atq; id est cauis eur dixi, vel priuatus

quis,vel Respublica, id est vel Respublica

vel personae illius particulares: nec dubia est Remp. Venetam si hi libertatem Ecclesiasticam no arrogare. Dico deinde, quunominatim no expresserim libertatem clesiastica,quia opus non erat propter rationem antedictam:illa nihilominus sub Vltima specie coprehendi , videlicet sub libertate Principis absoluti, nullu agnosi centis superiore: quia libertas Ecclesiastica principaliter residet in Sumo Pontifice

atque ab illo in omnes Ecclesiasticos, Clericos pura monachos derivatur: Nec aliud intelligimus per libertatem Ecclesiasticam praeterquam immunitatem de Gemptionem , qua exempli sunt a iugo potestatis saecularis . . in quamuis aliquae

123쪽

m REI p. CARD B-IAR, aliquando Principes saeculares existim uerint penes se potestatem esse iudicandi etiam Ecclesiasticos tanquam suos subditos,saltem quoad temporalia: nonnulli examperatoribus conati fuerint sibi de facto subiicere Summum etia PQtifice nihilominus declarantvi fatentur omnes Doctores Catholici, Summum Pontificε esse Principem ab lutum, nec agnostere silperiorem in terris, non modo in spiritualibus,Verumetiam in temporalibus: Mpari ratione caeteros Ecclesiasticos , tamquam membra huius capitis, nullum si, cularem Principem pro legitimo sup riori agnoscere.

l. dicit Multos Summos Pontifices in praeceptis suis , etiam in materia. fidei,errauisse,ac proinde condecens non esse ut ipsis obtemperetur nisi limitate.JEx hoc perspici potest reueretia F. Pauli qua defert Summo Ecclesia Capiti,quandoquidem non contentus Cardinalem ca- Iumniasse, calumniam insuper Summis Pontificibus intentat. Cum potuerit in libris nostris, quos se vidisse inficias iret quit,cum illos alijs in locis citet, legero quid huic calumniae respondendum sit, cum in illis omnes hae obiectiones simul

cum multis alijs Linheranorum argume

iis refellantur: sonsulethtur. Inspiciatur 6. lib.

124쪽

CONT. PAVL. SERVIT. yy . libr. de Pontifice a cap. 8 usque ad capit i . ubi defenduntur omnes hi Pontifices,quos therani primum nunc, F. Paulus arguit Quod si F. Paulo non placebat illa desensio,debebat illam oppugnare,confutare, Vise tanto clarius, apertius Summorum Pontificum hostem esse

demonstraret.

Fol. .pag. 2. dicit me artificiosὸ com mutasse verba interpretis Gersonis quia cum ille dixisset Summum Pontificem Venetorum Rempublicam excommuniticasse ego dicam ipsum Reipublicae capita excommunicasse: ex eo autem infert,

me hoc artificio contegere voluisse Grorem quendam a Summo Pontifices ut ipse ait commissum, in excommunican davniuersitate, cum iuxta Theologorum Canonistarum doctrinam excommunicandae sint persena particulares.JRespondeo, mihi ne in mentem quidem venisse huiusmodi artificium , tantum abest ut illo usus fuerim. Quando resposionem illam stripsi, necdum videram breuia Apostolica, quorum num pra sentatu fuit die Natalis Domini altπumas. de Februarij: sed solum Monitorium 17. Aprilis publice promulgatum: quia in Monitorio Dux& Senatus, qui Rem publicam gubernant, excommunicantur, H idciris

125쪽

, Ras p. CARD BELLA idcirco dixi, Reipublicae capita excomis

municata fuisse . Quod autem in Breu bus Dudi, Respublica nominenturi rum interest, cum ipsemet Summus Pontifex in onitorio satis declarauerit, scipe nomen Reipublicae intelligere Sena tum , in quo latae sunt leges , quae huic

excommunicationi causam attulerunt.

Et quamuis Theologi&Canonistae asseis rant collegium vel Vniuersitatem ex cominmunicari non debere, cum id vetitum sit ca Romana. de sententia excommunicasinismo sed particulare duntaxat personas rNihilominus summus Pontifex huic legi non subiacet, quemadmodum recte notat Sylvester in verbo , excommunicatio . pri monumero B. praeterea tam Sylvesterquam alii Doctores docent , posse unia

uersitatem etiam excommunicari, quam do ita limitatur excommunicatio,Vt non

ausi noxios includat:sic autem fecit Sum mus Pontifex in Monitorio, cum dicit, se Ducem Icnatum statutarios excommunicare . Vbi per Verbum illud stat tarios declarat ipsum non comprehende re sub illa excommunicatione nisi illos tantummodo senatores, qui sint culpae obnoxij, qui nimirum ad illarum i gum lationem vota dederint , aut Dii ratione concurrerint . Itaque r.

Pauliis

126쪽

Coo TisAVL. SERVI Υ. cus Paulus potuisset abstinere ab hac calum ,

nia.

Fol. 6. pag. I. culpat Fr Paulust quod Venetorum leges iniquas cimpias nominauerim , cum his titulis eas ummus Pontifex in Monitorio suo & breul-bus non appellauerit, ad quem , iuxta

meam dotiri nam , spectabat de legibus

Principum iudicium ferre: miratur et iam cur non probem eas tales esse Iin

ta iniquas impias. J Respondeo F. Paulum non recordari verborum Monitori , ac proinde reducam ipsi ea in meis

moriam . Inter alia dicit Sanctitas suade legibus illis sequentia . Cumque pra-mhsa in aliquibin Ecclesiarum iura , etiam ex contractibus init ipsis Ecclesρ competemtia auferant , ct praterea in illis Malijs S di apostobca, ac nostra auctoritati , E clistarum iuribus , personarum Ecclesiastis carum priuileg3 praeiudicium inferant, hoc est leges illas aliqua ex parte iura E clesiarum, quae illis ex contractibus iniistis debeantur tollere authoritati Sedis Apostolicae , iuribus Ecclesiarum, personarum Ecclesiasticarum priuile-gij praeiudicare . Certum autem est iulam legem quae iura sua alteri tollisi& alijs praeiudicat , mereri nomen H a iniquae:

127쪽

iis gs P. CARD BELLAR. iniquae illam etiam quae ius non personae alicuius profanae , sed Ecclesiae,quae es musi hi est, tollit, non cuicunque fersonae, sed DEI vicario, iuribus domus

λwi,in priuilegiis Ministrorum DKr,

quae omnia in D ετ redundant, praeiudicat,no modo iniquam,verumetiam imis piam esse. Itaque secundum verba Moniatorii legihus illis recth conuenit hic titutulus , ut iniquae ac impiae nominentur. Nec solum Summus Pontifex illas inuquas rimpias esse declarat, adiungit et-tiam, pernitiosas & scandal osas esse, cum ait Ac ea omnia in ipsorum Dacu uena tis animarum permitem O candalam lar ninum tram. Itaque Immerito Fr. Pa lus accusat me immodestiae, cum potius meam culpare debuerit nimiam modestiam, quod subticuerim, leges illas eia se scandalosas ternitiosas . Tales a tem eas esse , non mearum partium est exacte probare, sed vestraru est contrarium docere, cum accusatorum munus obeatis. Videor tamen mihi id obiter ωtis probasse,quando dixi, illas meruisse, ut auctores earum publice a Summo Iudice, qui locum Dat obtinet in terris,eXcommunicaren tyr: quamuis auth ritas haec perexiguae sit aestimationis apud Fr. Paulum, suosque collegas, ud bonos

128쪽

CONT. PAVL. BRVIT. III honos tamen Catholicos maximi mois menti est . Eodem in loco verum non eL

se contendit illud quod scripsi , legem

quandam Mauritii Imperatoris 4 Gr gorio aspere reprehensam fuisses atque

ut verum non esse demonstret , multa recitat ex epistol. ει 2 libr. in qua Sanctus Gregorius se indignum Seruum Imperatoris appellat, se praeeepto illius quoad legis illius publicationem obtem

perasse amrmat. Itaque concludit F. Paulus non fuisse illam asperam reprehensonem sed humilem tantum demonstra

tionem a

Resipondeo, Fr Paulum demonstrare se oblitum esse grammatices, dum nimis immergitur in politica: nam asperum, humile non sunt contraria. si dixissem Sanctum Gregorium superbe atque a roganter Imperatorem reprehendisse, tum merito diceret responsionem illius non suisse superbam aut arrogantem, sed humilem ac modestam sed cum dico asiperam fuisse, hoc est, grauem , acrem, ingratam Vehementem , non est quod conqueratum, cum fieri possit, ut simul fuerit aspera humilis , conueniens vehemens . Sed Verba ipsa epistolae Sancti Gregori, declarabunt, sue ii aspera nec ne . Dicit igitur . Quam constitu-

129쪽

clauditur . Quali diceret . Maiestas, stra legem quandam tulit , quam sine horrore legere nequiui , tiam in salutis iter multis praecludat. An honestas per reprehensio Imperator obijcero legem ipsi iis multis causam esse sempiaternae perditionis ' ac Summum Pontificem illam sine horrore legere nequiuisse ' Pergit Sanctus Gregorius, introducit Christum Imperatori beneficia in ipsum collata, Ingratitudinem, qua illa remetiatur exprobrantem . Resp,ηdebit Christus dicens . Ego re demotaris

Comitem excubitorum , de Comite excubito

rum Cafarem , de Caesare Imperator- , nec solum hoc , sed etiam Patrem Imperator mfeci . sacerdotes meos tua manui commisi, tua me servisis milites tuos subtrahu

An non est aspera reprehensio in memoriam redigere Imperatori quod ab humillima conditione ad Imperium aDEo sublatus fuerit is ipse in tanti benefici compensationem publica lege milites suos ab eiusdem in i se uitio prohibeat Nec his Sanctiis Gregorius contentus est adiungit enim,&mOnet Imperatorem,Vt inquirat, num ali

quis Principum unquam simile quid mo

130쪽

CONT. PAVL. SERVIT. I9-litus fuerit, in serre volens , neminem id fecisse praeter unicum Iulianum Apo- statam Christi Christianorum omnium hostem capitalem quemadmodum idem Sanctus Gregorius clarius apertius dicit in epistola lexagesimaqua ta quae sane grauis punctura est aspera reprehensio . Denique diuinum ei ac finale iudicium comminatur , in quo quamuis caetera omnia peccata illi dimissa fuerint, hoc unum tamen sufficiens esse affirmat ad condemnationem illius . Clan tremendus iudex apparebit, si omnia peccata dimiserit , solum hanc legem contra se dixerit esse prolatam, qua No erit excusatis Ex iam dictis euidenter satis patet in Epistolari Gregori contineri asperam reprehensionem , non simplicem demonstrationem . Ad id autem quod F. Paulus demonstrare nititur, Sanctum Gregorium seruuse nominare Ιmperatoris , atque illi subiectum fuisse ae obtemperasseri dicimus idem monstra re conatum esse Caluinum haeresiarcha, ipsa verba eiusdem epistolae 6ti libr. a. adduceres, quemadmodum videri potest, in ipsius institutionibus lib. q. cap.

II. num. 2. Dicimus insuper mirum non

esse , Sanctum Gregorium appellare sev peratoris seruum , cum se nominet

ii 4 etiana

SEARCH

MENU NAVIGATION