장음표시 사용
171쪽
iue RE P. CARD BELLA .cit Peccata eo maiora sunt,quo maius est bonum quod auferur,secundum S. Tho
obedientia tollitbonum quoddam parti iculare, hoc est virtutem obedientiae , in
eo qui non obtemperat abusus vero p
testatis tolli bonum aliquod uniuersale, hoc est bonu regimen Ecclesis, quod multo maius est Ad haec maius standalum
ritur ex unica potestatis abusione, quam ex centum inobedientijs Denique sup rior persona,tanquam eminentior, magis obligata est satisfacere debito suo, quam personae inferiores. Respondeo, F. Paulum esse parum ae quum peccatorum ponderatorem muta uuando loquitur de inobedientia,conmaerat malum subiecti, non obiecti quando autem de abusione potestatis loquitur. considerat malu obiecti, non subiecti At si aequaliter iuste illa ponderare atque metiri velimus inueniemus, inobedientiam tollere bonum obedientiae in subditos, potestatem in superiore adeoque regimen ipsum impedire abusum vero potestatis tollere bonum iustitiae in superiore,&rectum regimen in subditori sed longe maius malum est, tollere ipsum regimen, quam bonum regimen, ac proinde multo grauius est peccatum inobedientiae,
172쪽
eo NT. PAVL. a Rurri riselae quam abusio potestatis. Et quem admodum maioris scandali res est abusio potestatis uniuersalis, quam centum inooedientiae particulares: ita long grauioris scandali res est inobedientia uni uersalis, qualis est quando populus aliquis siue Respublica, Pastori tuo obtemper
re recusat, quam centum abusones pol
statis in particulares licet aut Praelatus magis teneatur debito suo satisfacere,
propter dignitatem personae, adeoq; grauius sit peccatum illid ex circumstantia Iersonae: nihilominus subditus magis o igatus est, non spernere superiorem qui Dei vices gerit, cum D EV ipse I Reg. 8.dicat: nies'reveru sed me atq; ideo pe catum subditi absolute grauius est, . PrPhti .Q lemadmodum Pater maiorem obis
ligationem habet non peccandi, quas iij, propter naturitate aetatis,4 nihilosecius fili multo magis obligati sunt reuereri,
honorare parente: haec aute obligatio, priori adeo praeponderat, ut si forsitan Pater iniuste filium multis verberibus aLficiat,sine comparatione minus peccatum aestimetur, quam si filius vel unam alapam Patri impingat.
FOl. 28 pag. 2. F. Paulus, cum docere ae
planum facere vellet, exemplum S. Paul Ictui S. Petro in faciem restitit,ab interpro
173쪽
controuersiae allatum fuisse citat Card. Caietanum tract. de potestate Papae,&χociliorum,cap.17. quem dicit citari etiam Cardinale Bellarmino lib. i. de Pontifice cap.29. Sed neque Caietahum neque Bellarminum bene legit: nam Bellarminu non utitur exemplo S.pauli.Caietanus Vero S. Pauli exemplum qualido Arellippum' admoneri siue reprehelidi voluit, rhfert, de Petri autem reprehensione ne verbum
quidem Et quia cum illud exemplum a
Gersone citatum represenderem, dix ram,illam s. Pauli resistentiam non suin se in materia praecepti, sed cuiusdam obseruantiar: F.Paulus qui in omnibus exeocet spiritum contradictionis sieplicat, quamuis nosterit prsceptum expressum, fuisse saltem tacitum omnibus eo in loco praesentibus cui praecepto plurimi obtemperauerint, uti S. Paulus ait: Et simulatiori eius co Ueseruisti. teri Iudai, ita ut uare bas induceritur iis illatissimulationem. Sed S.' naulus restitit illi praecepto Respondeo exemplum illud S.Petri, non fuisse praeceptum, neque tacitum, neq; expressum, sed tantummodo persuasionem quadam tacitam, quod propriEfghificant illiue haesimulationi em consenserant cateri Iudai.
Quod autem exemplum non sit praece pium
174쪽
CONT PAvL. SERvIT. 16Iptum ex verbis Domini colligitur Mati. ubi dicit. Qua dicui facite, quoaciunt noli-sefacere dicunt enim θ-nfaciunt Vbi D nunus vult Praelatis etia malis obtemperari,sed exemplis eorum non insilii. De reprehen sione S.Pauli, qua S. Petrum reo darguit,plene disseruimus in fin. lib. 2. de Pontifice.
In eodem loco dicit F.Paulus, se nesci-cire quamobre huic reprehesioni adiecta sit a me visitatio S. Pauli,quando Petri viadendi causa venit Hierosolymam atque arguit me, quod duas diuersas S.Pauli Hia erit lymam profectiones coniunxerim, quasi Una eademque foret.JRespondeo me idcirco visitationem Pauli qua S.Petrum inuisit adiecisse, ut -stenderem S. Paulum maximi aestimasse S. Petru,&illum superioris loco habuis. se,ut hinc intelligatur. ipsum no restitisse praecepto illius. Sed fraterne ipsum corrupuisse de quodam errore, quem in ipso Mnimaduerterat. Qiod autem illa verbarasi di Hierosolymam videre Petru=n,indiciisum sint particularis reuerentiae, ex eo
constat, quod non inquit; siendi Hirr
sol mam videre Iacobum an loannem, qui et
175쪽
8 I. in Ioannem . Petris Princeps erat Ap Ilolorum, propterea se 'aulin eum prater aliosv puris incendii. Audis Ambrosium siue auiactorem, quicunque ille sit, commentarii in Epistolas, qui nomen Ambrosiipra
seri,ignum fuit ut cupere videre Petram. quia priminerat inter apostolos, cui deligauerat Saluator curam Ecclesiarum. Quod vero ad binarum prosectionum illarum quasi φna esset coniunctionem attinet, disiit me
illud eam ob causam fecisse, quod ad ida pertinerent negotium , describantur una in fine primi capit Epistolae ad Gai
ras, altera in principio secundi . Et quam uis S. Paulus in secunda profectione sua in Hierusalem Euangelium suum non cum solo Petro contulerit, cotulit tamen illud
principaliter cum illo nam alioqui EGclesia non credidisset illi, si audiuisset illum diuersa ab aliorum Apostolorum axime S. Petri doctrina praedicare. Audi S .Hieronymum in eadem Epistola ad S. Augustinum, quq inter Epistolas S. Augustini undecima est. Exposivit eis Euangilium quod pradicabat,offendens se non habuissecuruatoma viai,pratami, se Patri O/M
176쪽
eo NT. ΡAvL Ss Rur T. 63 eum eo erant,fuisset sententia roboratum. Audi Theodoretum in Epistola ad S. Leonem Papam Paulus prato veritatis tubasanctifimi Spiruini ad magnam Petrum cucurrit, ut ijs qui Arumhia deligalibus institutis rontendebant, ab imo adferrei'uilonem Ex quibus testimo niis manifestu est,qilauis cum Petro multi alii essent,ad ipsum nihilominus tanquam Ecclesiae caput recursu steros habuisse. Hic autem silentio praeterire non possu, F.Paulum perperam ashrere, Caietan iis tractatu de potestate Papae Conciliorucap.27. Vsiam fuisse ex eplo reprehesionis S. Pauli, qua Petrum redarguit, cum citat haec Caietani verba abusui putestatis,quaa
struit,obuiam eant congruu remedijs,non obed endo in malu non adulando, non tacendo arguendo aduocando illustres ad increpandum exempla,=cMoc asit &c.tegit F. Paulus falsitat εsua nam cu Caietan postea se declarat aedicit,S. Paulu per homine illustres corripuisse Archippum: illa ultima verba epustolae ad Coloss. Dicite archippo, videministeriam quod acίepisti, ut istud implevi. De petri autem reprehensione nullam omnino facit mentionem.
SEXTA CONSIDERATIO. FOLU Circa sextam Considerati
ne Gersonis F. Paul. miratur, Uce sonis doctrinam limitem,& nihilominus
177쪽
is Ras P. CARD BELLAM ab illo non dissentiam. Ad quod respon
deo me Gerinis doctrinam non limit re,sed redarguere, atque ab illa omnino dissentire. Ipse inquit,Subdito ut non sit obligatus ad obedientiam,satis esse ut habeat sufficientem probabilitatem, Prael a tum abusium suisse potestate clauium. Ego autem dico non sum cere qualemcunque probabilitatem, hoc est nullam omnino probabilitatem, sed necessariam esse certitudinem, nec etiam certitudinem illam, quod Praelatus quocunque modo potest te abutatur sussicere, sed opus esse ut subditus certus sit Praelatu abuti potestate in rebus essentialibus. Et adduxi S. Augustinum lib. 22 co atra Faustum cap. 73. Rese tur autem in Decreto a Quid culpatur. ra. LCum ergo vir instin Asrressu Rege, homine etiamsacrilego militet, rectὲ possit illo iubete bellare ciuica acu ordinem seruans; cui quod iubetur vel non es contra DEI praeceptum certum est, vel virumst, certum non est . c. Ad hanc vero auctoritatem cum F.Paulus rumhil prorsus respondeat dico apertum&clarum satis esse,certitudinem requiri. Ad cstera quae F. Paulus dicit, nihil respodeo, cum eadem ante in scriptis septem Theologoru Venetorti, quibus resposum est, petita fuerint.
178쪽
derationem cum amrmo sentetiam
Sanctissimi Domini N.Papae Pauli V. esse iustam xvalidam, quia is qui sententiam tuli potestatem legitimam habuit , te minos ex iure praescriptos seruauit, p opter iustam causam,nimirum propter immunitatis Ecclesiasticae defensionem illam tulit. F. Paulus primu diu mulium cauillatur, hinc inde se contorquens demum Verocu videret, si legitimam Summi Potificis potestatem negare assumpisset, id sibiis te successurum,concludit se etiam conc dere potestatem legitimam. Quoad vero terminos iuridicos dicit, hoc probari portuisse, nec aequum fuisse prohibericli. bros qui Reipublici Venetae rationes de fensionesque continerent. Respondeo teneri ipsos ad probadum,&nihilominus a nobis probatum id suit multis testimoniis Deinde si volebat ut nonprohiberentur libri, qui Reipublicae
rationes continebant,debebat inuigilare, ne sententiis scandalosis, schisinaricis, e roneis haereticis permixti scriberetur. Demum quia citaueram decretum Con-
179쪽
iε Es P. CARD BELLAR. cili Tridentini Sess. 21. cap. 2 . Ut indica rem fundamentum quoddam Ecclesiasti cae immunitatis, cum in illo dicatur, Im munitatem Ecclesiae acclesiasticarum personarum ex ordinatione diuina esse. F. Paulus adsert,antidoti loco, ut ipse in quit,scripta mea, lib. de Cleriιu Q. ag. Vbi afflarmem Clcricorum exemptionem in caulis Ecclesiasticis esse de iure diuino at in politicis, tum quoad personas, tu quo ad bona, esic de iure humano non diuino. Respondeo F. Paulum videre potuisse o pera mea Venet ijs Anno l 99. excusa, in quibus dicitur exemptione Clericorum quoad personas, etia in causis politicis, quoad bona esse de iure diuino huma no,& forsitan voluit diuina prouidentia, ut haec declaratio Venet ijs feret, quado.
quidem piritus S. iam tum praeuidebat id
quod ibidem postea euenturum erat. I, Dixi aut declaratio, no mutatio, Vel co
rectio, quia in prima imprestione quς hac posteriore multisaunis praecessit, quando dixi, Soli sententia seques, exemptione in rebus politicis no esse de iure diuino sigis gnificare volui, no inueniri prsceptu alici, formale& expressu in sacris literis cyprε-ciperet hanc ex eptionem; qua uis viderem illam iuri diuino naturali conforme esse,
ac deduci posse ex verbis excplis sacrae
180쪽
CONT. PAVL. ηRuret is Scripturae.Postea vero diligenter colid ransi croscinones&modum illorii loquendi, vidis etia aliquos scriptores verba mea sensu intentioni meae cotrario citare,declaratione illa feci. Quod si nihilominus F. Paulus existimare malit hac esio correctione non declarationem, dica et cum S. Ambrosior Quιθικtine trant.=qu reιorrigentem.& loquatur etiam ipse quε- admodu ego facio, ut loquuntur sacri Canones , non quemadmodum dictat ipsi
Ol. 33. In octaua Consideratione a Paulus me admoduseuerhobiurgat,
dices me uti artificio sit btilitate sing lari,in conuertendis Gersonis verbis,ve maior habeam materia contradicendi quia cum Gerson dicat contemptu clauia periculosiore esse erga Summum Pontificem,quam erga inferiores: ego reseram verba illius quai dixisset abusum pol statis clauium periculosiorem se in summo Potifice qua in inserioribus.Sed fateor interscribendum cum nollem referre verba sed sensum Gersonis, ad singula verba textus non attenderem, scripti iase me abusum loco contemptus,non arti