장음표시 사용
191쪽
x Ras P. CARD BELLAR. Epist.I. S. Pauli ad Corinthios capit. . de inueniet S. Paulum assumere sibi nometa Patris: Non, inquit, ut confindam vos hac scitis,sed olios charsimos moneo. Nam e si dιcem millia paedagogorum habeatu sed non multos Parres, nam per Evangelium in C sis s, ego vostenui. Legat denique Epistolas caeteras eiusdem Apostoli, S. Ioannis reliquorum, inueniet Apustolos appellare solitos fideles filios suos , ex consequenti illorum se Patres constitu re. At in Evangelio nomen hoc nulli tribuitur nisi Deo. Verum est, sed non negatur illis qui Dei locum obtinet. non etiam conuenire. At Summus Pontifex est seruus& minister hui' patrisfamilias.
Verum est, ipsum respectu Dei seruum esse,&ministru, sed respectu inferiorum Pater est, uti diximus, loco Dei de simul
seruus , cum nominetur Servus Sertiorum
Dei: idque non ut illis obediat sed utillos regat: quemadmodum etia Principes seculares serui sunt populorum sibi subiectorum,cum illis quoad regimenvia
FOl. so circa nonam Considerati hem ego dixi verum esse , contem
192쪽
c so NT, AUL sERVII um clauium nauiscurri, si Pontis fenormi sini O maximo randiιlo sua polente arbutatur , quemadmodum ait Gerson sed hanc considerationem Sanetisti in Do mines Paulo Quinto iniuriosum se, quandoquidem ita proponitur quasi San-ictitas lysius solita iit, eo pacto clauibus regni celorum abuti. Et Venetosuonso lum ab hisce defensoribus abhorrere, sed etiam eorum tinnudentiam coercere de- . Hic Fr. Paulus respondet, bonam non esse hanc doctrinam quae doceat verit, rem horrere, veritatis defensores puniundos esse. Ego autem respondeo: Menon docere abhorrendum else a veritate, sed detestados esse illos, qui summu Pontificem exosiam reddere conantur , pra sertim cum nota explorata sit omnibus integritas vitae ipsius iam inde prima D dolescentia Ad quem etenim finem Gerson hoc pacto loquitur, nisii ob eius malὲ assectam voluntatem , erga sui temporis Pontifices t Hunc autem cur eaedem cossederatione tanta cum exaggeratione pro Umuntur,4 in Vulgarem linguam conuersae,manibus populi committuntur,nus vi illispersuadeatur in eodem nos Diu, ob quem illae considerationes scriptae sunt,uersari az
193쪽
tione,ubi F. Paulus plurima repetit, de his quae scripsit nomine septem The logorum Venetorum, specialiter me tibi contrariti docuisse his,quae nunc scrubori P.Ludovicum Ricehominem I
sitiam laudauisse resistentiam,qua hi lippus Pulcher , iudovicus duodecimus Summis Potificibus hestiterint, eam ' que alijs Principibus in exemptu proposuisse:aliaq; his similia quae apertesac manifeste talia lunt. Ad quae quonia resipo
di in si qui scripsi contra septe illos The
ologos Venetos, quaeq; huic nostrae br iri apologiae coniuncta sunt, nihil aliud de illis hoc loco dicam. FOl.Fue pag.2. Cum citassem decretum ConciliiTridentini Ses .as cap.3 his Ve his: Sacrum Concilium Tridetinum huic malo consuluit, cum Vetuit expressene iaculares Magistratus Praelatos impediat, Juominus excommunicehi, neve mament ut latam reuocent excomunicati nem. F. Paulus secundum morem suum
opponit, laicit Concilium hoc pacto allegare, esse tres intelligentias falsas illi attribuere. Primam dicit esse, quod orba
194쪽
CONT. PAVL. SERVIT. III verba illa omiserim sub praetextu quod contenta in praesenti decreto non sint o seruata: quibus restringitur decretum ad unam conditionem, nec prohibetur quod ob alias causas resisti possit excommunicationi. Secundam dicit esse, quod Concilium legem ferat magistratibus is,cularibus,non autem Principibus saecularibus, quemadmodum ego interpretatus fueram secundiim vero lurisconsultos in materia odiosa princeps sub nomine magistratus non comprehenditur Tertiam
dicit esse, quia Concilium loquitur ibi de prohibitione praecepto iudiciali, me
autem citasse hoc decretum in materia violentiae naturalis. Respondeo ad prumam: me non allegasse verba,sed sensum decret, Et quemadmodum Concilium non permittit, ut laici in iudicio excommunicationis se intromittant, sub praetextu qui rationabilis videri possit , multo minus permittit hoc fieri sub alij prstextibus minus probabilibus Addo quod idem decretum Concilii in principio generaliter praecipiat , Ut cxcommunicatio non nisi magna cum moderatione lair
cuspectione seraturi atque ad hoc prsce tu referri possit illa pars decreti seu natexis quod comenta in prasenti decreto Unto fir tu sic aut excluditur omnis praetexi .
195쪽
181 RAsp. CARD BELLAR . Ad secundu respondeo, hoc in loco sutinomine magistratus comprehendi etianae 'principem nam dici resistrilini cuibbet et, si litui: illud enim verbum cuilibet omnestam superiores quam inferiores comple et itur. Et idem Concilium quado Princia pes vult excipere, solet dicere isserinthis usistratibus quemadmodum videri potest in eadem Sess. cap. et O. Demum rati, quam Concilium affert, quando ait: Cum non adseculares hac cognitio pertimeate aperte, demonstrat hic etia Principes comprehem di, qui utique taculares sunt, alij infe riores Magistratus. Ad tertiam respondeo. Cociliu non d cere: ne Praelato iudicialiter prohibeatur ut non excomunicet,sed in genere ut non prohibeatur.Et certum est, eum quantum in se est, prohibere, qui vetat ne public tu excommunicatis, siue id iudicialiter
Lue . Cum reprehendissem Gers Γ ne, quod in undecima coli deratione
di isset immem in contemptum clausum m in dire cu turisteritin aliquis aut Theologisi incomscientiamsuam recipi ali Mas huiusimodis nintia umen non esse: Sumit ibim Paulus ipsius defensionem iis dum exiguum
196쪽
CONT RAVI SERVI v. 183 Gersonis errorem vult excusare, in alios ipse errores admota pernitiose labitur. Primo dici eandem esse sententiam,
narri in Commentario cap. Cum contingat.
De rescriptu Remedio a. Num 3ο. Vbi sic ait: Non infertur Canonicum Ecclema securi me potuisse ac debuisse communicare profato, Lindiuinis. Ea ratioue quod quivnm Doctorueruditisne ac animi pietate celebris auctoritate ductin, fecerit, excusatur, etiamsi id non esset iustum, reali comrarium tenerent. Et non animaduertit Fr Paulus Nauarrum loqui
ibi de consilio alicuius Doctoris doctrina& pietate conspicui Ger nem autem loqui simpliciter de quolibet octore,a que idcirco monui illum dicere saltem debuisse,eum qui ignoret quid agere debeat in rebus ambiguis alicuius Theologi aut Iuriscosulti, qui doctrina & probitare clarus sit, iudicio stare posse. Sed si F. Paulus per aliquem Theologum vult signifieari excellentem aliquem Theologum,&per aliquem Iurisconsultum celebrem aliquem iurisconsultum, ad eos qui huius modi callent,me refero;ego certe per at
que Theologu Vel tims consultu aliud intelligere nequeo ci querri libet horninem qui sit Theologus, et Iurisconsultus. Secundo. .Paulus repetit id quod si hi dixerat, nempe sentetiam illam comu-α nem,
197쪽
18 Ras p. C ARD RELLAR.nsm, quod in ambiguo iudicio superioῶris standum sit, intelligendam esse quias quis post factum diligens examen, & con silium ab aliis acceptum adhuc dubius
est De hoc autem fuse lateque in responsione ad septem Theologos disseruimus. Tertio.Cum dixissem Si principes te. porales nequaquam paterentur subditos suos mandata illorum examinare velle, aut sese ab illis excusare, quod Iuriscosuit aliquis aut Theologus in conscientia sua illis affirmasset, non teneri eos ad ob diendum multo minus hoc ipsum toler
ri debere in obedientia, quae praestanda est Vicario Christi.F. Paulus sese opponit&dicit;hoc argumentum non procedere nec pari,nec minori atque hic detegit
mysterium illud a Presbytero Marsilio in octo propositionibus suis indicatum, declaratque tres esse differentias inter, testatem oliticam, Ecclesiasticam. Prima est , quod scriptura diuersimode loquatur de obedientia, quae temporali Principi,&quae Praelato spirituali dcbe
turiatque aliter utrosque admoneat. Ad Praelatum pertinet illa sententia Hebr.I3. Obeduepraposti vestruosubiacet eu ipsi μn peruigium no animabusi xu, tanqxangvasionem reddituri. Ad Principem vero solum spectat illa ad Rom. s. abiit e te,
198쪽
Et hinc sequitur quod potestas Praelati n6 obliget in conscientia, sed Principis tep
ratis obliget.Verti quod potestas Ecclesiastica obliget in conscientia.& quod cotrarium sit haeresis Valdesis. Viclesti, Ma silii Patavi ensis, Lutheri, Melanchionis, Caluini,4 similium, demonstrauimus in nostris controuersijs libr. q. de Pontifice
cap. Ι .Hς. IT. Ι 8. I9.2o , .ad quae locat 9orem remittimus in hoc autem loco
breuiter tantum probabo Apostolumi neratim loqui de potestate tam Politica quam Ecclesiastiea. Nam quamuis principaliterioquatur de Principe temporaliquando dicit Frincipes non punt timeri boni veru sed mali: Et non me capsa gladium o tanti Et ideo tributa restinisci nihilominus semper loquitur cum terminis generalibus,ut omnem potestaris speciem includat, ut doctrina ipsius sit uniuersalis, quemadmodii liquet ex verbis texi quia
S. Paulus non diuit. Onmis anima Κωsubdita
sit, sed pol stati, sublimiorabis: hoc est hominibus qui potestatem habent superia teros.Et certum est, etiam Superiores spirituales potestatem habere in alios, dicete Apostolo 2. Cor. s.' ac absenssiripsi, ri neu
praesens duriis agam secundum potesta ev=qvam dedit mihιDo - . Praeterea cum ide Ap
199쪽
ira Rxsp. CARD MAELUAR. stolus adiugii mnest enimpotesta nisi a Deo, Mem est ac si dixisset: omnis potestas a Deo est. Quis ergo ambigere potest potestare Ecclesiastica Sessea Deo'Itaq; de illa etia loquitur Apostolus. Et cudilbiugii: Qui potestari resistit, Deirrdinationi resistit qui auteresistut 'si sibi damaritone acquirunt, si militer
generatim de omni potestate loquitur, dicit eos in conscieti peccare,&d nationem sibi acquirere, qui per inobedietiam illis resistut Demu quado dicit nec uate subditi estote,non ramu propter irasederia προ- te conficientiam hoc est, necessarium est,ut subditi sitis no tantum propter formidinε poenaequa potestas ominatur,sed etiam obtimorem culpae, quae ream emcit conscientiam,metum Illud mmraram cou
nitetiam spirituali potestat liue velit, siue nolit F. Paulus;nam potestas spiritualis
graues poenas , dignas quae timeantur, comminatur dicente Apostolo I. Cor. . Quid vultu'minusvemiam ad vos, an in stirisamanssuetudina Certum autem est excomu
nicationis poena esse grauissimam, qua pii homines plus qua morte reformidant. Quapropter conuenit etiam potestati spirituali, quod λquitur: sed etia propter coAMemiam'Adiungo etia expositionem duoruexcellentiu Doctoria, Schrysostomus in huc locu aperte dicit,Apostolu in genere depo
200쪽
de potestate loqui . onmu ergo Princeps aDξο cohstitum ByIstud inquit Patilus in dico tr enim de quou Principum mihi sermo est, 'ta de ipsi re suo enim Principatin furit, quod hi u do imperant . isti ver,si bi cti
freni diuina aprilia opus esse dic propterea non dicit, non enim Princeps si a Dyo, sed
de re sa disserit, diceus. On est Oisa nisi
DF . Ecce quid secundum Sanctum Chrvsostomum S. Paulus docet is imixtim diuinam sapientiam ordinasse, Ut in mundo sit regimen Mordo, ita ut alii quidem praecipiant, alij vero obtemperent. Et ideo dici ininis potestis est a Deo, non autem omnis Princeps est i Deo Ianctus Beria ardus epist. 83 ad Conradum Imperatorem sic scribit. Legirumn amima potestatibin bublimioribin subditast sequi potestati resistit, DEI Ordinationi resistit. Quam
tamen sententiam cupis vos, ct moneo custodire in exhibenda reuerentiasumma, ct Apostolica Sedibos Patri Vicario , sicut ipsam vobis vultis,ab Umerso seruari imperio. Quibus Verbis S. Bernardus demonstrat Apostoli doctrina esse uniuersale &queadmoduImperator est potestas sublimis respectu subditor u Imperij, ita Summu Pontifice esse potestites ibit men respectu Imperatoris. Secunda differentia quam r. Paulus