장음표시 사용
221쪽
1o8 ME,P. CARD BELLAR. in asiis resp5sionibus feci conuertam me ad Serenistimam Rempublicam Veneta illi ea proponam consideranda,quq precineris ei cordi esse debent : quod facii confidenter, quia conscientia mea mihi testis est,me semper propesissimum fuimse ac optasse Ioriam, exaltationem , di veram faelicitatem tam antiquae nobilis Reipublicae, Moneo illa igitur, ut m mor religionis ac pietatis maiorum horum, propterea illa terra mariq; Deum prosperauisse,& eius libertatem longiori tempore quam vilius Vnquam alterius Reipublicae conseruasse, eandem religionem xpietatem conseruare studeat, nec permittat eam sibi auferri abhs,qui nihil aliud qua hoc ipsum se cupere ostehdunt. Consideret quinam sint illi, quorum hoc tempore consilijs utitur,4 inueniet eos non esse caeteris obseruantiores Religiosos , neque caeteris meliores Sacerdotes, neque'steris celebriores Theologos,qui sint in Ecclesia,ut interim ad magis specialia de iis mihi atq; alijs optime nota nodescendam. Consideret tales fuisse Consiliarios, qui uniuersam Germaniam euem terunt. Consideret signa, quae intentione
illorum manifestant,&videbit quem ad finem aspirent. In hac sua Apologia Fr. Paulus no semel sed secundo dicit, Μun
222쪽
CONT RAUL MERUIT. 2o9dum 1 multis iam annis pro reformatione abusum suspirare, sed illuc peruenire non posse. Haec autem sunt verba illius sol. Is pag. a. Vere summa laude digni sunt Pontifices, qui abusus in rebus hi prohibitis tollere studebant, quibus permanentibus fieri non potest ut homo salute consequaturri Et Mundus tot tam annis hanc reformationem expetit, semper
spe sua delusus fuit.J Et fol. 8 pag. 2. Haec autem duodecima consideratio prodest ad tollendos abusus in Ecclesia Dei, quod tot iam faeculis a fidelibus cupidi lii me expetitum fuit. Quid vero haec significanti id praetexit Fr. Paulus his verbis' Scio
quidem hineticos horum temporum ni
hil aliud frequentius in ore circumferre, quam abusus Ecclesiae Romanae, quod sperauerint a Concilio ridetino resormationem aliqua, sed decepti Melusi sue rint. At si penitius inquiratur, qui sint hi abusus, inueniemus, illos abusum existi mare Sacrificium litis, Celibatum Sacerdotum,Vota monastica, Ieiuniit Quadragesimale, Inuocationem Anctorum,
ulragia pro Defunctis, Venerationem imaginum, atque his similia, quae illi tanquam abusiones de medio sustulerunt. Nec mihi respondeat Fr. Paulus Theologos Venetos his de rebus non loqui: nam nou
223쪽
xi Esp. CARD BELLAR non omnia statim fiunt.Nec etiam in Anglia de his ullus erat in principio sermo. Satis est querimonias illas de abusib quiabus stantibus homo saluari nequit, easd iesse,quibus semper usi fuerunt,&nucvtu-tur haeretici. Abusus etenim circa mores quos Catholici notantis reprehεdunt,nosiit eiuscemodi, ut salute impedire queat. Quado aut F.Paulus dicit, homine his ab usionibus statibus,possit saluaris& huiusmodi abusiones multis iam saeculis per durasse,nec adhuc etiam tolli, quid aliud intaicare Vult,quam talem esse hoc tepore statum Ecclesiae,ut nemo salutem consequi valeati Sed hoc falsum esse inde liquo do constat,quod in omnibus saeculis, E clesia Romana, no obstantibus abusionibus, Sanctos&miraculis vitae integritate gloriosissimos habuerit. Consideret praeterea Serenissima ReDpublica Fr. Paulum caeteros Theologos, qui Venetijs scribut: aliud nihil qua rere, quam ut potestatem Ecclesiasticam ad purumin simplex ministerium docendi verbi Deiri administrandi Sacramenta redigant,quemadmodum specialiter F.Paulus docet in Apologia sua sol. 36. Quid autem aliud semper expeterunt expetunt horum temporum haeretici
Quod nam signu hoc est quis scopus horu
224쪽
CONT. Avt. ERur T. Theologoru/Dicit F. Paulus sol. 8. pa. a. Nullas Prouincias, regna ab Ecclesia Romana desciuisse, non aliam ob causam, quam quod Romani Pontifices rebus Lporalibus se immiscere voluerint. Quid haec verba significent, quamam sint haeres temporales ex illis discere possumus,
quae ab ij prouincijs4 regia is quae ab E
cles Romana discessere gesta sunt, nam potestate omne Ecclesiasticis desacto a
Rulerui: relinquentes ei tantum Odomunisterium praedicationisis Sacramentoru:&Principes sarculares se constituerut
Dominos bonorii ac reddituum Ecclesie. arbitros Religionis, quae saeculis pret ritis omnino inaudita sunt. Ad hunc scilicet statui. Paulus redigere Venetiis vellet Ecclesiasticos ac forsitan hac de causa imprincipio sui libri posuit imagine Christi,digito Regna mudi se nolle ostendente; dicen te: Regnum meum no est de hoc mu- do: Quo F.Paulus satis indicat se cu suis esse velle de hoc mudo: qa Regnu Christi no est de hoc mudo, nihil rei sibi cibillo cu Vicario illius esse vult quasi dic
rei cu Iudaeis: Nolumus hunc gnaresvanos rLuc. I9. Et, non habemus Regem nisi Casairem. Ioan. s. Quanto autem rectius ageret,
si de illis esset, quibus Christus dicit: τυι Mundiam estis,sed ego elegi vos de Mundo. - . . a Ioan.ls.
225쪽
ari Esp. CARD BELLAM Ioan . Is vel saltem Apostolum audiret dicentem: debueratu de hoc mundo exisse. r. Cor. .Nam tunc intelligeret,quamuis regnum Christi non sit de hoc mundo, quia
non accepit auctoritatem suam a mundo, nec eum reget iuxta mundi regulas, nihilominus data est ei omnu potesta in caelo, isto Matth. Vlt. Et, Est Princeps Regu terra. Apoc. I .Et, Re Regu Dominin Dominantiu.
Apoc. I9. : Atque hoc pacto Christi Vicarius nequaqua se immiscere vult, ut ait F.Paulus, rebus teporalibus laicoru, neq; haec vera est causa, sed falsus praetextus parationis haereticorum ab Ecclesia Dei; sed vult conseruare potestatem, qua Deus illi cotulit Ecclesiam gubernadi, filios suos, in quorum numero sunt oes Chri-isiani Principes,ad coelestem patriam diarigendi, ac proinde quando illi aberranta via salutis,potestate sua abutetes, vel illam usurpantes, quae ipsis minime competit,Vult in eos uti authoritate Apostolica, admonens illos officij sui , quando parere nolunt,Virgam arripit quemadmodum inquit Apostolus: Quid vultui in virga
veniam ad vos 'in alibi . ln promptu habenses vlcifici omnem inobedientiam. Et haec sunt a
m aquae illi Euangelium subministrat de quib',si seper fuere illius praedecessores, Consideret denique Serenissima Respub-
226쪽
CONT. PAVL. SERVIT. 213spublica, non sine mysterio sept Theologis Venetis praetermisisse protestatio
nem 3 Catholicis hactenus, post Lutheranorum haereses surpatam, ut submitterent scripta sua censurae S. Romanae Ecclesiae,vel Summi Pontificis Romani sed se contulerunt ad potestatem quandam communem cuilibet haereticae sed , hoc est,submiserunt se iudicio Ecclesiae. Se ptem Theologi in fine traetatus sui scinquiunt. Submittimus doctrinam nostram iudicio S. Matris Ecclesis, quae errare non potest . Presbyter Ioannes Marsilius primo capitulo defensio is octo Propositionum protestatur se nolle ulli textu scripturarum Canonicarum, nec alicui definitionis uniuersalis Ecclesiae contradicere. Et sol. 86 pag. r. rursum sub ijcit doctrinam suam iudicio S. Ecclesiae quae errare non potest. Idem protestatur F. Paulus in principio Apologiae sua pag. 2. dicens: Quam doctrinam sempor iudicio S. Matris Ecclesi sequierraremo potest, sub liciam. Valde suspe 'cum unicuiq; videri debet altum illud silentiu nominisRoma ni,& tamen a tempore usque S Ambrosi idem erat dicere Romanus quod Catholicus t sic enim loquitur eximius ille Doctor in oratione qu scripsit in funere fratris sui Satiri aduocauit ad se psopum,ec
227쪽
m Rr sv CARD BELLAR . vllam vere putauit nisi vera dei gratiam, pe
cunctatuw1 ex eo est,utrumne cum visivi Cathobicu, hoc est cum Romana Ecclesia coxenireti Quid aut iudicatim concordia Theologorum Venetorum,quod doctrina suam L cclesiae capiti no submittant Quid sibi vult haec noua consensio , ut ad iudiciu S. Matris Ecclesiae quae errare non potest se remittant 'Quid eis nocebat dicere, quod iudicio S. Matris Ecclesiae Catholicae Apostolicae Romanae se sub ijcerent ' Haec profecto bona signa non sunt, ac proinde etiam atq; etiam Serenissimam Republicam Venetam admonere no omittam, Vt
diligenter sibi prospiciat quo illam hi stuNaucleri perducat: nam si forsitani quod Deus auertat effecerint ut naufragium,Vt Apostolus loquitur, circa fidem faciant,3 etiam status sui, de quo tantopere solliciti sunt, laetiiram Etruri sint. Precor autem toto cordis assem diuinam bonitatem , per intercestionem Beatissimae Virginis Mariae Angelorum Resinae, gloriosi Euangelistae S. Marci, venon praeualeant vires Mastutiae Dqmonis, nec aperiatur ostium per haeresin, ad v, timam tandem ruinam, tam aR-tiquae nobilis Reipublicae.
228쪽
VM responsionem ad Oppositiones F. Pauli Seruit stria berem, in lucem prodi j de Fata sensito Ioavis Marsi iij, qua suas Oisto propositiones tuetur et Et quamuis plurimi hortarentur me. Vt nihil omninor lieare,nihilominus visum mihi est trihus prioribus capitulis res dere, ut hine quilibet intelligere possit haec ipsius scripta digna non esse quibus respondeatur. Praesertim si consideretur , illum desendendum sibi sestepisse librum a grauissimo tribunali uniuersalis Inquisitionis
prohibitum,tanquam scadalosum, tem rarium,erroneum & haereticum. Nec statum ausus est tants se authoritati oppon
re,sed etiam dicit lapidari sede bono opere, &similem se facit Micheae Prophetae , qui a falsis Prophetis oppugnatus suit. Fingit etiam se alium esse ab authore
229쪽
M REsp. CARD BELLAR octo propositionum , volens hac simulatione semetipsum occultare, nec pro eo qui est haberi cum nobis ex testimoniis fide dignissimis certo constet authorem octo propositionum esse eum ipsum Io annem Marsilium, qui nunc se alium esse, atque ex charitate defensionem libelli illius suscepisse,fingit.
I primo Capitulo septem artificia R.
uestratagemata proponit, quibus me circumueniendos lectores sum esse
Primum artificium esse dicit: Quod cu-.rauerim ut tractatus ille octo propositio num prohiberetur. Ad quod respondeor Me hanc artem mihimetipsi attribuere non audere, cum sit ars Ecclesiae Cath licae propria, quam a spiritu Sancto didi .cit; quaque omnibus temporibus in pro bibendis scriptis pernitiosis via est Neque verum est me id curasse, cum liber i . leproprie non fuerit scriptus contra me, sed curarunt illi ad quos id ex officio spectabat: prohibitus autem est malistaeon- .sderatione, ac praeui diligenti examii , numeros confregationis grauisti . .
230쪽
CONY Io AN MARsIL. 2ν morum Theologorum. Si autem I an. Marsilius esset adeo Catholicus, quemadmodum se esse profitetur, obtemperaret utique iudicio S.Ecclesis&illius qui vice Christi eam moderatur. Secundum artificium dicit esse, quod sensus proprositionum distinguam, in
Uno eas concedam, in altero vero reij-ciam. Vellem respondere, si per artem intelligit astutiam , hanc non esse artem sed sinceritatem si autem intelligit methodum dico hanc esse artem optimam.
Sed quia distinctiones reijcit, absolut Erespondeo: hoc suum esse improbandum artificium, dum vult ambigue loqui visui quidem complices eum intelligant: at ipse se excusare postit, atq; ad alium sensum confugere quando opus fuerit. Tertium artificium dicit esse quod
materias confundam. Haec Vero ars tam
longe abest a me, ut nullam magis ob causam scripta mea commendentur , quam ob perspicuitatem distin ictionem : sed Vere ipse Ioannes Marsilius se confundit, quandoquidem in secundo meo artificio reprehcdi disti notionem: In tertio redarguit confusionem . Nec ullo in loco repcri et me confudisse potestatem