장음표시 사용
371쪽
bethae et CromWellii persecutiones, conventuum suoruIn et bonorum temporalium spoliationum atque alienationem passi, dispersi tandem exulare cogebantur, decreverunt in huue
modum : Pro provincia Hibernia ... 2' Decernimus et declaramus, quod Me provincia, tametsi nune tota eaeulet, ob acatholi- eorum s itiam, extorris nativo solo, retineat tamen nomen, locum, jus, formamque provineioep ita ut nulla ratione eatinetis provinciis sit connumeranda. Proinde cum ipsa, ob luctuosam
filiorum suorum dispersionem, in legitimum aliquod capitulum provinciale nullibi jam eoire possit, ad magistrum ordinis peri nebit, durante ejus erilis, ipsi de idoneo provinciali, quoties opus fuerit, canonice providere ς donee aliquando provineia redeat in eum statum, quo iterum possit intra patriam suam capitulum provinciale ea usu Ordinis relebrare Hibernia dominieana ij,
auctore Thoma de Burgo, pag. 119; ubi vide etiam paginam 93ὶ. Nisi ergo dicatur capitulum illud generale prorsus halluctuatum fuisse, fatendum est, Domini canis Hiberniae illaesa
permansisse jura sua, non obstante dispersione , et in partic lari permansisse jus provinciae. Ius autem provinciae, continet potestatem novitios recipiendi, eosque ad professionem a mittendi, ac proinde ordinem perpetuandi.
PROBATun 3' ea deeretis sedis Apostoliem quoad constregati nem Angi Benedictinam. - Αnglomenedictiva vocari solet odidinis sancti Benedicti congregatio, tu Anglia ab auliquo existens, a Meleris ejusdem ordinis congregationibus regimine ac juribus distincta, monasteriorum numero ingentibu quo privilegiis olim in linc regione floretilissi ina. Post Henrici VIII schisma, fuerat congregatio haec tot persecutionibus
exagitata, ut circa annum 1607, unicus ex ea superates professus existeret, Sigebertus nomine, qui in monasterio Sancti Petri Westmonasteriensis, prope Londinum, prosemionem
ij Hujus operis, editi Κilhemitae 1762, perpa M'a exsta ut exemplaria. nabetur unum tu bibliotheca seminarii Sanela Spiritus. l 'arisiis, rue des Postes, n. M.
372쪽
emiserat. Is porro, providere volens sunt verba Panti V
ne jura et privilegia pro dicim congregationi eoncessa, quos in eo uti solo superstite conservabantur, post ejus obitum deperirent,
quosdam Anglos jam quidem ordinis Sancti Benedicti professos, sed alterius congregationis, nempe Cassinensi' reempit in monachos congregationis Anglo-Benedistinoe et Vestimonasteriensis monasterii; illisque sunt adhuc verba Pauli omnia iura, privilegia, gradus, honores, libertates, et gratias, quibus monaehi in eodem monasterio sancti Petri protesti et hreb tantes gavisi fuerunt, et ordini Sancti Benedicti in Anglia rem petebant , transmisit; atque ad id consensum praestitit Gngregationis Cassinensis generale capitulum anni 1608. per hos autem monachos, sic a Sigeberto in congrega ionem Anglo- Benedicti nam admissos et receptos, congregatio haec Anglo-Bmneuieti quae alioquin cum suo ultimo professo sigcberto OP tincta fuisset , continuata fuit atquc propagata. Adeat lector quoad hanc dietae congregationis Anglo-Benedictinae continuationem, citatum breve cum sicut Pauli V; ejusdem Ponti seis breve eae ineum benti 23 augusti 1619; et bullam planta in Urbani VIII, 4 idus julii, l633; quae tria documenta exhibet mnasticon anglicanum, tomo 8, pag. 1647 et seq. . Ex facto autem memorato, sic arguimus : Anglo-Benedictinae congregationis monachi dispersi fuerant: et quidem ita dispersi, ut unicus snperatos foret Sigebertus. Et tamen in eo solo superstite Sigeberto jura et privilegia dictae congrcgationis conservata fuisse, et ab eodem perpetuari potuisse congregationem illam, cum omnibus suis juribus et privilegiis existimatum est, tum a Sigeborto ipso, tum a generali capitulo congregationis Cassinensis, tum denique a Paulo et Urbano VIII. Nam et citata Pauli V brevia, et bullae plantata Urbani III tenor, jure ita factum a sigeberto monacho, satis aperte
In brevi eum risui. 24 deeembris is l2. quod per Oxtensum reseri ut in Monaalieo Inplicano, tomo R, pag. 164 , edito Loiulini 1846.
373쪽
PRomsITIO UI'. - Proedicta potestas ordinem seu congregationem perpetuandi eum omnibus juribus et privilegiis, ita in religiosis dispersis permanet, ut in unico etiam ipsorum superstite
tota consolidetur. - Probatur 1' citato, in praecedenti propinsitione, congregationis Anglo-Benedictinae exemplo. Ab unico enim superstite monacho, fuit haec congregatio, cum juribus ipsi propriis, continuata. Probatur 2' ex analogia eum eathedrali capitulo. Certum est in unico etiam superstite canonico jura omnia capituli permanere. Unde si, quo tempore vacat episcopalis sedes, unicus existeret canonicus scaeteris verbi gratia peste aliqua ita repente sublatis, ut nondum in eorum locum alii suffecti
fuissent , is canonicus Episcopi ordinariae jurisdictioni pleno
jure succederet, et ad ipsum pertineret dioecesis regimen. Et idem foret si, quo tempore vacat sedes, Omnes Praeter unum canonici excommunicati existerent. Probatur 3' ex recepta doctrina, quod jus collegii seu uubversitatis, in unico superstite membro permaneat. Id tanquam certam regulam canonlatae admittunt. Et citare in probationem solent Iustiniani legem sicut T, quod cujusque universitatis nom. a Ius collegii bene remanet in uno, a loquit glossa
in caput statutum 2, tituli de electione, libri I, in 6ὶ. Et pariter glossa in caput gratum tituli de postulatione praelato. rum, libri 1 decretaliumὶ sic habet: a Universitas remanet ina uno, Sive jus universitatis. . . Licet collegium desinat esse ces. et legium, omnibus mortuis praeter unum, nihilominus jus coba legii sive universitatis remanet in illo, per legem sicut mu-a nicipii, S ultimo. v Cum ergo regula illa juris generalis sit quoad quamlibet hominum collectionem, quae jus aliquod possidet tanquam persona moralis, seu tanquam collegium, ainplicanda etiam venit regularibus dispersis; siquidem, ut supra ostensum est, minime in eis cessat Sociale vinculum, quo in ratione societatis seu collegii permaneant. Ergo et in uno ex ipsis superstite, omnia corum jura transire et consolidari
374쪽
DE REGULARIBUS DISPERSIS, AD PRISTINA LOCA SUA REDEUNTIBUS.
Hic expendenda venit maximi momenti quaeStio, an regulares, quibus, Sedata tempeState, patet jam ad pristinas suas stationes reditus, jura sua et privilegia omnia retinuisse cem sendi sint; ita quod, absque nova ordinarii licentia, possint iterum conventualem vitam agere, in iis civitatibus oppidisque vel pagis, in quibus antea Sedem canonice obtinuerant : an vero e contra ejuSdem conditiovis Sint, ac si nullos unquam habuissent iis in locis conventus; et conSequenter Servanda sitit formalitates omnes, quoad novi monasterii erectionem a jure praescriptae. Pro cujus dissicultatis solutione triplicem distinguemus casum. Vel enim dicti regulares antiquos Suos conventus, facta ipsis eorumde In reStitutione, rectSSumunt, atque ibi vitam conventualem instaurant; Vel alias sibi pedes in eadem civitate aut oppido sibi locant, Vel emunt, vel exstruunt, vel dono datas accipiunt, eo quod antiqui conventus diruti fuerint aut injuste detineantur; vel tandem alias sibi aedes praedicto modo comparant, eo quod antiquae legitime fuerint a Romano Pontifice alienatae. Quaestionem primum Solvemus quoad triplicem illum casum : tum praesenti statui GaIliae et Belgii conclusiones applicabimus.
Casus regularium antiquas suas aedes, lacta ipsis earumdem restitutione, reassumentium.
PROPOSITIO Ι . - Si agatur de ipsismet regularibus qui ibidem antea degebant, nulla indissent nova ordinarii aut sedis Ap stoliem facultate, ut conventualem vitam in his aedibus iterum
375쪽
astant cum omnibus priscis suis juribus et privilegiis. - i' Id aperte sequitur ex deductis sub praecedenti capite. Probatum nempe est eos per dispersionem nihil juris amisisse. Sed ante dispersionem jus habebant in conventu suo, utpote canonice erecto et fundato, degendi, et concessis instituto suo privilegiis fruendi: ergo et jus idem e dispersione reduces adhuc habere censendi sunt. 2' Sequitur insuper, et quidem a fortiori, ex sequentibus paragraphis, ubi jus ipsis vindicamus novas etiam aedes sibi comparandi in eadem civitate, Si antiquae injuste detineantur, vel a sede Apostolica fuerint
alienatae. PROPOsITIO II . - Si conventus dispersus mon e&nstituebat totam congregationem, sed partem dunt ut alicujus congregationis religioso pluribus scilicet conventibus aut etiam provinciis eo latam, possunt hujus congregationis proeliati, sive ipsosmet religiosos qui dispersi fuerant, sive alios in reassumpto conventueonstituere. - Nam quando alicubi regularium domus cononice
erigitur, licentia et jus ibi conventualiter degendi non datur aliquibus religiosis quatenus iudi viduis, sed ipsi met ordiui religioso, quatenus personam moralem essicienti. Unde jus illud residet penes eos, qui juxta instituti approbati tenorem, supremam exercent in congregatione auctoritatem; puta peues praepositum generalem, Sive Solum, Sive cum amen Su geuinralis capituli: et etiam penes eos quibus jus illud fuit a dicta
suprema auctoritate delegatum; puta, penes provincialem, relative ad provinciae suae conventus. Proinde, sicut ante dispersionem poterant ii praelati religiosos alicujus couventus omnes alio mittere, et alios ipsorum loco substituere, ita id
possunt post dispersionem. Et jus illud novos religiosos in
conventu reamumpto constituendi, remanere censendum est, etium si obieri ut Omnes religiosi, qui in eo conventu autea
degebaut . Quia nempe jus ibi conventualiter existeudi, non acquisitum erat certis aliquibus individuis, sed omnibus in perpetuum religiosis. qui a suis praelatis legitime eo miti rentur. Unde, quando religiosus ordo de iis est, qui plures
376쪽
362 TRACTATUA DE IURE REGULARIUM.
conventus stut etiam provincias sub una su'rema auoinritate complectitur, nihil juris immutatur quoad conventum reain mendum, ex eo quod rBIigiosi omnes ibi autea degentes in dispersione obierint. Ius nempe conventum massumendi et novos ibi religiosos constituendi omnino agnoscendum est in provinciali, de cujus provincia usi conventus reassumendus,
vel bi provincia haec extincta sueritὶ in generali totius ordiuis
prepouto. Pimpostaio ΙΙΡ. Si conventus dispersus totam constrestationem eonstituebat, eι omnes religiosi pro ter unum in diversione obierint, in hoc uno professo superstite agnoscendum est jus conventu revissumendi, ibique novitios recipiendi, ad professionem admittendi, et constrestationem perpetuandi. - Constat ex superiori
capite, ubi probatum est cujuslibet collegii seu congregationis jura in uno etiam superstite consolidari. Nec obstant leges canonicae, quibus prohibiti sunt conventus, determinatum
quemdam religiosorum numerum non habentes : tum quia leges istae non censendae sunt comprehendere casum extrao
dinarium roducti per expulsionem et persecutionem reges rium numeri: tum quia Sequeretur duntaxat prius a religioso superstito obtinendam esse dispensationem a dicta lege, numerum religiosorum in quolibet conventu necessarium respiciente. Quod si nec unus remaneat Superstes. tunc ordo ille reli giosus, utpote in solo illo monasterio, ex hypothesi, consistens, pro extincto habendus est. Et tune conventus bonis ecet tiasticis vacantibus accensendus est; atque ad sedem Apost 1ieam pertinet de eo disponere.
PROPOSITIO IV . - Si tota congregatio, pluribus eonventibus mut etiam proosnciis constans, dispersa fuerit, et unus dunt ateae illa supersit professus, in isto uno jura omnia constrestationis ast Menda erunt. - Ex dicta Scilicet ratione. quod jus collegii in ultimo etiam superstite membro permaneat. Atque id
confirmat congregationis Anglo-Benedictitue supra allatum exemplum. Potuit nempe unicus ex illa congregatioue Su-Di iii rod by Corale
377쪽
p rete mouachus, eam perpetuam eram omnibus juribus et privilegiis. Uude poterit solus ille superstes religiosus, in qu libet mundi parte, conventus congregationis sude modo tamen a sede Apostolica non fuerint alienatiὶ reassumere, et ibi institutum suum perpetuare cum priscis juribus et priv Iegiis. Quod si nec unus remaneat professus ex omnibu8 congregationis conventibus, extincta congregatio censenda
PROPOsITIO V . - Dieti regulares possunt, absque formalit ustus pro novi eonventus erectione requisitis, monasterium suum
reassumere, et casu quo fuerit dirutum) illud recudi mare. Quaestionem expendit ac soΙvit Ρasqualigus, in hune modum ta An solemnitas horum decretorum lj servanda sit, quandou recuperantur monasteria occupata ab haereticis, aut ina bello diruta reaedigeantur Nogative respondeut Bodria gueZ... LeZana ... DODatus ... Quia per talem occupationema aut destructionem non amittunt regulares jus suum, cum a sic violenter et injuste spolientur. Et ideo possunt sempera uti jure proprio. Deinde haec decreta procedunt de nova a erectione monasteriorum : recuperatio autem proprii mo a nasterii, aut restauratio non est nova erectio. α An monasteria reaedificari possint sine consensu ΕΝ- a scopi, et Solemnitate horum decretorum Cum distinctionea procedunt HOMa... Cespedes... Douat . . . : nempe mua requiri licentiam Episcopi et solemnitatem decretorum, si a monasterium non sit in totum dirutum : secus si sit totumst dirutum. Tune autem dicitur totum dirutum, quando itas est landitus eversum, ut neque remaneant fundamentis ... a Verum cum praesentia decreta non tam eoniaderent mo- a Basteria secundum materiale fabricae, sed secundum fodia male inhabitationis religiosorum, et ea unde caeteris praej a dicium provenire potest, parum videtur referre quod
l) Nempe eonsiliationum Clementis VIII et Gregorii XV, qui hus requiritur pro novi eon entus erectione, lirentia ordinarii, et insuper ut 'oeentur et audiantur vieini eonvintus par eircuitum.
378쪽
a monasterium sit vel non sit in totum dirutum; eum fieria possit quod sit in totum dirutum, et tamen religiosi ibi dea gentes retineant sua jura inhabitandi, ministrandi sacra-α menta, etc., ut si in totum dirueretur monasterium occa-α sione belli. Et ideo videndum est an ex totali dirutionea monasterii amittant religiosi sua jura inhabitandi, min,
a strandi sacramenta, et alias occlesiasticas functiones exer- a cendi. Quia si amiserunt, non poterunt recuperare sinea consensu EpiScopi et caeteris solemnitatibus, quia erunt dea novo acquirenda. Si Vero non amiserunt, poterunt Sine SO-a lemnitatibus reaedificare monasterium ; quia sicliti retinenta jus ad inhabitandum, ita etiam ad crigendum dirutum mo-a nasterium. n Pa squaligus, in additionibus ad Lauretum de Franchis, Controversiae inter Episcopos et regulares, Pag. 155, edit. Bomae i656.ὶ
Casus regularium qui, injuste detento, vel minus eonianodo jam existente antiquo guo consentu, novas aedes in eadem civitate aut pago sibi comparani.
PROPOsITIO I'. - Possunt dicti regulares, absque nova licentia Ordinarii aut sedis Apostolieor, in ejusmodi sedibus, conventu tem vitam iterum agere, cum priscis omnibus suis juribus et privilegiis. - Supponimus in praesenti conclusione, antiquum monasterium non suisse legitime id est auctoritato Pontificia alienatum : redeuntihus tamen religiosis ipsum non restitui: aut, si restituatur, nolle religiosos in illo degere, sive quod ex parte dirutum sit, sive alia de causa. Dicimus autem posse tunc religiosos, ibidem alias aedes sibi locare, vel exstruere, vel dono datas accipere; atque in eis absque nova licentia Ordinarii aut sedis Apostolicae conventualem vitam instituti sui propriam agere, cum juribus ac privilegiis, quibus ante
dispersionem fruebantur. Probatur 1' eae jure quod habent restulares conventum suum transierenui ait olium situm ejusdem loci. - uua udo nempe Distiirco by Gorale
379쪽
non agitur de novo erigendo coii ventu, sed de transferendo antiquo ad alium situm ejusdem loci, certum est uou requiri licentiam Ordinarii, nec sedis Apostolicae sucultatem, nec alias conditiones pro oriete udis novis conventibus a jure praescribptas. Id supra probavimus parte 2, secl. 2, cap. l, S 7 . Intelligitur autem conventus transferri ad alium situm ejusdem Dei, quando constituitur in eadem civitate, aut in eodem pago, aut in eodem districtu la me me commune). Iam vero regulares de quibus agimus, nihil aliud exequuntur, quam sui conventus translationem ad alium situm ejusdem loci,
cum nempe jus haberent ex hypothesi) autiquas suas aedes
incolendi, alias sibi comparant, Sed in eadem civitate, pago, aut districtu. Ergo uequaquam subjacent conditionibus et sor. malitatibus, pro novorum conventuum erectione requisitis. Ergo nequit Episcopus, licentiam denegando, impedire quin ringulares illi, si antiquas suas aedes incolere noli ut aut non possint, in aliis praedicto modo conventum suum statuere licite valeant. In causa Hieracensi 6 decembris i 760, Thesaurus resol. t. 29, pag. 289ὶ, moniales, quae ad novas aedes migraverant, exemptionem et alia jura quibus in monasterio derelicto fruebantur, defendebant a ex emcacia translationis; quia nona situs et materiale aedificium antiqui monasterii exemptuma erat, Sed corpus mysticum et communitas monialium, quae e eadem semper est, sive in uno, Sive in alio loco, ut notant
e terea arbitrantur moniales , vigore translationis monastina rii formalis seu communitalis religiosae in novam cIa usu-α ram, in eamdem translata fuisse jura quoque et qualitatesu omnes prioris monasterii, ad tradita per Τamburinum dua dure abbatum, 1. 3, disput. 5, quaest. 7, n. ij, Pignatellum
a nes, decis. 849, n. 4ὶ. νProbatur 2' doetorum ovaniensium auctoritate. - De ipsi sima quaestione quam expendimus Seutentiam rogati fuerunt Disiti Cooste
380쪽
366 TRACTATUS DE IURE REGULARIUM
doctores Lovanienses. Casum ipsis propositum, cum responso et subscriptionibus, reperimus in Hibernia dominicana, p. 3. M authenticitatem autem quod attinet hujusce d umenti, testatur Thomas de Burgo, originale Summa cura asservari iuarehivio Collegii Saneti Isidori de Urbe, Fratrum uiuorum Hiberuorum, et reperiri etiam idem documentum in summario cujusdam causae sparochos inter et Fratres mendicantes oppidi Galviensis in Hibernia, apud S. Congregationem de propaganda fide, vertentiri, Romae impresso typis Zinyhi et m-naldi i 722 Hibernia dominicam, pag. 86 . En instrumentum
intcgrum, prout loco citato Hiberniae dominicame jacet: a CAsus. - Utrum regularcs in civitatibus, ubi olim ha-a huerunt monastaria, in quibus nunc non possunt habitare et ob haereticorum persecutiones, possint licite et valide inu iisdem civitatibus, siue nova ordi uariorum admissione, apii probatione aut licentia, aedificare aut conducere domos sae-u eulares, in quibus sub regulari praelato, tam sacra celea brent in altaribus portatilibus, juxta facultates a S. sedea Apostolica concessas, quam alias Suarum religionum funa etiones quantum tempora periculosa permittuntὶ exerceant a Et an in iisdem domibus gaudeant suis privilegiis et indula gentiis, tanquam si in propriis monasteriis fuissent Bra NDEMR : - Quod haeretici per persecutiones suas, a religiosos pellunt quidem Sedibus suis, non autem juribus, a vel privilegiis suis. Itaque possunt ipsi in Ioeis, quibus exu pulsi per haereticos sunt, vel in districtu suo solito, sinea novo consensu Ordinarii aedificare sibi sedes et oratoria, ii sub antiquis et solitis privilegiis ac indulgentiis suis; et inu his exercere quae Suae religionis ac privilegiorum sunt, Sine a uovo consensu Ordinarii, salvo quod in approbatione cona dionatorum et consessariorum prout solentin requirant apa probationem ordinariorum. Salvo meliori judicio - Iaco-α bus Sansonius, sacrarum Scripturarum Lovanti professor, e Eoelesiae divi Petri ibidem decauus - GulieImus Fabricius, a Monae theologiae Lovanti professor et doctor ,- Joannes Diqiliaco by Corale