장음표시 사용
591쪽
proinde professio quam tutic cinit iuret foret nulla vide 1 stillansluci, in lit. ile regularibus, v. l0ῖὶ.6' De sicero consenda est novitiatus continuitas, si vel unico
momento novitius e monasterio ogrediatur, cum animo non
redeundi. Tunc nempe, si facti paenitens rodiret, novitiatum do novo inchoare deberet vide Schinalggrucher, in tit. Gregularibus, n. 69 . Quod si novitius, retento habitu, per breve tempuq aufugiat, non censetur interruptus notitiatus The-Saurus resol. , t. G, p. 393, edit. Boinde lTέ l).7' Si novilius, de superiorum licentia, aliquanto tempore,
etiam per sex menses extra con Ventum moretur, non censenda est de sicere requisita ad valorem professionis continuitas Boisseusluci, in lit. de restularibus, v. l07ὶ. v Novi- tiatus non dicitur interruptus, si novilius extra ela ubira exu justa causa et cum licentia Superioris absit, juxta sentena tiam quam amplexa est Sacra Congregatio. γ Tomo 4 Th sauri resol. , in indice, p. 397, odit. Urbini l Ti0. 8' Item non descit requisita continuitas, si novilius per decem etiam menses lecto iusirmus decumbat ibidem,n. 108.ὶ9' Qui expleto integro et continuo noviliatus anno, ante emissam professionem dimittitur, vel sponto egreditur, si postmodum redeat et recipiatur, poterit flatim absquct novo novitiatu valide profiteri, si non intervenerit notabilis mutatio Secus si, vel in ipso, vel in religione notabilis mutatio interea contigerit sui de Schmalggruebur, in titulum de regularibus, D. 70 et Pl).l0' Prosessus qui transit a sua religione in diversum ordinem, etiam minus strictum, debet ibi integro anno in novitiatu vorsari: secus irrita crit nova ab ipSo emissa professio. Contrarium dicundum si transeat ad religionem ejusdem ordinis et observantiae vide Schinalggrueber, citato loco, u. 75 .il' Praelatis legibus, noviliatum respicientibu S, nou coim stringuntur congregationes, in quibus simplicia duntaxat vota
592쪽
b78 TRACTATus DR IURE REGULARIUM.
emittuntur. Leges enim illae referuntur ad Solemnem professionem, atque ad ejus validitatem; ac proinde non spectant ad congregationes, in quibus nulla sit Solemnis professio. Praeterea ut valeant Vola simplicia, Suffcit voventis voluntas. Unde in dictis congregationibus possunt Superiores noviti tum anno breviorem facere, quin ideo irrita sint vota simplicia. Id tamen, absque justa causa, licitum eis non eSt,
utpote regulariter loquendo) congregationibus valde nocivum. Quod Satis per Se patet.
II. De legitimo novitiatus loco. - lo Olim ante Tridentinam 83 nodum s annus probationis non erat de substantia mona- a chatus, sed poterat illi a partibus renuntiari; et cenwa batur tacile renuntiatum per prosemionem infra annuma emiSSam et acceptatam ... poterat enim quis valide pro-- fiteri, sine ulla probatione, in il Somet ingressu. n Fagna-nuS, in caput insinuante, qui elerici vel voventes, n. 26.ὶ Hinc attento illo antiquo jure, necesse non erat ut novitiatus intra
monasterium Seu conventum perageretur.
20 A tempore Tridentinae syn Odi, omnino requiritur ut novitiatus fiat, quoad aliquam saltem anni partem, in con Ventu aliquo seu monasterio illius ordinis, in quo professio emittenda est : alioquin professio foret nulla. Nam, Sessione 25, e. 15, irritam decrevit professionem, nisi profitens per annum in probatione steterui. Qui autem in novitium admitteretur, sed
ante professionem toto tempore extra conventum degeret, non posset dici stare in probatione; quia non experiretur rigorem regulae; nec probaretur an esset ad eam aptus. Unde FBgnanus, pone DS caSum de eo, a qui habitum regularemu assum pSit extra monasterium, nec unquam per anni ci
u culum ingressus est claustrum, O sic habet: a Talis, licet, α jure communi inspecto, quando probationis tempus eratu arbitrarium, recipi posset ad professionem, tamen existimou secus dicendum esse post concilium Tridentinum. v Loco cit., n. 4 l. 3' Qui novitiatum ingressus, postea de licentia superiorum
593쪽
extra conventum aliquanti Sper, atque etiam per notabilem anni partem degeret, nihilominus novitiatum valide perageret. Ita doctores communiter, et fuit a S. Congregatione
Concilii declaratum vide Fugnanum, loco cit., n. 38; et Schmal Egrueher, in tit. de regularibus, n. 60 et seq. . Balio est, quin adesse cenSetur, qui de licentia superioris abest. 4' Quoad Italiam et adjacentes insulas prohibitum est, ne novitiatus alibi fiat, quam in conventibus auctoritate Apostoliea designatis : ita nempe ut alibi factus non valeat, et nulla sit secuta pro sessio. Ita disposuit Clemens VIII, 12 martii l 596. decreto regularis disciplinae, quod in extenso reperies apud Tamburinum me jure abbatum, tomo 3, disp. 6, poSt qucrsitum 4, pag. Bl, edit. Coloniae Agrippinae 169l). Id iterum firmavit idem Pontifex decreto Sanctissimus in Christo Pater, 20 junii 1599 refertur in extenso apud Τamburinum, loco citatri. In his duobus decretis expresse limitatur dispositio ad Italiam et adjacentes insulas. Vide insuper ejusdem Clementis VIII decretum Sanctissimus in Christo Pater, l9 maiii 602 apud Tamburinum, loco citato, I ag. 96ὶ: necnon ejusdem Ponti scis decretum eum ad regularem, is martii 1603 refertur in extenso, tum a Tamburino, loco citato, tum apud Ferraris, voce novitiatus, n. 97ὶ.5' Aliqui canonistae, inter quos Ferraris voce annus novitiatus, n. 36 , Iegem illam, de faciendo novitia tu in solis monasteriis auctoritate Pontificia designatis, reserunt quasi universalis esset, et non ad Italiam et adjacentes insulas restricta. Est tamen omnino clara restrictio. Etenim in primo ex supraeitatis Clementis FIII decretis sic habetur : a Praeeipimusa omnibus generalibus, provincialibus, commissariis, mini-u stris, caeterisque Superioribus conventuum, intra Italion etu insularum adjacentium sines Mistentium, quibuscunque etu quorumcunque ordinum mendicantium; ut de caetero ne a minem ad habitum regularem admittant, nisi in convena tibus auctoritate Nostra propediem in unaquaque provima cia designandis. In secundo pariter ex citatis decretis, Disiti Cooste
594쪽
quo dicta lex exicnditur etiam ad non mendicantes, reperitur clausula, intra Italiam et insularum adjacentium fines. 6' A prie dicta lege excepit Clemens VIII Carlliusianos, Minores strictioris Observantiae, Capuccinos, relarmatos Sancti Dominici, Carmelilaa discalceatos, congrcgationem Fullensem, Cisteretenses, eremitas eremi Camaldulensis Montis Coronae, Theatinos, Iesu itas, clericos regulares sancti Pauli decollati et de Somascha, ct regulares infirmorum miniSiros. Exprimitur exceptio haec in Clementis VIII decreto Sanctissimus,
γ' Circa dictam obligationem in conventibus designatis novitiatum agendi, nonnullos casus, qui in praxi dissicultatem sae e re possent, expendit Pugnanus in cap. insinuante, qui eleriei vel vov., n. 44 et Seq. , nempe :Primus easus : Aliquis postulans receptus est in conventu non designato; missus dein ad convculum pro novitia tu faciendo designatum, ubi habitum recipit, probationem agit et professionem omittit. Dicendum in hoc casu non violari Clementis VIII decretum; quia vera admissio tunc facta est in conventu deSignato, ubi habitu indutus est. Secundus casus e Postulans in conventu non designato admittitur et recipit habitum; non tamen pro illo con clatu, sed pro conventu designato, ad quem revera mittitur, et in quo probationem et pro sesSionem lacit. - Equidem primo intuitu violatum Clementinum decretum videri potest; cum ex preMe prohibeat Clemens XIII nc extra conventus designatos postulans ad habitum regularem admittatur. Contrarium tamen dicendum ; quia prior conventus non suo, sed posterioriS conventus nomine admissionem illam fecit: eamque ratam habuit posterior conventus. Unde vera et legitima admissio ad habitum in hoc casu sit a conventu designato; quando nempe postulantem habitu sic indulum acceptat. Et notetur annum probationis tunc computandum csse, non a receptione postulantis in conventu nou designato, sed a momento ipsius iu- gressus et admissionis in conventu designato. Ouod dil0entstr Diuit Corale
595쪽
ooservandum est a superioribus regularibus, inquit Pagnanus; ne alioquin professio, ante expletum integrum probationis annum facta, irrita sit. Tertius easus e Postulans ad habitum admittitur in conventu designato : postea transmittitur ad conventum non designatum, ibique expleta probatione, rodit ad conventum designatum, in quo professionem emittit. - Primo intuitu videretur non violari decretum Clemen linum. In eo enim facienda in conventu designato praecipitur admissio ad habitum et professio: quod autem in eo insuper peragendus sit novitiatus non exprimitur. Contrarium tamen dicendum; quia haec admissio ad habitum intelligenda est cum essectu durabili. seu cum secuta in eodem conventu designato probatione; quod manifestum est ex sine hujus legis; ideo enim praecise lata est ut in conventibus designatis seret annua probatio. Ouartus casus : Admissio ad habitum, ct in leger probationis annus in conventu designato peragitur: sed novitius pro sessionem in conventu non designato emittit. - Censenda est nulla professio haec; quia expressis torminis Clementitia decreta requirunt, ut tam admissio ad habitum, quam professio fiant in conventu designato ; et aliter factam professionem irritam pronuntiant. 8' Quando nulla fuit professio, eo quod sacta fuerit extra conventum designatum, oritur gravissima dissicultas: an scilicet tunc sanetur haec nullitas per professionem tacitam sub- Sequentem I an vero e contra tunc ipsa etiam prosessio tacita per decretum Clementis VIII annulletur 3 De quo vide in sc-quenti sectione, capite 3. quaeStione g. III. De legitimo ad mlorem; novitiatus habitu. - Duplex hac de re quaestio institui solet : primo nempe, an ad valorem noviliatus requiratur alicujus rcligiosi habitus susceptio et de . ilio : secundo, nn requiratur habitus religiosus ab habitu professorum distinctus.1' Si altendatur ad solos toxius sacrorum in non Um, non
videtur rigorose probari posse religiosi alicujus habitus nece Disiti Cooste
596쪽
sitas, ad hoc ut legitimus sit novitiatus et valeat secuta professio. Etenim ex una parte in capite ultimo distinctionis 53. sic de novitiis praescribitur: Debent in suo habitu per trierinium probari, et tunc monasticum habitum suseipere. Et capite nullos distinctionis 54 sic habet: Probetur prius in laico habitu constitutus. Ibi non tantum supponitur sufficiens, sed etiam retinendus saecularis habitus. Aliunde Tridentina synodus Sess. 25, de regularibus, c. 15ὶ dicit, probationis annum post suseeptum habitum inchoari. Quae verba sortiter quidem innuunt a sacra synodo haberi religiosi habitus susceptionem tanquam necessariam ad novitiatus inchoationem et substantiam; non tamen id rigorose probare vitia sunt Suaresto de religione, tomo 3,l. 5, c. 13, ad sinem numeri b). Insuper verba haec Tridentina probarent, initio noviliatus induendum esse habitum religiosum, non autem per reliquum probationis tempus necessario deserendum. 2' Nihilominus necessariam esse de jure communi regularis habitus susceptionem et per integrum novitiatus annum deI tionem, est communis doctorum sententia; pro qua et citantur a Ferrario suoco habitus, n. 3ὶ duae S. Congregationis Episcoporum et regularium declarationes : u Ad hoc tamen, u inquit, ut prosessio regularis faciat verum monachum, debetu novitius per integrum annum probationis deferre habitum n monachalem Seu regularem : aliter professio est iuvalida ...u Et sic tenent communiter doctores, et glossa. . . Et quod inu habitu speculari nequeat seri novitiatus, expresse decrevitu S. Congregatio Episcoporum et regularium, in una Senoga - α liensi, IT aprilis l602. et una Mediolanensi. 25 octobriga ejusdem anni. η Vide etiam I amburinum de jure abbatum,
tom. 3, diSp. 6, q. 7, n. 20ὶ, qui Sua resium in hoc derelinquit. Diximus de jure communi: quia de jure particuli potest aliquis ordo religiosus ad nullum habitum regularem teneri; si nempe ita ipsius institutum a sede Apostolica fuerit approbatum ; cujusmodi est institutum societatis Iesu; juxta quod am. yen. c. l. S l3ὶ tota probulio tu veste Saeculari peragi potest.
597쪽
3' Quod autem necesse non sit ut novitii deferant habitum a professorum habitu distinctum, extra controverSiam est. Vide Ferraris voce habitus, n. 5 . 4' Hinc concludas, computa dum esse novitiatus annum a momento susceptionis habitus, in religionibus ubi susceptio haec requiritur : in aliis vero ubi ex jure particulari susceptio habitus non requiritur) a momento ingressus in novitiatum cum animo ibi remanendi vide Schmalggrueber, in tit. de regularibus, n. 56ὶ.
DE IURE NOVITIORUM QUOAD FACULTATEΜ DISPONENDI DE BONIS SUIS TEMPORALIBUS.
PROPOsITio Ι' - A tempore Tridentinoe synodi, nequit novitius de bonis suis disponere, nisi certo tempore et modo, ab hac synodo proraeriptis. - et Antiquo jure renuntiare poterat bonis et u juribus suis, non tantum ante, sed etiam post ingressum et suum in religionem, durante toto probationis tempore. n
Selimal ggrueber, in titulum de regularibus, n. 96. Sed disciplinam hac in re mutarunt Tridentini Patres, celeberrimo aeque ac saluberrimo suo decreto capitis l6 sessionis 25 de
restularibus, cujus hic tenor est : Nulla quoque renuntiatio aut obligatio antea facta, etiam cum juramento, vel in favorem cujuscunque eausae plar, valeat, nisi cum licentia Episcopi sive ejus vicarii flat, intra d-s menses proximos ante professionem ς ac non alias intelligatur essectum reum sortiri, nisi secuta professione: aliter vero facta istiamsi cum hujus favoris expressa renuntiatione etiam jurata) sit irrita et nullius estpectus . . Per hoeo tamen sancta synodus non intendit aliquid innovare aut prohibere, quin religio elorieorum societatis Iesu, juaeta pium eorum institutum, a sancta sede Apostolica approbatum, Domino et ejus Ecclesiae inservire possint. Sed neque ante professio m. Meepto victu et vestitu novitii vel nonitiae illius temporis quo in probatione eSt, quocunque
598쪽
proet tu a parentibus vel propinquis aut curatoribus ejus monasterio aliquid eae bonis ejusdem tribuatur: ne hac occasione disem re nequeat, quod totam vel majorem partem substantiar sua monasterium possideat, nee facile, si discesserit, id recuperare possit. Ovin potius praecipit sancta synodus sub anathematis poena dantibus et recipientibus, ne hoc ullo modo fiat; et ut abeuntibus ante professionem omnia restituuntur quae Sua erant. Ouod ut recte stat, Episcopus, etiam per censuras ecclesiasticas, si opus fuerit, compellat.
Cirea illum Τ ridentinam legem haud paucae Oriae Sunt quaestiones et dissicultatos; de quibus in sequent ibus propositionibus.
Pno post Tio Il'. - Leae Tridentim non censenda est comprehendere renuntiationes, coni elus et pacta, quibus novitii bona notabiliter non minuuntur. - a Balio dosumitur ex sine Triden-κ tini concilii , quem hoc suo decreto intendit : volebat
α enim per hoc Suum decretum Sartam te clam servare no-α viiii libertatem revertendi ad Raeculum : haec autem multumst minuitur per renuntiationes, pacta et contractus, quibusu bona ct jura noviliorum notabiliter minuuntur : non minuia tur per contractus ut pacla, quibus illa notabilitor nona minuuntur : ergo. n Schmal Zgruchur, in titulum de regu laribus, n. 99.ὶ Ex hac doctrina communitur admissa inserendum vovit: tW validas esse donationes ut cleemoso nas a nox illo pauperibus, locis piis, ut ipsi etiam inoi a Sterio factas, si modicar illae sint relativo ad bona novitii. 2' Item valere censendi sunt contractus emptionis, Venditionis, locationis, conductionis, permutationis, soci elutiS, et alii similes, quibus non minus recipitur quam datur, et non minor spos lucri quam damni adest. 3' Ilom valent tosta me uia, codicilli, et donatio nos mortis causa; quia libere revocari possunt vide citatum auctorem, ibid. . n. I 00 el tul). H:re enim omnia notabilem in bonis novilii diminutionem non inducunt; proinde illa valido lacero pol orit novilius, non servatis Tridentini decreti proe scriptionibus. Disiti Cooste
599쪽
PARS QUARTA. 585 Agendum nunc de casu quo novitius bona sua notabiliter minueret. Qui caSus, Τridentina es nodo tutentus, in omnibus
sequentibus propositionibus supponitur. De quo lectorem praemonemus , ne in Singulis illam hypothesim exprimere
necesse sit. PnoposiΤio III'. - Renuntiationes, donationes ei pactiones quodlibet, factae post ingressum in novitiatum. et ante completum decimum novitiatus mensem, sunt irritae. - sequitur ex his
Tridentinis verbis, si nisi sat intra duos incuses proximos ante proseSSionem. v Nam renuntiatio, Seu pactio quae seret ante completum decimum mensem, non seret intra duos menses proximos ante proseSsionem ; siquidem professio seri nequit nisi completo novilia lus anno. Ab hae tamcn regula probabilius excipi debet casus, quo, ex disponsatione Ponti scia, anticiparetur profeSSio. Supponamus, verbi gratia, concessum a Ι'O uti sce fuisse ut quis, post sex probationis menses, professionem omittat : poterit is de bonis suis disponere post completum quurtum probationi S mei Sem, juxta sentcntiam quae probabilior visa est Franc isco Schmal grueber in titulum de regularibus. n. l00). In contraria Sententia, non posset bonis suis renuntiaro nisi immediate
ante proseMionem. PROPOSITIO IV. . - Assignatum a Tridentina synodo bimestre computandum est de momento in momentum, et secundum quod occurrit mensis in calendario. - Vide apud Ferraris, Voce novitiatus, n. 8 l. Nulla apud doctores hac de re controversia. PnoposiTio V . - Valet renuntiatio facta quocunque tempore currente inter decimum completum probationis mensem, et probe sionem, quantumvis professio ultra annum protrahatur. - Cum
nompo justa de causa possit disserri professio ultra annum, Orta est dubitatio, an tunc etiam hi mestro Tridentinum curreruincipiat ab initio mensis undecimi. Respondendum esse assidimative vide apud Schinalggrueber, in litulum de regularibus,n. l06, ut apud Ferraris, voce novitiutus, v. 83. Unde, verbi gratia. si professio alicujus novit ii disserretur usque nil men. Diuitigod by Coo e
600쪽
586 TRACTATus DR IUBE REGULARIUM.
Rem 18 completum ab ingressu in novitiatum, posset is toto
ultimorum sex mensium spatio renuntiationem facere. PRO siTIO VI'. - Renuntiatio novitii rea eim annis minoris valet si servetur Tridentina forma e novitii autem sexduim annis majoris non valet, si dicta forma non servetur. - Vide apud
Ferraris, Voce novitiatus, ii. 82 et 84. Unde hae in re nihil facit novitii aetas; sed valor renuntiationis pendet a praeScri intionis Τridentinae observantia.
PROPosiTio VII'. - 4n valeant renuntiationes et donationes facim ante ingressum in novitiatum, sed ob istum ingressum, seu intuitu religionis, vehementer eontrovertitur. - Certum est HUMmodi donationes et renuntiationes, si intuitu religionis non fuerint laetae, eodem modo valere ac si non ageretur de novitio. Uude tota controversia respicit casum quo factae sint ob ingressum in religionem. In qua controversia. pro et contra multi doctores, multae Sacrarum Congregalionum declarati nos allegari solent. Vide inter alios Schmal Egrueber in titulum de regularibus, n. l27 et seq. j. DecuOD Ferraris voce novitiatus, n. 38 et seq.), qui duo auctores valorem hujusmodi donationum et renuntiationum defendunt.
PROPOSITIO VIII . - Linentia Episcopi aut ejus vicarii gen ralis, ad valorem renuntiationis requisita, censenda est posse dari ab aliis jurisdictionem quasi episeopalem Mercentibus ἰ nec requiritur ut sit scripta. - Potest nempe concedi etiam a capitulo
vel vicario capitulari, sede vacante, a praelato regulari juriS- dictionem quasi episcopalem habente; ub Episcopo confirmato, licet non consecrato, et insuper ab Archiepiscopo ante pallii receptionem. De quo vide apud Ferraris voce novitiatus. n. 73 et seq. . Necesse autem non est licentiam hanc obtineri in scriptis, ii quia Tridentinum nullam scripturaen mentionem facit. η Schmal Egrueber, tu titulum de regularibus,n. l0έ.
PROPOSITIO IX'. - Renuntiatio etsi debito tempore et mo faeta, est um non habet, si secuta professio nulla sit ob alique niuris defeetum. - Id evincunt verba Tridentina : . Ac non Diqiligod by Go le