장음표시 사용
121쪽
Decis. XV. Ad Martii Cas. Ρrud.
in die Sabbati Sancti , censetur permittere, iuxta Iuris regulam , Concestum dicι- tur , qui quid expressὸ prohibι tum non reperitur1 Nee non si . suod eius, st. Ex
gibus causis major. Barb. AXIom. 66. n. I. t quod non reperitur a lege vetitum, non debet superstitiosis praetentionibus praesumi prohibitum . e . a. De transact. Calde rin. cons. 31 alias 6. De elect. Barbos. Axi mat. I 78. n. 2. Secundo, quia anticipatio in celebrando mysterio Resurrectionis Dominicae sicut concedit Sacerdotibus celebrare Missam in Sabbato Sancto , sal - Q tem privatim ex magis communi moralista rurn opinione, de qua Emin. Card. de Lugo De Sacramento Eucbar. AED. R . an. a 8. Sseqq. ita debet prodesse devotis fidelibus, ut pol sint eodem die Sabbati lancti sacram suscipere Eucharit iam. Optat enim Sancta Mater Ecclesia , ut in singulis Mil. sis fideles aditantes non solum spiritualia si sectu , sed Sacramentali etiam Euchari. stiae perceptione communicent . Conci I. Trident. De sacrifici Μisse sess. 12. cap. 6. Tertio quia in pluribus Provinetis usus inolevit , ut in die Sabbati Sancti, completa Mima solemni , accedant personae pie viventes , dc specialem devotionem erga Venerabile Sacramentum Altaris profitentes , ad sacram Communionem recipiendam ex suorum Conse Lsariorum consilio , a quibus communicantur , ut de IIispania , Germania, &Italia , testantur Sanctus , Quintana d. ven. , dc alii pro hac opinione a Dianacitati in da. refol. 66. D Ad argumenta vero, seu rationes contrarias respondent. Ad Primum Quod iis e. sabbato de eons dist. 3. prohibentur celebrari Sacramenta, non administrari. Immuctim textus ille abropatus sit etiam quoad celebrati em in die Sabbati sancti, eo minus oben potest administrationi Eucha ristiae, post eompletam Mimam. Ad se. eundum; quod verba Missalis nominat infirmos, tanquam motivum principale reservandi Eutharistiam, sed non excludit
sanos praecipud in die Sabbati sancti, in
quo conceditur, his temporibus, consecra re. Et exceptio in uno Casu firmat regulam in contrarium, quando expresse si e de . elaravit faciens Regulam . Barbos dict. Axiom. 3 s. v. s. Et inclusio unius non est ex lusio alterius, quando alia dispositione alter est inclusus. Menoch. lib. q. me-- t. 39. n. Ia. Ad Tertiam: Decreta S. Rituum Congregationis loqui de Communione in die veneris Sancti tantum, re Iaiisdem prompte parent fideles apud nos;
quia nullus extra periculum mortis, ciam.
munieat in die Veneris sancti; & merito
tum ob mylterium maeroris ex Pastione Christi, tum ob debitam obedientiam eidem Sacrae Congregationi, cujus Decreta vim legis habent. Coton. lib. . controv. u. s. neq; sunt approbandi Doctores adhuc afferentes, possie administrari Communionem in die Parasceve etiam sanis , cum contra. rium bis declaraverit Sae. Rituum Congregatio, cui tandem se submisit Diana in dια rom. . tract. . resol. 6. n. A. in fae, ibi, V
rum sum ιιι dιct 3 declarationibus, ego nune ex imo ιn feria sexta Paraseedo non esse administrandam Eutharist ιam, nisi infirmis. Respondetur ad Quartum , Mimam Sabbati sancti olim de nocte soluminmodo cantari consuevisse, non autem de die. Nam etiam Hebraei vigilabant in no- i
cte ante primum diem Paschae Azymo rum , quae Nox appellabatur iam olyLel scimunim , idest Nox Uigiliarum, teste
Iulio Mauroeeno in cit. vere ma delia Feripae. a. cap. r. in principio. Incertum est autem an pro ea cantanda expectaretur medium noctis, vel ipsius noctis initium; t si quidem Emin. Card. Bona Rer. LIIurgie. lib. I. esρ. 1 l. sub N. q. contendit probare, quod expectabatur medium noctis Sabbati sancti pro eantanda Mita ex S. Hieronymo in Harib. eap. as. &. Tertullian. lib. a. ad Uxorem cap. q. quod etiam docet Durand. in Rat. Dιυι n. Qic. lib. o. cap. 78. E contra Emin. Card. de Lugo De saream. Euebar. diis. 2 o. an, I 6. oeseqq. astruit,
Missam Sabbati sancti ab antiquis solitam decantari statim post occasum Solis, & siein principio noctis, unde n. rge insert ;vltra Mimam illam solemnem, presbyteros potuisse, & solitos fuisse, Missas privatas celebrare. At quidquid sit de hora, in qua celebratur Missia in nocte Sabbati sancti, verisimile est enim quod antiquissi.
122쪽
Decis XU. Ad Martii Cas. Ρrud.
mis temporibus, sin quibus serventes erant si deles erga Redemptionis Mysteria in non statim post occasum solis, sed tardius inciperent officia celebrare; cumque, & nedictio Ignis, Incens , dc Ceret non cur-sm, sed devote fieret, sensusque mysticus Sacrarum illarum Coeremoniarum explanaretur populo , dc Catechumeni baptizarentur , medietas noctis appropinquaret, dum Missa decantaretur. Qu5d autem praeter Missam solemnem recitarentur eadem nocte aliae Missae privatae testatur Nicrologus , qui vivebat Λnnoro 7. teste Cardin. Bellarmin. de script rib. Ecclesiastie. quem allegat Card. de Lugo eis. δίρ. 2 . num. r8. Et quod administraretur Eutharistia devotis personis, eam petentibus, eadem nocte Sabbati sancti , demonstrat ipse Emin. Card. Bona d. II east. I. num. 4. ex Theodoro Balsamone qui vivebat Anno ris . in can. 9 O. Trullano seribente et Christanos religios-rea toto illo Sabbato in Eeessa maneres litor , ει sexta noctis hora, dest meina
nocte divinis Sacramentis communIcare.
Neque obstat , quod in Missa Sabbati
sancti non cantetur Uersus, seu Antiphona Communio, sed omittatur, eo quia nullus alius communicabat, praeter celebrantem; ut autumant Gavantus, dc Macer supra allegati; nam haec consequentia negatur; & respondetur, non cantari Anti-I 6 phonam Communio, quia illa est signum laetitiae ex doctrina ejusdem Gavanti inmmea expositione Hisae pari. a. tu. 26.
N. 28. nondum autem advenit laetitiae tem
pus Resurrectionis Domini; iuxta illud ad GPerum demorabitur fetus, es ad Matutinum laetitia . Psal. a . Etenim Domi-
27 ous Noster IESUS CHRISTUS surre.
xit , mortuis, non in media nocte, sed summo mane, & in Λurora; illucescente die Domini eo. ut ex SS. Patrum testiminniis probat Barradas in Concorae Evano gel. rom. q. lib. 8, cap. . Torniel. ad Ann. Mundi 4o8 . num. 28. & Menoch. immia Christi lib. g. cap. r. num. . qui ita Ee-Hesiam prosteri observat in Hymno illo
Dominiere ad Laudes: Aurora Caelum pumarat esse.
Patrum senatum liberum Educit ad vitae iubar. Et quamvis omittatur Λntiphona Gmmunio durante per totam noctem maerore
Passionis Christi, & ejus loco intonentur statim Vesperae, ut in Missali, nihilominus ex oratione quae cantatur post Magnificat, desumitur, fuisse administratam Sacram Communionem etiam aliis a celebrante ; dieitur enim in illa, spiritum nobis Domine tuae ebaritatis infunde, ut quos sacramentis P ebalibus satiasti , tua facias pietate concordes. Ecee, quod Ecclesia testatur, non unum celebrantem
tantlim, sed plures fideles, praeter illum, fuisse Saeramentis Paschalibus satiatos , id est Eucharistia resectos; loquitur enim Ecclesia in plurali, quia plures supponit eommunieade in eadem Missa, & posse
Ad Muintum tandem argumentum conistrarium , quod fina datur in consuetudine universali non administrandi fidelibus Eucharistiam in die Sabbati sancti ; respondetur, non obstare, tum quia in pluribusrielesiis extat consuetudo particularis communieandi fideles magis devotos, Eu- Igeharistiam in Sabbato sancto petentes; ut, praeter attestationes Doctorum tenentium affirmatiπam opinionem in hoc quaesito, ego vidi per annos quadraginta , dc ultra
in Ecclesia Divii Thomae Magyris hujus Civitatis Paduae; & de Iure Consuetudo I
particularis praesertur generali. Rota coinram Ubaldo decis go. num. 7. dc coram Caedin. Cava ler. Gef. 9 1. Num. 3. Tum etiam quia in facultativis non usus non nocet, & consuetudo negativa non praejudieat. Postius de Hanui. observat. 38. 2 Eminent. Card. de Luca de Pr em nen. diis scur . 3o. πum. 7. Et quamvis tempus proprium laetitiae ψ dc convivii Paschalis sit in Dominica Resurrectionis , nihilominus cum Sancta Mater Ecclesia praeveniat in offieio iplum tempus laetitiae, possumus praevenire accipiendo dona , quae dantur tempore ipsius laetitiae: favores enim sunt ampliandi. I. Cum quidam , f. de liber. e post bum. Barbos axiom. 96. uum. ε. Ex quibus praeserenda censetur opinio arassi ris
123쪽
ρα Decis. XVI. Ad Aprilis QuaesΙ.
affirmativa in hujus casus Prudentialis resolutione , donee aliud terminetur a S. Rituum Congregatione ; congruum est enim favere fidelium devotioni, quae est Religionis actus. s. TMm. a. a. quaest. 8a. art. a. & Emin. Cardi n. de Laurata in I. sent. rom. a. de Uuιutibus in revere, diis.
Ad Aprilis Quaesitum primum. a RGUMENTU H,
sae circa formam Consecrationis Corporis Christi, me est Corpurmeum. Una ex Theologis volentibus , eam incipere debere a Verbis : Qui pridie . quam par retur. Altera ex Canonistis dicentibus , esse de forma etiam illa Verba: Acri re 'comedite. Te tia ex βcripturistis, opinantibus, praeter verba, requiri etiam B nedictionem . Quarta ex Philotaphis, secundlim quos non videtur , posse tamam proferri a multis simul consecrantibus eamdem materiam, ut sit in ordinatione Sacerdotum, & consecratione Episcopi . Reseruntur plures eruditiones Ecclesiasticae. Resolvuntur objecta, & firmatur, formam praedictam consiste. re in iisdem quatuor Verbis: Hoc
clervs Patavinus tm eat viris doctis ua Uerba: sui pridie, quam pateretur, an sint de sentia consecratio vis δs Benedictio Hostiae aute consecrationem, an fit de essent Mys Cbrsus an sola benedict/one tonse a verit Eutharistiam eg Causae plures rotatis non possunt eo
eurrere ad eumdem numero effectum
ro Enim dictio non est de essent a in eou.
it Hispani disse ter proferunt T post s.
a a Verba recitat va non consecrant.
a 3 Christur eo steravit Eucharistiam proinferendo Verba formae.r Benedictio accipitur pro consecratio
1 Christur an eonsecraverit , qua Gfuit in Castello Emmaus ρr6 Christus dicto, ω facto voluit instruere messam e rea Euebarisiam . Ir Pres υνι plures μαι eonsecrando
dicantur ea ae part ater . I 8 Presbyteνι nisi teν ordinatι dum com mun1eantvν ab Episcopo, non dicituν Confiteor. Is Cardinales olim tonsecrabaal fimat eandem Hostiam eum Papa. ao Canonici olim eoncelebrabant cum Dioscopo. 2 Periculum praeventionis Episcem in
consteratione eum nodver ordimati .
23 Intentio Ministes non potest Doenae re vim verborum formae in Euchaisjistia. 23 Presbyter notiter ordinatι evrent -- frere Uerba consecrationis mul cum Episcopo. x Posequatuι verba pro sacerdotibus πμ. ter ordinatis censecrantibu unatum Episcopo. a s Caeremoniarum Μagistri obligatio, dum
ordinantur novι sacerdotes .a6 Presbyteri dum ordinantur, ne distent multum ab altari.
124쪽
Deeis. XVI. Ad Aprilis QuaesΙ.
Auae H Forma eonsecration 1s Corpo. νιι CHRISTI ιn Eucharistia Ixerunt omnes formam consecrati.
I I his Corporis CHRISTI consistere
in illis quatuor verbis HOC EST COR PUS. MEUM ut ex Concilio FAνentino in Decreto Eugenjι IV. ω ex Catbectismo Romana sect. is . de Eucb. Siquidem haec verba prolata a Sacerdote in persona Chri . ni essieiunt id, duod significant ἱ se ilicet conversionem substantiae panis in Corpus Christi, qui hane vim, & virtutem Pra dictis Verbis attribuit, eam ipse primum hoc Divinum Sacramentum lui Corporis iisdem Uerbis instituit, atque consecravi I & per hane formam conficitur Corpus Christi, non solam si ab uno tantum Sa- Cerdote proseratur super materiam ; sed etiamsi h pluribus simul ut fit in conse. eratione Episcopi novi, & in collatione ordinis Presbyteratus ἱ novi enim Presbyteri concelebrant cum Λntistite ordinanis
te & novus Episcopus cum Episco
consecratore, ut constat ex Pontificali Ro. mano , dc docent S. Thom. 3. pari. quaest. 8a. art. . Mastrius in o. sent. diis. I. u. s. ω in Theolog. Moral. d. D. 38. n. 4 . Solus in eod. lib. s. 33. art. 3. Emin. Card de
. Et Diana Coordinatus tom. react. 8.recolat. 89. 9 O. et s . quae residet in anti. quo ρaνδ. I . Oract. I. resolui. pariter 8s.
Λt ouatuor dissicultates reperi invectas contra hane responsionem. Unam a Theologis , alteram a Canon istis, tertiam a Seri. pluristis ; quartam h Philosophis; Emi-3 cat enim Clerus Patavinus ingenti horum
Prima docuitas Theologorum fuit ista: Hae e verba HOC EST COR Pu SMEUM prolata a Sacerdote significant
corpus ipsius Sacerdotis, non autem Corpus CHRISTI . Ergo illa verba non con-4 stituunt integram formam ἱ ideoque de ejusdem formae essentia, dc integritate videntur esse alia verba praecedentia, videli-eet : sui pridie, quam ρMeretur , acce- ριι panem in sanctas, ac venerabiler manus suas, oe elevatis ocutis in Caelum ad te Patrem suum omnipotentem , tabique gratias agens benedixit, fregit, deditque discipuδει μιι dicens: atavi re, ει manis ducate ea Me omnes; HOC EST ENIM CORPUS HEUH. Igitur haec Omaia Petis ba unita simul denotant id, quod consecratur, esse Corpus CHRISTI, non autem Sacerdotis consecrantis, ut autumat Scotus in ε. dist. 8. quaest. a. Λngelus in summa Verb. Eucharist ιa numer. 14. P
squalig. in saera Μorali doctrina disp. 9 s. num. . Idem adstipulatur Rubrica Misi salis Romani de defectib. . celebrat. ΜIssar. occurr. F. I. n. 6. ubi praecipit, quod si deprehendatur desectus panis post sumptionem Sanguinis, προηι debet rursus novus panis v vinum eum aqua, o facta prius oblatione, ut supra saeerdos cons creι , incistiendo ab illis veνbis e s I PRIDIE, dcc.
Secunda di euhar Canon istarum desumitur ex tex. in Can. Nou omvis Panis, ssi. de Conse. dist. a. ubi dicitur: Non omnis Pa πιι , sed acestens besedactionem Cbriis
βι sis Corpus Choisti. Et Glossa explieans o Benedictionem subdit e Institutam is
Christo, quae est: aecipite. ει eomedite, hoe est Comus meum. Confirmatur ex S. Ambros I. 4. de sacram. c. 4. qui ita dicit ἔCum venitur, ut eonficiatur sacramentum, sacerdos non propriis sermonibus , sed remane utitur Christi dicens e accipite, efcomedite, me est corpus meum. Ergon cessaria sunt verba praecedentia, Per quae
Sacerdos loquens in persona Christi, con- seerando signifieat Corpus Christi. Tertis discultar Scripturi itarum suit; quod Christus Dominus videtur conse. serasse suum Corpus sub specie Panis, non Verbis formae praedictae . sed sola benedictione I die uni enim Evangelistae, quod be-xedixit, ct fregit, deditque discipulis suis
dicens: Aee ire, ει manducate, me est Comus meum , consecratum scilicet a te haec verba. Hine etiam habetur Lue. 24. quod Salvator recumbens cum duo. bus discipulis euntibus in Emmaus. Acce
ριι panem; is benedixit , fruit, e
125쪽
porrigebat illis, idest suum Corpus, quod ibi consecravit per solam benedictionem.
tio Domini est y Ergo per solam benedictionem fit consecratio Corporis Christi; re ita videtur fuisse de mente Innooemii III. lib. 4. de saevo altaνιι insterio east. 6. In his verbis: sane potest dici, quὸdChν stus virtute divina eonfecit, Θ postea formam expressi, sub qua posterι benedicerent. Ipse namque pro se usrture propria
fenedixit, uor autem illa mirtute, quam avidit verb13. Ergo Christus non consecravit verbis, sed Divina virtute praecedenter ad verborum prolationem. suarta di cultas r Philosophorum est P talis. Si plures Sacerdotes simul proferant Uerba consecrationis, nihil videntur agere; ratio est, quia repugnat, plures causas totales concurrere ad eumdem numero effectum, & necesse est, ut ipse effectus multiplicetur , sicut multiplices sunt
influxus a causis totalibus provenientes , quae producunt effectum ut disserit Col. Ieg. compluten. Bb. a. Pbscor. ιθ rs. n. II. P. Nicolaus Arnei in eodem lib. a. Phrst cor. quaest. 6. art. 3. & Mastrius disp. 3. PMficor. quaest. 3. art. a. His tamen minim8 obstantibus vera est
responsio data ad Quaesitum; scilicet, se mam Consecrationis Corporis Christi consistere in his quatuor Uerbis tantom:
HOC EST CORPUS MEUM . Neque subsistit prima dissicultas a Theologis
invecta, quamvis enim haec verba prolata sine aliis verbis praecedentibus videantur ex sui natura significare eorpus Sacerdotis proserentis ἔ nihilominus, quia Saeerdos
com illa profert, intendit Corpus Christi, 2 ideirco significant Corpus Christi, & non eorpus Sacerdotis; Sacerdos enim loquitur in persona Christi, & profert illa verba tamquam insituta ab ipso Christo, eum intentione essiciendi id , quod instituit Christus; ut ex doctrina S. Thomae, S.
Bonaventurae, Λ lensis, Talareti, & alio rum Scotistarum adstruit Mastrius in ε. yent. disp. 3. quaest. 6. an. T. ω a. ad Uer tens , contrarium scripsisse Motum disputationis gratia, non ut firmaret se in illa
opinione. Cui nihil favet Rubriea Missa-
Iis, nam ordinat, ut reassumatur cons
eratio ab illis verbis: suι ρνι Gem. non tanquam consterat lonis , sed dispositivis ad consecrationem. Praeterquamquod illa Verba : sui pridie quam pareretur erc. non nominant personam Christi; & opus esset altieis repetere Canonem, si necessario desumendus foret sensus verborum formae a Verbis praeeedentibus, ut legere scientibus manifest/ patet. Itaque Verba spraecedentia sunt de praeeepto Ecelesiae, non autem deessentia eonsecraticinis, neque de serma, prout neque θ Enim, ut passim notant omnes Scholastici, dc Vo.ralistae. S. Thomas d. stari. 3. quaest. 78.
ubi ait: Particulam Enim sine petrato Iomortali omitti , praeciso contemptu, eκ materiae parvitate; dc n. r . ex Noto ad dit , valid/ consecrare Sacerdotem ex desectu linguae dicentem es, pro est, &m π, 11 Pro meum; nam Hispant ex dissicultate linguae non bene proferunt T, post S, neque M , in fine syllabae.
Ad seeundam dissicultatem Canon Istarum respondet Suarra de Euehar. disput. s. sin. r. & Reginal. 1π Prax aρ. sis n. go. Glossam reserre Verba concernentia se Ulam Eucharistiae, & sunt illa : Aeeν te, re Comedite. Et concernentia sormam Consecrationis, & sunt ista: me est Coν-put meum. Itaque Verba secipite, et Co
medite non concernunt formam Consecrationis; & hine est quod a S. Luca fuerunt
omissa, ait enim east. 11. Et aecepto Pane
gratiar erit, is fregit, oe dedit eιν di. cen3 r me es ramur meum. Ad auctoritatem autem S. Ambrosii respondet Mais strius incit. δίρ. 3. nu. 47. his verbis: F. ambrosium illa verba addueere, quia Dcὸι non fini de necessitate consecrationis , ad- hae tamen sunt de nece ate praecepti,
ut pupra dictum est er idem ambro stverba illa alibi praetremisi r ulterius advertit idem Μastrius tu sua TMMogis
126쪽
Decis. XVI. Ad Aprilis Quaes I.
qu6d Saeerdos profert reditativὸ verba illa: sui pridis quam patereιur Sc. Profert autem Agnificative illa Verba: me es 3 Corpus meum. Certum est autem Verbis recitativis, & per viam historiae prolatis non consecrari Hostiam, sed tantummodo per Verba significativa. Λd tertiam dissicultatem Scripturistarum respondet Gone .d. tom. s. de Eu.har. diis. 7. n. s. concedens, suilla opinionem
Innoceoti Tertiι, sed tanquam privati lamctoris, item Mayri, Catharini, & alio. rum, quorum fundamenta congerit, sed non retinet Salmerontom 9. tract. 3. quod Christus consecraverit suum Corpus absque Verbis per excellentiam suae patestatis. Sed contrarium est tenendum, ut docent SS. Patres relati ibidem 1 Goneto uidelicet Tertullian. lib. 4. eoutra Marcion. ante fi nem . ubi ait et aceestrum panem, oe d
ciι . Hoc est Comur meum, dicendo. Item S. Cyprian. de Caena Dom1M e summus sacerdos panem profert. Est mnum, Hoc est, inquit, Corpus meum. Pariter S. Λm-hros. relatus de Coclem. dist. a. east. Panit , ait : Cum stanem aec meus inceret, me est Comus meum, planὸ monstratur, Verisbam illud operatariam fuisse, & aliis omisi sis haee veritas reperit ur deelsa a sacro WMentino Cauettio sess. εἶ. ea . r. ibi r uotquot in vera Christi Ecclesia fuerunt, quι de II. εω sacramesto disseruerunt, apertissmὸ professi sunt, Me tam admι--ltis saeramentum ultima Carua Re demst orem nostrum instituisse , cam post Panιν, Vimque Maedictionem , se suum ipsius Corpus siIis praebere, se suum Fau-xuinem inotetur disertis, ae perspicuis verbis testatus est. suae verba a sanctu Evampelistis commemora a. ει ὰ D. Pa Io postea repetita, sian pram am illam , is apertissmam figm eatisnem praes e-νant . fecundum quam a Patr bur iste
Iecta sunt ι indignissmum sanὸ flagitium
Ee.lsae susum detorquerι . Igitur cum Christus Dominus de status sit, post beneη dictionem Panis . & Ulni instituisse suum Corpus , & Sanguinem disertis .ae perspicuis Verbis, idest determinatis,& elare exprimentibus Corpus suum , neque alia verba diserta determinata ,& manifestὰ exprimentia Corpus suum habeantur, nisi illa me est Comus meum, constat his verbis 1 Salvatore fuisse conis secratum sub specie.Panis Corpus suum; ut hene coneludit Eminenti sis. Cardi n. da Lauraea de Eucharist. dιθ. s. num. Iget seqq. ubi alia argumenta cumulat, &congruentias huius veritatis annectit. Neque obstat, quod per benedictionem tantam videatur hoc Sacramentum instio tutum , quia ut habetur in cit. Decreto Cancit. Dic suit institutum post benedictionem; de institutis facta suit per verba, ut testatur S. Λmbrosius relaturaneast. Reis 'vera 69. de Conscr. ιβ. a. veν sus finem, ita dieens: suod si tantum valuit luma
ua benedictis, ut naturam converteret ,
quid dicimus de ipsa consecratione Dimona , ubι Verba ipsa Domιαι Salvatoris operanturi Ergo benedictio accipitur pro τε coniseratione, quae fit per Uerba Salva. toris, idest me est Comus meum ' ut d eet S. Bonaventura ιn dist. g. par. r. art. a. quaest. 3. ad intim. quem citat, & sequitur Eminent. Card. de Lauraea d. diis. s. num. 19s. Idem sentit Eminent. Card. pilaechius Controversia seranda , domneda. Eaebar. suaest. Untea s. r. Et coneordat S. Tho. lis. 4 super illis Uerbis Λpostoli t. Cor. ro. Calis benedictionis, cui benedicimur: quae se ab Λngelico declarantur, videlicet , Cuι bene icimur , ιdest, quem uos saeerdotes tonsecramus. Nee eoncludit factum Christi resuscitati eum discipulis in Emimos . nam mul- Iti DP. tenent, tune Christum non conserierasse suum Corpus , sed porrexisse Panem simplieiter de more , se benedictum; vel si ibi consteit Eueharistiam , usum suisse Uerbis sermae jam insti tutae.
quamvis Evangelista brevitalia gratia ea omiseris, ut respondet Gonet. d. stom. s. QD. et: de Esebar ιβ π. I.
O linio Innocentii Tertii redere debet Cone illo Tridentino; nam sui diximus ita scripsit tanquam Dinoe privatus .
127쪽
95 Decis XVI. Ad Aprilis Quaef. I.
ut advertit Eminentiis Cardi n. de Lauraea d. ιθ. 1'. num. sa. & ratio contra In noeentium est manifesta ; quia Christus dicto, & facto voluit instruere, & informare suam Ecclesiam in consectione hujus admirabilis Saeramenti; E se voluit consecrare appositis Verbis, quibus ipsa Ee-elesia uteretur pro serma.
Quarta difficultas selecta ii Philosophis
quod pluνes Faeerriter videauIur non Ο ut coηcelebrare , ω eon ferrare eamdem materfamu vocatur gravis dissi. cultas, & quae torquet Doctorum hominum ingenia a Diana Coordinato lom. 4.re. g. res. 89. decerpta ex antiquo exst. 12. r. I. resol. 89. Et non absque ratione , est
enim hiceps, an stilicet praedicta simulta. nea consecratio fiat valiae . 6c an fiat tια-1ὰ. Caeterem quod plures simul Sacerdotes eamdem Hostiam tonsecrare pose sint, testantur communiter Seolastici, inter quos Emin. Card. de Laura a d. tom. I. In ε. Sent, vis a 4.art. 4. Malirius paritersn ε. sent. D. a. n. I s. Et in sua Teol gia Morali dismet 8 n. l. Pa squalig. ιu saera Μοran Din. disp. I O8. fect . . Gonet. d. ram. s. de Baptism disp. a. n. a T. er a a. Et alii plurimi, quos cumulat Uiana Cooris
dinatus d. e. q. tr. g. ref 89. 9 o. o 9 . Quibus , ex Philosophis , eonsentiunt idem Collegium Compluten. d. I. a. PME'. disp.
o. Ratio Philosophorum, de Theologo. rum est, quia plures Saeerdotes e celebrantes sunt eausae instrumenta Ies, mora. Ies, agentes in virtute causae principalis, qui est Christus, nihil autem repugnat in moralibus, ut plures musae totales produ- eant eundem numero effectum, ni si plures personae dignae concurrant cum suis - - preeibus ad obtinendam eandem numero gratiam . Praeterquamquod , ut docet mastrius a. disp. a n. 63. praedicti Sacerdotes possunt diet eausae partiales , quia licἐe quilibet Sacerdos esset causa totalis tonsterat lonis, s solus celebraretὲ tamen quia relebrando eum aliis pluribus, pendent omnes a principali eausa , quae est Christus, in eujus persona omnes proferunt verba Coniserationis I Ac cui ineonis secrando subordinantur ; ideirco censentur causae partiales eumdem effectum proinducentes, virtute causae principalis. id est Christi. Quod autem hare e celebratio, Ac simultanea consecratio fiat licit/,ὰ constat ex antiqua consuetudine, immo ex praecepto Sanctae Matris Ecclesiae , quae in Ponti seali Romano , approbato per Clementem octavum, Ac per urbanum pa-rster Octavum , in titulo De ordinatisae Presbyteνι; de in titulo De Consecratione Eιeθι in Episcostum mandat, ut Pontia
sex secretas morosὸ Oeat , ut ordinati ad sacerdotium possint uias eum eo dicere , debent enim ex consuetudine eoncelebrare , ω etiam verba eonsereationis proferre ἰ dc inde sit, ut ante communis nem eorumdem Presbyterorum noviter Igordinatorum non dicatur Confiteor, neque Hi fereatur , neque Indulgentiam , quia sunt eoneelebrantes, dc ea dixerunt a principio, ut observat Casta id. ιn Prax sacrar. Careemon. lib. 2. ρP. I s. cap. I. u. I . pag. 34 . In cujus consuetudinis antiquissimae probationem plures Canones, &auctoritates SS. Patrum refert Emin. Card. Bona Rerum Lita ιe. lib. r.e p. 38. n. 9. I
quibus demonstrat, olim Cardinales soliistos fuisse eoncelebrare eum Papa, dc eum ipso eamdem Hostiam consecrare , quod etiam notat Macer in meruex e. Uerb. Cardinalis ea. 6. pag. 3 26. Similiter omnes Canon leos consuevisse simul celebrare, & adi Corpus, ae Sanguinem Domini consecrare cum Episcopo ex Innoeentio lib. q. demster. Missae cap. a . refert Diana Cooris dinatus dict. tom. 4. traia. g. resolui. 9 1. ira Der quamvis hae tempestate usus servet, ut Canoniel Sacerdotes , Episcopo Pomtifiealia exerrente, assumant rant sim pia ne tam , recitent eum Episcopo Introitum,& alias partes Missae, Canone excepto, a quo abstinent, quia amplius non tonseis erant, ut olim faciebant unitim eum Episeopo; unum, de idem Sacrificium simul e scientes; quod tamen hactenus servatur a Graecis. Porro non levis est labor Theologorum pdc , ut ait Diana , eorum ingenia tor que ning, in excogitandis remediis contra incommoda, quae evenire possunt in hae
128쪽
Decis. XVI. Ad Aprilis Quaes. I.
concelebratione, Ac praecipu/ si unus prae. veniat alios in proferenda sorma consecrationis. Est enim manifestum periculum , quod alii committant Sacrilegium consecrando materiam iam consecratam, vel unus consecret Corpus , alius vero non
Corpus, sed Sanguinem; immo ipse Episcopus ordinator potest praeveniri in eonis secratione ab uno ex ordinatis; & se ipse nihil agat , non celebret , non conficiat
Eucharistiam ἱ dc eam postea sumat sub
utraque specie contra praeceptum Ecelesiae; ut considerat Emin. Card. de Laurae a a. disp. . art. q. num. I I. Emin. Cardin. de Lugo de Euebarist. disp. I. num 16 r. Lessus in opere Posthum. eodem tract. de Eucharist. art. a. Collegium Salmantieenta Theologia Μorat. de sacrament. Eucha rist. tract. q. cap. s. punct. I. Et Diana ordinatus d. resol. 89 9O. ως I.
Plurimi plurima dicunt. Ali , quod hi
Sacerdotes noviter ordinati debeant habere intentionem conditionatam , consecrandi tunc, quando Episcopus ipse eopsecrat, quamvis ipsi illum praeveniant in prolatione formae. Sed non est bonum remedium , quia intentio Ministri non potest suspendere effectum Sacramenti , quem causat forma Eonsecrationis in ultimo instanti prolationis Verborum. Alf , quod hie ordinati dicant formam consecrationis recitat me, non autem significative. idest absque intentione consecrandi. Sed hoc esset malum; quia concelebrant,& Ecelesia vult, quod Ac ipsi consterent.
Alii, quod non intendant consecrare, neque non consecrare . sed generaliter face.
re , quod Intendit Ecclesia. Sed non est rectum ; quia praecise debent intendere consecrationem . Alii alia dicunt , sed omnes se involvunt , ita ut neque seipsos intelligant, neque ipsi intelligi valeant ;vel ob obscuritatem , vel ob ambiguitatem, vel ob in subsistentiam remedii, quod proponunt , ut observare quisque poterit in ipsis earὸ inibus Theologiae, nempe in Cardinalibus de Lauro, oe de Lugo lo eis supracitatis. Mihi satius est, perpensis omnibus reo
mediis, amplecti illud practicum, &speculativum , quod suggerit Pasqualigus in
seqq videlicet, quod in Praxi curent Sacerdotes noviter ordinati proserre Verba consecrationis, quantum possibile est, simul eum Episcopo, det cum eκ prema intentione consecrandi eamdem Hostiam ,& eumdem Calicem una eum ipso Eplis scopo ; de hoe satis esse ; neque ulterius quaerendum circa supposita incommoda , examinata a Doctoribus , cessant enim omnia de per se , ea ratione , quia ut
ipse Pasqualigus speculatur Episcopus
est principalis consecrans, Sacerdotes autem ab eo ordinati, sunt accessorii in eadem consecratione ; forma autem cons
erationis , quam ipsi proserunt cum Eptiscopo, est moraliter adjuncta, & alligata cum illa, quam profert Episcopus; unde si , ut quamvis Verba Sacerdotum paulo ante compleantur, sive paulo post, quam illa Episcopi; censeatur esse morali inter simul, Ac constituere unitim eamdem consecrationem. Non me piget in gratiam Lectorum, transeribere verba Pasqualigi in est. Geis 422. ὰ num. q. quae sunt ista.
Ut autem tradita doctrina melius tene
nans est principatis consecrans p caeteri aurem sunt adjuncti, Θ accessorti. Ex quo a
dinati debeant sequi motum effudem ; ει quod etiam actio consereativa uniuscujuseque ex intentione Eeelsae , quae ιρμι υ scopo alu Vit, fit subordinata actioni eouisseerativae Episcopi; is proinde habeat ponere effectum eum dependentia ab amo πνconsecrativa Discopi. Ratione avrem hujus subordination s , omηes illi consecranter, quamvis singuli seor. sim fine suffficientes ad consecrandum , con
situunt unam adaequatam causam consecrativam ; sicut enim funt causa moratis con ferration13 - ita etiam uniuntur in unicam causam moralem, quia labentur per modum unius, cum ordinentur omnes ad eamdem
materiam coηsecrandam ; ει ad eumdem effectum consecrationis . In hac autem causa
Episcopus , seu principalis consereans se
sabet veluti forma dans unitatem, oe morum , quia caeteri omnes tu acuetuntur
129쪽
OS Decis. XVII. Ad Aprilis Quae i. II.
Ex hoe aut m fit, quod ex ιnstitatione Eeetesiae significatio forme consecrationis , quae est vis operatι- , seu potiar in aoperatio, quae est ab accessoνiis , fit ari juncta significationι verborum principalis consecrantιι , e velutι in alligata; unde ducitur ab ipsa ad eausandum ; ef ιdeo ponit effectum ut conjuncta significationi
principalis consecrantis , oe ut praestas sequens motum tuus. Et ideὸ sive verba paulo ante eo leav-rue , quam compleantur a princ*ali eon. secrante , sive pauia post, te entur esse moraliter simul ψω constituere unicam causam illius effectus, determinatam morat modo in inoprincipati consecrante s er coπ- sequester quilibet moraliter eouevrνιι ad e fectum consecrationis, qu a significatio verborum eujuslibet est unita moraliteν, exfmut significationi verborum princinalis cos.seerantis, sive in esse completo paulo ante
praecedat, sive paulo post subsequatur . quia
Me parvum discrimen non tollit simulta. rem moralem. Eorpus autem , es sanguisCbνsι ponitur sub speciebus, quando pri
mo completur figniscatιo verborum principalis eausterantis, tanquam ea , cui omnes aliae subdunturas Corollarii loco pro conclusione huius Quaesiti duo sunt colligenda notanda . Unum, quod Magistri Caeremoniarum in
ordinatione Sacerdotum, eos exact8 m neant proserre verba consecrationis Panis,& Calleis simul, dcunitim cum Episcopo. Λlterum, quod non permittant, eosdem noviter ordinatos Sacerdotes stare in nimia distantia ab Altari, ob doctrinam Bonac. as diis de Euebar. quaest. E. punct. 6. n. II. Et Thom. Tambur. de Iure Divino lib. . c. a. de Eucb. n. g. dicentium, incertissimum esse, an materia Eucharistiae consecretur Sacerdote distante per triginta passus.
Ad Λptilis Quaesitum lacundum. ARGUMENTUM.Agitur de forma Consecrationis Calicis . Plures Calices solitos su isse apponere I udaeos celebranistes Pascha ΛZymorum ostendi.
tur, atque eorum caeremoniae reseruntur . Notantur variae opiniones Theologorum circa se mam consecrationis Sanguinis;& firmatur, eam consistere in illis Uerbis : Hie est Calix Sanguinis mei. Vel, Hic est Sanguis meus. Redditur ratio . quare dicatur: His in Calix ἐ Et quare apposita sint reliqua verba consecrati nis, ut in Canone Missalis.
1 Iudaeorum mores , dum comedunt Agnum Paschalem primo die κυ-
a Iudaei plures benedictioses faciunt in
3 Cνucis signo an Christus benedixerit
panem, er vinum consecrandum in ultima caena pε Calices plures adbibebant Iudaeι in coena Paschali. 3 Forma eonsecration s sanguinis Do
6 Calicis Consecrationis verba an sint omnIa esentialia st Tres opinio
et Methonymia figura aceipit continent
8 Callela nomen cur Eectem adbibeat in consecratione D nguinis. 9 Verborum consecrationis Calleis significat sta
suae fit forma eonsecrationis Catiis cis , seu Sanguinis Cbristi. ΡRaemittendum et morem sui me , &nune esse Iudaeorum comedentium rcoenam Paschalem , primo die Azymorum post Vesperas , singulis commensa-l ibus calicem vino plenum praeparare , quem quater exhauriunt hoc ordine. Λnte Disitigod by Corale
130쪽
Decis. XVII. Ad Aprilis Q ades. II.
Ante Uesperas illius diei adornant do.
ra, idest eanistrum . in quo ponunt Agnum assum igne, re t is Seimurim, hoc est tres panes azymos, eodem die consectos, lactucas , aliasque herbas amaras . veluti cichoream , & intubum ; item scutellas duas, in una quarum sit acetum, in altera Charoseth, idest mixtura fructuum , dc aromatum, habens Oeciem cretae, seu calcis, in symbolum illius , quam struebant in AEgy pto; addentes sex traditione , sive superstitione Rabbino. rum) in eodem canistro pisces, ova, &nuces, cum Λ mygdalis . Facto vespere ponunt idem canit rum in mensa, in qua tot sunt calices vino pleni, quot sodales sedentes ad illam, cum pulvinari ad sini.
stram, cui inhaerent aliquantulum , ad denotandum antiquorum usum comedendi in lectis, seu ad innuendam libertatem,& requiem aequisitam in exitu Israel de AEgypto. Ouindecim sunt Caeremoniae, quas faciunt ad hanc Mensam, his vocibus collectae.
Et P Radeseb, hoe est benedictio, quia
benedictionem quandam recitant , dc statim ea licem evacuant, epotantes vinum .
Π chaet, id est isto, quia illico
D U Carpas , significatque res virides, herbas scilicet agrestes, quas d canistro desumunt, ac intingunt vel in aceto, vel inmixtura Charoseth supra dicta . V Iachatet, videlicet divisio, nam Paterfamilias dividit unum panem azymum , cujus medietas absconditur subtus ioba Ieam ad significandum, quod in exitu ab AEgypto detulerunt in mappis pastam crudam absque fermento. 'Tu ΜVbidb, scilicet narrarios nar rat enim Primus in mensa , quomodo eorum Patres manducabant in AEgypto
panem amictionis, sed inde educti. pol tesum Agni , potiti sunt libertate ; dc
omnes commensales canunt diversos Rhythmos, en unctantes plagas Pharaonis , &gratias a Deo Hebraeis e largitas; & interim prae gaudio extollunt eorum ea lices mero plenos, eosque bibendo evacuant
IX Roebeta, videlicet lotio, nam denuo manus lavant, exsuperstitiosa Rabbi. norum instructione. IX --νeti, Matetὰ, idest benedictιo secunda. Herus ςnim facta nova benedicta e brevi, frangit unum ex panibus integris, & alium jam ante dimidiatum; dc utriusque parum omnes mand cant . simul cum Agno a G. Maror, hoe est comestio lactucarum agrestium, intingendo illas in aceto. & m mixtura Charofrab. Corὰche, idest revolutio, quia fracto tertio pane azymo, &frustula ejus revoluta herbis praedictis . comeduntur ab omnibus, at io modica quantitate.
signiticans Uminio σem in mensa , mr- tantur enim cibi communes, quos cod. nantes edunt ad satietatem, & calices lae. tanter bibunt.
ex trahunt enim medium illum panem azymum, quem absconderant subtus mappam , & de eo omnes comedunt, quanis tum est unica oliva.
I Eareeb, scilicet bene victio, nam
replent iterum calices vino, lavant manus, benedicunt Deo pro gratiarum acti
ne, dc bibunt, flectentes humerum , de eaput ad pulvinar . di I Haliel, idest recitatio Psalm rum sex, quorum primum est in extra Israel de AEgypto. Et denub implent cyathos mero, de mimo completo, attollentes calices ipsos, maledicunt populo Christiano, eum appellantes z u Gboim invehentes in ipsum verba Psalmi ε 3.
fundo iram laam ingento, quae re non noverunt , ει ιn regna, quae nomen tuum
2 a Nirteta , nempe ameu, amen.
fiat, fiat; dc in hac spe bibunt illi imo
calicem vini, adhaerentes, ut antea, suo pulvinari, Zc surgentes, coena dormitum vadunt. His caeremoniis utuntur Iudaei in vigilia Pasthae, dum incipiunt panes azymos, de agnum Paschalem manduca. re, ut latilis narrat Iulius Ma-ocenus, olim Rabbinus, in ei lato opere ma delia