장음표시 사용
91쪽
His praesuppositis fatild probatur
33 CHRISTUM DOMINUM instituisse
SS. Eucharistiam in Pane azymo; si quidem id egit die decimaquarta primi Men. sis ad Vesperam; quando comedendus erat Agnus , ct prohibitum erat fermentum iuxta supranotatas scripturas. Id testantur expresia omnes Evangelistae . Nam F.
morum aceraserunt discipuis adb esum, virentes : Ubι Us paremus tibι comedere Paseba ρ Sed Pastha comedebatur die de. cimaquarta primi.mensis ad vesperam ;&tune ineipiebat primus dies legalis aZymorum. Deinde: Et feeerant distipuis frui constituit illis Iesus , Θ paraverunt Pascha, Vespera autem facta discumbebat eum duodeefm distimus suis. Et paulo
inserius e Camantibus autem eis accepit
Iesus panem , er benedixit, ae fregit rdedisque distipulis suis, ef ait et aceιρι-
te , e .eomemte , Hoc est Corpuν meum . At in hoe Uespere ut notatum est, panis sermentatus haberi non poterat. Ergo Dominus IESUS eonsecravit Corpus
suum in pane Azymo. Pariter S. Μarcus Evangelii a east. r . ra. scribit: Et ρνι- mo die Azymorum, quando Pascha imm labant , Heaut et disci D, quo vis emmu 3, ω paremus is , ut maudaces Pinsebaρ Et facta praeparatione sequitur: V spere autem facto, venit eum isodecim , er discumbentibus eis, ει mandueantitas ait IESUs, se ab uno ex eis esse tradenodum ; Deinde i Et manducantibus illis, accepit IEsus panem , er benedicent se ait, es dedit eis , is ait r sumite, me est Corpus meum. Similites S. Evangelicta Lucas eap. 2 . ita narrat: Venit auo em dies Azrmorum , n qua necesse erat oretis Pascha r Ergo die decima quarta Mensa primi ad vesperam. Sequitur te-aetus r Et p*aversur Pascha . Et cum facta effer hora , viscabuit er duodecim Apostoli eum eo; er ait illis r desiderio δε- fide οι hae Pascha manducare vobiscum, antequam par M. Subinde r is accepto pane , gratias egit, er stetit, er dedit eu duens r me est Cremus meum, quod pro vobis datur, hae facite is meam cstm. memoratisvem . Tamdem S. Ioannes E- νvangelista notat coenam pasehalem factam a Domino cum discipulis Ante diem festum Paschae. Ioan. 33. r. Sed dies sest Paschae erat dies decimus quintus mensis o Exod. 12. ω Levit. 23. supra relatis. Ergo concludentissimd constat , Salvat rem nostrum Sanctissimam Eutharistiam confecisse luna, seu die deeimaquarta primi Mensis , post illius diei seeunda, Uespe. ras, quae erant primae Uesperae diei deei. maequintae, festivae, tanquam primae ex septem diebus azymorum: eumque dicto Vespere lunae decimae quartae prohibitus esset Panis fermentatus, totus Panis ΛΖymus suit in eoena; & in eodem Azymomum Corpus consecravit. Ita semper te. nuit , & tenet Ecelesia Latina , de hae veritate a SS. Λpostolis edocta , ut tradunt omnes Catholici Scriptores. S Thomas I pari. quis. 7 . art. q. er in A. Fent. distinct. tr. quaest. a. ιbid. S. Bonaventura are. R. quaest. . dc Scotus dist. 11. quaest. 6. Emin. Card. Bella . lib. de Euebarist. ωρ. 8. Cardin. Baronius in auualib. anu.
Christi 3 . Salianus ad annum Mund
4 86. num. s. o . Tornellius ad Hunc anuum 4 86. nu. 8. Et ex Scolasticis mois dernis Gonet. dict. tom. s. de Sacram. Eu ebar. d. viis. a. ar. s. Agudius de sacram. Euebarisiae pari. 4. e. a. nec non Emin. Cata. de Lauraea d. tom. 1 . in . Leut. diis.18. art. . atque Leonardus Lemus quaest. et . de saerament. Eucharast. art. q.
Caeterum orientalis Melesia, quae tu tur fermentatum , plurima huic veritati opponit. Primo. Dies ste , quo Dominus est occisus , non fuit sestus. Ergo non est Illocetius luna deeima quinta ; sed decima quarta; & ex hoe sequitur , Redemptorem eomedisse Pascha die decima tertia ad Vesperam , quo tempore erat lieitus
Panis fermentatus. Probant antecedens.
r. Quia Iudaei dixerant in Concilio , ese se quidem tradendum morti CHRDSTUM . sed non in die festo, ne forte tumultus feret 1n populo . Har. 16. . Quia diebus sestis prohihita erant Iudicia ; AC eo die x s. Mensis Iudaei accusarum, Eccondemnarunt Chrillum. 3. Quia in die sesto non erat licitum emere, dc vendem
92쪽
re, sed eodem die mortis Domini Iosephemit Sindonem Hare. I s. Et Mulieres pa-Faverunt aromata. Luc. 23. Sed respondetur ad Primum , timuisse quidem Iudaeos in Concilio, ne fieret tumultus in populo, si Christus detineretur in die se. no; sed eum Iudas obtulisset, se eum no- traditurum, cessavit timor, & in die festo morti tradiderunt. Ita Lemus inopere Posthum. de Sacram. Euch r. a. e. 7 . u.
o. in fine. Λd Secundum respondetur , Non constare eκ scriptura, actus Iudiciales in sesto suisse prohibitos: & quatenus emet prohibitio, ludaei praevaricare legem
non timuerunt, parati innocentem occidere. Gonet. d. dio 2. n. A. ad suor-rum . de Lessius ubι supra a. n. 2 . in . Ad Tertium respondetur: Emptionem , & venditionem pro operibus misericordiae non suisse prohibitam in die festo, prout erat mortuum sepelire . Sanctus Thom.
ubi supra ιη 4. dist. I a. quaest. . Eminent. Card. Baron. anno I n. 3I exemplificans de Tobia eap. a. & de circumcisione, quae sebat etiam in die sesto. Λgudius d. tract.
de sacram. Euchar. payl. 6. cap. 1 . an. 12.
ssus non sit mortuus decima quinta Luna Mensis primi, sed decima quarta, eo quia de Iudaeis dieitur , quod in die Passionis Domini, i ps Non 1mrojerun n Praetorium , ut πon contaminarentur ἰ sed ut manducarent Pascha. Ioan. 18. 23. Et quod erat Paraleeve Pascha. Ioau. s.
I . Heli Praeparatio, seu Vigilia Paschae; Et insteterunt apud Pilatum, ne remanerent in Cruce corpora Sabbato , Erat enim magnus dies ille sabbaιι. Ioau. Is . 3t. Ex quibus inserunt Graeci eam diem, qua Christus mortuus est, fuisse decimam quartam, in cuius Uespera Pascha manducandum erat , & incipiebat prohibitio panis sermentati; & per consequens Redemptorem instituisse Eutharistiam ant cedenti die ad Uesperam, in qua adhuc aerat licitus Panis sermentatus; idest luna
Unic' .rei ponsione evaeuant supradicta objecta Lyranus, Paulus Burgensis, Ca-
therinus, & alii quos citant, sed non se-
quuntur Lemus a. q. et . n. 12. & GOnet. a. d/D. 2. n. l. dicendo quod Judaei ex suorum Rabbinurum doctrina, ct dispensatione distulerant commestionem Agni ad Vesperam diei Veneris decimiquinti ;ita ut prima dies azymorum fuit pro ipsis dies Sabbati; qui propterea dicebatur Magnus ob duplicem solemnitatem, & quia erat Sabbatum, & quia erat primus dies aetamorum; Λt Salvator noster juxta Ie .gem manducavit Pascha in vespere diei scivis praecedentis, ut supra probavimus. Haec responsio non est spernenda, ut infra videbimus. Caeterum, quia pluribus Doctoribus non arridet, cum eis non videatur innixa s lido fundamento; respondent, quod Iudaei
non introderunt tu Praetorium, ne conta
manaremur , sed ut man eoent Pascha intelligentes pro b Pascha non esum Λgni, qui fuerat immolatus Uespere antecedemti , sed esum panis azymi, & aliarum victimarum Paschalium, quae Deo offer
tantur singulis illis septem diebus. Agu-dras ae pari. cap. n. 13. Praeterquam- quod omnes septem dies Λzymorum dicebantur Pascha , ut notat Barrad. in Iliis ner Fiιων. Israes lib. a cap. 1 a. u. 2 . ubi
allegat exemplum Herodis, qui cum careerasset S. Petrum in diebus azymorum volebat post Pascha producere eum Post D. AS. a. Pariter respondent, quod ea dies mortis Domini dicebatur Parasceve Paschae, idest dies Veneris fecunda Aet morum in qua Iudaei de more praepar bant cibos prosequenti die Sabbati ; &euhoe voeabulo nihil deducitur, quod deis monstret. Sabbatum sequens suisse primum diem Αχymorum, nam omnis sexta seria vocabatur Parasceves. Et non sne Mysterio in Evangeli postea vocatur Pa. rasceves Iudaeor. Ist. 19 42. ut sciremus esse solitum diem , quo Iudaei praeparabant necessaria prosequenti die Sabbati. Tandem insteterunt Iudaei, ne remanerent in Criace corpora sabbato , quia secundum legem suspensi in patibulo eadem die se.
peliendi erant. Deuter. 12. a 3. Dicebatur
autem Magnus dies illa sabbati . quia , praeter solitam Sabbatinam festivitatem , erat unus ex septem diebus azymis, in
93쪽
61 Decis. XI. Ad Martii Ouaef. L
quorum singulis victimae Deo mactabam
tur ; iuxta illud Deuter. 16. 2. Immolabιν Phase Domino Deo tuo de ovibus, er de bobus . Et a. Parat ρ. 33. g. Dederant saere dotibus ac faetendum Phase peto a commistim duo millia sexceata, oe boves
18... 3 a. Qui cum aliis supra allegatis firmant , esse veritatem irrefragabilem, quod
rat , non solvere legem, sed adimplere. Μatib. s. 17. manducavit Pascha cum di. scipulis suis, non luna decima tertia, sed luna decimaquarta post Vesperas illius diei, quando jam inceperat praeceptum legale Panis azymi, de in eo consecravit suum Sacratissimum Corpus. Ego autem supracitatorum D D. opinionem veneratus, dc eorum sufficientes responsiones ampleκus ἱ non essem difficilis in admittenda sententia, quae dicit, Imat daeorum Principes, Rabbinorum traditi nes sequutos, distulisse agni coenam legalem ad lunam decimamquintam post vesperam: idest sero diei Veneris Saracti, in
quo passus est FI LluS DEI, & primum
festum diem Azymorum esse celebratum, eo anno, ab eis luna decimasexta, idest die Sabbati sequentis. Moveor ad hane sententiam approbandam, auctoritate, e Ratione. De sumo auctoritatem ab omnibus DD.&SS. PP. qui eam docuerunt, quos citat Uasque2 diis. 172. eap. a. dc Mald 29 natus Mart. 16. inter quos S. Ioan. Chrys. Hom. 8 . in Ioan. de Rupertus Λ . ι. Exod. s. praecipue Nicol. de Lyra; qui primum fuit Rabbinus inter Iudaeos, ante quam ad fidem Christianam converteretur , dc ingrederetur Seraphicam Religi nem quam decoravit eruditissimis libris relatis 1 Card. Bellar. ob. de ser*t. Ecelsas
anno I EO. evi jungo moderna m quidem
alium Rabbinum, sed conversum ad Christianam fidem sub Pontificatu Alexandri VII. voeatum in Iudaismo famaelem Nab-miam Venetum: renatum vero salutari aqua
Baptismatis Iulium muroceuam Lectorem
tinguae Hebraicie in Collegio de Propogamaa F de Romana r qui in opere tuo Italico, typis dato Romae Λnn. r633. cujus Titulus Ma delia Fede mostrata a ID He
ds, ebe Uraeis in Galgala fece vi Veneris di la prima Pasqua, leonaeo, ebe si ruin
mn haveo a fare uel Luneia, Maerearia, e Venervi. His attentis relationibus de Rabbinica traditione transferendi Pascha , primumque festivum diem Azymorum insequentem diem, quando veniebat in seria
sexta, satis mihi videtur probabile, quod, anno Passionis Redemptoris Nostri . Princeps Iudaeorum, & Phariuei distulerint primum diem Paschalem ad diem Sabbati incedentes non seeundam praesertinptum legis Mosaycae , sed seeundum Calendarium Rabbinorum , de qu
rum numero cum fuerint tum seras Rntiquus , tum muroceuus iste m
deruus , dc uterque auestetur ita apud Iudaeos
94쪽
Decis XI. Ad Martii Quaes. I. 63
Iudaeos servari Iisdem est deserendum, iuxta Regulam Iuris, standum est peritis in a
te. t. r. in prine. f. de Ventre inistraen.
& omnes scribentes. De Probation. Menoch. cons III. n. s. ubi citat Neviran.M. s. Dis. Nupt. n. 69. dicentem, posse receis
di a reeepta Doctorum opinione ob dictum periti in arte . Coneordat Mastardus de
Probation. concl. II7 . infinitos DD. euis mulans, & declarans n. Eo. Regulam esse
insallibilem, quando ad minus periti sunt duo; iique boni nominis, ac famae, ut in
casu nostro. Rat One autem moveor ad tenendum,
qu6d Iudaei anno, & die Domini eae Pase
sonis, ideo non introierint Praetorium , ne
contaminarentur, sed ut manducarent P
stha post occasum solis ejusdem feriae siexistae; & sie distulerint primum diem Pascha. Iem ad diem Sabbati sequentis; nam dies
Penteeostes eodem anno venit in die D mlniea; si autem Pascha aut primus dies Paschalis, seu Axymorum misset celebratus a Iudaeis seria sexta, festivitas Pentec stes incidisset in diem Sabbatum . Pro intelis ligentia sciendum, quod Hebraei post Pa. stha Λ rumorum habebant aliud solemnisissimum Pascha , quod vocabatur Pentet stes, post dies quinquaginta a die prima azymorum; nam Pentreostes dieitur ὰ Pente, idest quinque; & acine, idest deeem, 2 2 quia quinquies decem dies sunt inter festum Reiurrect ionis ,& Pentemstes, computato utroque festo. Gloss. ιn Clem. Untea, si. Pentecostes . De Reliquιιν , est Venerat. Sanct. Celebrabant Iudaei Pentreosten inmemoriam legis datae a Deo per Moyse min Monte Sina , quinquagesima die post eorum egressum ab AEgypto S Leo Srem. 1. de Pentre. Beda Hom. Vig. ejusdem festi. S. Hier. mens ra. Rhahanus de insu. Cler.
merus horum quinquaginta dierum a die secundo Paschae azymorum inelusv/; &expleto primo die ejusdem Paschae aetymorum; in quo Israel exivit ab AEgypto. loquo quidem serendo die Αχymorum esseis rebatur in templo manipulus Primitiarum, ut his verbis praecipitur in Levitic. 23. 2 I. Numerabitis ah altero die Sabbatι idest festi primi Azymorum n quo obtulistis
manipulum Primitiaraem septem bebae madas plenas, usque ad Hieram inem ex pletionis hebaomadae fotimae, quinqua.
leberrimum , atque sanctissmum ἰ omne opus fretiis non facietis 1n eo. Igitur , videtur
dicendum, udaeos, anno quo CHRISTUS passus est, celebrasse Pascha, diemque primum Λ2ymorum, non seria sexta, ut ex
praeeepto legis tenebantur, sed Sabbato tu ta Rabbinorum traditionem ἔ quandoquidem post Sabbatum ecepit prima dies ex quinquaginta, qui denumerandi erant usque ad Pentecostem, de sic eo anno sestum Pen. tecostes venit die Dominico; de quo dubitare non liret; nam Ecclesia Catholica ab Apostolis edocta semper celebravit, Ec ce. Iebrat Pentecostem die Dominieo . Mottivum autem Rabbinorum transferendi misseha in diem Sabbat ,quando veniebat in se. rta sexta,rion fuit timor transgrediendi Sarutatum , colligendo spicas pro formando in nipulo Primitiarum, offerendo per Saceris dotes Deo in templo; ut innuere videtur
Barrad. tom. q. educordan Evangelis. tib. I . e. I. Uers non leve sumentum. Quia
illa mi Iechio spicarum erat a lege permissa , quemadmodu permittebatur inSabbato mactare vinimas pro Sacrifieiis; sed quia si ce. lebrabant Pascha azymorum die Lunae,aut die Mereurii festum Chepar stilicet expiationis,quod oeeurrebat in mense septimo,cadebat in diebus Veneris, de Dominicae rein spectivd, di se Iudaei sentiebant nimium inis commodum ob prohibitam in dictis diebus ciborum coctionem , & praeparationem ἐDisserebant vero Pascha ad Sabatum, si veniebat seria sexta ne sessum Scenosteriais
rem, hoc est Fabervaculorum veniret in Sabbato, in quo tenebantur eaedere ramos ex arboribus, ex Leviti praecepto Ga 3.
95쪽
οι Decis XI. Ad Martii Quetes. I.
smus in linguis, & plagis orientalibus, quas adivit missus ab Apostolica Sede, innio eruditissimo meroti κ. Verb. Pentrestia fleo cuius verba me delectat transcribere ad majorem Lectoris instructionem.
reorum eelebratur, in qua Hebrae traditio. nem legis a Deo Μo factam solemniter commemorabant . appellaIvν etiam ouinquag
fima, Festum Hebrimadum, Festium messes,
Festum Primittarum . Et penes Hebraeos incipiebant praedictι dies quinquagιata a fetunda dis flet morum numerar, a quo die Dicas merebam, ut Domino offerrent. In eo vero anno, in quo Redemptor noster mortem subierat, dies fecunda azymorum sabbato aetidreat; in qua die cum probibι- tum fit Hebraeis omne fervile opus , ideo in attreum diem, nempe Domin cum Resurrection a obtulerunt manipulum Lyiearum Hebraei; quod non fine providentiae Divinae mysterio occurrerat; nam man pulus ille , is altum elevatur c juxta eorum νιtum bcbristi Resuνremonia 33mbolum fust. Itaq; eo anno, tum ab Hebraeis principium eorum suinquagesimae numerari inc peret aDom14.Da;μ et am eorum Penterestes in Dominica concludebatur, eo morsur die , quo sustra fatrum Apostolorum Collegium spiritus sanctus defenderat . me enim pacto dubium a multis agitatum, solvitur ἰ quomodo, nimirum , eo anno 1. die Domin ea Hebraicum Pentecostes oecurrerat, apud Bellarmin. lib. 3. de Cultu sauctor. cap. 3. Helius tamen praedictum dubium, siRabbin eam obsereationem admitteremus, re-Diseretur; qua observat ove eavetur tu e rum Calendario, ne sumorum Pascha in te Lunae, Mercurii, at Veneris obsequentes rationes incidat. Non enim de die Lunae, aut inreurii celebrant praedictum Pa-Dha, nescilicet dira CNE PUR in Vene-
νυ , aut Dominicae diebus eadat. C-PUR Ru dem Remissisnem signifieat, quod
in septimo mense celebratu ν, in quo die coin uere, sui cibos praeparaere nequeunt, S
niae destinatus fit. Ita rue si in Lunae, NI Mercu νιι diebus Pascisa celebraretur, ea deret C NE PUR in Veneris, veI Dom nieae diebus, ει sequeretur , quad per biduum abstinerι debuissent a cibis, dum in Sabbato, vel antecede uteν ad CHE PUR, si caderet in Dominica, vel subsequenter , fi dem in die Veneris veniret, cibos ρν gra
subterfugiant ulterius Pascha in die V neris notetur ne eadens postmodum fusabbato primus scenopegiarum dies , prae
termittere tenerentur, ramos ex arboribus
eaedere, eum fit opus servile, ω in sabbato probibuum . uam ex eap. a, Levitie , in prima die scenopegiaepraescrwitar eis talis Famorum caesura, ut dictum est in dictiοηe Hos ANNA . . In anno igitur, ιn quo passus es C BRDsTUs, juxta lunarem eomputum Hebrai. tum , Pasiba venerat in die Veneris , quem admodum idem Redemptor observaveraι, qui Rabbinicas traditiones minimς curans, agnum comederat ιn die Iovis ad Vesperas
scha n die sabbatι celebrarunt, ne illud ex adductis observationibus in diem Veneris incideret , Ο Gὸ comestio agnι Hebraica ad
caenam Veneris facta fuit; in quo die, ut I O AN N E s Evangelista eap x8. Vers.
g. bem notavit: Iunon introierunt in Praetorio, idest in die Veneris , quando nempe CHRINTUS pat ebatuν , quia in illis Vesperis mavduratuνι erat agnum Paschatem . ideoque subdit, ut non contaminareum tur , sed ut manduearem Pascha. Idemque manifestavit idem Evangelista, quod tale Parasceve Pascha non erat juxta Mof eam institutionem. ει apostolicam observationem ἰ nam CURIIT Us cum apostolis pνidie, quam pateretur, idest, tu Iovis die a coenam, eomestionem Qui relebraveναν έ ιlla autemposticipata celebratio misbraeorum Rabbinieafareat. Paucis omissis sequitur. suae tria tio, sistro vera habeatur, dicendum necesse est , qu/d manipulas spica rem kn die Domin eo tune oblatus fulseset , eum Pascha in die sabbati celebrata esset. Iuae responsio metis consona νι-
96쪽
Decis XI. Ad Martii Quae s. I. 65
ἀetur; non evim pro divina oblatioηe ρνο- Bibitum erat Dicas colligere , messemque exercere in die sabbati; cum in ordine ad faerifieandam permissum quidem fit servι- is opus in eodem sabbato; sicut ει pro sa-erse o macta6 Victimas licitum erat: μι-
ma igitur opinio absque suppositι funda
In eodem autem die, notetur & hoe Divinae Providentiae arcanum in quo penes Hebraeos , propter festum Penteeo lis recens frumentum Domino offerebatur ,
sub eadem frumenti specie CORPUS CHRISTI Divus Petrus sacrificavit; ρνι-
mam ωιm Μssam in hae die ιntra Caenaculum ston telebraverat. Pa mellius Io. r. Lituet. Eccles Lat/nae. Tertia Conclusio. Tandem ad majorem confirmationem Ritus Panis Aram semper retenti ab Eeete a Latina , neeuon ab Ecclesia Graeca , quousque in ea illum prefer fir MIehaeι Cerulaνius , duo proponenda, o resolvenda remaneut ob-- jecta
Primum est Historia Ebionitarum hae, reticorum, qui asserebant. legem Mosay- ε tam una eum lege CHRISTI esse servandam & ideo consterabant Corpus CHRISTI in Λzymo, ut imitarentur Iudaeos; quapropter sertur ab Ecclesia constitutum,
ut donee dicta Haeresis extingueretur, constera illa fieret in Pane fermentato. Ita S. Thom. ι. 4. dis. II. quaest. E. Ol. 2. ad 3. quaest. S. Bonaventura iv 4. dist. II. art. R. quaest i . fuse. Scotus In eod. lib4. dist. 1.
quaest.ε. in fine. Et alii, quos eitat P. Macedo in L DUquis de Aumo eap. 3. pu 36. Non leve est objectum, quia magna est auctoritas Seholarum Principum supra relatorum , qui dictam historiam commemoeant. Crete iam elim de ea apud Historico tum antiquos, tum modernos nullum reperiatur vestigium, ut testatur idem P. Maee do d eap. 3. par 33. dieens: Evolvi ar/ma litterarum monumenta, ut ficuti aliquod fundamentum eis r Histor in iuvenise potuisem, illud /n medium afferoram , ef pro larem, ut eorum s S. Th mae , S. Bonaventurae, Scoti , & ali rum ex stimarioni consulerem; sed nih Iovenire potus, quo fidem eoνumdem via. diearem. Non absque eausa eam negant sapientissimi Auctores , inter quos Ga 'briel Vasquea inaedi Put. 37 h. Henriquo de Euebar. eap. l . Cardin. Raronius anno 3 . & Lindanus 1n apolog. pro Litiner a Peινι; siquidem mutationem Azymi aiunt factam a Leone Pontifire; sed cum novem habeamus Pontifices huius nominis, in decem primis Ecclesiae istulis, non ex Lmunt, qualis ipse fuerit; &non est verisi. mile, mutationem ita solemnem decretam
fuisse ab Ecelesia absque Papali, vel Conciliari insigni, & Magistrati Constituti ne; quae vel in Corpore Iuris Canonici, aut
Conciliorum, aut Bullarii reperiatur. Reserunt Platina in Vita I. Alexandri Prι- mi Papae, er Martyris, me non Ciam nius ι. eadem Vita ; atque Polydorus vi gilius de Rerum Inventorib. lib. s. cap. I . pag. 44 . quod ipse Sanctus Ponti sex prae-eepit, ut oblatio in Λzymo, non autem in sermentato, in omnibus Ecclesiis, confice. retur. Cumque creatus fuerit Pontifex S. Alexander anno ra g. & haeret let Ehionitae extiterint in primo taculo, ut notant Card Baron. ann. 74. & Satelles lib. I. Reg. 2 6. n. gr. est potius credendum, quod aliqui Episcopi, seu Saeerdotes, vel Graeci, vel Latini; ut se exciperent a praedictorum haereticorum nota, prostentium esse celebrandum in AZymo in eontinuationem legis Mosaycae; incceperint consecrare in sermentato versus finem praedicti taculi primi , quod statim ae Sedes Λpostoliea intellexit, in prinei pio secundi taculi, dente in ipsa Alexandro Primo, promul
verit Deeretum de continuando rituanis Αχymi in consecratione juxta exemplum CHRISTI, & traditionem Λpo.
stolorum; adeo ut Introductio sermentati panis in Mensa Eucharistica facta non fuerit ab Universali Ecclesia, vel a Summo Pontifice in odium Ebionitici erroris, sed fi nonnullis Sacerdotibus, seu Epist pis ex bono, sed partieulari instinctu, quod facile potuerit accidere, praesertim in longinquis Dioecesibus ; dc in Armeniae r motis regionibus, ubi erant Ebionitae, ut observat Ciam pinus dict. tract. de domo
Secundum objectum est,quod saeit Emin. E Card. H
97쪽
66 Decis XI. Ad Martii Quaes. I.
Card. Bona Rer. Lituet. Lib. I. ωρ. 2 I. v 8. Ex his, quae leguntur in vitis Pontificum Romanorum Μὰebiadis, struit, er I noeem ι Prim . Nam de Melchia de haee ha. bentur. me fecit, ut oblationes consecratae per Ecclesias ex eo ostreatu Episcopi vi ruentur , quod declaratur fermentum. Ergo, si oblationes consecratae dicebantur fermentum; Eucharistia fiebat in sermen. lato, ipsa enim sola venit appellatione oblationis consecratae De Siricio, sic : me eooειtu,t, ut nullus Presset er Missas celebraret stre omnem hebdomadam , nisi consecratum Discopi iset designari sustiWret declaratum , quod nominatur fermentum . Illud declaratum consecratum non videtur esse nisi Eueharistia . Ergo conficiebatur in sermentato. De Innocentio Primo inest. ad Decentium east. s. sie: De fermento, quod die Domin eo per titulos mittιmur , superflue nor eonfisere DoLιβι, eum omnes Ecclesiae nostrae intra C vitatem sint constitutae; quarum Presbyteri, quia Me ipsa propter Plebem Ηιereditam nobiscum eonvenire non posum, deirco FERMENTUΜ a nobis eonfectum per Aeolrthos accipiant , ut se a nostra communione, maxι me illa d e, non juvi.
eent separatos . suod per Proebias fieri debere non puto ; quia non longe portanda sunt sACRAMENTA. Igitur, si frementum , quod mittebatur a Papa, die D minteo a se confectum, ad Eeelesias u his, erat sacramentum, signat Eucharistiam in Pane sermentato. His motus objectis Eman. Card. Bona loe. svrae t. comminiscitur, juge non suisse ritum Azymi in Mesesia Latina .
Sed contrarium tenendum est eum Emlnentiss. Cardin. Baronio, dc Spondano ad Annum Chesl 3r3. ω aliis , quos citat, &sequitur P Macedo in a. Disqvis de av-mo cap. II. dc Ciam pinus eap. 4. per plures si si . sequenter, ubi post varias Sapientum hominum interpretationes illius vincis Fermentι, erudit8 demonstrant, oblationes illas, Fermentum appellatas, non
fuisse , saeram E CHARIITIAM , sed En Iutas; inest Panem simplieiter benedictum , quem Papa mittebat ad Presbyteros , di Plebem in signum fraternae e ritatis , 8c unionis, ut illis temporibus erat In
usu, de ostendimus supra in explicatione Eulogiarum. Probatur 1 Quia indecens fuisset mittere Sacrum GH RigΤI Corpus per Parochias, ad solum finem demonstrandi fraternam charitatem. a. Tanto magis Per manus Aeolytorum, quibus nunquam fas fuit attingere , vel deferre s s. EUCH RISTIAM . 3. Maxime quia ipsi Presbyteri Missam eelebrabant, eam consecrabant, de se populus Eucharistia non indigebat. q. Nee turbat, quod illud FERMENTUM nominetur OBLATIONEs CONIECRa-T E. nam ex S. August. lib. I a. de Civitate Deι ωρ. 6. Omne opus, quod agitur, ut sancta societate inhaereatur Deo, diei tur OBLATIO , er sacrifieium. Immo ex Turian lib. I. cap. 4. eontra Hagriburgen. conspersio salis, dia quae benedictae appellatur Oblat o spiritualis. s. Et tam in Rituali Romano res, quae simpliciter benedicuntur , dicuntur consecrari, ut in ora tionibus pro benedirendis Saeerdotalibus indumentis, Mappis, Ze Corporalibus; &est mos loquendi antiquus, nam Corporale ab Episeopo benedictum, dicitur conse
eratum l. e. Consulto εε .de Consteridist. T. 6. Immo ex Eminent. Card. Barcinio avno 3r . Sacra EUCHARIπIa non nominabatur sacramentum . quod est nomen ge-
nericum , sed IACRA MFITERI , vel COMMUNIO. r. Hi ne simplicem panem benedictum, dc Catheeumenis concessum
pag. Io 3. Qui in toto opere evacuant re liquas conjecturas compactas per desens res Panis fermentati; in quarum relatione non immoror; sunt enim evidenter sequi vocae, & intone ludentes , quae de Iure nu iam probationem faciunt. Rota Meg. 6a .
98쪽
Decis XII. Ad Martii Quis II. 6
Tandem, eorollarii loeo, in hoc primo Quaesto, notandum, Materiam ex Λzymo , qua utitur Ecclesia Latina in consecratione EUCHΛRISTIAE , antiquitos consuevisse appellari OBLΛ-TΛΜ, quia a fidelibus offerebatur; ut ex eap. r. Concilii Arelatens V. & ex suis pradicta responsione Cardinalis Humberti ad Michaelem Cerularium demon litat in. Card. Bona clib. I caρ 2 3. sub v I o. r. advertens ibidem, OBLATAS se per fuisse sormae rotundae fit hodie comis muniter denominari HOSTIAM nota Dominic. Macer d. Verb. in Hieroleate. sic dictam ab hoste victo ; repraesentat enim passionem, & mortem REDEMPTO.RIS , qui mortem nostram moriendo deis fraxιι, Θ vitam resurgendo ν ara it. Diversas vero e figies in HOSTI Λ fulsese olim impressas, ut potd CHIRSTI ad columnam alligati, vel ἡ sepulchro emeringentis, & resurgentis docet Λloysius No.
7 varin. in Agno Euebaristico cap. 69. Honorium autem Papam III. praecepisse anno Iaao. ut in Hostiis consecrandis imago
Crucifixi imprimeretur, subdit Macer tua. Verb. Hostia . Et ita servari nostris temporibus videmus.
Ad Martii Quaesitum secundum. ARGUMENTU Μ.Λgitur de materia consecrationis Sanguinis Domini . Exponitur, quae sit materia dubia, quae inepta, quae certa λ Colliguntur figurae ex Testamento veteri circa vimim convertendum in Sanguinem Doemini . Proponitur ,& examinatur1olemnis Quaestio, An Aqua posita in Calice tranteat in naturam Vini λ Id firmatur rationibus Philosophicis. & Theologicis relatis
prius Controvertistarum variis opinionibus.sUM MARI M.
a Materia sanguinis Christi conseream
a Materia inepta pro consecratione sanguinis. 3 Romanae Matronae non poterant budire vinum, sed loram tamum. 4 Materia dubia pro consecratione san.
guini/, quae fit 's Hateria sanguinis certa est Vinum ex
6 Beaιι in Caelo num edent , aut ιι-bent δ7 Noe ante Diluvium nescivis , quid
esset vinum. 8 maum quod futurum esset mateνia eeonsecrationis sangulnis antiquitus figurarum as aqua ebullita eum vino , si excedat ejus quaσtitatem , facit illud ma
teriam inmiam ad consecrandum. Io mnum miraculosum es materia apora conseerat ionix.
rr aqua purissima est miscenda ιn Calice ob plurima steria. I a Graeci bis miscent aquam in Catice , prius frigidam , dein tali.
33 Aqua mixta cum vino in latice an transubstantietuν in sanguine Christi opinione/ quinque. I 4 aqua , Deundum eommuuiorem op nionem, po*a in Calice prius eou- vertitur in vinum, de naee in ramguioem Christι. Is aqua in Cauce fecundum aliquos immediate convertitur in sangui
99쪽
68 Decis XII. Ad Martii Quae s. II.
' suis fit Hateria in Conset rationes INGUINII CHRIs ΤΙ.
REsponsum fuit esse Mnam ex vitibu
deferatum cum admixtione modi. 3 cissimae Aquae is Catiee. Ex quibus verbis desumuntur quatuor Resolutiones , quarum Prima excludit materiam consectandi Sanguinis ineptam . secunda ρο-nit materiam dubiam. Tertia firmat materiam certam . Guarta declarat tria dubia concernentia admixtionem Λ quae cum
vino in Calice. Prima Resolutio exeludit materiam Ine-3 ptam, in qua valide coniserari non potest Sanguis CHRISTI, videlicet. r. mne-gam , seu Aquaricum, vulgo aequaretis, aequatitem, Graspia ἰ in quo major, sive
maxima est pars aquae superinsula . east. Perniciosus. I 3. de celebr. Missar. Emin. Card. de Lauma d. tom. I. in ε. sent. diis.18. n 33. Quartus in Rub. Misat. pari. 2. It 7. feri t. diab. s. ratio est, quia haec vineta verd non sunt vinum; teste Plinio l. 4.ωρ. Io. ubi ait , Non possunt diei vina, quae Graeci Deuter as appellant e Cato ,
o nos loram, mae cratis aqua vinaceis ;quamv/s inter vina operaria numereatur.
Dieitur enim lora , quasi ista , quia est . qua, cum qua vinaceae, ablato musto, sunt lotae. Hinc quamvis Romanorum Ie-3 ges prohiberent bibere vinum Matronis Romanis, licitum iisdem erat potare Ioram; prout scribit Gellius Bb. Io. cap. 13. his verbis: Iuι devictu, arque cultu populi Romani μνipserunt , miseres Romae , atque is Lot o aetatem abstemias egisse, hoe est, vivo semper , quod Tem tum prisca lingua appellabatur , abstinus se dicunte insitatumque ut cognatis oscuum ferrent , depreben παι causa , ut odor in Dium fuerer, si b bisseοι. B brae autem solitas ferunt loram . Quod confirmat Uarro de vita populi Romani dicens: Ant1quae mulieres, majores natu ,διbebant loram . a. Excluditur agreste , & acetum . illud, quia litat sit in via Vini, adhuc non est Vinum. Istud nam, et si fuerit Vinum, non est amplius tala ob
corruptionem, & eo homines non utuntur ad potandum; immo potius ad eomedendum. Exemplum habemus in libro Ruthev. 2 n. . ubi Boo2 eidem puellae Ruth ait: suando hora vestendi fuerit , venibuc, o comede panem, ει ι ut1nge bucellam tuam in aceto. 3. Mustum coetum, vel Sapa non est materia apta ad consecrandum; nec etiam mustum in Upis contentum caρ. D dicimus ἰ Θ cap. seqq. de Comsecrat. dist. a. quia horum nullum est ρο- tabile, & fluidum, ideoque neque Uinum imbibitum in offa panis, vulgo Zuna. Emin. Card. de Lauma c. disp. I 8. n I .s r. ω seqq. Mastrius in Theolog. morat. disp. i8. n. rg. & Colleg. Salmantic. in tur.
. Excluduntur tandem quaecumque vina, quae non sint ex vite, nempe Mororum,
Malorum granatorum, Cervisia, Hordeo,& alii suceis; ut passim omnes DD. nequ: etiam aquavitis , quae est spiritus lambica tus per ignem ex vino. Em. Card. de Lau. rea d. viis. Ig. n. ε . Ures Probatuν 2. Secunda Resolutio ponit materiam dubiam eonsecrationis Calitis. Talis est Vi- num acidum, Vinum congelatum vinum expressum ex uvis passis. Haee vina dicuntur materia dubia; quia Vinum comselatum esse materiam sufficientem; at insufficientem Vinum expressum ex Uulf passis tenet ipse Emin. Card. de Diuma
a. disp. 2 8. n. 36. O ..6o. E contra vinum ex uvis passis esse aptam materiam, non etiam Uinum congelatum docent Gonet d. tom. I. viis: . de Mat. Eucharist. art. Σ. Et Gobat in Theologia Everim, tr. 3. m. s. ω ss. Ex his discendum, eam non liceat consecrare in materia dubia, ab iisdem speciebus abstinere oportere.
Tertia Resollitio firmat; Quod Vinum
ev vitibus sit materia certa consecrationis ISanguinis Domini, & probatur, non χ-lum exeast. Firmiter. De summa Trιπιt. ει Fide Cathol. ex Concit Florentino , o ex nident. θβ. t 3. cas. a. Sed etiam ex Evangelio vitta. 26. o Marc. 1
ubi Salvator statim post coniserationem sui Sanguinis , illum porrigendo discipulis ait: Nos bιbam amoco de Me ge.
100쪽
arim ne v tIs usque ιn diem illam , eum illud bibam vobiseum novam in Regno Patris mei . Ergo materia consecrata a
CHRISTO in calice fuit Vinum ex Uite . Sed numquid Beati in Coelo bibent vinum juxta praedicta Domini verba λ & illa
apud s Lucam eap. 23. Vers. 29. ει 3 . Vst est is, qui prema sis mecum in tentati nibur meis , S ego di hono vobis reguum , υι edatιν, ω bibatis suster mensam meam n Regno meo ρ Respondetur, quM Beati in coelo non esurient, neque sitient amplius. ID. 49. Siquidem surger corpus spirituale, I. Cor. II. dc sic non erit opus alimentis. Quocirea etsi pro indubitato admittant Theologi, quod sensus visus, auditus, &tactus exercebunt actus suos in eoelo, de caeterissensibus nihil certum habent. Noae
est euim Regnum Dei esea, oe potus , sed iustitia. Θ pax , oe gaudium ιο spiritu
sancto. Rom. 4. 7. in quem locum ait S. Hieronym. me manifeste monstratur, quo niam Regnum Caesarum etbum , ef potum non babee temporalem ; sed /Huc θινι tualiter vivitur. Igitur edere , & bibere in Regno Dei intelligitur tropologiee , defatietate gloriae , iuxta illud satiabor ,
eum anaruerit glor a tua. mal. 16. II. Et inebriabuntuν ab ubertate domui tuae.
Psat. 3 s. s. Quod bene explicat Eminent.
Quod autem Uinum ex vite suturum e Gset Materia tonseerationis Sanguinis Redemptoris, praefiguratum fuit inscriptura Saera, non quidem ante tempora Noe; γ quia, ut scribit ipse s. meron. lib. I. eoutra Iovinian. ante diluvium nee fuit usust
earnium, nee repurium uxorum, nec cim
cumcisio , nee potur via , & ideo excusatur Noe ab ebrietate, eam bibisset Finum, nescius potentiae, & emeselae illius. Gobat. n sui nario de Ebν etate tris. s. ωρ. 7. m. t . Porro post Noe. legitur quod Mel. ehisedech Rex , & Meerdos obtulit pa-8 nem . de Uinum Gen. . de quo s. August. s. o . ad.Inmeent. Papam sic ait :Melchisedech prolato sareamento mensae
tium figurare. Item chm Patriarcha Ia.
eob benediceret filium suum Iudam, dixit:
Non auferetur sceρtrum de Iuda, oe dux de femore ejus , donec veniat , qui mi tendus est , ipse erit expectatio gentium , lavabit in Gno Stolam suam , ct in sanguine Uvae pallium suum. Gen. s.
Io. quod reassumens Tertullian. lib. q. adiavers. Marcionem inquit et stola , ω paLhum earnem demonstrat, is vinum Samguinem . ita nune sanguinem suum Uino consecramit , qui tune Vinum in sangu ne figurav1t . Item vaticinans Isaias 63. a. exclamavit: Iuare ergo rubrum est indumentum tuum, ovestimemuta tua ficut ealcantium ιn torculaνι δQuod de Uino Calicis Eucharistici ex .nit S. Cyprianus. Sed & in Sacrificiis legis veteris non solum offerebatur panis Domino , sed etiam vinum , ut legitur Levit. 23. Ix Liba quoque vim quarta post hin. Et num. t s. s. Et V num ad B-ba fundenda ejusdem mensurae dabit iubaueaustum ς ω eap. 29. pluries praecipium tur eum victimis offerri etiam libamina, Idest Vinum, ut observat Iulius Mauroeenus in dict. Tris. V a illa Fede parte a. eap. 22. pag. I9o. Qui cap. s . ad pag.
93 o. advertit . Rabbinis prohiberi euicumque Iudaeo , ne bibat Uinum Christianorum quod uocant 'IVI Iain Hesreb, ldest vinum libaminis, aut idololatriae, in odium tum benedictionis, quam Christiani facere solent super vino , In n mine Patris, & Filii , & Spiritus Sancti ; tum Saerifieii ineruenti Missae. Subis dit autem pag. 934. quod apud Turcas, ubi Iudaei habent suos a uta, Me --n, idest Gubernatores, & Iudices, pu