장음표시 사용
151쪽
Graeci περ- ρυσιον appellant, Latini vero
His praemissis pro casus resolutione alii responderunt, Patrem & Spiritum San. ctum una cum Verbo per concomitantiam . esse in Eucharistia, juxta opinionem Bonacinae Tom. t. de Facramem sinis. 6. q. punct. 3, propn. q. num. 6. Emin. Card. de Lugo De Sacramento Euebar. διθ. 8. num. Ias. ubi haec verba:
Restat difficultas , an Pater , ω spiritus sanctus sint etiam in hoc sacramento k In quo , licit aliqui nimir foνmidaver ni M. centes solum Chrsum esse tu hae sacramevto non tamen videtur dubitan.
dam, quin et am aliae Personae ad Di ;mo solum in tu alus rebus , sed speetalι ritulo stropter eonunctιonem eum Verbo enam ficut unio animae cum corpore sus cit ; ut , posito Corpore Christι , pona.
tur etiam anima per eo comitantiam reuν etIam non dicimuν, ad se per eouco. mirant am persosam Patris , ει υινι- tua sancti , eum adfii Dιvinitas , quineam flus non suum unιtur, sed realiter ιdentificatur . Nihilominus alii negarunt eum Λlga- reaio, Ledesma, Nunno, Serra , & aliis Thomistis, quos citat, & sequitur Gonet.
d. tem. s. De Euchur. rract. q. diis. s. art. a. nam x ε. ει 17. ubi concedit quidem,
Patrem,& Spiritum sanctum esse praesentes in Eucharistia tum ratione immensitatis diuinae, tum specialibus modis supra. dictis, praecipuit ob inseparabilitatem Di. vinarum Personarum cum Verbo ; sed contendit, ex illa speciali praesentia non posse inferri ad concomitantiam Saerais . mentalem; ea ratione, quia, ad hoe ut aliquid sit in hoe Sacramento per concomitantiam , requiritur , ut in unitate suinpositi uniatur cum humanitate Christi, &ideo eum Pater, ec Spiritus sanctus non suppositent humanitatem Christi , nequenniantur unitate suppositi ejus Corpori, &Sanguini, non continentur in Eucharistia per conmmitantiam Saeramentalem; prinui continetur Verbum, quod hypostat ted est unum eam Corpore, & Λnima Chil.
sti. Hine est, quδd eum Eueharistia sit
etiam sacrificium, dicimus in altari offerri, & sacrificari Filium Dei, non autem Patrem , de Spiritum sanctum . Videntur tamen concordandae hae opiniones , quae discrepant in solo modo loquendi , si dicamus , verbum Divinum esse per concomitantiam immediatam in Eucharistia ob unionem hypostat leam eum Christi humanitate; At Patrem, dc Spiritum sanctum per concomitantiam smediatam , quatenus scilicet sunt uniti , dc consubstantiales ipsi Verbo ; ut distinguit Gabriel mn Cavone lact. a. propos secunda , Suarer De Euchar. dict. q. 73. diis. s I. sect. 6. art. r. 'U. suarto, is ultimo . dc Lessus in Nere postbum. ιπ
Uetlim an Panis possit transubstantiari in Deitatem , & sic in Divinas Personas, ut transubstantiatur in Corpus Christit Disputat Gandavensis Iuodlibeto Squaest. q. & Zuceolius Camaldulen. ubi resolvunt quaellionem negativd ex pluribus: sed praecipuE, quia id, quod est finitum non potest transubstantiari in id , quod est infinitum.
Ad Maii primum Casum . t ARGUMENTUM. Continet , an Parochus teneatur communicare vulneratum vulnere mortali, qui pridie communiis catus fuerat. Item alium, qui e dem mane sacram Communiciis nem receperat. Referuntur con
152쪽
culo mονιιs, qui pridie sanus commu-
3 Praecepto non satisfacit, agens quod es in praecepIo anIe tempus p uum iaPraecepto p
Audiens Missam die festo ignorans esse iem festum ἱ an fati faciat praeis
repto y l . s Communicare non licet bis eodem die. 6 Communicandus est ρer maticum morι-bundus , liceι sanus eodem d e communicast. et Communιcandus est per maricum eodem die infirmus , qui mane communι- cavit q
I Gneis globulis duo mortaliter feriuntur : quorum unus eadem die , alter pristina communicaverant. Quaeritvr an
Parochvs debeat satim utri que Commu nionem deferre 'Corn duo sint vulnerati , qui propinnuntur in casu , etsi ambo mortaliter Iunus autem illa die receperit ex devintione Sanctissimam Communionem I alter vero die praecedenti , pro resolutione
opus est loqui prius de uno , postea de
Quo ad vulneratum, di communieatum antecedenti die, vel quaerimus, an Parin chus licitὸ possit Saetam Eucharistiam ei dare. vel etiam an teneatur ; ita ut si ipse Parochns omittat absque legitimo impedi
mento eumdem vulneratum communicare, peccet mortaliter ὸ Circa primam partem quaesiti , adhuc subdistinguendum ;vel ipse vulneratus nondum cibum accepit di est ieiunus, & absque dubio Parochus potest ei saeram communionem praebere,s plagatus sit dispositus, praevia sacramen. tali consessione , aut reconciliatione, reverenter illam suscipere ; siquidem toties est administranda petentibus , quoties il- Iam devold, dc rationabiliter petunt
Nava r. iu eap. Placuit,num. I I a. de Parmi. a g. 6. Bonae ina de sacram. GD. . quaest. .punct. . n. I 3. Barbosa de Paracbo ea ΣΟ. num. I. Λ ut vulneratus non est jejunus , & vulnus non sollim est mortale ,
sed dubitare facit proximam esse mortein , ita ut moraliter judicando, expectari non possit sequens dies; & in hoc casu non Q. llim Parochus poterit illum communicare per Uiaticum . Summa Di na Verb. Cominmunio n. M. Barbosa a. cU.a O. n. 37. B inae in a d. disp. q. de Euebaristia quaest. ε punct. . u. a I. sed etiam tenebitur , &erit obligatus ad illum communicandum, ut satisfaciat praecepto divino de Communione recipienda in periculo mortis ', licet 2 enim controvertant Theologi , & Moralillae, utrum huic praecepto satisfactum sit per communionem receptam paulo antequam homo incurrerit in periculum moristis λ ut disputat Ua Rura de Euchar. diis. a 4.cast.2. Henrique Leo tract. ιιι t. eam4.hit. P. & Emin. Card. de Lugo de sacram. Eucis. viis. I 6. a n. 36. ω seqq. Diana par. I. tract. A. res O. θ ρ. F. tract. 3. resol. 4 . quae resident in νινe Corvi.
nato tom. a. ινact. a. resol. 73-73. qui omnes, cum aliis per eo1 citatis, tenent per communionem paulo ante periculum
mortis factam satisfactum esse praecepto desumendo Viatico; Nihilominus iecurior 3 videtur opinio contraria, ea ratione quia nemo potest satisfacere praecepto iaciens id, quod praeceptum est, ante tempus P isitum in praecepto; ut pateat in illo, qui jejunaret ante diem vigiliae, vel audiret Missam ante diem festivum, vel recitaret officium Divinum pridie quam acciperet
leg. Salmanticen. tom. Ο. de sacram. tract. . cap. 8. N. 7.ω 8. ubi respondet argumentis
contrariis . Et hanc nostram opinionem amplectitur etiam Emin. Card. de Lauraea de Euebar. d. disp. a D n. Io. ubi rationem reddens ita scribit: auod praecipjtin tu aliquo tempore impleudam eae eινcuminstantia aliqua, impleri non potest in alio tempore; fenim praecipitur sequutitan pro die Vener ιι, aeon implet praeceptum , εοι
153쪽
Quo verδ ad alium vulneratum morta- munione saera sumenda In artieulo moris liter , qui eadem die communicaverat , iis praeponderare, & praevalere praecepto majus dubium videtur esse , nam in eo Ecclesiastieci de non communieando bis
non militat supradicta ratio ἔ & com in die, dc non jejund ; cui quidem Praeeommunionem sacra m receperit die illo, cepto Divino non fuit satisfactum per prae- censetur satisfecisse praecepto de sumen. cedentem Communionem , etsi illo die do viatieo pro perieulo mortis, etsi non factam , cum eo tempore non advenis habuerit intentionem satissaei di huic set periculum mortis & voluntas non ε obligationi ἔ exemplo ejus , qui audisset extitisset adimplendi hane obligationem. Saerum in die festo , ignorans tune esse debet enim satisfactio fieri in tempore Festum talis enim non teneretur eodem praescripto , & eum explicita volunta. die iteram aliud Sacrum audire , postis te , neque paratus dici potest ipse minquam cognoverit , esse diem sessum. Prae. riturus ex praecedenti communione, quia terquamquod finis praecepti est , ut ho- illam reoepit non pro Uiatico , bc pronio Communionem sacram suscipiat pro discessu eκ hoe mundo . Hanc opinio-Viatico, imminente tempore mortis, ne nem confirmat Diana etiam para 6. ινε. mparatus discedat ex hoc mundo; cui fi- νesoL rg. et par react. 1 . resol. 6O. ni censetur satisfactum per Communio. quarum prima in opere Coordinato est cnem sumptam illo die, tametsi non cogi- rom. a. traila. resol. s. secunda vero ibid.taverit de morte ; siquidem omnis homo res. gr. in quibus allegat concordantes
prudens Deli opera sua ; ut satirietat suis Hurtadum , Turrianum , Ochaga viam, obligationibus , quamvis praecisum refle- Megallium , Bresserum , Martinum hom ad illas non habeat; ut ratiocinan. S. Ioseph . Leandrum , Pelli arium , tur DD. decem eumulati per Dianam Quintanadvenam, Ludovicum 1 S. Ioan-port. s. tractx ref 33. transcripta tae C ne, de Dieastillum. Ouibus ego addo Ni-
ordinato d. t.m a. m. a. ref 7 . quibus adsti- collum in Fufetius Vrez. Eucharistia nam putantur etiam Tamb. de expedita Comin 11. & Colleg. Salmantieen. d. tem. Ο. deman. ωρ. D si ε. Franciscus de Lugo de τa- Sacramentis ιngenere tract. . eap 8. . l. ream. lib. q. cap. 9. quaest 4. a num. 13. & ubi notatur, diei posse, secundam Com-
Eminent. Cardin. de Lugo de Euebaris. munionem parum distare , prima respe- .atis. t s. n. s D ubi argumentatur tum ctu temporis, sed non parum distare quo- ab inconvenienti , quod sequeretur , si ad obligationem, dc praeceptum de s uulnus fuisset illatum paulo post com- mendo viatim, mi per primam, ex munionem acceptam, esset enim iterum Ia devotione factam, non fuit satisfactum; communieandus ipse vulneratus , modi. Be subdit ibidem duo exempla Patrumco temporis spatio inter utramque eom. Soeieratis Iesu, sei licet P. Guasconis, Acm ionem interveniente . tum , prohi. P. Claudii Λquavivae Praepositi Generabitione, quam habemus in Iure Canoni. iis, qui etsi man8 celebrassent , de Minco, ne quis communicet bis in eodem die. eram Eucharistiam recepissent , vespems cap. susscit de Consere. dist. t. eam ConsuL ejusdem diei, elim in periculo mortis ex lusi. De Celebr. Μsia . S. Thomas 3 . p. morbo inopinato incidissent, iterum Sa- quaest. 8 . art. I. erum viatieum devot8 sumpserunt; quod Nihilominus, vulneratum nostrum pos- etiam testatur P. Diana incit. res . etsi P. se , immo debere k Par ho iterum Sa- Claudium Λquavivam mand non celebrasicram Eucharistiam per viaticum sume. se . sed eommunicasse ea devotione Elmε re , contrariam opinionem supradictae esset infirmus , 8c ingravescente morbo, amplectens, dc defendens ex professo do- eum evidenti perieulo mortis post mediameet Diana p-Ly. tract. I. refi3. Quae se- noctem subsequentem sumpsisse Merum det in Gordinato clam. a. tract. a. res M. Viaticum scribat Gobat.1n TMOLExperim
L . ubi respondet argumentis contrariis, saream. d. tract. 6. n. 177.
dicendo , praeceptum Divinum de Com. Quid igitur dicendum in hae e tr versa λ
154쪽
Decis. XXIV. Ad Maii Cas. II. Izῖ
versa Quid tenendum, tam hine inde
sint rationes, & Doctores gravissimi, sibi ipsis invicem contrariiὸ Quibus adhaeren. dum En prudens , docta, dae in praxi observanda distinctio; quam recedendo h sua prima opinione negativa ponit Tam
2 burin. n eit. use. de Ex vita Commun. cap. s. si ε. ιn fise , his verbis: Vel ma quir eommunicavit bene valens, ει δεικ- ὸ ne dιt ιn morbum perimissum, ita teredatur non porrecturus vitam ad diem sequentem , ω hune ιterum posse eodem illo die , immὸ debere communieare ρον viaticum probabile erit ex auctoritate tot Doctorum ἰ nec aliud ipsos velle, fi rerum verba, ct rationes perpendantur , ex ι-stimo. Vel manὸ quis dum laborarer m.
riculoso morbo, pro quo si illud perieula
advertebatur , poterat eι dari mat cum se ipse tamen commvn eavit ea de istione ς ει hunc mae posse dierum eodemiate eommunιeare , fi recrudescat , tuost morbus , ob quem Iudicetur eodem inemoriturus, constanter in mo. Et de Boecasu epo sum locutus in .se m I . Deatus enim sum de eo, quι communica,t fu mainnὰ ιηfirmus se dein e incidit tu periem tam . Ratio utriusque partis distinctionis est, quia in priori casa, scilicet fanum eis I ex probabili sententia non est fatisfactum praetepto eommas caud ι. per euis mortis 2 ille enim in periculo non erat
quando sanur u communicavit . At is
postreioνι easa satisfactum est , quia jam
erat in periculo, quamv/ι non putaretur se , vel stuamvis eum ea intentione non
praecipit auinitione missae Is Deiter, nouιntensionem fatisfaciendi Draerepto . Ino tur chm Percussus in nostro eam igneis globulis communicasser eadem die , non infirmus , sed lanus ex simpliet devoti ne . erit iterum statim a par eommuis
nicandus, etsi non ieiunus, ct per Viat, cum , si periculum mortis immineat.
Λd Μali seeundum Casum. ARGUMENTUM . .
Examinat, an licith, quis recipiat Communionem Paschalem in E clesia Regularium, Parocho imvito p Agitur de Praecepto Communionis Paschalis, di de Privilegiis Regularium circa adminis
strationem Sacramentorum. R. solvitur Casus negative.sUMMARIUM.
subjectι Paraeho loci, ae Episcopo
u omnibur, is per omnia. 3 Monseει . atque Regularer . Iunolim fierent sacerdotes , nulla Faeramenta adminis abant Laiis
. Familiarium appellatisne apud Rogularer veniunt fervientes, Θ δε- gentes is eorum claustru die , ae
155쪽
1Σι Decis XXIV. Ad Maii Cas. II.
possunt ab Episcopo suspexvi a
it Privilegia , quae derogant iuri reminmunι, debent stricte interpretarι. a Lateus remmualcans in Pascha in Ecclesia Regularium non satisfacit Praecepto ς ω peccat mortaliter. 33 Regularis Commu uicaus Laicum findie Pasebatis peccat mortaliter.
Ρarochianus Paroebo nou benevoluseommunionem Pasebalem ae Eeel sta Regularium reeipit . Iuaeritur , aulicitὸ fAd majorem intelligentiam materiae , de qua in casu, praemissa fuerunt quatuor
Primum, quod olim omnes Christi fide. I lep tenebantur audire Missam, Divinaque Offieia festivis diebus in propria Parochia
adeout non licebat adire aliam Mesesiam. cap. Primatus s. dist. et t. ωρ. in Dominici . oe cap. nullas s. s. q. a. Et multo minus permissum erat iisdem fidelibus percipere Sacramenta extra suam Mesesiam Paroctialem, aut ab alio Sacerdote, quam a proprio Parocho, vel ab ejus delegato. e . Placuit ust. de Paeη t. dist. 6. & est repetitum in cap. 1. de Parochis. Seeundum ι Cessabat autem priscis temporibus occasio se absentandi Parochiali Baslica,& divertendi ad Ecelesias Regu- Iartum pro Divinis osse iis, & Missis audiendis , atque pro Saeramentis participandis, tum quia Regulares omnes sive Monaehi, si ve Mendieantes non fiebant Sa- a terdotes; immo prohibebantur ordinari; tum etiam quia vivebant more reliqui populi saecularis sub Parotho, & ab eo Sacramenta , aliaque Divina recipiebant; &eidem solvebant Decimas , & erant in omnibui, & per omnia subditi Episeopo, ae ordinario loel , tam quo ad perlanas, qu m quo ad Ecclesias. Fagna n. iv cm.
de Luea De Regularib. dist. r. n. s. Et de Iurisdis. dist. 18. n. g. Emin. Card de Λυhitiis De Iurisdict. Cod. in suis T iuste Discep. 2. a m. q. ω seqq. Et de praedicta subjectione Regularium constat ex east.
Constitutus . ev. Cum Veneris. Et ea
Cum dilectus fuat. Da Religios domib. Tertium. Et quia eursu temporis pro bono communi Ecelesiae retessum fuit ab antiqua simplieitate , & concessum fuit Regularibus, ut ad sacros ordines prom verentur; & in suis Eeelesiis per seipsos Missam, & Divina officia celebrarent, non per hoc poterant administrare Eueharistiam personis laicis. Pigna teli. rom. g. eo uir. 38. num. 26. Cumque de facto et pissent aliqui Regulares eam distribuere, re orta essent iurgia inter eos, & Par hos gdolentes, quod 1 Regularibus non solum
testatores retraherentur, ne legata relinquerent Matrie ibus Ecclesiis , sed etiam quod ipsi Regulares a voearent Ialeos abaecessu ad Eeclesias Par hi ales; ae iisdem administrahant,Saeramenta Eucharistiae, Extremae unctionis , & Matrimonil ;ideirco ad obviandum his indolentiis , in Coneilio Viennensi anno II ra. sub Cl mente Papa Quinto , promulgata fuit excommunicationis sententia , mis facto incurrenda , & Summo Pontifici reservata contra Regulares praemissa facientes, ut legitur 3n Clem. I. de Pr Ulag., in cujus fine tantummodo permittitur Regularibus, ut possint administrare Saeramenta familiaribus suis domesticis, & pauperihus degentibus in hospitalibus eorumdem. Porro appellatione familiarium intelliis guntur , qui diu, noctuque permanent In Conventu, nam simplices servientes, qui serviunt de die, &de nocte vadunt ad suas domos , debent recipere Sacramenta in Parochia , ut declaravit s. Congregatu Concitu n una Firmana I . Iuliι 36ss.
de qua in Synodo Dioecesana Λbbatiae
Farsen. in Tu. de Fs. Esebar. Satram. Vers saeculares .
Quartum. Sed quia vel multitudo fide. lium sic requirebat. vel sic conveniebat diatrinae . pietati, & zelo Regularium.
placuit Apostolicae Sessi iisdem privilegia
156쪽
concedere, & permittere , ut non sol impossent in eorum Ecclesiis publice Missas tam solemnes, quam privatas, & alia Divina ossicia celebrare; sed etiam Sacramenta Poenitentiae, & Eucharistiae fidelibus ad eos confluentibus impartiri, excepto tamen tempore, in.quo ipsi fideles tenentur eκ Praecepto Ecclesiae Eucharistiam 1 sumere, videlicet pro Viatuo in aνticulo mort/ι, ω in festo Natalis Domini , Posse chae Resurrectionis , et Pentecostes , ut antiquitus Observabatur . eap. Etsi non frequentius l6. ω cap. seculares 39. De confecr. dist. a. quae tria tempora, restigescente
fidelium charitate, restricta suere ad solum festum Paschae Resurrectionis Domini adeo ut hodie semel tant sim in anno Eucharistia de praecepto sit recipienda in Paschate. east. Omnis utriusque sexus, de Paeniten. ω Remission ιθ. quod fuit confirma. ε tum in Tt Identino Coocilio seg. 33. de Euchar. can. s. Λppellatione autem Pa De halis pro hae obligatione adimplenda intelliguntur dies octo ante. ct dies octo post Dominicam Resurrectionis, ut declaravit Eugenius Quartus Constitutione sua XX. quae incipit Fide digna oee. De eonsuetudine autem non est concors observantia, nam in Hispania intelligitur tota Quadragesima ; in Dalmatia post medietatem Quadragesimae; teste Pace Iord. tom. . lib.
bili causa posse a Parocho hoc tempus suis et Parochianis prorogari; & appellatione Parochi venit Papa in toto mundo. Episco pus in sua Dioecesi, & Parochus, qui habet distinctam Parochiam subjectam suae Ecclesiae Parochiali. Λt regularibus, &3 Monialibus injunctum est de Iure Ecelesiastico, ut eommunicent semel saltem in mente . Clem. Ne ιο agro. F. sane, de statu Μonachor. Sicut etiam Cler eis, quamvis in minoribus ordinibus constitutis . cap. Clericus t . quaest. . Sed Trid. fessa 3. de res. cap. I . ω de Regular. fess a I. cap. o. ad dictam frequentiam Communionis mandat exhortari.
Igitur ex Privilegiis Apostolieis pluries, &per plures Summos Pontifices concessis ordinibus Regularibus , squae Privilegia reseruntur , Mancino in Practica MFrandi Infirmos, Practu. 8. dis. s. Vers. Sed postea. a P. Augustino , Virgine Maria
Carmel ita De Pravit. Religios Verb. EM. ιharisia. Et a Pignatello tom. eonsuli. II a. nurn. I . possunt nune Regulares administrare Eucharistiae Sacramentum fidelibus toto anni temporei excepto tamen
die Paschatis Resurrectionis Domini; nam sin eo Pontifices volunt, ut Christi fideles
ad satis iaciendum Praecepto annuae Cominmunionis, in propria Parochia communiis cent . ut suit statutum in e t. ean. Omnis
utriusque sexus. Et declaravit Sacra Con. gregatio Concilii die 23. Ianuarii a 386. de
qua Fagnanus in eodem cap. Omnis utrDusque sexur n. I. De Parast. ει Remus nib. sic enim expedit, ut proprii Pastores saltem semel in anno agnoscant vultum
sui pecoris; & ideo Regulares, qui tali die
Resurrectionis Dominicae administrant Eucharistiam personis laicis, absque ex inpressa licentia Parochorum incidunt in
Eκeommunicationem latae sententiae, reservatam Summo Pontifici vigore praedictae Clem. Rogiosi De Pritu. Et Ioeorum I Oordinarii, postquam de hoc sibi constiterit, possunt eos excommunicatos facere publied de nune lari, Fagna n. tu cap. Cum Capella n. 26. de Privileg. tom. 7. Beja de Casib. Conscientiae pari. 6. cas. I . IOIdan. d. tom. I. lib. 3. tit. 3. num. I . Thesaur. de Poenιι Ecclesasticis pari. a. Verb. Pa rochlatia iura u. a. Immo procedere emintra illos etiam ad poenam suspensionis a Divinis, ut Summus Pontifex Urbanus VIII. significare seeit Archiepiscopo Neapolitano die a o. Martii a fi I9. ut habetur in Constitutionibus Michaelis Iustiniani miscarii Apostoliet Alemen. lib. 3. tit. I. n. 1 .
Et quoniam disputant Moralissae, an saltem Regulares in die Domini eo Resurrectionis Domini possint Eucharistiam elargiri laicis illis, qui vel in hebdomada
antecedenti eam receperunt in Parochiaro adimplendo praecepto . vel animum abent eam recipere in hebdomada seque ti; & super hoe multi multa dicunt. Ermplectenda est opinio Navarri in Hanua
D cap. R . num. EI. Henri queae lib. g. cap.
docentium , Regulares absque Epistoli, Cooste
157쪽
i1 6 incis. XXIV. Ad Maii Cas. I.
vel Parochi licentia nulli eo die Resurrectionis Domini Eucharistiam impertiri debere, quia in Privilegiis Sixti IU. &Leonis X. habentur haec verba: Praeter in
33 quam in die Resurrectionis Dominicae, de privilegia, quando iuri communi derogant, non debent laxari, sed stringi; tanto magis quia se pluries declaravit Sacra Congregatio Concilii die r I. Ianuari ι r 386. die
collect 1 n. 3 I s Uerb. Eucharistia num. 6.H s praenotatis resolvendo Casum proestum, dicendum est, Parochianum nonne volum Parocho, reeipientem Communionem Paschalem in Ecclesia Regu. larium, si absque speetali licentia ipsius Parochi, aut Curiae Episcopalis id agat, non licite agere, tum respectu sui ipsius, tum respectu Regularis Eucharistiam sibi ministrantis Agit illici id quo ad se, quia non
satisfacit Praecepto Ecclesiae; ut declara. 3 vit sacra Congreg. Meas. Ianuaνιι 38 6. apud Mancinum d Reacti ea Octava dub s . Vers Fuit etiam . Iordan. d. rom. I. hb. I. tit. I num 73 dc Barbola de Paroebo east.2O num. it & ibi Nugnus, SuareZ, Portellus, & Uilla lobis, quibus adde S macinam de Iaeram. Eucharist. tom. l. disp. q. q. 7. punct. a num. 7 Et Collegium Salmanti.
cen. rom. Io. ae sacram. tu genere tract. 6.
e . 9 uum 17. Et peccat mortaliter, nam se non consormat ordinationi Ecclesiae: de cooperatur peccato mortali, quod eom, mittit Regularis ministrans et Eueharistiam sine debita Iurisdictione, & faeulta
Illici id igitur agit etiam respectu Regura laris ministrantis, qui pariter mortaliter
peccat, transa rediens mandata Ecclesiae,& usurpans sibi alienam Iurisdictionem,
qua de causa incurrit etiam Eκcommunicationem Papalem ex eit . clem. Religiosi,
de Prao tu A qua eum tueri, seu praeservare non potest ignorantia , quia, cum hoe
Praeceptum, de Communione Paschali reis ei plenda , sit notissimum , Insertum mcorpore Iuris, de quo loquuntur omnes libri, & erudiuntur etiam pueri, dc puellae in Seholis Di ctrinae Chri itianae; non D-test esse in Regulari Sacerdote nis ignorantia erassa, culpabilis, & supina, quae
non exculat ab incursu censurae latae tuae.
Clem. Religiosi, ut bene probat Thesaurus de Poeni I pari. t. cap. 1 F. ubi pluri- .
mos citat Theologos , & Canoni itas, Quamvis contrarium astruat Philippinus
de Privit. Ignorantiae num. 37 .
Neque suffragaretur eidem Regulari suppositio, quod ille Parochianus habuerit licentiam 1 suo Parocho: quia in re prohibita non suffieit supponere, sed opus est tertitudine, & legitima probatione, prout i express8 loquitur Bulla Leonis X. circa ad. ministrationem Saeri Uiatici, vel Extremae Unctionis faciendam per Regulares laicis infirmis, dicentibus, proprium Pa rothum illa Sacramenta sibi dare denegata se; ait enim Pontifex, quod Regulares eadem Sacramenta dare nequeant, nisi δε- negatio ι, illeEitima eausa fa a, vic
norum testimonio probara, aut requisitio ram Notario publieo facta doceretur, ut observat Novarius in summa Bullar.
par. L. Commentar. II 6. Quapropter prudentis Regularis est, non cito credere Parochlano non benevolo Pastori suo; sed ab eo legitimum testimonium, de licentia habita communicandi extra Parochiam exigere , vel eum hortari, ut pareat praecepto Ecclesiae; & suo Parocho obsequatur; attento maxim/ Iuris axiomate, quod latet infesti sunt Clericis. eap. Laiel a. quo. 7. ΘeU. Clericis 3. De Immunit. Eccles tu ε. 1 sNegandum tamen non est, quod si Par chianus alienus petens Communionem Patae halem a Regulari Sacerdote, affirmans, se habere lieentiam a suo Parocho, esset Uir probus, bene cognitus eidem Regulari, fleti moratae consetentiae, posset et credere, reabsque incursu Censurae Saeram Synaximpraebere, juxta Magistralem doctrinam , ae punctuale responsum Lapi allegae. 216. prout etiam si idem vir probus, nobilis , ae solitus frequentare Sacramenta, as veraret, se satisfecisse Praecepto in Par chia intra hebdomadam sanctam , vel satissa
158쪽
satisfacturum antequam transeat octava Paschae I ut praeter Morales Theologoseoncedit Iordanus cιt. rom. 1. lib. 3. tit. 3.
Ad Maii Casum Prudentialem. ARGUMENTUM. Investigat, quanto tempore conveniat differre sumptionem cibi comporalis post sumptam EUCHA- RISTIAM p Explicatur varietas Horarum pro ossiciis Divinis apud
antiquos. Ponderatur, quamdiu species Sacramentales durent in stomacho ex Medicorum opinimne . ac Theologorum .
. recitaretur es Communione recepta non fumebatur
cibus, nisi post sex Boras de Iure
ε sputum est interdicendum recepta Communione facra. γ υeetes sacramentales dum durant in stomaeho, augetur gratia. 8 species saeramentales quanto temp.
re durent in stomaeha ys Laici post receptam Faeram Comma uionem quid debeant facere R
TR iplex responsum dari posse, dictum
suit. Unam secundum Iust Altemini juxta Voctorum Sententiam. Tertium rea spectu Rationis. Quo ad Primum. De Iure respondendum sciret 1 Parocho, cibum eorporalem non esse sumendum, nisi transactis sex ho- 1ris post receptam Sacram Eucharistiam; ut disponit textus in Can. Dibur gradibus a 3. de Consecr. dist. a. ubi S. Clemens Papa ita scripsit : Iul autem residua Corporis Domini, quae in sacrario relicta sum, comismunt ἰ non statim ad communes arei piendos cibos conveniant, ne putent, sanctae Portioni miscere eibum, qui per aqua-heuior digestur ιn secessum funditur. Digitur mane Domivica Portio editis, Uinque ad sextam Joanent mιπ1stri, qui ea consummemor . oe fi tenta , veι quarta hora acceperint. jejunem usque ad Uesperam. Pro intelligentia notandum ; quod a apud Hebraeos, sicut nox dividebatur inquatuor partes, quae vocabantur vigiliae, iuxta illud Lue. I a. si venerit in Deanda vigilia, es fi in tertia Vigilia vener t. Et illud Matth. I . In quarta autem Vigilis noctia ere. ita dies constabat duodecim horis, de quibus Salvator ait ad Apostolos, Io 12 . O . Noaene duodecim sunt horae διει ρ δQuae quidem horae dividebantur in quatuor aequales partes, singula quarum continebat tres horas, & dicebantur Prima, Te tia, Sexta, & Nona; ut probat Barradas
in Evanges. rom. . Db 7. crep. 13. Uers. Erat hora tertia. Et Menoch. in Histori sacra pari. a. lib. 7. ωρ. 8 π. r. Quamvis hisce temporibus Iudaei admittant tres tanto in
partes diei ad orandum in Synagogis quarum primam vocant mnes Πιου. thrith, idest Matutinam. Alteram rana minebat , scilicet Meridianam. Tertiam re 'er Maνa tb, videlicet Uespertinam teste Iulio Mauroceno in suo opere ad
p. I I. Haec apud Hebraeos. Apud fide. 4Ies autem in primitiva Ecclesia nervaban. tur pariter quatuor vigiliae nocturnae, in 'quibus
159쪽
128. Decis. XXV. Ad Maii Cas. Plud.
quibus reeitabatur ossielum Divinum tri- stillam degustarent ἰ ne contra voluntatem hus nocturnis distinctum , in prima, se- una eum Duva, Me pituita, quicquam eunda, & tertia vigilia noctis, in quarta Derum exerearent ἰ 1 e prius D-
autem decantabantur Laudes dies vero elans.
reeipiebat similiter quadruplitem divisio- Quo ad Tertium ; respectu rationis ,
nem , assignatis unicuique tribus horis; oportet aliquam moram interponere; anishoe est: Una a Prima, idest summo ma- tequam, qui Communionem Euinaristi-nd, usque ad Tertiam. Altera , Tertia cam aeeepit, cibum sumat corporalem. usque ad Sextam. Sequens a Sexta usque Siquidem utraque Sehola Thom istarum, ad Nonam . Ult ma a Nona usque ad Ue- & Scotistarum concedit, quod Species Sa-
speram; ut latius Marcell. Francolin. de tramentales toto tempore, quo remanent Horis Canonie. cap. I s. per totum. Et east. in stoma eo , diffundunt ampliorem gra-38. n. s. ω6. ubi examinat supra relatum tiam ex opere operato, si homo attentus. Eanonem Tribus gradibus ἐ Igitur, si qui sit ad eam diffusionem colligendam, im-aecepissent Sacram Eueharistiam hora pri- morans in actibus devotionis, & charita-ma, seu summo man/, debebant abstine- tis, ut ex Caietano docet Gonet. rom. s. τs re eibo corporali usque ad horam sex- dis 3. de Euch. n. 3 7. Emin. Card. de Lutam, sex horas expectando, post sacram go eod. tr. disp. xx. sis. 2. n. 66. Hi queus Communionem, antequam comederent. ιn 6. M'. 8. q. 3. a n. 23. & Mastrius in ε. Et idem impositum erat illis, qui Corpus disp. I. n. rs. hanc reddens rationem. me Dominieum sumebant hora tertia , vel sacramentum gratiam eonfert per modum
quarta. nam abstinebant a cibo corporeo nutrimentι ; sed ei bus nutrit praeeimetisque ad vesperam. Hare de Iure Cano- quando est in stomacha , a stus ealorenteo in primitiva Eeelesia. - natarati. Ergo et am hoe sacramentum Qub ad Secundum. Communis est Do- quasi acutum calore melιονιι διυ ρω-ctorum Sententia siundata in auctoritate S. Λιν, au1mam Dirfrualem nutriet , ella Th. 3 p. q.8o. art.8. AEd 6 praedictum Ca- natνιtio spiritualis tu augmento gratiae nonem eontraria consuetudine esse abroga- eonsistit. Quod etiam latius probat idem tum , itaui non amplius sit servandum Mastrius in sua Theolog. Morali disp. t g. praedictum spatium de praecepto, sed ex n. s . Porro species Sacramentales perma- honestate suffetat aliqua mora, & satis nere inalteratas in nostro stomacho persit disserte aliquantulum sumptionem cibi spatium unius horae opinantur Verriteli
' corporis. Mitas ι. q. s. ra. q. r. art. g. in HoraI. q. 3 3 & Saneius in selectis disp. ειν sexto arg. Grassiuspar. l. lib. 2. e.44. 38. u. a. circa finem; quorum opinionem . n. 8. Sylvest. Verb. Euebaristis 3. Vers se- etsi non approbent duo Eminent lis. Purpu-ptimo quaero. Λ r. pari. r. Lb. I . cap. rati, Cardinalia nempe de Lugo de Ea- 23O. F. suaeres , an absoluto. Bonaei na ebarist. disp. ro. v sq. & Cardinalis Bran-ram. . diis. 4. q.ε. punct. . u 23. Dym. catius de Pota Chocolatu pag.ao . ubi pro- Iib. I. Iraa. q. cap. 6. N. 3. ιn fine. Diana posito quaesito , suanto tem νιν Daris pari. 3. troct. q. resolui. 44. Quae reposita speetes saeramentales instomacho durent esuit in opere Gordinato om. a. tr. a. res. Respondet e Receptum es ex Medicoνum 6 86. s. a. GObat . in TMOLExperim. r. q. purit ι, eas ad summum ultra dim diamn. aga. Scortia de sacris Missae lib. a. east. horam ιualteratas non permanere ς ω ils. n. 3. Novissime Bissus in merurg. sacra hae potismum ratisne ducuntuν,' quis ea-rom. a. L it. s. n. 29. F. I. Et idem dicen- Dν natural a , fingulti harsa, duas uncias
dum est de sputo, a quo convenit, sum- solivi eibι eonsumere potest : ut Martiisurpta Saera Eucharistia, abstinere aliquan- Cognatas , 2 Μane has astud Eminentulum; quod docuisse S. Io: Chrysdstomum eqs. Cardinat. de Lugo, ab eodem tonsuI- testatur,ozomenus lib. 8. cap. II. his ver- ti asseruere. Sequitur nihilominus , toe his r God monere ille consueverat , ut sapientium Virorum sententia, per qua-pes Communionem aut aquam, sui pa- drant em horae,vel etiam per dimidium
160쪽
morae reali praesentia Christi Domini frui
posse animam fidelem, quae saeram Eucharis iam recepit, dum tanto tempore durare possunt in stomacho species Sacramenis' tales inalteratae. Igitur rationi congruit, ut per dimidium horae, aut saltem perquadrantem abstineat a cibo corporali homo Christianus , & praecipue Sacerdos , postquam communicavit; dc interim se in orationibus, gratiarum actionibus, fidei, spei, eharitatis, aliisque devotionis acti. bus detineat; ut uberiores fluctus ex Di.
vino Saeramento, etiam ex Opere opera
to percipiat. Hi ne in Constitutionibus praeeitati Michaelis Iustiniani lib. 3. m. r. n. aci. Ita scriptum Iegitur pro laicis, quis sumpserint Sacram Eucharistiam. Dipes fi alasno modestameute, e partendo GIPAltare, fi ritir no in lingo remoto, uel quaa
is tudio non ford do almeno, e remoto daal Momισι , Me passano. Non devono Mmeno subito mautare: ma ἀπὸ ρ assata meet hora datu Communione, . uu quarto almeno. QNe verba non me piguit transeripsisse, tum ob eximiam virtutem, &pietatem Λuctoris , qui egregi8 functus fult munere Uicarii Apostoliei ; tum ut Parochi sciant instruere de hoe plebes
Ad Iunii Quaesitum primum. ARGUMENTUM.
crutatur, an Christus in EuCH RISTIA possit ab intellectu cre to cognosci λ Quid de Λnimabus
beatis Quid de Angelis λ Quid de Daemonibus p Quid de Animabus Purgatorii λ Et referuntur Exempla notabilia, & non inju
s Daemoneν ad praesentiam sy. Euebar stiis obmutescunt, is fugantur .
An Christus n Euebaristia possi ab aliquo intellectu creato eognosci δΡUgnant scholae inter se In resolutione huius Quaesiti; & ideo discordes su
runt ealami nostrorum Parochorum in rea spondendo; quocirca ex pluribus hine inade dictis, & deductis, sequentes eonti uinsiones emerserunt.
Coneluso Prima. Intellectus hominis viatoris, operans dependenter a sensibus, non potest intuiti ve cognoseere, seu vide. tre Christum existentem in Eucharistia rRatio est, quia tam intellectus humanus in hae vita non possit Intelligere nisi ea, quae sensus percipit, iuxta illud 3. de An ma r oportet intelligentem pbantasmata Deculari r existentia autem Christi in Eucharistia non subjaeet sensibus , exin Perientia docet , sequitur , intellectum I crea. Diqitigod by Coosl