장음표시 사용
141쪽
Decis. XVIII. Ad Aprilis Cas. I.
merurgia to n. r. Verb. Euebaristia, sub n. t 8. F. I 3. Ratione, & auctoritate firma. tur haec decisio. Ratio est, quia si licitus est ingressus virorum pro corporalibus ne .cessitatibus Montalium, quare debet esse
rohibitus pro spiritualibus λ Intrat hortito ad evellendas urticas, & purgandam agramine humum; & non intrabit Sacerdos ad poliendam infirmae Monialis conis scientiam, Λ postolo dicente ad Coug. I9.
Expoliantes vos veterem hominem eum
actibus suis' Intrat caementarius ad deal-handum parietem I & non intrabit Conseis satius ad purificandas animas immaculati Agni Sanguine, de quo scriptum eli,
Apoe. 7. II. Et laverunt stolas suas, o dealbaverunt eas in sanguine Agni y Intrat pistor cum eanistris panis, & non intrabit Mysta , ut aegrotanti Religiosae praestet Panem de Caelo, omne delectamentum in
tem. SU I 6. I . Intrat Medicus ad curandam febrem corporis, & ad curandas febres animae, de quibus ait S. Ambrosus lib. . in
cap. 6. Lucae: febris nostra ambitio est ,D-bris nostra Dacundia est, non intrabit Sa
cerdos, & cum eo divinus ille Medicus, qui de se dixit in IIa. r. r. Misit me ut mederer contritis corde y Hine tu placitati Din res concedunt , posse Consessarium ingredi Clausuram ad consessionem infirmae Monialis excipiendam , si commode ipsa deicendere ad locum confessionum non valeat; & ad administrandam eidem sacram Synaxim, non sollim quando aliae Moniales eam sumunt iuxta Regulam , vel consuetudinem Monasterii, vel secun dum quod erat solita communicare se insanitate; sed toties, quoties ipsa postulat;
si quidem, ut notat S. Antonin. in Summa 3.ρ. tit. I . e. I 2. in . Eucharistia dat robur in tribulatione; ideo dicitur in Psal. I Io. Et panis cor homin s confirmet, &valet ad tuitionem animae, & corporis
& idcirco in Exod ra. legitur , quod
Angelus exterminator minim8 nocuit domibus illis, quae erant linitae Sangui ne Agni. Auctoritas autem desumitur ex Deere iis Sacrae Congregationis relatis per Ni collum Lucubrat. Utriusque Iuris tom. 2.
tem. 6. consult. 8 L n. 1 31. Θ a 33. ubi sic legitur: Cum SI. D. N. Eulla cautum sit, nequis Monasteria Μοn alium fine urgen-tιbus necessitaιιbus ingreviatur r μανι tur , An sacerdotibus in Mon Ierivm saepius introire liceat, ut ιιι Monialibus,
quae perpetuo, aut diuturno aliquo morbo laborant , Paenitentiae, o Euchar sttae sacramenta faepius administrent, D.
et altas, cum aegrotare coeperunt, semel
sacram Euchar Hiam sumpserant ρ sae.
suit licere. Item concedendus es furessus e dem Confessario ad ossistendum morienti, ejusque animam Deo rite com 37 mendandam ; tanta est enim neeesstas ex ι- flentium in articulo mortis, ut ei nulla diligentia par esse possit. Sac.Cong. Epist. in Lucensi 29. Martιι ι 189. o 22 Dec. 26 EO. Et quoniam apud eumdem Pigna teli. d. rom.6.consul. 8D n. 238. plura alia habentur Decreta concernentia personam Consessarii Monialium, ejusque ossicium, quae alibi non ita passim reperiuntur, non me pi. guit ea tranicribere, & sunt sequentia: Con- 3 8 fessariι monialium, triennio elapso, non possunt amphur aussire Confessones in eodem Monasterio per aliud triensium abseque licentio s. Congregatio sis , ahὰs declarantur suspensi ab audiendis Confes-Haribus . Eadem s. Congr. in Comen f . Martii r I9ι. in tu utina E. Octobr. I 616. I die a 7 Μartiι ι 647. ac alibi. Quod habet locum etiam in Confessario Conserva
i 6 9. er in Luce V 23. I unιι ι 633 cap. Is demnitatibus 43. F. s. radιcta siquidem, de Elect. in s. Confessarii vero Dominica. ni, vel Cassinenses non possunt durare in
hujusmovi officio audiendi Confessiones
Μοnialium nisi per biennium ex eorum Constitution/bus. Ead. F. Cong. 7. Nov. is s. o 8. Iunii r 637. Generaliter vero ab Episcopis approbati, non possum, ut o re illius generatis avrobarionis , confessiones monialtum audire , sed eaeent specialι approbatione : o avrobatus ad audiendas confessiones Μon aliam unius
Monaster ι , non potest audire confessiones
142쪽
tier deputatuν , nee sufficit esse femel αρ- 33 probatur ; nisi pro iis , quae obtinuerint
rius Μoniatium , quia Mon ales de ipso non confiderent. S. Congreg. in Sorana 2 3. Iulii x38 . in mi nensi 3. Februarii r sqq. Neque Paroebus, seu Curatu3 , fi exinde Cura notabiliter pateretur. Ead s. Congr. in Venetiarum 26.Iulii isy . in Parmensi r. Μartii r6sa. in Taurinensi s. august. ejusdem anni, o aBbι pagm. Neque mi-nstres Coovemuales , quibus id probibitum fuit a s. Pio V. Ead. S. Congreg. π Orto. nen. IO. Iunii Issy. ω in Neapolitana 2Ο. Martii 16 M. Neque observantes Provine ae Reformatae S. Antonii Lusitaniae , quiqbus prohibitum fuit a s. Congreg. sub die o 7. Novembr. I 6 II. Et generaliter Regulares non solum non possun3 4sa Comesa- νιι ordinari , sed neque Capellant Mon a Dum ordinario subjeaarum. Ead. in rae. Congreg. io Pisoriensi r6. Μaιι rs II.
Λd Λptilis secundum Casum. ARGUMENTU H.
Inquirit, intra quot dierum spatium possit infirmus in periculo
Viaticum ; idest non jejunus λ
Agitur de obligatione communiis candi in articulo mortis. Et resolvitur, praedictum Infirmum , eis non jejunum posse communicari etiam quotidie.
SUMMARIUM.r Viat eum quot babeat signifieationes Ra Mat cum per Antonomasiam significarss. Euc barimam. 3 maticum in articulo mortis an fit -- mendum ex praerepto Divino e
4 Eucbansia quὸ ad sumptionem est de
Praeeepto div no. Quo ad te ursu t tonit est de praecepto Ecclesia. sticos 3 Euel aristia olim dabatuν fidelibus , domi defeνenda, ae detinenda. Et
s Communio in primitiva Ecclesia Z batur sanis in Missa. Extra infisam olis infirmis . Ieiunium nuturale semper fuiι xetese
saνium ad Communionem. 8 Iountum cur non attendatur In Com. municandis per malleum ἐ
Communieatae Mon ali per Matieum , in periculo mort a diu perduranti psuaeritur , utra quot dieram Patium pGst iterum , atque iterum maticam
PRO intelligentIa tria sunt praemittenωda . Primum est, quod Verbum mariti nplures habet signifieationes; aliquan- Ido enim signifieat pecuniam necessariam pro itinere agendo. I. Eum quem, 79. f. de Iudiciis, vel pro trahenda mora extra Nintriam ; ideoque Scholare proficiscente ire alienam Civitatem studiorum causa, quidquid ei datur a Patre in cibariis, vel in pecunia ad se ibi sustentandum , dieiturmaticum. I. Cum sitius familias. ι . f. de Reb. ereditis, vel etiam mariculum. LSI longius i3. g. st fisus familias ; in fise . f. de Iudici sorsan quia tenuis est contri butio paterna, quae iuvenibus studentibus datur. Aliquando Uiaticum significat aia tatare Portatile , quod deserunt Epist pi secum itinere , ut commode possunt in quo. Disit ipso by Corale
143쪽
112 Decis. XIX. Ad Aprilis Cas. I i.
in quoeunque honesto loco super eo cele- volunt 1 solo Praecepto Eeesesiastico hanebrare, vel facere celebrare Missam, iuxta obligationem communicandi in articulo Ptivilegium sibi concessum a iure. eap. mortis provenire ; quia nulla invenitur suoniam, ra. de Privit. in 6. Sed per An- lex Divina, quae praecipiat hanc Commu . tonomasiam V at cum significat Sanctissi- nionem in articulo mortis sub peccato. mam Eucharistiam, quae datur constitutis Eminenti si Cardi n. de Lauraea in .sent.
in articulo mortis. eap. sui recedunt. lom. t. diis. 23. de Necess. Euchar. n. 38. 2 26. qu. 6. cap. suod in te. I . de Pae. Ergo quo ad tempus mortis obligatio com nitent. er Remi s. Confert enim vires ani- municandi provenit h Praecepto Ecclesia.
mae fideli ad iter agendum in aeternitatem, stico, quandoquidem se semper Ecelesia& ad actus diabolicos superand s; si qui . praecepit, ut habetur in variis Coneiliis, dem in transitu uniuscujusque Draeo in. & Decretis Pontificiis relatis sn eapit. defernalis descendit ad tentandum , habens his vero . 26. q. s. cap. Paenitentes . dist. IO. ram magnam, feleus quod modieum tem- eap. Super eo. de mereticis in s. Ita tesus habet. oc. I a. 2. Et quamvis S S. nent Cajetan . in summa, Verb. Communio asilius, & Gregorius Nazi netenus a ' Sacramental t. Armilla eodem Verb. num. pellaverint Baptismum Uiaticum, eo quia A. Sylvester Uerb. Eucharistia 3. Ledeis. nunc temporis plurimi solebant suscipere 1. pari. 4. quaest. EI. art. II. ub. 2. & alii. haptismum in extremo vitae constituti ἔ Caeterum Eminentiis. Cardinalis de Lai de S. Cyprianus nominaverit eleemosy- raea inciti tom. . disp. 23. de Eucharist. anam hoc vocabulo Uiatici, ut erudite no- num. 23. 2 seqq. concordat hanc discretatur in Hierolexit. Μaret, Verb. Viaticum. pantiam Theologorum, dicens : obliga-
Nihilominus antonomastice significatur tionem sumendi Sacram Eucharistiam pro- Corpus Christi delatum iis, qui sunt pro- cedere quidem a Praecepto Divino, quod ximi morti; quod plene probat Μacer ibi- com sit assirmativum , & non obliget dem labdens, quod olim illi communica- semper, & ad semper; ideo circa tempus
hantur post susceptum Sacramentum ex communicandi , attenditur determinatio
tremae Unctionis , & resert ex Surio Ecclesiae, cui Christus Dominus reliquit exempla S. Guillelmi Archiepi opi , & facultatem praeseribendi tempus; ipse enim
S. Stephani Regis. noluit legem expressam, circa tempus su- secundum Praemissum. Magna est con- mendi Corpus. & Sanguinem suum protroversia apud Theologos Scholasticos , mulgare; & scut eadem Ecclesia diver-3 An Uiaticum sit sumendum in articulo sis temporibus definivit diversa tempora mortis ex praecepto Divino, vel tantum. pro fidelibus sanis, sumendi Sacram Eu- modo ex Praecepto Ecclesiastico Alii charistiam, ita posuit sub Praecepto tem- enim volunt esse Divinum Praeceptum de pus , in quo imminet periculum mortis, sumenda Sanctissima Eucharistia in arti- ut observat idem Eminentiis. Cardi n. deculo mortis, cum enim sit i 'stituta ad con- Lauraea dict. disput . a 3. numer. 37. 1 quo serendas vires pro vineendis tentationi- non dissentit Diana, & DD. ab eo alle bus, sand in articulo mortis ea opus esse gati pari. s. tract. s. resolui. 67. suae coia nemo dubitat, cum ibi majores tentatio- locata est in Ostere Coordinato rom. . tri. a.
nes fiant. Ita ex SS. Patribus, & ex So. res o. ubi plurimi DD. tenentes, Sacrumto, Victoria, dc Paludano Gregorius de Viaticum non esse de necessitate medii , Valentia tom. q. ae Euebarisia Elisur. 6. seu necessarium simpliciter ad salutem , quaest. 8 punct. . Vers suamobrem. Dia; eum quibus concordat Glossa in eap. suo
na, alios cumulans pari. 3. tract. res s s. in te. Ir. Verb concedimus . de Paenιt. Sinae in opere mordinato est rom. a. tr. a. Rem D. Et Caramuel nTheolog. Funda resoluti t. Novissim8 Collegium Salmanti. ment. n. ΣΟΟΑ.eense rem o. de Facrament. in genera Tertium P adimissum . Tanta semper
ract. q. cap. 8. num. 6. & Mastrius in . extitit Eeelesiae sollieitudo, ne a fidelibus ssellunt. disp. 1, llum. o. Alii d contra in articulo mortis Sacrae Eutharistiae s sceptio
144쪽
sceptio omItteretur, ut primitivis temporibus, grassante persecutione, concederet' iisdem fidelibus Sacram Hostiam apud se
detinendam, ad hoe , ut mortis casus si accideret, eam assumendam praesto habe.rent. Pax Iordan. lib. 3. rit. 3. π. L Eminentiss. Card. Baronius ad annum s7. a N. 1 9. & ibi Spondan. n. η . Calatius de D.
dens , suisse concessam etiam Monachis in deserto degentibus ; quod suit postea prohibitum sub Hormissi a Papa tqui an - O st . ad Sedem Pontificalem ascendit in Ecclesia occidentali; at in orientali diutius id duravit. Sed etiam laicis notae probitatis permittebatur Saerae Eucharissiae detentio, & in itinere deductio, ob aliquod mortis perieulum, in quo statim
se communicarent, teste S. Λmbrosio de fratre suo Satyro; & S. Gregorio Magno de S. Μaκimo Syracusano Episcopo, ut narrat Macer dict. Verb. Maticum . ad hune eundem effectum communicandi pro Uiatico infirmos , reddita pace Ee-elesiae , coeptum suit conservare Hostias consecratas in Altari. east. Pressere . 93. de Consecrat. dist. a. olim namque fideles in sanitate communieabantur a Sacerdote in Missa; at extra Missam tantummodos infirmi, ut doctδ probat Ioan . Mabillon.
de Liturae 1a GaIlteana lib. I. cap. s. ubi num. I . demonstrat antiquorum Patrum
testimoniis, in Columbis aureis, vel ar. genteis, eos consuevisse servare Sacrati sis mam Eucharistiam pro Communione infirmorum. Hine, licἐt a primordio Ee-elesiae ad dignd Communicandum esset
et necessarium jejunium naturale, ut osten dit S. Augustin. Epist. Ir8. caρ. 6. ad Ianuar. Ac ut fideles aecederent ad Sacram Mensam, Virgine adhue saliva , ut ait Tertullian. deIesum. eap. 6. quod habetur in Canon. Liquido, 1 σε. de Consecrat. di sinct. a. cap. sacramenta 39. de Consecrat. distinct. r.eap. Nihil, 7. quaest 1. east. EX parte. De eelebrat. Missar. quod diximus
supra in primo Casu Mensis Ianuarii hujus anni, & probat S. Thom. 3. pari.
q. go art. 8. Attamen Pia Mater Eeci si a nobis patriam redituris, ut in sortitudine huius Cibi ad Montem, qui Christus est , pervenire valeamus , Sacrum hoc Corpus, ac coeleste Viaticum ne casus aliquis opportunum subsidium Christia. nis militibus , extremis horis cum Daemone eonfligentibus, aliquando praeripere, pomi non jejunis etiam exhiberi mamdavit, ut passim testantur DP. 8c pluribus S S. Conciliorum Decretis probat Eminentisi. Cardin. Braneatius in erudito vu-stulo de saero marico a pag r 6. er seqq.
P. Quartus in Rubr. ΜisI. pari. 3. ει t. s.fect. r. dubio 6. Et Eminentiss. Cardi n. de Lugo de Eutharist. disp. t s. num. 18. ubi prudenter advertit, licentiam communi in eandi in articulo mortis infirmos non ieiunos maxim8 probari consuetudine, quae ubique servatur ab immemorabili tempore; & in facto nullum reperio Canonem de Communicandis infirmis non jejunis expressὰ loquentem praeter Coucit. Constan-stiense fess. I I. ubi potius tonsuetudo Ecclesiae resertur, dum dieitur : saerorum Canonum auctoritas , ef approbata Consuetudo Ecclesiae servavit, ει servat. non posse recipi a non jejuηιι, nisi in easu ιnfirmitatis, aut alterius nectistatis a Iure , vel ab Ecelesia concesso, vel admisso. Et praeter Rubricam Ritualis Romani de ammtinsone infirmorum I ibi: Potes quidem Matieum brevι moritur/s darι non jejunis ; quae quidem Rubrica, tanquam approbata a Summo Pontifice Paulo U. habet vim legis. Gratian. discept. forens s
His ita praenotatis, ac praemissis, re- sol vendo Casum propositum , intra quot dierum spatium possit iterum dari Sacrum Viaticum Moniali non jejunae , perduranti in periculo mortis , variae cirea ipsum leguntur Moralistarum , dc D
GOrum opiniones. Alii enim requirunt spatium triginta dierum. Ita Navarrus Io Consultat. t. lib. s. de Paenitent. ει Re- ,
in I s. Λlii octo, vel decem dierum; ut SuareZ , HenriqueZ , dc alii apud Dia
145쪽
111 Decis. XIX. Ad A prilis C a1. II.
quae in Coordinato est tom. E. tract. E. re
sol. 8s. Λlii dierum sex Posse vina de O C.
Curati eap. 8. num. 2 . Iordan. lom. I. lib. 3. tit. 3. num 28. Trium autem dierum
intercapedinem requirit Diana , ita ut si infirmus non jejunus suit communicatus ob periculum mortis seria secunda , durante eodem periculo possit iterum communieari seria quinta non jeju. ius festo quod jejunus non possit Sacram Communionem recipere, quia si posset ante cibum Communicari jejunus, cessaret disputatio j ita Diana p. 9. tract. 9 resol. 48. atias q7. quae
87. Fundatur Diana in illis verbis Ri. tualis Romani de Com. Infr. si aeger sumpto Viatico, Hes aliquot vixerit , vel ρ
riculum mortιs evaserit, er communicare
voluerit, ejus pio desiderio Paroibus non deerit. Nam pluralis loquutio duorum numero est contenta . cap. Pluralis, εο de RegulJur. ι σε. Gloss. in cap ti cui, g. r. a Praeben. eod. lib. Dianam sequitur Volpi Verb. Eucharisia resol. 39. n. a.
Nihilominus plurimorum Doctorum imsta citandorum Sententia piissima tenet, quod altera die a Sacro Viatico per non jejunum infirmum recepto, si duret idem mortis periculum , possit idem infirmus Sadissimam Eucharistiam, quamvis noni valeat servare jejunium ante Communio. nem, recipere; & sic quod liceat Paro. cho etiam quotidie infirmum praedictum non jejunum per Viaticum communicare ἐtalis enim praesumitur mens Sanctae M a. tris Ecclesiae, quae sciens de hora in horam a Medicis demandari remedia suis menda pro viribus corporis refocillandis, noluit hae de causa filios suos, adhuc in periculo mortis exstantes , privari excellenti subsidio Communionis Sacrae , ad pugnandum eum hoste maligno ; & ad arripiendum tuto iter aeternitatis , ut ostendit in verbis praescriptis pro Com- unicando infirmo per Viaticum ; scili-eet i ace*e Viat cum Corporιs Domin Nostri Iesu Christi , qui re custod at ab folle maluno , er perducat in Vitam
aeternam ἰ quae verba non sunt omittenda a Sacerdote , Communionem per Viatieum praebente, quia valde sunt prinscua ex opere operantis , tanquam ab Ecclesia ordinata , movente, & docente illam Seiritu sancto , ut ex Tamburi n.
de sacris. Μissae , & ex Quarto in suo.
Proclem ali sect. s. observat Eminent. Card. Bianc 'ius in cit. Opusculo de sacro ma tico pag. II 6. ubi tuetur supra dictam opinionem c mmunicandi etiam quotidie infirmum non jejunum in articulo mortis . non solom rationibus, sed exemplo R. P. Ioannis Everat di Nithardi, spostea Generalis Societatis Iesu qui Regi Hispaniarum Philippo IV. diu in periculo mor tis versanti, & ieiunium non valenti servare , quotidiἡ Sacrum Uiaticum Regiae illi Perlonat. devotissim/ poscenti, & reeipienti, lic8t non jejunae , ministrabat. Igitur hanc opinionem Eminentisi. Car. din. Brancatii in d opusculo de saeromatico, amplectitntur Eminenti si Cardin. de
Daunius, Leander , Escobar, Basseus , & Serra, quos ei tat Diana dict part. 9.tract. s. resolui. 68. num. r. Quibus ad hae rent Quintanadven. in Theolog. Μorali tom. I. tract. 4 fingui. 14. m meν. F. Tamburin. in Methodo Exped. Com. eap. s. s. II. a uu
e Eucharist. & novissimὰ Philippinus do
Privit. Ignor. tom. a. append. ad cap. 13. Privit. I.
Neque subsistit fundamentum, In quo pedem fixit Diana, idest, Verba illa Ritualis Romani. Si ingre sumpto malico dies aliquot vixerit oee. quorum ver rum vi, duos, vel tres dies eensuit esse expectandos : Nam Emin. Card Branca istius in d opusculost. I 38. respondet Rubricam illam esse directivam , non praeceptivam, & se non obligare ad expectandum transitum duorum, vel illum dierum, Iut iterum aeger in periculo mortis per severans non jejunus ct mmunicetur. Ultra quam responsionem , salvo semper obsequio debito eminenti doctrinae ejuς dem Eminentissimi A uctoris, mihi videtur dicendum , Uerba illius Rubricae non
146쪽
Decis. XX. Ad Aprilis Cas Prud. a is
obstare; quia loquuntur de Communione danda aegro jejuno; dc se non tangunt casum nostrum. Quod autem hoe sit verum, constat consideranti eamdem Rubricam. quae hortatur Parochos, ut sint diligentes in communieandis infirmis, uti.
Ze jejunis; nam de mγn iejunis paulo iniserius loquitur. Itaque vult rubrica, quod Parothi dent Eucharis iam per modum Viatici aegris, cum probabile est, quod eam amplius sumere non possint, ideli cum illis verbis aecipe Uιatιcum oec. tanquam proficuis, dc majorem devotionem excitantibus, ut diximus supra. At supponit Rubrica, eosdem infirmos posse ante cibum jejunos eommunicari; de ideo sequitur, quod si infirmi vixerint per aliquot dies, vel periculum mortis evaserint, dc pro devotione cupiant iterum jejuni eommunionem, Parochi non recusent, eam illis deferre; scilicet servato jejunio; alias
sequeretur absurdum, quod etiam extra periculum mortis possent non jejuni communicari. Igitur non obstant illa Verba per atiquot dies, quia concernunt com .
munionem faciendam quidem ab infirmo, per modum viatici, dc in periculo moristis, sed valente servare jejunium; reiterandam etiam post aliquot dies, si vixe.rit , vel si perieulum evaserit, servato semper jejunio . De non jejuno autem Communieando loquitur Rubrica in ver. bis istis sequentibus: Potest qu/dem matI. eam brevι moritur/3 dari non Iounts ;quibus, lieet non jejunis, durante eodem periculo imminentis mortis, si ita exigat eorum pietas, dc devotio, posse pluries, ct per singulos dies Saerum viaticum mi isnistrari, firmat resolutio propositi calus de Moniali in eodem periculo diu per
Ad Aprilis Casum Prudentialem. ARGUMENTUM.
Quaerit, & decidit, an melius sit communicare fideles adstantes Missae, ex completa an statim poli Com. munionem Sacerdotis.
t Fideles olim communieabamur in
Missa statim post Commauiosem 1acerdotis . a Commama ιη Μ fi danda est pomis statim post saeerdotis Commin
Dictio Quandoque significat aliquando, non passm; sed ut minus. I Commanio quibus ιο ea bus danda populo, non in Musa, sed extra.
An melius sit , Laicos Commun eari a sacerdote eelebrante statim post ejus Communionem ; au tota Missa com
SCiendum pro responsone , quod de
Iure antiquo fideles reeipiebant Sacram Communionem in Missa, statimae celebrans seipsum communicaverat . quod censetur habuisse originem a San. Ictis Apostolis; dc ideo fuit instituta Λntiphona illa in quaeunque Missa, quae
vocatur Communio , decantanda cum
Psalmis a Choro, donee administraretur Sanctissima Eucharistia fidelibus lateis ,3ui Missae astabant; & elim coepi sset e rigescere servor ille, qui vigebar in priamis Eeelesiae taeul s, cima frequentem partieipationem Merae Synaκ is in Miseis , emanarundi decreta obligantia fide. Ies astantes, ut eommunicarent, de quibus in eap. omnee fideler εχ. de Conissem. dist. r. eo. Peracta Io. er east. Tis bus gradibus de Consere. aist. a. Et de more praedicto antiquissimo communi
eandi sideles in Missa, statim post Communionem celebrantis, concludentia te. stimonia SS. Patrum allegant Eminent. Cardin. Bona Reram Liturgirar. lib. a. cap. I. Ioan. Clampinus re αυ- ωFermentato east. a. Ac Ioan. abillon. n Litura a Gallwana lib. l. cap 9. n. 26.
subdens, quod antiquitus, lut notavimus
147쪽
116 Decis. XX. Ad Aprilis Cas. Ρrud.
supra Ex asservara Gesaristia foti estis. municabant infirmi ; non sani ; quibus
vfχ unquam extra Μissam Communio issaeerdote porrigebatur. Novissimo autem jure , emanante ex Rubν ea Ritualis Romani de sacramento Eucharisiae; datur celebrantibus Sacerdotibus praeceptum circa Communi,nem astantium his Verbis: Communio au-
munionem sacerdotis celebrantis fieνι G. διι nisi quandoque ex rationabiti cauis
tioues, quae in Missa post Communio vem dicuntur, non solum ad Sacerdotem, sed etiam ad alios commvnseantes spectent. Et hoc idem ordinatur in Rubricis Missalis De ritu servando ιa cclebratione
His stantibus, melius esse videtur com municare populum statim post eommunionem Sacerdotis, more antiquo . ut sentita Eminent. Card. Brancatius in cit. opust. De Sacro malico pag. Is 7. ubi ait: Damis nandi vostra sementia videntur Sacero dotes illi , qui eo tra Ritualis praescrι-ptum , in titulo de Communione , prae.
bent absque necesstate populo sacram Eutha νινiam in fise Μigae ; privan enim fideles illis precibus , quas nost C ommunionem Ecclesia recitari jubet ; quaeque non solum ad celebrantem, sed etiam ad
caeteres communica ores aperte spectare
noscuntur . Ei sententiae doctissimi hujus, ae Eminentissimi Doctoris, ac purpurati eonsimilis est etiam opinio Macri in Hieroseae c. Verb. Communio , ita scribentis: Communio ita appellatur Antiphona p . Ha in missa , quae canebatur in Choro, dum distribuebatur Euebarisin fidelι.bus, a D. Gregorio laestituta . Gem. tib. 1. cap. 9 . dicitur etiam Transitarium. V
de suo loco . sua re contra Rubraeam abusus invaluit Communionem post Μissam, ves allte eam facere, nulla urgente necessitate. Caeterum Infietari nemo potest , quod in Rituali Romano datur Regula cum sua exceptione . Regula est , ut populus communicetur intra Μissam statim post eom-3 munionem Sacerdotis . dc ita servatur in oratoriis plurium Constatrum spiritualium . qui post exercitia devota audiunt Missam, de communicant in ipsa; dc praeeipud in Oratorio SS. Hieronymi, & Philippi Nerit hie Patavit, in quo singuIisse-stivis diebus communicantur centum circiter Viri summae pietatis, & devotionis; dc idem iaciunt non pauci Parochi in Villis , qui , auditis consessionibus sirorum Parochianorum a summo mand usque ad horam celebrandi Missam, in ea eosdem communieant statim post suam Communionem praecipue in solemnioribus die
At haee regula habet suam exceptionem ab eodem Rituali Romano insinua tam in illis verbis : Nisi quandoque eae rationabiti causa post missam fit faeienda, scilicet Communio populi. Verbum quandoque s gnificat aliquando, non pasism; sed ut minus, & per viam exceptionis i Regula stante in contrarium Menoch. eo I. 99. m. III. Barbos. Dict. IC . num I. Causa autem rationabilis reputa- stur, si plures audiant Missam , qui non sint communicaturi, & eos taedere possit longioris morae resultantis ex eadem communione populi , ut notant Quartus in Rubr. His. ρart. a. rit. Io. sub n. 6. dc Ga-
ter 6. Quapropter non est angustiandum arbitrium Celebrantis , qui juxta locum, tempus , & concursum fidelium , pro sua prudentia poterit vel differre Communionem populi post Missam ; vel eam intra Missam exequi , statim post Communionem suam reflectendo tamen ad Rubricam Ritualis Romani , statuentis pro Regula, & ut plurimum, Communicandos esse fideles in Missa ;sed post Missam, ut minus , & per viam exceptionis , aliqua rationabili causa concurrente. Idcirco si sit dies destinatus ad generalem populi communionem,& major pars populi astantis Missae Pa. rochiali parata sit recipere Saeram Synaxim, melius erit, & melius faciet celebrans , si statim post suam Communi nem communieaverit Populum ; quod sitialis dies non occurrat, & major populi pars non sit communicatura , sed finito Disi tiros by Cooslu
148쪽
snito Saero ad suas reversura domos , poterit Sacerdos completa Missa communicare communicandos, ne caeteros, sorsan advenas, vel iter agentes taedeat dilationis, expectantes Missae complemen
Declarat, quid sit Transubstantia. tio, quae fit in consecratione Eu. CHARISTIAE Docetur, esse necessaria quatuor requisita procotiversone unius substantiae in alteram . Eaque Philosophicis , ct Theologicis terminis expli
3 Lutherana Haeresis dicere solet a. nationem in Eucbaristia. 6 Connexio est inter de*ionem sub flantiae pant/ , ef positionem Corporis Chrsi in Euebar stia. Et quatis tr TransubstantiatIo requirit aliquid eom
mune inter terminum a quo, er rediminum adinuem.
Iuid sit Tra ub ntiatio, quae H In consecratione Eucharistiae δ
Dictuin suit : T a Uubstant ationem Euchar stteum esse transitum sub. stantiae Panir , ω 'ηι in substantiam Corporis, er Sanguinis Domini nostri I E SI CHRIITI. Siquidem vi Verborum , quae proseruntur in consecratione Panis, &Calicis , fit conversio totius substantiae ejusdem Panis, & Vini in Corpus, &San. guinem CHRISTI , quae conversio appellatur Transubstant arto a Concilio Roman. sub Gregorio UIl. & Nieolao III. Laterapense sub Innoeentio III. a Con
eap. 4. ibi: sancta haee Unodus declarat, per eonsterationem Panis , o Mnι eonversionem fierι totius substantiae Panis in substant am Corpore 3 CHRISTI Domin Nostr ; ει totius substant ae Uini ιο μμ flantiam Sanguin s estur ἰ quae eonversio convenienter , Θ prestrie a sancta C thotiea Eeelesia Dan substantiatio est ap
Porro ad maiorem tanti Mysterii In tes-ligentiam selenduin est, quatuor esse reinquisita necessaria conversionis unius se stantiae in alteram ; quae quidem omnia breviter recensenda sunt; siquidem omnia interveniunt in Eucharistica Transubstantiatione. Ptimum requisitum est ἔ ut eonversio sit inter duos terminos positivos, quorum unus habeat rationem termini a quo I alter termini ad quem ἰ quorum terminorum vigore eonversio d fert tum a productio. ne, seu ereatione; rema desitione, seu an. nichilatione . Nam in productione , &ereatione reperitur terminus positivus, qui incipit, non tamen positivus, qui desinit. 3Et 8 eontra in desitione, di annichilati ne est terminus positivus , qui desinit . non tamen alius, qui incipit. Hi duo te mini interveniunt in Eueharistica Tran-
substantia ope ; quae, ut diximus , est vera eo ma substantiae panis, & vini In minins a Corporis . de Sanguinis Christi Domini I nam te inus a quo
149쪽
est desitio substantiae panis, dc vini, terminus aa quem est inceptio substantiae Corporis, & Sanguinis Dominiei . Hi ne desitio panis, dc vini n.γn potest dici an . nihil alio: quia panis, & vinum non dest. nunt in purum nihil ; sed remanentibusaeeidentibus , substantia panis convertitur in Corpus Christi, dc substantia vi. ni in ejus Sanguinem. Similiter in Eucharistia Corpus Christi non potest dici Productum, seu creatum, quia in ea incipit esse ob desitionem panis, iuxta ordinem 1 Deo statutum, ut eκ vi desitionis panis incipiat esse Corpus Christi sub ejus accidentibus ἱ dc ut eum destione vini conjunctus sit Sanguis Christi . ita M
srius in o. sent. de Venerabili Euobar ι stiae sacramento diis. 3 ρ a. a hum. s. esseqq. ubi num. Erg. ostendit, posse desi. tionem panis, & vini in Eucharistica tran- substantiatione impropria vcicari anni hi lationem , eo quia in ea terminus ad suem
potest considerari dupliciter Negatι vi , de est nihil sui: Posti τὸ , dc est entitas, vel positio Corporis, dc Sanguinis Christi
sub speciebus panis, dc vini. Ratione teris mini negativi; panis, dc vinum anni hilantur, de diei potest anni hi latio . Ratio. ne termini ροωινι panis convertitur in Corpus Christi, & vinum in Sanguinem, dc dieitur Transubstantiatio; quod etiam eoncedit Eminentia. Cardi n. de Lugo de
Euebarim di*ut. r. sest. 12. Seeundum Requisitum verae conversio. nis est, ut terminus a quo secundum eam rationem, quia in aliud convertitur, desinat esse, quod enim eonvertitur, transitIn id, quod convertitur, & non fieret eonversio, si id , quod convertitur retineret suum esse , & non desineret esse; num, quam enim album diceretur in nigrum converti. misi desineret esse album; quamvis tum Theolosi , tum Philosophi sint
discordes in definiendo , an haee desitio termini a quo debeat esse simpliciter, vel secundam quid λ ut videri potest apud eumdem Card. de Lugo di9 7. Dct. I. num. ro de Mailrium in Phose. di . o. qu. 9.
28 o. Quidquid sit de hae sciret, ita te desitionis, certum est, di de fide, in Euch
ristica Transubstantiatione desinere omnlisno substantiam panis, dc vini; & esse haeresim Lutheranam, impanationem appe, slatam , asserere, quod una cum Corpore . Ac Sanguine christi in Eucharistia sit substantia panis, Ac vini; contra quam novissimd arguit P. Riehard. Λrs lekin n
Tertium Requisitum est ad veram eo versionem, ut inter desitionem termini a quo , dx p sitionem termini ad queis se aliqua connexio , vel physi ea , vel saltem moralis; itaui una ex altera aliquomodo sequatur; oportet enim, quod res,
quae recedit, dc desinit, recedat , dc dein mat ex vi introductionis , & incepti nis alterius; dc d eontra, quod res, quae aecedit, δέ incipit, accedat. Ac incipiat ex vi desitionis alterius . Hoe pariter Shabetur in Transubstantiatione Eucharistica ; in qua ideo cessat entitas panis, Aevini ad prolationem verborum consecrationis. quia eorum virtute statim inei tege Corpus, Et Sanguis Christi; ut docuimus supra ιο suae fit is mensis amuis .
Quartum denique requisitum , secum dum aliquos Theologos, est, quod ad veram conversionem detur aliquid comm ne utrique termino a quo , er ad quem, quod idem perseveret cum utroque ἔ ut dOeet Eminent. Card. de Lauraea de Eucharistia diisui. 1 . art. a. num. 26. secundum cujus opinionem in Eucharistica Transub- γstantiatione accidentia panis, de vini v dentur adimplere hoe requisitum; eum ira eadem superficie perseverent sub utro que termino . At hoc necessarium non esso opinatur Mastrius ιn . Sent. Q HDur. y. num. 183. tum Gavatio, de Rada ibi a legatis ; subdens ἔ quia, etiamsi accide tia panis, dc vini converterentur in Corispus , dc Sanguinem Christi , esset vera conversio, ec Transubstantiatio. Colligitur ex his , in Eucharistim Transubstantiatione destrui totum panem, & totum vinum , non solum quoad materiam, de sormam, sed etiam quoad existentiam, de subsistentiam. de su
inde totum panem , dc totum vinum
150쪽
nes suas partes, trai lubstantiari , & con-8 verti in Corpus, di Sanguinem Christi.
cramento , can. 2. ex can. 3. utrum auis
tem Transubstantiatio dicenda sit Pνο--βιva, vel Conservativa , vel adductiva, seu per quam actionem ipsa fiat, non levis est controversia apud Scholasticos, de qua disputant S. Bonavertur. Bellarm. VasqueZ , Beccanus , & alii apud Maurium dict. disp. . art.a. dc Emin. Card. de Lauraea vict. ἀθ. ao.-ι. 7. 2 arι. g. ad quos studiosi recurrant.
Λd Nait Quaesitum secundum. ARGUMENTUM.
Quaerit, & resolvit , an in EUCHARISTI Λ simul cum Christo sit Pater, verbum , di Spiri
a Trinitatis personae sunt om νυ in re ereata per Ufentiam , praesentiam , er potentiam a Corpus , er Sanguis Christi eontinetur sub utraque specie , auι υι verborum , aut per concomitan-
ob unionem hypostaticam cum CMιβι humanitate . Patre , er Spirι- res sanctus pre coocomitantiam mediatam.
ε panis non potes transubstant aνι in Divinas Perse M.
Dictum fuit. Primo , esse de fide, quod
omnes Tres Personae Sanctim mae a Trinitatis, Pater, verbum, dc Spiritus Sanctus reperiuntur in omni recreata, sive materiali, sive spirituali per essentiam, praesentiam , & potentiam ἱ juxta illud Ier. a 3. Caelum, oe Terram ego impleo , dicit Dominus . ix Λct. I r. Non longe est ab unoquoque nostrum . In ipso enim νινι- .mus, o movemur, er sumus. Hoc enim . est proprium tuae immensitatis , de qua S. Λugultinus tib. s. de Trinitate cap. 1. Deus ubique est , fina ulla situ praeseus , De habitu omnia continens, fine loco G que toιus . Et quidem non circumscripti. ve, neque definitivd, sed alio persecti iri modo, Iiedi l κplicabili. Λ lly pr. tract. 1. cv. a. sess 6 Secundo , pariter de fide esse, quod omnia, quae pertinent ad Christi eonititutionem , dc integrita tem ἰ nimirum Corpus , Sanguis, Ani ma, Divinitas, &subsistentia, idest Persona Verbi Divini, ver/, dc realiter con tinemur sub utraque specie Panis, & V, ni vel vi verborum , vel ob concomitantiam, idest naturalem connexionem a , quam inter se habent; ut declaravit Conta Trident. sess. I I. eap. s. adeout vi verbo inrum Corpus contineatur sub speciebus Panis; & sanguis sub speciebus vini. Laeter
vero sub utraque specie per concomitan . tiam. Gonet. tom. s. δωct. . De Earbarim d D. 6. art. I. Tertio , esse communem
omnium Theologorum sententiam, quod Pater, dc Spiritus Sanctus sunt in Euch tistia non solum per attributum immensitatis, & per Dei illapsum in omnia creata. sed etiam alio quodam speciali modo, tum quia ibi assistunt cum Filio ad operandos effectus mirabiles gratiae; tum etiam quia Pater , de Spiritus Sanctus existunt in Filio specialiter propter Divinarum Per sonarum inseparabilitatem , & mutuam unius in alteram existentiam ἔ quam