장음표시 사용
141쪽
diacono, benedictionem in fine Missae, & similia resinquit Discopo celebranti, qui
in benedictione solemni in fine Μime. vertens se versus Episcopum, quasi veniam petet, & ipse nutu annuet. Circuli tamen Canonicorum fient ante ipsum Episcopum proprium, quamvis Cappa indutum,
I. Narrat nostrum v. &vi. q. laudatus superilis Andreas Castaldus Lib. it. Secti
Iebranti 'aeter ab isti,nem, ct Mnesmunemps Sermonem , atque concessis nem Indulgentiarum , νωα omnia a prostris Episcopo peragenda sunt, is quem debent Canoris ad circulum aere
dere. Tris Em mera cituram dotarus in fine MI Iae benediuionem solemnem , vertet f inclinam mersus Episcopum siet, quasi veriam stetem , diuis annuu . Haec Cis aldus, qui tamen in eo labitur, Cum inquit, servanda haec esse, si Missa e ram Osom ista ab alio Episcopo mn Susaganeo eri retur , cum alias ex nostro β. v. nulla fiat distinctio inter Episcopum non Suffraganeum , &Suffraganςum; em enim modo se geret Episci l ,ei , live Su Bapineus, sive non Suffraganeus Episcopus coram ipso celebret, cui etiam ex prae scriptu nostri q. vi. proprius ipse loei Antistes , euera in II b recurrentia , ut benedictisnem imerasista uae benedictionem Pisoni ante Mata lium, deosculationem manus, quae fit ab eodem Dia με ro, di Subi μου, Modictionem in fine MEP, statua resin P, eo tamen servato ritu a Celebrante Episeopo, sive Suffraganeus sit, sive alius quispi , ut in benedictione solemni, quae in sne Misseditur, vertat se versus Episcopum linci, quasi veniam ab eo petens, cui tamen ipsi actu annuat, ut scilicet benedictionem solemnem populo non suo impertiri valeat juxta rogulam iam etiam a nobis alias explicatam. II. Audiamus nunc vero Crassunt, Lib. II.
De caeremmilis Cardinalium, di 'feyorum, in eorum Diure bur, Cap. x i v. ubi pos squam suis egit de Missa, & Uesperis per Praelat uni Ponti ealiter celebrandis eoram Cardinali, & de disciplina, ae delationibus eelebrantis Practati adve sus Cardinalem Episeopum scilicet loci, ita domum concludit: Seem aurem flet in Episcopus B noniensis non esset Cardinatis, nam tune ritus Est scopus, vel etiam Susa oeui relabror aes me Episco Bononirasi non cardinali, haberit omnes prerogamas honoris, de luentia , di consensu tamen ordinaria id express conradentis ab Initio semel, O ut mnia. Haee ille, in quibus duo
praesertim adnotanda Qui . Primum est, non omnes praerogativas honoris relinqui Episcopo extero celebranti, nam, uti ait nostersi. v. absolutio, & benedictio post Sermonem, ac Indulgentiarum concessio, omnim is use ostris T s m perum sunt, &, uti tradetur in q. v . Circuli quoque Ononicorum ante ipsum Episse pum proprium fieri debent , tametsi hic eum Carpa int riit, & Episeopus celebrans non sit Su fraganeus. Alterum est, quod licet initio Oiscoivis loci extraneo Episcopo etiam non Sugra- ganeo ficultatem concesserit, ut possit mram ipsis Doniiseati, ae solemni ritu Missim celebrare, a hue opus est, ut ipse Celebrans daturus benedi i nem solemnem in fine Missae, vertat se versus Epistopum Ioel praesentem, quasi veniam ab eodem petens benedicendi populo, cui ille nutu annuat.
Sed si Episeopus proprius sorte vellet esse paratus in hujusmodi Missa ab alio viseopo
celebrata, quod non convenit, nisi Celebrans sit Suffraganeus, vel alias Ribditus Episcopo, deberet omnia praedicta ipse facere.
I. Ostquam supra actum est de iis, quae servanda sunt, ubi extraneus Episcopus, L vel Suffragineus lemniter alisl am celebret praesente, &consentiente sellieet Episcopo loci Cappa induto, ait hie noster i. quod si Episcopus proprius sorte vellet esse parratus pluviali sciliceti , & Mitra , atque huiusin, i Misis ab
avo Episcopo Glebratae assitere, quod tamen non convenit , nisi c Elebrans sit Suffraganeus,ves alias subditus Episeopo, deberct omnia prae dicta ipse facere, non mi in sicilieet absoluiti nem, & benedictionem post Sermonem, ae Indulgentias elargiri, verum p rogativas ceteras omnes habere, notatas supra in q. v I. Notanda autem sunt ea verba nostri hujus q. quibus dicitur, non convenire, ut Episcopus paratus assistat Mis. is, quae ab alio Episcopo celebratur, H GH
ρο ; quia Nilicet vetus est Ecclesiae diseiplina , Metropolit . in , Patrem , Magistrum, ae Judicem esse Episcoporum suorum , qui scilicet illius subditi, vel Sustraganei sunt; ideoque non mirum , si celebrante Suffraganeo, vel alias subdito, Metropolita ejus assistens Missae in Ecclesia prinsertim
142쪽
sertim propria, Pluviali, & Mitra indutus assistit,
omnesque ipse praerogativas habeat. IL Iam non opus est hoc loco referre, quan ta olim esset subjectio Sustraganeorum Episeop rum ergi suos Metropolitas. Late de ea quid mare egit Thomastinus in sua vetere , ae nova λ- eleuar disciplina. Certe, ut alia omittam veterum Ponti uni Decreta , Innocentius III. ad Suffraganeos Arelatensis Metropolitae Lib. I. Epistola iacvi. scribens, ipsum Suffraganeorum, P latum vocat, eisque mandat, ut ipsi Metropolitae, tamquam Patri , ct Episcopo animarum suarum devote flagrant , ct humiliter Medire. Idem qucque Pontifex Lib. ii. Epital acclx. ad
Suffraganeos Acheruntini Metropolitae scribens, eisdem praecipit, ut erga Archiepiseopum ipsium Acheruntinum, scut Patrem Pastorem, uingerami de timis res Eum. Scio equidem, jam ex incumenica Synodo Tridentina in multis limitatam suisse Metropolitarum supra Suffraganeos suos potestatem , sed tenenda est Regula
nostri hujus q. quo permittitur Episcopo loci paratum assistere in Missa, quam in ipsius Eeel lia Suffraganeus, vel alias Subditus, eo conse tiente celebraret, omnibusque ipsum V aerogativis gaudere, notatis supra g. v.&vI. Atque his non modo varii Auctores eo inunt, sed & v ria Saerae Rituum Congregationis Decreta.
Si vero Episcopiis Intererit Misi e celebratae per aliquem inferiorem Episcopo, sive cum Pluviali, & Μitra, sive cum Cappa, omnes praeminentiae , honores , dc actus praefati conveniunt ipsi soli Episcopo, excepto quoad thurificationem; quia quam do non est paratus, ut supra, non debet thurificari, nis post thurificationem O,
An autem, quomodo, & a quibus Episcopo non celebranti fiat assistentia, tam Pr abyteralis, quam Diaconalis, suis locis explicatum fuit.
debent , ubi praesente Epistopo loci exterus aliquiis Episcopus, vel Susis ganeus Missarum solenania celebraret , enarratur nune in j. vi II. ritus servandus, si Episcopus scilicet proprius intererit Missae celebratae per aliquem Sacerdotem Episcopo inseriorem, & edicitur paucis verbis, quod sive ipse Epistopiis loci cum Pluviali, & Mitra, live eum Cappa assistat, Umnes praeminentiae, honores, &aetus praefati conveniunt ipsi sisti Episcopo , excepto quoad thurificationem, quia scilicet quando non est paratus eum Pluviali, & Mitra, non debet thuri feari nisi post thurificationem Obbatorum tantum, ut aliis doum est ; & tune Celebrans non incensatur initio Milis, nee post Euangelium, ut no
tat Baiidryus, Parte v. ubi enarrat Cap. I x. Li bro it. Caeremonialis Articulo I. Num. v I.
pus in diversis Melesiis suae Dioecesis assistat ad Missas soleinnes sive paratu&, sive non, & -- Temoniale nostrum Episeoporum nihil sere de Caeremoniis tune servandis praescribat, abs re non erit, si aliqua hoc loco subjietamus, quae inhumjusinoeli Miisis agenda sunt. Ne quis autem putet me hominem nullius auctoritatis velle ritus praescribere, nihil profecto de meo afferam, sia ea tradam , qtaae sparsim docent tum nostrum Cer moniale, tum Caeremoniale Ponti fietae Capellae,
Paris de Crassis, Cataldus, Bauldryus, aliique probati Scriptores , qui de ipsa Missa seripserunt, quae in diversis Ecclesiis Glebratur coram Episeopo in sua Dioecesi, aliis a Cathedrali. III. Ergo, uti post alios docet Bauldryux loci eitato, Articulo u. antequam ad Ecclesiam accedat Episcopus, paretur ei ante Altare Faldis storium, ad quod eum accesserit sactis, ei debitis honoribus in aecessu, &obviatione, ut suo loco diximus, cui dignior ad portam Eceleliae offert Aspersiorium δα. genu flexus orat, de interim Celebrans, qui eum expectat in eornu Epistulae, s cta ei reverentia deseendit in planum per partem lateralem Epillatae, & eum Ministris eum sequentibus, accedit ad linis tam Episcopi nudo capite, sed paulo post eum. IV. Surgente autem Episcopo, removetur Faldistorium, & sine Mitra incipit: In nomine Patris . se s gnans, & peragit ea, quae sunt Celebraentis propria, ac si ipse esset Missam cel braturus , faciens Consessionem usque ad Indu gerulam, inclusive, cui ipse Celebrans respondet cum Ministris caeris, interim genuflexis post ipsum Celebrantem, quia sorte non sunt Can nici , nam alias non genuflecterent. V. Dicto per Episcopum, Indulgentiam issolutionem die. Celebrans paululum se retrahit, cedens locum Episcopo, qui do medio Altaris recedit versus Sedem, ubi eum suis Assistentibus perseit reliqua usilue ad Aufer a nobis exclusive, ex Caeremoniali Papae, Lib. it. Cap. 1l. tum ascendit ad Sedem, caudam Cappae sibi traliens,
ob reverentiam Misis jam ineboatae ; vel si utitur
143쪽
Mitra , eam eapit , antequam ascendat ad Se-dem , quae regulariter est parata ad cornu Euangelii, vel in alio loco, prout commodius crit. UI. Tum Celebrans accedit ad medium plani , & medius inter Ministros sacros tune stantes, prosequitur reliqua de more; deinde ascendit ad Altare, quod osculatur ad ea stilicet verba:
Reliquiae bis sunt. Deinde Diaeonus, MI ituriferarius, emite inremoniario, aecedunt ad Episcopum sedentem cum Mitra, qui, Diamno miniitrante naviculam, R Thuriferario genuflexo thuribuluin, imponit thus cum benediistione in thuribulum; Diaconus autem offerens cochlear, dieit: Beneduis Pater Reverendi me, vel, sitiit Cardinalis, dicit: Minentissime. Impolito, &benedicto thure, recedunt eum debitis reverentiis ad Altare, ubi Celebrans, sumto
thuribulo cum osculis litis, illud thurificat; &pos ua Diaeonus illum ineensat duplici ductu, &post eum Episcopum , si sit paratus, ut supra, alias non & tune nullus initio Missae thurificatur, sed Cardinalis seinper incensatur, nisi etiam sint plures Cardinales, quia tune nullus. VII. Si Episcopus habetat Presbyterum assistentem, qui iit ex suis Canonicis, Diaconus non accedit ad Episeopum pro imponendo thure, sed su sitit Thuriterarius cum Caeremoniario; &tune Episcopum idem Presbyter ineensat, si est paratus Episcopus. Si tamen adiit Leg. Itus a Latere, videtur ineensandus ob eius dignitatem , quod tamen relinquitur desiniendum Superioribus. VIII. Dum Celebrans incipit Introitum, Episcopus eum legit ex Libro allato per Ministrum de eo servientem, cum eo, qui servit derandela, si velit Episeopus. Idem siciet ad Gra- duale, &Symbolum, & olsertorium, & Communionem e reliqua hunt de nwre usque ed Epistolam , & antequam Subdiaconus cana cantet,
genuflet hit Altari, & Episcopo, nili sit Cantiniscus; eaque finita, ipse Subdiaconus accedit cum debitis reverentiis ad Episcopum, ubi mammi ejus super Librum positam oseulatur, & ab eo benedicitur, & facta ei debita genuflexione, vel in. natione, si est Canonicus, recedit. IX. Cum inchoatur in Choro Versus Gra- dualis, aut citius, prout videbitur, post reditum Subdiaconi, Diaconus desert Librum Euangeliorum ad Altare cum debitis reverentiis, etiam Episcopo; & inde comito Caeremoniario aecedit ad Episeopum , ubi genuste us , vel inclinatus osculatur manum ejus; tum, facta debita reverentia, redit ad Altare, ubi genuflexus in infimo gradu , dicit: Munda ere meum cte. Tum surgens rapit Librum, & facta genuflexione, ac cedit ad partem Epistolae, ubi ex pectat tempus eundi ad Euingelium. Interim Thurinerarius ae cedit ad Episcopum eum Caeremoniario, ubi Episcopus ponit de more thus in thuribulum, ministrante Presbytero assistente naviculam, si ad lit, alias tantum Caeremoniario. Tum cum debita re verentia redit ad Diaeonum, qui suo tempore
eum aliis Minimis pro dit ad Episcopum, a quo& benedietionem sumit de in ue, & deinde Euan-
gelium decantat eo lom, & modo, & conversus, ut supra, sive ad parietem, sive ad Aquilonem. X. Si non sit Presbyter assistens, ipse Di ennus, polito Libro Luper Altare, offert prius Episeopo thus benedicendum , cum debitis r verentiis, &Osiculis; quo stilla, dieit: Mundueor meum e e. accipit Librum, & eum aliis Ministris accedit ad Episcopum, a quo benedicti nem accipit, Sc Euangelium decantat, conversus ad parietem Altaris, vel alio modo, ut suta diximus; sed ita tamen, ut nec Altari, nec
XI. Cantato Euangelio, Ceroserarii genuflectum Episeopo; desertur Liber osculandus a Subdiacono ad Episcopum, sine ulla reverentia, niti post osculum Libri, quo clauso,& non prius, vel se inclinat, vel genuflectit: nee incensatur Episcopus, niti sit paratus ut supra, nequo etiam Celebrans; & tune Celebrans non incipit, Credo, nec , Dominus vobisum, nis post Oseulum Libri, aut Episeopi ipuus incensationem, si faetenda sit. XII. Postquam Diaconus in misierit vinum in Calicem, Subdiaconus in eornu Epistolae non enim est necesse, ut accedat ad Sedem Episcopi elevat ampullam aquae coram Episcopo, dicens: Benedicite Pater Reverensi sine, vel Eoinenissi - , caput profunde inclinans, uti in Capella Sanctissimi; sed si non sit Canonicus, ei genuflectit, d um hae dieit, ex Crasso, Lib. it. Cap. xxxl.
a Diacono de more accepit, descendit in planum, debitam iaciens reverentiam Altari, & Episcopo, statque ibi in ea distantia, ut Faldis ortu in Episcopi possit collocari ante eum, ita ut sit post Episeopum ad elevationem Sanctissimi Sacramenti , quia decet, uti ex Caeremoniali Papae Libro II. p. ii. & sibi constat.
XIV. Paulo ante incensationem oblatorum, Diaconus eum Thuriferario, & Caereinoniario, si non adiit Presbyter assistens, accedunt ait Epi scopum, ut supra, eique ministrant naviculam,& thuribulum. Tum impolito thure cum benedictione ab Episcopo dicente, Per interer onemere. redeunt ad Celebrantem, qui thurificat O
lata, R Altare; ipse postea incenatur dupliei ductu a Diacono, & Presbyter assistens, s adsit, thurificat Episcopum triplici ductu, qui caput d tegit, & eo deficiente, incensatur ab ipso Diacono , qui prius genuflectit, & post, accepta benedictione ab Episcopo; prosequitur incens tionem de more, tantibus omnibus de Choro, Raliis, dum Episcopus stans, & nudo capite
XU. Ad elevationem Episcopus genusectit in loco suo super cussinum ad id paratum, vesdecentius, paulo ante elevationem paratur et Fal-
distorium suum in plano, ad quod cum Mitra descendit, adjutus a Capellanis suis: ibique gen flectit, habens post se Subdiaeonum genusexun medium inter Aeolythos funalia deser tes, nisi ipsi sint genuflexi a lateribus Altaris, veritant faciem ad se invicem, quod videtur decentum, ne j colythi videanrur ei quasi collaterales , Sc
144쪽
hi statim facta elevatione discedunt , Se sun alia extinguunt, nisi si ienda sit Communio, quia
tune remanent ad Altare , uti alias didium est. XUI. Facta elevatione, surgunt, & Epse seopus stans su ima poli genuflexionem Mitra, rodit ad Sedem suam, ubi deposita Mitra, modo
ea utatur, stat nudo capite, & aufertur Faldistorium do medio Altaris. Celebrans reliqua per
agit usque ad, Agnus Des, inclusive, ut in Missest. XUIL Staiaeonus, sura pace, dat eam Episcopo , nisi sit Presbyter assistens ; eui post datam pacem genuflectit tantum, & eam dat postea in Choro, ut alias diximus. Si eum Epita proprio alii sint Praelati minores, dabit eam Ministet primo stanti insita Sede, & hie aliis eam dabit , & si lint sca inna, in quibus sint multi Praelati ,eain dabit primo cujusque seamni. Si sit Presbyter alsistens , Subdiaconus accipit ab eodem assistente pacem, & eam in Choro distribuit , tum eam dat Diacono , qui eamdem dat Caeremoniario dandaui aliis, ex mereto Sacrae Congregati nis Rituum xvi. Riji MDCLXVII LXVIII. Dicto, muri, a Celebrante, Rsacta reverentia in medio Altaris, retrahit se adeornu Epistolae, R descendit ad secundum gradum, ad cujus sinistram stat Diaconus, &Subdiaecinus a sinistris huius ; 8c dum Episcopus benedicit, Celebrans Glus se inclinat, nisi Ministri sacri, Sc Clerici de Choro sint Cinolite i , quia
tune tantum se profunde inclinant, & etiam se signant. Tum Celebrans, & Ministri accedunt eum debitis reverentiis ad eornu Euangelii, &ibi Celebrans de more legit Euangelium. XIX. Si Episicopus remittat ad Celebrantem, ut det ipse benedictio irem , tune di sto, Notem Deus, ad Praelatum se convςttit, &inelinat, Sc prosequitur, Pater, O Fului die. benedieens tantum assistentes, qui non sunt ad partem Episcopi. Sed decentius est, ut semper istopus benedicat. xx. Finito Euangelio, Celebrans vertit se ad Episcopum, ad quem se profunde inclinat, 8e omnes alii, ibique ex pei hant, quousque Episcopus recesserit. Interim Minister de Faldissorio desert illud ad Altare, ut ibi Episcopus oret, qui facta oratione genuflexus, surget, & 'alterum profunda reverentia, vel genuflexione,
si sit Tabernaculum Sanctissimi Sacramenti, re eedet comitatus a Clericis de Moesia. Interim Celebrans, R Ministri accedunt ad medium At tuis, deseendunt, de facta iterum reverentia, sumtisque biretis, in Sacristiam redibunt. XXI. Quod ad reverentias exhibendas Episcopo spei ut, Celebrans tantum se ei profunde inclinat, reliqui vero, etiam Diaconus, &Su, di Monus, si non sint Canonici, genuflectunt ei in aereTi, 3c recessu ; unde Diaconus Episcopum thurifieaturus genuflectit ante, oc post , dc quando accidit pro benedicendo incenso, δc quando alias notatur; genuflexiones enim istae praecipiuntur
jam variis i is nostri hujus Caereinonialis Epist
xxv. Hi actus revereatiales exhibendi sunt
Cardinali ubique gentium, & praecipue in Eccle-sa sua Titulari Urbis, & etiam Archiepiseopo iutota sua Provincia. Item hi actus reverentiales, seu genuflexiones, videntur exhibendi Episcopo a Canonicis Collegitis Ecelesiae, nisi alia sit co suetudo, ex Decreto Saerae Congregationis Bi- tuum, δc etiam a Regularibus.
XXIII. Si Episeopus praesens sit Missae, quae
celebratur pro Defunctis, vel diebus ieiuniorum, exceptis Feria v. in Coena Domini, Sabbato Paschae, & Pentee stes, de Uigilia Nativitatis D mini, δἰ qu.ituor Temporum Penteeostes, & in Feriis Adventus; dum cantatur ultimum, Xyrie Hessa , in Missa , per Ministrum desertur Faldistori uni ante medium Altaris, cum pulvi nis duobus, ut in eo geneste stat Episcopus, ac eedens ad illud, dum Chorus respolidet, D cum spiritu tuo, ante Orationem, Ee dictis Orationibus , illud reportat ad locum suum.
XXIV. Quando dicendi sunt Versus, Adjuva mi Deus-in QMdragelima, vel aliquan do, Verifanae S ritus , illud desertur ad medium Altaris, eo lue dicto, retriariatur ad locum suum. Item eum dicitur Praesitio, semper , Sc in qualibet Mista, etiam de Festis,
modo desertur , Si ibi relinquitur usque ad , Pax Domini,& tunc aufertur. In Festis tamen, de aliis diebus supradictis, aufertur stati in post utramque elevationem, quia tunc Episcopus stare debet ad Sedem suam. Item iterum etiam dasertur paulo ante orationes post Communionem, quia Episcopus ad orationes genuflectit, quibus dictis,
redit ad Sedein suam, sed ibi relinquitur Faldistorium , ut ibi demum Episcopus genuflectat post finem Missae. XXV . Imae supra dicta hoe Capite praecipue intelliguntur, quando Episcopus adest Milia in
Ecclesia, vel Collegiali, vel Paroctiali, ves Conventuali, non vero in Cathedrali, quia quando interest in hac, habet Prcsbyterum assistentem, de quo satis diximus suo Capite, & ducis Assislantes Diaconos, ut etiam suo loco dixtilius, qui
omnes a sua parte exercent sua munia.
XXVI. In aliis vero Ecclesiis regulariter tales non habet Assistentes, nisi sint eum eo Canoni ei suae Cathedralis Ecclesiae, vel nisi ipse velit uti aliorum Ceri eorum assistentia , qui tamen bi-retum ei non auferent, quia ipse sibi illud auferre debet. In his etiam Eeelesiis non fiunt Cireuli. ante Episcopum, sed tantum in sua Cathedrali, nisi sorte eunt Canonici comitentur, ut quando vadit processionaliter ad Ecclesiam aliquam in Civitate. Potest etiam in praedictis Ecclesiis i e re Introitum, & alia, quae diximus supra, si velit ;sed non praesente majori se .XXUII. Si iacienda. sit Proeessio , Epist piis procedit post oinnes Cericos cum Cappa , aut si direnda sit uora aliqua ante Missam, finita Processione, vel Hora praedusta, Episcopus acredit ad Altare, ubi ineipit Missam, & fuit Conses.sionem, & reliqua, ut supra.
XXVIII. Si post Missam dieenda sit aliqua
Hesa, non omnes Clerici comitantur Episcopum
145쪽
red ntem , nam aliqui remanere debent , qui cantent praedictam Horam; vel si omnes pum e mi tantur , Omnes postea redeunt dicturi Horam debitam a
XXIX. Si celebretur Missa solemnis eoram Hiis Episcopis extraneis , pauciores illis debentur honores; non enim saςiunt Consessionem, nec benedicunt incensum , nee Osculantur Librum
Euan.eliorum; deniquς ita agenda sere sent omnia, ac si non esient praesentos, nisi quia in n- santur ante Canonicos, & alios, tripi dum;& tune Celebrans et imi tripli i ductu, vel saltem duplici. Ante Missam Cςlebrans eos salutat nudo eapite , & benedicit poPalum Wridique 1 aς si non essent praesentes. Post Missam si iam eos
iterum salutat. Desertur eis pax ante omnes alios.
XXX. Si sit Cardinalis, honores ei adhibendi sunt, qui Episcopo proprio, & inelinati
nes profundimes et heri debent. Incensatur ante Introitum Missae, Ec post Euangelium. XXXI. Faldistorium ei desertur ante elevaticinem: in fine Missae Celebrans non benedicit,ntu Cardinalis det illi licentiam benedicendi, &tune benedicit, ut supra, praesente Episcopo; si tamen Cardinalis est tantum Diaconus, Cesebrans quicumque dat benedictionem. XXXII. Dictu ultimo Euangelio, Celebrans se eonvertit ad Praelatum extraneum, ' se inclinans eum salutat descendent eam; quo facto ipseo iam redit in Saeristiam : ipsis autem Praelatis extraneis numquam si genuflexio, nisi ipsit γ'
xxXIII. Quoad Prineipes talem, stravere nyia cum inclinatione et Principes suinini triplici due u thurifieantur, & Celebrans etiam triplici ante eos. Alii minores Princire, sicut diximus Capite de Thurificatione, thurificantur, vel servetur laudabilis consuetudo, ut pax cor servetur inter Clericos, &Latem.
ebnus , sumta Pace a Diacono per Osciatum ,& OG eulato ab eodem Paeis instrumento, aeredit ad Prinei pem, seu Prineipissam, eique offert praedictum instrumentum osculandum , exterm prius
stricto velo coloris eonvenientis instrumento illius manubrio appςnsio, ut alias, dicens: Pax ι cum . Deinde Pacem dat in Choro. Aliis Principe inferioribus Pacem dabit Caeremon rarius cum dicto instrumento a Diaeiam prius osculato. XXXV. Notandum obiter , quod in Ecele si is Regularium, Abbates Commendatarii noria
debeant ostulari Librum Euangeliorum in fine Euangelii, etiam in Monasteriis, quae dantur itulis in Commendam, de jure, aera Congre
patione Rituum, ut jam alas diximus stipra, nee
incensari ullo modo a sortiori, eum Episcopus non paratus non deb t inςensari lom, neς
initio Missae, sed tantum post oblata triplici ductu, post Celebrantem, qui etiam triplici duci
thuri atur ante quos inque prirsenIes Commen
datarios, nisi adsit Epis pus proprius, quia dum pilai duci. tantum tunc debet thurificari.
XXXVI. Similiter incensum henedicere non debent, nee dare be dictionem, pec de serre paramenta Pontificalia, nec uti Mitra, nee paculo, contra quo iam, qui sine Mitra tae luna pastoralem abusive deserunt, vel doserre faciunt ante se ad Vesperas, &Missam; nam hae jurisdictionis sunt inlignia, quam non babent, nisi ex disrensatione Apostolica, quia Baculus,& Mitra umi eorrelativa, praesertim in Mona steriis, in quibus Abbates Regulares, &benediisti habent usum Mitrae,&Baculi. Ideoque etiam ab usu Mo22ςttae abstinere debent, si i Episco piin Curia Romana ab ea abstinent, propior reve rentiam Summi Pontificis , nisi sint Regulares. Possunt tamen Abbates p icti Conimendatarii in suis Eceleliis tantum, si sint benedicti, ex di spensatione Apostoli ea benedieere , Pontificalia exercere, di uti Mitra, & Baculo. XXXVIL Dictahueusque licet peculiarita
pite in nostro inremoniali non sint expres a msunt tamen illi in omnibus consormia, ex emu colligi possunt ut omittam varia sacrae Rituum Congregationis Decreta, ae probatas Scriptorum Liturgicorum sententias, quibus ea nituntur, quae ex memorato Bauldryo descripsimus in hoe Commentario , quem judicio Superiorum subiieimui
Vesperis Defunctorum is eorum generali Commemoratione Disopira a stis cum Cappa la. nea Pontificali. Quo ritu Episco pus in iisdem Vesperis, o in Maturistis Oscium faciat. Quae servanda ad Laudes, o ad Canticum, Benedictus, Ora celiis A M. Deras, o Maturinum Defunctorum aliis ten ibus
Quia in Omeiis Desinctorum diversa ab aliis Caeremoniar in multis observantur, idem de eis est subjungendum, & primo de Vesperis, & intutinis, quae celebrantur quot annis pro Commemoratione , & suffragiis omnium fidelium Defunctorum immediate post secundas Vesperas Festivitatis omnium Sanctorum, quae simul, & junctis in ma tis Ecelestis recitari solent; hoe est, statim post Uesperas omnium Sanctorum , -- sperae, & Matutinae Deliuictorum, ad hoc, ut populi commodius, di stequenti illis
146쪽
illis Interesse possint, & tunc si Episcopus ipsemet erit in Crastinum celebraturus baiosam solemnem pro Defunctis, debebit etiam in his Vesperis, & Matutinis ossicium sacere , & quidem hoc pacto,
I, veterem Melesiae disciplinam spectemus, S antiquorum Patrum scripta volvam , per misium proiecto habemus duplex genus precationum, Sacrorumque pro mortuis, quae vel primis Christi seculis in usu fuerunt. Primum scilicet pro lingulis, seu pro aliquo sigillatim. Alterum vero pro omnibus simul, qui scilicet pra, cesseruiit eum signo Fidei , & dormiunt in somno pacis. Mntum ad primum genus, testem primis ejus antiquissimi ritus habemus Tertullianum, qui in Libro, De eri reatiora institatum' xi. dum Virum alteram uxorem ducentem
exagitat, & Sacrificii pro utriaque post mortem faciendi meminit: Statis ergo ad Drum , inquit, cum tot uoribus, gM Hlas ratioue commemorat, er irres pro duabus, ct commemoraris illas duas per Sacerdotem de monogamia. H. Tertulliano adjungimus S. Cyprianum, qui in Epistola Lxv i . ad Clerum, & Plebem Furnis ci nil stentem, de ea veteri distisina luculentissimum nobis exhibet testimonium, eum Uictorieuidam, qui Presbyterum liberorum tutorem te stimento instituerat, quamquam mortuo, inter dixit eommunione Ecelesiae, edixitque, ne qua ejus oblatio in Sacrificio offerretur, vel nomen adhiberetur, quod Saetum iaciendum non esset pro requie illius, qui Sacerdotes ab Altari abduceret: Episcopi antecessisti nostri religi feeonsiderantes, O salubriter providentes censue
runt, nequis Frater ex dens, ad tutelam, vel cum
non erretur pro eo, nee Saerificiam pro dormitione ejus celebraretur. Neque enim apud Auare Dei inretur nominari in Sacerdotum strue qui ab Altari Sacerdotes, di M lyras voluit avocare. Et mox: Et ideo tangar, cum tantra formam ω
per in Conculo a Meredosum datam Gemiuium Faustinum Presbterum σαβι s tutarem consi- tuere, mn es, quod pro dormitione ejus apud vos flat oblatio, aut de retatis aliqua nomine ejus in Delesia steruenietur. Ubi nota I. iam oliin convsuevisse defuncti nomen proferri in Missa. II. non solum Missam oblatam oli in pro mortuo, sed etiam & alias preces fissas fuisse pro ipso ad Deum. III. Patrum loca, & veterWm exempla in confirmationem ejus disciplinae innumera pene asiserri possent, quae tamen recensent passim The logi , ubi eontra haereticos Pumatorium propilagnant. Celeberrimum est, quod memoriae prodidit S. Augustinus Ub. ix. Confesssonum ., Cap. ultimo, ubi ait, optimam ejus matrem S. Monicam, dum ageret animam, optasse in Saerifieiis nominari: Tantummodo memoriam fui ad Altare tuum fieri desue est. Et paulo post: Inoini Domine famul2stuir , ut pura ot Me legerint , meminerim ad Mare tuum Monteae mulae tuae
cum Patricio quondam ejus conjuge. Doeet & illud quo lue Augustinus, quod jam alias ceteri PM tres tradidere , prodese mortuis precationes, Sacra , & eleemosynas . Sic enim ait tum alibi, tum vero in Enchiridio, GRcix. Negae nrgandum es, Defunctorum urimas etsi uorum viventium releva=j, quum pro Hus Saeri tam Mediatorii in Iur, pel eleemos ae in Eceissa sunt . IU. Quantum ad alterum genus precati num , Sacrorumque pro mortuis, quod priscis etiam Patribus perspectima fuit, pro cisto illud est,
quum omnes universe mortui commemorantur ab Ecclesia, rationem habente eorum maxime, qui
bus nulli sunt propinqui, vel necetiarii, qui eis ideant. Ita Augustinus ipse in Libro, De cura 'o mortuis, Cap. G. Nosummater timυ, inquit, supplicatis imos ritibus monuorum, quas faciendas pro omnibus in Clarisiana , erci tholica societate Des inii, etiam taetris nomini bus pure meumque sub generata mmmemorationes cepit Gelassa, ut giabus ad Isa desunt rem tei , aut Am aut quicumque eo MI, vel amici, ab
una eis exhibeatur pia matre commuis. Orabat ergo Ecclesia, & Sacris operabatur pro omnibus etiam Desunctis generatim, neminem in ejus si cietate niortuum rejiciendo ante Augustini tempora , Id quod etiam perspicue liquet ex aritiqui limis Litur sis, ae praesertim ex ea, quae legitur apud Aue orem Constitutionum Apostolicarum. Sanctus Chrysostomus Homilia in I x. ad populum Antiochenum constanter asserit, quod ab A solii haec oncita fuerunt, ut in tremendis Mis riti, Deranctorum a Mur commemoratio. Id quod etiam testitur S. Ilidorus Episcopus Hispalensis, Lib. i. De Officiis Ecelsiasticis, Cap. xv I II. sic dicens: Sacrifietam pro Ofunctorum euum requie serri, tristro eis orari, quis per ιμ- hoc orbem eustoduur, credimus, quia ab iasis A solis tradisumsit die. V. Licet autem vel in Ecelesiae pri ii Urdiis preces, εἰ Sacra pro mortuis tam singulatim, quam imi verse instituta essent, de in quibuslibet Lit
si is defunctorum generatim ineui ,ria recoler tur, minime tamen comperimus, Patres, Synodosque consulentes, stato aliquo die omnium g neratim Defunctorum commemorationem, tr cesque pro omnibus illis, ae Saertiata, ut scite notat Thomalsinus Lib. ii. Dedieram Fesorum c lebratione , Cap. xxi. Sane tradit S. Petrus D
mianus res gestas S. Odilonis Abbatis Cluniaeensis enarrans, primum ipsum filisse, qui ritum hune anno Cinc CVIII. in sua Coenobia invexerit: κροneristiis Pater Odylo, inquit , per omnia M
nasteria sua eonstituis generale Gratum, ursi sprimo die mensis Novembris juxta unisersalis E ct a regulam , Omnium Sanctorum solemnitar S a Mitta,
147쪽
in orisio Disserarium memoria relebresur. Sciti it tine & illuu observat Tholmssinus in recitatumi uin , complures dies Festos privato quodam , pioque studio Monachorum, de peculiarium E clesiarum primum institutos, ab universa Ecclesia post diuturnum exanien celebratos fuisse. Sed hoe obiter didri , tametsi Libri innonieas preces jam ante Odilonem pro Defunctis eomple fierentur, ut patet ex Anialarici, qui longe ante illum floruit, sciendum tamen, adhibitas tantum preees illas fuisse, dum aliqui e vivis excessissent, non vero, ut stato aliquo anni die, ut postea tu uin est, ge
neralia Deriin rum omnium e memoratio soleatini ritu celebraretur.
VI. Fuit ergo ejus ritus primus omnium Auictor S. Odilo, a quo in universam Ecclesiam diffusus est victoritate Apostoliea , estque iumcommunis sententia ; licet non desint, qui S. B ni facio Papx IV. institutori Festi omitusu Sanctorum , institutionem qvique Commemorationis Fidelium omnium Linunctorum tribuant, uti videre est apud Gavantum in Rubrie is Breviarii Romani , Seetione vii. Calx x tri. Num l . ubi etiam
ait, alios sacere ritus illius Auctorem Ioannem Papam XUL suadente dilone. Quiequid sit inficiari illud non ausi in quin otaiuin pro De ne is longe antiquius odilone st, eum ejussiem ruit veluti ritus jam suo aevo usitati mpr G .
meminerit laudatus superius Maurius, De of
cireum agitur. VII. Reeitata hare Amalarii verba sit nobis iam astruunt antiquum usum ossicii Defunctorum, quod praediistus Auctor suo Antiphonario inseruit post Oischa prΘria, &eomnaunia Sanctorum, uti etiam nunc insertum habetur nostris Breviariis nequaquam veroncsi docent, dicendum eiusmodi omesum postridie Festi omnium Sanctorum, eum nullatenus ibi agatur de Sanctorum omnium celebritate, sed de officiis dicendis in Festis Apostolorum, Martyrum, Consesserum εα ut patet ex praecedenti Ct p. rv. eujus Titulus est, De Moisseriti re inmuribus Sannorum. Et vero non
habetur in Amesario, ps Meium Sanctorum, ut
non recte legunt Baronius in Notis ad Martyr Iogiuin die n. Novembris, Gavantus, & Thomassinus; pes eis, ut scite observat G yetus. Sunt qui ejus misit originem Apostolis tribuunt, aues inque deinde suisse aiunt ab ori-gene. Alii Auctorem Reiunt S. Augustinum, alii alios , de quibus vide Radu Iphum Tungrensesnia Libro, De Cansuum obfemoria, mi, at x. Ga ratim in Disquisitione, De Mela D nmaeum,& Gavantum luco citato, Sisione Ic Cap il.
tionis Fidelium omnium Defiunctorum , quod quotannis post rebritatem omnium Sanctorum eelebrari solet. ita ritum enarrat Udalrieus Libro i. GP αιι. Pulsatis omnibus Agnis diutiuι eantamur quoque V e De inorum, o Iα
Mi isti, ea maturi. Sed nee ad Hesperas, necas alias puer de Coaems est am ut diem m, quam tina torarum o Couem M. In multi, Ee-elesiis mos ille invaluit, ut, quemadmodum etiam Rubriea nostri testatur, statim post seeundas Vesperas Festivitatis omnium Sanctorum, Uespuistae, & Matutinae Defunctorum junctim reeitentur; ad Me tit inuo commodius , diste tiemius illis iure pinu. Atque is plane ritus hodie que servatur in Pontificia Capella ex antiquo more, euius meminit in suo Cmmoniali Patrieius, Lib. ii. Sectione ii. GR xx lv. & ante ipsium Petrus Amelius in suo ordine xv. Romano, Capite cxxxi. Porro ubi in Melesiis Vespera, &Maiutinae Defunctorum statim post secundas celebritatis omnium Sani torum Vesperas conjunguntur,
ex praescripto ejusdem nostri si Episto ii emet erit in erasinum relebraturus Misiss Gnem pro Defunctis, debebit etiam G in bis Vesperii, di Mututinis eis Mere. Quo plane ritu peragenda lit ea sunctio ab Episeopo, deseriptum habes in Rubrici sequentium Parasta
phorum, in quos nin plura notabimus.
ealeem hujus Commentarii, q i que sorte multi adhue eruditi ignorant, Commemorationem sic, lieet omnium Fidelium Defunctorum, quae alias dictat. Novembris generaliter post annum Christi millesimum quotannis stilita erat celebrari , S culo tamen xiv. in aliis Ecclesiis, aliis diebus relebratam fuisse . Id plane eonstat ex Provinciali Synodo v I. Beneventana anni MCCCLXXIV. Tit. xvii. Cap. III. Festum, inquit, Gω--marationis Animarum Defuinarum generalitereelebratur in crastinum omnium Sanctarum, O
in quibusdam partibus in erastinum Beati muri er etiam de emortudine spreuia quorumdam I
eorum in erastinum octavarum Pasbs , edi octavarum Pentecostes.
rum reeepta sui tea disciplina, ut aliqua anni die solemnis ipsa omnium Defune oriun C in emoratio celebraretur, nam ita statim praedicta Synodus subjieit: n si tibique fieret, laudabile, sinum einet, quoiam salubris est oratio pro
Deianissis, ut a peccatis flavamur , ct as Me ρH- libet tenetur, , animari debet, tum euia om nia, μαρ demas, Defunctam fuerunt, tam uda oeramus, pro nisis orationes fleri , omnes
enim instimur, tum quia mortui etiam pro oran tibus orant, di pro non strantibur imprecamur tamquam male em mi , mi me, qui hcnder,
ad preces Defunctorum Deus quandoque multas tribulationes mistis ad malus; est nosplurer ea rhabuimur a multis etiam palam revelator. Hisce
148쪽
argumentis usa est Synodus ipsa Beneventana, ut lilγrahatiir, Festo Miguod duplo caderet, tram- ad Commemorationem ipsam Fidelium omnium friur a Commemoratio in dien eguentem. ALDefundiorum celebrandam taclesias , in quibus terum est, Festa Me Commemrationis Defunes nullatenus eelebrabatur, induceret. rum , celebrat 1 suisse suo pasMIFs, ct tune
XI. Tria adhuc in eo Capite laudata Syn- labarari 'tu Ime Uensa. Tertium tandem,odus docti, quae iiiinime hic sunt omittenti. ρμα er huj misi Osseium De Mortim non δε- Primum est, quod alias praeseriptum a Rubrieis, bere omitti diuti iuuio io regulare, quod& variis Saerae Rituum Congregationis Deeretis scilicet diebus ipsis oceurrit pelebrari. Idem D decisum habemus, nempe, in inimi di eretum eisdem verbis legere est in stitutis iaciebus Commemorationis Defuncturum , quia scilicet 1iae Cadurcensis apud Mart tum Tomo lv. Αnα- non una die tune temporis ea Comm oratio ce- dolorum Col. 7θε
Postqtrum enim in taurusis Vesperis omnium Sanctorum observaverit ea omnla, quae supra expressa sunt in Cap. r. hujus Libri II. de Vesperis solemnibus Episcopo in crastinum celebraturo i de ipsis secundi* Vesperis expletis, si eis Episcopus interfuerit eum Pluviali, & Mitra, ea deponit, & assumit Cappam Pontificalem laneam , & descendens ad suam sedem Chorsem, ibi parumper sedebit, nullis tamen tunc ei Canonicis a lateribus assilientibus, sed tantummodo aliquibus Capellanis Ministris eum Cottis, praesertim qui de Libro serviunt, dc cum eis Caerem niario indicante quid, & quomodo agendum sit; & cum opus est, Cappae sim-hrias aptant, atque interim mutari poterit pallium Λltaris, & candelae; videlicet, remotis albis , apponi ex cera communi. Interim , dum Episcopus, & Canonici paramenta deponunt, Mansionarii, seu Capellani, vel Seminarista in Secretario recitabunt Completorium.
I. Raescribit hie nostet q. Ritum, qui ser- xxxv. aliosque antiquos Auctores Romanorum, vari ab Episeopo debet in Uesperarum ordinum xiv. 3: xv. itemque in suis remonia celebratione solemnis Commemoratio- Ii x Augustinum Patricium, & Paridein Cras- is Fidelium omnium Defunctorum, ubi se ilieet sum, quorum alter Lib. ii. GR xx t x. loquens de abistulae secundae Vesperae suere eelintitatis San- ornatu Altaris in ossicio pro Defunctis, disertectorum, quibus ipse indutus Pluviali, &Mitra , ait, omnia paramenta tam Altaris, qu Cele interfuerit. Iis enim in Sede Pontificali depositis brantis, ae Ministrorum, Librorum, de Faldi assumit mox Cappam Pontificalem laneam, deis storii nigra esse debere, Candelas vero ex rarascendens ad suam Sedem moralem parumper si comm I. Tum Cap xLI. de Vesperis, &Matu
debit, nullis ei a lateribus tune assi antibus C, tinis pro ipsis Defunctis per Episcopum Glebran nonicis, sed solum aliquibus Capellanis Ministris dis differens, paratum ait illum esse debere e meum Cottis, praesertim iis, qui de Libro, & - Amictu, ct aliis, ae PlaniolIct Mura M., dela inserviunt, &Caeremoniario, qui ei indi- nullis ei assistentibus Ministris paratis, s selis epi quid, & quomodo agendum, &Cappae fimbrias Capellanis novem . Deinde vero ita addit: Sicam opus est aptante una cum ipsis Ministris ; ae aurem miserit esse paratus, tum nullo modo in interim Sacrista, vel alio, cui id eompetat, pal- eboetidas, Vesperas scilicet, vel Matutinas lium Altaris mutante, & Candelas; adhibendum Osseisis factat, sed iamistas per alium cora stune enim est pallium nigri eoloris, remotisque sesteri. Candelis albis, apponendae aliae Candelae sunt ex III. Sed haec a nostro l. correcta sunt, quan Cera communi. Haee sane l. noster; verum ex tum se ilicet ad ornatum Episcopi, ubi expresse ordinario ASentino, Rex Silvandistensi, uti edicitur, quod si Episcopus seeurulis Uesperis statur Martene in Libro, De antiqua Eleusis d/- Festi Sanctorum interfuerit eum Pluviali, & Mi δεν -Gp xxx i v. Num. xxx. Uesperis de tra, ea deponit, di assumis CVpam Pontificatem Omnibus Sanctis selemnes quidem subjungebantur tumam. Q dispositio consona est Caeremoniali Vesperae de Fidelibus omnibus iniunctis, sed Pontificiae Capellae, Auctore Patricio labro H. isdem Ca is, quisas Camores in omnium som- Sectione ii. GR xx I v. ubi agens de Vesperis, &rum eis usi fuerans. Matutinis Demetorum, Papa celebrante, ita in II. Usam nigro eolore taetellani in ossicio quit: is sera in Capula majori Paluti eantantur Defunctorum, testim habemus Durandum tum in Hesperae, er Maturinae mmtuorum Me ordine. suo Pontificili, tum in Rationali suo divinorum Papa Bi Itur inu, Alba, cingula, Sulario
Oificiorum Lib. I. Cap xvi ii. 3c Lib. v ii. GF lucra , ct Ca a de rasit Re Mura e . Quid quid
149쪽
quid sit de ritu, quem tradit Crassus, quenique nisi , Mansiona , seu C pinari , ISemina
s. noster corrigit, non omittendum hie nobis il- ripae in seruario recitabunt tam e rium , adlud , postrema illa ejusdem q. nostri verba, Inte- iuneta in novo Caeremonisi a Benedicto XIII. Gudum Episcopus, ct Comui paramenta depo- fuisse, non cnim in antiquioribus inveniuntur.
Post pauculum morae surgit Episcopus, & detecto rapite versus Altare, absolute Cho. rus incipit Antiphonam, lucebo Domino e. illam integre recitando; qua finita,& incepto Psalmo, Dilexi IV. Episeopus caput cooperit, & sedet, & sic sedens manet, quousque inchoetur a Choro . Maevificat Oe. tunc surgit, & flat det et o capite, usque in finem; & cum repetitur per Chorum Antiphona post M gnificat, sedet; & ea finita surgit, dete, to eapite, & competenti voce dicit , Pinter nos , quod secreto complet genuflexus, genuflectentibus omnibu4.
Interim duo A coluthi Ceroserarii acredunt ante Episeopum, eum eandilabris, & se i
accensis, qui solent fieri ex cera eommuni, & inter eos erit medius Capellanus de Libro serviens. Episcopus alte pronuneiat ea verba orationis Dominicae, Et ne nor mducas cum aliis Versiculis, restiondente Choro, qudi habentur in Breviario post
Vesperas Defunctorum; & inde surgens ad Dominus mobisium, dicit orationem, Flilium Gur c c. qua finita, subjunget Uersieulum, Requiem aeternam o . Cho respondente, Et lux perpetua cae. Deinde Chorus, s equisant m pace Ο
I. Fficium Mortuorum incipere a Uespe
diti Lib. vii. Cap. xxa v. Num. xxx II. additque mox Num. xxx Iv. non habere ipsum
Oillatum secundas I ess,eras, imo nec alias Horas Canonicas pra ter Matutinum, & Laudes, ob minorem scilicet eius ossicii lemnitatem. Estque is hodie usus Ecclesiae, sicut etiam olim fuit, ut
Mortuorum Oificium tali primis Vesperis , &Matutino, ae Laudibus celebretur. Sciendum hietamen est, servatam alicubi fuisse hane olim diseseiplinam, ut ossicium Defunctorum eum primis,& seeundis Ueiberis, horisque diurnis celebrar tur , ut ex inst. S. DionΤsii eonsuetudinibus per- spieue ostendit Mirtene Libro Ili. De antiquit Monachorum Ritibus, Cap. xx i v. Num. I x. ubi agit de Anniversario solentiai, quod quotannis pro Dagoberto Rege Francorum celebrabatur ad diem xl x. Ianuarii. Constit nihilominus, antiquum, & communem seresuisse morem, ut solae, esperae eum Matutino, ae I audibus, 3c cum ii sedem sere Antiphonis, Psalmis, Les ionibus, Responsoriis, atque orationibus, quitas hodieque
utimur, recitarentur, quamquam, ut infra dicemus, adhuc nonnullae Eccletiae in eo ritu, si- eut & in aliis pluribus, variare solerent. II. Quo l Rubricam nostri q. rii. & I v. at tinet, paulo sere variat a ritu Pontificiae Capel-Iae, de quo loquens Patricius in suo Caeremoniali Lib. tr. Sestione ii. Cap. xx Iv. haee lubet: P Dam Papa at quan tam puteuerit, surgis , sam capite femisoperto , inputio scilicet, de is quo paulo superius dixerat, versus ad Mare, mucit secrete , pater noster; ρm adfluem eo vino,
repetitianis Ami onc. Tune accedum duo Aeolrihi in eorum CV , ram duobus eantaria Is marefluo. Surgit Pontifex discooperto eo te, di saniversi ad Aldare duit eompetenti isce, Pater noster, quod secrete rem et . Interim aecedunt duo
Episcopi a Nemes enm Libra, ct Candela , O
Papa, compoto Pater noster, dieit ne eulum , Et ne nos indueas in tentationem. Res V. Sed libera nos a malo. Hers A porta inseri. Res'. Erue Domine animas eorum. Vers Requieseant in pace. Reis. Amen. Ves Donii ne exaudi Orationem meam. Resp. Et clamor meus ad te veniat . Res Dominus vobiscum. Res. Et eum spiritu tuo. Oremus. Fidelium Deus omnium M. Qui vivis & regnas Deus per omnia secula seculo rum. Rem Α1nen. Vers Requie in aeternalia donaeis Domine. Reo. Et lux perpetua luceat eis .
Tum duo ex Cantoribus dicunt solum: Re quiescant in pace. Res'. Amen. III. Hactenus Ritus Pontificiae Capellae, in qua illud est observandum, reeitari a Papa V speras De ni horum, praemissa oratione Domi ni ea , quae tamen tum ex praescripto Breviarii Re mani ,
150쪽
nuni, tum etiam nostii L II . omnino omittitur : Assitate, inquit, cireui inripla Ant*b γnam. Placebo Domine Sre. HIam retegre recisaadidocte. Errat itaque Gavantus, .ubi si Rubricas Breviarii scribens, Scinione I x. Cap. ii. Num. F.
ait, quod exemplo .pe idem 'aescribisur is
Caeremoniali U ii. Op. x. ut sta licet praemittatur oratio Dominica, etiamsi Vesperae Defunctorum jungora Hesperii de Festo, idest, Omnium
Sanctorum . Ut enim cuique Rubrieam nostri l. ari, tino totius Capitis x. Iegenti patet, nulla exstat obligatio praemittendae Vesperis Desunctorum orationis LM inicie, imo potius Oxpresseram dici ibidem prohibetur, ut supra notatum est. Porro Antiphona ipsa, Haem mmim . in Uesperis ossieti Desum horum antiqua est, eluseque meminit in sua Explicatione divinorum ossi-eiorum Belethus Cap. eo. O cium, inquit tuorum a Vesperis inei I, quas in hune modum σι spica uae, Placebo Domino.
IV. Reeit vis Psalmis, ubi inchoatur a Charo Canticum, Magnificat, Episcopus ex Rubri mcii eiusdem nostri q. I ii. tune surru, ct flat d tecto ea te usique in finem, ob reνerentiam sei, liret ipsius Cantici, quod ex Euangelio desumtum est , di eum repetitur fer Clarum Ant*hona
recto ea te , ct competenti voce dicit , Pater no iter, qu secrete comm genuflexus, genusionen, tibus omnisus. Postrema haec verba, gessimus, re siectentibus omnibus, addita pritaruin suammiel. in novo nostro Greni tali a sani hememoriae Benedicto XII L in aliis enim antiquioribus deside ntur, tametsi ex Rubrica Breviarii Roniani, oratio ipsa Domini ea cum aliis precibus, qvie s uuntur, nexis genibus dicenda sit. G
vanius loco eitato Num. rii. videns quod in Cae
remonialibus sui aevi genuflexio ipsa Episcopis ,
quam alias q. noster expressit, minime ipsis principeretur, bane gener iis regulae exceptionem ad Episcoporum dignitatem retulit: In ne spera rum , ct Gudum duintur preces semper genitar flexis, etiam 'anso omItiumur rsam. Eris pis auram in Geremoniali Episcoporum Libro ii. Cap. X. o eorum dignitatem cribitur, visa ιιι dicans preeei, quod non debet esse eommune reliquo aero. Sed ea ratio a Gava to excogitata,
dignitatis se ilicet Epistopalis, nullius hodie momenti est, eum Episcopi ipsi juxta Rubri eam novi
Caeremonialis, debeant, sicut ceteri omnis, genu flectere postquain intonariant, Patrenser , ge nullaxique mane cum preces dicuntur in Bre-
viario Romano prxscriptae. inod tamen nee in Pontificia Capella, nee in Patriarchalibus, vel aliis Metellis Urbis servatur, ob eam sorte rati n , quia in Absolutione omnium fidelium D sunctorum post Missam, di eam, quae fit praesento cadavere, gςnustini non suet, re tamen tune
etiam eaedem dicuntur prcces. V. Sed ut ad 6. iv. me conseram , dum se. crete Episcopus Orationem Dominicam complet genuflexus, genuflectentibus omnibus, interim duo Acia bi Geroferaria, comite scilicet Caeremoniario, accedum ante Discopum candelabris,
ct cereis a reser, qui solent fieri ex cera communi, O Inter eos erit in ut Capeuanui de Libro
ferviem . Sequitur : Episcopus alte e moliat, uerba orationis Dominica. Et ne nos inducas 8ce.
cum alit; Hersiculis, res Menu Goro, quae habemur in semiario risi Hesperas Derauctorum ;i se sumens ad Dominus vobiscum , dicit
orationem. Verba haec, ct iis arxens o c. me rito huiς q. in novo nostro Caeremoniali fuere adjuncta, quum enim ex prxscripto I. ii l. poli intonatum compGenti voce, Pater nosser, domat Episcopus genusto tere , genuflexusque ad preces manere, iccirco in hoc g. ciaut uni est, ut
precibus iplis absolutis, ubi ditandum est, m- minus visisum , ad orationem, surgat tunc Episto pus , dicendas enim strido orationes, docentpos passim generales Rubri . VI. Oratio, Fidelium Deus o Iam coni
tor e. quae post ipsas preees dici debet, est plane antiqua, i iturquo in pervetusto Sacrampn tario S. Gregorii Papae, & in aliis multis pristis Codicibus. In die Commemorationis Fides tum Deianis orum, in qua haee sista oratio dicitur, cx praeseripto Romani Breviarii terminari debet eum hae cunclusione: suI vn s ct regnur euri Deo Patre In unitate Spiritus Sancti Deus. Per omnia-lieet in citen oniali Patrieti dicta oratio hanc habeat eonclusionem: vivis, regnas Deas per omnia secula secularum. Sed attendi debet Breviarium Romanum, quod in ΟΠisio Commenvirationis omni uin Defunctorum
servari mandat q. noster. Di ista oratione, subjungit Epistopus, Versiculum, qui etiam in Sa-eramentario S. Gregorii legitur, nempe , Re gulam cternam dona eis Domine, & respondente Choro, Et lux strepetua luceat eis , Chorus deinde, sive, ut ait Patricius in suo reuu,niali, duo ex Cantoribus dicunt Uersiculuin , Requie
scant in pace; isque est hodie usus complurium
Quo dicto , siaet Episcopus eooperto capite , & post modicam moram surgit, abs P
luteque Chorus incipit Invitatorium, Regem mi omnia vivunt oc. pro Matutinis
cum Piamo , Venite exultemus Domino cae. Cum Chorus incipit Psalmum primi Nocturni, Episcopus sedet cooperto capite , & sic manet, quousque dicatur per morum Responsorium Versiculi ante primam Lectionem primi Nocturni; tunc Iur-
sit, di detes capite, dicit secrete, Pater inser, usque in finem: mox sedet c,