장음표시 사용
191쪽
eonfirmiturque ex vetusto Missali Rotomagensis Monasterii S. Audoeni, ex cujus praescripto Prioreantabat Millatia de reo te, Hebdotiridarius Millae Matutinalis secundam, Abbas tertiam. Apud Carthulianos hactenus priinam dieit Uicarius, seeundam Hebdomadarius, postreinam vero Prior. HO die , sive in Monasteriis, sive in Cathedralibus, sive in aliis Eccleliis insignibas , ubi tres ipsae Mi Gis eantantur, a tribus diversis Sacerdotibus cantari solent, postreina seinper a dignori juxta antiquum ritum a nobis ostensiim , ideo lue recte pinseribit l. noster xt . ut Episcopus tertiam Mi sam omnis cantet in die. dabile esset, ii Episeopus tres ipsas Missas sutis horis suis eantaret more veterum Rinnanorum Pontificum, aliorumque insignium Episcoporum insis ae etiam antiquitatis ; ut enim in quadam eharta insignis Eeciesiae S. Martini Turonimis legitur, relata a Ma
tento in Libro, ID ais Bisiae disciplina die.
p. XII. Nurn. x Ix. in fine, Thoinas Archiepiscopus Neapolitanus anno MCCCLXXXIV. in Natali Dotnini celebrasse dicitur, cum in median , quam in aurora , Q in die. U. Varios ritus in hujusnodi Missis servatos Eruditi rerum Liturgiearum Scriptores enarrant.
Ex praeseripto nostri L x. in Milla ipla, quae in nocte Natalis cantatur, sicut & in cancris duabus, quae in Aurora , R in die eantari solent, ritus servandus est, prout in Capite vi l I. huius Libri ii. explicatum fuit, excepto , quod eam in Miin eam latur a Gara Hersis Θmbesi , Et incarnatus est, Episcopm eum M ra via sedem suam, reteri Inpropriit locis genufectere debens ume ad terram, hae nine, , die Murrui in Misse m jori, 'cut etiam in die Annuntiationis. Sed de hoc ritu jam nos supra. Episeopus demum, uti in s. xl. edicitur, nonsuanet purifieationem, quia scilicet eantare debet Miam Missalii in die, ct in He pos bene inionem non disti Indulgentiam, quia in tertia M se, quin omnino eantabit, erit Induermia publieanda. Idem tradit in suo :- rem an tali Uralius Lib. ii. p. xxxvi t. in fine, F, inquit, fit in omnibus , O per omnia, more fluo, nisi uia si communionem Corporis, ct Sanguinis, C Iebrans, si solet eantare Iertia Misam, non rapit tam perfusionem, Aestini rationem , ct in eps datam benedictionem non publicatur Indulgentia , quis demum in majorIMPssu publieabitur. Porro ne jejunium Sacerdotes solvant, poli acceptum Corpus, &Sangiu-nem Chiilli Domini debent tantum lavare manus in aliquo vase, in tertia vero purificationem in
mare in Calice more Blito juxta generales Ru brieas Missalis.
In Laudibus tandem quae post hane Missam solemniter eantari deben. , serventur omnia, quae in superiori Cap. vir. hujusmet Lib. II. praescripta leguntur.
I. π ova est tota hujus k. Rubrica, addital primum huic Capiti in novo hoc Cinae rei non tali a Benedicto XIII. emenda to. Sed quoniam in ipso j. mentio. fit Laudum, quae ps hane Missam solemniser cantari deseu,
sciendum est, iam olim non modo separatas suis se Iaudes hujus ossicii a Matutino, verum etiam. Missam ipsam primam , quae in media nocte celebrari solet, eompleri olim consuevisse eum Ben dicamus Domino , non autem eum De M u es , ut testatur Micrologus, qui eam quoque ratio nem adducit, M populo quasilicentiam abeunia infra maturinales Laudes de se videamur, quassatim ps Missum irarum emere intibus f imeipere solemur. Atque ita in Ecclesia Argeiati ira, R in aliis Gallionis alia ratione populum in Ecclesia retinere visium est, Laudes videt ieet incipiendo statim post Communionem, complendas P π orationem, quae diei debet in fine Misse ad eum sere modum, quo Vesperas una eum Missa in Sabbato Sanino decantare solemus, teste Mar tento in Libro, De ansi a Delesiae disse plina M. p. I I. Num. xxv l. ubi ait, hune esse usum Ee-elesiae Remensis, Parisiensis, Turonensis, S. Gatiani , & S. Martini, Viennentis , Narbonen sis , Rotomagensis , Augustodunensis , Laudunensis, Lemovicensis, & aliarum Ee lesiarum complurium. Verum quidquid sit de ea eonsu tudine, servanda est quidem regula nostri huius I. in quo edicitur de Laudibus, quae post Missam nostis emtari debent, ut serventur omnia , μή in superiori Capite v i I. hujusmet Libri II. prascripta lexuntu . Ur Forte ingratum Lectori non erit, s Ritus quosdam hic enarremus, qui olim ad ipsum O fietum Laudum servabimur. In ordinario Nam natensi praescribitur, ut post Canticum, Benedici te , quod ad Laudes ipsas diei a Glet, hi dentes ci- Meutis flent ante . Iare, dicat Cantor, Pastores dicite; pueri respondeant , In famem vidimus; ρο tune incipiat aia ius Ami ram, idest, Parisius Tur , quam subseq batur Padiruas, Laudate mininum . Si init is pene ritus habetur in ordinariis, Novi mensi, Silvanectensi, &Turonensi, ut testatur Marten ius loco citato, Num xxx. ubi etiam ait, dem ritu
paulo aliter se legisse in ordinario R Mariae R inensis, cujus tae sunt verba: Psquam, Laudate Diainum de Caelis, fuerit dei in urique ad Laudate Dominum in Sanctis ejus, Gloria Patri, di Filio, o Si eut erat, fulsisitur, Antistiana, Parvulus filius, cam qua fueras trahoatus Psumus , finitiar; tam aliquis Sacer o tum , cui a Praecensore fuerat injunctuin, in
192쪽
phu Antiphmo: Pastores dicite , di totam ean-ισι rem . Aure Chorus res Met: Insantem vidimus. Item primus Chorus: Laudate Dominunia, in Sanctis . Secundus Greus i Pastores dieite. Primus Chorun Insantem vidimus. Secundus G rus : Laudato eum in virtutibus ejus; ρο A N-
et sea eantilena Psono decurso emn Gloria Patri , & Filio, eadem Antiphona , Pastores dieite , O Insantem vidimus, ex in Iro eamatur , ct reum fliatur. Similia sere habet ordinarium Narbonense , cujus ritum, sicut & alios plerosequς apud ipsum Martentuin legere est.
In Festis a dis Natisitatui ad major , vel minor sis itas servanda, juxta quasitatem Festi. In die Circonici nis Domini Di pus mssae intersit , paratus Pluviali. In die Epipianiae, si poteris , se celebret. Hac die Festa molitia praenunciamur psi . Servanda ab Episcopo in aliis Festivitatibus.
Festa, quae Oeeurrunt post diem Nativitatis Domini Nostri Iesu Christi usque ad diem Parifieationis Beatae Mariae Virginis, celebrabuntur magis, vel minus solemniter, prout Episcopo videbitur, juxta qualitatem Festi , & consuetudinem loci.
In die tamen Circumeisionis Domini Episcopus debet interesse Misse, paratus cum PluviaIi.
I. A est Dominieae Nativitatis selemnitas, H ut quemadmodum stitissime inter alios notat Marten ius in Libro, De antiqua Delesiae essis a Cap. XI II. Num. l. im non una die tantum, cum omni majestate , Npompa relebrare sibi suis etsi erediderint Majores nostri, sed quo Fidelium devotioni, ae pie tali sacerent satis, sequentra per totam octavaimimo ad Epiphaniam usque, dies Festos adiicie dos necellarium duxerint, ita ut ab omni terreno opere otiosi , toti a Deo, recolendisque ejus beneficiis consecrarent, ae spirituali linitia ani mum recrearent. Hine Concilium Turonense H. habitum anno DLXUIL Can. xv II. quia inter Natale Domini, Ο Ε phariam omni die fessisita- tersum, prandere 1lonaehis eoncessit, excepto stilicet triduo illo, quo as eastansam Gentilium eonfuraudinem Patres nostri statuerunt reatas In
Kalendis Ianuaria fieri Utarias, ut in Ecclesiis allatur, ρο hora octos in iisse Arimini tam
mmcisionis Missa Deo propitio Glebretur. II. Primus semis dies, qui ex antiquo ritu eonsuevit post celebritatem Dominicae Nativitatis eelebrari, fuit dubio promi dies Natalitius S. Protomartyris Stephani, quem ubi in Seriri nibus suis Sanehi Patres tum Graeci, tum Latini laudant, ad Beri , 8e ridis alludere solent, ut nimirum ostendant, Discipuli Festum succedere Festo Masistri: mam Deunda Leriti uera , inquit de eo loquens S. Gregorius Nyssenus, ecce diem Fesum ex die Feso, di gratiam pro pacis
hodie DominI imitator ; Mepra nobis hominem im em , his stro tuo M- em exuens ; iue pro nobississetis involutus; bis pro ius lapidatus. Emem P Eho de ipso loquutus est sanctus Asterius Epite pus Am sta in Sermone in honorem telius habito, cuius meminit Photius; diu eniin ille Sermo latuit sub nomine Proeli Constantinopolitani; ait ergo Asterius hune plane in modin: Fesus dies Festum diem exeipit et solemnis relebritas solem nem occupat Fes vitatem: Domini Nistolam diem fervi eontinuus premit: heri Servatorem mutat natum esse didicimus: MMesre iam pugium eremnimus pro Illo lapidibus iarurum. Vido S. Augustinum, &S. Maximum.
In die vero Epiphaniae deberet ipse celebrare , si poterit, quod valde conveniens esset. Quo die , cantato Euangelio, aliquis Canonicus, vel Beneficiatus , aut alius, juxta consuetudinem loci, paratus Pluviali, ascendet Ambonem , vel Pubpitum, & ibidem populo publieabit Festa mobilia anni currentis in forma, prout in Pontificali Romano. Tin Aa q. IV.
193쪽
In aliis vero Festivitatibus praelictis poterit Episcopus interesse cum Cappa, vel proueisi melius videbitur , A. omnia servabuntur, quae superius expressa sunt in princedentibus Capitibus , nempe urar. hujus Lib. II. de Missa iblemni per Epise pum celebranda, di ix. ejusdem Libri de Missa, quae coram Episcopo celebratur.
TUllus est, qui inlatari possit , Epipha
tina , tum Graeca. Ut Fideles ab omni opere servili, in dis Festi Epybariae vacent, quod eo te declarata ADit Hai Chrisi testimonio Patris in Baptismo die. edicit pervetustus Auctor Apost
licarum Constitutionum Litavi il. Ca'. xxxi II. Ipsam Epiphaniam vocat S. Gregorius Nazianze nus in Oratione sua xxx lx. diem Luminum,
lebritatem Baptismi Jesu Christi, Se novam sere cum ingenti gloriae Nativitatein: Benim, inquit, functui hini uis inproprincipio eisdem CBrisei
mei, hoc es, lumnis vera , orinem hominem ι, modum venientem illuminantis, Baptismum bambet. Bapti sinus vere vocabatur a plurisque omnibus Graciae Patribus illini natio , uti observat Tlisi iussimus Lib. u. De dierum Festorum celebra tione, Cap. vi i. ubi etiam ostendit , apud Graecos
in Epiphania unum Christi in Jordane Baptismum celebratum fuisse. II. Sed tametsi in orientali Melesia Christi potismum Baptismus in Epiphania recoleretur; in Ecclesia tamen Latina jam olim Majores nostri in ipsa Epiphania non modo Christi Baptismum, sed & adorationem eius per Migos, & primum miraculum, quod in Cana Galilaeae eontigit, pari
cultu celebravere, ut patet ex Hymno Prudent ii, quem ad Oiseium eius diei adhibere soleinus, ex S. Paulino Carmine ix. de S. Felice, ex S. M1ximo Sermone vi. De Dipbania, ex S. Grego rio Turonensi Lib. ii. De miramus/Marciri, Cip. xxv . & in Libro, De gloria Marorum, Cap. Lxxxv I l. atque ex aliis antiquis Patribus,
inter quos S. Ilidorus Episcopus Hispalentis Libro i. D: Meiis Dei steti, Cap. xxvi. ubi de Epiphania agit, quam ait Graece diei appariti nem, vel ostentionem, ita ad rem inquit: Tinbus ex cassi hine dies Me voeabulum sumsse I si quia tunc in Baptismos Chrisus populis osten fui fuerit sive quod eo die sideris ortu Magis est istur , sine quod primo oper aquam vinum Dum mavis est manifessatur. III. Tria haee o eeta jam vel olim in unum
tantummodo Festhim coaluere, unde etiam cele
bris orta est Alitiphona , quam in Oricio Epiplia'niae dicere solemus, Tribus miraculis ornaINUO
diem sanctuin esimus; licet diei non possit, quod
nam eorum in I v. Januarii diem inciderit. Puta runt nonnulli, ab Ecclesia triplicem hane do riam manifestationis Iesu Christi eoniunctam fuisse, ut oblivione deleret triplicem Imperatoris Augusti triumphum, quem Romae v I. die Januarii Ethnici celebrabant, postquam per hune Imperatorem pax toto orbe terrarum conciliata est, elausumaue Iani Templum, quapropter arbitrati sunt quidam, Romanam Ecclesiam, ut populum
a profana celebritate revocaret, triplicem triumphum , aut niani sentionem Jesu inristi in unum eonflasse, uti refert Orosius Lib. vi. Cap. xum. Durandus in suo Rationali Lib.v l. Cap. xv I. Numero viri. & inter alios Graneolas in Breviarium Romanum Lib. U. Cap. xxx. ubi etiam n
tat, ex Romano Ordine tribus miraculis die ipsa Epiphaniae celebratis additam suisse multiplieationem panum, tanquam alteram potentiae iplius
Christi manifestationem . Id quod etiam habet vulgaetus Aleutnus in Libro, in divinis Metis , in eo Capite, quod inscribitur, De Burimo μ-mini. Sed ait Durandus, id cum Euangelio Ioannis, Cap. vl. non convenire, a quo miraculum
hoc Festorum Pasichalium tempore describitur. IV. Quicquid sit, magna semper sivit in ta elesia celebritas Episiluniae, uti constit ex innumeris pene Sermonibus, atque Hos nil iis, quas ea die pristi sancti Episcopi, S. Leo Magnus, Sanctus Gregorius itidem Magnus, S. Augustinus, S. Petrus Chrysolo2M, S. Maximus Taurinensis, εe alii complures ad populum ad eam celebrita tem confluentem habuere. Sane Ammianus Mareellinus Lib. xx . testatur, Iulianum Augustum, qui a Christiana postea religione defeeit, ad Eecie fiam contendisse dum Epiphania celebraretur et Feriarum die, puem Celebraues mense Ianuario,
Epiphaniam dictitant, muressit in Ecclesiam,
strinniter minine adorato disce t. Ualens quoque Imperator se minime Claristianum esse arbitrabatur , nisi sacris ξpiphaniae Solemniis in Templo adfuisset, ut tradit S. Gregorius NaZianzenus in Orationet sunςbri Magni Basilii: Dat --iem Epiphanie dira, exturique ampli us . Sedeelebre est, quod ibidem narrat, nempe adeo stupore, ac timore simul perculsum tune Valentem ipsum admiratum fuisse pietatem, religionem, rectumque ordinein, ac majestat dia , qua S. Basilius Pontificali munere fungebatur, tum
vero maxime quum ab eodem S. Episcopo posthaberi vidit ingentes opes, & munera, quae ipse attulerat, ut parum abfuerit, quin e vestis io d fictret animo, nisi ei Sacrorum administri praesentem opem tulissent. V. Erat olim Epiphania una ex illis praeeipuis celebritatibus, quibus, ut alibi ex variis CDnonibus ostensum fuit, Fideles interesse tenebantur x
194쪽
bantur, multo autem nugis Clerici, ae Epistopi ob varias sumitiones, quae ea die celebrabantur, quaeque a Martento, Thomasino, Graneolassio, di aliis recensentur. Uerunt tametsi sacri Canones, praesertim vero Canon xxx . Concilii I. Aurelianensis, Episeopo jubeant, ut s legitime impeditus non fuerit, non modo Elemnioribus Festis , sed de diebus ipsis Domini eis Ecelesiae in tersit , ad relebrandum utique divina offitia,
nullam tamen ς. noster III. videtur imponere
Episeopo ne essitatem: In die sero Di amae, inquit, deberet ipse eelebrare , si rarit , quo valde conveniens esset. Postrem verba, γω de addita sui it huic Φ. in novo Caeremoniali, quod nos explicamus, non enim in antiquis ex relinquitur sere Epistopi arbitrio in Festo Epiphaniae celebrare per semetipsum Miserarinn leinnia, quod in Cipella Ponti seia non
Cardinaui, ut in suo Caeremoniali ait Patricius, Lib. it. Sectione l. Cip. xxvi l. tametsi ex anti quo Romano ordine xiv. Cap Lxxvi i. & λ-quenti Ordine Romano xv. Cap. xv ID. hanee Iam MFin Antistis Urbiis eurbrare em emit. VI. Porro inter alias antiquas sianc tiones, quae vel olim in Epiphania perageliantur, recensetur prosecto & illa, quam noster idem i. memorat, ubi inquit: tauo die, cantato FGangelis , a uti omnisus, veι Aeneficiatus, aut alius μα-ta coinsuetudinem LMI, paratus Pluvisu afuiset Ambonem, vel Pul tum, O ibidem pu- Dieasu Festi malitia ania ea remis in semina, prout in Ant eat , nempe Parte IlI. Tit. I. qui inseribitur, De subluatione F siorum mobilium in Epi nis, in quem multa nos notavi mus, ostendimusque ex variis Synodis eius mus antiquitatem . In nostra Consentina MetropoIi munus suisse Diaeoni post leo um Euan elium sub praescripta verborum formula in ipsa Epiphaniae Missa diem Paschatis populo annunciare, docet nos Lucie Consentini Praesulis ordinarium his plane verbis: Diaconus autem in Alim, periem angelio , praenuineias Pasba D: viri in hune modum: Noveritis, Fratres carissimi, quod vigesimoquinto die, vel illa, qui est mensis Ianuarii, sive Februarii, erit Septuagesima, illo tali die mentis Februarii, sive Martii, erit initium si
erat Quadragesimae; illo tali die mensis Martii, sive Aprilis , Sanetum Paselia, concedente Domi
VII. Tradit idipsum Missale Ambrosianum, dicens: Lecto Ganges , Diaconur annuuciat Pa sua Resurremonis: volt chartias Defra, tres ebari mi, quos arantiente De , ct Domin
is i Peis CFrisi inferiuria, die tali mensistatis , Pascha Domini celebrasitur. Meminit taudem & eius ritus Durandus in suo R itionali Libro vi. tap. xvi. ubi de Festo ipso Epiphaniae agit; tametsi non post Euangelium, sed post Oisertorium dicat sayam a Sacerdote, vel ab alio publieationem Septuagesimae, de diei Pascitatis; ite enim inquit Nunx xv I l. Non es etiam praeter
mittendum, quod in Italia in Mis hujus dies finturum Pascha populis annunciatur. Sacer orniamque , mri alimps errarium dicis alia voce: An- nuneio eliaritati vetirae gaudium m num, quod erit omni populo, quia Septita elinia erit tali die, & Pasi lia tali die. VIII. Noniam in seper plura de hoe ritu dixi annunciandi non modo Septuagesimam, &Paschatis Resurrectionis diem, sed N alios dies festos mobiles in Commentario ad laudatum Titulum I. Romani Pontificalis, ubi etiam deser pta est formula, qua ea an nunciatio, seu publieatio fieri debet, hie illud minime praeterinis rim, quod alias ex variis Auctoribus, & incre iis Sacrae Congregationis Concilii Tridentini Interpretum docet B 1rbosia, De Officio, di usa Parochi, Cap. xv l. in fine, & in Sumnia Ap stoliciarum Gisiolium, Collectin. e Lv. Numero x I I. nempe dies Festos, & jejunia annuntiare in suis Melestiis limulares non prohiberi; tametsi aliter aliquando senserit Sacra Congregatio negotiis Episeoporuin, & RHularitim praeposita, ut testatur idem Barbosa citato loeo, musicis, Iesate Parochi. Ad Rubriea n tandem qu dattinet nostri q. Ii . hoc unum dicit, in aliis F stivitatibus praedictis, posse Episeopum interesse cum Cappa, vel prout ipsi melius videbitur, alia vero servanda esle, prout in praecedentibus Capitibus expressi sunt hujus Libriti. nempe Cap. viii. quia est de Missa sese nni per Episcopumeelebranda, &Clix In quod est de Missa quae coram Episicom celebratur.
2- pr randa pra Benia Risne Candelaram in Festo Purificati P. Paramenta sim coloris visurei. ordo nocedendi per Episcopum ad Benedictionem. Diaconi, o sti diaconi Planetis plicatis ante pectus utantur. γ ritu Episcopus Benedictionem faciat. Quis Episcopo Caiadum benedictam vadat. Quo ordine Epistopus Canitas e stribuat. Camanda in ipsa distributione . Praemittenda ante Processonem. Cande quando accendantur . GH Processionis. Paramenta Episcopi, o mistrorum pro
Missa sint alba, se in Dominicis septuagesima , O Quinquagesima Purificatis o currat . Missa quomodo ciabretur, amore Epsevo . Quis seruandum , s E co
Quia a Uigilia Nativitatis Domini nullae occurrunt Festivitates, quae in vespetis, fle
195쪽
Missis , quoad Caeremonias, indigeant speciali declaratione, cum ex Regulis in syperioribus Capitibus traditis, & aliis generalibus , quae in Libro superiori abunde explicata suerunt, sumi possint: videndum est de Fello Purificationis Beatae Mariae Virginis, in quo plura adhuc, neque in Μissili, aut Pontificali Romano declarata,
I. Unt plures, qui Meent, Iustiniani Ini-peratoris aetate invectam primum fuisse in Delesiam celebritatem Festi Purifieationis mi parae, ipsumque Imperatorem , ad de pellendam luem gravi iuuiam exortam Constitatinopoli, celebritatem ipsam institui mandasse. Ita Nicephorus Callixtus Lib. xvi i. I soriae Des Fusuae, Cap. xxviii. &Cedrenus, quibus inter alios consentit Usuardus sie ad diem seeundam
Febrii irii seibens: IDpante Damini , ct Puri' ratio B. Virginis: pus I risum rem re Iustiniani
Dperatoris apud Ozantium , seu Consianumst v nsu usu exordium. Id anno rilli DXLII. f etum scribit Sigeiartiis in suo Chronim, Cedronus Ialimitant Imperatoris anno LX. Theophanes
II. Uerum enim vero longe ante Iustiniam tempora non modo apud nosLatinos, sed & apud Grxem institutum fuisse hoe Festum , ut scitissime observ.it Marten ius, De antiqua Dclesiae dis Nina die. Cip. xv. Ninn. l. probit S Gregorii Nylseni S rino, quem de oeeurnu Domini composuit, ubi inter alia haec habet: Denim quan st
quem, putaraginta dus natus, i uus sempiterenam illud Verbum una eum Geuitrice conveniem
terer, algur ρraescriptam Hosiam Nante ad Tewplum Urgebat . Qiod itaque aiunt Auctores illi , non de simplici hujus Festi institutione , sed de tem Pire , quo primum Constantinopoli eelebrari coepit , intelligendum est . inum enim tradat Nicephorus, I astinianum iussile, ut ubique Gonitum Festuat illud celebraretur, toto orbe terra rum , , suspicari quis possit , ali bi pridem perietum suisse. Id ciuini ex eo confirmatur, qu M idem Nicephorus sublieit, Iustinuiti Imperatorem consimili modo nati Servatoriq noitridiem coli iussisse; qui tamen veterem dunetaxat morem restituit, statuendo, ut vi II. Calendas Januxrias Veratur, quum in nonnullis Eeelesiis ab Epipliani a minime sejtmgeretur.
III. In Ecclesia Latina jam longe ante Justiniani tempora plerique Uiri docti institutam fuisse aiunt huius Festi celebritatem, ejusilue primordi eredi lii Bironius in Notis ad Martyrologiuiu ad diem ii. Februarii, repeti posse a S. Genlio Papa, qai Lupercalia sustulit, ut ex oratione illius constit edita in Coneiliorum Collectionibus, Sc in Annalibus Ecelesiasticis. Uehementem quidom esse hujus odi coniecturam
Baronii, quum Februa, unde Februarius mensis
est appellatus, ad euius initium Solemnitas Puti ficationis Dei parie celebratur, saera suerint, &expiationes Romanorum, scite admodum notat Thoniassinus Lib. H. De dierum Festorum celebra-llam, Cap. XI. Num. s.&iii. ubi etiam postqv multa seitu digna observavit, quae nos inserius auctoritate veterum Seriptorum notabimus , ac praeserti in S. Ιldephonsi, concludit, a veritate minime abhorrere, Solemnia hae, & Cereorum
ritus, quos hodie benedictos in Proeessione ipsius Festi gestare solemiis, institui oportuisse, ut impiae stiperstitiones sanhissimis Mysteriis, ac Caer
IV. Sententiae huie recedit laudatus Cardiis natis Baronius, qui ex Libro, De temporam ratione , Venerabi Ii Bedae adseripto, addit, ejus aeta te solemnes supplieationes eum Cereis adhibitas stilite quivis De iparae celebritate: Sed hane Diosrandi emortu inem bene mutavit Christian. Religio , fusis in mense redem , die Splebs universa μω Sacerdotibus, o- Ministri, hymnis modulatae vocis, per Euclesias, perque eo grua Urbis laea praeedit , dato ue a Pontifice euncti cereos in manibus gestant ardentes , ct auge ferue Ana eo uetudine idipsum in ceteris quoquee usdem Beatae Matris, di perpetuae Vir nis F sizitatibus agere diduis . Horum nonnulla , quae Bedae adstribuntur, extant in priore Sermone S.Ildephon si Archiepiscopi Toletani. Uocatur, ut ipse ait dies hie a Graeco verbo , id est , obviam eo alleui, quoniam sancti Viri, ut Hierosolymis morabantur, occurrerunt Deillio ad Templum adeunti. V. At vero audiamus ipsum S. Antistitem
cessionis eum Cereis ita enarrat in memorato Ser-m ne l. Agitur autem haer Fesistias me e F bruario , puem Romani adhuc Pagam a Februo,
ides , Plutones e docaverunt, quem potentissimum
Purgationis credebant. Februare enim Purgare
O virtute totum Orbem se siubis se putabanτ. um isserandi consuetudinem conme, ct re viline Christiana mutavit Religio, quum eodem mense, Mest, hodierna die, in honore unctae Dei Genitricis , , persemae Virginis Maria, non δε lum C erui, fed omnis pisi, Delesiarum loca
eum terris, diversis hymnis Astrantes cireum eunt , non jam In memoriam terre vi Imperii qui quennem , sed ob reeordatisnem eaeissis Reeniperennem ἡ quando juna Euangetieam parab
Iam, omnes Sanesi eum bonorum operum lampa Disi in sine mundio se isti obvianus, ab eo ia
196쪽
colamum eternae fluitatis sum introducendi.
Ita sanctus IHephonsus, qui mortem obiit anno tristi DCLXVII. UI. Illa ephonti aequalis sivit S. Eligius Episcopus Noviodunensis, ejusque SernM in Purineationei ii superest, ubi quae ex Toletano Praesule attulimus, finius repetit in Honilia sila v. In ipsa autem sin Homilia memoratus Antistes Sanctus Lligius ii iter alta nos qui dena hortatur, ut Deo Patri Filium suum olferamus tanquam scelerum expiationem, &per hane ab ipso crimina nostra
deleantur, dum ei cum Simeone Occuri inus, a censas lampades praeferentes, puras sicilicet a scelere manus, & pactus divinarum rerum amor flagrans e tam Domi a rasera eum oblaturi, aut
eum Simeone fuscepturi, eu π Cerris, di omnis, puritate mentis, atque lues is operibus plenilis . Qii propter, quod seribit Anastasius in Uita Sergii Pipe, aliique eu n sequuti, cotistituisse irsuin, ut Litaniae, live Procelli , nes quotannis si e reiat ab Eccletia S. Adriani ad S. Mariam Maj rem , obus Aunune arionis , Nut restatis , o Darmulo vis S DII Geuitricis, se reque
vir Maria, ae S. Simeonis, quod is a Metho Mi Upetuus, stire minime 'nest, nisi dicamus, ex recitato loco evinci, ut Processio, Quae
in Purifieationis Festa fieri concieverat, in aliis B. Mariae Sralemnitatibus eelebraretur ; vel quae nulla prius deterna inata erat in loco , deinceps ab Melesia S. Adriani ad S. Mariam Majorem proce
deret, ut docui Martene loco etiam, Num. II.
VII. Porro ante laudatos superius Patres S. Ilde phonium,& S. Eligium, meminit huius δε- leni nitatis Liber Sacramentorum S. Gregorii, tum vero deinde ordines antiqui Romani, & plerique onmes, qui de sacris Gelasiae ritibus egerunt. In Capitularibus Caroli Migni ceteris Feliis die-hus additur Purificorio San'Iae Mariae uti vide re est Lib. I. p. eLxiv. ubi alias de Assumti nu Daiparae festo diu anisim atur, quamquam Lib. v I. Cap. CLxxxvi. 3c in Concilio Moguntino anni lue xHI. Cum xxxv i. non modo Purifieationis Festum, sed & Alsumtionis expresse adnotatum sit: Scribit auton Bilutius in Notis ad Capitularia ipsi RNum Francorum, Pag. II 77. solum Purincationis ex oennibus B. Mariae Festis olim excultum fuisse , cui deinde addita est AG sumtio, tum Conceptio, Praesentatio, Annun tiatio M. licet, uti observat Martene , in antis quis Gallicinis Missilibus a Cardinale Thomasio vulgatis , & in vetustissimo Lectionario Luxo utensii, in quibus Alsunitionis Festivitas reperitur, nulla Purifieationis montio habeatur. VIII. Variis nominibus diistim fuisse eam celebritatem, scite notat Joannes Balethus, qui vixit xii. Seculo, in siua divinorum ossiciorum explicatione, Cap. Lxxxi. Dieitur enim, ut idem inquit, vel Purificatis B. Mariae, vel Canduaris, vel -- mmini. Purificatio Beatae Mariae a
Pellatur, quoniam illo die, qui est quadragesimus a Natali Domini, venit ad Templum Virgo Maria secundum consiletudinem inis, ut purificaretur . Non quod immunda esset, sed pro-
pter partum more aliarum mulierum , non euinierat obnoxia L gi, quae hoe quidem praecipit: Mucier, Musceptos ira, masculum Hs rerit, ab ingresu Lewsu iinmunda eris triginta
tribus diuus, a consonio bomiuum, septem. Beata autem Uirgo Maria man pepererat ex suscepto se mine iuxta illud: Non ex Viri femine tamen Legis consuetudinem observare, quoniam non venit Christus Legem solvere, sed adimplere. IX. Haee Belethus, qui mox enarrans, qua re ipse eelebritas, Caiatiaria vocetur, aji amoinquit altictoritatem non hibere, sed potius fluxum esse ab antiqua consuetudine Ethnicorum, quia scilleat erat antiquitus Romae eonsuetudo, ut eirca hoe tempus in principio Februarii Urbem lustrarent, eam ambiendo cum sitis Procemsionibus, gestantes singuli candelas ardentes , &vorabatur illud Amburbale . Atque ita ab huius modi eonsuetudine illud quod fiebat ab Ethnieis in usus indiscretos, circiter initium Februarii, a Christianis modo fieri ait in Festo Beatae Allariae ad laudem , & venerationem ipsius ; vel ideo
Candet M in Processione portari ait, ut per hoc imitemur sin 'as Uirgines, quarum Beata Miria caput est, ut nimirum accenta nobis lampade castitatis, cum ea Templum Gloriae, ad veru nia Sponsum ingredi mereamur. Addit tum alia Belethus, tandeinque docet, ideo dici hoe Festu in c. ria, DomIri, qui Simeon, atque Anna Pr phet illa Christo venerint obviam, cum a suis parentibus ad terretur in Templum, ut praesentaretur, υν- enim, obtinio, praesulatu ducta est.
X. Plura & de hoe Fcsto tradit Durandus Lib. vii. sui Rationalis, Cap. vi . Ritus praeeipui illius Festi sunt Cereorum Benedictio, &solemnis eum illis Meensis Procelso. Haec, quod ad caleandam praesertim Gentilium superstiti nem instituta elset, Summi Pontifices, & in dinales Roniae ex Ecclesia S. Adriani ad S. Mariae Majoris Balilieam nudis pedibus procedebant, ut
patet ex antiquo Romano Ordine xl i. Audiore Cencio , Cap. v. Imagines Medum minim ni
Papam praee oritur cantando inque ad Dele-flam Beatae Maria Maisris, ct Dominus Papa sequitur Processionem; cumque venerit ad pretam
ipsius Ecclesiae, exuit planeius, ct nudis pedibus
vadu eum adiis in P essene usque adpraedictam Inclesiam Brara Mariae M oris . Tum monet selendum illud, quod Dominus Papa in omnibur
Processionibus, in guibus dei vadit, pedibus di
calcearis Incedit , uua tantuis excepta in exala
tisue Dinae Crucis . Peragendi in ipsam Processionem in die Purifieationis Deiparae nudis pedibus a Papa , Cardinalibus, &. Praelatis, docet et in in suo Romano Ordine xiv. I icobus Gae
XI. Consuevitae olim non modo Clerum, sed & populum quoque eidem Processioni inter esse , & Cereos accensin deserre, addiscimus ex
Historia S. Dunstant Arehiepiscopi Cantuariensis edita ab inberto Monacho ejus disse puto, apud
Surium xv lii. Maji, Cap. I. Cum enim Puri
197쪽
Purineationis die populus in Templo accensas saces gestiret, quas ad Aram obtuti at, illosque nimbus repente decidens extinxisset, ait Au reae iti quodam uno tune Cereum matris S. Dun stant areensum isisse, qui aliis admotus Meendit pariter ceteros: Pater ει ηι cum matre ad Dei se puta n ρroster aut , amri Cereor, remori u isitur Mi oferrent, defreues. Iam M a tio relebrari experat, immenses post mmensa Iumluu n Horitate resustent , in domo De laudibus Misti Intendebato Unusquisii selliret , uti observat rhoimssinus loco triperius
citato, Nuin. v I l. accensum Cereum serebat o latum prius ad Aram , ut ad memoriam revoca
ret Uerbum divinum , clarissimum rev*ra Linmen ad revelationem Genitam , quod sinpuli eum Dei para Patri offerebant , se ipsi quoque Deo dicantes tanquam lucis filios, juxta illud, in Alia
istas omistate , XII. Quantum tandem ad nostrum β. lime unum dicit, videndum esse in prigenti Cap. xvi. do Festi Purificarimis Beatae Muriae Virginis , in quo Huro adbus, neque in MUMI, aut Ponti erit Romano Ariarata , recensenda ventum . Nos iam multa ex iis explieuimus, longe plura ins rius enarraturi juxta ordinem Paragraphorum. enim hue usique descripsimus, eo plane con stio destri mus, ne illotis, ut diei assolet, manibus Festum Purifieationis antiquitate, ac va riis ritibus celeberrimum aFeremus.
Praeparanda igitur in primIs erit Candelarum cerae albae ea copia, quae Lissiciens vide bitur pro Ecclesiae qualitate, ae Canonicorum , aliorumque de gremio Ecclesiae numero , nec non & pro laicis , quibus juxta consuetudinem Meleta distribui sinleant. Hae Omnes collocari poterunt super aliqua mensa inter Altare , & Sedem Episcopi, ita ut Episcopus in sua Sede stans, commode possit eas aspergere , &thurificare post illarum Benedictionem .
Paretur etiam Maeus iuxta eonsuetum, a latere Epistolae , super quo ponantur ultra duo candelabra cum Iuminaribus, di alia eonsueta, & ordinaria , quae supinrioribus Capitibus demonstrata suerunt, nempe vas aquae benedictae cum aspersorio, thuribulum cum navicula , vasa ad abluendum manus cum medulla panis, mantile
ad extergendum, mappa altera linea pulchre laborata, apponenda super gremio Episcopi, cum incipit Candelas distribuere.
Super Altari ponenrur per Saeristam paramenta pro Episcopo, suo ordine, coloris, violacet, videlicet, Amictus, Alba , Cingulum , Crux pectoralis , Stola , Plinviale, di Mitra simplex i ipsum vero Altare haebeat duo pallia, videlicet alterum album , & supra illud alterum violaceum , temovendum post Processionem , nisi Festum venerit in Dominicis Septuagesime, Sexagesimae, vel Quinquagesimae sui infra dicemus.
Deputentur Custodes, qui Populum arceant, si sorte tumultuosius irrueret, ne indecenter Episcopum opprimat.
I. Vae pro Candelarum Benedictione in Festo Purifieationis Dei parae praeparanda sunt, in 'altatuor hisce Para- graphis edicitur: Praeparanda in primis erit, inquit Rubrica tr. q. Candelarum erexactae ea copia, quae sius iens videbitur pro Bel sae qualitate, O Canonicorum, alIarumve de gremis Delesiae numero , neexm'pra Iuliis, quibus juxta consuetudinem Gelasiae disribui δε-lbam. Hi ne in Pontificia Capesta, ut testitur in suo Caerenionisi Patricius, Lib. v. Sectione I. p. xxv III. ubi agitur de Festo Purificationis Beatae Mariae Uirginis, primo ordinantur Cand Iae in loco eonvenienti benedicendae, Se distri burata
198쪽
Mendae per Illos , ad quos spectat, videt Ieet duo Cerri in igni , ponderis viginti librarum , vel cise ea, de iurini, depicti , & alius minor et lain pulchre ornatus, quem Ponti sex in Processione in minu portat item faculae cerae albae pro Cardinalibus, Regibus, dc Maximis Principibus, ponderis trium librarum quaelibet, vel ei rea; item saeulae in nutarro sulficienti pro oratoribus, &Praelatis cerae communis, ponderis duarum libraru ii quaelibot; item faculae unius librae in num reo sal scienti pro Subdiaecinis, Auditoribus, Cleri- eis Camerae, Aeolythis, Cubiculariis, rem niariis , Seutiseris ripae , & aliis offletalibus; item taculae mediae librx in numero copisso pro Populo.
II. Hi plane Ceret praeparandi sunt in Pontis eii Capella juxta Caeremoniale Augustini Potricii , nam quantum ad ceteras Delelias Cath drales ea e a Fia Candelarum cerae albae praeparari debet, fusior videbitur pro Sisiue qua usue, ut ait noster j, u. au i propter ii Melesia
sit valde iist*nis, vel, si in ea sit Episeopus Cardinalis, tune, ut docet Crassus ini Caeremo niali Lib. ii. Cap. x L I I. primo Camis aestrae ramtur in az usi majore copia, quam alias fleris Dat, propter praesennam Car inriti, tam circa vautitatem is βου-s, quam ei a quatitatem
dra, ae de materia flueriora, ct cera candidiore, O di praus eidem seuerit . Advertendum vidit, ut nulla Candela , quae in Melesia i tra rem divinam distribuitur, sit variegata, vel
auro distineta, praeter uni m pro Domino Cardinali , quam ipse manu sua in Processione portabit. Praeparandos duos item Cereos subdit, quem
libet ponderis octo librarum , vel circa, quasi duo inagna funalia, quae in Processione portabuntur ad latera Carinalis. III. Rursus, ii, & prout placuerit Cardinali, pro ejus liberalitate ,& munificentia, praeparati posse ait Crassus aliquas libras Candelarum
minorum ex cera communi, vel, ut placebit,
videlicet, de illis, quarum decem integram sDeiunt libram, Sc eas per suum Vicarium, vel alium dignum Canonicum ad Populum in medio Ecclesiae exsperuntem Candellas projici ex alto suggesti, ubi est organum, & eum lorum ornari pannis aulicis prius posse, atque hujusmodi projecti nem fieri, quando iam Cardinalis fini verit dare Candelas suas Clem , & nobiliori Populo intra horum existenti, scilicet interi in dum Proeese
so parabitur. Praeparandam quoque inquit meum sim altam prope Altare tangentem ipsum cornu
Epistolae si per gradibus Altaris ererum, ubi superponantur Candelae benedicendae, & aspers rium, &incensum, & Liber Benedictionum, &duo Sicilia, sive sontes cum mica panis, & mamille pro lotione manuum cardinalis solemniterfienda, & etiam unum mantile, sive gremiale lineum album, R duo candelabra eum Iumine. IU. Ita Crassus; verum ex praescripto no-
seri l. ii. & iii. duo praeparandi sunt Abaei, seu inestis; alter scilicet Abacus, super quo collo-
eentur Cande ae , Inser Mare, di Sedem Episcopi,
Hisnem'. alter vero jaxta Gyuetum a laser
Tristitie, super quo ponamur uora dua cavdelubra cum luminaristis O alia eo murea, ct ordinaria, qu superioribus Capisibus demovirata fusertim , nempe vas aquae benedictae cum averram cte. In Capella Pontificia iuxta Caeremo.it sc Au gustini Patrieti, Credentiarii Papae ordinant in imo, ubi Candelarum distributio fit, in angula super Altare, vel in alio loco coniec uri, vasa, crapuam pro lavandis manibus Papae , cum mam tui gremiali , ac me uastavis , Clerici vero Capellae praeparant is loco convenienti duo eaud labra cam laminaribus, vas quae benedictae moaspersario, thuribulum cum navitella. V. God Cereos speci at, testatur Marte nius, Dranii in Bel disciplina O e. p. xv. Pag. 126. quod in quibusdain locis singuli singulos in manibus Cereos tenebam, dum Benedictio perageretur, ut in Ecclesiis Lemovicensibus sat
icti Stephani, & S. Martialis, scd alibi passivia super Altare, aut sit per tapetem, deponςbantur ante Sacerdotem benedicentem : Prosereatur is pete e desuper ponantur Candelae. Verta sunt ms. Pontificalis Eccletiae Bisunt inae apud laudatum Mirtenturii. Iuxta hodiernum morem instrui Abaeus silet pulero linteo tectus, in eoque non Candelae ipsae, sed ei sta poni cum Candelis. UL Paranda in medio Altaris pro Cardinali Episeopo, vel etiam alio Episeo a non Ca dinali benedicturo Candelas, in Caeremoniali Paridis Crassi haee recensentur: Amictus, Sulapio laces, Osimiliter riuitiis Nolaeeum portu ex, quam pretiosum, ct Muras plex ex δε- masio alis, di Mnulus Pontis alii, di Bocularpasuralis, ct nulla alia penitus paramenta. Omi sit Albam, Cingulum, Crucem p iranm, quae quidem ex nostro l. iv. super Altari locari debent,& inter alia super ipse Altari locandum dixit Baculum Pastoralem, qui alias ex generalibus Caeremonialis Rubrieis nequaquam super ipso Altari i ndus est, sed alio loco VII. Altare praeterea parandum este pallio
Gloris violacet, quod tamen postea removen
dum est finita Processione, edieit idem nostersi. Iv. estque is antiquus ritus servatus jam in P tifieia Capella, & in Ecclesia Romana, cum ea scilieet distinistione, quam in suo Romano Ord
ne x v. Cap. xLIx. docet Iacobus Gaetanus, qui
postquam dixit, sati tam ipsam Romanam Glesiam in omnibus Festi sanctae Dei Genitricii Mariae colore albo uti ita mox subjicit: In recepti ne tamen Candelarum in Festi Purificationis Maia Maria Virginis utitur eoore Noluere, di posea in Missa albo. Tum etiam Cap. LI i. ubi agit de usu viesacei coloris, ait, eo colore uti Ecclesiam Romanam in Festi Puri stimis Beatae Maria in receptione Candelarum in Proes'ne . Mirum au
tem illud est, quod cum ipse ordo non semel
dixerit, adhibe idum esse violaceum c , renua in Benediistione Candelarum, tum Cap. LXXvIlI.
199쪽
quod est de Benedictione Cereorum, quaestin die PurificZtionis Bratae Mariae, ita pra inribat: In Feso Puris ollanti Beatae Mariae C ei bene
cuntur per Mn rem presisterum G inolem, rudesse ibet indutas Rrebeio albo , IAI , Stria, o pluruaia albi coloris. Pugnant hae qui lem cum si pradictis, & generalibus Rubrieis Rominae E clesiae ab aliis etiam Auctoribus memoratis, inter quos Durandus, Lib. II i. sui Rationalis, Cap.
XVIII. Num. I x. inquit, Eccleliain Ro nanania
semper uti eolore violaceo in Prae fine, ρες sit In nrλῆσι one ante dissummo eo, quod o tum illud es de anxia ex statione Smeonti, O D
pit vetus Tesumemum. UlII. Putat autem Gavantus in Rubrieas Nissalis, Parte r. Tit. xvi II. Num. v. rationem adhibendi eoloris violaeei in ipsa Benedietione Candelarum,& Proeessione, esse Prophetiam Si-m mnis ad Matrem Christi illis verbis: D tuam
I ius animammrtransi u Naitis; nam alioquin Milia, quae pertinet ad puritatem Virginis ejusdem, quae purifieari dieitur , eelebratur cum colore albo. Ita ille, postquam ei lavit Aleui nuna sentem, in Candelarum Benedietione, & Proeese Done colorem nigrum adhiberi ἱ quod tamen mirum videri non debet, quum, uti alias jam di-etiim est, Glor niger pro violaceo usurpatus suerit. Ceterum eur in Candelarum Benedictione, di Processione , Altaris pallium, & paramenta Episeopi, aliorumque Ministrorum violaret e loris esse debeant, ratio potissima est, quod ipsa Processio instituta ad ealcandam praecipue superstitionem gentilium, poenitentiae indicium ςst, ideoque in ea Proeessione Roniae Summi Pontimees, Cardinales, Praelati, sisut in die Clnerum,
nudis pedibus inredebant . IX. Finita Processione removendum est ab Altari pallium violaeeum, iten que a Ministris violacea paramenta deponenda ; in Milia enim hujuς Festa albx ex antiquo ritu adhibenda sunt paramenta, vis Fesum venerit in m nisis S
ptuages ae, Sera sim vel tauinquagesime,
ut infra diretur in . xv I I. Ex pratcripto demum praesentis nostri q. v. deputandi sunt cistodes, qui Populum arreant, si frete tumultuos s irrueret, in aeeipiendum stilicet Candelas, ne rederenter Disopum opprimu . Id quod et iani in suo Caeremoniali notavit Crassius Libit. Cap. xLli. ubi ait, deputandos esse aliquos custodes eum baeulis, quorum aliqui venturos ad sumendas Candelas admittant, alii eosdem Candelis habitis exeludant recedentes ue alioquis, inquit, poterit musta confissis intervenire eum o re ne, di indecentia GHInalis rem dioisam peragentis. Certe pe rieulosa est semper hujussmodi Candelarum distri butio; nam ut ait Patrieius Libro I. sui Caeremonialis Sectione xv. Cap. I. de morte, & ex quid Cardinalium loquens, in quibus suo aevo Candelae praesentibus tam mulieribus, quam viris dispen abantur, is prepitum, Hamorem se renitam rapJentio Can uas, disis rum O erum , di funebris Oratio admodum tanturbatur. Est sine abusus, sed longe turpior abusus illCustodum, nam im ut plurimum sua impudentia tumultum excitant, & avaritia adacti Candelas
rapiunt, vel quibus volunt, donant.
His praeordinatis, hora competenti Episcopas in sua Capta a Canonicis a tactatus veniet ad Ecclesiam, di iam oratione, accedet ad Sedem suam , ubi deposita Cappa, ac cipit paramenta supradicta, suo ordine, asserentibus ea ab Altari Aeolythis, seu Ministris, Cottis indutis; acceptoque Pluviali, & Μitra sedet. Interim Canonici omnes in locis suis stantes, seu in Sacristia, si prope est, accipiunt sacra paramenta eis convenientia , prout superius declaratum sitit; eo excepto , quod Diaconi, aut Subdiaconi, non quidem Dumaticis, Be Τunicellis, sed Planetis ante pectus plicatis in hujusmodi ossicio utuntur, cum sit seriale; & si commode paramenta haberi nequeant pro omnibus Canonicis, quatuor, aut sex digniores saltem induantur Pluvia.
libus , ut ibidem dictum sitit.
Quibus paratis, Episeopus in dicta sua Sede deposita Mitra, stans Benedictionem Cam
delarum faciet. Capellano, qui ei de illo servit, Librum sustinente manibus; inei piens competenti voce in tono fetiali Benedictionem, dicit, Dominus vobiseum, cum orationibus, prout in Μissali: & respiciens aliquantulum versus Candelas. Cum incipit ultimam orationem, accedunt ad eum duo Αcolythi, unus cum thuribulo& navicula, alter vero cum vase aquae benedictae , de aspersorio.
I. Mnibus praeordinatis, & Horis Cano- . borare eranu, ut ait noster I. v r. is
nicis expeditis , ut notat Crassus in sus Cappa a Cammesi assectatus, a cubiculi sic, suo Caeremoniali, Lib. in Cap. xiat. liret Palatii Episcopalis, iuxta disciplitum alias
200쪽
explieatam, mnis ad Disum, organis eoi latinue, & incessanter sonantibus usque ad principium benedictionis, ex eodem Crasso, & ex ge neralibus Caeremonialis nostri Rubricis; of ED Oraiione , prius nempe ad Altare Sam limini Sacramenti, k deinde ad Altare maius, scredet
ad Sedem suam, uti sedens tantisper, ac deinde surgens, de si Cana, sive, ut ait Crassus, spoliatus Cappa per suos Scuti seros, accipit m ramenta supradicta , imo ordine asserentibus ea ab Aouri Aou fit, seu Miniseris Cottis in uris, idest, per allistentes Canonicos induetur Amictu, Alba, Stola ante milius, Cruce pectorali, acceptoque Pis diali, O MUtra, scilicet simplici,ssedes. Idipse in quoque Scriptores alii docent. II. Interim ex praesci irio ejusdem nostri f. v I. Cauonis munes in locis suis flames, seu in Sacrisia, si ope est, aces unis apa amen ta violacei coloris, eis ema Gentio, prout fu-ρerius declinatum fuit, nempe quilibet sui ordinis, eo excepto , quia Diaeori , aut Subdiaconi, non quidem Dinnarius, ct Tu elus,sed Planetis plicaris ame pectus in hujus di ossisis utuntur, eum μι feriale. Idem plane, quod in nostro hoc tradit in suo Cerem nisi Patricius ineo citato, ex cujus verbis q. noster magis etiam magis-Ze illustratur. Sie enim ille de Summo Ponti re benedietionem ipsam Candelarum peracturo inquit: Facta oratione anu Altare, eum sederim Carvinales furium reverentiam in C pti conseretis , duo u imi remoret in ausissentia Papae; dimacciri duo assissentes vadunt ad Sedemuos, ct
ibi rapiunt paramenta. Et mox: Cardisiadi alii interim in locis furi, O 'HMI extra Castellam capium ramenta viola I eooris, statui sis, di ordini convenientia. Tum vero ita: Diaconi Cardinales portans Planetas Paras ante sinus. Addit deinde & illud, quod solent tum, quando Papa benedicit, & diuribuit Candelas in parva Capella, ad evitandam frequentiam, Cardina-let, Ralii ossiciales omnes accipere paramenta, R Cottas in Camera Parmenti, & venire eum Papa parati sacris vestibus, non tamen suppli
ut autem nos ad nostrum Ceremoniale deveni mus , ex praeseriptoq. vi I. paratis jam omnibus,
Erisopus in dicta fua Sede, aerisa Mitra sola
Benedi nem Candelarum faelex, Capellam, quiri de Libro seruit, Iubrum fusinente manibus, idest, suppositis, non autem hine inde extensis, ut ait inter alim Bauldryus, & non sine abusu ab aliquibus fieri solet; itemque alio Capellano de eandela eam tenente, uti notat Cataldus in Li
bro III. Sochione Iir. Cap. VI. Nun . I l. in
ei res eram remi more in tum feriaia benedicti nem, dicit , Dominus vobiscum , cam orationi
tum versus Candelas. Ita quoque in Capella Pontificia , teste Patri eio, Papa, min antibus υι-
fe opis I brum , ct eandriam , O viventibus
Di, siminissa mee ieens , Dominus vobiscum, Oremus, Domine sinere Pater M. eum qua re sequentibus, praus In ordinario.
IU. Porro ex Caeremoniali Crassi Epist pus tametsi Cardinalis non in Sede sua, sed iii Altari, ad urnu OsoLe , sam medius inter MD Uprorsum , elevatis MCandelas manibus, ct Deu aliquantulam ad tuas versa , non eantando
sed eo petenti, ct intelligibili Mee legendo, In ei et Uersum , videtiret, Adiutorium nostrum
M. Domine exaudi M. Dominus vcibiscum. or mus. Domine Pater M. eum Datures guentibus Orationibus. P aittendos Grationi ghisce et ratos Uersiculos, Ad rarium n rum m. mera opinio Crassi est, solus enim ille Uersit lus, Dominur vobiscum , ex Caeremoniali Patri-eii , & ex Miltilibus Libris praemittendus est, tametsi in nonnullis ,nss. Ordinibus a uirtento allatis, etiam ipse Versiiculus desideretur , inei
piatque ipsa Anedictio Candelarum absolute ab
U. At vero antequam de orationibus ipsis dicamus, notanda hie quaedam sunt, ac primum quidem, licet Purificationis Festitin, S Procesilo eum Cereis, vetum sit in Ecelelia, uti superius
probatum fuit, non tamen adeo vetustam Cere
rum esse henedictionem, quia sellicit, uti notavit ipse Marten ius de ea benediistione, nulla sit memno apud Amalarium, 'Malfridum, di vulgato Aleuinum, eui Cereos tantum a Ponti e dari a serit; sed neque in Gelasiano, Gregoriano, GH losost, aliisque supra non enus annos scriptis
Sacramentariis a I ius ea de re enat . In anti quo Missali Ecclesiae Turonensis ante annos DCCC. scripto unicam inquit orationem ad luminari a benedisenda reperiri, quae & est hujusmodi: Deuseerum lumen Hernae lucis propagatre, O auctor,
infunde eredibus tuorum I delum perpetis luminis claritatem, ut quieumque in Templo fomoreiae
tuae praesentium luminum adornantur lacernit, mnium vitiorum contagiis expiati, in Templo ea lesis habitationis tuae, eum frum bonorum ope mm ubi valeant praesentari. Per.
praesertim in Arelatensi, ut ex ejus Ponti iasi addiseimus, ante Cereorum henedictionem Episcopus vestimentis Pontifiealibus indutus, asten dens Tribunam, faciebat ibi Sermonem ad Populum, vel in alio loco magis competenti; e que finito, rediens ad Altare benedicebat ignem, tum vero Cereos ex illo accendendos. Ex ipsis Pontifrali oratio ad benedicendum ignem haec erat: --ne sine, Pater Omes tens, aetere
Deus , bene in duere digneris linem sum, quem mi indimnifa si tui per Invocationem Unleniti Fuia tui minisi viseri Iesu bene uere
praesumimur, edi eum clementi me tua senta'
Hime fatim is, ct ad profectum, atque illumi
nationem sanciae tuae celsae pervenire emeeM. Per. Meminit eius ritus benedie di in die Purificationis Deiparae novum ignem prius e silice excussum, unde Cerei aceendendi erant, S. Ber nardus Ser me ii. De purificatione, Num. M.