장음표시 사용
51쪽
VL Quidquid sit, Nocturnuni ossieiunia
ita amitatu in cit , quia n.Quolim recitabatur , ut hodieque fit a varii ordinibus Reli, s, ae praessertim a Monachis Cirillulianis , & a Fratribus Capueeinis , qui etiam inedia nocte Matutinum Oiseium recitare calent. Constit autem divinum ipsum fiet uin Matutinum tribus ditas urinnia in Daininteis scilaeet , Sanctorumque Festivitatibus, quae sub Ritu dupli et , vel semiduplici
celebrantur , cum eo tamen disci imine , quod primus N inurnus Dominicae duodecim Pselinis e stat , Nocturni vero de ossiciis ipsopum Sanct rena, quilibet ex tribus Psalmis, totidemque Lectionibus. In Periis , seu in O ici simplici uni-eus recitatur Nocturnus , in quo sei licet duodecim Palmi continentur cum tribus Lectionibus solis; sunt enim tres Noebia ni nota &chara stur maioris talemnitatis , qua utique discernuntur le-stivi dies a feriatis , quibus unus simpliciter No-ctamus tribuitur , idque liquido satis innuunt v tera i lendaria , in quibus singulorum Festorum
gradus com ni illa novem , ac trium Lee iunina appellatione delignamur. VII. Neque demum obstat, quod in Paschate,& Pent Molle Mitutinum ossicium unico No tu rio eonstat , non enim par est ratio aliorum Fe- tum eum Festis Pasebatis , 8c Pentecostes. Nam ut omitiam inysticas varias hujus ritus causas, quas recenset Gavantus in Rubricas Breviarii , Sectione τι. Cap. xlv. ratio potissim, cur ex antiquo E eletiae more Matutinum duorum illorum Festorum eum tribus Psalmis, totvlemque Lestionibus celebritur , prosecta illa cise videtur , ut satigalis pridem ex prolixiori praecedentium dierum , t tiusque adeo Quadragesimae Oiscio, brevius indulgeatur, qu isi ad aliquantulam laboris relaxa tiona n. Neque eontemnenda est rario altera, quam innitit D irandus Lib. v I. Cap. inxxv I I. Num iis.
ne Mopbti inuis dine merentur ne imos scilicet prolixioris Oificii taedium obrueret , sol b1nt enim Neophyti divinis osciis interesse septem ipsis diebus Paschatis , vel Pentecostes, albbis induti, longi'ue Biptismi caeremoniis assistere. VIII. Reliquum est , ut hie deseribamus ce- Iebrem Cinonem S. Gregorii VII. quem ab ipso in generali Synodo editum ait Gratianus in suo
Decreto Parte II . De consecratione, Distinctione v. Can. xv. cujus haec sunt verba: In He
Resurrectionis inue in Sabbatum inrisis ,-in die Penue es In Sabbarum ejusem , tres 'almos ramum ad Nocturnos tresue Liniones a ii ast mare eanimus , di legimus , omnibus diebus vituper istim annum, esumes, metem PD mus , di novem Liationei duimus. A is rate in distas duodecim Psamar , ct tres Lectiones me
tamas. In Dominicis vera diebus deum , M.
es rabantain Me facere. Romarui vero disem --δε Mere everum, maxime a tempora , quo Teuc
Patres, statuimus fieri , ματsuperius praenotavimus . Haec ille. IX. Canonem hune ex int ro reserunt Mi erologus Cχ' Liv. Raduimus Propositione x. Diserandus Lib. v. Cap. II. Num xx rc &alii, adeo
ut iplius Gregorii VIL Canonem esse nemo iure inscivi possit. Editum in generali Sinodo fuissea laudato Gregorio hunc Canonein alunt quidem Gratianus , N Radulphus , non quod Synodus illa , in qua editus Canon dicitur , fuerit incumenica , sed quod ex multis Episcopis tam Italiae , quam aliarum Nationum esset collecta , uti nota: Guyetus in sua Heoriologia Calx xx. Quaestione I.
ubi etiam subdit , quod cum ejus Synodi perierint, mirum non est , si haud alibi reperiatur non , quam apud praelatos Auctores. Sane non omittendum , quos de ipse Canone ait idem R dui pluas , Regulares S. Augustini Canonicos allo
tur , posisus es de verbo as verbum in Eripua Mingaiamsi Episcin superitis auexata. ει muri omnes super ineis divinosertareus iamias Perse
Psis reum , O Lectionum fervetuae, ase
X. Histe notatis , ut ad nostrum v. devoniamus , flatius tribus Psalmurimi NMurri ,
niorem Canonisum die. Ea verba , miser surgor deum espite etiam Episco T, deliderantur inoanteriori s Caeremoni libus editis ante Benedictuni XIII. ab ipsi,que primum hula u. adjuncta
suere . Ergo cum cantatur Uersiculus, omnes surgunt detecto capite etiam Episcopus , & Caerem niarius ducit juniorem Canonicum , qui est cantaturus primam Lectionem ad Legite paulo ante elim Libro Lectionum praeparatum in medio Ch ri , ibique facta profunda reverentia Altari & Epse seopo respieit aliquantulum in Libro Lectionem , quam lecturus est , & sic stans nudo capite expe-kit , donee Episcopus post eantatum Versiculum S Responsiorium incoepiat alta voce , Pater ne
ser . & illud secreto perseeerit usque ad Vese
XI. olini post Nocturnum neque Uer sic luna, neque orationem Dominicam, uno neque benedictionein, & absolutionem, quae Lectiones pneredunt , recitari in divino oscio consuevisse. constat ex pervetusto Oifieio tritim ante Pascha dierum , atque ex Regula S. Benedicti. Amal rius Lib. III. Cap. v I. testatur, sua aetate Ron nondum orationem ipsam Dominicam ad Pasemorum finem, ut in Gallia, reeitatam fuisse:
vir Galu , inquit , finitis Psalmis 'disclamati ruflemus earua, Orationem I mum ανν, Romana Delem praetermittit. Juxta Cisteretensium morem , uti post Martentum notat Graneolas i Breviarium Miminorum Cap. xxx I. ante Lecti nes neque Pater auster , neque abstautio dicitur.
52쪽
Batenses dicunt quidem Puer nser, sed millam ab harioneni haiant. Versiis ad fine in Nocturni, si ii 3e Orationis D linteae, at qua aliorum Rituum, qui hodieque servantur, meminit in suo Rationali divinorum Olliciorum Gulielmus Durandus Lib. v. tap. I l. Nulla. x t v. N seq. ubi etiam varias pro more mysticiis signiscotiones tradit.
XII. Ubi Episeopus dixit , D ne ποι dici
sileeelsive ex Libro sibi stato, vel inra Oriter ea tat absiolutionem ad primum metiarnuni,videlicet, Gaudi Lumine M. Miminit absolutionum inter alios Radulphus, quas putat Gavantus in breviarii Rubricas Sectione v. Cap. x r. ita vocari, vel quia absolvitur Noe urnus, vel quia simes cum Oratione Dominica praecedenti petimus, ut ait Hugo Vidiorinus in Speculo, Cap. II i. mundari corta, S corpora nostra ad audiendum verbum Dei in L etionibus; nani oratio Dominica dicitur ex laudato.Durando Lib. v. Cap. M . ut qui eget sapientia ad Metiones audiςnd Is necessaria , postulet eam a Deo, qui dat omnibus assiuenter , &ut ejusdem orationis auxilio proficiat in nobis r
novata per praecedetatem versum intentio. Uersum api ilat ipsiminet quoque absolutionem inter alios rimores Honorius Augustodunentis in sca Genama Lib. I. Cap. v. quati, inquit, qui man datum Legatis ad praedicationem injungit, absilvat eos, ut eant ad legendum. Rupertus Abbas Nitiensis Lib. r. p. xl. autumat, absolutionem esse orationem, qua rogamus Dominum mesiis, ut mittat operarios in nacilem, & aperiat cor no
strum in lege sua, ut semen, idest, verivim Dei, quod audituri sumus, haud volucres comedant, non spinae sutaeent, nec in petra, quae non habet humorem, areseat. In sumnia absolutio, de qua loquimur, est brevis oratio, quae post Pater , sequebatur, ita dicta ab absoluta prece. XIII. Diimi absolutione ab Episeopo, et que responsio per Chorum, Amen, ipse Canonicus iunior tantaturus primani Lectionem, sum apud
Legite, inclinat profunde se versui υνινι- , ct
nedictione perpetua δα. Non tamen manusi I .
Ergo lectionena let hirus benedietionem postulat, dicens, Iale Domne benedicere, & non Domi vi, quia hic Dei titulus est, ille hominis preelari, ut docet Baronius, &ex Gavantus loco
citato, ubi inter alia notat, Papam hodie appellari Domum Apostolicum in Litaniis Sanctorum. Notarunt etiam aliqui, quod ille, qui Elus Οὐ-ficium Deitat, dicere dctet, Iase Domine, sicut dicit Saeerdos in Missa privata ante Euangelium i& vere par ratio est, usius tamen non idem. Porro petit Le r a Sacerdote benedictionem magna lui nitatis gratia, & Sacerdos, ut tantae humi statis vitam reddat, pciscit a No, ut benedi istici praermetur, ex S. Petro Damiani in Libro, De D missu vobiscum, Cap. ILXIV. Ritum ipsum petendae benedictionis
esse antiquum, innuit plane S. Gregorius Turonensis, qui Lib. LII. De - GDs Sanctorum,
refert, Κ Αmbrosium Lectiones ineipi minisse, nisii laetori prius ipse signum daret: Cui Cri
Manil ita erat ransuetudo, ut periens Lector non
ante leger praesumeret, quam Sanctus et , et. Cum autem die quadam Sanetus iste ob tormivis. set , 'taehi ,r lii 2 ad legendum paratus elset, Pubeat, inquit, D αγι Led I Lemonem legere. Atque in hoe loci, vestigium perspicere est ritus, quo vel olim Lectionena Acrana tostiirus benedictionem a Sacerdote poscebat per illa sellisit ver ba, 'Memmne . quae deinde in ordinem div morum ossiciorum per Omnes Melesias relata,
explieata ab iis sunt, qui de ii is ossiciis tractant,
qui etiam variarum formularum benedictionum mentionem faciunt , quibus hodieque utimur, uti inter alios videre est Patricium Lib. ii. Sectione I. Cap. x. & Crassum Lib. H. Cap. xxxum.
XV Ex praescripto nostri q. v. ubi Epist pus dat benedih onem, non debet nonu Lectore iusignare, stilicet Crucis signaculo, sed sedet cooperto capite , ct C scimbria in Dram aptantur , ut si ra , ct Miser omnes sedem . His plane aliisque superius diistis concinunt, quae loco eitato doeet laudatus Crassus, sie inter alia inquiens: Canonicut cantaturus lanimem derecto e pue ibidem Fussu Pum convorsus ad Carsina
Lilaxem, cavam Ndel m. Juia Domne benedi-eere, δ' Domine, nee Donne; ad Cardiniati tunc em fur respondet benedicem, vi de Iret , Benedictione perpetua M. Canon eo ean laturo internu cum humeris semper Inclinatis inanente et Et nUx: Dum vero Carrinalis benedictis-
dent. Et iam a Papa, cum ipiam benedictionen profert, nullum fieri Crucis lignum , t Tulit in suo Caeremoniali menUratus Ilatricius loco citato. XUI. Cautum est vero ex Rubrica nostri l. vi. ut Canonicus pos uuam benedictionem accepit
xb Episcopo, responuimque est, Amen, ac Episcopus stetit, aliique omnes, incipiat ,& pr equatur suam Lectionem altiori v.κe , di illiuste, &modeste, in tono, prout suo loco, & in Cap. xxvii. Libri l. indicatur eaque finita inclinans se Pr funde versus Altare dieat, Tu autem Γλω ne fore. Quibus verbis, ait Rupertus Tuitientis Libro i. ' xiii. indieat, ne ipsum quidem boniim olf eium praedihandi sine alicuius, vel levis euine pulvere peragi posse . Nam Auctore S. Augustino verbum praedicationis securius auditur, quam dicitur . Praedicator quippe cum benedicare se sentit, diruile nimis est, ut non quantulumcumque ipiritu elationis tangatur; ti quia quali per te ram ambulat, dc pedes ejus ali luci pulvere sordidantur, adcirco misericordia Dei indiget, ut in hae parte lavetur etiam si mundus sit totus . Su ciuit autem Chorus, Dro gratias , quod eodem perto Auctore p. xlv. non ad ultarum Pre i
53쪽
n Lectoris , sed ad totam Lectionem spe stat;
gratias namque aSimus Deo, quod doctrinae lita panesti nobis frangere dignatur, ne sanie audiendi verbum Dei pereamus. XUII. Ro nae Sedulo Christi x ii. in vigiliis Nocturnis, cum Lectiones lingulae elsent linie dae, Di amni praecinebant, Tu autem uti B nedictu; Cmonteus, & Cencius Cunerarius praestribunt in iliis Romanis ordinibus xi. & xi . apud Mibilloniuin nrati. Muset Italici , Pagina ias. & 17 . quod indicium est, etiam tuae Lectiones protractis suisse ad arbitrium Priesidentium, uti observat Mabillonius in Commentiris,
ad Romanum ordinem Cap. xl x. Num. III. Caroluet Magnus, teste Monacho Sin aliensi, earum finem sibilo linguae signifieabat. In Relelia Remenii , ut idem Mabillonius tradit , nostruet iam tempore lectio prolixior, quae ante Gmpletorium fit in Quadragesina , ab Ivitur uno Sacerdote, Tu aurem, praecinente, quod erieus Lectionem canens prosequitur, R finit. Sed hae pirii laris taeteliae disciplinam . X, IlI. Ritum tandem nostri hujus vi. paulo aliter enarrat Crassis sie inquiens: Cumω-c 1 Bero .... mstquam viderit Carrinalem
linguo Cructi revertitur uum. Unum est, in quo a Rubriea nostri q. distemit Crassus, eum stitieet ait , totum illum ersiculum, Tu rem Dorulae die. dieendum esse a Canonim g nuflexo nianente. Id quod etiam innuere videtur Patricius, ubi ipsum pontificiae Capellae ritum recenset his verbis: Firita Lectione , cum Gest , Tu autem Domine miserere nostii, genuflectit verso
Dese ad Auare, deinde furati, o mis reverem tris Avari, ct Papae, dis ad ostulum pedis Pom
empor observasur , nisi Cardinalibus cte. Quia scilicet, ut idem Auctor sublicit, si dicturus Lectionem Cardinalis sit, oim pervenerit ad pulmpitum, facit reverentiam Altari, & Papae more consueto, & dicendo: caput inel senat versus Pontificem ; de cum dicit, Tu autem Domine , eaput inclinat versus Altare; quod i si his reverentiis ad loeum suum revertitur. Ad ritum nostru in quod attinet, docet Bauldryus, quod ii sorte non essent Canonici, qui Lectiones cantarent, sed alii, tune deberent ipsi ad finem Lectionis Episcopi manum osculari, & ab eo po stea benedi ei, sicut Canonici , &genuflectere Altari; ceterum quidquid aliqui dicant , Caninnici Altari non genuflebunt, sed λluim reverentiam faciunt, juxta ritum selli , qui in Pontis ficia Capella a Cardinalibus servatur, nisi extet in Altari Tabeen luna eum SS. Sacrament .
Idem per omnia facit secundus , & tertius Canoniem , ae successive alii in seeundo I& tertio Nocturno, Lectiones cantaturii idemque per Episcopum , di Chorum observatur quoad absolutiones, benedictiones , &alia, quae occurrunt, dum Psal mi, & Lectiones cantantur, quod in primo Nocturno servatam fuit: hoc tantum excepto, quod std primam, quartam , & septimam benedictiones Episcopus stat, prout stetit, cantans absolutiones; ad alias vero sedet , sedentibus etiam Omnilius
I. Aucis his me expediam, satisque me sacere autumo, si ad hune illustrandum L ea deseritam, quae tradit Crassus, cujus haee sunt verba: Idem Deus eundus CamHeus tra L cunda Lectione, o tertiis pro tenta,
quibus tamen ambobus Carismus Celebram, me
primum, dans benedictisnem, sis 'simium o cantatur fecundus, O tertius Miurem tam in Psalmti, quam in Lentinitas, H Maeciubeor Drgu 'idem eo iurarabsistiora, iris, Ipsius pietas, δc misericordia nos adjuvet&e. ace Mis , A vinculis Bec. sed dans alias benedi II no , manet mos hste mora, videt et , quia ad primam , quin m, ptimam stationes, ore diuiones sat rectus, fae ad ridas omnes manet res. Idem est plane Ritus, qui a Papa In Pomii fieta Capella cervatur, Auctore Patricio Lib. ii. Sectione L. Cap. x. In summa idem ritus, qui Lectiones primi Nocturni,servandus est a Canonineis alias secundi, & tertit Nocturni Lectiones camtaturis . Quantum vero ad Celebrantem Episse pum, stat ipse, &quidem rapite detecto ad prisinam, quartam, A septinum Benedictiones, prout
stetit eantans iu lutiones; ad alias vero sedet. Sed neque omittendum illud, quod jam olim Sinera Rituum Congregatio edixit in Brundusina die xv ii. Martii anni MDCXUII. apud Barbosis, in Summa Apostaleariam Decisionum , Collem Cox Li V. Num. I. & apud Meratum in Additionibus ad Gavant sin, & in suo Indice Decretorum, nempe Lectiones duas penultimas, quando ab Epistopoblatutinum solemniter eelebratur, decan tari debere a duobus Canonieis, qui hine inde asestant Episcopo, sive sint Dignitates, sive in
nonici etiam ultimi , non obtante alia consii
54쪽
Cam cantatur per Canonicum Textus Euangelii pro septinis Lectione , Episcopus , dereliqui omnes stant, donee dicatur per dictum Canonicum , D ivli ; & postea sedent. Ipse autem Canonicus non debet recitando Textum Euangelii Librum , nee seipsum si re, nee manus junrus tenere, super Libro , prout in aliis Lemonibus. Ad o flavam Lectionem Episcopus dat benedictionem sedendo, ut supra.
I. Xplicat etiam hune L Crassus, ubi loco
citato admonet, qu Canonicus eam tans thema Euan i, ne inquam de bet Euangelii Textum, nee se in fronte , nec in Ore, nec in pedine cum pollice signare, nec minnibus junctis manere, sicut iacit Diaconus cantat Euangelium in Missa, sed tenere manus
super Libro hine inde disjunctas, fi militin i gendo ; & idem si pro omva Lectione, pro qua ipse Celebrans quidem sedet,dam benedictionem,
sed Canonteo incipiente pronuntiare, videlicet, Lem an B Molii, illico audita mentis e. Euangelii, sirgit, sic manens usque ad verbum vi uelicet, er reisua , ante Immiliam. Pro tertio Noetiarno Euangelium eum sua Homilia legitur ex ritu antiquo in aliquibus saltem Ecclesiis servato, cujus meminit Durandus in suo Rationali Lib. v. GP I I. Num. xxiv. Is wbaseam Bela IF-- per in amavi tertio μα-,mmimeri , e
natu Lectraxes ex - Τὸ -- subserim rur, scisiret ex rivomer Monysiorum. u. Si veterem Ecclesiae disciplinam spin mus , iket post institutos in ossicio divino N
diurnos, ad tertium Novi Testamenti Lectiones legorentur, non tamen Euangelii, quia scillaetractiones Euangelii Misi e destinatae erant. Uerum mutato deinde ordine tertii metiarni, satius visum est, ad nimiam officii longitudinem vita dam, ut Euangelii initium ad tertium Noe urnun legeretur, atque Ηomilia, sive explicatio alie ius S. Patris, uti notat Graneolas in Breviarium Romanum αμ rix Il.
Nonam Lecti mein cantat ipse Episcopus stans in sua Sede Pontifieali cum Cappa det M capite , conversa facie ad Altare , ad quem tunc , & non prius accedunt duo Diaconi assistentes, & minister de eandela, & alius de Libro serviens. Episcopus
autem, si non aderit in Choro major se, stans ut supra, didit cantando versus Al tare, Psine Domi- Mindisere. & non Domne, cui absolute respondetur per Cho rum, Amen. Si vero adesset Legatus, aut aliquis Praelatus se mΦr, Episcopus versus ad illum peteret benedictionem; ille vero stans in Ioeo suo responderet, isse cietatem crvium c . vel, Per Gange a d Ra c . factis tamen prius mutuis reve rentiis inter Episcopum, & Legatum, seu Superiorem majorem. Et dum Episcopus cantat suam Lectionem, omnes pro ejus reverentia stant, detecto rapite. Qua fi nita, Episcopus profunde eaput versus Altare inclinans, di it, Tu maem Domine M. Et responso per Chorum, Dra ristias, accedit cum debitis reverentiis praedi ctu. Praeimonator ante Episcopum . 8c pra intonat ei, o Deum laudamus cm. si est celebraturus. Quo per Episevum repetito ex Libro, vel memoriter, prout magis placuerit, Chorus illum prosequitur , cui & organum intermisceri poterit, cum regula superius tradita; dummodo Versiculus, Te ergo quaesumur c c. exprimatur voce clara, alioquin cum suavi harmonia sine organo. Qui Versiculus dum reeitatur, Episcopus, di omnes genuflectunt in locis suis .
I. V Uxta ritum Pontificiae Capellae, uti habe- tur spud Patricium Lib. t. Cap. x. ut in mam se nem eamat i e P ntifex, sani versus Agrare ea te deum duit, Iube Do mine benedirere , sed nuum henedicis, Camores res aedem, Amen . A Nemes Presster Carinnalis, O duo Eriscopi accedunt eum Ebro mine, duo Aeolu hi eum scinis, eum eande latrii, er lumisiaribus, quia scilicet agit eo loci Patrieius de Matutinis noctis Nativitatis Christi,
in quibus nona Lectio est de Euangelio) sant a Dra 1 mure situ ussur In Anem. B pontifex per fit lectimem, o in fine vestis ad Auare disit,
55쪽
Getionem cantari a Celebrante Cappa vestita, stante detecto capite apud Faldistorium suum ver se iacie ad Altare, ad eumque tunc, & non prius accedere duos seniores Canonicos , videlicet, Uicarium suum , vel alium suturum ei asilientem
in Missa, qui tune assistat ei, dum eantabit Lectionem, Zc absente Legato, alium Canonicum firmare se ait debere apud pulpitum Libri Leetimnum , ut inde det benedictimem Cardinali perituro , nisiLegatus a F, qui id faciat, eum mutuis hine inse reverentiis die. Ubi adiit Divino Officio Legatus, vel alius quispiam , qui Episte
po major sit, debere Episcolpum ipsum cantaturum ultimam Leetionem, ab eo petere benedicti nem, edicit quidem 6c is noster L ex quo tamen, 8c illud cautum est contra laudati Crassi sententiam, ut si non adesset Leg. tus, vel alias Epise m major, non debeat Episcopus benedictionem a Canonico postilare, M ab eo acci me: ΕΠ
pud autem , si non aderit in moro major se, sam
msupra, dicit cantando verybs Altare ,Iube D mine benedicere, o non, Damne, cui absoluete respondetur per Chormn , Amen .
Crassus loco superius citato sibyeit, dicens: Izitar Celebrans flans prout eras versa modi η facie primum Cammea antem apud pulpitum, vel
ad Letatum praesentem eum mutuis tamen reve
habiturus, eantat , Iube Domne benedicere, σπαn Domine, M aliqui male opinantur, tui illae ex Canonicii flam apud pulpisum praedictum respondes dicem Porro nostio mox concinens ait memoratus Crassus, quod dum eantat Lecti nem suam Episcopus, alii de Choro, ae etiam Legatus, non quidem propter Lechi nem , sed propter Celebrantem Episcopum tune stantem,
do capite stant, & in fine remoto eonfestim Ia-bro , ipse rapite ad Altare multum inclinato, cantat , Tu autem mmine ere. At lue haec plane est complurium de eo ritu doctorum Scriptorum sententia, &Ecclesiarum praxis ritui an viro Caer moniali praescripto adhaerens .
sponsis per Chorum, Deo gratias, ex praescripto nostri q. cui etiam & Crassus concinit, accedit eum debitis reverentiis aedi spraeis natar an
te E scopum , O praeimmat es, Te Deum laudamus Accisis celebraturus. Nesper Episcopum
repetuo ex Libro, vel memoriter, stravit magis piseuerit, cistus illum sequitur, mi di Orga num insermiserri terit cum regula superius Ira dita, nempe Lib. I. Cap. xxv O i. Hymni ipsius
Verseulum illum, Te emo quam erc. clara voce exprimi cum suavi sarmonia, sed siue Organo , edicit hie noster s. qui etiam stitissime admonet, ut dum Versiculus ipse recitatur, Episeopus, dc omnes genuflectant in locis suis, nempe ussae a finem Her eis, ut ait Crassus, si jum
gens etiam mox, ipsum versum debere eo eadem melodia, vel meliori, Aut Arimus, eantari. COD rigendus autem in eo ille est, quod ait, E pise pum pol quam in t uit, Te Deum laudamur, alios. que omnes eo audito, debere genuflectere pro rosiduo illius Uersiculi, videlicet, Te Dominum eonfitemur, quem etiam ait debere cum solemnisesima melodia cantari, melius quain totum rosiduum de Hymno. Non enim genuflectendum est ad primum Versiculum . Ceterum ut nihil in hoc Commentario omittarnus, quod spestat huneno strum sciendum est, vericlini Pont cali-ea verba, qtre ad initium q. Ieguntur sam insul Seis , adjunctum fuisse in novo hoc imis ro Caer moniali a Benedicto XIII. edito, in aliis enim antiquioribus desideratur.
e libravdum. Oria ad Masutinum accedend7. A qudus incta dum. Psalmi etim fuis siphonis quomodo cantana. Quo pacto Absolutis dicenda, Lectiones, o Responseria earianda. Nona lectis a pia disenda, o quo ritu. 'mnus, Te Deum, a quo
In Cathedralibus, & Collegiatis Ecclesiis, absente Episcopo hora competenti, congregantur in Sacristia omnes Canonici, ubi induuntur suo habitu Canonicali. C nonicus quoque, seu alius dignior Presbyter Ecclesiae Missam celebraturus induitur eodem habitu Canonicali, seu alio suae Dignitati convenienti, quo in Ecclesia uti consuevit; qui ac congregati incipiunt progredi versus Chorum .
Praecedunt Magistri Caeremoniarum , deinde duo Clerici Cantores , tertio Ioco CD nonicus, seu Presbyter facturus ossicium; sequuntur alii Canonici seniores, &dsegniores, deinde juniores, & minus digni.
56쪽
Cum pervenerint ante Altare, omnes genuflexa aliquantulum orent; Canonicus, seu
Presbyter facturus ossicium cum suis Clericis post ipsum in plano Chori , seu ante Altare; alii hinc inde in eodem plano ab utraque parte Chori .
I. Mnibus necessariis ad Altare, & ad alias tantum unus: deinde duo taenisi Cantores, Chorum paratis per Sacrishun , aut sau Beneficiati, qui ad Uesperas officio Assisten- alium, ubi Matutinum in Cathedra- tium, vel Cantorum sungi solent: tertis Deo C libus, re Collegiatis Ecelesis, absente Episcopo, mnicus, feti nes ref rus metum sequum
est celebrandum, competenti hora congregantur tur alia Granisi femoret, O digriores, deinde in Sacrisba omnes Canonici, Beneficiati quo lue, junies , erminus digni , de post eos, ii ad tint,& alii Choro addicti, ubi sim habitu consueto, Baiioiiciati, qui Canonicias ideo soluuntur, quiae tali iuditantur, sicut & Celebrans Canonicus, non est procaeso sacra. Cum pervenerint ante seu alius dignior Presbyter Ecclelia: Mulana eAe- Altare, ex mescripto l. III. omnes genuflexi es Phraturus induitur habitu suo Canonicali, vel alio quantum Orabunt , Celebrans scilicet eu uis G suae dignitati convenienti , quo in Eccletia uti ritas post ipsum insons Oori , seu ore Altare , eonsuevit, sive etiam Phivuli, iuxta morem Ec- id est, et rans ipsis super infimum gradum Alta-eleliarurn, ut notat Baul si sinsu γ Minu ui Par' ris, R ejus Assistentes in plano Chori, seu ante te it. α' xi II. Nam. ll. rum sic congregati, & Altare, uti dictum est, alii hine inde in eodem induti, progredi incipiunt versus Chorum ordine pruno ab uresue parte Cis I. Perspicu 1 haec pla-inq. ii. praescripto, qui est huius iv die Praece- ne omnibus lunt, supervacaneumque videtur alia dunt MagIstri Cer niarum, si scilicet duo sunt, notare ad hunc locum.
Surgente Canonico, aut Presbytero praedicto cum suis Clericis, omnes pariter surgunt. Di saeta hinc inde Canonicis reverentia, aseendit Chorum in primo stallo, seu se de ex ea parte, ubi ea hebdomada Chorus assignatur. Sittit se , & prope ipser astat unus Migister Caeremoniarum. Sub ipso in plano Chori erunt duo Cantores, qui simul venerunt, alii omnes ad sua loca ascendant.
Interim Canonicus facturus ossicium sedet in pulvinari supra sedem suam posito, habens ante se tapete super scabello cum pulvinari, super quo positus sit Liber aper tus continens Antiphonas, Hymnum, de Orationem, quae legenda sunt, vel super Legili, ut dictum est in Uesperis.
I. Area Oratione ad Altare, fugit Cele- de quibus infra. Sedet autem Celebrans in pul- brans , omnesque pariter surgunt , R vinari supra sedem suam posto habens ante se saetia eidem Altari debita reverentia, sa- tapete super stabello, vel genuflexorio cum aliolutatisque a Celebrante hinc inde Canonicis ab pulvinari, super quo sit Liber apertus continens utraque parte Cliori, qui eum pariter consilutant, Antiphimas, Hymnum, & orationem, quae te Celebrans ipse ascendit Chorum in primo sulis, genda sunt, vel super Legili, si stabellum, vel seu sede ex ea parte , iavi ea buriwada Greui ast genuflexorium aps vini non possit , testi, scilicet Anatur, ibique sedet, dum alii propria locae . aliquo tapete, nisi legite ipsum, ut hodie fieri ascendunt, S in iis etiam sedent: Sipus , di ai solet, pretiosium suerit. Porro Liber, seu Bre prope Um flai unus M per Caeremoniarum; viarium majoris scilicet sorinae, continens Anti & sub ipsis in plano Chori erunt duo Cantores, pii iris, Hymnum, oc orationes, quo uti Ce qui limul venerant, sedentque in sestello parum lebrans debet, tectum esse debet velo serieeo cinoblongo ibidem parato, & panno viridi eoopem loris piramentorum nis coopertum sit tabula adito, ut alibi dii tuin est, habentes ante se Legite gentea, juxta morem complurium Ecclesiarum cum Libro, ut inde canant Invitatorium,& alia, eum signaeulis in eo aptatis, ubi sunt ea, quae C G lebrans
57쪽
lebrans eantaturus, vel dieturus est, & in quo tanacn, alium fuisse antiquumnis reni, separatiaeeentus reis e notaIi reperiamur, ne legendo, enim olim erant in Eeclesiis Libri Antiphonarum, vel eantando erret. Uymnoruin, Leetion uin, orationum, qui adeo II. Quamquam vero aliquibus ab hirae secu- apsellabantur Antiphonaria , Hymnaria , Lecti lis uno diee Psalnii, Antiphona, Hymni, Lem naria, Sc. uti videre est apud mi elae in suo γnes , Orationesque contineantur , sciandum mediae, & infimae Latinitatis Glossario.
Postquaeri omnes venerint ad loca sua, indicante Caeremoniario, surgit Canonicus prindictus, ae dicit secreto, Pater noster, Ave Maria, de Cressi. Deinde signans sibi pollice dexterae manus os, cantat in tono competenti, Domine Labia mea amies; &responso a Choro, Et os meum annumiabit laudem tuam; eadem manu dextera pro . ducens sibi Crucem a fronte ad pectus, eodem tono, dicit, Deus in altitoritim metim intende; eum dicitur Versiculus , Gloria Patri O Filio oc. tam ipse, quam alii omnes profunde se inclinant.
Cum dieitur, sicus erat in rincipis cm. surgunt, & interim duo illi Cantores Medidunt ad medium Chori , saeta prius Altari genuflexione cantant ex Libro super L gili ante seposito Invitatorium, quod a Choro resumitur, & Psalmum, Venite exultemus se. Interim omnes stant usque ad primum Versiculum primi Pulmi No.
Cum eantatur , Venite adoremus, o procidamur ante Deum, tam ipsi Cantores, &Celebrans, quam alii omnes genuflectunt, postea surgunt, & prosequuntur, Pt remus coram Domino, qui fecis nos c. Repetito Invitatorio, duo illi Cantores a eedunt ad Canonicum, Orscium facientem, & stantes in plano ante ipsum , facta ei profunda reverentia, unus ex illis a dexteris praeintonat Canonico praedicto Hymnum: quo per Canonicum intonato, Chorus prosequitur ab eadem parte, ubi est Canonicus Ossietum faciens, deinde vicissim ex altera parte, donec Hymnus absobvatur. Et in fine cum nominatur, Sa a Trinitas, omnes profunde se inclinant.
I. Epetitio eorum haec sunt, quae lania e alias explicuimus in Commentariis ad I Cap. v. in hisee Paragraphis nihil pla
ne inreurrit, quou nostra interpretatione indigeat. Ex sententia Castaldi Lib. it. Sectione v. Cap. xl. Num. Iit. Cantores Invitatorium cantaturi a
redunt ad medium Chori , ubi facta Altari genuflexione, mutuis etiam inclinationibus se salutant,& Invitatorium eantant ex Libro super Legili ante se posito. Expluto Invitatorio duo ipli Cant res, facta iterum Altari genuflexione, accedunt ad Celebrantem, stantes ante eum in plano , facta eidem prolii a revercntia, ex tuis a dexteris, idest, primus, seu dignior, ut post Castaldum
notat etiam Bauldryus Parte I . Cap. xui. Num. vi. privilitonat Canonico praedicto Hymnum .
Expleto Hymno, idem Cantor, qui intonavit Hymnum, stans ante Canonicum, facta illi profunda reverentia, praeintonat ei Antiphonam primi Nocturni, quam ille in t nat ex Libro ante se posito. Qua intonata, duo illi Cantores, si sta reverentia, accedunt ad Librum Antiphonarum in medio Chori existentem, & facta primum in plano genuflexione versus Altare , exueta Antiphona, in 'iunt Psalmos primi Nocturni, cantantes primum versum in Tono Antiphonarii assignato. Quo primo VersuPsalmi intonato, Canonicus faeiens ossicium , & ceteri omnes sedent ; Cantores iterum genu facta reverentia Altari redeunt ad suum locum in plano Chori ante Ca
58쪽
nonicum sicientem Osseium , & ibi facitatu ad Altare eonversis in stabello parum oblongo , panno viridi cooperto sedent X. Et eirca finem cujusque Pulmi surgunt, & ambo accedunt ad alteram partem Chori: cumque pertranseunt ante Altare, in medio genuflectentes, reverentiam faciunt M.tari : deinde Canonicum in primo stallo, seu sede ab illa parte Chori sedentem adeunt, & repetita prima Antiphona, facta ei debita reverentia , alter ex eis . ut supra, . illi intonat secundam Antiphonam, & sic vicissim semper faciunt successive singulis Canonicis Antiphonas pra intonantes , & semper post inchoatum Psalmum ad tuum scabellum redeunt, ubi sedent, dum Pulmus perficitur.
L π π Ymmeantato, ident primus&dignior - Cantor, qui p intonavit Hymnum M a stans una eum socio suo ante Celebrantem, sam illi prosunda reverentia cum capitis scilicet, & humerorum inclinatione, eidem praeintonat primam Antiphonam primi mi humi, quam Celebrans ipse intonat cx Libro ante se P
Din, vel etiam memoriter, prout magis placu rit. Intonata Antiplicitia a Celebrante mox in tores caetera peragunt, quae in nostro g. I x. prin
scripta sunt. Circa finem aut din cuiusque Psalmi, ex praescripto L sequentis, & Ecclesiarum insignium praxi, cum dicitur Versus, Sum erat surgunt praediisti Cantores , am que accedunt ad medium Chori, & genuflectentes Altari faciunt reveremiam: deinde repetita prino Antiphona Canonicum digniorem in primo stilo sedentem adeunt , eique debita acta reverentia, alter ex ipsis illi intonat secundam Antiphonam, & sic vicissim semper caciunt successive, singuli Antiptionas praeintonantes, & scia per post inchoatum Psalmum ad suum seabellum redeunt, ubi sedent dum Psilinus perficitur. II. Porro ex Decreto Sacrae Rituum Congregationis in Senogalliem edito die xxi. Martii anni MDCLXU. apud Meratum in Additionibus ad Gavantum, & in suo Indice Decretorum, Antiphona in Choro Cithedralis, postquam primo loco data fuerit Celebranti a Grnu Epistolae, danda est secundo loco Prima: Dignitati sive a cornu Epistolae, sive a cornu Euangelii existenii, & live interveniat, sive non, Prima Dignitas, quae sedet a dicta parte Euangelii, non Obstante consuetudine in contrarium.
Grea finem tertii mimi cujuscumque Nocturni, surgunt, & accedunt ad Librum, di ibi factis debitis reverentiis Altari, & Choro, cantant Versiculum a quo incepto, omnes surgunt, de responso a Choro, Canonicus faciens ossicium intonat, Pater noster, di reliquum dicit secreto.
Interim dum cantatur Versiculus, Caeremoniarius accedit ad Canonicum juniorem, qui lecturus est Lectionem, & sieta ei reverentia, ipsum ducit ad Legite , ubi Lectiones legi solent, quod locari debet in medio Chori versus Altare; quo cum per venerit . iacit cum Caeremoniario debitas reverentias Altari, & Canonicis, primum a parte Chori, ubi est Canonicus siciens ossicium, deinde ab altera parte, & mox propius accedit ad Legite ', 8c cum tempus erit, petit benedietionem , caput pro sunde versus Celebrantem inclinans, cui ille stans benedicit, quod de in aliis benedictionibus servat, hoc est, ut stans semper detecto capite benedicat.
Lectiones leguntur Festis praesertim diebus a Canonicis, incipiendo junioribus ad soniores, & quando non adsunt tot Canonici, primas legunt alii Clerici in Choro exi stentes. Legam autem distincte, & devote in tono consueto in Ecclesia Rotiram ,
prout supra Cap. xxv xx. s. x. Lib. I. habetur. Tovi. G a
59쪽
Si noctu Iegantur, Caeremoniarius adhibet parvam eandelam, & alia sunt, ut supra In in Matutinis Episcopalibus dictum est, praeter Oseulum manus Canonici facientis Osfietum; sed Lector cum dicit, Tu autem D miis e. in fine Lectionis genuflectit,
si non est Canonicus, de si iis debitis reverentiis iis , qui in Choro existunt, dis
ni, eum stilicet dicitur Versus, Si σα α erat surgunt it crum Cantores, &accedunt ad Librum surr Legili positum, ibique sinis d.bitis reverentiis Altari, & Choro, post
repetitani Antiphonam Psalmi, cantant Versiculum, quo incepto omnes surgunt capite detecto, de responso a Choro, Celebrans stans intonat, P tre nser, quod prosequitur secreto, & omnes alii, tum alia voce dicit, D ne mi in cas& absolutionem . Interim autem dum cantatur Versiculus , Ctremoniarius accedit ad Canonicum , aut alium iuniorem , qui te hirus est L ctionem, & manibus decentor appositis me ori,
ut ait Bauldrvus Parte ii. Cap. xl II. Nunti xl.
ducit eum ad Legite, ubi Lectiones Iegi solent,
quo cum pervenerit cum Caeremoniario, debitas reverentias Altari,& Canonieis facit, & primum quidein a parte mori, ubi est Canonicus faciens licium , deinde ab altera parte,& mox propius Lectionem lecturus ad mile accedit, ibique asepieit Lectionem,& absolutione a Celebrante peracta , inclinatus Lector profunde versus Cela
brantem, advertensque, ut non vertat terga A
tari, ab eo petit benedictionem, direns: Iube Domne benedicere, non, Domine, cui ille stans sine ligno Crucis benedicit, quod & in aliis ben dictionibus servat, hoc est, ut stans, semper benedicat, detecto capite, & sine Crucis signo. Iixeipiuntur tamen ab hac regula Episcopi, uti superius dictum est, & etiam Abiates, ut idem Rivl-dryus notat, qui tantum ad primam, quartam, & septimam benedictiones, stando Mnudicunt, ad alias autem sedendo.
illo sit, inclinatus profunde manere debet, dinme a Celebrante benedictio expleta sit. Tun euim eriget se, & postqv.im omnes sederint, tunc,& non prius ineipiet suam Lectionem, in euius
fine dicens, Is autem Domine geniissectit, si scilicet non est Canoniem, uti expresse edicitur iii Rubrica q. xiv. rejecta iccirco sententi
Bauldryii, qui loco citato est , siciendam esse senuflexionem a Lectore, em is meAt ; eitatque
nostrum Caeremoniale Lib. ii. Cap. v. in quo alias
contrarium habetur, uti videre est in Rubriex q. vi. citati Optiis v. ubi diserte edicitur, ut finita sita Lectione Canonicus inclinans se profundeversus Altare, dicat, Tu autem Domine&sacta solita reverentia Episcopo, qui versus eum Deit signum Crucis, ad locum suum redeat. Genuflectere ergo ad finem Lectionis debet Metor non Canonicus, si stilicet recedendum erit, nam alias si ab eodem tres Lectiones legantur alicujus Nocturni, tune tantum profunde ad primam , &secundam se inclinabit, & in fine ad tertiam di cessurus genuflexionem iaciet, iuxta Cimidum in sua Cricinoniarum Praxi Lib. I. Sestionet v I. p. III. Num. ii. quem etiam sequitur Bauldryus loco citato, tametsi in compluribus Ecclesiis contrarium servatum viderim, in quibus stilicet Lector etiam cum tres alicuius Nourni Mistiones dicit, ad finem uniuscujusque genuflectit.
stis selemnibus a Canoni eis, incipiendo a iunio ribus ad seniores, ut ait xi II. &quando non adsiliat tot Canonici, primas legunt alii Clerici in Choro existentes, qui scilicet distin te, &devote , atque in tono consueto in Ecelelia I tamna, legere, scu canere ea noverint, juxta ea, qtne pri scripta sunt supra Lib. l. Cap. xxv I I. l. X. Sane, uti notat Castaldus Lib. ri. Sectione v. Cap. xl. Num. vi. Lectores allignati a Migistro inrem
niarum singuli rantal unt L iones in Legili in medio mori posito, & si luerint Canonici, uti superius jam dictum est, procedunt a clati a
Caeror Oniario, Sacerdotus vero ab aliquo Ac
lytho, qui eis assistit. Si noctu tacitiones legantur, Caeremoniarius adhibet parvam candelam, uti habetur in L nostm x Iv. aliaque sunt, ut supra in Matutinis Episcopalibus uictum est, praeter Oseulum manus Canonici facientis Oiseium,& pntsertim praeter signum Crucis, qu0Epile pus Canonicos post cantatam Lectionem benedicere solet juxta pristrinum scilicet q. vi. R pra Cap. v.
Circa finem tertii No hirni Canonicus ficiens ossicium accipit Pluviale coloris tempori congruentis, & duo Cantores similiter , vel plures , si sit consuetudo, i duunt Pluvialia. Cum cantatur octavum Responsorium, duo Aeolythi sumunt camdelabra duo, quae cum candelis accensis deserunt ante Canonicum paratum, & ea tenent donec legerit totam Lectionem, & inceperit Hymnum , Te Deum lauda
60쪽
nous O . quem Hymnum primus ex diistis Cintoribus paratis Pluviali , facta illi
debita reverentia , pretesntonat.
Cum dieitur, Te ergo quaesumas c c. genufle tit in suo loco, di alii omnes similiter. Hymno expleto, incipit Laudes, in quibus omnia servantur, quae de Vesperis in Collegiatis solemniter celebrandis superius in Cap. 11 r. Lit,. II. habentur. In Festis non solemnibus, & diebus serialibus Pluvialia indui non oportet .
I. Una primae tactiones tertii Nocturni ramantur, opportunum est, ut omlyihi cereos accendant, qui pro Lai dibus sunt accendendi, dc eos, quos in candet bris suis deserre debent. Circa finem autem te tit Noe urni, uti in nostro I. xv. edicitur, Canoni eus faeiens Otiatum accipit Pluviale Gloris tempori congruentis delatum a Sacris thi, aut ab alio, Cantoresque similiter duo, vel plum, consuetudo , Induum musalia; iuxta privsscriptum sei licet nostri q. xv. eui illa verba, vel ures primum addidit in novo hoc Caeremoniali Benedictus XIII. Ergo Celebrans Pluviali induitur, sed in loco suo, ubi scilicet sedet, eum adjuvantibus Aeolythis, 3c Caeremoniario, ibique etiam duo
Cantores, aut plures, si sit consuetudo, sua etiam induunt Pluvialia, ut notat Bulldryus Parte M. Cap. x III. Num. xv l. ubi etiam subdit, si S eri ilia non multum a Choro distet, convenientius esse, ut Assistentes illa in ea assumant, dum dieitur Lectio vi 1 I. vel Responserium.
Responsbrium, duo Aeolythi sumunt duo eandelabra euin cereis aecensis, & accedunt ad Celebrantem paratum cum debitis reverentiis, ubi siereimnent intes, donec l gerit ultinum Lectionem, & Hymnum, Te Deum lauda--in- eoeperit. Finito itaque Oetam ResponZrio accedunt duo Assistentes praedicti Pluvialibus indutiante Celebrantem, falla eidem debita reverentia. Ille inelinatus versus digniorem petit ab eo benedictionem, licet ipse Celebrans sit Superior, excepto tamen Episcopo, ut die tam est sepra. Benediistione accepta, stans tantat ultimam Lee ionem Celebrans eo Libro ante se posito, ad quam omnes de Choro stant tapite detecto pro ejus r verentia . Ipse vero in sue dicens, Tu aurem Domine miserere bis, profunde se inelinat Altari tantum line genuflexione, uti idem Bauldryus no
tat citans Cistaldum Lib. ii. Sectione v. Op. x I. Num. x I. cujus tamen verba haec sint: Ipse sero
direm insue, Tu autem Domine sistro funde eaput perfus A tare Inmnat.
mus Cantor, tacti Celebranti debita reverentia, praeintonat illi Hymnum, To Drum Dudamus die. quem stitim Celebrans ipso repetit , cuinque Goras prosequitur in cantu plano, vel mulioli, adhibito etiam organo , dummodo versus, Te erra 6 2mus dici a Choro semper cantetur juxta regulam alibi triditam, ad quem etiam genu&etit in suo loco Celebrans, & alii omnes similiter. Inchoato autem Hymno, As stantes ex Bauldryli sententia parte ii. Cap. x iri. q. xx. ibidem remanent , vel si sedes eorum sit in medio parata , sa
cta Celebranti reverentia, accedunt ad medium , Chori, ubi facta tune tantum presunda reveren
tia, quia sunt p1nati, si tamen ibi non adsit δε-
hernaeulum cum Sanctissimo Sacramento, ad is tum Hymnum detecto rapite stant. Uerum neque ratio, neque praxis complurium insignium Ecclesiarum sententiae Bauldryti patrocinatur, non enim decet, ut ad totum Hymnum ibi Assistentes remaneant, & praeterea ubi aecedunt ad medium Cliori genus Aere potius debent, quam prosun dam reverentiam facere. Quod autem parati lint, hoc minime obstat, quo minus genu lenant, nam Diaconus, S Subdiaconus, ubi non sunt Canonici , sunt quidem parati, & tamen genustet timi. Hymno tandem tantato, incipit Caebrans Laudes, in quibus omnia servantur, quae de Uesp ris in Coliniatis si lemniter celebrandis superius in ira, huius Libri habemur. Non onaliten dum vero quod in fine nostri pmentis q. xv I. ωμcitur , quodque alias in antiqui oribus Caeremonialibus delideratur, nempe qu H in Festi no se lemnibus , tum ferialibus Pluvialis in Inon oportet ; isque est hodie communis usus.
Lisis ab Epistopo celibrandis, quando in Maturi solemn ter Osdimn facit. Quomodo
boandae. Pistipiana a quibus praeimonandae. Quo ritu Altaris itariscatis ad Canti
cum Benedictus facienda. Benedictio post Orationem danda. Ad Horas Cananicas se, scopus quomodo assistat.
Expleto Hymno, Te Deum laudamus ore. si Episeopus in Μatutinis solemne OTeium
peregit, congruum erit, ut etiam Laudes solemniter celebret: in quibus ea omnia