장음표시 사용
531쪽
quam sella initio videbatur : quippe quem non barbaries gentium , non itinera
expeditu dissicillima impedire poterant, quo minus hostes insequeretur, Imperiumque ab externa vi liberare conaretur. Sed defiala coeptis sortunae constam tia, bellique Normannici successiis infelicior tantum faniae & gloriae ejus d traxit, ut paulo post vivus ac videns successorem nactus molphum, extremis obrutus miseriis vitam finiret. . VIL Ceterum Carolus Imperator non alium terrae suae longe lat que parentis tractum pluris fecisse videtur, quam ipsum solum Alemannicum, unde etiam ubique ipsum variis donis & privilegiis urbes & monasteria Sueviae exornasse legimus. Tum etiam, quam vivus ita aestimavit, provinciam post fata quietis sedem nactus est, siquidem in Divitis, ut vocant , Augiae mona. sterio sepultus , non ignobile accepit monumentum, quod superiore seculo
per Chrsitophorum Constantiensem Episcopum restauratum, hanc insic tionem
praescire fertur. Nisonas ae Cymbros diverso ma te subegit,
Carohu a Crass. eorpore nomen habens. Sed bene, quas juvenis regni tractavit latenas,
His iterum senior dupoliatus abit. VIII. Debet hujus Caroli aetati antiquiora documenta sua Libera S. R. I. urbs Lindavia, in ipso lacu Bodamico sita, quibus equidem non ose tum , 8e prima sua sundamenta hoc enim cum pluribus aliis Imperii urbibus
commune habet, ut certissimo vetustatis indicio natales genuinos ipsa ignoret sed summam suam antiquitatem evincere conatur. Dabimus illa, sicuti asservata reperimus apud Joachimum Vadianum de Columis Monoeriisque Germaniae veteribas li/. H. & Melchiorem Goldinum. Prioris formula ita habet: Ego
N. cum manu Advocati nis Coaesti aerapi a quodam homine Auberto in rariorumme , in Deo, qui dicitur Es inbova, ad Curtim Linto pertinente, VIII. bineias de terra, satim in jus Monaserit redigendos, D' dedi ei alios Vm. binctos in Durrame, in loco, qui dicitur Elin ouue, ea ratione, ut dies vita sua eandem terram sub censu unius denarii po deat, Amiliter ω uxor ejus p eum, D' post eorum obitum in ius monasterii revocetur. Actum in Ceila, Idibus Februarii , anxo Imperii Caroli fecundo, Adasserto Comite in Durgouue. ει bifune tester, Oilere, item Othere, Mona, Adabam, Tetro, Mavalia, cinois, Ereboolt, Ricbari, Eburbari, Rauere, Varisiare, Histerild, malum, Rictgotivo. Ego Nother jussus descripsi. Sequitur altera, quae extat apud Goldasium Seriptorum Alemannicorum Tom. II. pari. I. is Centuria clariarum seu instrumentorum Alemonicorum veterum eas inter, quae agunt de permutati
nibus num. XLX. sub voee Notherus. Verba haec sunt: Ego mureiat prου dens paupertati ae opportunitati meae, trado ad Mona rium S. Galli in Luris, uue, in Deo, qui dicitur Es in va, ad Curtem Lintova perti,nte, VULjuctor de terra, statim in jus monastreii redigendos, er accepi inde alios Vm.jvelos in Durmuue, in Leo , qui dieitur Eilio ousis r ea ratione, ut dies vitanua terram sub censu unius denarii indeam, similiter in uxor mea post me aepost nostrum obitum in jus Monaseris revocetur' Actum in Cesta. Id. Febr. amis Imperii Aaroli ferendi fecundo, Adiaberra Comite in Durouue. Et hi sunt i ses, Othere, Mono, Zissas, Magamsib, Coniae, Erchanoli, Eburbari, R
there, Hodalbare, Hildiboli, Adaiau, Rigo . Ego Mikerjusius deseripsi Et si autem haec scripta de uno eodemque negotio eodem tempore pera
532쪽
agunt, diversa tamen ac inter se distincta sunt. Quod etsi nemo negaverit,asiqui tamen fortassita nobisciam dolebunt, quod aut ridianus in άπὸγμφω minus accurate scriptum inciderit, aut ipse Husve librarius, non omnia sint in cuti , ut exinde propriorum nominum diversa scriptio ortum traxerit.
β. XI. Utramque Notitiam perscriptam esse seculi, nono, & quidem anno LXXXII. Carolo Crata imperante, docuit Vindiciarum Coenobili carum auctor & Contingius in Censura Vindiciis opposita. Quid Iti inbo , quid curtis Lindinaedia denotet, Vadianus primum & post illum Conringius optime observarunt, scilicet quod per Es inlooam olim pars ista oppidi Undavierta ad
littora lacus sita, hodie Gobabitim dicta; per murtem Lotouua autem, altera
pars oppidi in insula lacus , quae simul palatio quopiam instructa , Grudaviae nomine appellata, fuerit indigitata. Et sane non potest vocabulum eurtis aliter quam de urbe Lindaria intellio , quia non aliud quippiam tum
temporis in insula extitit, cujus pertinens Euislova fuerit, aut quod eurtis Lintoaua nomine venire potuisset. Coenobium enim quod moniales Lindaugienses perperam supponunt, & nuperus Scriptor varie huc attraxit eo tempore, quo instrumenta sunt data, in insula nondum erat, ut inferius d cebitur , sed extra insulam in loco, qui hodiernis accolis Nonne dom dicitur, i jacuit, unde etiam seculo insequente demum in locum, ubi nunc est situm, translatum est. Ex hoc autem vel maxime patet, quod Coenobium seculo nono curtis Lin Duua audire nondum potuerit, ut taceamus , quod jurisdictionem in Esthachium nunquam in manibus habuerit , siquidem praeter morem
seculi Carolini fuisset , ut coenobium quoddam monialium instar allodii cujusdam sub se etiam oppida haberet, imo si haec etiam daremus, ipsa illa instrumenta illud destruerent. Neque enim facile quispiam nobis persuadebit,' Abbatissam Lindariensis Parthenonis praedia sui tractius & dominii in iniun aliuscujusdam coenobii, prout Sangallense erat, praeter consensium & sic se invita concedi passam fuisse, cum ne vel vocula ejusdem mentio sit facta, contra a tem honorifice utrobique Adalberti Durgauensis Comitis, & in altero Advocati nomina expressa legamus. Quando ergo coenobii alicujus pertinens Es in loυa non fuit, & tamen subsilit patronis Lintouae curtis, sequitur oppidum vel castellum ibidem sitisse haud exigui nominis, cum tanta etiam extra insidam in sita ditione continuerit bona. . X. Floruit ergo jam tum Lindavia urbs, de sub tutela Francorum Regum & Imperatorum lacile ex pristinis Romanis atque Alemannicis excidiis resurrexit. At enim si tristia fata, quae olim nobilissimum hoc munitissimum ue Romanorum adversus Vindelicos propugnaculum habuit e eruere jam es. in volupe, propius fortassis primis ejusdem natalibus hos ii non prioribus certe Augusti Caris is temporibus debere jam supra ex Strabcine monuimus accederemus. Verum haec brevitatis stiato nunc quidem praetermi timus, de nomine primum, post de diplomate, quod circumfemu , Ludoviciano dicturi. . XI. Undaviae nomen quin patria mea a paganis adhuc temporibus repetat, parum abest, quin ausim asserere. Certe hi sirum spectes, non secile diveris, insulam appulta navium, maxime omnium in universe lacu comm dam, per tot secuta nomine caruisse, etsi vel maxime post excidium non illico
fuisset inhabitata. Novimus equidem non neminem Historicorum animadve
tisse, ipsum illud castellum in insulat laudata a Romanis extructum a Tiberio conditore, seu potius restauratore suo nomen habuisse, Tiberiique insulam fuisse dictam, quando aut & ante Romano n adventum, & postea insula
533쪽
haec accolis nautis ignota esse nequivit, alio quodam nomine compellatam a dimus , quo rejectis & devietis in illa regione Romanis, insequenti tempore iterum obtinuerit. Quamobrem pro certo habemus, Lindaviae sive iant nae nomen antiquissimum & insulae nostrae & oppido in ea sito an umas inditum per tot secula illibatum mansisse. g. XII. Neque tamen una fuit eademque hujus nominis scriptio, sed mire variavit, ceu Munsteriis, Stumpfius , Guleres , Crustus , B schius, Drefferus , maximeque Reverendus m. D. Praeses sub initium Hsoriis L mdauiensis inta observarunt. Vulgatissima hodie sent Lindavia, Linthmgia, Undavium , & Gemianice 2mbarvi corrupte gendam, quae extrema vox ab antiquis Coenobii Undavi ensis patronis latine per Lendauriamia est.
. m. Porro non est dubium, quin nomen sit compositum, & quidem ex voce finden seu emben/ & atus quae conjunctim prolatae constituunt vocem ymbenam vel 2mbenam contracte 2indam vel tendam. De pinsteriore syllaba, quae singulis appellationibus propria, primo agendum est D
prehendimus autem istam varie scriptam, ita tamen, ut semper idem denotet,
quod veteribus Germanis maxime usitatae & primitivae voces gara de an I vel aut de quorum ortu Sc signissitatu liceat dispicere.
. XIV. Wollangus Laetius a Graeca voce γαῖα, quae terram den eat, dedueiti Sed jam ante eum Andreas Althamerus vel a vocula Graecis Poetis usitata via pro γαῖα, vel etiam a γαι, quod profundiorem terrae locum significat, derivavit. Et sane multum roboris huic sententiae inde accedit, quod Germanica lingua quam plurimas habeat voces vel e Graeco natas, vel cum Graecis proxime convenientes, quod prae ceteris observavit Matthias Bemnemerus, quastione M. in Toritura de moribus Germ. Verum sortassis operae pretium non est, ut ad Graecos confugiamus, quando vocula cru veteribus Germanis campum irriguum, pascuum, item infulam inter amnes denotat, ut innisthius in Lexire lingua Germanisa animadvertit. B. Lutheriis etiam, ut istiusmodi locum satis exptimeret, in versione Bibliorum non raro vocula auest usus. Supersunt insuper exempla ex aevo Carolino, quae nos edocere queunt, istiusmodi insulas cuti Lindavia est jam tum ex ista voce ato compositum nomen accepisse. Et nota est ex superius dictis Augia Dives in Veneto lacu e regione Constantiensis Episcopalis urbis sita, quae ita dicta quasi sit ager summe fertilis, vel pascuum opulentum, Germanis dicitur die siti eam Eadem autem ratio esse videtur Lindaugiae, quod ut illa a divitiis suis, ita haeca tileis, quas magno numero ibi plantatas fuisse legimus, apposita voce sim
diezindenalus & contracte rimam audieriti . XV. Jam ut ad priorem syllabam 2inb vel 2nib accedamus, uti
illam genuinam censemus, ita hanc corruptam opinamur. Neque tamen nesciamus, quo pacto colorem quaesierint, qui hanc pro prima approbarunt. Ni
mirum serunt, Adalbertum quendam Comitem S. Palatii de quo cap. VL eg mus) sub initia seculi noni ex felici suo ad istam insulam appulsu , cum prius undis aquarum jactatus vitae periculum adiisset, nomen ipsi dedisse, & gens benarus sive gent ino vocasse. Hanc sentcntiam coenobialium antiquitatum
propugnatores tanquam causae suae patrocinantem adeo amarunt, ut denique
vel ipsum diploma Ludovicianum, in quo tamen prora ac puppis eis fuerat
534쪽
hactenus, non vererentur Ostrii ere, digia eqviam sita spectantes, quam ut exinde ipsisn Adalbertum insuae Dominum fili se , & vi dominii quodlibet ipsi nomen imponere potuin adstruerint. Verum D quam quod,
tium licet, diploma diserte Linthaugiam insulam dicit, tot alias rationes ait ut Contingius, quibus illum Adelberti appulsum, & inde factum nomen im Mae convessit, ut neminem amplius his mulis daturum esse io m existim, mus. Unde legens haec, ac animo volvens nuperus coenobii Defensor non Potuit non faedes hac in re aures praebere Censori Conringio, sic ut ipse non dubitaret assimare, si unquam insula, oppidum vel coenobium tandareia a dierit, id ex nativo illo dialecti Suevorum vitio proiectum esse, sibi interim ne vis fiat diplomatis antiquitati, magis arridere Lindaugiae vocem sive Limdaviae, unde etiam illa sit orta, ostendens. Huic autem voci non magis commodum etymon reperiem , quam si retulerimus ad Elias, quas Germanieliden dicunt, quarum plantationi a pluribus retro seculis maximo apta insul Nostra fuit, quaeque omnibus temporibus plurimas que mirae m/gnitudini Produxiti Favent hirie simientiae Crusius atque Dresserus, ille Midem dive sis in is istium Amisori locis; hic in libro , quem de Gemviris urbis MCOmposuit. Revinctus itidem de urbinis Imperia is scribit i Lindois Aue Lis is, quis Grineis Alorea es 9 Oulgo appectatur a liliis. Ante omnia hoc comprobant insignia urbis perantiqua viridem tiliam in albo clypeo prae se ferentia, quorum formas adiri incisas representat extrema tabula, qua tantarienseremtori mn exhibetur Actis Undamiensibus B. Heideri praemissa. Uni tiliarum insidet aquila, tum urbs, cum inter Imperiales reciperetur, bicipitem obtinuit. inctenus de nomine. g. x UL Si tu est haec urbs perquam praeclaro ac communito, in ipsa insela lacus Bodamici fluctibus undarim undique circumlasa, omnique adituita distincta, ut nulla sui parte continentem tangat, in ciua ponte ligneo semis CCC passium rursus orae crepidinique annetatur: ex altera vero parte oppidi portio, quae Im vulgo appestatur, ad occidentem conversa, vineis unavi obsita, ibssa muroque disjuncta augusto, ponte rursum duplici adjungitur docontinetur, uti haec conspectus ipse, ex salptoribus vero Crustus δέ inessem
ζ. X VIL Continuit haee urbs per aliquot semia & quasi in sinu seqfovit, illustre quoddam monialium virginum coenobium, cujus Originem, ut fama vulgi, ita fictilium quoddam diploma, nonnulla etiam inceriae fidei H storicorum scripta ad initia seculi novi reserunt: cuius tamen natales intra po- aeria sua Lindavia non vidit, sed in prominentia quadam a dextra lacus parte littus legenti occurrente olim habuit, prout haec capite sequente dem rastr bimus. Quantum interea ex historia veteris aevi colli us, illud ipsum coeno. Num tempore Ludovici III. seculo decimo tutelae civium Lindavi ensium se credidit, qui ut ferebat religiosi s uli mos, miserti virginum nobilium locum in insula sic satis amplum pro domicilio ipsis assignarunt, eoque enobit,cas in portum deduxerunt. His beneficiis aliquandiu conteruae sere per aliquot secula Benedieti, post Augustini legibus constrictae moniales , seculari iηις δ& liberiori vitae generi addictae, denique tamen multis adversis oppidanos be- fictores di nutritores suos afficere coeperunt, praesertim vero stiperiori &hoc ipsis seculo cives subditosque Lindarienses multimodis affixere. D ique eo deventum, ut fictitio quodam diplomate abusae, in ipsam urbis per tot si cula servatae conservataeque libertatem manus injicere, de ex civium ac subjς -- istae ad dominium adspirare non sint veritae; Au haec uni docesit
535쪽
eideriana Acta, de sc prum nuperum ab Amplissimo Glcissimae pariae meae Senatu pro sui defensione in lucem editum. Nos, ut historiae lucem confer mus, producemus primum diploma, post notas, ex quibus ejus diluceat,
. X VIII. Sic igitur habet diploma, prout novissimus omobitarum
Vindex expressit. ΙΝ -mine domini dei D'famatoris nostri Jesu Arsi bissimiseus divina repropistante elementia Imperator Augaestus. Si locis deo dientis inimm muneris eo erimus θ' imperialis munificentiae morem rassatumιν, is c hactenus literis majusculis 3 disinam per boe nobis favorem Deilius reare, Itandum confidimus. Idcirco uomerit collegium omnium fidelium nostrorem Hesmitaem videlicet futurorum, qualiter ad uretas Melis fastus noWeν ω Dori palatii comes presentibus sit et nonnullis Metium nostrorum principiaus nostram rediens rei tudinem obtulit obtutuus niseris quoddam eam obium forum urinaem nomine findaudis 'Mm is a laeu- -ius renstructum in honore sancta dei genereisis MARIAE, quod idem adriseretispros lute--messis animarum omnium parentum Doram ae sua primo fundauit omnibusque fuis astodiis augmentavit is juge dei servicium ibi ordinavit. Sed ne deinceps laudes divina γ reriaures dis,plini ibidem do erene dignitatem nostram per interventum Melium nostro i luserium rabant stilicet sancta montina aecelesta metropotita nec non falomonis videlicet constantiensis Meetesiis p insitis positit it quaten s pro redem ionMarima
nostre nec non parentum nostrorem eidem monasterio aliquid muneris eonferremus
ει eandem l bertatem D' jussiliam quam eonstantiensis habet aereusa in omni hic perforata est membrana, & superae ascripta haec vox regulari jure reuein mus. Cui rationabilistut eredimus divinitus illi instincta petitioni libenti animo assensum prebenter decrevimus ita fieri er feeundum ii judieationem ae fidelium nostrorum funesionem hoc nostra auraritatis praereptum jussimus inde eonferibi Per quod decernimus atque omnino jubemvis quatenus prenominatur sacer locus h Mae possideat quidquid ex Gera hereditate prefati Metis nostri Aseus noster sperare debeat in tributis , lux nisnetis , in Dioneis D navigationisus ae liber Distis γ quietus Ilae cujuslibet per ne eontradisione via molestarione promus permarieae εν in dispositione abbati in ejusdem monas rii eo Nati Statuimus etiam hic per rata est aliquantulum membrana in medio hujus vocis quoque per ba
dem auctoritatis municionem ut nullus publicus judex neque dux neque comes aut ruislibet ex judiciaria potestate areelesias eurtes ave loca vel agros seu reliquas possessiones memorare monasterio presenti rem ore subjacenter vel qua deinceps iajus ae dominium ejusdem monasterii disina pietatis augmento pervenerint ad ea fas audiendas velfeda exigenda vel paratas faciendas aut homines etiam tam iurimos quam γ fervor super terram ejusdem monasterii comananenter distringendos me ullas redibitiones c etiam hic attrita est nonnihil membrana I bannos aueidieitas orea oner requirendas feti iactum publicum placitum habendum ullis temporibus ingredi vel ea quasvra memorata sunt exigere presumat. Et ut censetis
homines Me fa milia in quibuscioque loeis Ane eonstituti parem habeant θ' eorum nullo eoMite regant, aut bonum persol ne haec aegre legi possunt propter pi, eas aut seculare negotium habeant nisi rara, albatissa vel ipsius momueris
Idem autem advoratus sis in anno semes in sate ferendo in hieme piae tum habeat, sed ultra XLI equos nullum addueat. Et tune honeste procuretur quicquid plueitando ad serit due inde pister erunt abbatisse tertia advocati. Nullum domus dei semiantem fine albatis i us consensu ad judicium eogat. inum de familia με justa sociorem suom istiseratione dampnet vel coherceat, dum Diuilirco by c
536쪽
hia privati muneris via se isti a g olisee Deo με eurte Me a cellariis suasi ex debito ae statuto si jure exigat Man aera su peminationes undique in locis ejusdem in asterii frequentare e ML Quod η ultra statutum nostrum alicubερί-nao volueris ipse de tereia fui purio ibidem si e tingente erovideat quid adsumptum habere debeat ni forte aliqua a eausor M albati et Muc υocetur aqua tunc decenter si exbiberitur quod oportet. f inde A quisquam advocatus h c saluta ob inata audacia eransgressus fuerit nisi fine re puerit sexagista 5 bras auri optimi XXX palario nostra XXX supradicto monasterio persolvat. Et
i a advocaesa cum ceteris commodis in perpetuum eareae Nos quoque fu=adicti fidelis Hasain nosyri petieionibus ν voluntati per omnia fatisfacere cupientes si mi ma largitate erestituimus vit gustudo divina voeatione inatissa prefati mon Rerii ex hac Lee mur erint quamdiu ipse sinctimoniales inter se tales invenire potuerint quin i am congregationem fecund m regulam suam bene regere prevo Darit eligant An autem firmi mam licentiam alias eligendi dominas cum Uenyis regis via imperatoris habeandi Si quis a vitem homo eustrilibet potestaris existens
fuse te erario contra hoc privilegiu- agere prefum int, aut pra tum umero bile monaserium via ati as pertinentias susdem bene lati e fa euiquam homi num conceisre tem taverit ni re praeris D his nostris institutis ad virverit nomen D' memoriale illius de tabro Ditis subtractum maneat in internum maledictum. Hinc gutaemisperius comprehensa pro emorumento anima nostrin ad idem msuas Uium contulimrus quatenus abbatis effingue eonforores nee non ea nisi sanctis
Virgini MARIM ibi famulantes Ripendium neeessiri- boleant is' pro nobis ala Crius dei misericordiam exorsee pro rene ut hie nostra imperialis octoritas pleniorem in dei nomine obtineat. Olorem amat nosyri impres adta ri
XIX. Atque hoc est famosum illud Sploma, de quo praesenti po/tissimum seculo ab utriusque partis patronis acriter est disceptatum. Etsi autem primus sub publicam cemuram id vocavit nobilissimus variaque &exasciva d ctrina praestantitanus Iduas, deque Republica patria optime meritus D. Danie I ei derus, nullum tamen dubium est, quin id citius iactum fuisset, modo plenior notitia prius eum Patriae Patribus communicata, nec a re filisset moni lium, quamdiu liceret, arcanas illas charias premere, certe coere, ne ante tempus divulgarentur. Bonum tamen factum, quod laudatissimus noster Hesederias praecipuas hujus diplomatis Bisitates detegens, patriae haud parum consuluit. Exin vinciciae Coenobii delatae sunt ut plerique autumant P. Hei rico Uagnere io e Societate Jesu, claro fama scriptori, qui causam coenobiaticam pro virili agens, Vindicias Hesderiano operi oppositas anno seculi hujus
XLVI. E sit ad Rhenum vulgavit, sub mscriptione : statui agund merueisiung re. Hujus libri pagellas cum nimium & convitiis in B. Heiderum, & injuriis in urbem ipsam plenas cognovere oppidani, cet suram cum diplomatis, tum nefariae hujus opellae Hemanno Cominio, Historicorum&Politicorum suae aetatis ficile principi comini sese. qui, ut fert praelatio operi Praenum, consideratis, cpiae utrique parti favere potum ait, argumentis, urbis Horumen I. Aa a partes
537쪽
partes nihil dubitans suscepit, quas etiam anno hujus seculi LXXII. cillo enim cerustra ejus Hesmstadii typis est excuso ita egit, ut scriptor nuperus Coenobilicus cumsurae Confingianae, praeter innumeras in auctorem taumnias, Vix quidquam, quod malae causae conducere potuisset, regerere valeret. Quo tamen majus Alabatissa cc nobio suo praesidium, majoremque novo libro auctoritatem conciliaret, hunc Amgustissimae Romanorum Imperatricis inclyto nomini inscripsit, & sub titulo,
Justa defensionis Antiquissimi Diplomatis, quo Ludovicus Imperator Carnobium nobilium virginum Lindiviense nono abhinc seculo flabilivit, contra iniquam cem juram Hermanni Conringis suscepta, Constantiae cinno
. XX. Potissima jam controversia est de auctore diplomatis, quem
Ludovicum Imperatorem tum subscriptio tradit, tum q- a Coenobilis addita filii inscriptio. 2Era autem Christi DCCCLXVI. Heidero non alium Ludovia eum Imperatorem pari visa est, ac hujus nominis secundum Lotharii filium, cujus tamen nec anni Imperii, nec stylus curiae, nec temporis historia Illis i spondent, quae partim contextus, panis etiam subscriptio diplomatis Mesbant. Scilicet diu venditarunt hunc auctorem moniales, a quibus ipsis etiam Historicis, alias non obscure famae viris impositum est, ut & ii Ludovicum reparentem & conditorem hujus si ii diplomatis assererent. Sunt autem Mumsterus, Stu fius, Crustus & alii, quorum verba Conringius cap. X. C eris repetiit. Ipse etiam Midems, prout serebat operis jamjam accrestantis ratio , eosdem adduxit, firmissimisque argumentis ipsos deceptos ostenditi P . tiora desumta fuere ab anno Imperii XXVI. quem Ludovicus anno DCCCLXVLnondum attigerat: ab indictione, quae tum non ta ut habet diploma, sed XIV. erat: a persona Rabani, cujus interventu dicitur diploma conctam, qui tamen decem ante annis obierat: a potentia & dominio Ludovici IL quod vitra Italiam sese non extendebat, proindeque e regione, quae patruo Ludovico Germaniae Regi parebat, monachis elargiri nihil poterat. Nam hare & alia prolixe deduxit Hesderus in opere Apologetico p. 86o. m. His uti se comvictos videre coenobiis, ad Ludovicum Germaniae Regem confugientes, du dem auctoritatem, quoquo modo diplomati conciliare sunt annixi. Sed fidestatem penes credulos fuit, donec plane alienum hoe ab antiquitatum & hist rivum fide doceret Coruingiana Censura, qua in id egit vir summus, ut non lum evidenter demonstraret, Ludovicum Germanicum nequaquam esse potuisse diplomatis auctorem, sed & ultimis refugiis, quae fortassis in Ludovico Pio quanqnam non sine diplomatis corruptione inventuras se putarem iam ctimoniales, locum preclusit, dum nec huic quidem tribui posse, solidis rati
nibus probatum ivit. Nos, quoniam liber pervulgarus, ea, quae etiam annuentibus Pontificiis adversus Ragnereccium disseruit, haud repetemus: de Ludovico autem Pio, in quo nunc omnis Coenobiticorim spes residet, ulterius disquirendum erit.
. XXL Certe historiarum fides nullum seculi IX. Ludovicum dictitat,
cui aeque vel magis, quam eidem Pio ipsa diplomatis am quadamenus respondeant, uti id ostendit Confingius, quem tamen nuperus Deissor toties me dacem, & quicquid nonὸ licet temere nimis & improvide appellitavit. Scialicet toto Defensionis capite V. ostendit, quam omnia, quae in diplomate contineantur, quadrent commodissime in unum Ludovicum Pium. ta primo de Digitig oste
538쪽
de nomine ae titulo disputat prolixe. Numero Z Psissimi cognomen non nisi huic uni ex asse convenire ostendit. Numero M. Ludovico Monogrammatribuit, quo in , siicut & in praecedenti, consentientem habet Conringium. Numero IV. Sigillum huic Imperatori vendicat, id quod & Conringius egit cap. V. Censuris. Cap. VI. Defenser ulterius fidem asserio suo, quo Did vicum Pium di non alium diplomatis auctorem declaravit, variis argumentis adstruxit, quorum primum est desumtum ex subscriptione tabulae, di speciatim ab anno Imperii Ludovici Pii, inciditque ille vigesimus sextus in A. C. DCCCXXXIX. eui etiam ex mente Contingit & aliorum Indictio α respondet. Locum commorationis & donationis Ludovico ibidem Pio accommod vit Contingius, simulque castigavit Rag reccium, qui Ludovicum German, cum anno Imperii sin XXVI. Bodami commoratum esse cumquam ex ipsa patrocinantium mente absude propugnaverat.
XXII. At vero mox in limine impegit consi r diplomatis , dum
inter alia his utitur verbis e N erit eiati in omnitim fidelis . Hanc sorm iam jam olim impugnavit illustris Conrinnus, de inistentem veteri aevo dixit, imo ab Himininam, apud Ludovicum Pium per tot annos Cancellarii munere Periimem, nuspiam ulitatam latetur Iesii ta , dum ex omnibus Psi instrumentis ne unum quidem proferre potuit, in quo aliquid lateret, quod vel aliquatenus dictae phrasi responderet. Simillimam equidem huic esse voluit hanc: Noveris experientia D utilitas omnium fidelium; item istam : Noverit sagacitas im stria omnium γα Sed experientia Θ elluas, sive etiam industria ae Demeitas omnium, plane non respondent Collegis Meltam et & cerae si aptiora pro. ducere nequivit. dissimillima produxit, &--ατα. Quid enim sit Glisa inet,
quamque minus recte de omnibus & singulis Christianis dicatur, quos ramea auctor diplomatis compellare videtur, pluribus docet OAssarium magni in his literis Viri Caroli du Fres .
XXXIII. Alterum, quod fidem diplomatis dubiam acere potest,
est id, quod in comextu dicitur Monasterio Lindariensi eandem libertatem justitirem, quam habet Constantiensis Melesia, in omni ratulari jure rem am es. Neque enim e more Ludovici mi erat, jura monasteriorum ita ad exemplum alicujus particularis Ecclesae adstringere, ut simul etiam illam Ecclesiam , alquam adstringebat, appellaret. Sunt in promtu varia varii generis diplomatar at ista ac relegat coenobii defensor, & videat, an umcum proferri possit ex omni Ludovici Pii periodo, quod similem isti formulam contineat, cum econtra plurima extent, quibus probatum iri possit, iura recens conditi vel monasterii vel alius particularis messit ad exemplum omnium, quae fuerimi in Francia Orientali, Ecclesatum conjunctim sumiarum conformata esse. Habet hanc in rem exemplum ipse Defensor in Appendice Num. IV. nullum autem,
quod sibi faveat, attulit. Quid si igitur Henricus Episcopus Constantiensis,u non ar tectus, conscius tamen hujus impostiirae iurui Nam is, dum hos , qui Friderici in Imperatoris partibus invito Papa studebant, insectatus, etiam patriae meae libertatem, P inter Imperii status re pra gaudebat, quod & incola ejus cum Caesarianis tacerent, videtur invidisse, exindeque de iure de ptis vilegiis, quae invisis monialibus ut inta docebimus γ a Suevis Imperator bus accepnat, si non detrahoe, talem reditus de proventus quovis modo minuere voluisse ; laboreando stilicet moniales suas laudarienses, ut fingerent diploma, cujus vi pari cum summa discinos Ecclesia, quae Constantiae erat, immunitate pertat ipsis liceret, eoque obicem eximiis oppidi inermentis p-nerent. A e hoc ipsum in ea eo haud obscure collisimus, quod eum in morumen L. Aaa a stabis
539쪽
stabiliendo diploniate conficto monialibus auctoritate siri auxilio adsitisse, testantur laterae ejus anno MCCXLII. VIL Calend. Septembris Constantiar Exaratati Datamus illas, prout a novissimo coenobii Desensere accepimus, bona fide. uersu ciristi fideli, a lame patimis in meris H. Dei gratiai meiosis Gelasia Di mr Distem in omnium GDatore. Cum fatis constet po-Didis er benignis, quod sanctorum patrum primi Da.ω Imperialia scripta praexpediendis mersiariis negotiis in ipsi rententis non sit tutum propter malum tum temporis undique deportare e quia nobis ex inspectione sancta memoria Lad
Diei andam Imperatoris Hismi eonsilii Gidenter, quia ipse ad petitionem Adalserti quonda- Sacri Alasse Comitis, Lindistinensis Monaserit fundultoris, ω intercessionem pia recordationis quondam Salomonis anteetiybris nostri innem tibertatem ae ju itiam, qua Constantiensis Eeessa in omni jure habere dignino, eidem monasterio eontulit er eone ei Nos boefotam, quod Optas tu qua- Rionem dedueitur, ad insantiam Abbati s dicti Monaserit conventis duximus
.exprimendum , videlicet, quod injure opituli γ mortuariis hareditatibus f--m hominum percipiendis es' hominibus GPoeandis , dictis Eeessis debeat in omnibus eoncordare. Hanc schedulam ipsis in testimonium hujuscemodi condition ura vatium eonferentes, simiai nostri muni e roboratam. Datum Consantia amo
MCC IL VII. Glend. Septemtris, Indictione XV. XXIV. Jam quis non videt has ipsas literas assertioni illi coenobiaticae de diplomatis etiam ab oppidanis per aliquot secula aestimata veritate aperte contradicere Θ Qui enim potuere oppidani illud pro vero at e legitimo agnoscere, cujus inspiciendi facultas etiam tum, cum de juribus & privilegiis utriusque panis disceptaretur, ipsis est denegata Θ Dixeris soriassis cum Henrico: Tutum non eme propter malum statum temporis di oma Lvidovieianum umdique deportare. Imo vero non tam pr inter Mum temporis statum tutum id
aion erat chic enim qualiscunque tui , obstare nequivisset, quo minus aequis & bonis viris exhiberetur scriptum sed veritae certe sunt moniales, qui que illis adhaerebant, ne, si in apricum producerent recens natum metum sup posititium, in cunis suis adhuc vagientem audirent oppidani, & ut spurium inibi suilaearent, genitores autem falsariosi posturae incusarent. At
Henrico, viso admodum eo inmendabili, qui nemini atque adeo nec urbi Lind viensi, quod suum erat, amferre voluerit, oblatum dicet adversarius. Benei si
de odio Henrici in illos, qui partibus Frideri ei IL Imperatoris adhaererenti non constaret eruditis. uum proinde judicem egisse Episcopum, nemini facile persuadebit, & si vel maxime, quidni & urbicis advocatis, vel certis quibu dam bonae famae & fidei civibus diploma ostendi permisit Θ Certe , si omni
suspicionis nota illud caruisset, hoc omnino tutum atque utile utrique parti fuisseti Coenobilis quidem, ut sua sibi reservarent, oppidanis autem, ut iis, quae obtinuere, in pace perimerentur, litibusque omnis adimeretur materies. Contrarium autem ubi obtinebat, necesse fuit, ut civibus facile credulis, am ritate Henrici, quem sub periculo excommunicationis offendere non dab tur, metus incuteretur, eoque a foro & legibus arcerentur. Interim si Plissimus ille Imperator Ludovicus, prout hic tradit Henificus Episcopus, auctor fuit diplomatis, mirum non prius id constanter ast eruisse Coenobitas eorumque Patronos , sed variis se torquentes modis, nunc ad Ludovicum II. LOthmi filium, nunc ad Ludovicum Germanicum , Ludovico Pio Imperatore natum, eo iugis
540쪽
. XXV. Tereium , quod nec Cancellisam Iridovici Pii redolet
nec constitimonibus vcterimn Francorum respondet, id est, quod in con com diplomatis legitur, Decernimur jubinus, quateor proominatur faere Deus habear, deae, esse id ex risera saereditare p-ati Melis nostri si ustaeosteri mre debeat in tributis in telonen in monetis. Quae v a d ree v dentur , &Malbertum jus mdem morae 'in agrisetiam ει praesis suis habui se, & fiscum regium varios exinde proventus tumie chaos deinceps Ludovicus Abbatisse extructi in Adalberti agris monasterii reliquerit, eoque juribus sisti bona ejus exemerit, quicquid hic contradicat advolarius e. XIV. D em nis m- L. contendere nimirum nisus, nec Adalberio Comiti , nec mon
sterio Lindisiensi jus cudendae monetae his vobis probari. Quaesoeehim, modo Ludovicus juribus fisci Imperialis proventus alisujus loci, s fuerint in monetis, sive in tributis, sive etiam in allis eximere potuit, si nec ipse possessir istiusmodi proventus exinde unquam habuit, aut absque injuria Palatii regii habere potuit vel quomodo fiscus regius sperare aliquid ex eo poterat,
quod re ipsa nec erat, nec futurum eratε Imo quomodo possidere quicquam lacer locus potuit in illis, de quibus in omnibus agris nec vola nec vestigi- uiti fuit Jam vero haec omnia in monetis locum habent, quas utique iuris rotin selum sitisse, constat ex variis documentis illius seculi in g. ex Capitularibus est Magni & Caroli Calvi, quorum hujus XL de XII. clare vetuere , ne moneta sibi sit, quam in Palatio sito, aut in populcisoribus urbibus, ut v. g. in Gallia , in Quantovico , Rotomago, Remis, Sennonis, Parisis dee Et quanquam sorte nou superam confinitiones, quas Ludovicus Pius, aut eius filius Ludovicus Gennanicus in Francia orientali ediderint; vemsimile t men est , eundem omnino morem illos. servasse, inprimis quia ostendi non potest, cur lii ipsi in re tanta in diversa abierinti Et notari omnino meretur, quod ipse Carolus Calvus, laudato capitulo XL se in hoc antecesseres se secutum, diserte profiteatur. Non igitur monetae in altodialibus Aderieri Comitis esse potuere, quae Omnia extra urbes fuisse, Conringius, cap. XVZon docuit, unde nec ex agris illis fiseus qincipiam sperare, aut juriabus sitis proventus eximere potuit. Et quidὸ si averemus, nec voluit. Cre di bile enim non est, tam improvidum fista taperatorem, aut etiam itaeem, ut sanctimonialibus talia Hargitus, de quibus, quod Antiando quicquam essent recepturae, ne spem qui m ipsis facere potuerit, nisi vim inferre volui se set pervetustis Francorum Regum constitutionibus, vas etiam sub exordia Imperii auilioritate sua firmasse credimus. M verum .d nodum in scirpo quae imus Ipse adversarius nobis dedit, non haesiisse , acudendae monetae in agris sitis Adalbertum; sed nec hoc quidem in U'mae a Notario dictum, mesto minus vero coenobio eo monetae jus concessur e , vomendit id sinem e primere volvisse Hirmimarum assimam, Caesarem omnibus ini juribus essisse, quibus in bonis Monasterio donatis gaudere potuisset, inter haec in omnino etiam fuisse jus cudendae monetae, proindeque non perperam ejus fierimentionem. Non tamen, inquit, hine consequens est, ali ' Deo, qui Mos Rem hae donatione obveniebat, revera cinam tum iuunt monetam , faetaneum
erudi potvise, unde Notarius verbo De re es Uus. Nam qui oerorum, faue. -n prasentia, sed absentissent, , non tam stume, quam fieri positae. tum si hoc non est torquere sensum seripturarum, & vim facere his , ne laci quid sit. Aliud nimirum significat sperare , si extra contextum Mainta ec sic loquar sumitur; aliud, si intra contextum locum habet, .&- quatenus.ciam aliis vocibus & rebus , ut fit in diplomate, colinet. De illo dubium non est, quin sperare sit talem futurorum di eorum, quae facta non sitit, fieri tamen & obvenire possunt, quando autem in contextu nostro diuitiae, eui