장음표시 사용
112쪽
L Si parva primum admirere, magnis indignus iudicabere: at si parva spreveris . admirationi eris magnae.
LL Nihil abiectius est luxuria , Se avaritia , & adrogantia : nihil orae stantius magnanimitate, S mansuetudine, & humani rare.
LII. Molestos autem philosophos in medium producamus, quibus non videtur secundum naturam voluptas esse, sed iis quae secunddm naturam sunt, iustitiae, temperantiae, libertati, succedere. Quid ergo anima corporis quidem bonis quae minora sunt gaudet, te tranquillatur, ut Epicurus inquit ' suis autem bonis, quae maxima sunt non delectatur Attamen de pudorem mihi natura tribuit, & admodum erubesco cum turpe quid me dicere autumo. Iste me motus non sinit voluptatem statuere bonum, de finem vitae. LIII. Romae mulieres, Platonis de Republica libros in manibus habenr, quod communes velit esse mulieres. Ad verba enim, non autem ad sensentiam viri, animum advertunt . Neque enim dum uxorem ducere ncn jubet , & unum uni cohabitare, inde communes vult esse mulieres ; sed hujusmodi nuptias tollit, aliudque nuptiarum genus introducit. In sum
ma, homines gaudent, quando peccatis - G suis
113쪽
114쪽
suis patrocima inveniunt. At vero philosophia dicit, ne digitum quidem sine causa
LIV. Iucundorum ea quae rarissime fiunt, maxime oblectane. LV. Si quis excedat modum, quae suavissima sunt quam maxime insuavia fieri possint. LVI. Propterea merito laudandus Agrippinus, quod cum vir esset maximi faciendus, numquam seipsum laudaret ;sed & , si quis alius ipsum laudaret, erubesceret. Hir autem, inquiebat, vir talis erat, ut ejus quod illi accidisset mali laudationem scriberet. Si quidem febricitaret, labris; si dedecore adficeretur, de . decoris; si exularet, exilii. Et aliquando, inquiebat, pransuro ipsi adstitit, qui diceret; iubere Neronem ut in exilium ain hiret: hic autem; Primum ergo, inquit, in Aricia prandebimus .
LVIL Diogenes nullum inquiebathonum ellis laborem . cuius finis non esset aequitas animi, ejusdemque intentio corinporis . LVIII. Sicut vera trutina , neque a Vera trutina corrigitur, neque a falsa iudicatur: ita quoque iustus iudex, neque a justis corrigitur, neque apud injustos iudicatur a
115쪽
νθ. si ς περ τὸ ευθυ-ου δειται - ου- τως το δίκαιον δικαίου .
κρινανlα παρα τη δικαίως ψεγεHI . Καθαπερ η τὸν χρυσὸν δοκιμαζουσα λίθος, ουκετι κα ῶν, πρὸς τοῦ χ ρυσὰ δοκιμα - ται. ουτω και ὁ κρύηριον ἔχPων .
116쪽
sENTENTIAE. Tor. LIX. Uti rectum non eget recto; ita nec iustum ius o. LX. Ne prius in alio tribunali iudicaveris, quam ipse coram iustitia iudicatus fueris .
LXI. Si iusta velis iudicia facere ,
nullum cognoscas contendentium , de causam dicentium, sed ipsam causam. LXII. Minime in iudiciis peccaveris, si ipse irreprehensibilis vitam traduxeris. LXIII. Satius est, eum qui iuste iudicaverit, ab eo, qui merito condemnaintus est , reprehendi; quam eum qui iniuste judicaverit, a natura iuste vituperari. LXIV. Quemadmodum qui aurum probat lapis, non contra & ipse ab auro probatur ; sic & qui iudicandi faculistatem habet.
LXV. Turpe est iudicem ab aliis iudicari . LXVI. Quemadmodum recto nihil rectius ; sic neque iusto quidquam iustius . LXVII. Lycurgi Lacedaemonii factum
quis vestrum non admiratur Nam a cive quopiam oculorum altero orbatus, Cum iuvenem a populo accepisset, ut quo vellet ipse modo puniret, ab hoc abstinuit. Cum autem illum instituisset, bonumque virum effecisset, in theatrum eum adduxit. Αdmirantibus autem Lacedaemoniis
118쪽
Hunc, inquiebat, quem a vobis iniuriumaC violentum acceperam, modestum ac popularem reddo .
LXVIII. Pittacus, in iura a quodam adfectus , cum potet atem haberet puniendi, ipsiam dimisit, dicens: Venia ultione melior. Illud enim mitis ingenii est ; hoc autem ferini. LXIX. Hoc in primis est naturae Opus , colligare & coaptare imperum, tum illius visi, quod conveniens, tum quod utile occurrit. LXX. Putare se contemtibiles fore aliis, nisi primos hostes omni modo laeis dant, valde degenerum ac insipientium hominum est. Dicimus enim illum minime
contemtibilem qui intelligat, quando possit prodesse. LXXI. Si quem cum impetu & comminatione adgredi. velis, memento Prae dicere, te eme mansuetum: adeoque cum nihil immanecommiseris, sine poenitentia innocens vitam traduces.
LXXII. Sciendum est , non facile ullam opinionem inhaesuram homini, nisi quotidie eadem & dicat quis, & audiat, simulque ad vitam iisdem utatur. LXXlII. Sicut in portubus editi ignes, paucis sarmentis magnam flammam
120쪽
excitantes, errantibus per mare navibus ni ultum auxilii ferunt: Sic & vir clarus in urbe, dissici libui temporibus iactata, Paucis ipse contentus, magnis beneficiis cives adficit . LXXIV. Veluti si navim gubernare susciperes , gubernandi artem omnino per didicisses. Licebit enim tibi, quemadmodum ibi totam navim, ita hic totam gu'
LXXV. Si propositum tibi fuerit ,
donariis urbem ornare; teipsum primum, ut optimum mansuetudinis , iustitiae, α beneficentiae donarium consecra . LXXVI. Summis beneficiis urbem tu adficies, . si non tam aedificiorum fastigia, in altum evexeris , quam civium animos virtutibus auxeris. Praestat quippe , in parvis domunculis magnos habitare animos; quam in magnis sedibus, tanquaruin latibulis, humilia latitare mancipia.
LXXVII Ne lapidibus , ex Euboea'& Sparta advectis, parietum structuram variato; sed potius ex Graecia accersita disciplina civium , & rempublicam ge-ν Tentium animos exornato. Quippe virorum sententiis , non autem lapidibus de lignis urbes exornantur. LXXVIII. Quemadmodum leones a Iturus , non de cavearum magnificentiA