장음표시 사용
381쪽
Ilius potentiae iuellectivae,nempe Dei viliorum actus pol sessivus objecti beatifici praestet actui praestantissimo voluntatis,nempe fruitioni susci a oblecti, Propterea ch ritas in via potest elle praestantior fide turn in genere ph sco , tum in genere moris, quamvis intellectus praestet voluntati Hinc Anselmus ob. x. Cur Deus homo , ubi dixit per versum ordinem rite amare,ut intelligamus. rectissimum verbintelligere, ut amemus, interpretandus est de amore in via nam vi patria amor desideratur propter visionem , tanquam propter radicem primariam , ita cui propter natur in exiguntur proprietates; ut fusius diximus in deleatitudine ostendendo, visionem Dei prae stare amoti be uiso,& potentiam intellectivam praest
I. 'latum est, peractus supernaturales charitatis intensiores habitua eii gratiam , ceundem habitum charitatis. Dubitatur, an etiam augeatur per actus remissioresρNegat Eunnea: apud Rip. Q o sectos, cum Durando,& alii ,quia scilicet videtur indignus augmento gratiae , cui remisse utitur gratia jam praehabita. Unde putant,posse iustumhujusmodi actibus ad summii
mereri praemium aliquod accidentaleri Thomistae eommunitis cum jet.ea D.Thom, in qu a ara. 6. ad . docent,per actus remissiores justum mereri augmentum gratiae, quin tamen statim grati λugeatur , sed quando. ut loquitur D Thom, ad hujusmodi augmentum con
II. Dico equidemGim communi Theologorum,eti A s am
382쪽
3 7 3 Parim. Dio. VI. Da Charitate. am peractus remissiores vitet viiliis , de
animoveramini,dcc cientes,quod a Domino accipi tu retrinumnem: Matth. Ira cuuunquemotum dederit deces uisem aqua stigida, non perdet mercedenes amplum rati'ne, quia quilibet actus maluin Veturim nam; ergo a sertiori quilibet nus meretur praemium atque adeo in casu nostro meretur augnaentum gratia , . virtutuni infusarum rutun Deus non sit miniis liberalis in praemiare io, quam justus in puniendo. Ratio priori est, quia , qui habet habitum charitatis intensam ut quatuor , exercet actum charitatis ut duo. ponit actum Deo gratum, habentem quicquid requiritur ad merinum supernaturale gratiae, gloria: nam siquid obstarer,esset per Advertarios illi major in tensio gratiae,& habitus supra actum;sed haec non obstat;
aliter iusto Oisceret ipsi a major sanctita , quod est a
III.Neque Aeas obstare,qubd actus remissior intendat habitum intentioremvicut obstat, quod habens calorem remissim intendat calorem in passe alidiori Nem aetas non inrendit habitum charitatis infusium phylice,sed meritori ut patet ex eo,'ubd actus unius virtutis augeat habitum aliarum virtutum infusarum ergo nihil obstat qub minus a virus remissus intendat habitum charitatis in
Consiti uualiter si duo haberent gratiam intensam ut decem dc unus statim decederet, alter ver,supervive tetide quotidie eliceret plurimos actus cliaritatis remitsos, hoe est non ultra intensionem ut decem , uterque essent pares in gloria quo quid abserdius Sequeretur etiam quia non pla valeat ad merendum unus aistus instant
383쪽
mus,quam unus continuatus per integrum diem Ratio
demum a priori est, quia licet actus remissus si minus nus,quam intensitor,non tamen est malus Lemnon est eur non miras praemium consentaneum. IV.Dieo seeundi raugmentum gratiis arabitus charitatis,quod meretur actus remissus,consertur statim; esto gloria,quam actus supernaturalis justorum ineremur, sit conserenda in futurum. PROA.Tum ex verbis Tridentinis sis cap.i ubi ha bet: δε iue in diem in ustitia bomi operibus res Misit, o m vis justifica tur, tum etiam ration. quia In tantuin non consecretur statim gratiari in nrentum, inquantum deest conditio, nempe quod ponatur actus intensior habitu sedli omnino gratis dicitor ergo sta
V. Os ilicia. Contra primam conclusis emcGratia ins cramentis non datur nisi juxta dispositionem subjecti ergo etiam hi casu nostro sed siubjectum ponens actus remissiores habitu non habet dispositionem requistini ad intendendum habitum charitatis,&gratiam , cum male iis utatur operando remisieci ergo non intenditur gratia per actus habitu charitatis remissiores. consem. Habitus nauarales non intenduntur per ergo nec habitus supernaturales. μέλωρ ----- ictus remissus licet sit minus bonus,quam intensitor,non per hoc est malus, ne reddit subjectum indispositum ad intendendum habitumibaturatis,ue gratiam sanctificantem. Ad confirm. Prim nego tec deur, augentur enim habitus naturales tanquam flectus aequivocus, etiam actibus remissioribus praesertim isthinitiis consistant ui ordinatione specierum.secundis em antecedore nu cin ea. Disparitas est,quia habitus natura,sinrem. dimit physice, supernaturales morat ter inieritiui . VI. OM. i. sententia tribuens inibus remuli a D
384쪽
mentum gratiae est inductiva repori de extinctiva servoris; ergo non subsistit. Resp. neto antecedos, haec enim sententia docet eti- am,quod actibus intensioribus respondeat longe maius praemium.Adde argumentum retorqueri, nam eum impossibile moraliter sit, semper elicere actus intensissimos, voluntas negligeret etiam actus remistos, si nulla iis deberetur retributio. Alia,quae essent dicenda de charitate, a unde diximus,cumtagra habituali.Quare
Bjectum materiale primatium,seu Attributionis Fides vinar estDG conceptu Deitatis, non qua salvator, aut Glorificator , nee Christus Donainus,qua Redemp
385쪽
torio eistum vero sormale non est prima Veritas in Lsendo, nec prima Verita in cognoscendo connotans primam Veritatem in dicendo,aut Divina Veracitas connotans Sapientiam,sed relate ad locutiones alterio las est auctoritas Divina,prout complectitur utrumque Attributum Sapienti de Veracitatis;relate vero ad promis rias est Divina Au ritas, prout formalitec imbibit praeter Sapientiam, Veracitatem, etiam Attribtuum Fi delitatis Omnipotentia nullatenus ingreditur objectum fortitale Fidei;sicut nec Constantia etiam relate ad locut ones decretorias.Negamus proinde, Fidem Divinam ca- rere formali objecto, ex selo voluntatis imperio, aut ex affectu obtemperandi Deo attingere objecta materialia. Negamus etiam rationem Atinalem credendi esse aut fidei lumen, ut Dei dominium obligans ad captivandum intellectum in obsequium prima: Veritatis,aut rationem aliquam creatam esto enim pr ter miracula, de alia hujusmodi credibilitatis inna credamus , ea tamen non sunt objectum formale,& intrinsecum fidei; sicut nec ipsa externa Dei revelatis,nisi prout inserinata moraliter ab '-j terna locutione divina. I l. Divinae Auca oritati non derogat posse de potentia absistula a maliquem erroris, aut etiam habitum infundere,quinimmo potest enim labitum vitiosem immittere citra amorem peccati. In praesenti providentia Miraculum est contestativum D;viive mentis , a. veluti sigil
l,im a Deo liberbasiimptum juxta connatui alem ejus
xigentiam ad significandum esse de menteDei doctrinam in cujus attestationem patratur; idcirco patrari nequit in comprobationem erroris. Quia tamen de se Miraculum
non est morale,re proprium,sed physicum dumtaxat,
metaphoricum testimonium doctrisue,in cujus attestatio,i nem patratu atque adeo connaturaliter tantum, non essentialiter contestatur divinam mentem;propterea potest in asio ordine in comprobationem alicujus erroris pec
386쪽
lativi patrari, tam a creatura habetate gratuitam porri stila miraculorum,' uam ab ipse Deo directe intendente per mi iacultitia suasionem docti inae faliae. III mendaciunt Deo est inapossibile,&omnino illi. citum Creaturi adeo ut per nullam circunastantiana ol j .ana cohonestari possit de sua malitia inconseca d
nudati. Idciraque dictinus de Restrictione pule metuali
qii pariter est locutio mendax licita nihilomitius est in aliquo casi Amphibologia; sicut etiam Restrictioisin prue mentalis; quando scilicet ex circumstantus comple tur vocum significatio licitauia pariter existimamus ultim
nicabilis, ad custodiendum sigillum sive Sacramentale, siave naturale inod etiam dicimus de locutione materiali, quamvis enim obligatio naturalisnoia disirmandi verba menti nunquam cellet, ut proinde nunquam liceat mentiri cessat tamen obligabo civilis orta. coiit ractu implucito utendi his vocibus iit significativis,urgente obligati ne praestantiore custodiendi sigillum. IV. Divina revelatio non est mera conditio sed parti te constitutivum objecti formatis Fidei Divinae. Revel tri nona evelatam inlicite credi potest Fide Divina, ita per modum Conclutionis, tum per modum principii Idemque dicimus de Divina Veracitate non explicite o lata ut mysteidum revelatum credatur fide supernaturali, credi pariter debet assensu supernarii ali saltem ex modum principii tam revelatio, quam Divina veracitas cum non possit assensu minus firmo attingi objectum formale prae materiali proinde ad eliciendum actum G dei upernaturalena tion sillicit mera scientifica notitia
Veracitatis Divinar Ad actum fidei supermaturalen non est necesse, quod Revelatio sit publica, MUniveritati tadelium diret,a, sed susticit etiam privata. V. Fides Divina ultimate resolvitur,tai uam in rati nem formalem credendi insolim Des revelation deo ut fide-
387쪽
fidelis tam mysterium, quam revelationem credat mice, Quia Deus dixit. Hinc lumen fidei sive actuale, sive habis valedae ilia LM te quidem ingreditur formale objectum fidei. Esto fidei infallibilitas refundatur in uminis stipem turalitatem;illud tamen respicit fides ut siticipitur effectivuna,nota objeotivum quippe'iiod non est dis cerniculare,unde non spectat ad ratronem sorinalem credendi. Ecclesiae ait inritas sub assistentia Spiritustineti est C alumna,&firmamentum Veritatis:Si tamen ea in motivum fidei adducatur, non declinatur circulus. Eccleste vero auctaritas humana,d inna credibilita is sulit motivum fidei dumtaxat extrinsecum impellens ad fidem,non secus ac metus gehennae ad contritionem. Esto posset in alio ordine fides ultim te resolvi in complexum divinae revelationis, Auctoritatis Ecclesiae, lignorum credibilitatis,de iacto tamen pura puta divina revelatio ad ana
VI. Objectum niateriale Fidei divinae est omne, kῆ- vim a Deo revelatum Possibiliter vero revelatMmnonestoble lum materiale proximum fidei Conclusio objecti vadeducta ex duplici deside, tanquam implicite revelata in praemissis,est obieci um materiale fidei;ncut etiam conclusio Theologica descendens ex una praemilla reVelata, Ac altera metaphycE,aut physia certa Idenaque dicimus de Conclusione illata ex una de fide , altera moraliter evidenti evidentia simpliciter divi Negamus tamen, aut debere,aut posse fide divina credi Conclusionem Theologicam deductam ex aliqua praemisti probabiliri Fides quippe siti ematuralis sicut abhorret a filsitate,ita paritu asocmidine etiam radicati. Denique est objectum mat
riale fidei Clementesn XI.esse verum Christi Domini vi
carium, D. Petri silccesIbrem.
VII. Mysteria tholice Religionis sum prudente .
credibilia, de credenda, doquiden evidenter non sunt innam evidenter Vera evidentia limphoter dicta. Ad fidei
388쪽
. I 84 Neso propugnaranailensiam praerequiritui judicivin evidens de credibilitate, di credendit ite mysterii, quamvis saepe sufficiat evidentiai raperfecta resve liva cisnsentanea captu credentis. Iudiciui' credibilitatis specillativum non est sepernatura. le,licut nec species in prelis,nec apprehensiones praeviae
ad actum lidei: luna est supernaturale iudicium praci, cum de honestate, obligatione credendi, quod spectat ad habitum prudentiae specialis infusae. VIN. Ad iide MIensiim nec sussicit imperium volunt tis absque praeviis motivis credibilitatis , nec sufficiunt praevia motiva citra voluntatis imperium Ut actus fidei
sit stipernaturalis,debet voluntas imperans fidem elle pariter supernaturalis,& intrinsece honesta, cum fidei me titum unice refundatur in voluntate ncredendi Voluntas autem credendi pol rit elle supernaturalis, desuaerit Ha,quamvis imperetur ab actu LItem leviter malo, duini modo ea retineat libertatena sormalena & immediatam rq uamobrem potest idem actus esse simul stipernaturalis, intrinsece metitoriusin honestus,extrinsece vero dem ritorius, Halus moraliter. IX.Non setiam actus fidei secundum se sed etiam Mespraesentis ordinis , quae ab Apostolo vocatur Argumentulit non apparentium,de ab Ecclesiae Principe Lucerna lucens in caliginoso loco potest connaturaliter in eodein intellectu conjungi cum actu scientiae tum supernaturali, tum naturali necnon cum cum cognitione intuitiva experimentali ejusdem objectissi quamvis servatis naturae legibus componi nequeat clim Vitione beata at ad idem objectum,non repugnat ramen divinitus Potest etiam fides divina cum fide humana, cum ala opinionis radicaliter formidoloso de eodem obiecto conjungi nullatenus vero civit opinione sermaliter trepidante Potest dei num idem indivisibilis actus este simul fidei divinae, & humanaciscientiae, Mopinionis de et, lem obiecto, iam secus academ indivisibilis actus voluntatis potest addi . versas
389쪽
versis virtutespertinere,ii ex multiplici earum motivo 'ocedat.
X. Fuiei actus in praesenti providentia obscurus consistere nequit cum evidentia inattestante simpliciter dicta,
involvente claram notitiam tumDivinae revelationis,luna etiam Veracitatis.& connemonis eum obicita materiali revelat lubit si aut Veracitas ut connexio attingantur obici se, ne poterit fides cum evidentia attestanus eo ,
haerere. Hinc Angelus supremus dum in via actum fidei elicuit meritorium,& obscurum , nonnisi physicam evidentiam habuit divinae revelationis,atque adeo seli habuit evidentiam metaphysicam credibilitatis, descrede ditatis mysteriorum, non veritatis. Ρndo autem Beati Divinam revesationem intuentur,eorum fides,utpote perspicua,est alterius ordinis,spectitque ad habitum scientiae vel infusae,ves beatae. Non omites fidei actus suntdis iuvi,Divina quippe revelatio,ac Veracitas, dum creduntur per modum principii,citra ullum discursum, etiam viri alem,creduntur Mysteria tamen quae passim attinguntur
fide virtualiter disturtiva , possunt etiam discursu μmali credi, potest quippe a m fidei,ut humanae, ita etiam divina per praemiiuusormale gigni, Messeteritatus M. Ad justifidationem desti praerequiritur fidespres dicti Dei unius, ac Remuneratoris , quin siissiciat fides
lata nixa testimonio creaturarum,quae sistam per meta phoram dicuntur Dei existentiam, gloriam enarrare.
Probabiliter fidesexpliciis Trinitatis , de hicarnationisncin est necessaria necessitate medii , etiamsost Christi Domini Adventu Abselationis vimen non est capax, qui hujusmudi mysteria per iegligentiam culpabilem ignorati Actus fides nec sutius necessitate medii ad salutem est intrinsece & quoad substantiam supernaturalis. In eo antem consistit sapernaturalitas,quis sit ima quamcunque naturam, seu sil stantiam creatam tam auste
390쪽
3s Theses Propugnata. rem,quam possibilem adeo ut illam excedati tum exigentia physica, ac debit, tum exigentia morali,ac merito tum activitate,aut receptione,tum demum cognitiones
videnti, atque appetitu innato. XII. Ne divinitus quidem potest actu fidei supernaturali subesse falsum,abanum quippe ex terminis videtur, posse actuna ex roneum ad iustificationem disponere , ad quam nequit disponere aistus verus,qui intra fines naturae continetur:propterea,tibi diiplex articuIus ioponatur rustico crediendiis iter veru ter falsiis, si uterque eodem citra credatur,ad hunc noninfluet fidesinfutas vero duplici actu illos attingat,sbium assensus verus erit supernaturalis,quamvis supernaturalis etiam sit,& meritorius actus piae affectionis imperans assensum salsum. In syllogismo,in quo altera praemii sit falsa, &altera de fide cunctuso,utpoteBha, non erit supernaturalisci propterea relate ad illam tarmilla supernaturalis vel erit dum-toat conditio nullatenus influens , vel erit causi sive formalis , sive etiam essiciens , illam tamen causans non ut causa praecisi, sed ut sussiciens , atque adia non qua supernaturalis , sed ut*pplens vices, Meontinens cum excellii persectionem praemissae consimilis naturalis. XIIl. Certitudo subjectiva, seu firmitas adhaesionis or- . t ex imperio voluntatis major est inaci u fidei supern turalis,'uam in actu scienciae naturalis etiam metaphysic evidentian eo soli in sensu dicimus cum Angelico fidem ex parte causeelsecretiorem scientia , hane esse certiorem fide ex part subjecti quatenus fides in actu pr min& potentia antecedente admittere potest dubitati nesin voluntarias, & dissensiam imprudentem , a quibus scientia omnino abhorreti Major pariter est in actu fidei
Opernaturali,quam in actu scientiae naturali etiam meta- physi e evideiaci certitudo objectiva,seu infallibilitas ortae coiinexione alias cum sit verificativo putamus enim, necessitatem essentialem,&oppositionem contradictori', am