장음표시 사용
121쪽
fieri eceptam est , ut alibi i indicavi,
anno Itilo. retectis in fluminis ripa vestigiis parvi templi, itemque urna cum eineribus , eoque lapide , horum autem u. trumque in bibliotheca Paduaniorum servari ; his legenti mihi subiit bibliothecam illam adire . & quidquid hue faceret , diligenter inspicere . Fictilem quidem urnam sepulchralem vidi , nullis in labro , ut solent aliquae, notis, aut litteris inscriptam; sed pro lapide tegulam antiquam , non parvam , ejusque in parte similem , quum
Ursatus Σ exhibet figuli nomine ius culpto, non imprestoe, L. BLAN. In ea autem de qua loquor , antequam fornaci committeretur , impressa fuerant litterae
per i gillum oblongum cuiusmodi , sed
breviora , idem quem modo laudabam, habet Ursatus 3 regulae instar quae latitudine est et circiter pollicis: itaque ex Impresso cavo modice extant litterat sic satis pulchrae , quamvis aliae de industria aliis longiores, nullo, si cautius inspicias, puncto , sed certis tantummodo locis per intervalla in sglas potius , & notas , quam in verba , diit inStat . Et nullum quidem
est dubium quin legendum sit T PAPlR,& , si vis , etiam ET . Sed deinde sequitur sista S, & post hanc intervallum i: ne
cuiusquam litterae quae Olim ibi fuerit, indicio ullo , tum nota si qu. tur quae a primo ex litteris X H conitare videatur ; reapse tamen , si attentius inspexeris , non
esse X cognosces , quippe cum sinistra dest hujus litterae pars superior , & nihil in ipsi nota fit quod eam suppleat partem , sicuti nihil est quod faciat ut si non X,
litteram R repraesentet . Denique posti in ter, a lum notam hane ab insequentibus omnino disjungens , legitur I , vix apparentibus. in tegula , oblique ibi olim fracta , supremiet partibus litterarum proximarum , quae ut DR esse potuerint , sie'et. iam non esse potuerunt . Itaque intelligis, num in tegula laae legere Sexto Rufo Hι sorico nobis liceat.
9. Quae com it, essent, & tanto minus ad Ruium ilium Historicum Inseripti eri hanc spe fare pol se , a imadverterem , s ,
tomes Auctor non Sextus Rusus vocatus eiset , sed Rufus Festus , cuius nominis in ea tegula nullum prorsus extaret vestigium; . cogitare coepi , 'n istae litterae ad nome potius attinerent Figuli , aut Piglinae iaqua tegula fuisset facta. imprimi enim solita fuisse elusinodi nomina . neque una de causa & lateribus & tegulis . legisse memineram in erudita octavii Falconerii. ad
pius a me laudatis Patavinis sertorii Ursati Monumentis . Sed prima illa verba T. Papir. cum ad Figulum n)n magis spectasse, suspicarer, quam vox Semilia in tegula quadam apud Ursatum 6 , nee caetera ad Figlinam designandam sacere viderentur; tegulam , praesertim cum eiusm di urna conjunctam , eodem referri posse cogitabam quo suam istam Ursatus , ad sepulchri videlicet locum, & conditi in eo nomen indicandum . Neque illud obstabat quod non videretur e re figuli sigillum faciendum curasse ad unam tegulam inscribendam ; nam Serviliae quoque nomen , cum eius tegulam attente considero , per sigillum fuisse impressum , agnosco . & ad sepulchrorum quorundam tedium non paucis
tetulis opus suasse . credibile est . aut fieri ex iam . potest, ut servus qui Familiae cuilo. diret majora quaedam sigilla . ad Figulum cum his mitteretur , ut molles adhuc tegulas obfgnaret. io. Cum primum quidem haec . atque alia in mentem venissent; illud mox subiit ut Paduaniorum scripta versirem, si Arte ut tegulam , urnamqne erant .nacti , ita
aliquid adnotatum de his reliqui illant. Non. poenituit illa versalse . Nam primum de sexto Rus, nihil quidquam; ut videantur, quod & ego facto , voluisse . liberum esse
omnibus ita . ut quisque melius crederet , I n scriptionem hane legere , atque ex ptisa re . Deinde eis neque de T. Papirio quidquam di eunt ; ea tamen narrant, per quae hallucinationem Bonoli, quod ad hane In scrinilonem attinet, primum de medio' tollamus , tum alia quae in coniiciendo spectari hic possint, adiiciamua . Alexan-Q. 2 der
122쪽
ilet igitur Paduanius suis in Chronteis refert, cum sorte Montoni ripa certo quem indicat , toto octingentis circiter ab urbe passibus corruitset ; in ruinic tegulam de qua sermo e t , repertam' esse , & cum ea. urna duas , cineres continentes quarum altera tunc fracta stimulum serreum in fundo habebat, altera autem integra vigesimo qninto post an do ab eo qui invenerat, Alexandro ipsi donata est, ut tegula Patri suo, qui in bili liotheca Iocavit , ab eodem antea donata fuerat. Idem autem Alexander, qui anno vi vehat 16i6. occasionem habuit quae modo diximus . nairandi ab re pers-mili, de qna in Chronicis itidem suis scribebat , ad XU. saeculum pertinente . Scilicet anno iu6 i. cum alte fodiendum esset prope ipsa urbis moenia . & fiuvium Montonum, nec tamen in huius ripa . sessores multas antiquitatis, reliquias invenisse , interque eas templi pavimentum , musivo opere elegantissime factum ; ad haec , sepulchra eomplura suis eum Inscriptionibus, ibidemque numismata magno numero au- Tea, argentea, aerea , ab egregiis magistris persccta . Inter eas autem Inscriptiones fuisse quae istam ipsam scripturam haberet quam altera cum duobus illis urnis ex ripa ejusdem fluminis , sed alio & loco . &saeculo, fortuito ut dixi , delapsa . Vides
igitur, nec tempus, nec locum recte a B
nolo t ) iuisse inventae huiuς Inscriptionis propositum , & cum binae eodem prorsus
exemplo repertae sint , unam esse memoratam . Atque utinam ex Doeumentis unde
Hlexander didicit , primum illam suisse conspectam . simul didicisset; aut certe descripsisset, in marmore esset sculpta, an lateri impressa et ne dis ea teris . di eam quae multae cum illa erant ἔ quanquam pavimenti , & numismatum elegantia satis indicat , ad perantiqua saecula attinuisse. 3utandum tamen fuerat , ut illud saltem quod modo dicebam , adnotare ρο- tuisset . Nam eadem insculpta marmori Inseriptio illam de Figuli nomine in tegula scipisionem exemisset'; at pariter impressa tegulae auxisset . eoque magis quod ejusdem hominis esse duo sepulchra non posiunt. Quod si dicas, alterum seri siepatris suisse, alterum filii; eodem enim &
praenomine , & nomine diramqne esse nihil prohibet. imo & cognomine . uti exem pli causa , haec tria eadem in M. Tullio Cicerone tum parente , tum filio suerunt ;id , inquam , si dicas ; continuo quaeram ,eaetera quae post T. Papir. sequuntur , aut alterum simul hominem conditum .ant alia quaedam significantia , quomodo & patνis,& filii sepulchris potuerint esse communia δNempe ad commenta confugiamus neees se eli : ad quae tamen , aliqua saltem ex parte , etsi altera in marmore , altera in tegula fuisset inscriptio , nihilominus erat, ut video ,- confugiendum . Quadropter integula utramque fuisse , tu facile , eredo ,
existimabis. ri ad fgulos potius, quam ad . sepultos , attinuisse . ina de re ut mehus coniicias, si forte conserre quidquam possit, quomodo Inscriptio in Paduaniorum Colle- Aione , & Chronicis si descripta, cognoscere ; utrobique enim deseripta est; se habeto eam partem in qua legenda ineerti esse possumus s ut ex iis qtiae perattente inspiciens supra χ adnotari , proclive est intelligere se ab illis repraesentari S. X. Ai-STOR. Et de hae Inscriptione hactenus. Nunc ad eos qui certe & nostri excellentes fuerunt cives & propiores nobis tempore, iam redeamus. l . Hieronymi Mereurialis eximia de Retum Melica , tum Litteraria merita Patriam , non solum dum ipse viveret , sed etiam longo adeo ab ejus obitu annorum spatio illustrarunt , illustrabuntque donec in pretio erunt optimae Litterae . Erant hae quidem , eum ipse est natus, extra eas tenebras , in quibus invenerat Blondus sed tamen iis adhue magna ex parte careb ni homines subsidiis , quibus nunc abundant ad quodcunque velint antiquitatis. & sive humaniorum , sive graviorum studiorum genus facile excolendum . itaque suerunt Mercuriali si quia propemodum per se vestiganda , quae in Graecorum , Latinorumque monumentis erant disperis , ut immortalibus , praesertim Ariis Gumnasticae , & Uariarum Lectionum , editis libris Medicos. Eruditosque omnes iuvaret . Quapropter non modo inter Italos , sed inter Exteto quoque multi Viri non minus .strati, quam
docti , extiterunt qui de Mercurialis Uita.
123쪽
A scriptis, alii alio tempore , plura tradiderint , atque adeo aetate hae nostra praecaeteris duo, alter Gallus, alter Cermanus.
Ille Cl. Nieeronius est , qui ut de Viris aliis Illustribus , sle de Mercuriali Commentariolum i 3 Parisiris edidit anno 17 34;
hic vero Fridericus Baemerus Prosellar Vi- tembergensis inentissimus , qui anno 1731. Brunsvigae emisit lingularem Commentati nem de Vita, Moribus , Meritis , cr Scriptis uero vini Mercurialis Foroliviensis . Horum ego utrique , ut de nostro Inclyto Cive egregie sunt meriti, non mediocriter
obit rictum me sentio , & quando nihil eis
per quod eorum ben facti; respondeam . nisi pauca quaedam indicando , quae , si sorte rursus tua illa scripta sint edituri, adlicere libenter pollint; tu interea viduas , v Elim, an haec quae continuo subjiciam , non indigna snt quae , ubi mittendi occasio detur, ad ipsos mittantur ; mihi certe ad perficiendam quam proposuerunt , historiam vi
i 2. Cl. Loemprus huius enim Commentatio in manibus eis; Niceronii autem libit iam diu est eum fuerunt primum Omnium roetandus eii , ut siquando alias seripturus si Fortim Livii fatis celetrem in Umbria ui Lem, pro Umbria ae milia in substituat ; deinde vero ut quae ab Italis hoc saeculo de Mercuriali sunt edita quae lacile ob locorum dulantiam ipsi nota esse non poterant ) pleraque inspiciat. Edita autem
fuerant quaedam anno i 726. ab duobus Drum neuter alterum potuerat legere ,
collega meo Papae olo in Historia Gumnasii Patavini r & Cive in eo Mar theso filio in Vitis virorum illustrium
Foroliviens una 3 tum nonnulla a me quoque scripta , alioque missa Aprili mense anni eiusdem priusquam legere eos possem , quamvis non ante annum 728. Lugduni Batavorum vulgata , in Epistola Anatomica Prima 4ὶ, denique etiam illa quae a Collega, eodemque Amico meo surrimo tradita sunt, Marchione Celeberrimo Joanne poleno in Praefatione ad . nova Supplementa utriusque Thesauri Antiqui-
tatum Romanarum , Graecarumque . His igitur Seriptis Italorum inspectis , Mercurialem Philosophiae , & Medicina: Doctorem esse creatum , idque die i S. Aprilis A. I 333. non Patavii , ut praeeunte Tomasino 6 credidisse omnes videntur, sed Venetiis in Almo illo Medicorum Physi
torum Collegio, ex Marchesio, qui primus omnium , quod sciam , id seriptis mandavit inspecto Priti legio eius Doctorali , cognoscet : quod confirmare, si opus sit, ipse possum, quocum pridem , quippe ab anno usque i 718. in idem Collegium perbenigne cooptato , Acta illa communieavit is qui ex eodem est , eiusque simul Tabularius, Uir Doelus Nicolaus Pollarolus . Sic ubi ab Amplissimo Venetorum Senatu hue
vocatus Mercurialis scribitur anno i 6'. ut
in prima Medicinae Practicae Schola Trin.
cavellio succederet , an Fracantiano . die autem ai. Octobris id munus esse ausipi . tus; ex Papadopolo scire licebit , vocatum, ut succederet. Fracantiano , quanquam antea par erat credere Antonio Riceo bono γὶ
collegae Merculiaris , & Tomasino ου ,
qui constanter non uno loco idem scripsit, nec sibi repugnasse , crediderim , cum primo loco annum adscripsit i 369. altero autem annum i 7o. Secundo enim loco de tempore quo docere incepit primo autem
de tempore quo conductus eii , inibi videtur esse locutus . In eo potius typographi, quam eius, errorem esse , existimo , quod primo loco legamus i 369..2I. Octobris , cum S. C. extet co quidem armo , sed 3. Octobrix, nec Senatus cogi soleat ai. Octobris , nec veri simile si , cum qui Romae esset , cito adeo de S. C. certiorem fieri , se ad longum iter parare , & hoc conficere , & paulisper quiescere potuisse , ut dicere Patavii inciperet ri. Octobris die. Utinam ad eundem modum Et ibidem , Rin Elogiis excusire possem Tomas num . Namque ibidem ait , Mercurialem ad sanandum Maximilianum II. Imperatorem ivisse anno' i 83. qui annus erat septimus a Maximi hani morte ' Pro illo igitur anno, ut recte censuit Boerneres, scribendum. sui sie
124쪽
iuisse rue 3. vel ex Caesareo eonstat Diplomate , quod cum magnis praemiis Mercurialis retulit, anna hoc , non illo, Viennae datum io. Octobris , ut testatur Marchesius . Culpa tamen in Tomasiai tyMgra,
phum hon puteis eIniici , quae potius in
operas cadit Ric boni . . cum hie ignorare non posset , Collegam suum. anno II 8 I. quem annum eius expressit typographus , illud iter non suscepisse . Operarum igitur
error, ut fit , in I omasini librum octoge,smo post anno scribentis , facile transivit, ex eoque libro in alios plures & nominatim etiam in Papadopoli Hii loriam . Sed neque in Elogiis facile eli a Tomas.
no culpam omnem in operas reiicere, cuin
dies quo vivere Mercurialis desiit, ad hune modum indicatur anno CIO. M. CVI. XIII. Idibtis Novembris. Quis enim eius quidem anni , δ: mensis diem IX. sive mavis V. Idus intelligat aut quomodo calamo , vel typis de si ribentes pervertere adeo potuerint Z Scilicet non videtur Austor relegisse. Cui parcendum, si alios nobis , & noli ratibus parcere velimust . Quorum alicui id excidit, quod nollemus, di ae n bis tamen satius eii, quam ab Exteris, ut de illo factum eii , emendari . Bononiae annos duo
decim commoratus certe non est Mercurialis, neque .lnde an. IK99. Pιfrr eondus uses . Satis erat ; ut assos praeteream ; Alidosum i inspexisse , qui Externos recensens Bononiensis Gymnasii Prosei res,& quamdiu in eo docuerint , adnotans , Mercurialem incepisse , tradit anno r387.& ad annum usque t 93. perrexisse . De anno autem quo Plias transierit , magis mirum ust , nonnullos iam antea eundem errorem erravisse . Qui eum inter Hieronymi Mercurialis opera Praelactio rex Pisanas, a Cornaechino, eius per illos annos auditore, recensertat ἔ vel hine intelligere debebant, quam a vero alienum esset quod affirmabana, tandem anno I 399 Auctorem
14 Sed ad Boernerum ut reὸeam qui& de hoe ἐ& de Hieronymi obitu meliores est Auctores secutus ; ex Marchesio qui plura de eodem scripsit ab aliis omissa , cire potuisset , quae hujus coniux , quot
filii, & filiae , quae tabulae testamenti fue
rint , alia id genus ; praesertim vero. quod ad eius edita , aut in edita Scripta attinet. Ineditum Codicem extare , Marchesius indicati, Ravennae in Camaldulensium Monachorum Bibliotheea Hieronymi ipsius
eum pes is de ae Diret Patavii , ubi Mercurialis Constitut ionem dιetim scripssit t. Mani latium est, inter deseribenduin , errores
In annorum numeros irrepsilis , eum Me curialem iis annis Patavii suilla , non m
do non constat ; imo vel ex iplius de Pe-itilentia Lectionibus constet, hunc morbum anno II 6. Patavii maxime saeviis se . Quod vero inter illa quae ab ipso edita sunt , ponere videtur Marchesius quam Iacobas Gronovius a tradiderit a Mercuriali esse elucubratam de Potionibus . m Eduliis Antiquorum Mantusam ; credo equidem , illi qui Marchesio id retulit Deum esse factum ab aliquo librorum Indice . Gron vius enim Mant,isam illam , ut diserte sa-tetur , ipse composuit ex Cantis Mercurialis Lee ιonibus . Scilicet quatuord cim capi
l. l l. IV. & VI. earum Lectionum libris selegit , eaque, ut sibi liberum erat, Interdum ne ordine qnidem hesorum , ne dum capitum, servato, disposuit . Sed ancerto Grono usus ordine dispossis erit, an om- .ula quae ad propositum sibi argumentum attinerent in lihris illis, acceperit ,& con Ira an caput aliquod , minus ad eam rem pertinens , sumpserit , non est hic quaγrendi locus. Satis est induasse , ista omnia a Merceriali olim fuisse edita . Qui libellum ante i lla etiam vulgaverat; imo priusquam duos & viginti annos exegisset, cum 'ata via litterarum liudiis operam daret , libellum . inquam , vulgaverat paginarum omnino triginta , in seriptum Nomotheiafrius, Ieu Rurio Iah audi di antes Atit hora uer mo Merctitiali Forolivi si Patavii M. D. LII. praen xa Epi lota data ibidem , e
demque anno sexta Augum die , sicuti. ' alias
ca γ Tnelaur. Antiquit. Graecar. Edit. venet. πιν.
125쪽
lum in bibliotheca mea a iservari , dicens, ex qua lMarchesus , & Polentis citarunt. Eil forma , ut vocaru , octava : & typographi quidem nomine , sed non signo carens , ex quo Typographiam agnoscamuq .
In libro enim medico Gasparis Gabrielii Patavini in Quaesion/m Hieron. 'Boniperti sub eodem lano hare verba inveni Palais vi ι In O ina Fab iana Iacobus Excuribar M. D. L. Quae addere huc volui, non quod
hoc Mercurialis opuscinum cum iis lit qua
pollea edidit , comparandum ; sed quod prLmi omnimn , & raritatis gratiam habeat,
proeter quam non eil , cur miremur , a Maioribus nullo modo, a Memero autem sic esse memoratum , ut inter Auctoris spera a stet a vel incerta reponeret his verbis , Ratio tactandi infantes . rid. Schem. . ovius reflimonio enas ΛΠ. in Bibliothera
Iq. St d neque calamo, neque typis destriptum Mercurialis Galentim Graeco-Latinum ad veterum tib oram fidem νesituriam . ac notis ι Ilvj ratam usquam extare , magis crediderim , quam Boonerus , qui haec
Erythraei verba de Mercurialis Hippocrate accipienda esse , non dubitat, pro quo Galenum is scripserit . . Sic tamen cum intelligere . non pollem Ricco num , qui inter edita a Mercuriali cum recte ponat H pomaiis inera omnia G ce , o Latine , eaque Dialiis disserata continuo haec adiicit Galeni opera latine eo'versa , ab
eodem emendata ἰ quaerere inceperam . an
aliquot Galenι opera , iam ab aliis .latine reddita , ipse quoque , ut Cadaldi tuis, aliique Medici fecerunt, emetida Iset, cum in Petrum Callellanum et incidi qui sequi se Riceo bonum professus , hune ita deseripsi Galena υεν a Latine conversa , σemendaIa ; neque aliter in . Elogiis habet Toma sinus : qnio. Papadopolus ante cael Hieronymi Scriota diserte haec ponit Galem Opera omnἰa latine reddita, ct emem data . . Mihi vero cum Juntatum illlam
Caleni Editionem , quae praecedentium ' Dismnium abBlutissima censetur', nonam versarem , vix haee eontigit animadvertere quae ad Mercurialem pertinerent , in Prn-
Iegomenis quidem Epiuolam ad Lucam Antianium Iuniam , in qua de sed ne Li. Horum Gatini , in Classe autem Quincta Iudicium de Libro Theriares ad 'Ionem . denique in Fragmentis hoc unum quod ad
rem proprie faceret , Fragmentum Comm. Galeni in II. Lib. Didem. Hippocratis, Hieronνmo Mercuriali interprete . Quae siquis uelit ad eae tera huius Seripta addere; per me licet r Sin ad ea probanda quae paulo antea nominati retulerunt ; nescio adhuc , qui possint astipulari. I. Caeterum praeter ea quae Eruditi Viri , & in his Boernerus , ex Lindenio ianotarunt , an alia Mereurialis supersint inedita si sorte ex me quaerasci; inficiari non ausim . Ostendit enim mihi petrus Scanellius , Forolivi ensis Patricius optima. tum litterarum studiis deditus , eoque etiam nomine utriusque nostrum amicillimus,
Constia Medica, latina alia , alia italica,
Mercurialisi manu scripta , gemino Volumine comprehensa , ex qui Sus nulla . esse quae non sint edita . sine diligenti examine asseverare mon possent . Hoc memini , dum cursim versarem , in Miliolam inei. disse; qua venenum, &, quod consequitur, pestem non posse per epistolas communicari ; adversus communiorem , & , si vere
loquendum est, tutiorem sententiam contendat . Hoc etiam memini ab Amico altero non semel audiri ite, Forolivit in Tabulatio Monaehorum Uallis Umbrota librum extare signatum littera R . quo Index contine tur Bibliothecae Hieronymi Mercurialis. Denique cum duo videam de Summo hoe Viro ella vulgara , alterum a papadopolo . alterum ab Erythraeci, quae ut illi perhonorifica sint , cum vero
tamen , quod unice in historia spectandum
est , non omnino conveniant , mihi haud reticenda esse , censeo . Papado polus scribit, plurimum impendis Hieronymum in eximendo basilite remplo Disi Mercuνialis, memoria videlicet lapsus , ut ea quae legerat de Sacello qua pestinis , qua flatuis exornato ad Sanm illius Episcopi hanorem ab Hieronymi pietatς , & hiberalitate
magnifice extructo , ad Peramplam totam Basilicam S. Mercurialis transferret , qua
Sacellum illud eontinetur, priusquam Hieronymus exillaret , aediscatam . Erythrae
126쪽
thraeus autem eum eius Elogium his verbis conclusit , mortuo tries fui saluam fa ciendam loc6ere ἰ qui honor hatitus est ante intim nemini; id saltem audiverat quod ita veru ii eli, ut Bonotus i suas in Historias retulerit , nempe ad illum invisendum , tu ra in Moerabili morbo de ei neretur , ipses Patriae Magili ratus adi ille , ejusque ilatuam in Foro ponen ii iacultatem detulisse : qui eerte honor propter ex cellentiam in litteris , civium ulli neque ante, neque pol, ipsum eis habitus. Attamen haeredes live negligentia, sive , qus malim credere, modestia , sive alia certe non angustiae rei familiaris , quam ille mirifice amplificaverat causa prohibiti, ea facultate non sunt usi. 36. Statuae iniecta mentio alterum ad memoriam revocat de duobus Forolivi ensibus, qui saeculo XIV. non Patavium dumtaxat, ubi docebant. sed Europam omnem fama sui nominis. impleverunt , Raynerio
Arsendo I. C. Barioli Magi liro , &. Iacobo a Turre Philosopho , & Medico , qui
anno demum obiens '. tantum ei
Gymnaso ingenii sui desiderium reliquit , ut lege iussum sit, ut publice a Proseitari. bus non modo o do eius si xiisnum i in Medi ea Galeni Arte interpretanda servaretur, sed etiam y in Expositio ipsa Iacobi etim Quaesionibus praelegeretur . Iaco-hi igitur huius , cum L periora illa scribe.rem , venit in mentem .. cuius ut nos frates
Hi flori ei , se etiam Salomonis in inris
Patavinae Inscriptionibus memoravit ma gnificum δεριι uisum eum salua marmoreae fugesu A.ontim Quae si , ut illi aiunt,
acienda curavit Paulus coetnomento Ven γtus is qui excellenti Ph.losophiae, & Themlogiae scientia ordinem illultra seri Eremitarum S. Auguli in i ; non siue animi des re nunc miraretur , ei monumemo quo Amicum , ct fortalle Magi lirum suum honeliasset , contra accloisse quam ipse sperabat , eum Ciceronem scti memlegeret , ur caetera extingui tolenι , siς δε- pMIανε f.ri sanctiora vetus are . Mon.
mentum autem quod sibi suis ipse seriptis
Jacobus conitruxit, tot loeis, & toties post ejus mortem reculis G durat adhue , &quλndo , ut mortalia omnia , ipsum qu que interierit ἱ tamen vel pollea eius nomen in libris diu superstes erit diligentium Virorum, qui aliquam saltem Iacobi obse
vatIonem litteris commendarunt . Uuissis,
exempli causa , Marcellum Donatum ue
. inter exteros qui calculos olim conspexe runt sub lingua concretos . hunc noli rum laudantem. Iacobus de Fortivio , inquit,
ipse a firmat , se vidisse sub lingua la-
ριdem genitum 1n quodam D. Meolao da summa Ripa. Scilicet observationes diutiusquam caetera , In Medicorum , Physicorumque Scriptis tereantur . Sic apud eundem Mareellum 6 ὶ nomen vivit Joannis Iuliani Medici Foroli. ientis . qui annis minimum centum priusquam Iacobus decederet , lapidem quem alibi rartasse describam, vomitu eiectum vidit. 17. Quoa si alii ex nostratibus Medeis, aut Philosophis peculiare aliquid ab se pariter animadvertum , aut vis quod non uni eorum non accidi illa vix. pote sive cum aliis, ut Iaannes it e. communicassent qui litteris prodidissent . . sve ipsi per se scripussent ; non dubita quan de illorum pluralius honorifica ad hoe t mpus
extaret meatio, quemadmodum eorum ex
tat, quos aut hac , aut. alia oluri Epiliola .merito laudaui. Nam multos praeter ea, & d. los quisem , . patria no ira ha bait uel XIV. & XV. seculo , quorum
vix nomen icimus, ut in Bonon rensi dumtaxat. Gymnasio cum undeviginti nominet
Alidosius go nothiates Liberalium ADtium Proseisnws ; fi Iacobum a Turre,& Mercurialem exeipias . & duobus hisce interiectum Nicolaum Hai eum , qui pinsi ea , ut de Blando agantes scripsimus 9 3, Episcopus fuit ; caeteri 'quio praeterea egerint . 1gnoremus ; & plerique tamen Philosophica , aut Medica docuerunt . Si enim , ob tompar s longinquitatem . sere nominamur , ut Proselsor ille in. Hi istoria
127쪽
Ferrariensis Gymnasi i) ad annum 3 94. Franriscus de Forolisio , Phil. o Med.
18. Quam Historiam cum haud ita pridem versarem , in eum locum sorte incidi 2 quo insignis Pictor Marcus delti Ambrosi, Me-- dictus, non Forolivi ensis, ut communirer appellatur, sed Ferrariensis suisse scribituri testimonio unius Leonardi Pisaurensis, quas , ut eiusdem aetatis, facile hallucinori non potuerit, praesertim cum parum Pisaurtim Forolivio distet . Non eis opus dicere , Pisaurum inter , & Forum Livii millia passuum et se ad sexaginta , & Ariminum , ac Caesenam interii ci , quando extat prae tu caetera a Marchesio c. indicata , sepulchri titulus , qui eximium hune Pictorem Melocium Foroliviensem fuisse, apertissime commonstrat. Quae Vir Eruditus, ut Marchesii librum in sua non semel laudat Historia , se vellem antea perpendiiset , quam Pisaurens illo uno teste niteretur.
I9. Non miraberis, opinor , de Pictore hie me secisse mentionem ; cum excellentes in ea quoque Arte Viros merito posuerim in iis Litteris, quibus , Omnes aut singillatim , aut generatim complexus seu pacis , seu belli Artibus egregie de Patria meritos Cives, Patriae isi si Anatomita Adversaria Sexta dedicavi. Sed ut eo tempore ex iis qui viverent , fere neminem ,
nisi qui S. R. E. Cardinales , aut qui essent Episcopi , nominavi , ita nunc pro certo habeas , velim , si aliquando a moA XII. Art. Ist. ostiterum id quod facile aecidere potest idem forte esset faciendum , nihil mihi
gratius sere , quam de caeteris dicere t .m quos interea, dignos singulari laude, amisimus ium praesertim quos diutissime ad decus magis magisque augendum Civitatis nostrie servari, optamus CAMILLUM PAU
NUM eximiis utrumque meritis inter Cardinales relatum , Episcopos autem Guidonem Ursellum , post nostratem pariter Ioannem.
Baptistam Ursium , Caesenati Ecclesia, . Francistum Columbanum Bertinoriensi, &Franciscum Castellinum Tiburtinae praese. Ros. Sed longe aliud mihi in hac Episto. la propositum fuit , nempe ut squa de
nostris Maioribus tradita occurrissent minus cum historica veritate congruentia, ea
tibi significarem . Quod ut potui , hactenus praestiti, alias, si in alia incidero, his additurus . Quin continuo accipe , quale id cunque est , quod ficta modo Cardina.
lium mentio in memoriam reduxit . Uolumina hoc temporς omnium mani basversantur Geographica, & Criti ea. in quibus ut ut digna laude snt , qu sdam non semel errores indicavimus. Iis hunc adiice.
Christophorus Cardinalis Numa ius , qui
Patriam nostram magnis suis, tum virtutibus , tum dignitatibus illustravit , fuisse scribitur sub urbano VIII. scilicet anno
propemodum postquam obierat, centesimo lAb Leone enim X. purpura Ornatus anna III 7. decessit anno 13a 8. Vale.
FInem tandem de Patria , Civibusque
nostris scribendi iaciamus . Foro igitur Livii egressis, & orientem versus pergentibus primum omnium Ronchus fluvius occurrit . Eius fluvii fontes amniculi sunt duo , qui pluribus capitibus ex altiore Apennino orti , pol quam inde alter qua--rg. Opusc. Pars III. tuordecim , altar undecim millia passitum obliquo decursu emens, Bledam , superiore Epistola memoratam , Olim oppidulum , an viculum, nunc Pledam dictum,& vix modo unam Κdem sacram , unam ue, haud amplius , domum obtinentem ,
enique pervenerunt , eumque intercepe- R. runt
co r. a. l. . cc ibid. l. I. ob vit. viror. Illust. Forol. l. a. c. 7. cc n. Ia
128쪽
runt, in unum confluunt alveum . & itu. men em iunt, quod accolae , ut alias i stri ρli , Bidentem ibi , & paulo infra etiam, Vltim appellitant ; ego , cum idem sit quod nostratibus Ronchus dicitur , perspicuitatis gratia Ronchum vocabo . Infra eum coufluxum , ad occidentalem flaminis
ripam Maginus a oppida haec omnia
ex ordine posuit Saὀctam Sophiam , Galea tam , Civitellam, Meldulam ; cum tamen primum , & tertium , in quo A Bono ii Tabella 3 peccat , ad oppo itam ripam sint; Galeata autem dumtaxat, &Meloula ad occidentalem . Quibus de oppidis duobus antiquitatis studium quaedam ad te scribere hortatur primum de primo . a. Galeatae , vel potius Galigatur vocabulum, ita praesertim ut mitratum vulgus pronunciat , in Galliara , imo Gallia mutatum , eo plures Olim Eruditorum adduxerat , ut Gallιanos, aut Galtiam , sicut
in Plinio legebant, Saltus ibi sitisse,
exaltimarent, Leandro, nec solo, praeeunte
bus , aut certe non repugnantibus . Leanis
der autem , quod Ortelius memorat , hue duos alios a Galeata non ita dissitos, adiecerat pagos, seu mavis oppidula , Ci- vitellam , & Cuserculum . Sed Cluve. rius q) in ea Tabula qua m Galliae in. scripsit Circumpadana . supra Mutinam transtulit, posuitque ad Gabelli orientalem ripam oppidum adscripto hoc nomine Sanitis Gallιanus . Salius quoque Galliani supra Mutinam leΦutitur in Tabula, quam Sansonius edidit Baliae Antιquae r ut ibi dem in alia , quae eodem titulo prodiit aetate hae nostra , legitur Sallux Gallianus, frustra admonente Cellario i οὶ Cluverium quidem ad Gabellum mnere Saltum Gai hanum , quas υριdum a Plinio lib. 3.
ca'. I. notatum .' verum Harduintim e
MIS. les re Saltes Galbani, qui cognominantur Aquinates s non enim oppidorum ibi, aut nemorum , sed populorum nomina
rece feri . inibus in verbis illud unum pote it desiderari , ut quemadmotum Cla-
veru Tabula notata eii , ita eiusdem sententia laudata ei Iet , qua eodem in opere
OG eundem plinii locum ita e quibusdam
exemplaribus emendandum , & ex Auctoris proposito accipiendum censuerat , utpo.tea ahnovit Uir Doctissimus Harduinus: qu i ovis huic recentissimi quoque Geograpni idem tribuant quod Cellarius , Cluve rit , ut videtur , obliti . Mihi vero Ide Gallianis Saltibui minus sol ieito esse licet, quanda vetullii simum oppidi , seu mavis, ut nune eit , pagi Galeatae nomen longe aliud olim suisse , credo, quam ut ex ipso Galliani Salles in mentem debeant venire. R. Namque , ut a minus veteribus ad antiquissimam illius appellationem proceda
teris Honorii III. Pont. Max. anno Iaa
Non ierium GaILatense , & in Litteris Gel alii II. anno iii V. Monasterivet S. Hilarι in Galliata , & in duobus Testamentis ci 4 , altero, anno Io 32. alteros anno io 39. Cmitella de Galliada , & ρο- tum quod habemus in Galliada restituatur Sancto Hilaro r anno autem 996. i in Litteris Gregorii V. Coenobium D. Hilari
in agro, cognomento Gallicata r qua ex V
ce emendatio repetenda videri potest loci cuiusdam i5 Agnelli Ravennatis, qui, ut scis , IX. scribebat saeculo , de valle , quae dicitur Calle Collata , quae rustico m re Galliata dicitur . Ibi enim facile pro Galligata librarii ineptissimi seripserint CaLie Collata ; quando etiam in Vita S. His lari , a Paulo eius discipulo, ut aiunt, litteris tradita saeculo VI. habemus in Gali-gutens Cauobio , & juxta Liciam Galla
ram, Ex his quae retro pergentes ad saeculum usque VI. perduximus , necdum qui dem ad antiquissimum nomen perveutum ei duo tamen colligi possust , alterum , etsi novissime a Praeciatis Geographis scruptum eii ci Galliatam nomen esse Latinumis Abbatia cuiusdam Italiae ad aemiliae fi . D nes,, tamen neque Abbatiam , sed pa-8um
129쪽
neque latinum esse nomen , quia satigata, qua ex voce rustὶci Galliatam fecere , ne ipsa quidem latina est : alterum , etsi
Viri Gahatam ipsi quidem scribere consueverunt , quasi latinum ' hoc nomen in Gall/atam conversum esset ; tamen ubi adsieulum X. & proxima superiora retrocedimus: non Galliata , sed Gallicitiae , aut Galigatae vocabulum inveniri , qwd liqua ex voce latina detortum est , ex Caligata detortum esse videri possit , qua cunque ejus nominis causa suerit , ut puta si in ii-gnis aliqua statua, caligis instrueta , in eo quondam loco viseretur . . Sunt autem adhue tum ibi , tum in vicinia non Qbscura indicia locatarum climvel grandiorum ita tuarum . Cum enim de his quaererem ex eo quem merito alias laudavi . Verlicchio quo tempore Medicum agebat Galeatentium ; rescripsit is, non solum in pago , passus illinc dissito circiter octingentos . Planetum vocant , sed & Galeatae marmoreas bases superesse, magnitudine sua statuarum quae impositae olim fuerant , magnitudinem ostendcntes. Nam quae basis Galeatae e i in pt. fa
era fide , Bapta smi fontem hunc tui sulciens. altitudine propc modum aequat ulna 8 grandiores duas , crassitudine autem dimidium superat altitudinis . Basiς altera, quae Planeti est in Templo S. Martini , priorem superat crassitudine , etsi ea minus alta est digitos circiter quatuor . Utraque si a. tuae , ut sati* apparet , subi Ela fuerat . Sed cui stalpae , ex secunda quidem scire
non licet, cum eam faciem quae litteras gerere debuerat, polleri altius excava veri ut: ex priore autem non solum discitur , cuius statuam haberet impositam . verum etiam id quod quaerimus , velut ijssiimum loci nomen , eiusque simul dignitas . id est Mecaniolae Municipium . inscriptio enim quae ea in basi legitur, illa est quam
memorarunt , posita cum statua Q. Vel cennae Decurioni Mevaniolae , Patrono C. C. M. M , hoc eil Collegii Centonariorum Mu.
nte ii Me niolae . Quae quoniam Inscrimito ut apud Ursatum csa legitur, & s Diasse ut apud eos quoque unde ille sum sit , non satis tum dii postione , tum litteris cum ea convenit, quam ex ipse ma
more , perattente , nee semel in i ctb . Verticelitus deseripui ; operam non perditurum me credidi , si quomodo se habet . si e tibi exhiberem.
HONORE CONTENTUS IMPENDIUM REMIS lT . ET DEDICATIONE STAT VAE
L. D. D. D. s. Nos igitur Cluuerio assentimur , ex hae Inscriptione Mevaniolam ibi sui ke censenti . Nam quod Oolicere aliqua pocset, aliunde esse illuc sortasse ad vestim ,
adnotata a nobis marmoris magnitudo , α , quod consequitur , pondus satis repugnant . Loca en im circum sunt montosa ,& angustarum viarum ; ut non fine magno impendio , & singulari causa ex Ioa-pinquo illue trahi potuerit . Nee I men hodiernis Galeatae terminis vetus illud Municipium circumscribo . Nam etsi Mevaniolae appellatio parvum fuitIe indicat , . si cum Mevania consenetur tamen quae antiquitatis monumenta ex contiguis
locis eruta dixi Epistola alia 6 , ex lo
co videlicet quem Μontilarium vocitant.& ex altero quem Sagittam , quorum ille inter Planetum Galeatam est interimctus , hie infra Galeatam est ad passus ducentos , eo me facile adducunt , ut intra Mevaniolam credam utramque locum fuis. Q. Caeterem qui praeter Mevaniam extitisse etiam Mevaniolam , sciunt , iis proelive est Cluverio assentiri in Plinii lico , ut erat olim in manu scriptis
130쪽
eodicisus , intelligendo , & simul sortasse
emend1ndo , Me nates , Medasionentes , Matelicates m. mutata una in se et unda v ce litterula . ut Maviniolenses legatur .
Qui enim Me nienses potius legendum credant , iis non tam Me υanienses dici
posse , quod Hesilento i facile annui .
mus , olfendendum eli , quam Mevanien .ses alios esse , quod Holienius idem ue-gat , ac modo dicti Meva a tes . Hardui . nus tamen .a , qui nihil horum ignorabat , maluit in Pheso nihil mutatam vetarem schipturam retinere , his adnotatis , Meetian/onenses a Mevanione , seu mi uore Mevania ; neque enim ausus est , ut fatetur , propos tam Inscriptio rem sequi , in
qua illat voces sunt Decurioni Mevaniolae, an quod commentitiam crederetὶ illa vero , ut diximus, reapse ibi extat, neque ullam habet notam , cur non pro vetere , legitimaque accipiatur. Utinam sicuti Mevaniola nomen in ea legimus , ita alia proferretur In scriptio , aut vetus aliquis liber in quo legeremus Mevani m T. 6. Neutrum vocabulum apud Baudrandum , Cellariumve , aut apud.eos qui nuper Geographiam liniversam multis Vo. luminibus sunt complexi , mihi adhuc licuit invenire . Sed Mevaniolam Sansonius pinxerat in Tabula inscripta Italia Antiqua : cuius tamen bina inspiciens exem. pla , neutrubi eius sedem satis accurate inis dicatam offendi . In altero enim indicatur nimis alte ad Ronelii initia οῦ in altero infra h.he quilem satis, sed dissi a adeo ab eius ripa , ut inter ipsam , & Mont
num fluvium media conspiciatur . . Melius alii qui eodem titula Tabulam annis superioribus vulgavere. Ferrario s 3 Μevaniola pro Galeata quidem habetur ; sed Galeata esse dicitur in agro Grativirusi ,
Meldutae oppido , m Civitella oppidulo ad
a. mili. pag. vicina . Erant certe olim haee omnia , & multo plura alia in agro , aut in 'ditione Forolivienti : - nunc Galeatae ii in Etrusca Civitella autem , & Meldula in Pontificia quidem sunt ; sed alia
ad alios attinet : . alia autem alio latervat.
lo di stat a Galeata , Civitella videlicet millia palsuum li I. Vel quia autem xl H.
quae ut non sit supra Forum Livii ad milialia passuum X. ut te eentis sini aiunt Geographi; est tamen ad UII. N3n abest igitur Galeata, ut Ferrarius idem ait, a Fo
qand ab Italo quodam Geographo rus i-ci , miror , nil, .l haberem quod antiquiistatis itudio , ut sum pollicitus , ad te striberem , nisi Arx illiu a priscis Inscriptionibus abundaret . Harum plares ; ne omnes dicam ; non ante illae importatas crediderim , quam Leo x. P. M. ut paulus Merula tradit , concessiset Atarato Pis Comiti Carpensi Meldulam , unaque , ut apud Leandrum ue legimus , Sarsinam . Eius rei illud mihi indieio est ,
quod in earum non paucis Carpi alicuius nomen legitur; ut eo vocabulo quod suam Carpum reserret , Comites illi delectati , eo intulisse videantur . Sed has , aliasque
unde acceperint ; nonnullas certe aut
ipsi , aut alii Meldulae simul , & Sarsinae Domini Sarsina advexere. Antoninius 6 γde tribus diserte ad doenit , quas etiam protulit , Gigenniae Verecundae , Μ. Ualerii Fausti , L. Destimi Epigoni . Iahis si Antoninium secutus esset Gruterus neque secundam omisisset , putans
ortasse , eandem esse , ae Romanam illam quam pag. ii 3. 8. descripsit ; ita illa enim Valeris Donata est , in Nieldulensi vero ell Vetilia Euterpe quae eam M. Valerio Fausto posuit Gn usi optumor neque primam , & tertiam quemadmodum dedit , protulisset . Primam enim eum dedisset pag. 4i6. s. satis , si unam excipias litteram . fideliter descriptam , non iterasset pollea pag. 8 1. I . iis subtus additis uerbis mu mors Inυida , neque
sub his quaedam exhibuli set quasi vestigia
lineolae duplicis erasae, quarum urum neu tram unquam sui sise , mecum qui id mar mor ' saepius inspexi , omites asseverabunt qui viderint . In postrema autem , qu/m pag. edidit 4or. a.' non L. Desimo , sed
