Instituta moralia theologi Lugdunensis Ordinis capuccinorum aucta et illustrata a F. Bonaventura a Cocaleo ejusdem ordinis provinciae Brixiensis alumno ... Tomus primus secundus P. Pauli Lugdunensis

발행: 1760년

분량: 422페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

ι56 Tract. III. De variis

modi mandata in Gallia nullum robur oblinent. 1. Per Indultam, quo Pontifex quibusdam indulget majoribus Magili ratisus, Caneellario lcilicet , supremi Senatus Pravsidenti , libellorum Magistro , & caeteris Privilegiatis, ut semel quem voluerint ad

primum vacans Beneficium nominent, ac praetentent. 3. In lavorem Graduatorum,

qui vi Concordati habiti inter Leonem X., ct Franciscum l. jus habent obtinendi quaelibet Beneficia vacantia quatuor anni mensibus: videliret, Ianuario, Aprili , Iulio , di Octobri. Ianuarius, oc Iulius sunt memses de rigore, quia Beneficia in his vacantia spectant ad Graduatos antiquiores, eccominatos; eos icilicet, qui ab Universita. tibus luis Litteras nominationis susceperunt. Aprilis, de October sunt menses de Dine, quia Patronis liberum est Beneficia in his mensibus vaeantia cuilibet Graduato, quem voluerint conferre, etiam simpliei; id est qui has Litteras nominationis non obtinuit,led tantummodo gradus sui atque doctrinae authenticum testimonium.

Alia io mot modis Rex christi

nissimus Beneficia conserat' - Ri. I. Omnibus Archiepiscopalibus, Epis patibus, atque Abbatiis nominat. 2. Iu re Regaliae s atim ae Episcopus obiit, pleno jure confert Benefiein omnia, exceptis tamen Paroreiis, quae ex ejusdem Episeopicollatione pendent, donec novus Praelatus fidelitatis juramentum praestiterit, de ipsiunis tabulas praescriptum fuerit. 3. Clausa Regalia, de iuramento praescii pto, Rex -- minat ad primum Canonicatum , aut primam Dignitatem vacantem, quae ab ejusdem Epitcopi collatione pendet . q. Post suam Rhemis subceptam eonsecrationem , ad primam vacantem in qualibet Regni Lathedrali Ecclesia Praebendam nominat . Denique pleno jure consert omnia Beneficia, quae ipse, aut Haedecessores ejus sum

daverunt .

QVAER. ii. φ:d sit pensio supra Beneficium, an si licita i φ. Pensio eIt jus suscipiendi quamdam partem fructuum Beneficii, licet a Pensis. nario non possessi. o jure, utpoth odi sis, de jure communi eontrario, nullus uti rest absque Summi I ontificis auctoritate, institutione, quae nisi ob tres sequentes causas conceditur. a. Ut tollatur De e ciorum magna inaequalitas in permutatione facienda. a. Ut lis inter duos de Ρnefici qcollitigantes componatur . Ut indigenti

gd yene io j uvisti iubve- humanae vitae Statibus.

niatur. Porro ut legitimἡ penso instituatur, dc eam quis licit ε suseipeie possit, sex requiruntur simul concurrentes eonditiones.

i. Quod Pensionarius Cleritali saltem tonsura sit initiatus, nisi peculiare 1 Summo Pontifice obtinuerit privilegium. 1. Quod ex thoro legitimo sit natus, nisi si dii pen. latus. 3. Quod Patroni accedat consensus, si sit Laicus. 4 Quod si agatur de Bene0eio quod residentiam postulat, Pensonarius per quii decim annos ipsi inservierit , ipsNque ob gravem infirmitatem amplias inieris vire non possit. Quod Pensionarius egeat . nee aliunde ad suam honestam sustentati nem necessaria habere possit. 6. γω pe so ita fit moderata , ut adhue Titulario supersint ad victum, revellitum fiugalem lassicientiaω

ARTICULUS III.

De his quibus Beneficia sunt confrenda

NM. r. I 'ignitas eorum, quibus Benesi AE cia sunt eonserenda , - d pliei rapite desumitur. 3. Ex morum proobitate irreprehensibili. a. Ex dotibus ad tiis tὰ functiones saeras obeundas neeessariis et seque indigni sunt oensendi non solum, qui vitiis quibusdam sunt dediti, sed dc qui dotibus necessariis minas videmur praediti. Ex quo concludendum est cum S. Th. x I. q. I 8 . a t. per digniorem eum praeeu non intelligi, qui metire G secundum famaestatem, licet sanctitas in aliquo gradu omnino neeessalia fit , nε quis absciuiE indignus sit; sed qui melior est ad Regimen E elotae, qui scilicet mi Eeelesiam is timere

defendere , parisce gubernare, aut sunctiones Benefitio suo competentes digni is

explere.

Non a. Nulli dubium est graviter pe eare eos, qui Beneficia conserunt, aut eou-setri student simplieiter indignis ; sed eo trovertitur utram ad quodlibet Benefietum simplex, aut duplex, curatum vel non curatum , digniores necessario sint prom vendi , praetermissis miniis dignis . Cirea quod. eo . Collatores, Electores, Patroni , Resignantes, Permutantes, de omnes quili het graviter merant, qui ad Beneseia omnia, quaecumque sint, etiam simplieia, mi. nas dignos aliqua ratione promovent, aptpromoveri curant. Tris. Quoad curata Benescia . I. Ex

cum s

192쪽

Diff. I. De Statibus Deo dicatis. Is

eum, re Conciliorum oraculis, maxime i is ri . Nam antiquis omisis dispinariambia Trident. sess. cap. I. de Reformatione Omnes Hro, inquit, is singulos, qui ad promotionem prae selendorum quodcumque Juso Vacumque ratione, a Seue Apostolica ha bent , aut operam suam praestant, hortatur, em monet S. Synodus, ut in primis meminerint , eos alienis peccatis commEnicantes

mortaliter peccare, nisi quos digniores , O Eceisse magis utiles ipsi judicaverint. Nec resert quod conellium ibi loquatur tantum de Epileopatibus t idem quippε statuit , p. i8. de Paroehiis ; nempe quod bis ,

maturo exa)xime praecedente, digniores ab

Episcoso praesciantur. Nee comparativum Digniores, quo utitur Tridentinum pro positivo fumi potest, sicut nonnulli insulse

Putaverunt, cam haec interpretatio resecta sit ab Innoe. XI. in damnatione prop. AT TF. 2. Ex M. Patribus, inter quos unus

lassiciat Augustinus, Epist. 29. Nec sol,

inquit, quant2m aνbitror, putandum est leve esse peccatum in personarum aeceptione,

si illam distantiam sedendi , ae sandi ashonores Ecclesiasticos referamus. Quis enim

ferat eligi divitem ad sedem honoris Ecele. , contempto paupere instructiore, ac famctiore Prob. 3. Certissimum est atque indubit turn, sine peceato mortali ad ulla Bene fieta indignos promoveri non posse; sed qui dignus putatur ad Beneficium euratum, indignus censendus est in eoncursu dignioris; Ergo grave peccatum est quem digniorem putamus , simpliciter digno poli ponere . 'rob. Min. Ille Praelatione est indignus, juxta D. Th. Quod lib. 2. art. I . in co p. qui omnibus aliis super quos Praelationem accipit, melior nota est: sed simpliciter dignus in concursu dignioris, omnὶbus none it melior, ergo indignus est. Deinde Regimen animarum eli ars artium, ad quam deb.te exercendam vix idonei sunt digniusimi; ergo longῆ minus idonei sunt mi. xlis digni.

patrorum obligationes digniorem semper Episcopo prHemanai magis, mulsous ostendem. I addere

est magis dignus

se Omuyis, cum iuxta Concilia Tricent. νωθώ- ,, ptum in Beneficiis curaris, eoram Examinatπλri bus D n alitas concursus haberi debeat, δε- ,, beamque Examiuatores Dinodales avrabare,, eos, qui magis idonei sunt, quorum deinde is unum debet Patronus Ecclesiasticus Epis pori praesentare, in ei insitutionem maebeat, haecis agendi raris, ae met5-- -egario fert, m,, Patronias Ecelesiasticus teneatur praesentare eum, is quem digniorem inter Probatos ab Examinat is ritio existimar, m. is

Dubiam Iecundum AreMeris m. An Episco. pus, ad quem spectat dare institutionem, debeat sequi judicium Patroni, de magis id , magisque digno, an potius inquirerere ni ne fit Patroni judicium , an secust Responsio Pontifieis. st is ad hane quaestic

is nem intinet, censemiis neres es unum adi a B tero caserem disinguere. Nam aut inter mos ,, tos ab Eseminatoribus nemo est, qui do Parn ,, ni Uisio querasur, a qtio , pura. Titius m in

,, gis idoneus , magi qua dignus Uimatur est, is inquae Em com praesentinus, tum πυα si pus sequi debet seisium Parroni , neutiquamis vero in eius iudicium inquirere. Nam a Ris Contatio non praeferibitur uti digniorem insiari tuar, sed quem Patronus inter approbatosis Examinatori s digniorem iudie eris: mem,, Patronus digniorem inter probatos ab Ex se minatoribtu iudicabit aut inter Mis Examinato rabus idoneos 'Matos aliquis est, ---Heio Parrum m-- acquiescem, is ram Episcopo, cuius est dare institutionem ,

is queritur se eas bisum fui se , ωὸν magis

ri scopo praesemavit; m Me secundo GD, eum is vis ut tu eis personam sumere cogartir, si Mui non debes Patroni iudicium inea magis is idoneum , magisque dignum, sed priusquam

Conclusio quoad Benefieia non euis rata. I. Auctoritate, & ratione D. Thom. α p. Antonini , , quorum doctrina in m ratibus deviare omnino perieulosum est .

eepto, sermonem faciens L. 1. q. D. art. a.

ad 3 Quomum. inquit, ad uescientiam e gentu necesse est Hrgere meliorem, via simpliciter , mi in comparatione ad benum commune. Cujus rationem affert Quodlib

6. art. s. 'Non enim potest esse quia eligens unum altera praeferat, nisi μομυ aliquamem m. quae si qui em pertineat ad ban rem Dei, im utilitatem Ecclesiae, Jam quantam ad hoc iste melior est. Si autem ναε

193쪽

χ38 Tract. III. De variis humanae vitae Statibus.

eausa ad boe Mn pertineat, erit acceptio personarum, quae tanto gravior est, quamoin rebus divinis inmittitur. Sententiae D. Thom. adstipulatur D. An. tonin. I. pari. tit. I . e. r. q. s. ubi disserens de puero, cui simplex Beneficium suit collatum, notat secundum Petrum de Palude,

quὀs ad bdie, ut quis valeat babere simplex Beneficium . vel Praebendam sufficit quod major fit septimo. Tameo quamvis iure humano non irritetur talis eoaMio, jure tamen diuino illieitum est dare talia Beneficia talibus , nisi quando alii non inveniuntur ;quia contra Jastitiam distributivam eg , fiaetur minils digno. Quamvis autem iste puer non fit indignus positive propter defectum , uia es innoceas; respectu tamen illius est indignus, quia aliu3 est dignior: Unie tantempto meliore, sanctiore, justiore, dare alteri est grave peccatum. Prob. Ulteriori ratione r Quia Eeelesia Praelatis, aliisque Superioribus quaelibet Beneficia eonserendi potestatem non contulit, nisi ut ea uterentur ad majorem Dei gloriam, ipsiusque Eeelesiae utilitatem: Unde qui spretis digniolibus, minds dignis ea conferunt, non minorem, imo& majorem infidelitatem eommittunt, qutim qui pecu. niam ab amico suseiplans, ut ipsi bonumaeonomum quaerat, scienter, & volunt,rie spreto magis idoneo mineis idoneum sm igit. Deinde sicut nullus absque gravi mocato Benefieium , etiam simplex expetere potest principaliter propter temporale comis modum, non propter Ecelesiae utilitatem, ita nee illud euilibet eon serre. Sed sui in conserendo Beneficio simplici minas dignum digniori praesere , principaliter ut patet , Ecclesiae ut 'itatem non intendit ; Ergo

graviter peccat. ADNOTAT Io 2 s. Supradicta omnia feris perpendere debent --ner illi, quibus Ecclesiastiea Beneficia e erre conυenit, veι praesentare-ψsa , eum faeilii. inum sit in his ea tis carni, sangmmi in.

stere. Mulsotier enim ad Consanguineorum favorem , -ι amicorum meter Indigni, via Diaum minus Digni Dianioribus miseruntur; msic gratater contra canones precatur. En Propositionem damnatum M ae tith stre citatam . . Cum dieit Conciti uin Tridentilium, eos alienis Peccatis communicantes mortaliter peccare , qui

nisi quos digniores, & Ecclesiae magis miles ipsi iudicaverint ab Ecesesias promovent, Con-eilium vel primh, videtur per hoc Digmores non aliud Iagnificare velle , nisi dignit diem eligendorum, sumpto Comparativo pro Potintivo: vel secundb, locutione minas propria ponit digniores ut excludat indignos, nou vero Dignos vel tandem loquitur tertio, quam do fit concursus.

Dixi in eonfusione eos etiam laethaliter peccare , qui ad Beneficia minus dignos

promoveri eurant; quia ut per se patet, Collatores ad peceatum indueunt, eorum. e peccatis directe eommunieant, earni, de sanguini, & amicitiae mundanae i gr ve Melesiae detrimentum iniquὸ indulgent . magisque parentes, & mi eos, quam ipsam- mei Christi Domini Sponsam, cujus prinsecab in re magni momenti utilitatem non. quaerunt ,. dili4ere convineuntur; eam E elesiae utilitati plurimis intersit, ut digniores, qui in ea majorem fructum fac re possunt, ad Beneficia ejus, etiam simplicia, promoveantur.

ADNOTATIO 16. De iis , quibus conferenda sunt Beneficia, ad eos, quibus conferri nec debent, nec possunt gradum, occasione arrepta, facienter , no una P putata, eorumque resolutioneae subnectis s , quα rem, de qua agimur', ili rare valebunt. Notae sunt Derorum eanonum Lanctianos , quibus ab

Ecclesie ordinibin, edi in vel mineis muricii rarcentur quicumque illesirimos natales sistiti sunt Int inegitimos, contra quos canoricas leger priamistis sancitas invenimus, tui recensentiae , qui Deriliae ab Ecclesiasticis fueruην pro eniti j aliubui psea ad quoscumque de Atigitimo concuitu naros temporis regressu extense Derunt. Tridentini Patres ad Ecclesiastieae in plinae r Hrmationem Decialiter intentι, - sa erunt deprimus se g. as. Cap. II. Eo Reso . Ut paternae incontinentiae memoria a locis Deo cons cratis, quos maxime puritas , sanctitasque decet, longissine arceatur, non liceat Filiis Clericorum , qui non ex legitimo nati sunt matrimonio , in Ecclesiis, ubi eorum Patres B neficium aliquod Ecclesiasticum habent , aut habuerunt , quodcumque etiam dissimile Beneficium obtinere, nee in dictis Ecclesiis quo-q modo ministrare , nec misiones super si ctibus Beneficiorum, quae Parentes eorum O, tinent, vel alias obtinuerunt, habere. Ex hoc concilii Decreto mina variis tempori s dubia insurrexerum . quae in ea a furrum viscupis, urpro refutationibus ad S. Concilii Cangreg. reeur Ium haberent. Unus ex istis fuit- scopus inutanus , qui quaesi is num κύων illegitimo P rvii iam desuncti, C-fessarii munus obire mynis ea Ecclesia , qua a Pinre a in prata fuit cui vigativa rediuta fiat riam se. Psularum , inque rescriptum dinum 4. Iutii i648. invenitur in Lib. 18. meret. pag. 492. Hergo his verbire

194쪽

Diff. I. De Statibus Deo dicatis. IS9

ei itur an Filius illegitimus Parochi iam defuncti possit audire Consessimes in Ecclesia,

in qua Pater fuit Parochus, vel saltem sit lo. cus dispensationi S. Gngreg. &c. respondit, non Polle . Episcopus Calaguritanus M. I 8 .periis an Filius posset obriarere Caρ- peuaniam amo ibuem in ea Eeelela, in qua erres ire Capelianara pariter iam ibilis fuisses Gra ranarive rescriptum Dite S. Congreg. 8 c. censuit, Oratorem non prohiberi per Decretum Concilii sess. as. cap. 13. quominus tamquam Cappellauus ad nutum pariter amovibilis posist inservire eidem Ecclesiae , cui itidem ut tappellanus Pater olim suus inferrierit lib. 4. Decret. p. 4o. Mi singulare Dii rescriptiam datum

Episcopo lunensi, sic exponitur a Mnedi XIV.

A f. scipiendus, O ad sacrificium relabrandum, - -m superμιe Patre, quam eo a sancto, has M orami fuisset semper in cin rati Ecclesia

is Sacrum fecerat , ideoque ex quadam inibi vigenis re consuetudine eontendebat se fieri debere par- ,, tisipem nonnullorum proentutim , m emolu mentorum , qua sacerdotibus eidem Ecessae M infercientibus. post ortu emitti tempus p M pari consueverant. Proposito itaque, aediscus A so vitio , responsum fuit maereasum ius -- is quaquam eo erem Filis iuegitimo, nee posse ἡ ἶune ad eiussmodi participarionem admitti,, Sed eur, dicis aliquis, exeiadere clericum Ost nensem a participatio- proventuum , qui ali quin ipsi ex Anao praestita Ieriario due ume, cum Calaguritanus is pr--- Cavellania eulusus non fuisset y Hoe , ait senedire loci eis. inserin,, cedis diseriminis inter superiisem facti Deciemis a Calaguritam voram revinitam, ct hane, , , is qua loquimur , quod juxta ilia, Parer B

,, quo Pater Fitii ille,simi Eeriesiastisum B M. A ficium in eadem Ecessa posedorii r ubi emis rum Patres Bene um aliquod Ecclesiastu

se cum habent , vel habaerunt e in easu vero , Osunensis Predireri, mure verum in Gese ,, istinuerat Beneficium, quo posito istar s. s nodus quovomodo ministrare in EMGa ubi se Pater Ben iam Eeessasticum habet, habuit. - - : - RescriptMm istud legitur in Ressis congreg. ad diem I s. Aprilis i684. De postularis vertinentibus ad Filios , ad ρ putata PMres Inectantia proseuntes, sequentia addimus ex eo in Benedicto ibid. n. is.cepta . Quaesitiam olim fuit , an post Pateris consequi Bonoeium a Filio dimissum e qum se niam cautum es quidem , ne Filio tirear M.,, yinere Beneficium , quod Pater po Mit ; Mis nullibi 'rutum reperitur , Parrem repelli δε-bere a mnsecuiιone Beneficii , quod habiait FLis uus . Si sermo sit δε filio tegitimo non potesis is consequi Ben fietum a parem praehabitum .is ne in Beneficiis deferendis Perier haeredit riae se Decessonis in eat in e at non ν detur Pa. is ter obtinere ben fiesum , quod filiar aurea ha. buerat , cum hie cessu memorata species h is reditariae fueressonis ; quandoquidem iuxta ums, ratum naturae ordinem , filius Met esse haeresse Patri non Patre Filio. adnotata reperitur huiuisis see q,aestionis resolutio Lib. st. Decret. pag. 87. M S Congreg. &e. re dilinenter Aminata cen-

,, fuit , quamvis Filius Iesitimus prohibeat se immediate obtinere Ecclesi1m Patris; nonis tamen Patrem prohiberi etiam . immediareis obtinere Ecclesiam Filii . Quoa aditem des is Hom es de Patre legitimo , ipsum videli- ,, cet , consequi posse Beneficium , quoa eius msi Filias legitimus proxime με t , locum qu is que habet quoad Patrem M. iis illisitimi d p ,, rest quippe ipsi defervi Beneficium, quod prae.

is memoratus eiusdem Filius illetismatis proxime ob. is tinnis, tum quia oe as Me eas praeut abs,, Deetes haeredit.nite successonis; rum quia pari teme incontinentiae memoria reicieatur, F FA- tius Patri, non ita si pater Filio fuere τ ...is con a quoque es Congregarionis Restatio, ,, relata lib. I 3. Decret. pag. 367 Dubitaturis an Pater possit immediate obtinere Benefi-- cium Filii illegitimi defuncti , quod est deis iure parronatus Laicorum Dio a. Decemb. is 1628. S. Congres.&α censuit Patrem legi.

is timum posse utique absque diisensatiotieis obtinere immediate Beneficium Filii illegiis timi se Iam intelligis quis si aliquando illegitimus Saeredas possiser Beneficium aliquia, hoetiis os Distati appo ica HI Uαι-. . Concia. miram Trid. declaravit Μ. as. 'ρ. Mat. quod

omnia, O singula, sta quibus,mque avitis.

mersis , quae de morum reformarione , argue

Eeelesiastica disciplina in eo fatura fuerunt, ita patina, o decreta intelligi debere, ut in his salva semper auctoritas Sedis I stolicae, &sit, k esse intelligatur. Flura, β evis est. loc

dominio. Not. Troee coneordi consentiunt omnes tum veteres , tum recentiores

Theologi , Beneficiariorum redditus post honestam eorum sustentationem sum fluos, inpios nius expendendos esse , gravissimoque eos obstringi peccato, qui Bona Eeelesiasti ea in ludos, eonvivia, aliosque usus proia. nos dilapidant, aut parentibus suis, & ami. eis, affectu earnali distribuunt. Sed quo ju. re ad id teneanturi an ex praecepto Mele.

195쪽

I ΤαEL III. De variis humanae vitae Statibus

sae, quae strictissime mandat hos redditus in pios usus fideliter expendi; an ev justi.

tia, utpote Bonorum Eeclesias iecitum non Domini, sed simpliciter oeconomi, re administratores, controversia est inter recentiores Theologos; circa quam . Diro. Cum venerabili antiquitate, Beneficiarios reddituum suorum simplices esse Administratores , non Dominos ; ideoque ex jultitia teneri honestae sustentationi suae supereffluentes. in pios usus expendere. Prob. Auctoritate Summorum Pontis. eum. I. S. Gregorius Papa lib. 3t. Epist. II. ad Iulian. ait: C stat non nostras, sed ada pensandum res pauperum halere Dypensationis tecum in rebus, sicut sellii ,

pauperum tenemus. 2. S. Leo Epist. ad Auxim. Abstineat manus audax ab Ecehsiasti. co patrimonio, ne victu pauperum pereat, ne quod eae eblatione Fidelium iam Deo factum est Iacrificium , prsia raptorum i ett. 3. Alexand. III. Cap. Fraternitatem .d D. nationibus. Episecpas. ω quiobet Via datus νerum Etes fiasticarum Procurator est, non

Dominus.

Preb. Auctor. Conciliorum I. Nicoenum Gener. II. an. 7 7. Caia. II. Non liceat autem Eρbcope defraudare quidquam ex tuis, eteI eunatis priis donare, quae Dei sunt.

clesiae ita utamur, non ut propriis , sed ut sibi aa di pensandum commissis. Rhedon. an. 273. Can. I. Quidquid habent chrici pauperum est . q. Aquens. ann. t 8 . tit. de Monastera is Commendatarii non existiment sibi mandatum Monasterii regimen ad Imaeum, is prodigalitatem, aut ad augendam rem suam , is consanguineorum familiam, sed ad piam, is iustam alienarum rerum dispensationem, ἐν quar m non habent pro. Wretatem. Idem habent Rotomag. Burdigal. dici Treb. Ex SL Patribus. I. D. Ambr. Ep.

Mm possidet, hos redditus praebet, hos fructus: possesso Ecclesiae sumptus est egenorum, a. S. Aug. Epist. o. ad Boni f. Si privatim, quae nobis fissciant , pusinemus , non sunt

tua nostra; sed Pauperum quorum procura. t ι nem quodam modo gerimus, non proprietatem nobis usurpati ne damnabili vindiea. mus , S. Bernard. in declam. in hale verba: Ecce nos reliquimus omnia. Sane Patrimo.nia pauperum facultates sunt Eccostarum; ἐν saerit Ia iis crudelitate subripetur quid. quid sibi Ministri , is Di pensatores , non utique Domiai, pissessores, ultra victum accipiunt, is vestitum. q. D. Thom. 2. 2

Gu. CO. arti l. ad T. Quamvis res Eeeleme

ni Papae, ut principalis dispensatoras, Non tamen sunt oui ut Donini, , posscssetis .

. is . c. l.

Prob Ratione multiplici. r. Benefietarii

bonorum lienes eiis suis assectatorum proprietatem habere non possunt, nis vel per Fundatorum donationem, aut Ecclesiae concellionem ; Atqui Fundatores haee bona Beneficiariis non dederunt, sed soli Deo, dc Ecelesae; dc ipsa met Ecclesia, quae sem.

per Beneficiarios vocat aconomos , atque Dispensatores; nunquam autem Dominos, hane proprietatem ipsis contulit; Ergo ex nullo titulo eam habent. a. Quae Deo consecrata sunt atque dicata, non possunt uti.

que ablue injustitia, de sacrilegio ad proranos ulus eonverti; sed Beneficiorum bo. na Deo suerunt consecrata, atque ditata: Ergo. 3. Omnia Ecclesiae bona, tam antiqua, quam nova , ejuidem profecto sunt naturae ei clim Omnia propter eumdem finem Deo suerint oblata; Atqui certum est ut satentur etiam Adversarii, antiquitus; id est in primaevis Melesiae saeculis, ante titulorum Beneficiorum erectionem , Episcopos aliosque Melesiasticos horum bono. rum proprietatem non habuisse , sed simplices fuisse eorum πconomos, atque Dirumn latores ; Ergo nee nune temporis eam habent , titulorum erectio horum

bonorum naturam non mutaverit, aut mutare potuerit. Unde D. Thom. huic obi ctioni respondens in Epistol. 2. ad Cor. eap.ra. Lee . I. Videtur quod malefecerint Prinis emes, is alii, donia dimittas Praelatis 1 Sie ait; Dicendum est quia non dederunt Praeis latis propter se , sed propter pauperes: ἐν ideo non dederant eis, sed pauperibus; Praeis latis autem Δηtar tanquam pauperum Dispensatoribus.

196쪽

Dig. I. De Statibus Deo dicatis.

Penedictus XIV in toties eitato. M e tata 1-M ore de tis. 7. eap. ce de reMctissimὸ disserit. Ea prim3 quisem flatuit, tamquam eretissimum, qMod omnes Clerita Benefici rii districte ton antur reisitus quos ultra sui ,, Mnesam sustentationem ab Ecelesia percipiunt, D HIbιbuere in musteret , aliate Pia vera m

,, giri , nisi tamquam paveribus , si seia pau-

,, perer sint , o inne ut minus egeant, non με, ditescant se. Unde autem gravis haec siti mrio oriatur , Me ost , de quo ad c acriterdi cenai-. - Plerique, ait ipse, praecipue exm sntiquioribus, eam oriri arbιιriantur ex stim,, rustria. Docent si idem , clericos , meros esseis scimiuistratores, non aratem Dominos Ecclesia- ,, sicorum proυentuum , qui honesi.e ipsorum D. ,, seu rationi supersunt ; ac proinde eos impen- is dentes tu usus prophanos , tamquam reor vi se latae iustitiae, OMigant ala restitutionem, aut ,, Eccui , aut pauperibus faciendam . . . a ii,, ex adverso, attristiores cirritas serum domi. is nium eriam Deo orum re ituum , qMos as,is Ecelem peror'μην, exi ranant gravem obli-α, sationem Mos 'garii is pauHres, aliisque ,, elis speribus applicandi non oriri ex Arimes iustitia, Ied veι ex lege charitatis, , mise

,, ricordis . . . vel ex eosPiso Praecepto Eceis.,, siae: quamobrem praedictor reddistis elargientes,, consanguineis, Miave ratione dissipames , ais gravi quidem culpa non excusarit, sed a r is sittitionis onere a uυμ t. is Piniis disistis v intis sententiis , atque fun. Zam nlιs illas νω'Hiυὸ conval antibus enumeratis , a Uria ferenda abstinet Pontifex s m nens insuper Episcopos, ut in Synodo pariter abstineant a uuaestione decidenda, suo ue eat vulo ad iciendo alteri ex controversia inter Catholicos Nioionibus. Prudenter hanc a con miana harisisse futetur a pMribus Tridentinis, qui

is meretum ipsius meminerat parati ante ὶ - ,, fg ast I. de Refo m. , qtio inter kιιuris Episcopis, ne ex red. iii bus Mesesiae, cons n. is guineos, familiaresque suos augere Italant, ,, Π mat m , ut eiusanodi ρω-- hibitionis his i idem addue retur rario, via is delicet, quia Ecclesiasticorum proventuum se dispensatores tantum sunt m tamen hine,, postrema verba in generali Congregatione, Mis, , bita die ar. Novembris is 6'. vi , Ibnt Pa. - tribus expungenda, in rei a expuncta suntis . Quocirca, si concilii Tradentini Pa

se tres noluerunι quinysionem attingere inter C h ibo isor exagιtatam, iure meritoque πω tangulen.

se tronis vinctilum, quo emeroquin omnes Bene.

se furaris obstringi indubitaurer fimus: Nonis disputo inquit Best armin. quaestionem il- si sint ve Domini reddituum

is Ecclesiasticorum, & an teneantur restitue- is re, quae male expenderunt. Parum enimis refert , utrum Praelatus damnetur ad imis feros, quia peccavit contra justitiam, autis charitatem, non beneis distribuendo facultates suas. Solum quaero si usus debeat expendere suas Ecele. , siasticas iacultates , ux non amittat vitam

aeternam. N

Ob3. I. Omnes Beneficiarii tam de bonis Eceel ianitis a te possessis, quam de quibuslibet aliis, in favorem propinquorum , dc

amicorum suorum testamentum facere pota sunt, de dum ab intestato moriuntur,pa. rentes eorum in omnibus ipsorum bonis, etiam ab Ecclesia Ureeptis, legitim ε sue. cedimi ; elim usus iste communiter intro.

ductus nedam ab Ecelesia non eontradicaatur, sed & legibus civilibus publici con firmetur : Ergo signum est Benefitiatio bonotum Eeclesiasticorum veros esse Do

minos . . .

R. Ecelesiam non permittere, set tanq tum modo tolerare hunc abusum , quem abique gravi incommodo emendare non posset . Nec enim ejus di ctrina in his quae fidem aut mores spectant , mutationi est obnoxia : Ideo eum saepe definierit Bona Deo oblata Beneficiariis non esse propria, evidens est usum huic veritati contrarium nec approbasse, nee approbare unquam v luisse, imo & potui ile. Quoad leges ei viis les , dicendum est similia testamenta aut suceessiones ipsas non firmare, nisi ad majus malum vitandum , lites videlicet inis numeras, quae in Beneficiariorum norum dilaussione saetenda orirentur, totum de r liquo relinquentes Beneficiariorum, aut eorum haeredum eonscientiae.

Ob . r. Concit. Trideirtinum statuit sess ad.

X de

197쪽

de Resurm. Beneficiari cs munus suum non implentes, Ductus suos non iacere; Elgo i luctus faciunt, eorumque lunt veri Dcini. ni, dum illud riti obeunt. --Concilium Tridentinum aliis Conci. liis, imo nec sibimet, esse contrarium; elimve bis expresss Clericis omninὸ interdicat, fell. de Resorm. c. I. Pse: ex reditibus Feci. .e consanguineos, familiaresve μοι au

stim canones prohibeant ne res Ecelsasti. eaI, qua Dei print, consanguineis doncm.

Unde per haec vel ba faeivnt fructus suos.

non e it intelligenda vera propi ietas , ledi ritummodo legitima facultas pereipiendi, atque adminil randi redditus Ecclesialite sad tuam propriam iustentationem, di pauperum levamen. Ex his. Resol. I. Beneficiarios , qui bona Eeclesiastica in ulus vanos , dc prosanos con sum plerunt, non solam mortaliter peccasse; led di ad restitutionem pauperibus iaciendam ex bonis, s quae habent, patrin. onialibus strictissim h teneri . Quod s pa

trimonialia non habeant , sumptibus suis honeliis, & ordinariis parcere tenentur, ut eam sacere possint. NUOI. a. Beneficiariorum haereditatem nullus ab que peceato mortali, de injusti. tia, lu: capere potest ae retinere , nisi eum

onere pauperibus distribuendi, di in pios

usus expendendi omnia , quae certo novit ex

Ben ficio a defuncto fuisse comparata. RUOI 3. Clericus, qui nullos alios red.

ditus habet quam Benefieii sui, absque gra.

vi peccato tum mam notabilem ludo eom. mittere non potest; de qui eam luerisecit, ejus non acquisivit dominium , teneturque eam totaliter restituere, non quidem laeum

ludenti Beneficiario , sed pauperibus. Ita

definitum est in Concit. Rhemen. an. tit. i8. de Clericis in Gen. n. 6. his verbis. Ab emat Iudorum genere, Ecclesiastieir personis interdicto, indeeoro prorsius absti. neant . . . . Quoia si eum injuria ordinis Ecclesiastici deinceps quisequam Ecelesiae bo. na , quibus pausteres ari virtvit . in hujus

modi lusus profudisse convictus sit; qui

quaestum scit, rem pauperum mati partam νrstituere, ἐθ' qui iacturam passus est, tam . quam sacri patrimonii dilapidator , graves

poenas exsolvere cogatur.

Vae R. i. An Beneficiarii euipiam quotidie de expensis, istatui suo rationabiliter competentibus parcentes, hujusmodi par. cimonias parentibus suis, aut amicis legiti. .m. conseire possitu e

N. Nequaqulim . I. Quia experientia eo instat , Beneficiarios huiusmodi parcimonias iacientes, nihil omnino ae his , quae sibi vere , dc secundam Deum sunt necessaria , unquam minuere. 2. tilia istae partim M. quoquomodo fuerint iactae , semper sunt bona Ecclesiae quae, ut talia ex natura sua, non nisi in pios ulus abique iniustitia pose

sunt expendi. 3. Q ua Canones Omnes ,

ΡOnifices,& S, Patres, Clericis distri f. prohibenti nE ex bonis Ecclesiae , nulla ex ceptione laeta eorum, quae sordidis parci m ni is iaepius congerunt; propinquos suos

d. tare cogitent.

Dixi Ditare: Nee enim Beneseiariis it Ictium est, sed potitis laudabile, parentum suorum ned lim egenorum, sed & minus commode viventium, necessitatibus subvenire; si metus sit nε alieujus auxilii desectu ab honesta tua eonditione brevi detio

dant. Imo nee damnandi sunt, qui amicos tuos , vicinos , aut benefactores modestis conviviis, aut munusculis assiciant, dc servorum tuorum fidelitatem, ac studium aliqua mercede remunerent. Haec enim, resimilia coram Deo sunt Meepta, nec spiritui Benignae Matris Ecclesiae sunt con

traria. ADNOTATIO AE.

D. Thomas quoad supradicta bona, ut aiunt,

Pare relatia Beneficiariorum in Gatrariam abire videtur sententiam . Bona, inquit ipse, Ecclesiarum non sunt solum expendenda in usus Pauperum, sed etiam in alios usus. Et ideo si de eo, quid uisi Episcopi, vel alicuius Clerici est deputatum , velit aliquis libi se trahere, fle consanguineis sitis, vel aliis dare, non peccat dummodo illud faciat moderat hidest, ut non indigeant, nzn autem ut dites inde fiant a. a. q. t s. a. 7. ad 2. In re tamen Authoreir nostri sententia cun multum discrepat ab Angui, Praeceptoris Marina . Cum enim fateatur non esse damnandos qui Amicos suos, vicinos, aut Benefactores modestis conviviis, aut mimusculis asticiunt , iam paret, eum D. Thoma , s non in verti, fallem insensu concordare . Asserit D. Thomas noua pe eare res Episcopos, arer C ericor ,' qui ex Anis propria usui depalatis aliquia donana Coriam. Aurneis suis, aut x iis, dummodo ni derathfaciant. a1reis quoque Aiathor , t non ese dam nandis eos Beneficiarios , qui ex talibus iunis, conviviis, aut munusculis amicos a ciunt, vi cinos , aut Benefactores: quod idem es ae dic μνου : qui ex talius Mnis aliq&id elargiantur in micis, aut Vicinis .. In tritam bonaeum dis n- satioue exigit S. Doctis moderationem, improba Per consequent eos, qui ex rasisus Ams δις- metuent

198쪽

Diss L De Statibus Deo dicatiς.

QUAER. I. Utrom Beneficiarii ex patrimonio divites, de Beneficiorum suorum redditi bos licite vivere possint thi. Afirmativὸ : quod probatur. . EX D. Paulo , I. Cor. ibis miErat suis sti. pendiis unquὰm e Quis plotat vineam, im fructu ejus non edit Quis pascit gregem

O M iacte gregit non manducar . . . ree Ditis Doniam qui in Sacrario operantur , qvα de Gerario fant, edtint . . . . ita is Dominus ordinavet iis qui Evangelium annuntiant, de Evangeseo vivere. uiribus veris

bis Ostendit Apostoliis ad jus non solum di. vinum, ted dc naturale spectare, ut Ecclesiae Ministri e bonis Ecclesae honestam se mlultentationem suscipiant, sive divites snt, sive pauperes , eam inter eos non dillin. mat; ct ubi lex non d stinguit, nee nos di. stinguere debeamus . Adde quod Apol lus

de ieipso, de D. ilirnaba ferinonem iaciat, qui ex labore manuum suarum , sicut divi. tes ex redditibus suis, victum sibi comparare poterant, & eomparabant absque ullo Evangelicae praedicationis praejudicio. a. I rob. Ex varis Conciliorum Decretis, quorum unum hie proserre sussiliat. Nimi. gathen. Can. 36. CIerici omnes, id L exceptione . qui Ecelestae Meliter vultanteriaue deserviunt, stipendia Iaboribus debita I .ndam servitii Iur mentum, 'I Ordinationem Canonum a Sacerdotibus , id est Episcopis, co/stquantur. Quod confirmatur ex plurimis Canonibus pes mittentibus, ut Clerici propria sua bona

quibus voluerint, derelinquant. Prob. Αuct. D. Th. qui textum quem gam in Heronymi exponens a. 2. q. IS . a. T. ad 8. docet hune textum intelligendum esse de gravissima pauperum necessi. t te. 'cendum , inquit , quid non omnia oona Ecclosiarum sunt pauperibus distribuena da, ni Fforti in artieulo necessitatis; is quo

etiam cutivorum redemptione . . . In taδε

pecearet Corieus, si vellet de re. us Melepos ieis vivere, dummodo haberet mramomana bona de quibus vivere posset. Caeteris probationibus brevitatis glatia su- edemus, eam haec nostra opinio pau-

habeat impugnatores

cia li, M se non, bonolum quae comparave-

iunt omelis Ecelesia meis pati eularibus , v. gr. Precibus exsequialibus, Missis, Coll. Ei nibus, aut manualibus , & quotidi. n sdistributionibus , veri fini Domitii , & de his pro libitu disponere possint.

M. Cum P. Anton. Sum. Theol. P a. e. l. . fin. dc aliis Docto illius eommuniter, Clericos horum bonorum proprietatem habere.

Ratio fundamentalis est, quia Fideles ipsam Clelieis sibi in divinis intervientibus verEtransferre intendunt. Reeedit quos hujusmodi bona tamquam fructus , ic merces

Clericorum laboribus debita, 1 quibus legitimὰ fraudari non possunt, sint habenda. QUAER. Utrum Beneficiarii ad Ecclesiarum suarum instaurationem, dc ornatum

teneantur

M. Beneficiarios omnem euram suam ,

imo dc expensas , pro rata sua parte ad id impendere strictissime teneri, juxta Alex.lli. in cap. de his tit. de Meles aedificam dis, ἐν reparandis, & seeundam leges, de usus in Regno receptos. AEquum enim , &justum est, ut qui bona Ecelesiae possident, ad ejus instaurationem, & ornatum saltem si. bi superflua conserant. Unde Beneficiarii, qui ea de re non curant, , mortali excolari non possum . Idem dioendum est de Parochis aliisve Sacerdotibus, qui decorem Romus Dei parvipendentes templa , ait ria, calices, aliaque vasa , dc linteamina

sacra, oeci tersa, nitida, cte munda, eo servare notabiliter negligunt.

ARTICULUS V.

De Beneficiorum pluralitate.

T primi ius nullus duplex Be-

a nescium obtinere posset ; usus tamen, qui vim legis habet, nune rem p ris invaluit , ut compatibila Beneficia ab ineompatibilibus distinguerentur . Duplex est autem Beneficiorum incompatibilitas , alia Iuli diea, alia Theologica . juridiea dicitur, quae jure positivo diit ricti inh betur. Theologica, quae licet nune temporis ab hoc jure non prohibeatur, juri tamen nais turali , oe divino contraria esse potest . Rursus duplex est genus incompatibilitatis Iuridicae 1 Primum genus eorum est Mnesi.

ciorum, quorum uno possesso alterum ua.

eat ipso facita absque ulteriori sententia Ia. dicis, qui illud vacans pronuntiet. Tales

sunt . I. Duae Paraeciae . 2. Duae hi nenis

nullis Capitulis Dimitates , vel Dignitas Capituli cum ossicio . vel Paraecia eum

X a diis

199쪽

IM Tradi. III. De variis humanae vitae Statibus.

dignitate Capituli. 3. Duo Beneficia sub

eodem tecto uniformia, duo Canonicatus, duae Praebendae . Secundum genus est eo rum Beneficiorum , quorum uno po Iesso alterum vacat tantummodo ipso jure; ita ut Benificiarius ante declara tot iam Iudicis sententiam illud adhue resignare possit. Tales sunt. i. Duo Canonicatus, aut Plaeben

de in diversis Capitulis . Onicatus, dc Praebenda unius Capituli cum dignitate , aut ossicio alterius. UtriuIque generis Be.n 'ficia incompatibilia, absque culea Theo-lzgica, oe gravi peceato, pcssideri quidem non posse ultro satentur omnes Theologi; sed quae Ilio est de Beneficiis compatibili. bus, ad quam solvendam. DIco. illicitum est omnino, absque justa eausa, plura simul possidere Beneficia, elia compatibilia; Ac simplicia. Prob. Ex innumeris propemodum Conciliorum Decretis. & Pontificum, ac iam

ctorum Patrum Oraculis , quorum textus varios, eam singillatim reserendi, nec spatium, nec otium vacet, eorum Iationes

hic breviter congerere lassiciat. 3. Quia Ecclesiasticus ordo pervertitur, quando unus plurium ossicia occupat Clericorum. Ita Cone. Trid. sess. 1 q. cap. ID de Ress. 2. Quia bene fietotum pluralitas dissolutionis, & vaeationis materiam inducit, & certum eontinet periculum anima. rum. Ita Cone. Later. 3. Can. Iq. 3. Quia plura possidere Beneficia , negotiationis estoc turpis lucri proprium , di Ecclesiastica consuetudine proluis alienum Ita Cone. Nie. II. C n. is. 1 Grat. relatum, C. CI Ficur a I. q. r. q. Quia aequitati naturali &jultitiae dili ributivae gravissime repugnat , quod unus pluribus Beneficiis abundet dum alius nee unum habere potest . Ita Ioan. XXII. Et ra v. Execrabilis . & D. Thom. odi. '. art. t s. s. Quia si audatur voluntas Fundatorum , qui ad hoc aliqua bona

Ecelesiis contulerunt, ut certus numerus

deservientium ibi esset. Ita supradictus Pon. ii sex di Doctor. 6. uia Beneficiorum pluralitate minuitur Cultus Divinus. Ita D. Thom. mox citat. 7. Quia vivi atque defuncti pii vantur injusth precibus, atque sutistagiis, quae multi Titulares Beneficiorum Pro ipsi, sunderent. mae omnia gravissimaiunt Peccata contra jus naturale positivum, Divinum, & Ecclesiasticum. Hine. Rest. Mortaliter peccare non solam, qui

absque justa caula plura possident Beneficia, sed di qui ea conserunt, ct ccnserri

procurant.

UER. r. Queiae sit justa eausa possidendi, aut conserendi plura Beneficia fri. Triplicem esse causam . i. Beneficli possem tenuitas, quand6 scilleet ad hone-ilam Beneficiarii sustentationem non lassicit, ut patet ex Trid. eitato. Quod quirim, inuit, si ad inam ejus, eui confertur, hone. e sustentandam non siniciat, ticeat nihil

utrumque personalem reisentiam non requirat, eidem conferri, dcc. a. Ecclesiae necessitas, dum nem ea non reperiuntur Clelici ad plura Beneficia conferenda idonei, quod lane rarissimum est, imo dc moraliter nunc temporis impqssibile . 3. Rusdem Lelesiae utilitas nota vilis. Sile eirea sublimes, is se teratas personas , inquit Conei l. Later. IV.Can. 29. quae majoribus Minciis sum b noran. ae, cὰm ratio postulaverit, per Sedem A Uolicam poterit dioensari. Si nempe hae sublimes , ac litteratae personae, per hanc Beneficiorum pluralitatem, ad Ecclesiae utilitatem plurimam vere conserant, aut c-- ferre possint. Certum est enim ex D. Th. ein caeterinque passim Doctoribus, dispensationem Pontificiam absque justa causa obtentam, non esse tussicientem titulum, plura simul possidendi Beneficia . Unde si aliquis, inquid

S. D ori hae intratissis plura habeat, Risit ditior, ut Iautici vivaι, ut Deilιιιι ad Episcopatum perveniat , non toluntarpraedictae deformitates per dispensationem , sed augentur Ratio S. Doctoris est, quos di pensatio humana non asset Istamen Iuris

Auturalis, ρι Κὰm ligamen Iuris p uvise quod per bomimrm flatuitur, ἐν per θη--nem dispensari potest. Neesus iens est causa babendi bHusmodi

Beneficia plura , inquit Dionys Carthuc Trach. ce plurat. Bene f. art. ia. booitatu tem servare, ' eleemostram erogare . camex hoe aliunde prqveniant multa inconvenienistia graviora , mox enumerata, quae per hane causam nullatenus auseruntur . Deus suoque non exigit ab aliquo hospitalitatem, γ eleemosenarum largitionem iatra vires

ipsius, sive ultra id quod sibi ais uno comis petenti Beneficio superest.

ARTICULUS VI.

De Beneficiariorem Refidentia.

t. ID Eselentiam in duobus absoluta

necessariam sitam esse. I. M

I eficiarills in loco Benescii sui assilia

comis

200쪽

Dissi I. De Statibus Deo dicatis.

Commoretur, dc eorporaliter sit praetens .

Quod Beneficii sui munia per se ipsum, &personaliter expleat. Igitur. Dico. Beneficiarii curam animarum ha.

intes, & Praesendas, vel Canonicatus, vel Diκnitates in Ecclesiis Cathedralibus , aut Collegiatis possidentes, sub mortali tenent ur in Beneficiorum suorum locis eorpora. 1iter residere , dc eorum munia per seipsos

personaliter explere. Prob. Ex Concit. Tridenti sess. 2 l. e. 1. de Reso . Cὰm prseepto divina maiam tum sit omnibus, qstibu3 animarum cura commista est, oves suas cognoscere, pro his sacri*ium Gerre , verbi .e divini praedicatione , Sacramentorum administratioηe , ac bonorum omnium Utrum exempla pascere . .... ἐν catera muAia pastoralia incumbere,

qua nequaquam ab his praestari, impleri p/ssunt , qui tregi suo non invigilant, ne. que risum, seu Mercenariisum more d sierunt ; Sacrosancta synodus eos admonet, lyhortatur, ut divinorum praeceptorum m mores'. factique for na gregis, in Judicio, θ'

veritate pascant, Θ vegant. Ex quo latet ipso jure divino naturali, non solum Beneficiarios euiatos ad residentiam teneri, sed& per seipsos personaliter munia sua ex. plehe , eum residentia ipsis non praecipiatur, nisi propter officium ab ipsis persona. liter debitum , iuxta illud commune effatum: Propter quod unum quoque lao, iuud magi . CVrm. Ex Contil. Ebroicen. an. 76. CVItent Curati omnes se vivere in perpetuo mortali peerato , quandiu praeceptum divinum nos implent; Setinui in residentia curatorvm potius requiri perso .e industriam, Θ diligentiam , quam ereporis in eodem Rca defidiam, inertiam, atque imer re. siuemes num/ranso potiils qui absentes e-pore, spiritu . 43' vidua Deculatione gregi in villant, quam cui praesentes eorpore Iei-ρμι ρα, eunt, potius quam gregem eat scandata sunt. Deinde ipsemet dictat ratio , qu bd quo

eumque emolumentum, ae mercedem pro

Omeio tecipit, onus & suscipiat, nee abG qtie rationabili eausa in alium illud transierat. Munus enim personale personae laborem, di industriam requirit, & qui illud semel suscepit, ad illud personaliter obeundum ipsa sua aereptatione sese obpgavit. Quoad Canonteos alios'ire Clericos, prae- ndas in Ecclesiis Cathedralibus , re Col- Iegiatis possidentes, idem probatur, aucto ritate eiusdem Concilii Trident. sess. 24. cap. ra. de iisdem rationibus; cam ciete. ris paribus eadem sit erga iplos, di aeque gravis obligatio.

de ture Dιυiuo, edi natiarali, ut Authori nostra Met, via mirus is iure tantum Eees si lira, disputant Theologi, ait Ben dictus XIV. Lb. T. c. I. n. a. se Syn. , & adhue sub Judice lis

et t. sententiam tamen stantem pro iure natur u aiυino , ipse quoque communiorem unctis scit n. 6., hii verbis : ultro enim fite muthane sententiam quis Residentia siu de iure

Diυino communiorem esse, eique fere omnes calculum adjecisse, qui post Tridentinum scripserunt , tam Theologos, quana Canoni.ltas &e. Ipse Pomisex Constitutιonem infuse eeυuleii an. 3746. inem. Ad universae , in qua legis iam antea Iamuae de Residentia, eon. firmantur, m declaramur; simiaque legitimo causae, Pastores ab ipsa aliquaudo excusantes indieantur, Θ proponuntur . Viae din consitur. in append. His tantiam addere μυ- , quod in coneιlio Romano sub Benedicto XIII. titi 1- ωρ. 6. υetita Parachis suis absentia ultra si

QUAR. I. Quibus poenis a Seiantur M.

nentiarii non residentes

R. I raeter peccatum mortale, quod in curarunt ob praecepti Divini atque Eeelesiastiei gravi inseactionent, privanturino Deto Benefieiorum suorum fructibus , pro rata parte abientiae suae, eosque restituere tenentur absque ulteriori Iudi eis senistentia . Idem dicendum est de his qui per seipsos Πmnia sua non obeunt; eam idem ut . ut dictum et . inutiliter adesse & a Dis. Deinde ad residentiam eogi possunt per totalem fructuum suorum substractionem , α Beneficiorum suorum privationem; juxta Trident. sest. a . eap. I.

AER. a. Quae sint eausae , residentia

excusantes

R. Iuxta idem Concilium quatuor assugnantur. I. Est raristianas charitas; ut si aliqua in Haeresis periculo versare' t ' , --Par hi, aut Cano. nim praedicatione juvari posset: vel si pax personas illustres concilianda es et , modo tam eorum absentia Ecclesiis ρο

priis notabile detrimentum non inserat. I. Urgens necessiuar: Cum nempe Beneficianua reudendo grave malum vitae, vel

bono

SEARCH

MENU NAVIGATION