장음표시 사용
201쪽
166 Tract. III. De variis humanae vitae Statibus.
honorum ineurreret, aut propter morbum tibi particularem , aut propter violentam persecutionem sibi personaliter iactam; ita tamen ut ovium suarum detrimentum spirituale non immineat. Dixi, morbum sibi
particularem; nam morbus communis, ut
pestis, Parochum, & Ep laopum nullatenul exculat. Addidi violenta persecutio sibi personaliter facta, non autem Mneralis persecutio gregis simul , & Pastoris, quae potius tales ad residentiam obligat quam
. I. Debra obedientia: Si nemph Beneficiarii ad aliquod aliud Ecclesiasticum nego tium applicentur a Superioribus suis. q. Evidens Ecevae, ves ReipubBeae vivlitas. Sie excusantur Beneficiarii in Oificiis Rei p. publieis I Rege detenti: item Pariise hi Tbeologiam docentes , si nullus reperiatur idoneus: Item Canoniel studio Theologiae ad quinquennium addicti, &
Ubi observandum est. r. Beneficiarios , maxime Parochos. etiam ob iustam causa in absque tamen Superiorum licentia abes.se non posse, quam tamen, si petere negligant, ad restitutionem fructuum non te. nentur, modo causa sit evidenter justa. 2. Canonicis ex Concilio Trident. mox etiato trium mensium, vel eontinuate, vel imterrupte, absentiam indulgeri, sine tamen praejudicio Ecclesia tum suarum ; si nempεnis novem mensium non tussiceret servi. tium . 3. Nullum tempus absentiae Parochis concedi; Bimetire enim ab eodem Concilio iplis concessum forum duntaxat externum ei picit, nee ab que justa causa a Superiore probata, vel probanda eos in conscientia exculat. q. Tempus absentiae in Paroelio ad Peccatum mortale sufficiens facile non a
signatur. Dum aliquis Parochianus perieulosa aegrotat, absentia vel unius diei, sab ili tuto non relicto , haud dubiε mortalis est- iod si nullus graviter aegrotet, unius, aut alterius diei absentia, etiam nullo substituto relicto, non videtur mortalis; benε quidem quatuor , aut quinque dierum absentia ; quae si ad octavum , aut decimum diem protrahatur, videtur mortalis, etiam si substitutum relinquatur. Quoad tanoni- eos, ct alios ad Chorum obligatos, trium aut quatuor dierum absentia: aut distin.ctis diebus inter pslata Divinorum Oificio. rum omissio, ad id tempolis eorrespondens, communiter censetur gravis materia.
Propossidines damnarae in matreia simoniae, o Collationis Beneficiorum. I. is Non est contra iustitiam Beneseia E is clesiastica non conserre gratis: quia Coi, is lator conserens iIla Beneficia Eeclesiastim ea, Pecunia interveniente, non exigit il-ti lani pro collatione Benefleti, sed velutiri pro emolumento temporali, quod tibiis conferre non tenebatur. Damnata fuit abri Alexandro VII. an. 166s. Est ordine M. a. h Dare temporale pro spiritii ali non est ,, Simonia , quando temporale non dat ueti tamquam pretium, sed dumtaxat tam- s. quam motivum conserendi, vel efficiendiri 'irituale; vel etiam quando temporaleis sit solum gratuita cona pensatio pro spiriri tuali, aut h contra. Damnata suit ab Inti nocentio XI. an. I 679. Est 4s.
I. is Et id quoque locum habet, etiamsi tem- is porale sit principale motivum dandi spiis rituale; immo etiamsi sit finis ipsus reiis Spiritualis, sic, ut illud pluris aestimeturis quam res spiritualis . Ab eodem. Est 46. . se sui' dixit Concilium Tridentinum, eosis alienis peccatis communicantes mortaliteris Pe Rre, qui niti quos digniores,
is clesiae magis utiles ipsi iudicaverint
adis Ecelesias promovent, Concilium vel pri is mo videtur per hoc Digniores nori aliud , , fgnificare velle, nisi dignitatem eligen-ri dorum , sumpto comparativo , pro postiis vo; vel secundo, locutione minus propnari ponit Digniores, ut excludat indignos , ,. non vero dignos ; vel tandem loquitiitis inrtio, quando fit concursus. Est 47.
TR ia perpendenda de Simonia oeeur
runt sequentibus Paragraphis. I. Na- tuea, & Divisio Simoniae. a. Q uot modis
Simonia committi possi. 3 Qiae sit elus malitia, di quibus poenis ametiatur . 6 I. De Natura, O Dimi Hae
QUAER. I. Quid sit Simonia Simonia , sie dicta , Simone mago, qui Donum Dei meunia comparari posse
exiit imavit, recte definitur , S. Thonis a. q. IOQ. ari. I. tuuiosa voluntas emendi, vel
202쪽
Diff. I. De Statibua Deo dicatis. Io
ve dendi aliquid spirituale , vel spirituali
Dicitur, stadiosa voIuntas; id est inquit
D. Anton. a pari. lit. r. e. l. deliberata ἔquia sola deliberatione rat,nis potes com miti illud moratum ; sed non punitur in Juduis Eceu,r, nisi procedat ad extra. Dicitur, emendi, vel vendenri , per quod juxta D. Thom. sia praeit. intelligitaer omnis contractas non gratuitus, sub quovis nomine fiat, sive detur aliquid temporale tanquam pretium rei spirituali aequivalens ,rave tamqu,tra motivum eonserendi , vel faciendi aliquod spirituale, sive tamquImrei spiritualis gratuita compentatio , prout 4efinivit Inn. XI. in dam. 43. de q6. pro P. 4aia Simpniae essentia in eo sita eii, quesquis velit per temporale, spirituale compa. rare, quovis modo id fiat.
Dicitur aliquid odin te; id est potestas a Deo specialiter invituta, ad spiritualem,
di summaturalem effectum producendum, in ordine ad animarum falutem, ut ficultas ordinandi, abibi vendi, Sacramenta con. se endi , Conciones agendi, &e. Dieitur spirituali anMaeam; quod nimbram, lichi de se temporale sit atque natu rate, at quam spiritualitatem ac supernatu. ralitatem induit ob connexionem , quam habet cum rebus spirituat.bus , dc susema. turalibus; iitque triplici modo. i. Antereis denter, si praecedat spirituala veluti cauta ipsius, ut jus Patronatus, quod praesuppo nitur praesentationi ad Beneticium. 2. n. conLtanter , si rei spirituali neeessario est annexum, & veluti hi trinsecum, ut actio in Sacramentorum absolutione . 3. Conse-q uenter, si rem faciam, a qua dependet sub. Iequatur , ut Ius peties piendi Binesciolum p rc ventus, qobd supppnit as quoa ossiciumi prituale propter quoa consertur. QVRR. 1. Q ibtupleκ siti Simoniae M. Miltisti: citer dividitur Simonia, lux adiversas rationes, sub quibus considerati potest. i. Respectu praecepti pruhibentis , alia eli Simonia luris Divini, ala soliin modo suris Ecclesiastici. Prima prohibita est, quia mala dc juri Divino contraria, elique rei temoro Walis commutatio pro re spirituali, quam n ,κ defini mus. Secunda mala est, quia ab Liclesiae Canonibus eli prohibita, estque pactio quaelibet aut conventio , quae ab M. clesia litis foedis Sinioniae inhibetur, quare. mis tabem' redolans si in Oniaeam . Huju modi furit . li. oblatio . tia in spontanea pro exarame ad veneficia vci ordines: Concit. Trident. sess. a . c. t 3. a. Venditio Officio. rum quorumdam temporalium, quae Regimen Ecelesiae , etiam temporale spectant,
ut aconomi , Thesaurarii, Saeristae , &e.
Cap. Salvator , Caus. r. q. I. venditio Chrismatis etiam secundam materiam , Cap. Si quis Disicopus. t. q. r. q. Non proh betur tamen Valmum sacrorum ob u gentem neaeessitatem venditio , non quidem ratione Consectationis sed ratione materiae. s. Peris mutationes Beneficiorum absque Summi
Pontificis dispensatione , C. Quotum, de
a. Respectu modi Simoniam eommittendi, alia est mentalia, alia conventionalis . alia realis. Simonia mentalis est voluntas interna exterius non manifesta , qua quis absqae ullo pacto, sive explicito, sive im plicito, aliquid alteri conseri, ut sibi ali quid spirituale praestet. Conventionalis est Actii, seu conventio exterius facta ex una vel utraque parte dandi, vel aeeipiendi rem temporalem pro spirituali: A: haee pu. re conventionalis dicitur , dum ex nulla parie paclum executioni est mandatum . Conventionalis mixta , si traditum sit pretium temporale, non tradita re spirituali aut vice versa: dc tandem eonfidentiae, si quis Beneficium alteri conferat , aut pro euret, cum pactione illud sibi, aut alteri prathae resignandi, vel pensionem sine ali qua auctoritate sol rendi. Realis veho Si. monia est executio pactionis factae ex utraque parte, saltem inehoate; ut si B,
neficii eollatio facta sit , dc pars saltemptet ii soluta sit, aut instrumentum debiti
3. Respectu pretii seu muneris , quod ptu 1e spirituali datur, alia eli Simonia a irranu, alia , lingua , alia ab obsequio . Ilar munus , manu intelligitur pecunia , vel at quid pecunia aestimabile, ut ager , domus, luppellex, solutionis dilatio, mutui
traditio, pensionis solutio, &c. Per munus a lingua ilitelliguntur laudes, adulationes, preces, commendationes faciae pro aliqudi vel alicui ut rem spiritualem eOnserat . Per munus ab obsequio intelliguntur quae
eumque obsequia, leu servitia praestita, vel praestanda ad rem spiritu lem ab aliquo
. a. De modis quibus Simonia eommitti
Innumeris propemodam modis comm 7t. ii poteti Simonia quorum expositionein i E
203쪽
Tyrcnum mentem confundant, sub diver. lsis titulis partiri neces arium duximus. lDe Simonia in vendeηdis saeνis V .
bus , dcc. i. Realis est Simonia,& quidem iure Divino proh:bita, Vala saera carios vendere propter confectationem ; quia consecratiores est spiritualis , nee ullo pretio temporali aestimabilis; Idem dicendum est de la. pidibus sacris, ct caeteris Ecclesiarum ornamentis sacris, aut benedictis. a. Ob eadem rationem Simoniam realem committit, qui laciarum Reliquiarum Thecam ultra materiae, qua constat, pretium aut vendit, aut emit , juxta definitionem Coneilii Later. sub Innoe. Iil. Cap. cam ex eo de Reliquiis,'venerat. San
3. Vitiosum est atque simania eum pacisci de redditibus nonnullis, aut oblationibus conserendis Ecclesiae ad eomparandas ex ea quasdam, quibus abundat, Reliquias . quia haec pactio seu eonventio verum est atque turpe commetcium rei profanae pro saera. De Simonia eirea Missarum retibratisnem , o aeramemorum administrationem , is c. T. Mentalis est Simonia , & pereatum mortale, Missam celebrate, Coneiones agere, Holis Canonicis interesse , Sacramenta adminis13are, caetera que functiones obire, principaliter mercedis temporalis intuitu : Quod si factum intercedat, realis erit siumonia.
a. Non tamen simoniacum est ex his lanction. bus temporalia suscipere, imo, di ex gere in modum justi stipendii, ae substen. stationis debitae; modo tamen nihil ultra debitum, aut legitimam taxationem exigatur, nee molella sit exactio; denegando, scilicet, spiritualia, donee pecunia nu
. 3. Nec simoniacum est in urgente necis.sitate Ministro nolenti Saeramenta conseris re , aliquid retribuere , non tamquam rei sacrae pretium, sed ad injustam vexatio
q. Nee simoniacum est arquid acciperepto labore extrinseco, qui seoisim 1 spirituali lanctione aestimari potest, nec ero quovis alio modo, qui eum ipsa eonnexionem necessariam non habet, ni sepelire in Ecclesia potius quam in Coemeterio , Mil.
sam celebrare cum tali solemnitate in tali loco, tempore, &c. 9 Simoniaeus non est, qui aliquid acet. pit pro conserenda scientia, aut dando z filio , non quasi veritatem aut seientiam vendens; sed tamquam cperas tuas locat:S, modo tamen ex officio ad id non tene tur; tunc enim grave esset peccatum labem redolens limoniacam.
6. Simonia est juri Divino opposta dare vel exigere quidpiam in pretium dispensa.
tionis Voti , Iuramenti, Matrimonii, &e. eum haee potestas si pure spiritualis. Potest tamen Praelatus his, eum quibus di Dpensat, Onus imponere per modum mulctae, eleemosynam erogandi pauperibus vel Ecclesiae ; modo ex hae mulcta nullum emolumentum ipsemet luscipiat.
De Simoris eirea Rengienti iuressum I. Simonia eum est, de ut tale . multis Conciliis proh bitum, maxime , Later. lv. ivb In n. lli. pro ipso ingressu Religionis,
vel Professione, aliquid dare vel aecipere, tamquam pretium aut motivum ingred rendi vel profitendi , quia Salus Religiolus spiritualis est.
a Si Monasterium tamen ita e st egenum, ut absque gravamine novos Candidatos suis in re non possit , licitum est pro eorum victu, di sustentatione neeessaria pacisci, dc accipere; modo verὰ gratuito ad Religio
nem Candidati admittantur, nec eorum pe eunia principaliter intendatur . Unde cui natiquis reo tur, in Monasterio, etiam tenui ae egeno, amore pecuniae, ita ut si ρεμ
lent illam pecuniam babere fine persona it la , non reciperent persenam, sed ut habrant m uniam, 'Umam reeipiunt, hoc penitus impurum est, fimoniacum, inquit D. Bona velit. Lib. Apulog. quaest. 18.3. Si dives est Monasterium , inquit D. Thom. a. a. q. ior. & sine ejus gravami ne p8ssit recipi Novitius , simoniacum est aliquid pro receptione exigere imo si pauper sit, simoniacum est plus exigere quam congruae sustentationi reeipiendi suincit ;eum illius superflui nullus adsit titulus, nisi ad Religionem sulceptio. q. Licet tamen, ex Tridentino se T. 2 . e. . 6. eκ bonis Novitii, quae ad illius vuctum, de vestitum nece aria sunt, durante Novitiatu suscipere; Item ab ecdem suscipere licet tempore Prosessionis prandia , m tinuicula, dcci libenter oblata, modo nulla intercedat pactio aut ccnventio. De
204쪽
αss L De Statibus Deo dicatis. Iu
m Simonia ei ea Pat--um, ἐν Mnesiciorum jundationem. v. Illi tum est atque simoniaeum patrimonium , aut quamlibet possessionem ea rios vendere, ideo praecisε quia jus ipsum Patronatus ipsi est amxum ; sie enim ius ipsum Patronatus, quod antecedenter spirituale est, vendere ur
a. Simonia est saltem mentalis, iundare Bene fietum ea principali intentione, vel ut sibi eonseratur, ves ut post sibi faciam huiusce Beneficii collationem, eum alio Beneficio permutetur. Id expresse definitumeth ab Innocili I. Cap. Tua nos De Simo. xia . quia sic spirituale per eorporale su suadictus Fundatm comparare vellet. 3. Realis est Simoniacus, qui post 1 se fundatum Beneficium, eurus nominationem sibi reservavit, eum aliquo alio Benefieta εio paeiscitur, se ad hoc Beneficium nomi. naturum, modo Beneficium suum cuidam Clerico, quem ipsi posthae indieabit, resigneta Ratio est quia Patroni, de Praeisn-tatores, non secus ae Collatores, tenentur
sub poena Simoniae gratuito ad Beneficia
nominare, absque ullo temporalis emotu. menti intuituisne Simonia circa varios modos ambiend. Beaeficia. . Electores inter se pae laentes mutuo sibi eo erre ad Digniintes luffragia, mortaliter peccant, ac labem simoniacam con-etrahunt. Omnis enim in rebus spiritualibus pactio, vel tacite, vel expressE, Simoniam indueit, inquit Gresor. i X. in Cap. Pa. mones, fio. de Pactis, L t. tu. II. Multo magis grave est atque simoniacum, di sub poena excommunieationis ipso facto incurrendae prohibitum 1 Paulo iL Extra u. De. resabiti . suffragia in Electionibus quovis terreno pretio emere; & qui se suit ele.ctus, Dignitatem tenetur dimittere, cum electio eius ipso jure nulla sit atque irrita. a. Simoniacum eli, atque mortaliter pec. caminosum paeisei de loeo cbtinendo ex. tra numerum in Capitulo, ut sie obtineri possint Beneficia post hae ici ipla vacantia, ob rationem supradictam. 3. Di munus vel 1 manu , vel 1 lin. gua, vel ab obs suto Patroni, aut Colla. toris amico exhibet , ea intentione , ut per ejus commendationem, ves pro se, vel
obtineat, Simoaiam mentalem eommittit ἐ& realem si pactio etiam implicita intercedat ; Provisio Beneficii hae simoniam mediatione comparati nulla est atoue irrita .ua D. Th. a. a. q. I . a. o. poli Paulum II. supraeitatum, diri. q. Simoniacus est Clericus, cui Viro nobili, aut Episcopo insetvit, iam in temporalibus , sed etiam in spiritualibus, ea prine ipali intentione, ut ab eo Beneficium obtineat. Sic enim, inquit D. Bernardus, perverso nimis ordine Caelestibus terrena mercatur. Dixi, principali intentione; quia si principaliter intendat omnia munia sua ad gloriam Dei obire, a Simonia excusari
posset, licet laeundaria tantummodo intentione de obtinendo Benefieto eogitaret. De Simonia eirea nominationem, is cinationem Beneficiorum. t. Collator aut Patronus, qui Mneseium confert aut procurat Clerico propter obse. quia sibi perlonaliter exhibita, maxime iarebus suis domesticis, Simoniae erimine reus emcitur, Mixta definitionem Alex. IlI. in cap. Com essent i a. de Simonia. & Concilii Remensis, tit. Ita de Simoniacis , ἐν Fiduciariis, D. P. a. ui ad preces amici Clerico Beneficium consiti, nulla iacia inquisitione, aut nulla habita ratione ad ejus capaeitatem , vel incapacitatem, Simoniam muneris hlingua committit , inquit D. Thom. a. E. q. I . R. ad 3. Si autem preces pro diagno porrigantur, ipsum factum non es fini niocum, euia subest debita eat a, cte.
3. Beneficium conferre principaliter cuiuia libet temporalis emolumenti intuitu, velut maga ceιών per Me , ndibilitetur δε- mus sua. vel ut quis in consa guisuis fiat fortior, vel ut exinde consanguineis suis pro . videatur, vel ut favor aut Iaas acquiratur . vel ut quod suum est, recuperetur, &e. manifesta eit Simonia : Ita D. Th. in φDili. 26 q. 3. & a. a. q. IOO. a. Dq. Vera non eli Simonia, inquit S. Doct. supracit. sed i Ilicita. ω ea νnalis cociatio , gratis conserte Beneficium amico, vel conisi anguineo, principaliter propter amicitiam , qua eum prosequitatur, modo nihil emoluismenii pro se aut suis inde aut accipiatur ,
uaelibet Resgnatio vel simplex , vel
205쪽
in savorem, non secos ae nominatio, &collatio propter emolumentum tempotale lacta, quoquomodo fiat, manifesta eit Simonia. μο Omnes pactisnes super Beηsetis, in quibus non intervenit Sedis Am tineae asprobatio , illicitas atque fimoniacas de- elatavit post multos Sum. Pontifices, Comest. Rotomag. tit. de Episcopis , ἐν cap.
a. Qui simpliciter Collatori Benefietum
resignat, ea intentione ut alterum Benefi. cium ab ipso obtineat, verus est Simoniacus, ut patet ex Constit. Pauli li. Extram Clim detestabile. a. de Simonia. 3. Simoniaea est Resignatio iacta eum nabo, ut Resignatarius lolvat expensas I Resignante iactas , vel ut Beneficium obtineret, ct pacifice eo eret, vel ut Bene. ficii aedificia resarciret, aut augeret; tum quia harum expensarum Benefietarius non est causa; cum quia hae expensae, de additamenta ad ipsum Beneficium spectant,
ipsique sunt annexa. Ideo si quid praetere, exigatur, exigi nequit, nisi ratione Beneficii, quod eertἡ simoniacum est. Adde quod . , et pactio circa Beneseia omninti st, & ut dictum est, simoniaca. De Simonia circa permutationes. I. Omnis Beneficii permutatio facta eum pacto, & onere, vel pensionem solvendi , vel omnibus expensis ad utrumque permu'tantem spectantibus latissaeiendi , vel adsuctuum adaequationem compermutantem
compensandi, illieita est atque simoniam , si privata auctoritate fiat, di nisi 1 Sum.
mo Pontifice approbetur . a. Nulla est canonica permutatio, nisi Beneficiorum, ad quae em permutantes umes, ae legitimε, es actualiter sunt promoti ; nee valet, nee licita est Beneficii actua. liter posm permutatio eum altero in se.
turum etiam certissimε obtinendo ἐ' prout statuit Innota IlI. In cap. Cum uiuuers rem. 8. de rerum permut. De Simonia in transactioniMI , comm- filionibus.
I. In jure dubio ae litigioso Benegeti il. licitum est , di simoniaeum propria aucto. ritate trantigere , ut unus collitigantium Beneficium, de quo lis est, retineat ; di alteri concedatur, vel quid temporale, vel quid spirituale , yel etiam aliud Beneficium tenue . Hujusmodi enim transinio
nes 1 SS. Canonibus sunt prohib tae , di tamquam simoniacie reprobatae. Cv. dinostitutus , dc cap. Super eo de transacti
α omninΛ smoniaeum est quodlibet munus offerre , ad redimendam vexationem etiam injustam, qua quis impeditur ne fusaequirat ad Beneheium. Imo qui jus in choatum per praesentationem jam obtinuisset, non posset absque vera Simonia munus offerre, nε injustε impediretur ab obtinendo eleno jure per collationem, electionem, institutionem, de confirmationem . Id colligitur ex cap. Sicut tuis de Simonia& Cv. Matthaeus. Ratio elt quia jus sive inchoatum per praesentationem , sive ple num per collationem , aut institutionem est aliquius spirituale, quod pretio temp. rati acquirere velle, simoniaeum est. 3. Eandem Simoniam eommitteret, qui similes injustas vexationes redimere vellet per aliquam rem spiritualem , dando nimirum, vel procurando impugnatori aliquod Beneficium; quia injusta vexatio est quid temporale, quod re spirituali comparari nequit. .. Immunis est ab omni Simonia , qui pretio temporali injustam vexationem re-
.imit , qua impeditur 1 possessione pacifiea Beneflcii, ad quod ius plenum, dc Persectum habet ; quia tune vexatio injusta est merε temporalis, nee per hane Beno ficiarius 1 jure spirituali obtinendo impe ditur; eum jam, ut supponitur, illud ac quisistit. Ita D. Thom. a. a. q. I . art. Madm Simala elaea considentiam. I. Simonia considentialis est non solam , uti dictum est, Beneficium conferre ea conditione, vel implicita, ut is eui consertur , vel ipso Collatori . vel alteri deinde res gnet illud Beneseium ; sed de si onus ipsi imponatur aliud Benefietum, ad quod jus, licet duntaxat inchoatum habebat, alter dimittendi. Ratio est quia juxta Urba lil. in cap. Quaesitum s. da rerum per ν tatione: Omnis pactio et ea Durioaba, ve connexa s ritualibus, labem semper coni, et Simonis. Deinde hoe expresia desui tum est a S. Pio v. Bulla Iriinrisuis ,
s. Da Propter eamdem rationem, de aucto. Diatem . confidentialis Simoniae reus essie tur,. qui Praesentatori Beneficium suum diamittit, ea conditione, ut ad illud, vel ad
206쪽
Diss L De Statibus Deo dicatis. I I
aliud Beneficium, amicum, aut eonsangui. i ve recipientes. 1. Tota communitas , de neum nominet. Idem dicendum, si Bene. Capitulum , si eonsenserit huie Simoniae , sicium suum in manus Collatoris simplieiter dimitteret, sub eadem eonditione, excepto tamen Summo Ponti see, ii quo resignationes in savorem admittuntur.
s. 3. Quaenam fit Simoniae malitia, ἐν
N. Simoniam peccatum esse irreligionis simul, & injuilitiae. irreligionis, quatenus
per hanc res spiritualis , te saera turpiter tractatur, dum quodammod6 emporali, aeter te ibi adaesuatur. Injustitiae autem, quatenus Sim laeus rem sacram, quam Deus sibi specialiter devovit . quaeque eκ sola ipsius gratuita voluntate pendet , usurpare raeivmit. Ideo Simonia saeptos 1 SS. Patri. us Haeresis nuneupatur; quia Simoniaeus perinde se gerit , ae si erederet res sacras munere temporali aestimabiles ella, de do. minio tuo subjectas esse posse; quod evidenter haereticum est. Porio omnis Simonia, etiam mentalis, peceatum est ex genere suo gravissimum, ne ex levitate matellast leve fieri reteit, quia nullum gratiae donum, licet minimum, pretio aestimari potest, nee vendi, absque gravi tum ipsiusmet doni, tum Donatoris irreverentia. AER. a. Utram per omnem Simo. niam omnes poenae in jure Canonim latae
N. . Nullas menas Canonicas incurri. I. .
Ob Simoniam mentalem. I. Ob Simoniam pure eonveni ionalem . 3. Ob Simoniam mixtam, si sola res temporalis sit tradita, nonduin tradita spirituali. q. Ob Simoniam, quae est a lingua tantummodo, vel ab ob-lequio. Igitur duae duntaxat Simoniae spe. cies mea:s Canonicis sunt obnoxiae. Prima Simonia. realis, & haee ii manu ; Seeunda conventionalis mixta , dum tradita est res spiritualis, & res temporalis est promissa; traditio enim rei spiritualis realem efficit emptionem, &- Venditionem. non laeas ae in aliis e tractibus human s. Observan. dum est insuper nullam plenam incurri,
nisi pro Simonia quae eommittitur, vel in ingressu Religionis, vel in ordine, vel in
Beneficio. UER. 3. Quaenam sint poenae Simoniae in ingressu Religionis perpetratae. R. I. Excommunicatio, quam ipso iacto incurrunt omnes, di singuli sive dantes, si poena suspensionis ipso iacto afficitur, re
haec Excommun ratio , & Suspensio Sum. Pont. reservata et f. s. Simoniacὸ admissi, si per sententiam suerunt eonvicti , in arctius Monasterium debent in trudi, nee abl-que dispensatione in eodem Monasterio m nere possunt. q. Monalterium restituere te. netur quidquid simoniaeε suit aeceptum . QUAE R. q. Quaenam sint poenae Simoniae in Ordine commista e N. I. Ipso facto exeommunieationem incurrunt Ordinantes, di Ordinati, & Oidinationis Mediatores, quae Eveommunicatio Papae est reservata. a. Sie Ordinati, etiam
ipsas ignorantibus , ipso jure sunt suspensi ab Ordine simoniaeἡ suscepto; imo & ab omnibus jam suleeptis, si ipsis scientibus,& non contradicentibus , commissa fuerit ab alio supradicta Simonia . 3. Simoniacε Ordinantes ipso facto incurrunt interdictum ab ingressu Eeclesiae, & suspensionem 1 collatione cujuslibet ordinis , imo & Τonsurae , ct ab executione omnium munerum
Pontificalium. q. Qui pro ordinatione pre
lium recepit, restituere tenetur, ut poth injuste comparatum . .
QUAER. s. Quibus poenis subjactant Sumoniaci in Beneficio
R. I. Excommunieationem Papae reservatam ipso facto ineutrunt , qui Bene fi
cium simoniach susceperunt , contulerunt, aut quovis modo procuraverunt. 2. Irrita
est prorsus atoω nulla Benefieii simoniaci praetentatio α eollatio. Hine simoniaeε
Provisus, etiam oecultus, ante omnem Iu
dieis sententiam Beneficium statim dimittere tenetur. I. Simoniace promotus omnes fructus perceptos, imo & eos quos percipere. debuisset , si B meficium diligenteraministrasset, tenetur restituere. Nomine autem fructuum, intelliguntur etiam distri. butiones quotidianae , quae ratione v. gr. Canonicatus in Choro percipiuntur , non autem quae alia ratione proveniunt; ut ex Missae. celebratione. q. Pretium pro Beneficio conferendo Meeptum restitui debet, non
quidem ei qui illud eontulit, sed Eeelesiae ejusdem Beneficit. Idem direndum est de pretio acoepto pro ingressu Religionis, de Ordinatiotae , quod paupetibus est distri. endum. D Tandem qui Beneficium per
Simoniam realem susceperunt , intrabiles fiunt ad quodlibet, vel idem, vel aliud Beneficium , deinceps obtinendum . Non
autem ipso jure ab omnibus B mefietis ante Y a Simo.
207쪽
1 a Tract. III. De variis humanae vitae Statibus
Simoniam , se obtentis; ita ut in eonicien commissa. Quoad Excommunieationem intia ea dimittere teneantur; sed possunt b Simoniacos latam, lieEt Sum. Pontifici se ipsis privati per sententiam Judicis in reservata, ab ea tamen, si sit oeeulta, Epiis nam perpetratae Simoniae, licet a iure e - scopi absolvere valent. presse non sit lata.
rcenis Canonicis sit obnoxius , dum i plo ignorante ab alio perpetrata eli Simonia , De Stata Retigisse.
a Patre v. gr. aut alio conlanguineo aut
amico, qui per Simoniam ipsi procuravit Uaestiones omnes . quae a L Statim Beneficium. I Religiosum spectant , di seu fere non
R. Lieli se promotus non incurreret Patitur brevitas proposita, nee noliti eler cenam ex ccmmunaeationis, cum ab omni instituti: Eas tantummodo , quas virum peccato, ut luppenitur, sit immunis alta Religiosum ignorare puderet, quasque abninen invalida cit ejuo provisio, & ad illudique gravi saluti suae periculo ignorare non Beneficium possidendum fit inhabilis, dc uosset, hic breviter perpendemus sequentii plum dimittere tenetur, etiamsi illud peribus quaestionibus. r. Erit de natura, & est triennium possederit: Triennalis enim ses. sentia Status Religiosi. a. De ingressu i mi essio, quae in aliis nullitatibus locum ha- ligionis , ct Novitiatu. De Prosessione bet, ipla nullatenus lavere potest . Deinde Religiosa. q. m. Professorum obligationii estituere tenetur suctus a te perceptos, bus. s. De Religionis egressu. 6. De Prae. oon lotam a die cognitae bimcniae, sed di laturis Religiosis. a d: e provisionis tuae; cum hoc tamen di. i criniine, quod suctus ante cognitam bi- QUAESTIO Linoniam non tencatur relii tuere, nisi eos
in quibus factus eli ditior, utpotε bonae uuae natura Statas Religios. ii dei possessor: Lbus vero poli Simoniam cognitam percepit, cum per hane coges. Vet. o Eligion7s nomen bifariam sumItionem malae fidei possessor factus suerit, polle. I. Pro virtute, quae Deo omnes omnino quovis modo , se e sum. iustum ac debitum Culium , & honoremptos, aut non consumptos , tenetur resti. exhibet; & fie Religiosi diei possunt om . tuere. nes, qui juli ε & pth Deum eolunt. a. PrIPorio hie observandum est, in duobus peculiari vitae instituto, quo homo in saa- ealibus validam ella collationem ignorante vissimum , atque persectissimum holocau- Proviso simoniaces actam. Si Provisus hane stum totaliter seipsum Deo offert, & senesciens bimoniam ex prel se contradixerit; per antonomasiam Religionis nomen promoto poli hac cognitam non acceptaverit,ipti E sibi vindieant quicumque non solam
aut, quod peras loret , pretium statutum per communium praeceptorum observan non IOI verit, tunc enim Omnes poenas in tiam, vertim etiam per votorum emissi
Simoniacos latas incurreret . a. Si Provisi nem Cultui Divino perpetuti sese manci inimicus, i plo ignorante, pretium obtule . pant, Deum fibi in portionem iteram eti-rit, ut ad illud Beneficium obtinendum in- gunt , ipsique novis vineulis denub se si- habilem redderet. gaη Unde Religio dicitur quasi reeIectis, IRR. 7. usis poenis in Simoniam aut reMatio. Sie exposito Religionis no latis absolvere aut dispentare possit j mine. D. Nullus, nisi solus bum. Pontifex, ab QUAE R. I. Quid si status Religiosus' inhabili inte ad Beneficium possidendum di L R. Rechὸ defin tur: Status immi bilis bo. pentare poteli, si conicio Proviis commis mininum ad perfectionem tendinmitim per τροia sit Simonia. Quod si vel 5 Provisus eam ta Castitatis, Paupertatis , Θ Obeduntix, ignoraverit, Epitcopus dispensare poterit, si ae sui ipsius traditioηim , sub certa regula de simplici agatur Beneficio, di Simonia ad ab Eeeloia approbara . lotum contentiolum non .suerit deducta ; Dicitur 1. Status immobilis , per quod non autem si de duplici agatur. Idem di- eonvenit cum Episcoeatu, & Coniugio ,
eendum est de ius pensione, quam Clericust uae de se sunt status immobiles; chm Ese: LmoniacE ordinatus incurrit, k qua Epico. scopi Ecclesae suae, di Conjupes eomparti pus dispensare poteli, si inicio ordinato, tuae indiliolubili vinculo obligentor ; &non vero si iplo ccnicio, Simonia fuerit differt , statu Parochorum, re caeterotum
208쪽
Clericorum, Eremitatum, viduarum, virginum, &e. qui itatum suum mutare pos.
Dicitur a. Heminum ad perfectis m ten. dentium ; id eli persectionem Charitatis, quae eli vinculum perfectionis. Ex quo sequitur Religiosum , qui ad persectionem non anhelat , non ine vere Religiosum ;clim hare tendentia statui Religioso omni .no sit essentialis. Dicitur l. Per του castitatis , &e. sive sole innia sint, sive simplicia, juxta j .is no- uim Greg. XIll. statuentis in Bussa , Icandexte Domino , vota simplieia Sch, Iarium Societatis Iesu Religiolam eonfii-
ad uatum Religiolum omnino requmitur, ut homo cuidam Religioni te totum ita mancipet, ut amplieis sui juris non existens, ab ea totaliter dependeat; quod uti que non fit per sola in votorum emissionem, sed per realem sui iplius traditionem, taei.
to vel express4 quodammodo a Religi cne
per Superiores ejus acceptatam . Dicitur Sιb certa quia Re: μgiosi in jure Regulares ncn vocantur, nisi quatenus alicui certae regulae adstringuntur , a qua hane denominationem sui ci. piunt. AI as non potius Regulares dicerentur , quam Cerici qui nullam Regulam
Dicitur 6 Eeelsa approbata: id est a bum m. Pontifice , ut habetur cap. NE nimis de Religiosis domibus. Ratio est quiatine tali approtatione Religio stabilitatem nullam habere posset; proindeque non esset status immobilis, i qec vera, ct propria dicta Religio. QUAER. r. Quinem sint verε ae propriὸ Religiosi, & qui non
N. Fratres Convelli seu La ei, idem dicendum est de Monialibus ad Chorum non deputatis , item Equites Melitae, sunt v
aliorum tria vota emittent sub Regula ab Ecclesia approbata . Ob rationem contrariam nee Fratres Donati in nonnullis Reli. Nonibus, nec Eremitae, nec nonnullae Ca- non issae, nec Fratres, oe Sorores de tertiota: dine B. P. Dominici, or Francisci, prinprie sunt Religiosi. Licet enim quidam miρsis vota eastitatis, paupertatis , de ob mentiae emittant sub quadam Regula approbata, haec potius dicenda est bonus vi, vendi modus, qu1m vera ae propriε dicta Religionis Regula. . Fatendum tamen est
largo modo dicendos esse Rel Igiosos, de inter personas Ecclesiastitas annumerari . ocul tales gaudere Privilegio Pori, de Cano-n s: Si quis suadente Diabolo. QUA R. 3. Quot sint genera Religiosorum, di quodnam persectius R. t. Religiosorum divei sitas, quae ad Eccle sae' ornatum, de utilitatem plurimam conseri, desumitur praecipvh ex triplici fine particulari, quem Ordo Religiosus sibi proponit . dii dam enim sunt iustituti , ut opera vitae solitariae , de eontemplativae exerceant; Tales sere sunt omnes quos Antiquiores Patres instituε te Antonius, Pachum ius, Basilius, Benedictus, Bruno, Berna dus , Ece. quorum Sectatores propite v cantur Monaehi, utpote solitudini, dc unitati, quae Deus est, sunt intenti. Alii sunt instituti ad opera vitae activae , ut dines Militares, de Hospitalarii, die. Alii denique instituti sunt ad vitam eontemplati ne, de amone mixtam; ut Mendicantes, de Patres Societatis, qui Divinorum meditatione adeo non sunt intenti, ut proximum etiam docendo, concionando, Saciamenta administrando, dcc. adjuvare non studeant. R. I. R I gio contemplativa praestantior
est atque periectior Religione actio a ; quia ad finem praestantiorem immediat ε ordinatur , scilicet ipsum Deum , juxta illud se
Luc. ro. Martha sinicita es, ἐν tinbaris e ga plurima . . . Maria autem opstimam par
rem elegit. Religio autem mixta, qualibet praestantior est. r. Quia majus est illuminare, dc taleiaeere, quam lueere tantum tribdo aut calere. r. Q ita Religio mixta
vitae Domini Iesu Christi, dc Apostolorum
suorum magis est consormis. s. mia, te ste D. Thom. Opula. 24. e. 1 . p it D. Gregorium , nullum est opus praestantius , de saetiscium magis Deo gratum, quam stu. dium salutis animarum. Hine collige, quxin turpiter quidam insaniant , qui sinu mulis. titudine divitiarum. suarum stolidε glo. riantes , Religiolas mendicantes tamquom omnium peripsema substinnant, ac deri.
QUAER. q. Utris Presbyteri, Curati. At Archidiaeoni sint majoris persectionis , quam Religiosi.hi. Cum D. Thom. a. a. q. sq. art. 7. hane quaestionem proponente. Presbyteros, Curatos , die. majoris persectionis elis,
quam Religiosi, quoad ordinem quo Pres.l byteri, Curati, oce. sunt insigniti , re quoa si Cincium animas eurandi quod gerunt, non ι verb
209쪽
1 4 TraEL III. De variis humanae vitae Statibus.
verci quoad statum , in quo Relilios ipsistis ia fuit accusatio, aut speetalli inquἰsi insunt praestantiores: Quod probat s. Dccior a Iudice saeculari de crimine capitali. 3. ex Cap. Cleric. 39. q. ro. clerici, qui Mo Debitis gravati .s Ratiociniis reddendis naebον um propositum auriunt, OUlΑ ME' obnoxii, ut sunt Tutores, Thesaurarii .&e.
libero, eis ab Discopis in Monosteriis παν iperunt. dee.
ter uetiri ingressus. Siquidem certum est, QUAER. 1. Quinam ingredi Religionem nulli liberum esse a statu persectiori aditeneantur. italum minus pet sectum transre. Ex quo N. Is solam Religionem ingredi tenetur. principio idem S. D. evidenter e eludit, . qui votum ingrediendi emiis . seeundum potiorem esse Episeoporum statum quam, inuentes regulas. I. Qui vovit Sligionis Religiosorum ; quia nimirum Monachus fi lingressum, nullo tempore determinato te. ii potest Episcopus , non vero Episeopus netur ing edi quatoriimum moraliter D. Monachus, laltem absque Sum. Pontineisitest, di moralem diligentiam adhibere, ut dispensatione. Videant igitur Clerici secu- admittatur, a. Qui tantum vovit ReIigi lares quo mentis & eordis affectu tenean. nis ingressum , voto suo satisiae, si extur amplecti Religiosos Clericos, qui in Or-ijulia causa egrediatur , aut injust ' repuladine, de saepias in Offeto vel, Dei prae-isam serat. Quod si vero sine iusta eausa
dicandi, &e. nedam ipsis sunt omnino pa egrediatur, aut justε repulsus fuerit, tene. 1es; sed de q ad statum praestantiores, utitur ad laborare, ut itersim admittatur. s. disertὸ exponit D. Thom. citatus. Qui vovit ingrctsum Religionis determina. tae, si in ea non sit admissus, liber eIt aQU EsTIO IL voto: Si veto Religionis ingressum in re.
re voveret, non admissus in una, alteri
De Rentiosis ingressae, iv Nomtiatu. se Praesentare tenetur . . . Qui vovit Reliagionem determinatam, in qua eollapsa est QUIER. i. Uinam in Religione sint regula is observantia, nedam non tenetur suseipiendi , quinam re- ingredi, sed & licite non potest. 3. Q u pellendi laκiorem Vovit, licitὰ ingredit ut stricti M. Aliud esse reeeptionis impedimentum rem, non Vice versa. 6. Viri qui post vo dirimens, quo scilicet neglecto nedam il--em sium Religionem in rediendi reo licita, sed invalida est rereptio: Aliud verbicipi non possunt in Natione sua , non t
tant lim prohibens, quod reeeptionem non uentur ad exteras transire, ut recipiantur; quidem invalidam, ted illieitam effeti. nec foeminae, quae in Provincia sua repula InvalidE reeipiuntur. I. Pueri invitis emistim tulerunt, tenentur eum gravissimo in. rum Parentibus ante pubertatis: annos; si. commodo εd alias etiam ejusdem Nationis
cti verti Puberes, etiam Parenti s invitis, transmeare. T. Qui in Religione quam v nedum valide. sed & licite recipi possunt. Vit, non potest recim ut Clerieus, non te- a. Episcopi absque Sum. Pontificis dispen- uetur ad laborare ut reeipiatur Laieus; latione. 3. Servi, seu Mancipia dicti, quilnisi ex quibusdam ei reum stantiis appareat non sunt iuris sui. q. Conjugati post Ma. intentionem ejus ad hune statum sese e κώtrimonium consummatum, nisi accedat eom. te disse. 8. votum ingrediendi, di expe- rtis e sensus, aut nisi sit Adultera. f., iqndi Religionem strictiorem quisque eom. Professi. :nasi ex uno Ordine ad alium la- Mutare potest in votum piatendi laxi xiorem transvolant. 6. viri in Monasterio rem, deciseeminatum, & sceminae in Monaiterio v UAER. An lieeat quempiam ad Reis rorum . 7. Hermaphroditi , quorum uter- ligionem impellere εque sexus est aequalis. Q abd si praevaleat . IV. Diplici modo quempiam ad Reliis vitilis, reeipi possunt inter viros, & sce giODem impelli posse. i. Consilio, re sua-mineus inter sceminas validi quidem, seditione. a. Blanditiis, & munus lis. 3. vi, non licit ε. 8. Laborantes notabili infirmita. metu, vel fraude. Primo modo impellere te, quam Meultaverunt. 9. In Religioneil udabile est, ae meritorium, si subflaum treepti ab eo qui recipiendi facultatemiimpellenti videatur ad Religionem ido non habuit. dce. neum, ut per se patet. Seeundo modo imis Illicitὰ tantam recipiuntur , non invali- pellere etiam idoneum, imprudens est a dE. i. Filii Parentes tuos in gravi necessi-ique yitiosum, tum quia se inductus nocitate reliquentes. I. Criminosi, contra quos Gmnio. sponte sua statum Religiosum amplecti. Diui Zill Coo, L
210쪽
Diss. I. De Statibus Deo dicatII.
plectitur; tum quia experientia constat iadoleseentes, di puellas ad Religionem blan.
Qitiis allatos, post hae dissicilius Relthionis
onera sustinere . Tertio modo impellare sumna crudelitas est , injustitia, di horrendum sacrilegium , proindeque peceatum gravissimum . & qui puellam ad Religi nem se impellit, majorem excommunica. tionem latam a concit. Tridenti sessi as. R de Regularidi ipso facto incurrit. RR. q. An ii eat quempiam a Re. ligionis ingressu retrahereqPetratum est mortale aliquem ab Religionis in ressu abs e justa causa retrahere; nam in Cone. Trid. citato anathemati subjiciuntur omnes, qui mulieres vorentes ingredi Religionem impediunt, quod certEpeceatum mortale supponit , etiam erga masculos . Triplex ea autem justa cavia quempiam 1 Religione retrahendi. s. Su lacti ad Reli onem initaneitas. a. Malor spiritualis utilitas , non autem temporalis. tam ipsius retrahentis, qu1m retracti, atque adeo maior Dei gloria. 3. Irregularitas Mooasterii, aut Religionis , qua quis retrahi.tur . Porro qui vi, metu vel traude, ali. quem a Monasterio aut Religione retrahit, noti Qllim mortaliter peccat, sed di ad restitutionem tenetur seu compensationem , juxta viri prudentis ac timorati iudicium, cam veram injustitiam commiserit. QUAER. s. An iterat ineonsulta Dei vocatione, & propter temporale emolumen. tum, Religionem ingredi e R. Graviter peccant, qui ineonsulta Dei voratione statum Religiolum amelectuntur, ob rationes allatas pro statu Clericali, quas ad statum Religit,nim facili negotio quiseque accommodare poterit. Qui autem prin. cipaliter propter temporale emolumemum hune statum sectantur , aut filios suos, &consanguineos ad ipsum sectandum quovis
modo inducunt , crimen Simonne ineurrunt; utpotὰ qui coelestibus terrena mereari praesumunt . Utrumque probatur auctoritate Guillel. Parii. de Mortia ea s. Alii a remibus eo modo in mustro projiciuntur , quemadmodum ea tuli is porcis, quνι - .rrer Mn su iunt enat ire ut pretione haereditaνia priventur, ἐν ad ear qui in eculo remanem , devolvatur ἰ ἐθ' quan
ctio, immersio, πιι intentio. Si fiter , qui ad hoe mirant, ut ibi vivant visa corporea, non habenter alias unde vivant , non Religionem intrant, sed comestionem. Aece .dit auctoritas Rhemen. Coned. m. a 33.
titui. de Regularibus , de Mon. n.MQui vult igitur otium, honores , Beneficia , vet alia re oracia, quasi scopum Abi promittit
vitam monasticam susce urus, vereatur πὸ mittatur in tenebras exteris res, non asse reus vestem nuptialem . Cui periculo se etiam obnoxios Oarentes noverint, qui liberis iuressum Religionis pro rara, ves μοι natura sint ad res gerendar inepti, animo hebetes, via corpore viti . vel certer ut aliis Iiberis olorem quo ablegationes sim
QUIER. 6. daenam Tequirantur, ut Novitiatus sit Iegitimus e Ria Quatuor requiri. I. aetas compe-tem , scilicet quatuordecim annorum iaviris, re in foeminis duodecim. qui in utri iaque debent esse completi, nee malitia su p.
plet aetatem. Licitum tamea est ante illam aetatem, annuentibus Parentibus, recipere ad probationem vitae Religiolae. Sed non potest diei inchoare Novitiatum, nisi expletis annis sumadictis. a. Locus debitus; id est Monasterium, vel aliqua Ordinis Domus, extra quam si peragatur, N vitiatus nullus est atque irritus. validus tamen esset, si ex legitima Superioris lieentia per unum, aut alterum mentem Novitius 1 supradivo lom abesset . 3. Habitus Religionis; siquidem nee licitε, nec valide, regulariter loquendo, in habitu saecu. tali fieti potest Novitianus, misi aliter exru approbato, di Sum. Pontificis licentia merit constitutum. q. Duratio unius anni lintegri non interpolati , computando de momento suscepti habitus in momentum professionis; ita ut si vel uni ea hora desit. nulla sit professo . Armus autem ille a Tiidentino requisitus solaris non est, continens 363. dies eum 6. horis, sed ei vilis, dc politieus, ct qui constat ex diebus praecisε , quando non est bissextilis , oeuno plus dum est bissextilis. Q. 7. Qualiter precent Superiores denegantes habitum postulanti, de Capitulares tas tutum Novitio , absque julia
causa V. Graviter merare; tum quia gravem injuriam inserunt Religioni, quam privant subjecto idoneo; tum qesia inaritatem laeis dune proxim' debitam in te magni mois menti. Charitatem dico solummodo erga postulantes, qui respectu Religionis, nec ius in re , nec ius ad rem , lunt adepti. Aliud die um est de Novitio; eam enim per Novitiatum ius ad profitendum coma