장음표시 사용
211쪽
i s Tract. III. De variis humanae vitae Statibus.
test absque gravi injustitia suae caula legitima; quae si adsit, & Superiores, & Ca.
pitulares habitum, & lustragium, nedum legitime negare possunt, ted dc sub mortali tenentur, ob damnum Religioni emer. pens, qucd utique damno, & incommodo particu ari longissimε praevalet. U. ER. 8. Quaenam sint Novitiorum Privilegia tR. Multis gaudere Privilegiis. r. valide confitentur Sacerdoti ab Ordinario approhato, sed non semper, saltem licite, euili bet Sacerdoti ordinis sic approbato. 2. Non subjacent te servationi casuum , & eensuratum, quae facta est , Praelatis Regulatibus pro Religiosis ordinis, in quo probantur.3. Absolvi possunt in Religione ab omnibus Censuris, Irregularitatibus , poenis α. peccatis etiam reservatis, a quibus possunt omnes Professi. q. Gaudent omnibus Privilegiis , 8c Indulgentiis in hoe ordine concessis, quia Novitii in favorabilibus veniunt mimine Religiosorum. M in prima etiam habitus receptione obtinent indulgentiam plenariam a Paulo v. concessam. 6. Gaudent etiam Privilegio Fori, & Canonis. 7. Sunt exempti ab Ordinariorum Iurisdictione. 8. Non obligantur ad vota emissa ante Novitiatus ingressum , utpote pro illo tempore suspensa, etiam si Ordinis obscquiis non repugnent . 9. Per totum Novitiatus tempus retinere possunt Benesteium saeculare ante Novitiatum aequisi. tum. Io. Possunt exponi ad Conciones ad
populum agendas, etiamsi nondiim sint Ordinati, nec primam habeant Tonsuram, cum jam sint personae Eeclesiasticae, & ju.ra smplici tantum Laico actum concionan. di prohibeant, ut maximE patet ex India. to PP. boeietatis a Paulo IlI. concesso . Caetera apud Auctores Regulares videan
De Professione Resulosa. US R. r. IN quo consistat votorum Re. I ligiosorum solemnitas , &in quo disserat votum smplex et solemni
N. Haee vota inter se non differre . I. Quod votum solemne fiat publice eum quibusdam caeremoniis, di speciali benedictio. ne, & consecratione, non autem Votum simplex: Nihil enim vetat, quominus hae caeremoniae in voto simplici adh: beantur,oc non adhibeamur in iolemni . Non diffeiunt in eo quod votum soletnne vi Religione approbata emittatur , re M trimonium dirimat ; eum votum simplexin Societate Iesu, quae hauddubiE est a probata, dirimat etiam Matrimonium. 3. Non differunt in eo quod votum solemne emittens tradat se irrevorabiliter Superi ri; nam in votis Ietuitarum vera est tr dirio, eaque perpetua, ita ut Professi non possint ab: que vera Apostasia illud instit tum deserere. Sed inter utrumque distrimen est, quod votum solemne , non auo tem sim elex, ex institutione Eeelesae ita irrevorabiliter Superioribus Religionis at probatae acceptetur; ut Professos vi hujus institutionis ad certos effectus fiat inhabulis : Nimirum ad valide contrahendum Matrimonium propter votum castitatis, iahabendum alicujus rei dominium propter votnm paupertatis, ae de seipso dii pone dum propter votum obedientiae. Haec sententia evidenter probatur. 1. Auctoritate Sum. Pontificum Bonifatii vi II. Cap. unie. De VM. en 6. re Gregor. XIII. Bulla Ascendente Domino: Ubi se loquum
tur . Qitur attendentes, voti s
Iemnitas ex seu constitutione Melesiae eὸ L-venta. 1. Probatur, quia ante Caelestini III. tempora; id est ante decimum circiter Fe-clesiae saeculum, inaudita erat voti simpli. eis, & solemnis distinctio: ex quo patet evidenter voti solemnitatem ab ipsius mei Ecclesiae Decreto fuisse induciam. s. ania Sum. Pontifex in voto solemni dispentare ρotest ; quod utique minime posset, si vo. ti solemnitas ab alio quam 1 statuto Ee-elesiae penderet. Hine collige votum smplex, dc votum solemne non differre substantialiter, sed tantum accidentaliter, Aepeccata contra utrumque eommissa specie non esse diversa , eum idem habeant obj ctum, v. g. continentiam, de sub eadem ratione formali Religionis in illud serantur. Peccatum tamen contra votum is
lemne gravius est ratione status pers,ctioris. QUAER. 2. Quaenam ad Prosessionis v liditatem requiratur R. Quatuor vulgo requiruntur . I. Anisnus probationis rith expletus juxta suas conditiones essentiales , de quibus supt, . a. Stas sufficiens, nimiram annus deeimus textus completus. 3. Praelati contensus, de acceptatio tacita vel expressa, cum comsen tu majoris partis Capituli. 'Consensus voventis plenus atque perserius absque gravi metu; qualis est metus ineareerati
212쪽
αῖs . vel alimentorum substractionis, &e.
Item metus reverentialis accedentibus vel
precibus, vel blanditiis, vel obiurgationibus lis pias repelitis, dici quae Uectaia Novitii indole justum metum incutere possunt. Harum autem conditionum, si vel una desit, irrita est professio, & Professus non solum exire potest , sed α uxorem ducere, nisi professionem ratiseel. QUAER. s. Quomodb professio irrita validari possit.
v. Ex quocumque eapite nullitas oriatur . tria semper requiruntur ad validati nem professionis nullae . i. Cognitio nulli. tatis ex parie Prosessionem renovantis; quia si ignorat proteisionem fuisse nullam, lem. per renovat talem qualis est a parte rei; approbans autem rem invalidam, nunquam illam validam efficere potest : Eaecipe t araeci , si professionen renovando expressεio tenderet eam ratificare ea quocumque capite possit esse nulla . a. Requiritur novus expressus consensus omnino liber, ut per se patet. 3. Quod renovatio fiat praesente uno initem, aut altero teste; quia Ecclesia, quae
omnes contractus elandestinos reprobat, non censetur professionem secreto emissam M. optare. Quo circa observandum est. r. Quainda nulla est pro sessio defectu potesta. eis in reeipiente, requiritur novus consenius ex parte Religionis, non autem s nulli. to ex alio capite oriatur; quia tunc Sum. Pontilaa, tamquam supremus omnium Re ii sionum superior . pro bono pacis hane rat,ticationem acceptat, ut patet ex Cap Si emcteatum de Regulatibus . a. Nullatenus requiruntur novae caeremoniae , cum nonae eumtia promiamis , nec nova probatio, ubi Hierit completa, Ac libera; tune nF. in pieta conditio ei rea Nooitiatum a Trid. Cone. requisita. 3. Prosessio irrita non validatur tractu temporis, lablato etiam dirimente impedimento, v. g. qui professionem emisit ante aetate ni requisitam , non validatur prosessio eius, quando aetatem necessariam attingit , juxta Reg ir. Iuris in λ Non firmatur tractu tem isti ,
quod ab initio Mn subsistit . 4. Nonnullae
iuui prolestiones , quae nunquam validari possunt , ut prosessio mulieris in Monastera O vir , perpetuo amentis , perpetuo morbo gravi laborantis, &e. AER. q. ina aenam sine eonditiones ad validam, di licitam reelamationem e. Frustranea est reclam, tio. I. Illius, cujus prosessio nulla est s
Ius consensus delicta , si nimirum ficte Iam Mnac T. L
ptosessionem emiserit ἱ Cum hoc soro ex. terno probari non possit. 2. Si ante Quinquennium a die prosessionis inchoaraum non reclamaverit, ut statuit Trid. χ' at. excipe tamen. vel
li cereclum, α impedimentum ultra Ouinquennium ignorasset , ves si fuerit immimentum essentiale ae smul perpetuum, vel si mein gravi aliave iusta eausa fuisset ,
reclamatione impeditus. 3. Frustranea est reclamatio ex eodem citato G ilio , si ante reclamationem, aut pendente lite habitum Resigionis dimiserit, mis tamen habitum dimittere eoactus fuerit ad rectam tionem peragendam, a qua iniura impediatur. aut nisi habitum sponte sua iterum asilumpserit, di ad Monasterium redierit. Ad secundum. Nullus absque gravi peccMo recia mare potest, nisi omnin, emistus sit in Malidam esse prosessionem suam . In dubio enim melior est ecnditio Relisio. nis, quae Religiosum possidet . , quo privari non poteli ab que injustitia . Ut au. tem de hae nullitate omnino certus est sub eodem mortali metato tenetur vel tecta mare, vel prosessionem rati fieare; tum quia nullum habet jus alimenta in Religi ne subcipiendi; tum quia periculo se eo mittit invalidὸ sufragandi, & illieitὸ Ordines suscipiendi, ratione ficti tituli pat pertatis, eujus veri rituli desectu ipsocto esset suspensus. snt effectus preses.sionis Religiosae en. Praeci os esse. I. Quod omnia v ta, sive in saeeulo, sive in Novisatu emi Lia in pro sessionem Religiosam eommutari possint, si intenderit profitens ea se eomis mutare. si vero non intenderit, ea non sunt ipso iacto irrita, qua absque obmdientiae detrimento adimplete potest, dixta probabiliorem Doctoriam sententiam . a , bd presessio Religiosa Matrimonium ra. tum dissolvat, re Sponsalia etiam juratas. Quod Irregularitatem desectu natalium tollat ad Ordines suscipiendos , & venefi-eium simplex, non autem ad Praelaturam aut Beneseium euratum . q. Quod fissum extrahat 1 Patris potestate. s. Quod omnem plenam peccatis debitam remittat, non quidem ex opere operato , sed ex opere operantia opus praeitantissimum, die
213쪽
Quae fiat Professciram obligatious. EX variis rapitibus ortum habent Reia
ligiosorum obligationes . I. Ex ips mei statu Religioso. a. Ex voto pauperta. tis , quae magna virtus est . 3. ta voto continentiae, quae major. q. Ex vino obe.
dientiae, quae maxima dieitur a Ioan. XXII. Extra v. Quorumdam; de quibus singulis ar- ilhulis lite nobis est agendum.
quid toneatur Migiosius ratisne Status sui.
QUAER. 1. A N Religiosi ad persectio-
N. Cum D. Thom. a. a. q. I86. a. 1. 2.ct s. re caeteris Doctoribus, nullo excepto, Religiosos non teneri suidem esse persectos; eam status Religiosus non sit status persectionis acquisitae, sed teneri sub gravi precato studium saltem virtuale semper habere in via Dei profieiendi; elim status Religiosus sit essentialiter status persecti nis acquirendae. Ideo qui ab hae sineera.
di essiraei intentione animum revocat; Vel habitualiter, aut virtualiter ad persecti nem tendere negligit, aut eontemnit, in perpetuo statu damnationis aeternae versa.
tur; elim quisque districtὰ teneatur omniat latui suo mentialia, habitualiter saltem . di virtualiter, velle servare. Terribi5ssen. remia, inquit gravis Auctor , anastis Ret eis is, qui nee actualiteν, nec virtualiter Farint animum in dies proficiendi in chari. rate, nec curant plus quam boni curtei, mes Laiei ad eam tendare ἱ quique omnia venialia parvi saetentes seeuros sese existi mant, modo omnia ad mortale obligantia servare intendant. Haee enim animi dispo-stio mortaliter est damnabilis, utpotε propositio persectionis acquirendae direcu eon. traria .
QVTR. a. Quibus mediis Religiosi ad
Persectionem tendere teneantur
R. Religiosum non teneri ad persectionem tendere per omnia supererogationis opera, per quae potest ad illam pervenire, sed per ea lolummodo , quae in sua Regula , Constitutionibus, Statutis, de obse vantiis Regularibus in suo vigore existis.
tibus, sunt praeseripta. Ratio est, quIa ex vi professionis suae vitam Regularem agere quidem tenetur sub mortali, sed non nisi juxta suum institutum ab Ecclesa approbatum . Hine Religiosus , qui Regulam suam, Conititutiones, Statuta, dc regula. res Ordinis sui Observantias eontemnit, mortaliter peccat ; quia ipsammet persectionem contemnit, si media, sine quibus comparari nequit , despiciat . Ea autem
despicere eensetur , laeundum omnes ad unum Theologos. r. Dum eadem observare minimE est sollicitus. a. Dum ipsorum
malorem partem violare consuevit , aut per notabile tempus absque necessitate non observare studet. s. Dum vel unum omitistit, reputans haec vana esse frivola, dc inutilia, aut ex intentione ordinationibus non se subjiciendi. Hare omnia absque contemptu vel sermali, vel virtuali aut interpretativo persectionis, fieri minime pes.sunt, proindeque absque mortali peccato.
QUAER. 3. Utrlim Religiosi ad cho. rum deputati, sub mortali ipsi interesse
R. communis est atque indubitata malogorum sententia precare mortaliter, qui
saeptiis absunt oro, nisi justa causa a
superiore approbata , vel approbanda exineulentur . Id evidenter colligitur ex gravitate poenae Religiosis , Choro absentibus inflictae , vel infligendae . Hi etenim a
Coneil. Tolet. I. excommunieantur . Et
Gem. v. de celebratione Mius praecipit Ecelesiarum sue Regularium, sive Coli giatarum Gericos ad Chorum eompelli per censuras Ecclesiasticis. Ubi obiter notandum est. I. Omnes ad Chorum deputatos, sive Religiois , sive Canoni eos, inhoe graviter delinquere , nee obligationi suae satisfacere, qui tempore, de loco debitis ad Chorum non conveniunt , qui tardius advenire assuescunt , qui ue vocis suae subsidio , nisi ex causa legitima excusentur , eaeteros Psallentes juvare negligunt . 2. Grave precatum esse, tempus
Horas publieas reeitandi absque justa causa notabiliter immutare. 3. Non satisfacere qui versum ab organo pullatum , vel privatim non recitat, vel ab aliquo recitatum non audit ; qaia organo vel non sxprimit. 4. Eum non quidem Choro latissaeere, qui suam partem in Choro tantam submissa voce reeitat; sed satissa-eere ossicio. Ideo vanus est terupulus e tum, qui dum propter infirmitatem partem suam cantare non valent , inquiete
214쪽
Mtru Inque vel seu lum hine inde redeuntes recitare student.
la H Lm x--ν Praebendarem, ae stri binionuin fructus minimh suos iaciant :oc consequeuter, ne ad eorum restitutionemoneantur. His patet, q- sicer Ss. Pontifex in quιbusdam Canonico similia privilegia has o praeristibus his expresse , aris; attin , ' , - σιν Paribus , disendum venit
QUAER. q. An Religiosi , qui in Resia
Mone non Iaborant, nec aliis aut corporatibus , aut spiritualibus exereitiis, deservire volunt , peccent mortaliter R. mativa , quod probatur auctori. . . . q. ι'I. a q. Si aliqui 'αι Mis 'st, inquit, qui absque necessitare, is uiditate quam afrum, velint otio ae ele Urnis, quae dantur pauperibus, vi verti, hoc est eis lineisum. Censet ergo S. Doctor tales Religiosos ignavos & otiosos, multi vagos peceare; & eam materia sit grave, certum est imis mortaliter preea re, ec quidem eontra iustitiam. Ratio est, suta in Profestione fit quidam eontractus Prodirentes, per quem Religio illis omnia ad honestam sustenta tronem necessaria promittit, ipsi verbRe. ligioni servire in his muneribus , ad ab im Religione deputamur, promittunt: quae promissio absque gravi injustitia in re Hiae Sacerdotes ad Consessiones audiendas, aut Conciones agendo deputati, Cleliei ad studium destinari, Conversi eorporalibus ministeriis de.
citi, qui otio Indulgentes munera sua obire notabiliter negligunt, mortaliter contra uitulam peccant, ex eleemosynarum veri sunt Praedones.
Dis Ι. De Statibus Deo dicatis. 279
QUAER. 3. Utrum Religiosis, non s
cus ae Clericis, nonnullae sint actiones prohibitae
R. Praeter tonsuram Religiosam, de habitum cuilibet ordini proprium , quem unquam , absque rationatili causa , temerε dimittere Religiosis omnibus est prohibia tum , sub poena Exeommunieationis ipso iacto incurrenda, ut constat ex Cap. Periculos, in λ tenentur etiam omnibus acti nibus Cleri eis a Canonita interdictis, e dem jure, di sub iisdem poenis omnino abstinere, ut patet ex citatis Canonibus, Cap. I. q t. arti hujus Dissertationis. Videli-eet Negotiatione , Negotiorum alienorum administratione, saltuosa, & elamosa Venatione, Mimicorum, Ioeorum, Cominatarum, Chorearum spectaculis, Cauponarum frequentatione , Ludis qui . sola sortunar suntur, Chirurgia eum adustione aut in. eisiono, Pharmacopeae exercitio, quod non fit absque negotiatione. Haee omnia Religiosis, non secus ae Clericis, districtὸ sunt prohibita: Nec circa praedicta ipsis favere potest Superiorum I.centia; eam superiores Regulares 1 legibus Canonicis, nee lieite, nee valide dispensare possint ; peccentque mortaliter talia subditis permittendo. ER. 6. Quid dicendum sit de Religiosorum , dc Monialium Clausura
. R. I. in universo empore Iuris Canoniu es nulla extat generalis. atque sormalis in .i hibitio mulieribus iacta, in Clausuram Ragularium virorum ingrediendi. Proserotiis
tur quidem Bullae Pii v. & Gregorii XIII. inhilaentium sub poeta Excommunicationis ipso iacto ineurrenda, & Papae reservata, omnibus Mulieribus non exemptis, prout sunt Reginae, Regum Filiae , & Neptes,& Fundavi es, in Claustra virorum, ingredi, re ipsis Rel iosis easdemi introducere sub poena suspensioni a Divinis ipso iacto incurrenda , hivationis ossiciorum, de iciis habilitatis ad alia ossicia obminenda. praeter qu m quod supradictae Ballae reu
piciant tantummodo mulieres ingredi prae. mentes sub praetextu alicujus privilegii, saeuitatis aut licentiae , ipta etiam Gli. giosis recusantibus , & renitentibus; cem sent communiter Doctores has Bullas ubiaque non suisse promulgatas, ae usu reo
ceptas. Videtur tamen eertum. r. Mulieres in Caussa a virorum temet E ingredientes, gram viter peccare , nisi excusent mentis le vutas , bona fides, Ac ignorentia ; eam id attentarς non possint sne gravi indeeen-
215쪽
aso vast III. De variis humanae vitae statibus.
tia , dedecore , ct regularis Observantiae turbatione, imo me gravi Regularium os. sensione, & Lateorum scandalo. Certum
est . a. omnes omninti Regulares mul e. res in Claustra sua introducentes, aut ad earum ingressum cooperantes , longὸ grae vi os peccare, tum ob rationes mox allatas, tum quia Regulares vi status sui obedientiam praestate tenentur Sum. Pontifieibus, in his maxime, quae ad regularem blervantiam spectant; tum quia Clausa rae praeceptum apud omnes Regulares semis per viget atque viguit I tum quia tan- .em gravitas poenae Regularibus in Clati.
'ra sua mulieres initodueentibus inflictae in Regionibus, ubi supradictat Bullae uis
sunt receptae, gravitatem eulpae, ut sinpius dictum eli, evidenter arguit. Certum est. Regulares ordinum in quorum Ca
pitulis supradiciae Pii V. di Gregorii X li I.
Bullae promulgatae fuerunt , de usu receptae, uti extant apud nos , mul:eres in Claustra sua introducentes, pinnis ad Censuris in illaem Bullis latis ver subjacere ,
cum apud eos omnimodam ae plenam te. gis rationem obtinuerint.
Cirea quod observ. r. Nom ne Clausu, rae intelligi Dormitorium, Claustrum, Bibliothecam , Caintulum, Horium, Resecto. sium, Culinam, & alias officinas interiores; non autem Saeristiam, Chorum, Capellam junctam Eeclesiae. a.Ttiplici modo Religiosos
mulieres introducere, aut ad illarum in gressum cooperari posse: immediate, por λm aperiendo, rex fenestram intromittendo, clavem praebendo, &e. Mediath, Iubendo, consulendo, impellendo, viam demonstransi, δα. Permissu ἡ, si nimirum Praelatus, aut Ianitor, aut Clausurae Cu.sios, mulieres ingredientes non expellant,
aut si eaeteri Religiosi iam ingressas det,
neant confabulationibus , deambulationibus, dcci hi omnes admiusse, proindeque mortaliter pereasse, eensendi sunt. R. a dioad Moniales ; preter praece Pyum generale omnes vetε Religiolas ad Perpetuam Clausuram odii gans , nisi e tundatione, & eontractu legitimo ab e dispensemur; certum est generalem extare inhibitionem . qua prohibetur omnibus pes
ionis, non exemptis, cujuslibet aetatis, se xus, aut conditionis, in Clausuram Monialium ingredi sne Superioris legitimi licentia, aut nisi ne ressitas moralis excuset,& hoe sub excommunieationis poena ipso tacto incurrenda, nee non privationis ab
officiis obtentis, et inhabilitatem ad alia obtinenda, ut colligitur ex Ttἰd. ses. e. s de Regularibus, ct Bulla Pii V. Curint pasto M.
De Obedientia Religios . UER. i. Uid & euotu ex sit obedientia Relixiosa
N. Obedientia Religiosa est virtus mois νalis, virum Religiosum mclinans ad obediendum Praelato suo in omnibus, quae Ca dimi sub virtute obedientiae. Alia est o dientia materialis , alia formalis . Materialis ea est, qua aliquod virtutis opus
quod praeceptum est , impletur . sed sine expressa intentione laetenda quod praecipiatur. Sic homo qui per fidem eredit, aut qui per charitatem diligit, iacit quae Deus
mandat , actum obedientiae materialiter sumptae exercet. Formalis vero obedientia
est illa, qua quis aliquid faeit ea expressa intentione, quia Superior ita mandat, ac praecipit . Hine colligitur duplicem esse inobedientiam, materialem scilicet, & so
malem . Prima committitur , dum qui praeceptum Superioris non implet ex pabsone vel irae , vel negligentiae, aut similium. Secunda vero, dum quis superiori suo retinit obedire , quia non vult ei subesse. Et haec vere, Oe propriἡ inobedientia dieitur, estque semper petratum mortale, etiamsi de re agatut levissima, ut alibi dictum est. QUAER. a. Quodnam sit obedientiae Regiosae objechim m. Aliud esse sermale, aliud materiale. Objectum iurmale est sollim Superioris praeceptum, sive obliget ad eulpam, sive tantam ad poenam . Ideo smplex Superioris consilium , aut desiderium , non est proinprie obedientiae objectum, licEt magna sit persectio illud adimplere, quia Superioris
est. Materiale obiectum obedientiae. est illud omne, quod , Superiore praecipitiir , quod vel persectionis est, vel necessitatis. Perfectionis est obedire Subpetiori in omni
bus, quae nec sunt eontra Deum, nec contra Regulam led necessitatis est obedite in omnibus, quae in Ruula, aut Constj- tutionibus implieit ε , vel explieit E eontinentur, quaeque ad earum observantiam neeessaria sunt, utilia, aut eonvenientia . Hinc ar. Prose sum teneri subire jejunia,
flagellationes , &e. sibi , Superiore imposita
216쪽
Dissi I. De Statibus Deo dicatiς. I 8 I
sta ad viri utem exercendam, modo nec sim extraordinaria nee perpetua imo dic traordinaria iubire tenetur , si ad erimen Puniendum, aut flaturum praeeavendum sint posita, quia taee spectant ad Regularem
a. Tenetur tervare nova Capitulorum Staiuta ei rea nonnullas observantias , licet in Regula aut Constitutionibus, nec explicitE, nee implicite contineantur, si haec a majori parte vita suerint plurimita conser. 1e ad Regulae professae obtervationem illi-
3. Professus in Domo, vel Religione re. laxata obedire tenetur praelatis eam reformare studentibus, tum in votis essentiali bus, tum in piaereptis strictἡ obligantibus, tum in his quae ad illa rem obterv Mada immediate eoaducunt, quovis tempore laxatio fuerit inta oducta, live ante, sive miteIus professionem, e .m haee ad statum Religiolum, quem amplexus est, sim essentialia. Quod 1 pectat ad alias observantias Regula es reformationem acceptare quidem tenetur, si relaxatio post eius profestionem Desit introducta, cum Regulam observare teneatur, prout eam professus est; non autem si ante eius professionem fuerit inducta, tum quia lupra dictae inservantiae, ut lupponitur , hute strutui non sunt essentia. ias , tum quia non alio modo accidentali Regulam obseruare tenetur, quam promi sit, aut promittere probabiliter intendit. q. Tenetur obtemperare Superiori praeeipienti, ut lyraelatu tam in Ordine suscipiat, rion autem erara O. dinem i quia primum ad Regularem observantiam conducit, non vero secundum.
D Tenetur eidem obtemperare etiam eum periculo vitae, si bonum Religionis id pinitulet , v. gr. Fratribus peste laborami s servire , imb ec extero is sae laribus, si ad id Religio esset obligata. Et Religiosus mendicans Superiori luo praeeipienti, ut in spiritualibus hapradictis peste laborantibus cum periculo vitae inserviret, obedire teneretur, si deficeret Parochus, aut alius Sacerdos ad id destinatus, quia Mendicantes vi status sui Episeoporum sunt Coadjut es, ut colligitur ex Cap. Dudum de s pulturis. 6. Non tenetur Religiosus obedire Superiori suo praeeipienti , ut ad Indos trans-
meet, vel inter Haereticos ad verbum Dei seminandum eommoretur, com res plena sit corporis, & animae perieulsa, ct proinque praescripta Regulae excedat. Teneretur tamen ad terras remotissimas, etiam eum longa, ct dissicili navigatione itansvolare, si inibi essent ordinis sui Monasteria; quia i spectare posset ad bonum Religionis, nee sit lupra Regulam. UAER. s. iurandonam mortalis sit ino. dientia e R. Mortalem esse. r. Dum at quo inno, qualecumque sit illust, dignoscitur Superiorem velle obligare quant om potest, in materia quae vel ex se gravis est, vel ex circum itantiis. a. Dum adest e tempus deliberatus, de formalis inobedientias, etiam in re levissima. 3. Dum obedientia non praesta. tur , nisi coacte & solo timore poenae, ita ut denegaretur , si poena abesset. q. Dum Religiolus vult quidem , ut sibi videtur, in omnibust ad salutein absolute necessariis obtemperare; sest habitualiter, de voluntarie negligit omnia Superiorum praecepta, ad veniale tantum obligantia ; quia haec dispolitio persectionis aequirendae propolito direct E est contraria, quae pet sectio sine obedientia eomparari nequit.
QUAER. q. Quotupliciter pectet subditus
Superioris praeeeptum instingens M. Cum distinctione . Si id quod a S periore praecipitur, aliunde praeceptum sit, vel a lege divina aut humana, vel 1 Regula lub petrato obligante, duplex procu I-
dubio eommittitur peceatum. Sic Minorita die Veneris eontra praeceptum partic Iare Superioris non jejunans, duplex pere tum, unum intemperantiae, alterum im
bedientiae, in Conset Iione ex ponendum eo- mittit. Quod si verti Regula sub pectato non obliget, unum duntaxat inobedientiae
is , caeteraeque Monialium Rectrices, al, quid praret pere valeant in virtute Spiritus lancti , de sub sormali sanctae obedientiae praecepto R. Non posse; quda mulieres I isdicti,nis spiritualis ad hoe necessario requisitae, non sunt capaces , ut Colligitur ex CapNona de misit. ἐν remis & docet D. Tri
quo sequitur, ipsas non magis praecepta spiritualia imponere, aut in virtute Spiritus sancti , fle sub sanctae obedientiae praecepto, aliquid praeei pere posse, qu1m Principes aliique Magit iratus saeculares, qui sola temporali , non spirituali potestate , sunt praediti. Sed solummodo imponere possunt, non laesis ae supradicti Principes, praec pia domesti ea re politica, quae ad diameis sticum
217쪽
18 a Tract. III. De variiς humanae vitae Statibus.
sticum regimm, & eommunem Monasterii pacem eondueunt , quae praecepta Monia- Iium sibi subditarum eonicientiam non libgant, nisi juxta materiae molitatem . Necresseri quod Moniales obedientiam voverint Abbatissis suis; non enim eam vove runt , nisi juxta potestatem, cujus dictae Abbatissae sunt caseo, quae est instar potestatis Matrisfamilias , non autem instar potestatis Praelatorum, qui auctoritate Ee.clesiastica , di spirituadi Iurisdictione po,
R. Paupera Religiosa est votum lole. mne, quo Religiosus voluntatiε, ct in perpetuum omnino abdicat dominium , pr prietatem, & ulum independentem bonorum omnium temporalium, mobilium, aut
immobilium. Dieitur i. suod γ' Pertas Religiosa , qua ad Christi Domini vestigia lectanda propter Deum omnibus renuntiamus, differt h paupertate Philos
phim, quae est bonorum temporalium prinpter aliquod temporale motivum renuan- Dicitur 1. Viasmahris , per quod dissertab ea pamertate, quam patiuntur hi, qui vel adversante sorium, vel indigente i milia, alienis bonis sustentati est ritu 1. Dieitur l. Is perperaram; quia ad pa 'pertatis Religiosae essentiam spectat, ut seclusa omni spe, di assectu, vim solam possessis, sed & in posterum possidendis,
Dieitur 4. Religi us abdicat, non autem Monasterium ε, licet enim Fratres Minores nihil , vel in particulari, vel in communi possideant; caeteri tamen, absque Resigiolae paupertatis laesione , aliquod possidere possunt in communi. Dicitur s. Sominiam, proprietatem iquae ia eo sita sunt, quod quis rem suam
se ere, ablatam repetere, di de ea pose
sessa pro libitu, et independenter a quovis alio disponere possit ; quo fit, ut . omniε
receptio, detentio, donatio, venditio, emptio, mutuum , commodatum de contractus quilibet rei temporalis pretio aestima.
bilis, absque Superioris ileentia Religiosis
omnibus, vi Paupertatis prosessae , omniinprchahrantur. Dicitur 6. Isum rarum; quia alicujus rei usus 1 Meeriore independens proprietatem, ac dominium arguit. Nullus enim re aliqua licite ut 3 potest , nisi ea utendi ius haMat; nec ea utendi jus habere potest, nisi quatenus proprietarius, vel usu- Ductuarius, de quo vi voti sui omninti estinea pax Religiolus: Unde jure merito , Tridentino sess. ag. e. 3. G Ruutaribus , damnantur tamuam veri proprietarii, qui sine Superioris licentia. non solam de rebus mobilibus disponunt , sed de qui iiDdem inuntur. Hine milige, quam gravia ter hallucinentur Fratres, qui absque Superioris lieentia re aliqua utentes, , eriminis proprietate excusari posse arbitrati,tur, quia hujus rei dominium apud Dat
Dicitur 7. Bonorum temporassum , non
spiritualium, prout sunt Sanctorum Reli- iae , Agnus Dei , dce. de quibus absque Superioris licentia disponere possunt, non tamen de Imagmibus, Numismatibus, Cru.eibus, cte. quae pretio sunt aestimabilia. De Manuscriptis autem, quidquid nonnulli fabulentur, communiori, atque probabiliora Doctorum sententiae standum est, docentium , haee inter bona mobilia recensenda esse, nee de his Religiosum pro libitu diruponere posse , saeut nec de picturis, aut aliis arteia iis, quae ad usum suum labric vit eam haec omnia pretio temporali sint aestimab. Ita : Ex quo patet Religiosum, quitara fratribus Bis subripit , ct absque Superioris licentia sibi arrogat , verὰ surem esse ae proprietarium. QUIER. a. Sub quibus eonditionibus re. rum temporalium usus Religioso sit lici
R. Clim ex dictis constet ReIigiosum vi professionis suae, nota istom rerum temporalinm dominium ae proprietatem abdicas. se, sed Ac ipsummet earum usum t ita ut de se his rebus utendi nullum jus habeat , sed tantummodb usum facti habere possit, opportune quaeritur. sub quibus conditio. nisus iisdem uti debeat, ad votum Paupertatis a se emissum, illibatum conser vandum. Tres volgo ei reum seruntur e ditiones , quarum si vel una desit, talis usus illicitus , dc proprietarius est censeno
Prima eonditio est, quia Religiosus rebur
utatur, non tamquam suis, sed tamquam
218쪽
diff. I. De Statibus Deo dicatis. I 83
quisquam eorum, sius possidisu, ιδ. debet, inferiores licentiam suam se faciliqvid Iulian esse dictaam, siquidem Religiolae .Linterpretari; quia admissa universaliter hae paupertati essentiale est, ut Religiosus de praesumptione , inseriores semper aut seri alieno vivat, di alieno utatur z ta quo l- semper pro libitu de rebus tamquam suis ligitur eos laesae paupertatis esse reos, ct Ve, disponerent. Observandum est . . Superio. re esse proprietarios, qui de rebus quibuLiris raeiturnitatem non semper sussicere Iibet, vel ad usum sibi concessis , vel adiquia saepius vident Superiores abusus enor' Monasterium spectantibus , Vel sibi colla tmes, uos absque graviori malo, de scantis, aut conserendis, pro libitu tamquam dato emendare non poliunt; idoque taceis de sitis disponere praesumunt. Hujus crimi ire, di dissimulare coguntur, lieet inviti. nis sunt conseii qui independenter a Supe- Observ. 3. Eum, qui ex licentia Superio. 1iore juxta placitum suum in L. Aliquidaris praesumpta aliquid recepit, teneri, dum etiam pro Communitate recipiunt aut de- ipsum potest adire, si res extet, eum moistinent. a. Qui aliquid dλnt aut permutant,inereὼ cum licentia non minis ad retinens uui aliquid vendunt, ut emunt. q. fidum, quam ad reeipiendum, sit requisita. libros , utensilia, αc. sive ad usum sibi Tertia conditio est, quod in rerum usu concessa, sue ad Monasterium spectantia dispensatione, di administratione latuetur commodant . s. mi eadem abscondunt, honestas atque moderatio, statui Religio. M alius, autCommunitas juxta Superiorisiis conveniens. Ratio eli, quia Religiosi mentem ipsis utatur. 6. Qui res Monaste- non tantummodo tenentur ad praecisam iii. aut 1ibi e cetas dilapidant, P odbipaupertatem, quae eonsistit in omnis do. galiter eonsumunt, negligenter er uant; aut minii abdicatione; sed insuper ad ejus eia qui his non utuntur, tamquam non suis, sentialem proprietatem , nimiram tempe- aut sibi commodatis , dic. iud tamquamirantiam; quae nimiam tollit abundantiam
propriis. superfluitatem , solis ineuli Divitibus Secunda conditio est, quod Religiosiuipropriam. Ideo qui pecuniam, & smilia
rebus uiatur eum vera, & rationabili Su in usus suos concesia, in res turpes , illiei. perioris licentia: vera, inquam, sine me-itas ,- vanas, di inutiles expendunt, qui tu, fraude, aut dolo, vexationibus, die. pretiosa aut supermia, aut itatui sui inde. obtenta, alioquin nulla laret. item dc - bita retinet, qui de bonis in suum usumtionabili , quae ob iustam causa conceda-ieonoessis, aut de bonis Monalterii lautetur; nam cum Superior rerum, quibus Re- vivunt, re oppi parε epulantur, qui magni-ligiosi utuntur, re uti possunt, non ma- . fica aedificia, atque inutilia fabricari euis
sis sit Dominus quam ipsimet Religiosi , rant, qui cellas luas more Magnatum oriade iis non magis valide quam licite, absinant, qui bona Monasterii, aut sbi Ooniaque justa causa disponere potest. Quadru- cessa prodistunt: uno verba, qui in rerum plex est autem eirca id Superioris licen- usu aut dii satione limites honestatis, aetia. Nimiram, Expressa, quae vel bo, scri paupertatis Religio, notabiliter excedunt pio aliove signo aperth conreditura Vir- sive cum licentia, sue non, sψe, ipsi sine tualis, quae in expressa continetur, ut cui interiores, sue superiores, gravissime Deia
committitur ossicium , permittuntur reicam. I. Contra temperantiam , ut patet. actiones ad ejus executionem requisitae. z. Contra ipsum mei paupertatis votum ,
Tacita, quae ex circumstantiis verisimili-isuntque veia proprietarii, iuxta Doctorum ut ereditur adesse , & Superiorem tunc communiorem ae probabiliorem sententiam ;consentire ; prout si videns Superior iseicam his rebus sic utantur absque vera, defieri , potensque faeit E contradicere, non rationabili lieentia , imo & tacite saltem contradicat. Praesumpta tandem dc intel- .re lamante Religione, de ipsomet Sum. pretativa, dum nempε justa causa aut Pontifice , qui omnium Religionum legi. ratione occurrente, julte concluditur, quod timus ac supremus est Superior . 3. Conis Superior vellet, si statum rei sciret οῦ Cirea,tra iustitiam, suntque ver4 ae proprie dicti Latrones, di ut tales ad restitutionem Observ. i. Expressam licentiam omnino tenentur, jure ae ratione longe potiori , esse necessariam,& interpretativam locum quam Beneficiarii saeculares, quos similes non habere. i. Dam agitur de re gravi , excessus perpetrantes praedones esse,& ad nec gravis urget necessitas. a. Ddm faetis ad restitutionem teneri, alibi probavimus. lis ad Superiorem Patet . reeursus. 3. Ddm Nee obstat , quod Religiosus proprium Superior non approbat, sicut approbare non nihil habere, nee proinde restitutionem fa
219쪽
cere possit. Restitutio enim hic large tu.mitur, nec eam lacere tenetur, nisi quantam potest. Potest autem. I. Si res extet apud se, illam Monallerio reddere; vel si apud extraneum , illum monere de restiis intione facienda. Quod si res jam si e sumpta, potest. a. Vel de peculio sibi eon. celso, vel de labore extracrdinatio statui suo convenienti, damna Monalierio illata
mpeniale. 3. Potest parentes oc amicos inducere, ut quod sibi coneederent, MO nasterio coccedant. q. Plaetatus, qui b. naMonasterii tu peidua, quae pauperibus ero ore tenebatur, potest parcimon:ae lludere, ut largiores faciat eleem aiynas, oce.
UAER. 3. di id si Peculium, an , di omedo Relisic sis sit licitum ἐει. Nomine Peculii intelligitur Bonum aliqued mobile, vel immobile cuidam Re.
ligioso peculiariter teler vatum , quodque succelsu temporis ad ejus ulum conluini. tur, sive illud sit annus redditus, aut pensio, sive sit pecunia reservata, aut alicubi deposita . Censent Auctores nonnulli post Tiidentinum prchibens seis. 13. c. I. de Repul. Ne deinceps oceat Superioribus bo. na stabilia alicui Regulari concedere, etiam ad Qtiis,factum Ο usum , hoc peculium esse illicitum. Sed communitis censetur i p. lum, licet minus statui Monachali conveniens, ubi omnia debent esse communia , licitum esse, nee paupertati Religiosae re pugnare , si adsint nonnullae eonditiones requisitae; & Concilium hie tantum prohibere peculium, quod proprietatem sonat, quodque extra manus is perioris aut Monasterii tenetur, aut midetur; quod patet. ex immediase dictis a Coneilio. inquit, Iceat bona tamquam propria, aut etiam nomine Conventus possvore , HI te
Conditiones autem requistae, ut absque crimine proprietatis Religiosus peculio uti valeat , sunt sequentes. I. Quod fiat ex licentia Superioris expressa, & ad ejus nutum sit revorabile. 24 Quod sit incorporatum quoad dominium & propr:etatem eum communibus bonis Mcnail erit . 3. Quod Superior, ubi Monasterium indiget, hoe eulium in alios usus expendere possit, nee graviter Religiosus . cui reservatum est, id accipiat. q. Quod in dispositioneae potestate Religiosi non remaneat ; sed apud Superierem, aut ejus Ministrum te. fovetur. od Religiosus nullum, vel a Superiore , vel ab eius Ministro cc m. putum, aut raticcem sibi ιeddi de suo pe.
culto praesumat. 6. Quod in usus plas , iueitos, & necetarim, juxta paupertatis Re litioin limites expendatur. 7. Quod ex justa causa permittatur ἱ quae causa petitur, tum ex parte perlonae, quae propter infirmitatem, senium, &c. particularibus hid pet, tum ex parte Monasterii ita indigenistri, ut omnia subditis suis necessaria , honestas religiosasque commoditates sippe.
QUAR. 4. Utrum Religiosus res inulam sibi concelsas , abique proprietatis crimine, ludo exponere possit R. Communiter conceditur Religioso, ho.
dcque medicum quid sue pecuniae, sue alterius rei, cum Superioris licentia, ludo licito; id est . qui a sola sortuna non reis gitur, exponere posse; cum bona sibi inulum concessa, eum eadem superioris lice tia in usus h. nestos ac licitos valeant exispendere. Sed omnes Ructores unanimiter docent. I. Religiosum, qui rem quamlibet
notabilem; id eit quae ad peccatum moris tale proprietatis constituendum sussietat . ludo ex it, etiam cum Superioris licenistia . gravi proprietatis crimine reum esse
ludentem , si .e saecularem , sive quemli talium, ad restitutionem teneri eorum, quae ixti ludo sunt Iuerati.
Ratio patet ex dictis; quia Religiosi
absque proprietatis crimine res sibi in ulum
concessas, in usus vanos, illicitcs, ae inhonestos, aut statui suo minimE competenistes , expendere non PUsSunt, etiam cum Superioris licentia ; quae circa hoc nulla est atque irrita, utpotὸ irrationabilis, de Superioris potestatem excedens. Ludus autem
rei notabilis nedam Religiosis, sed di omnibus christianis illicitus est, vanus atque inhonestus: Ergo. Quod vero Iudens cum Religioso ad restitutionem Monasterio faciendam teneatur eorum , quae lucratus
est; patet etiam , quia Religi csus ludens
earum rerum nee dominium , nee usum
joris habet, proindeque illud sibi colluden.
ii transferre non potest. Εκ quo sequitur ludentem Religiosum vice veria ad restituistionem teneri eorum, quae tali ludo com paravit, eum in ludo iusto aequale periculum luerandi, aut perdendi, debeat inter incedere; nee aliunde talia absque vera aciationabili licentia Superioris, quam P
culdubio neci habet, retinere valeat.
Non absimili modo laticcinandum est de Religi css inter se ecl udent.bus . Vel enim qua
220쪽
Dig. I. De Statibus Deo dicatis
quae ludo in notabili quantitate exponunt, scientem esse quin deelm asses, i pro sibi sunt superflua , vel necessaria. Si su- apud Capurinos declaratum suit in Cassi perflua, absque proprietatis erimine , ut tuto Generali habito an. x662.; veLcit citer dictum est , ea retinere non possunt, & in ad summum viginti. In aliis autem Relia vanum, dc inhonesium usum expendere; gionibus cit ea paupertatem laxioribus tria Si vero necessaria , multo minus absque ginta circiter , Et ad summum quadr eodem proprietatis crimine possunt aucto. Sinta. ritate propria in usum alterius Relthios Quoad furtum, si iactum sit de rebus Olludentis transferre , contra rationabilem, d baeeulares de Extraneos pertinentibus . intentionem Superiorum , qui novas rer eadem materia notabilis est , quae de in nreellarias post hae ipsis concedere tenen- aliiI latrociniis 1 Saecularibus perpetratis . tui . Adde quod ludus omnis verus sit Si rero iactum si de rebus Monastetit , eontractus , Deut emptio, aut venditio impari modo ratiocinandom est, dc aequalis qui proeuldubio sine proprietate a quovis statuenda est materia, quam in proprieta- Religioso fieri nectuit, independenter a Su. te mox Iiatuimus; edm inter se connexi periore, longe mimas contra ejus intentio- nem essentialem habeant. Ubi tamen obisnem. servandum est, quod si agatur de Teu- QUAER. s. .ale si erimen, surtum in lentis dc esculemis, quae ab ipsismet Neli- Religi Mo giosis e sumuntur, paulo major quantitas M. Duplex esse peccatum ; nimiram requiratur ad peccatum mortale eonstitue contra justitiam simul , dc contra pauper, dum; quia Superioris rationabiliter mineistatem . Licet enim omnis proprietas non inviti censentur. Dixi, quae ab ij et Reis semper sit furtum, dum Religiosus, v. gr. consumuntur , si enim haee dentur aliquid , saeculari dono suscipit . vel uti- extraneis, minor quantitas requiritur , cum tur absque Superioris licentia ; omne ta- superiores omnino sint inviti , di gravior
mea surium semper est proprietas . quia de se sit injustitia. rem quam furatur, invito Superiore , vel QUAER. 7. ae sint ProprietaHoriam sibi propriam facit , vel ad usum suum poenae
convertit. Dixi, omne furtum , sive illud N Praeter preeatum mortale , 8c hoest de rebus ad extraneos pertinentibus, reservatum, quod incurrit omnis Proprie- sive de bonis Monasterii, sue de his, quae tarius , quoquo pacto in re notabili pro-Confra tribus ad usum sunt concessa, quae prietatem committat; statutum est riis nullus ab que injustitiae , At proprietatis dent. sessi E . e. a. de Regular. alii quid absis elimine sibi arrogare potest , lub inaniique superioris lieentia aput se retinentes, praetextu, quod inter Religiosos omnia sint vel apud alios deponentes . r. Ut revivis communia. Nec enim communia sunt, in dantur ad agendam poenitentiam. M Pti. eo quod quisque pro libitu in u um suum,ventur voee activa, de passiva ad B-- ea transferre valeat; eam per hoc ip uin nium. 3. Sepultura Ecclesiastica priventur, cuilibet sutanti e contr1 possent esse pro dce. quae menae tamen non incurruntur ,
pria At peculiaria. Sed in hoc, quod bu nisi post Iulleis sententiam . Haee dicta
perior, taxia cujuslibet necessitatem , ad sint de stata Religioso in genere ; Neculum particularium ea concedere possit. enim nostri fuit instituti Sancti Francisci QUA R. 6. Quae sit furti, ae proprieta. Regulam exponere, cujus circa paupertatis pars notabilis ad mortale peccatum suficem Iono graviores lunt, atque strita iotes sciens e . obligationes. R. Quoad proprietatem observandus est modus magis, minusve strictus, quo pau. ARTICULUS IRpertatis votum in Oualibet Relleione servatur , cum juxta nunc modum Superio. De castitate Re issa. res magis, minusve inviti rationabiliter emisseantur. Verum , lic t quantitas omnino, AER. 3οῦ. Uid sit Castitas Religiosa
determinari non pollit , censent commu- R. Esse votum solemne.
niter Doctores in Religione , ubi in rigo. quo Religiosus abstinere promittit ab omni
re paupertatis votum Observatur, notabi. venerea delectatione , tum licita, tum il-iem quantitatem ad precatum mortale sus ilieita. Dicitur: 'tum selemno , per quod Inst. Moral. T-. I. A a cum i assis est nummus quidam aeneus pami valoris, ναυρ dirus Bajocco. Isorum nummisma rum usu frequem es in bratu praesertim Pistificis.