장음표시 사용
261쪽
2. Omnium meritorum antehac compara. torum amissio . 3. Specialis protectionis , quam Deus et ga filios & amicos suos exer. cet, privatio. q. Ad coelestem haereditatem juris pii vatio. s. Damnationis aeternae, Ominniumque malorum ipsi annexorum, reatus. Circa quod quaeritur, qua ratione peccatum
mortale poenam mereatur aeternam; cum
ex supradictis constet , malitiam ejus non esse simpliciter de absolutὰ infinitam. u. a. Quatuor peccati venialis poenas communiter assignari. I. Omnia hujus vi. tae adversa, dolores, morbi, & mors tem. poralis. 1. Gratiae copiosioris, qua in saltibi. liter mortalia de vitamus subtractio. 3. Di, minutio, non quidem ipsiusmet Charitatis, quae tandem per peccatorum venialium multiplicationem omnino periret; sed eius servoris ae cum Deo familiaritatis. q. Gra vissimi ignis Purgatorii dolores, temporales saltem , in his qui in Domino moriuntur. Dixi saltem in vi , Siquidem contro. versia est inter Theologos, an peccatum v e. niale in damnatis aetetna poena puniatur ἔhis notatis.
. Dico I. Omne mortale peccatum menam inferno punitur aeterna, & quidem ju-sth, licet malitia ejus simplicitet non sit imfinita a Prob. I. Pars. Ex perpetuo atque indu . bitato consensu Ecclesiae , quae teste Aug. lib. r. de Haer. c. 'I Origenem reprobavit docentem, ignem infernalem fore quidem aeternum, sed Reprobatos in aeternum non cruciaturum, contra Chrilli Domini expres.lum oraculum, Matth. a . Ibot hi in suppticium aeternum, oc vermis eorum nou mo rietur .
Prob. a Pars, & exponitur . Non ideo praecise peccatum mortale poena aeterna ju ite punitur, quod Perlonam offendat infini-iam : Sic enim ipsum mei veniale peccatum poenam meret et ur aeternam; eum Personam item infinitam, non secus ac mortale, ossen, dat. Non a. quod nulla sit creatura ratio inlis, quae propriis viribus a peccato mortali sese expedire, dc pro eo satisfacere valeat eadem quippe valeret ratio pro veniali peceato. Sed ideo juile poena punitur secvn. dum durationem infinita; quia in in serno recratum nacriale est aeternum: t sim ex parie Dei, qui illud condonare nec vult, nec tenetur, tum ex parte ipsu et Reprobati, qai deiectu gratiae, quam volt intarie amisitas eo nunquam respiaeeie vult nec potest. Qio fit, ut culpa in perpetuum perseveran-
remaneat temper oc poena ipsi debita.
Dices eum Origene r Deus euius pro. prium est misereri, dc parcere, Ac eurus is aeternum misericordia ejus, condonabit tanis dem peceat una, dc gratiam conseret. R. Deum in hae vita praesertim ianitatem suam exercere; in altera autem justitiam ruam , non praetermittendo tamen misericordiam ; eum, juxta Theologorum communem sententis m, peccatum mortale minori poena, qu1m de facto mereatur in Inserno puniat, ibique in ira sua misericorinias suas contineat. Dico. ll. Peccatum veniale damnatorum non remissum in hoc saeculo, quoad culpam, in alio saeculo poena aeterna punitur; secus vero, si quoad culpam suerit remis
Prob. t. Pars . Tandiu remanere debet ena peccati, quandiu ejus culpa. Atqui culpa peccati venialis remanebit in aeteris num : ergo dc ejusdem poena. Anta patet:
tum quia nulla prorsus culpae dimissio esse potest, absque alia meritorum Christi applicatione, quae haud dub e nullum in in. serno locum habete potest; tum quia eulpa non dimittitur absque ejusdem detestatione, cujus damnati, desectu gratiae ipsis indebitae, omnino sunt incapaces. Prob. 2. Pars. Quia nulla est alia ratio, cur poena peccati venialis non remissi in aeternum sit duratura; nisi quia ejus eulpa in aeternum si permansura. Ergo si in hoe saeculo eulpa fuerit dimissa , ejus poena in aeternum non perseverabit. Idem propter eamdem rationem dicendum est de peccatis mortalibus remissis, quoad culpam , sed non dimissis quoad poenam, dc quibus non nisi temporalis poena debetur. Obii. Contra primam partem . Poena propter malitiam infligitur, dc major poena propter majorem culpam ; sed veniale majorem malitiam non contrahit, eo quod sit damnationi aeternae, & peccato mortalieonjunctum: Ergo. Ideo poena propter malitiam in si gidieitur , quod malitia semper perseverante, perseverare debet dc poena: non autem quod semper malitia. etiam levi permanente cessare debeat de poena. Deinde maior quidem poena majori culpae debetur,ec ideo peccatum mortale poenis longe gravioribus, quam veniale in Inserno pleta itur; sed inde non sequitur,.quod non cessante ejus culpa, cessare tandem possit ejus poena. Ad illud quod dicitur, pecca . tum veniale majorem malitiam in inser no non contrahere; Dist. malorem inten
262쪽
1 et 8 Tra LIV. De Virtutibus, & Vitiis.
C. extensivE, N. cum inde fiat, ut
Obsi. Contra a. partem: Non potest re. laxari poena ablque meritis Chri iti , quo. rum nulla in Inferno fieri potest applicatio. Deinde ex nostra sententia sequeretur poenam damnatorum fore tandem mitigandam , quod repugnat communi Theologorum do Iinax.R. Peceatis jam ex meritis Chiisti di. missis, nulla nisi temporalis poena debetur, qua tandem soluta ii que ad novissimum quadrantem, nulla est necessaria gratuita relaxatio . Deinde , iuxta D. Tho m. in Φsent. Dist. o. q. I. a. . adeon Penuas, qvὀs, quantum ad aliquid accidentale . poena Inferni minuatur usque ad diem dulcis, fecit etiam augetur.
menti quaestionem , quatuor iuxta morem nostium brevirer sunt exponenda; peccati se. Originalis existentia , essentia, translatio, di poenae tum in praetenti, tum in futura vita.
U:1ῶm existat Originale iteratum . M. Irea peceati Originalis existen
a tiam, non unus Pelagianorum, sed multiplex error fuit. Primo docueru tAdae peccatum ipsi soli nocuisse, tum in
anima, tum in corpore t Ideoque ejus P lteros, non, solum in anima nullum contrahere peccatum , sed nee ullos in eor pose desectus, q ios ipsis eonnaturales esse asse iebant. Eκ quo prinei pio dedurebant Bapti Lmum nece ilarium quidem esse pueris. qucs ab omni labe puros arbitrabantur, ad Reynum Ccelorum obtinendum in Sanctorum
locietate, non autem ad e sequendam vi.
an aeternam, qua ipsos sui , Regno Coelorum exclusos, Ac aeterna damnatione liberatos fingebant. Hane haeresim jam multis saeculis sopitam denuo suscitaverunt Ar.
meni, Albigenses, Anabaetitiae, de Calvinitiae, qui ipsismet Pelagianis pejores dincoerunt Fidelium liberos , antequam B Mitimo initientur, iam esse sanctos, ideoque Baptis snum ad vitam consequen4am iptis abiolu e ri in esse necessAriam ; qaδι d: versimode diversi Calvini statum Prineἰpes pro
suo cujulque beneplacito exponunt, ut vudere est apud Controversistas. Dico. Datur peceatum Originale; hoc est verum ae proprie dictu in peccatum . quod in conceptione contrahimus , dc in quo nalaimur. Prob. I. Ex Serip. Iob. t q. suis tot est facere mundum de immundo conceptum se. m ne Vonae tu qui fores est Immii raditia autem illa aliud non est quIm pereatum ;nihil enim eorum, quae Deus Deit . e tam ipso sordidum est aut immundum. Psol. IO. Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum,
a seeeatis eo cepit me Mater mea.
Verbum autem illud, in iκiquitatibus, in Hebraeo dieitur in sangulari: qi3ae iniqui
tas, eum actualis in nasseentibus esse ne. queat, Originalem esse necesse est. Rom. s. unum hominem necatum intravit in muηdum , D' per precatum mys; ita ire omnes homines mors pertransiit, in quo om- πιι peccaverunt. Nec explieari potest Apostolus, dicendo saeccatum Adami in munis dum intrasse imitatione , non propagme iSi m m hie suillet Apostoli sensus, potius diκisset per Angelum, quom per unu in hominem peccatum in mundum intrasse: Erisgo hie agitur de peccato nobis per generationem transmisso. Prob. a. Ex SS. Patribus. Ex in meris, suae eitare non vacat; August. Iocis , maxime lib. 3. de pecca . mer. & rem. eap. 6. Asterentis hane esse antiquam , de universalem Ecclesiae Traditi nem, peccatum, & mortem ab Adamo in ejus posteros propagine transmitti . a Ex Cyp . Epist. Qui reeens natus nibiI peccavit . nsi
quos secuniam Adam , carnaliter natus conistagium mentis antiquae prima nativitate conistraxit. Ex lienaeo lib. q adv. Haec e. I. docente homines non sa vari ab aettiqhaserpentis plaga, nisi per sdem in Chri lium , nee nisi pet eamde tu fid m resolvi eos vin .eulis, Πν quae Protoplastι peccato aligati
eramus. Ita Tertul. l. b. de testim. an in .
e. s. Basil. ser m. t. de jejunio Christ. Epist. ad Olympiam . Ambros. lib. I. in Lucam de caeteri, qui apud Controversstas videli possunt, non laeus ae plurimorum Conet. borum citationes permultae Palest m. Mileis vitan. Arausie. Florent. Trid. dcc. Prob. 3. Tum ex necessitate Baptismi, qui 1 Christo Domino fuit institutus non praecise , uti volebant Pelagiani, ut hae t des fiamus Regni Coelorum . ed praecipve in rem illicnem peccatorum , ut dic surAcl. 2.
263쪽
Disc I. De Virtutibus, & Vitiis. ' et ro
Rct. 2. tum ex cffieio Salvatoris ae Redemptoris, quod Christus non minus erga pueros quam erga adultos exercet . Quis enim, inquit Au . lib. de pecc. mer. &remisi. e. 14. audeat distre non esse rari. flum infantium Salvatorem, nee Rebempto reme Unse autem μμει facis, si nulla in eis est ori malis peccati aegritudo se re-dmit , si non his: per originem primi homi. uis venu dati preeato e Prob. q. Ex m seriis, quibus homo a vi. tae suae introitu utque ad exitum premi.tur; maximε ignorantia, & ad bonum di ficultate ; quae in aliam causalia , quam in peccatum O. iginale iussὸ refundi nequeunt ;cum Seriptura teile Dominus hominem justum , at rectum secerit; ex qua recti ludi. ne, nisi in poenam eu uidam peceati desiis Cere non potuit , ut susE probat Augustinus multis in locis, maxime lib. q. coni. Iul. eap. ultiobrie. I. Plurima S. Scripturae loea: Erechiel. c. 33. An ma quiso mecaverit ipsa morietur : Fitius non pretabit iniquitatem
patris: quod filium esset, si daretur Otiginale Neeatum. Rom. q. Ubi non est ux,
me praeu.rritatio : Insantes autem legem non acceperunt . Rom. I. Regnavit mersab ossam viue ad Mersem , etiam in eos qui non peccaverunt in fimilitudinem praevaricationis me. dii igitur non peccaverunt, molli quidem sunt obnoxii, non peccati rei ; α subdit Apost. Si unius delicto multi mMisi hunt. multo magis gratia Dei in plures abundavit. Atqui si juxta Apostodum plures sunt qui in Christo iustifican. ur, quam qui in Ad. mo peccaverunt :Ergo paucissimi sunt, as quos ejuidem A. dami peccatum pertransit; cum pauci sintui in Ch illo sunt mitificali, respectu in-aelium , absque Biptilmo decedentium .
. Cor. t . Sicar in Adam omnes morium
tur, ita in Christo omne, vivificabuntur sed in Christo non omnes vivificantur, e LO ne que in Adamo omnes moriuntur. a. Cor. Om es nos manifestari oportet ante Trieuna christi, ut referat unusquisque propria eor Os sui, p ο u.' gessit, si te λημm, sive matatur led parvuli nihil mali in toris Pole gess runt I eigo nullam scenam re se
R. Ad I. Anima quae peccaverit, vel in se , vel in alio, ipla morietur . Omnes autem, teste Apostolo. in Adamo peccavi mus. Deinde Filius non portabit Patris iniquitatem . si iniquitatis paternae non suit particeps, C. secus N. Partieipes autem omnes sumus Protoplasti iniquitatis; quae quidem unicuique nostrum propria est, non proprietate actionis, inquit Aug lib. 6 coni. Iul. e. 32. sed contagionς propagationis. Insuper evidens est ex contextu, Prophe tam non de meeato Originali. led solum. modo de actuali sermonem sacere. Ad a. Dicendum eli legem non suisse datam parvulis in sua eonceptione di nativitate; sed in primo Parente, in quo continebantur, Ze qui Personam eorum s
Ad s. Textus ille propugnat potius ,
quam impugnat veritatem Catholicam .
Nam si mors regnavit ab Adam utque ad Moysen , etiam in eos qui non pecca Uerunt in similitudinem praevaricationis Adae idest propria voluntate sicut Adam; Evidens est jam prius in aliena voluntate Pec
easse, cum mors p ccatum prae lapppnat, utpote poena pulla. Ad q. Termini. Multi'plurer ab Apostolo sumuntur pro omnes. Ipsi sunt multi aut O Omner , inquit D. Aug. lib. 6. contis IuL eap. 24. ut dicitur Genes. aa. in semine tuo benedicentur omnes gentes, Patrem multarum gentiam posui te, ubi evidens est easdem gentes multas, dc Omne
Ad s. Sensus est, quod sicut omnes, qui ex Adamo generantur, mollis & pecca xi reatum contia hunt; ita omnes qui in Chri .llo regenerantur, justitiam atque vitam spiritualem percipiunt; pereepturi vitam aeter nam , si in bono perseverent. Ad 6. Loquitur ibi Apollotus de adultis. non de parvulis: Alias enim nec parvuli post Baptilmum decedentes. Regnum Cc lorum perciperent ἱ cum nihil in corpore suo gesserint , quia tamen nolunt ad verissarii. . Osi 2. Nonnullos SS. Patres Greg. Nisia Chrylos . Theodor. qui docent Insantes ab
initio nullo peccato et se coinquinatos. R. Cum D. Aug. lib. 2. coni. Iul. c. c. quosdam SL Patres Ioa tes innoeentes mearito uuncupare, secundum id quod ait .apost.
nondum natos nihil egisse boni sive mali; δυο secundum id . quod ait, Wν unius inobedientiam eccatores costituti sunt multi . . OUM. 3. Multa argumenta eκ ratione petita. r. Deus esset eausa peccati Originalis; quia quidquid convenit alicui rei ab origine , producenti tribuitur. a. Usus Mattiis monii esset illieitus, utpote causa peccati.
a. Sicut Christi justitia non prodest his qui
non credunt , ita c peccatum δε dae non
264쪽
Tract. IV. De Virtutibus, & Vitiis.
Meeantibus notat. Non pectat nascendo qui nascitur . v hominibus Baptigatis peccatum Originale ite letum eli: Ergo linium in posteros transfundi nequit. 6. Omne peccatum voluntarium esse necesse est , id autem non est voluntarium, quod a princi . pio non prodit intrinseco; led ab extrinsem, voluntate scilicet Adami. R. Ad I. Quidquid alicui rei ab origine conVenit, producenti quidem tribuitur , si ei conveniat praeeish ex virtute producentis, non vero si ab alia causa ei conveniat :Peccato autem originali anima non infici. tur ex virtute creationis suae; sed quia uni tur corpori , quod ratione seminis est pars ipsas Adae peccatoris: Anima siquidem , inquit Aug. lib. coni. Iul. c. g. licet enefeatione purissima in carnem sordidam in. fusa scedatur , sicut aqua in vase vitiato
Ad x. V us matrimonii non est caula peccati Originalis , sed tantum mcdo occa. lio, seu conditio sine qua peccatum Originale non traduceretur: Ideo, inquit Aug. citat. sicut creanti Deo illud nρο imputatur, se nec parentibus gignentibus; cum nulla i iis instet obligatio illud peccatum impediendi; re naturae humanae commune bonum, ipsius scilicet propagatio, Matrimonium exercendi parentibus causam prinbeat suffieientem. Ad 3. In adversarios retorquendum est argumentum . Nam sieut nititia Christi prode st, non solum propria voluntate credentibus, sed & qui aliena; eorum, seit -cEt, 1 quibus aut offeruntur, aut bapti- Eantur, aut ipsus Ecclesiae; ita Adami iniquitas nocet his , qui aliena voluntate , in primo nimirum irarente, peccaverunt. Ad 4. Non peccat quidem nascendo, qui nascitur; sed nascendo peceatum contrahit, quod in Adamo commisit. Praeceptum nam que non comedendi de ligno seientiae boni, di mali datum fuit Adamo , non ut Personae singulari, sed ut Capiti. totius ge neris humani , ita ut ipso obediente, ejus posteri obedientes, de ipso transgrediente , transgredientes censerentur . In quo nulla prorsus apparet iniquitas, si diligenter attendatur. I. Quia Respublica inconsilitis pupillis saepius statuat Tutoris voluntatem pro voluntate eorum; quanto magis Deus iupremus Dominus id justh sacere poterit. a. Quia si Deus dona tua nobis transmittenda in Adamo obediente juit E rerere potuerit ; quidni, de in ipso inobediente
ectas tanto peccato debitast Aa s bicut trit cum , licet purgatum, aliud non purgatum, dc paleis cbvolutum generat; quia h ic , dc illud eodem modo
nascuntur; ita Parentes mundati iae mun-dcs sitos prcducunt, quia hi de illi et dem
modo xeneramur, nempe ex virtute lemi nis in Adamo vitiati. Ad o Omne peccatum est voluntarium, vel physice, propria, dc personali voluntate, vel moraliter aliena voluntate, seu voluntate naturae, C. Physicε tantum, dc propria voluntate , N. Peccatum autem Originale non pote it esse voluntarium physice , de perlonaliter ; quia insantes non sunt capaces voluntatis actus, quo Peccatum eligitur; sed voluntarium est morali. ter , quia insantes electionis moralis sunt capaces, quatenus scilicet membra sunt m talis Capitis, eorum voluntatem moraliter
includentis . Ideo justum est , ut malum ab Me Capite electum ipsis imputetur, quemadmodum justum est , inquit Aug. lib. q. operi imp. α s.., ut pacta conventa inter populi Majores ab omnibus Civibus
serventur, licet eorum voluntate propria non fuerint celebrata.
ARTICULUS II. asia sit Originale pereatum, O in ρυσ
Ol. R Deo abstrusa est peceati Origi
o. nalis essentia , ut mirum n risit , quod in tot tamque varias abierint sententias Auctores, tum Haeretiei , tum
Catholici elica sormalem eius rationem . Septem praecipuae numerantur sententiae , quas breviter exponemus, minus probabiles explodendo , dc eam quae probabilior videtur nobis, quaeque communior est statuendo: Igitur. DIco . Peccatum Originale nihil aliud formaliter esse videtur, qu m habitualis avet fio a Deo, propter praevaricationem , quae in Adamo praecessit. . Prob. I. Aliarum sententiarum reiectioin
I. Peceatum Or ginaIe non est, uti somniavit Origenes, peceatum, jam 1 sngulis
animabus commilium ante corporis generationem. Hune crassum errorem jam diu damnavit Ecclesia in Conril. Braea. Adde quod in Trid. sess. s. can. 3. definitum est, -Gaium Originale esse unum origine. Non esset autem unum origine, sed multiplex in hae sententia. I. Non
265쪽
Diff. I. De Virtutibus, & Vitiis. et I
a. Non est substantia mala quam eisin. xit Matth. illi ricus Lutheranus , a Diabolo producta, qua homo ita substantialiter nau. tatus est, ut ex imagine Dei in imaginem Diaboli fuerit transmutatus . r. Q ita haec substantia, qualit eumque saret, ei et ab eo per quem omnia iacta sunt; peceatum au. tem a Deo esse nequit. I. Haec sententia coincidit cum sententia Manichaei, qui do. cebat malam aliquam esse subitantiam naturae nostrae admixtam. 3. Q uia inde se. queretur peccatum Originale per Baptismum non auferti, cum per illum nihil a nobis substantiale auferatur . 3. Dici non potest eum Lutheranis, &Calvinittis peccatum Originale esse sorma. liter ipsam mei concupiscentiam, seu somi. tem qui nos ad malum inclinat . cum ex Trid. seis. s. ean. s. de fide eertum sit, ni-biI.damnationis esse his, qui per Baptismum sunt in Christo Iesu; & Iangvinem ejus, in
Me Sacramento nobis applicatum, mundare nos ab omni peeeato. Certum est autem ex eodem Trid. eitato manere in Baptizatis
concupiscentiam , veI fomitem ; ergo haec peccatum Originale non est. Quod si velo subdit Concilium, bone concupiscentiam ali. quando Apostolus peccatum anellam, numquam istellexit peccatum appellari, quod ve. νe Ο proprie in renatis fit; sed quia ex pe cato est, ad peccatum inelinat. q. Irridenda potius eii quam serio ex pugnanda sententia Gregorii Ariminensis, fingentis Necatum Originale qualitatem else morbidam , qua serpens halitu suo, veluti quodam eontagio, Adamum insecit. Ser. pens siquidem eum Adamo non egit, sed cum Eva . Deinde quae illit s qualitatis morbidae causa esse posset non Deus, cum ipse mccati causa else nequeat ; non pomum vetitum . quod natura sua bonum erat; non tandem ipsemet Diabolus, qui cum sit spiritualis, nihil materiale, qualem Ariminen . sis , hane qualitatem supponit , producere valet. Peceatum Originale non est ipsum mei
Adae peccatum in nobis moraliter perseverans. quamdiu non e it remiisum aut conis donatum . Probatur evidenter ex Concilio Ti id. definiente sess. s. ean. 3. peccatum Originale propagatione transfusum fuisse , Omnibus inesse , es, uηicuique proprium esse , quae in hae lenientia talvari non possunt: Nam . implicat actum immanentem atque individualem aliis transfundi; a: qui ipsummet Adae peccatum est actus immanens atque individualis; sormalis scilicet de sing
latis ejus triobedientia, ergo. Deinde quod in aliquo moraliter tantummodo perleverat, ipsi proculdubio extrinsecum est . non intrin ecum , nee ipsi vere ae realiter inest.
Demam quod uni & soli proprium est ,
caeteris proprium esse nequit; ipsum autem Adami peccatum uni & soli Adamo proprium est, ergo caeteris proprium esse nequit. Nec dici poteit ipsum Adae peccatum posteris ejus moraliter transsundi, ipsis mo. raliter inesse, aut moraliter unicuique pro prium esse ε, cum de fide certum sit peccatum Originale, verum ac reale peccatum esse; proindeque vere ae realiter transsundi, inesse, ac proprium esse. Coorm. Ex Apostolo, qui Epist. ad Rom. . confert peccatum, quod ab Adamo trahimus, cum iustitia quam 1 Ch isto haurimus : Atqui haec jultitia non est utique ipsa mei Christi justitia moraliter in hominibus jullis perseverans; sed iustitia ipsis intrinsece ac realiter inhaerens , dc singulis physieε propria, uti fides docet: Ergo 1
pari Originale peccatum non est ipsum metΑdae peccatum moraliter perseverans in parvulis, sed aliud individualiter ae realiter distinctum, juxta illud D. Anselmi oracu. tum lib. de conceptu Virgin. c. q. . liud Dut peceatum Ada , aIuu peccatum par Tu in
6. Precatum Originale non est formaliis ter justitiae originalis privatio, si haee juilitia sumatur pro gratia Adamo infusa, de posteris ejus , si non peccatset , infundenoda, tum quia, uti de peccato personali habituali dictum est, peccatum Originale est propriE peccatum I privatio autem justitiae originalis non est propriE peccatum . sed poena justissimὸ a Deo inflicta; tum quia quis potest justitia originali privatus else , quin peccatum habeat; tum quia hane ju-ltitiam Deus Adamo auferre μtuisset citra
peccatum, cum omnino fuerit gratuita. Dixit Si iustitia originalis lumatur pro gratia Adamo insula; sumitur quippe ashuc pro debita voluntatis ad Deum subje- .ctione, dc eoni uenter pro integra virium inferiorum ad rationem subordinatione ; quo sensu nihil vetat quominus dicamus peccatum Originale p ivationem esse originalis
justitiae; cum hab: tualis averso, Deo ipsa sit hujusce ad Deum subiectionis priva io.
In hae autem a Deo aversione peccatum Originale formaliter eonsistere. Prob. a. Auctor. Ae ratione n Th. I. a. q. 31. art. 3. Oppositorum oppositae sunt eauis
Ide . Est igitur attendenda causa Originatis
266쪽
te. cari ex causa originalis ei oppon 'tur . Tota autem ordinatio eriginalis
tu itiae ex hoe est , qstos voluntas hominis erat Deo sa Uectar, qua quidem sub ectio primὰ ἐν principaliter erat per voluntatem , cuIus est movere omnes a as partes in finem . Unde ex aversiene voluntatis a Deo consecuta est inον dinatio in omnibus aliis anmmae viribus. Sie ergo pνivatio originalis iustitiae, ter quam voluntas Deo subdebatur, est formale in peccato υriginali. c. f. Ex D. Antes. lib. de concep. Virg. c. 26. dicente : Hoe peccatum , qued Originale dico, aliud intelligere nequeo in inisi antibus I nisi ipsam, quam supra posui ,
factam per inobedientiam Adae iustitiae debitae nuditatem , per quam omnes filii μηt irae. Iustitiae nimitet in , qua voluntas hominis ad Deum conversa ipsi pei secte sub
Prob. 3. Illud est in pueris Originale Ne- ea tum , quod in Adamo habitualiter maniit eost ejus actuale peccatum ; atqui habitualis aversio , Deo mansi in Adamo post ejus actuale Peccatum , Ergo haec habitua. Iis aversio eit peccatum Originale in pueris. Minor patet ex dictis de peccato h bituali personali; quia nimirum qualis est actus, talis est habitus ab eo productus ;Peccatum autem actuale Adami , actualisiuit aversio , Deo; proindeque habitualis eadem aversio in eo mania post ejus actuale pectatum. Major item evidens est; quia
eum Adamus totius naturae humanae personam gereret, ratio formalis ejus peeeati in tota natura per modum habitus remanere nece:se suit.
Prob. q. Jn eo formaliter eonsistit peeratum Originale, ex quo omnia, quae Od peccatum Criginale pertinent, tamquam 1 radice promanant: Atqui ex habituali de- ordinatione voluntatis, quae a Deo est a Uer. sa, omnia quae ad peceaium Originale pertinent profluunt: Erso. Profluit squidem p ivatio gratiae insulae, qua indignus est qui Deo non est subditus, aut ab ipso est aversus: Profluit inferiorum facultatum in. ordinatio, de earum adversus rationem rebellio ; eum justum sit , inquit Aug. ut quae deseruit superiorem, poenam patiatur per inferiorem: Profluunt tandem infirmi. tas , malitia, ignorantia ; eoncupiscentia, labores, morbi, mors prima cte secunda ;ut pote hujus nequissimae aversionis justissimae poenae.
Quemodo transmittatur Origiηale peccatum e Noti Ranssusonis pereati Originalisi duplicem esse causam , rem tam nimirum, de proximam. Patet ex diis ctis ip um Adami peccatum hujus esse cauissam remotam; Cum juxta Apostolum in ipso, utpote totius genetis humani Capite, Deo constituto, omnes homines peceais velunt. Sed in assignanda hujuste transfiasionis causa proxima laborant plurimum Doctores Catholici. Circa quod duae sunt praecipuae sententiae, quarum primam re iiscimus, de secundam velut communiorem& probabiliorem adoptamus: Igitur. Dico I. Causa proxima Originalis pe eati in parvulis non est libido seu eone piscentia, cum qua 1 Parentibus generanis
Prob. Quia homo in statu naturae purae conditus preeuldubio generaret eum libidμ
ne ae concupiscentia ; attamen peccatum non transmitteret. E contra filius Adam,
qui ex speciali gratiae privilegio , absque
motu concupiscemiae generaret filios, ni his lominus peccatum Originale eis trans niti ret : Ergo haee libido seu eoncupiscentia non est eausa proxima hujus transfusionis.
Deinde, fi per solam hanc in generand&libidinem , independenter , quolibet Dei
decreto, peceatum Originale in parvulos transmitteretur, nulla afferri posset eaula, cur potius Adae pereatum quam aliorum avorum nostrorum in nos transfunditur. Oft. Auctoritatem M. Patrum, maximED. Aug. dicentis lib. t. de pree. merit. de remis. e. 9. Illam in quo omnes mstriuntur , oceulta tabe carualis cone iscentiae suae ta
bifestse in st omnes de sua stirpe venientes. Ex quo prinei pio inseri lib. I. cone. Iul. e. s. Conceptionem Christi Domini fuisse sine peceato; quia in ea nullas fuit eoneupiri
M. Ideb D. Aug. dicit Adamum eonem pileentiae suae tabe posteros suos tabificas. te; non quia haec concupiscentia causa si
physica hujusee tabificationis; sed quod i p. ita sit signum evidens ae infallibile, quM
natura humana , quam ex Adamo haurimus, ab ipso suetit vitiata; unde unum ex altero deducens, quod soli naturae v tiatae convenit, tribuit eoncupiscentiae, quae ab ea velut necessarius ellcctus, naturaliter
267쪽
est inseparabilis ; sicque conceptionem Christi Domini ab que peceato suisse colligit. quod sine ullo concupiscentiae motu iacta
Vera autem, & formalis ratio ex D. Ap. selmo lib. de eonee p. Virg. cap.,23. cur in Christum Dominum peccatum Adae transmissum non fuerit est, quod in sua generatione me voluntas ereaturs prolem semina. visu, nec natura germinavit ἔ sed Spiritus Saacius de Metine virum mirabiliter 'ocreavit. Valde itasue diverso modo, subdit sanctus Doctor, Christus erat in Adam , avandὰ peccavit quam erant alii, qui vo-
unsario , naturati cursu procreantur .
Erat quippe in eo materialiter tantam, si .cut Adam erat in limo, Ac Eva in eosta Adami . Illos quodammodὸ facis Adam,1 ρα per acceptam potestatem humana m. untas seminando, is natura perminando, procreavit: Isum vero, non ηδ Deus fecit; quamvis de Adam, quia non per Adam ,
sed μν se velut de suo ; eodem sere modo, quo Adam de limo sermavit, ec Evame eos a Adami eduxit. Unde .
DI . II. Peccatum Originale traducitur per seminalem generationem, & naturalem Maris, de Reminae conjunctionem, supposito tamen Dei Decreto, seu pacto, quo statuit, ut voluntas Adami pro voluntate posterorum ejus haberetur, quoad observa. tionem, aut transgressionem praecepti de non comedendo de limo seientiae boni, de ma . ii, eκ quo pendebat justitiae Oliginalis conis servatio, vel amissio. Prob. I. Ex Trid. sessi s. cap. 3. Sicut revera homines, nisi ex semine ad se μον-gati nascerentur , non nascerentur injusti ;cum ea propagatione πιν ipsum dum conet. piuntur, propriam iis ustitiam contrabunt. Prob. a. Auctor. S, Patrum. Ex Ansel
mo mox citato asserente veram causam,
cur Christus peceatum Originale non contraxerit esse, quia non fuerat ex ipso via generationis ordinaria procreatus. Ex D. Aug. lib. a. de nupt. dc concupisc. c. s.
ubi alti Ideo tuos homines esse sub Diato.
Io . quia de sexus utriusque commixtione nascuntur. Ex D. Thom. I. a. q. 81. a. q. Peccatum Originale a primo Parente. tra. dueitur in posteros, ta quantum moventur
ab ipsa per generationem ; sicut membra moventur ab anima ad peccatum actuale, inde illi soli peccatum Origina. D eonιrabunt , qui ab Adam descendunt per virtutem aciivam in generationem , prunaliter ab Adam derivatam, quos est Ins. 3Iorol. Tom. I. Deundum seminalem rationem ab eo deseea
Prob. 3. Et explicatur eonclusio . Supposito Decreto seu pacto divino; non ob aliam rationem per Adamum peccantem peccatores constituti lumus, dc per ipsum
obedientem justi constituti fuissemus; nisi quia filii ejus naturales sumus; sed ideo ejus filii naturales sumus, quia ab ipso via
naturali generationis cescendimus : Ergo per hanc generationem, peccatum ejus nodis transmittitur . Deindἡ ideo pereatum Originale ab Adamo contrahimus; quia ab Adamo communicamus naturam humanam in i pio , tamquam in Capite eontentam.
Et simul justitia Originali orbatam; sicut ex Dei ordinatione ab Adamo justitiam M.
scepissemus, si ab ipso naturam humanam justitia ornatam eo in municatsemus ἔ Atqui per generationem naturalem naturam huis manam ab Adamo communicamus; siquidem eo ipso quo anima unitur corpori se generato, incipit ad genus humanum perintinere, de una eum eorpore illo Adami si. . lium naturalem constituere; Ergo per hanc naturalem generationem peccato Originali inficitur. Dixi in e elusioner supposito tamen Decreto seu pacto, per haee verba Genesis. a. Expresso . In quacumque die eomederis . morte morieris. Hine D. Basl. Hom. de jejunio ait: Quoniam non jejuηavimus , id est in Adamo pomum vetitum manduca is vimus , exulamus a Paradiso . Hinc D. Aug. lib. I 6. de civit. e. i9. dc lib. 2. denupt. c. tr. illud Gen. exponens: Mesculas cullus praeputii caro cireumriis non fuerit , peribit anima ejus de popula Dei, quia te flamentum meum dissjavit, ait a Tunc ais navit testamentum Dei, non hoe de impe
rata eircumsione, sed illud de viri preM-bitione. Item de hoe pacto D. Hieronymus exponit istud Osee. 6. ψε, sicut Adam , transires sunt pactum meam , ubi praevaricati Iunt in me. liem D. Chrys. ec Theo. phila ius de eodem intelligunt istud Apost.
ad Colost. 2. Deiens quod adversus nos erat crirograpbum decreti , ex quibus patet quam inlei te decipian ur, dc deeipiant Iansenistae dicentes , nullum ejusmodi pa. li vestigium extare in Scripturis, ec Tra. ditione, dc D. August. illud penitas isto.'rasse.
Ob i. Semen humanum , ut pote corporeum , animam spiritualem, quae sola pee. eati subjectum eli, nullatenus attingit, sed
268쪽
receato non inficit: Deinde nulla eli culpa in semine; Ergo nullam animae communicare valet.
N. Ut recatum Originale per semiua. lem generationem in animam transfundi dicatur minime necisse est, ut sere en ipsam attingat; sed plan E sussicit . ut virtute seminis natura producatur humana, quae eum
Adami peccato insecta sit, absque hae n-
sectione eommunicari nequit. lauod autem virtute seminis natura producatur humana , patet ex eo quod homo veia ae pro. priE hominem generare dieatur; quatenus
virtute seminis in materiam indueat dispo. sitiones, quas ex Dei ordinatione anima infallibiliter eonsequatur. Non igitur per semen anima set maliter peeeato infieitur; sed virtualiter duntaxat, ct instrumentali.ter; quatenus nimirum , positis dispositio. kibus a semine in materiam inductis, anima conjungitur eum carne ex Adamo educta I qu a per hane conjunctiorem haee anima pars evadit hominis, qui in Adamo peccavit. Hate utique eonee piu sunt dissicilia ; sed si iacile conciperentur, non sinrent Mysteria.
Quaenam Di peccati Originalis poenae P. Irea Neeati Originalis poenas duo
s errores insurrexerunt ἡ diametro oppositi. Primus est Pelagianorum, qui statim negaverunt Adami postet os ullum pror-ιus ab ejus peceato malum suscepisse. Secundus est Lutheranorum , Calvinistarum, ac similium Haereticorum docentium, totum penitus naturae bonum ab hoe perea. . to ablatum fuisse. Mediam sectantes viam
Catholici docent, Adamum, dc in ip o polleros ejus , omnibus donis gratuitis per peccatum Originale fuisse spoliatos, di vulneratos tantummodo in naturalibus, qui .
bus, Adamo non peceante, abundὸ fuissent
Spoliatus igitur fuit Adamus, de in ipso
ejus miteri, Originali j altitia, quae . praeter gratiam sancti fontem . habitus Fidei , Spes & Charitatis. caeteraque Spititus Sancti dona, importabat se eum virium inseri
tum ad rationem perfectam subordinati nem, θοῦ corporis ad animam omnimodam obedientiam, per quam corpus corruptibile nec animam gravabat, nee ullis mole. sitis prerrebat.
. Portu ex privatione Originalis justitiae
subleenta sunt vulnera, tum In eo ore
tum in anima. Prodiit in eorpore moriendi neeessitas, morbus, dolor , aliaeque erum. nae, quibus tinae vitae decursv jaciamur ae premimur; in potentiis vero animae quadruplex vulnus irissctum habemus . I. Ignorantia in intellectu , quae non solum importat privationem scientiae rerum suo pernaturalium re multarum naturalium , sed ad sestandos errores pronitatem, ad veritatem assequendam dissicultatem . a. Malitia in volutate , ratione cujus tanta
nobis inest dissicultas ad bonum, & laeti ias ad malum, ut istud naturale, & illud, natura nostra alienum esse quasi vide tur. 3. Concupistentia in appetitu eon piscibili, ex qua oriuntur quandoque moritus contra rationem, & voluntatem ipsam
vehementer ad earnalia re sensibilia allieientes. q. Infirmitas in appetitu irascibi. ii, qua fit ut maxim debiles simus, tum ad ardua consequenda, tum in ad versis sustinendis, &e. Haec sunt in hae vita poenae Originalis merati. Nune restat agendum de poenis, quibus punitur in altera. circa
NM. a. atum recenseri poenas pree to Originali in altera vita deb; tas. I. EX- clusio a Regno Ceelarum. a. Privatio vitae aeternae. 3. Dolor internus, qui tum exeπ- elusione I Regno Ceelorum, tum ex privatione vitae aeternae nascitur. q. Denique poena lenius seu gehennae ignis. Sententia quae docet, parvulos absque Baptismo moris tuos vitam aeternam alicubi, vel in Regno celorum, vel extra illud percipere , iamdudum in Conei liis, tum Romae, tum in Astrita, tum in Palestina eontra Pelagium habitis, damnata est. Cum antem ei rea caeteras r Enas Ecelesia nihil definierit . Auctores Catholici in varias abiere sententias, quarum probabiliores ae communi res hie breviter attingemus.
Dico l. Parvuli ex hae vita , sine BD
tilino decedentes, poenam sensis leu g ennam ignis minimε patiuntur. Prob. I. Ex cap. M Oretr Ubi In n. III. definiviti turnam mecati Orumam esse e remiam visionis Dei, actualis vero peccatipae am es. Iebenna per illae erueratum . Ex ID. Ambros. eoniment. in Epist. ad Rom
aequiritur. Hue accedit auctoritas Greg.
269쪽
DEs I. De Virtutibus, & Vitiis.
rum textus in sequenti conclusione assere.
a. Auctoritate, & rationibus D. Thom. & D. Bona ν. In peccato Originali, inquit D. Thc m. q. l. tis malo ali. a. non est conversio ad creaturam, Ied. Ma aversia A Deo, ves amquid autolam corres aedens, 'incet desituita animae a originari ; M ideo Nerato Originali non acritur purua se fur, sed suum poena damna. scio ι ca
magos , im postas itaxtes in conspectu Iraroni ; im I bri aperti junt Et qui ποπρο inventus tu Abro vitae scriptus, missus est in stagnum ignis. sed pueri absque Baptis.
mo decedentes in libro vitae non sunt lcri.pti: Ergo. Accedit Cone. Florentini auctoritas in Decreto unionis definientis: tuorum animas , qui in actoaea mortati pecca tot vel his Originati, decedunt, mox in in servum discendere, pernis tamen ut paribus puniendas . R. In hoc loco Apoe. sermonem non elie
de pusillis aetate, sed dignitate ; cum ibi dem dicatur hos, sive pusillos, sive magnos
secundam opera eorum esse judicandos . Quoad Cone. Floremini d2finitionem; potius lavet nobis, quam nocet; Dispares siquidem poeine diversi prosecto sunt generis : non ei sent autem diveis generis , si pueri de adulti eodem igne cruciatentur. Quod si Concilium dicat pueros Oliginali peccato reos, non secus ac adultos, dam. natos hi Infernum deicendere; vox Iafer. num commode intelligi pote si de loco quo dam subterraneo, in quem ita lina soli mor. tem descendunt pueri non Biptia ali. non
expectarq ultimo judicii die. hiaee enim sola erat in Concilio definienda controver- i. nimirum animae ultimum ju. dicii diem expectarent, ut sua lorae it --
OUL a. Auctoritatem, di rationem D. Aug. Serm. tu deriver h. Ap l. I mururo Dominus, inquit, em Iudicaturus de vi. vis tr mortuis, sicut Evangestum sequitur, reuar paruι jacturus est, a teram hni. fram . . . . Nouus νιActus est medius D. ἔνι, ubi pancre queus infantes. De mimis , μοι Iuis Iudicabatur. Alii erunt ad dext i ram , σοι ad sinistram, non novi atius . Gu- in dextera non es, erit in D lyra. Duid is in si istra; Ite in ignem aeternum: Ergo qui non in Regno: prora dubio in ignem aeteris
R. D. Augustinum nunquam determinas. se pueros, sine. Baptismi Sacramento decedentes, supplicio ignis cruciari, cum ea de re nulla prorsus esset quaestio inter Catholi- i'elagiarura, sed Qtummodb supra dictos in lantes suo modo eomprehendi in sententia suptemi Iudicis. De maledicti, o c. pr'indeque aeterna gloria eκtra Sanctorum societatem in quodam loco intermedio , lnfernum inter'& Paraditum , uti singebant Pelagiam, non perfrui. Constat autem hoe numquam , dc nunquam determinasse eκ plurimis eiusdem S. Doctoris textibus, in quibus solita sua humilitate eirca hanc dissicillimam quaestio. m se fatetur ignarum. I. Epili. 23. ad LHieron. Cum as par as , inquit, ventum est
parvulorum, metuis mihi erede coarctor au.
nee quia respondea n pνorsus rudes tio. Et tib 3. de lib. alia c. 13. respondens Haereticorum. cbjectioni dicentium nullum
locum inveniri posse pueris sne baptismo decedentibus . neque inter justos, cum nihil rectε secetini; nee inter malos, eum nihil peccaverint , se tespondet: Sane super ὀqvsritur de meruis 6us, qui vibiI meruerit . Non enim metuendum est, που vita esse potuerit meia quaedam inteν recte factum,
atque peccatum, sestentia iudicis mesia esse non possit inter praemium , atque supplicium. Et lib. s. eontr. Iulian. cap. II. Quis, inquit, dubitaverit parvesos non baptizatos iu damnatione omnium sevissima futuros .Q- , qualis quanta erit, quamvisi des. mro non possim . non tamen audeo dicere;
quὀs eis, at nunt essent, quam ut ibi essest
potius expediret. OMi. a. Nonnullos ri Patrum textus . ubi dicitur pueros absque Baptismate dec dentes poenam ignis, gehennam, dce. γει peti. R. Cum D. Thom. qu. s. de.malo a. a. ad i. Hoc nomen tormenti, Dulicii. geheu, nae. ἐγ erueiatus, vel quia Amile, si tu diactis Sanctorum Patrum inveniatur, esse Iaro ire Memiendum, pro 'ua; ita ut Dramehpecies pro genere. Ideo autem Sanctι tali modo loque Ii usi μαι, ut detesta eis red. derent errorem Pelagiasoram, qui asserebant in par sis nullum peccatum esse, nec ejι ali. quam poenam debeνι. Et D. Bono. au in MD . II. a. 3. q. I. Sanctos HIires mari
270쪽
236 Tras. IV. De Virtutibus, δc vitiis.
rentiam v flonia Dei isdieare toluisse . Ethoe vaiae abundanter exprimunt, Fus dicentes , minus volentes intelisti , hoc enim faciebant ad extirpandam baerom, quo dicebat, parvulos nulla poena puniri.
Obbi. Peccatum Originale scena sensus punitur in hac vita, same, uti, morte, variisque di lotibus: Ergo a sortiori scena sensus punietur in altera , cum sit locus justitiae. Deinde peccatum veniale in alte. ra vita gehenna ignis mulctatur; Ergo hsortiori peccatum Originale , quod majus
R. Disting. Ant. Peceatum Originale punitur in hae vita poena senius, directe; ita ut praecise propter illud sit inflicta N. indirecte, quatenus scilicet consequitur priva. tionem iustitiae originalis, quae hos natura. Ies effectus impedivisset. Q dc nego consequentiam . Deinde distinguo inliantiam , peccatum Originale peccato. veniali majus est; quatenus amicitiam Dei exeludit, C. quatenus non propria, sed aliena voluntate Committitur , N. Hoe sensu veniale ipso
Originali gravius eii ; ideoque illud, non illud, poena sensus punitur. DIco II. Parvuli in peccato Originali
mortui nulla, vel modica, aniciuntur tri. stitia propter visionis beati fieae carentiam. Prob. I. Variis SS. Patrum textibus. Greg. Naaten. jam citati . Eiesimo futurum ut
nec caelesti gloria, nec sup eiis a Iusto Judire asciantur ; utpote, qui licet Baptismo
eo Mnari mn fuerint , improbitate tamen careant; atque hane jactaram passi potius fuerint quam fecerint. Et Dis Greg. Nissen.
arem su p. citatus matura mors infantium , neque in GAribus ae maestitia esse eam, qai sis vivere dola, intemgendum esse nobis suggerit. Trι b. a. Auctoritate, & tationibus DuΤhom. & Bona v. supra et t. r. Quia nullus prudens dolere potest de absentia boni, ad quod omnino est improportionatus I pueri
autem ad beatificam visionem proportionati non sunt. I. Quia voluntas eorum, ut pote nullo actuali peccato depravata, divinae voluntati erit conformis, non esset autem conformis, si aliqua obhoe tristitia afficerentur . Quia dolor ille sicut poena senius, poena delestiationis debitae eorret pondere debet ; cum igitur nulla fuerit in pueris peccati delectatio ; Ergo dce. q. Quia dolor de amissione tanti boni, absque ulla spe recuperationis, non modicus esse potest, sed longe vehementior omni dolore sensibili, ab igne Insimi eausato, eum imtur ex Patribus sit prctatum , . puer sine Baptismate decedentes, vel minimum ignis dolorem non pati, , sortiori coneludendum est nullam eκ amissione visionis beatificae tristitiam experiri. Obse. Illud Aug. lib. ε. contra Iulian. c. q.
Si hoc pueris non erit malum , non ergo amabunt Regnum Dei. Si ergo amabum ;taauum amabunt , quantum innocentra
amare debent Regnum eius, a quo ad 6 imoginem creatur, nihil ne mali de hac δε-
R. Augustinum haee dicere ad mentem Pelagianorum doeentium, pueros sine B ptismate decedentes, nullius peccati reatuelle obnoxiose in qua hypothesi lumme tri-itari deberent de exelutione sua a Regno Coelorum , ipsis ob luam innocentiam debito; quod utique in Catholicorum sententia locum non habet, eum supradicti pueri justitia originali privati visioni Beatificae iesis
non debitae minime sint proportiOIrat .
Constat autem Divum Auguli inum nihiIde hae tristitia fixum determinalle iisdem textibus, quibus probavimus i plum non de terminasse pueros absque Baptismo decedentes poenam ignis experiri. Si enim credidisset ipsos de Regni Coelestis amissione assiet tristitia, quae modica proeuldubio esse
non potest , certε non dixisset supradictos pueros in damnatione levissima futuros esse ; nee dubitasset uti sim nulli effecit , quam ut ibi essent, potius expeditet.
AER. Quid erit igitur post extremum judicii diem de pueris absque Baptismatis
lavaero mortuis eri. Cum de Domino in bonitate sentire debeamus; dieendum est eum D. Thom. in a. diit. 33. quaest. a. art. a. quod partiae abunt multum de dioina bonitate ἐν perfectiοηibus naturalibus. Hae auctoritate is ti multi Theologi probabiliter censent. 1. Hos parvulos pei sectum temperamentum, ac magnitudinem viri persecti habituros. a. Fore immortales ae impassibiles, tum Dei
conservatione, tum desectu exterioris agenotis sibi contrarii. 3. Fore impeccabiles ea Dei optimi Maximi providentia, concur sum ad peccatum denegantis. q. Naturali quadam beatitudine frui iuros. Deum , ut auctorem naturae dilecturos, amore scilicet naturali ec impersecto; non autem perse cto, qui eum peccato Uriginali, utpote qui aveisionem Dei importat , itare non pintest . 6. His bonis naturalibus fruituros, vel