장음표시 사용
271쪽
Diff. I. De Virtutibus, & vitiIs.
Pabiliis, in Ioeo quodam subterraneo, luce quadam illustrato.
late sentire debeamus ; - -eo tamen, mper Me Neingrcas veritares, Ito mι- Fidei eapita vet tantι - Leta re Iicitum D. An propter bonitatem, quam de Domino sentire debemus, Iustitia, O caetera ejus attribrua furit m ι iacie a t. Piacita AMMris no Di eirca stinium Puerorum siue, Barisino decedentitim ab Augustinianae Doctrinae Defensoribus tinianimiter reiiciuntiar. Quoa P mutis isti vita aeterea, id es, B tituiso stipematuriata vel in Regno Cae- rum, ψι extra illud, ut Pelagiani blasph -- , deueg-nua sit, 3am Duma catho ιcum s. Ex Me Iequitur quoti mena Damni , quae nec nulla quidem, nec modi idui potest, rom vieri infauibuit 'aebeanti. An autem Par Iam sensus , sicut eaeteri Damnari , ιitat reis Nivi mitifima , contrisertιtur quidem' uter Tiauetos, sed augustiniani Presessores, D. eo rum Praeceptoris veitigiis inherentes, asserma Acses'inent. Augustitius quidem aliquando anceps fuit circa satum Pamulo rum s fea post uam rem ac rarιus ex Scripturis perpendis,hiotus semper stir in testende medio tuo loco , quem flatuebant Pelagiam , ubi Infantes non baptizatos ponerenνῖMeni pluribus m locis, O maximὸ lib. I. de P . mer. & re inis e. 28. , s serim. 29 , alias i 4. de Uerb. Amae , quod qui non erit ιο Regno cum Chrso, erit praeuldubio eum Di bolo in Unem aeternam. Epist. denis. air ahar II r. inter duodecim sententias, quas ad cath - ιicam Ficiem pertinere docet, hanc quoque nu mero Oetaυam statuit, his verbis: Scimus et iam Parvulos Iecundum ea, quae per corpus sestertini recepturos, vel bonum, vel mal qm. Uesserunt autem non per se ipsos, sed per eos, quibus pro illis respondentibus & renunciate Diabolo di euntur, & credere in Deum, unde & in numero Fidelium comput Iur, pertinentes ad sententiam Dominil dicentis: asu crediderit di bapti Eatus fuerit salvus erit. Propter qua & illis, qui hoc Sacramentum non accipiunt contingit quod sequitur . qui autem non credidesit , condemn.ibitur. Haec clariora sust , quam ut expositione ana reant. Sic loquatur pariter D. Fulgentius, Au.
gustini Discipulvi, qui inter Filaei capita, rari
Firm .ssimh tene, & nullatenus dubites non solum homines, i. am ratione utentes, v rum etiam Parvulos, qui, sive in uteris Ma- Irum vivere incipiunt, & ibi moriuntur, sive 3. in de Matribas nati, sine Sacramento Sacri pigmatia . . . . de hue Saeculo transeunt, ignis aeternit sempitetnoi lupplicio puniendos , Rura etsi propriae attionis peccatum nullum habuerunt, originalis tamen precati damnationem carnali conceptione, & nativitate tr eriint lib. d. Fiae ad Petri e. I. ; O lib. - -it, Praedes. er Grai. e. I S. S. P. P. Visuntur Concilia , inter quae Lugdun. IL, IU Greg. X. , e Florent. sub Eug. D , a qu.-
ά es : Illorum Animas , qui in
actualὲ mortali peccato, vel eum solo Originali decedunt , mox in infernum descendere, paenis tamen disparibus puniendas. Paenis diu Paribus, inquam, quo ad istemsionem, non ε . gualitatem , tir aluui Augustini Discipuli . Si igit- Pamuli, de quibus est quaesis, 'a x descendunt in insernuum, tist nulla est redem-Cos in, si omnis merius locus inter Cretam, Iufernum ab Augustino eonstanter reiicitur ,
usi est naturalis illa quaedam Beatitudo Ubi,
illo sup fies terrae vel locus quidam subterr neus , in quo his bonis naturalibus fruantur Parvuli, fetia acruere conatur Author senim o si ae smientiae plus aequo adtactus t Natalis ab Alex. m. I. e. I. de me. Theol. Dogm. sic acuit calamum e se In diametatione quidem, is omnium mirusma, e 'imissma erunt, quiis cum sis Originali peccato decedunt , ut S is Aug. Meet; sed miseror tam n , aeternum3M is damnaris, sub Diaboli potestine, lin ejus D is mst, s atris perpetu mansuros, Maes δε- is cet. Unde nullinnus tolerari potest quorumis dam Neu orum reris, qui seribere ain sum, is Pueros μου Baptismo decedentes meriorem ira, , naturalibus vitam in perpetuar Hemitateris ducturas , quam ullus umquam mortalium
is duxerit . Η c enim errar, oe a conciliis is Generalibus Lugdun. a. . Florenti damna is tus es , edi iam olim ab uniis inali Covis estis totius ultrice, sedis apostolicae Gesoriari rate, ει totius me ae carbolicae edin furi raro, confixur his vesis edici De D mino igitur, nimis in bonitate sensit Hrbor noster, dum Parvulis fine Baptisuo des intibus omnem fere Panam, nedu/n sensus, sed e:iam a mi deuegavit ἰ insuper Beati tuainem quamdam nacuralem post diem iussiori ipsis ela altus es . Haee scripta sint, ne viueamur et Pelagianis nec in longὰ, vel aliquantutam fru
De Virrinibus, Θ tiis oppesitis in Paraisulari. GEnus omne virtutum in tribus Theo. logicis, & ouatuor Cardinalibus comis plenenditur. De h s omnibus capitibus hie nobis agendum incumbit.
272쪽
23s Trae L IV. De Virtutibus, 3c Vitiis.
P Guianes Damara in mimia Fidei. . Ab infidelitate excusabiiut infidelis non is eredens, ductus opinione minus mobabili. Damnata fuit ab Innocentio is Idyy. Ordine 4.a Fides non censetur cadere sub praece-M Prum speciale, & secundum se. Ab eo-
I. D satis est actum Fidei semel in vita eli- ,, cere. Ab eudem . Ordine i 7.4- Si a Potestare publica quis interrogetur, is fidem in nue confiteri, ut Deo, & s is dei glotiosum consulo; tacere, ut 'peo,, camiliolani per se, non damno. Est i8. - ,, voluntas non potest sacere, ut assensus
is fidei in seipso sit magis srmus, quam
D mereatur Pondus rationum ad Asensim , , impellentium . Est Ist. -6. Hrnc potest quis . prudenter repudiari ais is sensum , quem habet supernaturalemis Est ao. I ,, Assensus Fidei supernaturalis, & utilisis ad salutem stat cum notitia solum prinis babili revelationis: immo cum formidi-r, ne, qua quis formideti, ne non sit locu- tus Deus. Est a I. 8. Nonnisi Fides unius Dei necessaria vide.
is tur necessitate medii, non autem expliti cita Remuneratoris. Est 22. p. is Fides lath dicta ex testimonio Creatura- .is rum , similive motivo ad iustificationem A lassicit. Est a r. 1 o. is Absolutionis capax est homo, quantumis vis laboret ignotantia Mysteriorum Fi- lis dei, & etiamsi per negligentiam, etiam ,, culpabilem, nesciat Mysterium Sanctissi. is mae Trinitaris, & Incarnationis Dominiri nostri Jesu Christi. Est c4.21. M Sufficit illa Mysteria semel credidisse.
nam evidens s prudentem se quisquir e mMmplexa e non eviae rem vera; nam aut 1 re docet, aut etia iacet objora sunt. Immo qui aior, Religion/m Crii Manam ese videnter veeam, fateaψαν necesse es Di me tuenter esse. Infer hine evidens non esse. . Q od existat nune in terris ali a veru caro. Uncie enim habes non om c mem
a . o enim omnes terras peragrasti, μὴ peruratar ob aliis se nosi t r. asia ab Ap sesis, o Daemonibus manifestina fueris DLωinisas cMisi: id enim I du es, Moere re
πονιεν , Christum manifeste Deum esse. 4.atiod assante Deo fusa si Prophetarum Ormetita: quid mam mihi Umxas, emet si negem
illa fuit vera vatisinia, veι alfirmem conis surast s. semis vera suerint, quae a Chriapo edita suis commemoramur miracula equamquam negare haec nemo 'MEenter m.
veram esse. δε Ab eodem. 134. - Infidelitas pure negativa in his, qui se iras Christus non est praedicatus peccatum is est. Damnata fuit a Pio V. & Gregoriori XIII.
II. se Nihil credendum est, quod exeedat no-- stri intellectus virtutem . Damnata est ais cincilio Rhemense an. 48.16. is mando in magnis peccatoribus defieitis omnis amor , deficit etiam Fides: Aeri etiamsi vadeantur credere , non est Fidesis divina, sed humana. Damnata suit ab - Alax. VIII. ioso. Est i a.
Iz-Fidei nomen & mulis r . tiplex ejus aeceptatio . I. Sumitur pro ndelitate, unde justus dicti ut servus f δει. 1. Pro vesaeitate in dictis di promissis , si e Deus fidelis in Omnibus τινbis suis . 3. Pro fiducia postulata assequendi . unde D. Jac disit Postulet in fide nihil , Aram. q. Pro constiemia, ut quia non estrae fide peccatum est. 3. Pro doctrina Cath lica, quo sensu laudat Christus Episcopum Pelsami, quod non negareeru fidem suam.
6. Tandem pro credulitate, qua aisentimur dictis alicujus propter ejus auctoritatem ;quae si sit hominis, fides erit humana, uDei , erit divina. Hujus fidei naturam , divisiones , obj ctum . iubiectum, proprietates, vitia cremsita breviter perpendemus.
rum . argumentum κοπ apparensium. Verbum Iubirastis hie non sumitur pro ut accidenti opponitur, cum fides verum sit accidens, ad genus qualitatis pertinens; indlumitur iuxta textum Graecum, is stasis, pro .ialcimento scit basi spei nostrae, ita ut
273쪽
Diss II. De Virtutibus, Sc Vettiis &e.
Apostoli sensus sit, quod fides ita sustentetipem nostram, ut illa defieiente istam ea..dese necesse sit. Item verbum, tunus eum, non sumitur pro argumentatione Aedileursu eum fides omnem excedat rati cinationem, sed lumitur ex eodem textu
Graeco, pro convictione seu serti persuasione, qua intellectus adeci firmiter revela. tis adhaeret, ae si evidentissima sibi appa.rerent. Dicitur deinde sperandarμm rerum, non quod ista speranda credamus. , cum plurima credere teneamur, quae spei nostrae obiectum esse nequeunt ἱ sed quia Deus, quem speramus , praecipuum est fidei objectum, ad quos caetera omnia reo ducuntur . Dicitur denique non avaremitum ἰ quia proprium fidei juxta Aug. Trach. q. in Ioan . est credere quod non vi. det, sive illud ex flese sit inevidens , sive ex principiis ex quibus alienius deducitur. Verum cum haec Apostoli definitio deseri.
ptiva notius sit . quam essentialis, utpote quae fidei effectus exponat , firmitatem nempe ec obscuritatem , aliam juxta se lallicam methodum proserunt Theologi , cum quibus. Dicu. Fides est virtus Nealigi ea divinitus νηfusa , qua f. miser assentamur iis , quae a Deo revelara Iunt propter auctorita tem ipsius revelantis. Prob. & explicatur eonclusio. Haec definitio genere contiat dc differentia , ergo bina eli accurata. Priores illa: voces , virtus Theologiea divinitus infusa, conti nent id quod fides habet commune cum virtutibus omnibus Theologicis, quae nobis divini ius infunduntur: posteriores verb UO. Ces continent quod fides liabet sibi peculia re, utpote quae Deum tamquam veritatis sentem rei piciat ; eum e contra reliquaneum, tamquam summum bonum , intuean
Obse. Manea est illa desinitio; ipsi quip.
pe deest clausula, quae nobiι per Ecclesiam credensa proposuit , quam addunt multi Theologi. R. ideo non additam fuisse hane clausu. lana, quia fidei essentialis non est . Potest enim adesse vera fises Theologiea circa ea, quae Deus per se iptum,independen. ter ab Ecclesia revelavit, se fides Adami, de Abrahami veta fuit fides Theologica,
licet articulorum, quos credebant revelatio'ab:Ecclesia, ipsis non fuerit proposita . Item ex Concit. Tridemino sess. 6. an. ε. potest quis certitudine fidei eredere te in gratia per servaturum, si specia.
li revelatisne id ab ipso Deo Immed late
QUAER.. Quaenam sint praecipue fidei di.
visones . Fides dividitur. In actualem de habitualem a Prior est actus, quo intellectus ex imperio voluntatis aluentitur alie uiiveis ritati propter auctoritatem Dei revelantis; posterior est habitus leu qualitas nobis pe manenter inhaerens, qui nus in actualem fidei assensum inclinat, quippe in justificatione eum caeteris donis infunditur. Porro sicut fides habitualit esse potest sine actua Ii, ut in Infante baptizato. Ec in Fidelibus dormientibus, ita actualis potest esse sine habituali; ut saepe contingit in Cathecu. meno ante Bapti lini susceptionem . a. Dividitur in explici iam, qua alicui speciali re determinato fidei articulo eredimus, oc implicitam, qua omnibus , Deo revelatis Ac ab Eccletia propositis assentimur, nulla determinatione iacta ad aliquem
3. Dividitur in vivam seu tarmatam , quae in homine ad inctam habet charitatem dc gratiam sanctificantem ψ ec in mo tuam seu in tarmem, quae has non sibi habet adsunctas. Diciturque mortua di inlatismis; non quod careat forma fidei, secun-dlim quod est virtus; led solam secundam quod est virtus gratuita seu meritoria, ut luo loco videbitur.
Q. V 2E S T I O II. Quid fit Fidei objectum
RMolendum est ex Logiea duplex esse
objectum,' materiale scilicet de laris male. Oblectum materiale fidei est omne revelatum, quod creditur; formale vero est Diotivum, propter quod id a nobis ere. ditur: de utroque objecto singulatim aῖ
De obiecto materiari Fidei. Biectum materiale, aliud est praecipuum dc primarium, situ a tribution .s ad quod caetera omnia reducuntur: aliud secundatium, seu minus praeciapuum , quod ad prinrarium reducitur, cinca Me duplex ob nctuam. Dico
274쪽
Dico . oejectum fidei praecipuum est
Deus; minus autem praeeipuum leu secvn. darium est quilibet articulus revelatus . . Prob. Ex Aug. lib. 4 de civ. cap. 2 Primum, inquit, ἐπ maximam Fidei εμcium est, ut unus credatar Deus. Et D. Th. a. qu. I. art. ait : Ea quae pertiuent ad human tatem christi, ad Sacramenta Mel vel ad quascumque ereaturas, cadunt
sub fide , in qaantum per hae ordinamur ad Deum. Unde se argumentari licet: iblud est objectum fidei primarium alicujus habitus, ad quod omnia, quae hic. habitus respicit, reseruntur; sed id omne quod fides respicit, ad Deum. vel Creatorem, vel Redemptorem , vel Sanctificatorem, dici refertur, ergo. Deinde objectum secunda. rium alicujus virtutis est illud, ei rea quod praeter primarium virtus aliqua versatur ἱatqui praeter Deum ipsum fides versatur circa plures articulos, qui ad Deum restaruntur, Elgo.
Obii. Multa sunt in Seriptura, quae nullatenus ad Deum reseruntur v. g. ouod Tinbias eanem habuerit, quod eauda blanditus fuerit & caetera hujusmodi, quae nullius momenti esse videntur. R. Haee oc similia suo modo ad Deum reserri, vel mediath, vel immediath, vel direct , vel indirecth. vel realiter , vel fi-urati v E. Sic eanis Tobiae eadua blandiens
delitatem Dei in promissis :& veracitatem ejus in dictis figurabat. QUAER. i. sinam sint articuli ex quibus constat objectum materiale fidei tR. idquid de fide est, id propriε loquendo fidei Artieulus non dicitur, per articulum quippe fidei proprie intelligitur veritas quaedam Catholi ea, quae primario ad fidem spectans specialem prae aliis ad credendum dissicultatem eontinet. Sie artie ius de verbi ineamatione est distinctus ab articula de Passione Christi; cte Articulus de ejus Passione, ab Atticulo de ejusdem Resurrectione; quia hi Attieuli in eredendo dissiculiarem includunt. Hi autem Articuli, seu praecipuae vexitates Cat bolicae , in Symbolis continentur, sieut praecipua morum principia in Decalogo.
QUAER. a. Quid de quoiuplex sit fidei
Symbolum R. Symboli nomine intelligitur, summa quadam praecipuus fidei articulos explieisero uinear. Haec summa Symbolum dicitur; tum quia est nota , qua veri Fideles ab Hererodoxis dignoscuntur; tum quia est eollatio quaedam quam Dares Paues de praecumis fidei Articulis inter se habuerunt: maatuor fidei Symbola numerantur. . Apostolorum, quod , cunctis Fideliabus in oratione quotidiana reeitatur, quod.que ab ipsismet Apostolis conditum suisse de fide certum est. Diseessuri namque ab invicem normam prius verae fidei in comis mune constituerunt, ni selliera praedicato. res alii diversi diversam doctrinam Gentes docerent, de hac professione Fideles ab Hinreticis discerni possent.' i i la. Nicaenum, hoc est editum in primo N leaeno Concilio habito ann. 32 . oce si
ne impietatis Arii , qui blasphemarat
verbum non esse Deum , sed creaturam , iactam quidem ante omnes alias, sed tamen, ut aliae creaturae, ex nihilo edu. Etam.
3. Constantinopolitanum, ubi Constanti nopolitani Patres fidem prolixius ex suerunt, ad coercendas varias, quae in Delmsa grassabantur Ae grassatae fuerant, Haer ses. Hoc est Symbolum, quod inter Missi. rum solemnia publicε deeantari solet. q. Athanasianum, euod his verbis inetistit: cumque vult salvus esse ore omniaee. ω dictunt ab ejus Ruthore, ut coma muniter ereditur, D. Athanasio Alexandriuno Episeopo, qui tanta constantia adversus Alianos verbi eonlubstantialitatem propu gnavit. QUAR. 3. An fidei Articuli fueressu et verint ; ita ut nune sint plures veritates eredendae, quam olim ἐR. In nullo Eeelesiae statu sive naturae, sive Lesis scriptae, sive gratiae, nullum sub. stantialiter inerementum factum est in Aristicul s fidei ad salutem necessariis . Quidquid enim ad salutem est neeessarium ad existentiam Dei & Inearnationem Verbi reis ducitur, juxta illud Ioam i7. Haec est vita aeterna , ut cognoscant te stam Deam --rum, is quem mi yi Iesum christum. Α qui in quolibet statu Ecclesiae fides adsule
Dei exulentis Be Verbi in came venturi ut esset Mediator inter Deum & homines; ergo. Unde Aur. in Psal. o. dieit Tempora volata fuisse, nos Mem ; oc Mim. T. de sanctis: Gam esse fidem novi ἐν veteris Testamenti, de lib. i. Retrae . c. 3. Ean isdem Religionem, quae nunc es, fuisse apud Antiquos, nee drisse ob initio geneνis h mari, quousque ipse cbristus vehinet in ea nem. Deinde extra dubium est Apostolos per revelationem, vel ab ipso Domino im mediate, vel a Spiritu Sancto in die Pen. tecostes, de omnibus ad salutem necessa
275쪽
Diff. II. De Virtutibus, & Viti Isi&c. a r
itis persecth instructos suisse, secutidam illud Io. I 6. cum venerit ille Spiritus veritatis , doecbit vas omnem veritatem ; Ergo, dic. Dixi substantiale inerementum .,Nam multa nune explieitὰ habemus credenda , quae tantum implicit E credenda erant in Lege naturae & in Lege scripta, ut suo lo. videbitur. Adde quod dici possit eum D. Bon. in 3. dist. 23. art. a. q. a. filem crevisse quoad luminis plenitudinem, secun . iam statum communem, pro er veritatis eaebibitionem, propter mastorem gratis dissummum, atque pleniorem instruct onem . Dices. Aut ima ab ortu Ecclesiae defini. ta sunt fidei capita a Conciliis di h lum. mis Pontificibus, advelsus insurgentes b
R. In his definitionibus Concilia dc P .rifices novos non eondidisse fidei Articulos, nec novas aecepisse revelationes; sed dilibrenti inquisitione facta & assistente Spiritus sancti gratia , apertias declarasse quidquid in Scripturis ae Traditione Iam contentum erat ae revelatum, di Fidelibus credendum absque dubitatione exhibuisse.
Onsentiunt omnes Theologi sum. a mam Dei veritatem esse obiectum sot male fidei, sed cum in Deo triplex agnoicatur veritas; in essendo scilicet, qua Deus verus eli; in cognoscendo, qua omnia absque errore cognoleit; dc in dicendo, qua neminem sallere potest; ideo eon. trovertuntur, qualis veritas sit objectum formale fidei. Circa quod . Dieo. Prima Dei in dicendo veritas est fidei obiectum tot male. Prob. Eκ Scriptura, quae, ut nos ad ere. dendum indueat, semper nobis veracitatem Dei proponit. Ioan. 3. Qui accepit ejus testimonium si nauit : quia Deus verax est . ye. r. Epili. can. ejusdem c. 1. Qui non credit Filio , mendacem facit eum ; quia non eredit in testimonium quod testi Ratus
est de Filio suo. Ad lationem siquidem fidei
in communi spectat, ut alicui fidem adhi. beamus, quia vera κ est; Ergo de Deo idem dicendum est. Unde D. Th. ait in a. diit. ΣΟ. q. I. art. a. ad i. Objectum fidei. scilicet formale, non est veritas prima, secundum
ηοa est in se existens tantam, sed secun umquod es nobis divinitus annuntiata. IV. Marac T. LOGi. r. Motivum formale fidei non mi ἀnus importat veritatem Dei in cognoscenda, quam ejus veritatem in dieendo; non enim minus firmiter alicui sdem adhibe mus quia salii, quam quia sallere non potest et Ergo utraque Dei veritas, tum in eo. gnoscendo , tum in dicendo est objectum formale fidei. R. Fides importat quidem veritatem Dei in cognoscendo, mediat ε, non autem immediatE; Non enim ad eredendum formaliter movemur; quia Deus omnia ut sunt cognoseit; sed quia omnia cognoscendo, dum ea nobis revelat, sallere non potest: unde ejus in cognoscendo veritas antecedenter fio
dei praesupponitur, sed non est ejus sermale & immediatum motivum, de quo hie
Obii. a. Ratio propter quam Artῖeulos fidei credimus, est, quia Deus vult ut credamus, & sub iugo fide intellectum nostrum eaptivemus: Ergo Dei auctoritates est criteuum sormale fidei.M. Similiter distinguendo: Ratio remota& mediata , propter quam credimus est, quia Deus vult ut credamus, C. ratio proxima & immedia te, N. Deus quippe non vult, ut Articulos fidei eredamus i nisi quia vult ejus in revelando veracitati plenamsdem adhibeamus.
OUL 3. Illud est obiectum formale fidei.
quod eth ultima ratio propter quam credimus ; Atqui veritas Dei in essendo talis est. Nam interroganti . cur Deo revelanti credamus, recte quidem respondemus quia veis rax est; sed rursus interroganti, cur Deus verax sit, recte ite iam respondemus, quia Deus est, & summε perfectus: Ergo.
R. Interroganti, eur Deus verax sit, retipondemus, ut Theologi, non autem qu
tenus Fideles, quia Deus est δc summ4 perfectus , siquidem non est eredentis simplietuter, sed Theologi ratiocinantis ς explicare , eur Deus sit verax. Unde Fidelis credens. se habet , sicut homo videns parietem, , quo si quaeratur, cur parietem videat, resin. pondebit, quia est albus . dc si ulterius quaeratur cur paries sit albus, respondebit quidem , quia partes, ex quibus constat parietis superficies eo modo lunt di ositae, ut lucem ita reste lant : sed sic res pondebit ut Physicus, non velli ut videns simpliciter. Obii. q. Ipsemet & sola revelatio est o lectum formale fidei, cum non credamus, nisi quia Deus revelavit, Ergo, die. IV, Credimus quidem, quia Deus reve-
276쪽
Da l. IV. De Virtutibus, Sc Vitiis.
Iavit ; sed ine non est ratio ultima fidei
nostrae. Non enim credimus homini quia Iequitur, in quia ipsum esse veracem persuasum habemus.
Obji. s. Sola Ecelesiae auctoritas ad ereis dendum nos movet, iuxta illud Augustini emt. Epist. land. c. v Evangelio non cre .derem, ns me Eeelesiae Catholicae commoveret auctoritas; Ero sola Ecclesiae auctori. tas est obiectum sol male siet. . Sola Ecclesiae auctoritas ad credendum
nos moVet, tam utim causa directiva seninstrumentalis, per quam applicatur nobis revelatio, C. tamquam formale di ultimum credendi motivum, N. Undδ perinile rati cinandum est de auctoritate Ecclesiae reve. lata pioponentis, ac de auctoritate Plaec nis legem promulgantis. Nam sicut Populus legi latae non obtemperat, praeciso propter Praeconis auctoritatem, sed propter auctoritatem Pi incipis; ita & Fidelis non propter Ecclesiae auctoritatem Articulum Ddei exponentis, sed propter auctoritatem Dei veracis, hunc Articulum credit. Attamendi Populus obediens ec Fidelis credens quodammodo, & c dii e dc credere propter Praeconis, & Ecclesiae auctoritatem dicitur; quia nempe nec Lex inpulo, nec Atticulus revelatus Fideli, innut eicere possent, nisi &Praeeo & Ecclesia ea issia declararent. Cirisca hanc materiam nonnullae cccurrunt hiebreviter quaestiones enodandae., QUIER. I. In quo ultimo fides resolvatur, leu quae sit causa ultima, cur Fidelis credat e R. Cum snt diversae fidei cau ae, diverasa est ultima lidei resolutio; vel enim agi.tur de ea uia formali, vel de eisitiente, vel de inductiva, vel de directiva seu instru . mentali. Si primum, fides resolvitur ultiomo, & in revelationem Dei summe vera.
eis, ut dictum eli; si lacundum, in piam voluntatis motionem, & gratiam Spiritus sancti; actus enim fidei litar est & supernaturalis, proindeque a voluntate libera ἐκ Spiritus lancti illustratione procedere necesse est: si tertium incredibilitatis motiva, qui . bus prudens habetur certitudo Articulos fidei i Deo esse revelatos: si quartum, in
Ecclesiae auctoritatem, quae Omnium crede noctum ultima est regula infallibitis. Ex quo patet nullum adesse circulum, vitio. lum, quem nobis improperant Haeterodo. 2i, dum auctoritatem Ecclesiae ex revelatione divina, & revelationem divinam es auctoritate Ecclesiae probamus; quia ex diverIO genere causae utrumque probamus;
Auctori totem scilicet Ecelesiae ex revelatIo
ne divina, tamquam ex causa formali aD sensus; di revelationem divinam ex auctoritate Ecclesiae, tamquam ex causa directiva seu instrumentali , applicante nobis di.
UAER. 1. Quid & quotuplex sit reu latio R. Revelatio nihil aliud est in genere. quam rei abiconditae manifestatio a Deo facta. Alia est publica, quae Prophetis vel Apostolis facta est pro univerta Ecclesiae Alia privata, quae alicui privatas Personae facta est pro te ipia, vel pro aliquo partu
eulati. Item alia est sermalis de immediata revelatio dum aliqua veritas seu propositio in se ipsa explici id revelatur; alia virtualis dc media a , dei m aliqua veritas ex alia
formaliter revelata per ratiocinium evidenter deducitur. Ut Christus est b-ο: haec
veritas est immediat E dc formaliter revela' ta; sed christus est νisibilis est veritas ta tum modo virtualiter dc mediate revelata; quia per bonam consequentiam deducitur ex duabus praemissis , quarum una est de fide, non altera, licet de is evidens; nempe omnis homo est risibilis, Christus est bo-mo, ergo christus est risibicis. Cirea quod . QUAER. 3. Utreim virtualis revelatio lassiciat, in aliquid de fide sit erit. Certum est. I. Propositiones quae sunt de primario conceptu propositionis immeis
diatὲ revelatae esse de fide, ut Christus est animal. Christus est rationalis; quia impos.' libile est eoncipi hominem , quin concipia.
tur animalitas simul ec rationalitas. Ceristum est. a. Omnes propositiones particulares sub aliqua universali immediato revelata contentae esse de fide, v. g. Petrum moriturum , aut Ioannem resurrecturum ἔquia immediate revelatum est iomnes lininmines morituros ae resurrecturos. Si enim
hae partieulares de fide nou essent, nulla generalis esset de fide; eum peneralis ex particularibus constet. Certum est. 3. Pro. positionem in Seripturis mediath solummodo revelatam esse de fide, dum accedit Eeis clesiae desinito ; se Filii consubstantialitas, ejus personae unitas, Ecc. licet in Scripturis
tantum implicite revelata , sunt de fide
credendae. Certum est. q. Piop siti nem
deductam eκ duabus praemissis de fide im-
mediate revelatis esse de file ; quia tritie discutius applicat tantummodό revelati nem, nee est ratio astentus. v. g. Deus est bonus, atqui Christus est Deus; ergo Chri-
stus est bonus; bd si vero propolitio dein
277쪽
Diff. II. De Virtutibus, & Vitiis M. et a
ducatur ex praemissis, quatum una est revelata, altera naturaliter tantummodo cognita , erit quidem Theologica propositio; sed non Dimaliter de sile; quia conclusio sequitur debiliorem partem . Unde cum una ex praemissis de fide non sit , Conclu.sio vi tatiocinationis humanae ex ipsa par. tialiter deducta, de fide esse non potest.
Alti *uibus indiciis revelationum
prim tarum veritas cognosci possit R. Consideranda eli prirnci ipsa revela. tio; utram nempe aliquid vanitatis', inutilitatis , aut publieae revelationi, idest , fidei Catholicae eontrarium admixtum habeat , tune enim talia omnino censenda est: Secundo consideran laeti personae, cui facta est revelatio, fidei puritas, morum intes itas, in dietis veracitas, innocentiae simplic: tas, humilitatis snceritas, quae si desint, rejicienda est te velatio. Ut ut sit; sicut revelationes. privatae temetὸ non sunt ad mitis tendae ; ita nec temerE sunt rejiciendae .
Qui enim omni revelationi cito credit, levis est corde , & deceptionis periculo se committit . & qui omnem revelationem respuit, simplicitatem Christianam deserit , di ipsummet Dei verbum omni reverentia dignum, quovis modormanifestetur, injuria assicit.
QUER. s. Quid intercedat discriminis
inter credere Deutii, credere Deo, di credere in De R. Cretere Deum est eredere, quod ipse sit Deus, se Deus est obiectum quod creuitur. Credere Deo est credere vera, quae loquitur, & se Deus est cbjectum serm te, propter quod creditur. Credere in Deum est crede'do Deum amare; & se eli credere iptum tamquam in finem ultimum,
ad quem fidei talensus dirigitur.
Q. V 22 S T I O III. Quid sit Fidei subjectum.
Uplex est fidei subjectum, n e I diatum scilicet di immedia tura. Illud eli pstentia actum fidei immediat Eeliciens, de cui habitus ejus inliceret. Illud verb est Persona, in qua siles reperitur , dc qui Fidelis nuncupitur. Hie de subiecto
immediato non agitur; cum Omnes ultro
concedant intellectum iubjectum esse fidei immediatum. Sed quaestio est de subjecto mediato, in quibus minitum Pettanis fidessuerit, adsit, sermaneat; mit pereat, de quibus. Dico I. In Angelis viatoribus, prim L que Parentibus veta fuit fides Theologica . Prob. i. apta in statu viae, in quo suerunt, Deo placuerunt; fine autem Fide,
cere Deo, Ergo. 2. Angeli viatores beatitudinem promeruerunt , di primi Parentes promereri potuerunt; sed nullum unquam in ereatura suit meritum, nisi a s de , t tius meriti radice , procedat ἱ Ergo . I. Quamvis Angeli de primi Parentes naturali lumine existentiam Dei multasque illius persectiones cognoverint; non potuerunt tamen solo hoc lumine Personaru in Trinitatem cognoscere, sed per solam revelationem, ae proinde per lotam fidem. Objici Angelorum ae primorum PMen tum status persectus suit; non fuisset autem perfectus, si in fide ambularent; cum fides sit cognitio impei fecta. Ergo. R. Fidem respectu visionis beatificae esse quidem imperfectam , non vete in se reabsolute; cum si vera virtus, bonum s ciens quicumque eam habet. Dico II. Nee in D monibus , nee in hominibus damnatis , nee in Beatis fides
remanet; bene tamen in animabus, quaa igne torquemur purgatorio.
Prob. i. Pars: Acius fidei in Daemonibus: dc Damnatis est impossibilis; cum 1 gratia de pio affectu, quibus carent, procedere necesse sit; Ergo. Quod si Daemones dicantur Iac. a. oedere ἐγ eentremiscere;
hoc non de vera fide, sed de naturali dicterribili experientia intelligendum est Prob. I. Pars. Obleutum est sdei objeactum; in patria autem nihil obscurum erit. sed omnia patentia dc Vetta, juxta illua Cor. II. Cum venerit quos perfectum est , nempe beatitudo, evacuabitur quod ex parte est ; scilicet fides . Nec obstat, quid
Deus plura futura beatis revelare possit et Respondetur enim , quod ea clare . non obscurJ, eis revelabit, ipsa vel in Verbo. vel per proprias species, eis manifestando. Prob. 3. Pass. Spes remanet in anima. bus in Purgatorio languentibus ; Ergo dc fides, ejus. sundamentum. Deinde hae animae adhuc sunt in via, re a Domino peregrinantur; nec ad statum pervenerunt, in quo per visionem Dei intuitivam evaeuatur fides.
Dico II l. Tota petit Fides per infideliatatem contra unum , vel minimum, fidei. Articulum Prob. I. Ex Trident. sess. s. cap. I . Ubi
definitur peccato mos tali amitti quides H h a Stat
278쪽
a Tract. IV. De Virtutibus, & Vitiis.
gratiam, sed non amitti fidem, nisi per speciale infidelitatis peeeatum; Atqui infidelitas ei rea unum vel minimum fidei a ticulum, est vera infidelitas: Ergo. Trob. a. Q aod est indivisibile, totum simul perire neeesse est; Atqui fides est in
divisibilis ; cum litet plures veritates ere dat, eas tamen credit sub uno atque indivisibili motivo, set licet Dei veritate in revelando, Ergo. Unde D. Tho m. a. a. q. s. a. 3. ait Ma festum est, quod talis haereti. eus cirea unum o rticulum, fidem non b bet de aliis Articulis . Ofie. I. Haereticus circa unum fidei Amticulum eamdem experitur facilitatem incredendis al: is Articulis, postquam in Hae resim lapsus est, ae antea; Ergo respectu illorum remanet fidei habitus. R. Dilhinguor remanet habitus fidei naturalis per actus s dei repetitos atquisitus. C. Remanet supernaturalis. N. Dum enim quibusdam fidei Articulis frequenter assen. timur, sormatur quidam habitus naturalis, magis inclinans ad hos eredendos Articulos, qvlim altra: Ac habitus iste naturalis remanere potest, sublato habitu fidei insu-so. Quoel fi dicatur, actus virtutis infusae , prout est fides Theologica, habitum natu .ralem non Usse producere I respondendum est, ipsos habitum naturalem non produe Te, quatenus naturales sunt; sed quatenus sunt actus vitales in Deum tendentes; quae vitalitas pure naturalis est, proindeque naturalem habitum prolueere potest. Obii. a. Haereticus aliquem fidei Artieu. Ium non respuit, quia veritati ini non vult acquiescere; sed solummodo, quia non cre dii hune Artieulum a Deo esse revelatum iErgo fidem non amittit; eum in ipso sem. per vigeat formale fidei motivum. R. Uum aliquis Artieulus ab Ecclesia proponitur tamquam sumetenter revelatus, Haeretiens illum pertinaciter non ere. dens , eredit fallibilem esse Deum, qui susscienter revelavit, Ecelesam firmamentum esse veritatis, proindeque formale fidei mortivum dimittit. Dico IV. Fides non amittitur per aliud Mecatum ab infidelitate distinctum. . Prob. Ex Apost. Cor. 13. Si habuero om-1um fidem; ita ut montes transferam . . acharitatem autem non habuero, is e. aeeedit
Tridentini auctoritas sess. 6. ean. 28. Si uis dixerit amissa per pereatum pratia fi- mulinfidem semper amitti . aut, im quaerem et . non esse veram fidem , anathema
'. Ratio est evidens: Ideo quippe habi
tus fidei destruitur, quIa ratio ejus formaalis & motivum xoluntariE respuitur; sed
hoc motivum per quodlibet peccatum mi. ni me respuitur: nee enim Adulter, per hoc quod moechatur, veracitatem Dei in revelando respuit. Igitur si nonnulli Sancti Pa. tres asserant, fidem peccatoris veram fidem non esse; sensus est, ut jam notavimus, non quod haec fides forma fidei eareat, sed quod non sit virtus persecta fide. lem hominem gratum iaciens.
cvanam sint Fidei proprietates. I Res vulgo numerantur fidei proprIeistates ; veritas scilicet , obseuritas , necessitas; de quibus sequentibus Artieulis.
Dὸ Fidei veritate. Irea fidei veritatem duo potissis L a m sim qti aeri stilent. I. An Objeactum saei ita se verum, ut nulla pCait ei subesse salsitas. a. Utrum Fidelis fide divina credere possit ut verum, quod 1 pa te iei salsum est.
Dico I. Omnes fidei Articuli ita sunt veri, ut nulla in ipsis possit subella salsi
Prob. Ex Serip. Num. 23. Pon est Deas ques homo, ut mentiatur, ec Haebr. 6. Im possibile est mentiri Deum, & D. Athan. lib. de Inearn. Olbsurdum est, dicere Deum posse mentiri. Nam si mentitetur, id vel ex ignorantia, vel ex malitia. Non primum , eum sit omni scius: non secundum , cum sit infinite bonus. Objie. Deus praedixit in Serῖpturῖs nono nulla , quae non evenerunt , ut subversio nem. Ninives Ion. 3. Imb Iob. I a. diciis tur immutare eor Principum, ut decipiat
N. Deus praedixit, quae non evenerunt, praedixit conditionath , C. ablolut ει N. Subversionem autem Ninives praedixit, subeonditione quod non resipuerint; qua non posita, efferius non est subsecutus. Deinde Deus dieitur Principes decipere, non positive, sed vel permissiue, vel negati vh, su trahendo eis nimirum lumen prudentiae.
Dico II. Nihil fide divina eredi potest quod 1 parte rei salsum est. Prob. Ex praecedenti eonclusione , qua
279쪽
Diff. II. De Virtutibus, & Vitiis &c. 24s
tonstat Deum auctoritate sua nos inducere non posse, ad salso assentiendum ; sed si fide divina salsum crederemus, Deus aucto. ritate sua nos indueeret ad salso assentiendum j eum Dei auctoritas sit motivum sor male fidei divinae ; Ergo. Deinde lumens dei est quaedam divini luminis participatio; lumen autem divinum, utpote summEverax, ad salta assentiendum nos inducere
OUi. r. Qui propter Divinam auctoritatem aliquid et edit, id fide divina eredit; sed Fidelis propter auctoritatem divinam aliquid nisum credere potest ; si nempe existimet in vincibiliter illud Deum revelasse, quod tamen non revelavit: Ergo fide divina aliquid credi potest, quod a parte rei filium est. M. Dam Fidelis existimat in vineibiliter
Deum revelasse quidpiam, quod non revelavit, id fide tantum humana non divina
existimat; quia tune non nititur Dei, sed hominis testimonio, ut patet in Rusti eo qui aliquid salsum erederet , quia Pallor
Cus dicit esse revelatum. Obii. Fide Divina credimus consecratam esse Hostiam, quam Sacerdos elevat,
cum ipsam adoramus; sed Hostia illa potest non esse eonsecrata: Ergo. R. Fide divina credimus cmnem H stam rite eoniseratam esse adorandam . Uttdm autem haec aut illa ritε sit consocrata prudentiae judicio committitur; cum Deus id non revelaverit: Unde semper ado. ratur sub tacita eonditione, quM rit E si consecrata, ae proinde nulla in credente ,
οUL 3. Iudaei , qui post Nativitatem Chri ili nihil de illa audierant, fide divina
credebant ipsum esse nasciturum; quod i
men erat falsum: Ergo. N. Cum D. Thom. I. a. q. I. a. 3. Duos
sutile actus in Iudaeis eirca Domini Nati.
vitatem, ante sussicientem Evangelii pro. mulgationem . Primus circa Nativitatis sub. stantiam, secundus circa temporis circumstantiam: Ptior ad fidem divinam pertin bat, θ: hule non poterat subesse salsum scum a pelth fuerat revelatum. Posterior ex humana fide, Ac probabili conjectura pendebat; eum, licet eκ Prophetis constaret Christum esse brevi venturum I rempus tamen Adventus ejus non erat ita aperte praefixum: ideo' in isto actu poterat lubebis falsum. Hoe' ad fidem eredentis tertinet
post Natisitatem Cbristi, inquit S. Doctor, quis crederet eum quandoetae nasci , si
uia determinatio temporis, tu qua deciρὰ-batur, non erat ex stis, sed ex conjectura
De Fidei obscuritate. Ol. Vides sub duplici ratio te obscur ας potest, vel ratione Articuli
revelati, qui. non evidenter cognoicitur ἰvel ratione ipsius mei revelationis , quam esse veram evidenter non constat. Ei rea
quod quaeritur. r. Utrum Artieuli fidei ita necessario sint obscuri, ut quod evidenter, vel scitur, vel videtur objectum fidei esse non resst..1. Utrum fides esse possit cir
ca Articulum, quem evidenter cognoscere
a. Latum esse discrimen inter pro, positionem evidenter veram, & evidenter
credibilem. Prior ea est, quae clare dicitur aut videtur; ita ut de ea evidentiam habeamus Physicamr Posterior ea est, de qua ita manifestE constat ipsam credi posse, ut oppositum ejus prudenter credi non possit. diciturque moraliter evidens: circa quin quaeritur, virlim fidei objectum debeat esse evidenter eredibile. Dico l. Quod evidenter scitur aut vide. tur, objectum fidei esse potest. Prob. l. Non solam ex D. Banam huic
sententiae aperte subscribente in I. dist. 2qc a. a. q. I. a. ec 3. sed ex D. Thom. docente x. a. q. 2. a. q. Veresse esse homini aeria
tria. l. Quidem, ut citiὰι homotas veνita. tu divinae cognitionem perveniat. I. Ut c. gnitio Dei sit eommuniον. 3. Propter certi tudinem. Ratio evim humana in rebus diavinis est multum deficiens. Prob. a. Fide divina tenetur quilibet credere Dei exilientiam , unitatem, omnipo tentiam, &e. juxta illud Apost. Haebr. 11. Credere oportet accerintem asti Deum, quia; di quotidie profitemur in Symb lo,
nos credere unum Deum omnipotentem . qu. tamen evid-nti demonstratione cognoscimus. Nec valet dicere , nos fide divina
Deum credere, ut auctorem gratiae , maquatenus auctorem naturae, quia ce tumeli Deum in Symbolo nobis proponi tam
quam creatorem visibilium, proindeque ut auctorem naturae. Adde quod ejus unitas,
enitentia dc omnipotentia, quae utique im
280쪽
a s Tract. IV. De Virtutibus, & Vitiis.
Symbolo nobis. proponuntur divinat fide credendae ad naturalem spectent cogniti,nem ; ita ut, qui eas negaret; non minus infidelis quam insipiens esset ι utpote qui
non minus eontra fidem, quam contra rationem peccaret.
Trob. t Ratione multiplici. r. Catho.
licus, qui postea fit Philosephus; & per
Philosophiam evidenter cognoscit Deum euis unum; quod antea credebat; non ideo habitum fidei amittit. I. Non enim minus est inclinatus ad credendum Deum esse unum propter auctoritatem Dei revelanistis . Ex sententia opposita sequeretur pe. jorem hominis docti , quam indocti, esseeonditionem ; ut pote, qui non tantam de objecto revelato certitudinem liabere posset, q an 'am indoctus I cum tertitudo si. dei certitudini scientiae longὰ praevaleat . Adde quod vir doctus meritum duntaxat habere posset bonae dispositionis ; quia nimirdm paratus est, ut supponitur, ad ere. dendum Articulos fidei, quos aliunde non eoenosceret; sed non habere posset, ut in. doctus, meritum inam fidem actualiter exeriscendi. quod de se praestantius eth. Ob i. t. Fides ex Anostolo argumentum .st non appareotium. & SS. Patres passim docent eum Greg. HOM. in Evangeliasti e apparent Lirm ηρα habere, sed agni
N. Fides est non apparentium, vel quoad se, vel quoad modum seu motivum eo. gnoseendi, C. quoad se semper, N. Licet enim fides objectum jam apparens, ct evidens attingere misi, ipsum tamen, prout est evidens, & apparens, non attingit; sed prout est a Deo revelatum. Sie Cathbli.
cus Philosophus Deum credit omnipotentem , non quia id eum ratio naturalis conis
vincit, sed quia id eum fidei Symbolum
Obii. I. SS Patres dccent fidem ideo in Coelis superstitem non fore, quod Beatietate videant id qucd viatores credunt rjuxta illud Apost Cum venerit suos perfectum est, evov. b:Iur quod ex parte est. R. Non ideo praecise in Coelo fides eva. tu abitur, quia habitus fidei tum visione
actuali est impossibilis; sed quia perseverante et ara & intuitiva visione habitus fidei omnino est inutilis ; cum in actum exercere non postit. In nobis autem habi. ius fidei non est inutilis, circa ea etiam
quae naturali evidentia cognoscimus; cum de monitrationes evidenter convincentes ad
manum semper non habeamus; de ad eas eliciendas animi conatu, labore &ηndustria indigeamus; ideoque identidem ad fidem
recurrere nobs sit opus. εDico I l. Fide divina credere possumus.ι quos evidenter scimus a Deo esse.re vel
Prob. Ex eo quos revelationis evidentia sol male motivum fidei minime tollat, nec impedit quominus quis credat propter te velantis auctoritatem. Alias nec Apostoli, nec Prophetae, nec Angeli, priusquam ingratia ei lant confirmati, sdem Theologi cam habuissent, cum mysteria a Deo i med ate edocti, de divina ipsis evidenter
Oft. Ideb Beati fidem non habent cirea ea quae ipsis Deus revelat, quaeque cum
ejus essentia divina necessariam non habent connexionem, quia nimirum ipsis de ejus revelati t. ne evidenter conflat: Elgo. N. Neg. Antecedens: vera siquidem ratio, cur circa ea fidem non habeant, est, quia Deus haee objecta ipsis revelando sp cies claras eorum objectorum , & evidentes iplis infundat; quo si, ut nec revelatio, nec objecta revelata, nee motivum asin entiendi ullam patiatur ob curitatem. Dico IlI. Motiva et edebilitatis neces sario debent esse , prout verε iunt , e V1- dentia.
Prob. l. Pars. Assensus fidei debet esse prudens suκta illud Eccl. 19. Qui eit ὀ ere. ἀ;t, levis est corde, & illud Apolloli i.
Ioan. e. No. ite omni spiritui credere: Atqui non elset prudens, si motiva credendi essest tantum mcdo probabilia , non evidentia; cum ille alsensus immubilis ae fit- missimus esse debeat; nec prudenter talis
esse possit, si aliqua sumisit ratio probabilis dubitandi de revelatione, cui firmita assensus innititur. Cens. Ex Christo Dom. dicente de Iudaeis : Ioan . t . Si opera non fressem in
eis , quae nemo alius fecit , peccatum non haberent: nunc autem exe ationem non habent de peccato suo ; De peccato scilicet infidelitatis; quia eum evidentia fgna seu
motiva credendi habuerint , non tamen erediderint. Unde D. Thom. ait a. a. qu. . art. q. crederet quis', nisi mideret, hoe est evidenter cognosceret, ea esse credenta , vel propter evidentiam fignoraran , vel propter ahquia huiusmodi. Hinc jure metito damnata est ab Innoc. XI. hae e propi sitio: AOUus sucrnaturalis fidei, utilis ad salutem, stiit eum notitia. Ρ-lum probabili νevelaιionis, O, cum formidines