장음표시 사용
101쪽
et piscis, spe aliqua oblectante decipitur. Munera Ista fortunae putatis 2 insidiae sunt. Quisquis vestrum tutam agere vitam volet, quantum plurimum potest, ista viscata beneficia devitet; in quibus hoc quoque miserrimi fallimur: habere nos putamus , haeremus. In praecipitia cursus iste deducit; huius eminentis
vitae exitus, cadere est. Deinde ne resistere quidem licet, quum coepit transversos agere felicitas. Aut Saltem rectis , aut semel a
commendaverat Sca ligoe. Schw. Vestrum. Mss. eum ed. A. Viligo
Benefletu Uiscata benescia bene nominat illa bona, quae nos ab ossicio avocare, et morbis quos vocant Stoici. i. Perturbatiouibus tu plicare soletiuRufik.Ham e s. Neutiquam spern vulgatum habemur, quod a Piueiano commendatum recepit Mur.et ugnoscit
uo term . c. cum M. . . Sed graecum
verbum εχομεθα percommode exprimebatur latiuo haeremias , quod cum ed. Rom. dedit rus. Par. a. d. neseio an et Par. b. et Gruteri codices omnes: et apte quadrat hoc verbum criminuatis beneficiis, paulo ante nom Datis. Αωedit quod et alibi permutata inter se verba haerere et habere in in iis nostris reperiuutur, ut XI, 31. 3. Schw. - Bul L. protulit habemur. quae vulgata. inquit, recte defenditur codd. Pinciant, Erasmi et Mureti. Aeeedit quod antithesia amat nosteri eademque sententia saepius apud illum late iisdem verbis expressa r peritur: Ep. cxl x. ta: Sis druitias habent, quomodo habere disimus 1ebrem, quiam tua nos habeat. De Vita Beata, cap. aut mi Postremum dio litie meae stine, ita diMitiarum es. Sic
et Valerius: Proeul dubio his nori
sedit diWitias, sed a diseitiis possessus est. Est Bionis vetus dictum in
ται, ἀλλ n ουσια τουτου. Nou iste bona possidet, sed bona ipsum. Aut saltem. Tenet sollem ed. A. eum aliis libris: sed solum habet ins. e. scilicet ex scholio, et eommodo illo quidem, nam illa li. l. vis vocabulo satiem sive saltim malueris eum ed. Rom. et duobus opsopoei eodd. iuest. Schw. Auc semel meres opsopoei haee conieetura erat, quam certissimam equidem iudicavi, et miratus sum a nemiue reeeplam. Edilt. veti. et ms. r. a. aut lemet fruere, quod revocavit Ruith. postquam fueris posuerant alii eum Lipsio , quod ex non- titillis Gruteri eodd. ductum. Sed semel fuere dat noster m . b. eum Par. b. d. et aliis Ops. et Grut. Iam conser Ep. LxxI, ne hoo quidem misera rei . contingat, semel ruerae s et xxiI. Nemo riam timidus est, ut malit stem re Pendere, quam semel eaderarnee dubitabis . ruere h. l. scripsisse Seneeam, alludentem ad votum a gubernatore navis fieri solitum: Conlingat mihi, aut saltem reetis Delis naWware, Poriumque tenere, uut semel rueret Cons. ΕΡ. Lxxxv, ibique Lipsium et adde Ernest. Clav. Cie. v . seus ταυ -υν. Sie per apte eum
102쪽
sed cernulat et allidit. Hanc ergo sanam et salubrem sormam vitae tenete, ut corpori tantum indulgeatis, quantum bonae valetudini sutis est. Durius tractan-
istis cohaerent proxima verba: Non vertit fortuna scilicet, Qui fortunae in se potestatem iacit. ei istud non coli tingit: saepe enim sortuna non subito ac se inel evertit navem ; sed cerutilat i. e. ei renui agit elitu et rubi simplex verbum υertit.
Pro vulgato meriti, dedit m s. b. cram r. b. d. et ΟΡ, 3POe1 υ multiva. Quorum ex codicum consen qu delevi
etiam verba ista, Qvi hoe faciunt; quae ante haec , non Nertit Iortunia , inserta vulgo legebantur et scilicet imperite litie in eis lenta ex scholio, quod ad aliam in praecedentibus
verbis scripturam spectabat. Nam pro istis, aut semel ruere, in m s. c. et in ed. a. aer ibitur aut timet Iacere eos tet tu vetustiore silicidam exemplari ad vocem eos spectaverat scholion linitismodi, scit . qui hoc Iaciunt, quae ipsa verba in eodem in s. e. et in ed. A. temere in contextram recepta Arint. Iaeptius etiam Par. a. aut temet fruere eos scilicet, qui seiunt. - Si Sehurei gliae ii sertis: Billi ho Psius contra: καιιt satiem reclιs, aut temet fruere, L ctio e l, inquit. sere omnium eodd. et sic sere Erasmus: Aut rectis saltem , aut temet fruere. H. e. Aut emendatorum hominum consortio
fruaris, vitatis quae vulgo placent, aut, si hoc tibi non contingat, recede in teipsunt, tibi vive. At Muretustiis verbis nullum idoneum sensum inesse putan S, e sua conieci tira dedi uatit rectus ista, aut aena et fige. Nec
Gronovius vulgata mutentu eme ud.: Aiat Eliatum rectus. aut temet lene ἔnon vertet fortuna; re carntiet et allι
det. Equidem vulgatam teneo, Meehie quaedam, ex Lipsit opinione, excidisse Puto . - Qito de loeo Li-
Psitis desperatis: Ego noli attollo hunc locum, imo do Potio. 4ed eernulat. Pro cernutat praeter rati Om iii cernuat Posuit Rub L. quod nusquam uisi in ed. Erus m. rui ea tur. S. - Lipsius : Ergo minus hoe est qriam evert' re quod praeivit: nn maiust Saue qui cernia iam Ne abiici L.
praecipitat et quod hie addit, allid i
externo Plin. XXXIII, i) exstincta. Marmora autem Paria, Carrat tu , Hymettia , Numidica , etc. ideoque gentium alienarum do inib is erat mi endis ornandiesque esse ad hi hila vel ex Pith. libr. XXXVII uotum est: italiae enim marmora illis posthabita
uni. e. c. Lunense marmor Carra-riunx nune vocant , quod etsi non longe ante Caesar in inventum esset
Straho, b P. i o. ccl. Li PS. iam me inorat. cum laude ; diu tamen peregrinis illis cessit ho uore. uec ndelicatioribus Deile ad bibitum esse videtur. Sed hoe in disquisitioue donetate ala luae Ai,ollinis citi Belve de re dieii ad liquidum deductum est. CLLes oeuores de Raph. Mengs, T. II, P. 9 sqq. R .hk. Tenete, et indulgeatia, pro vulgatis
tenere memento, et m Mea . commode dedere rus, . nostri b. c. aliique.
103쪽
diim est, ne animo mille pareat: Cilnis sumem scitet, potio siti in exstinguat, vestis arceat frigus, domus munimentum sit adversus inses la corpori. Hanc utrum cespes erexerit, an varius lapis gentis alienae, nihil interest: scitote tam bene hominem culmo, Naam auro tegi. Contemnite omnia, quae Supervacuus labor velut ornamentum ac decus ponit. Cogitate , nihil practe Panimum esse mirabile; cui magno nihil magnum ostiis Si haec mecum, si cum posteris loquor, non vide u
libi plus prodesse, quam quum ad vadimonium ad-
ocatus descenderem, aut tabulis testamenti annulum imprimerem, aut in Senatu Candidato vocem et ma
mina commodarem 3 Mihi crede : qui nihil agere videntur, maiora agunt; humana divina quo simul tra- etiant. Sed iam finis faciendus est , et ii liquid, ut institui, pro hac epistola dependendum. Id non do meo siet: adhuc Epicurum replicamus, cuius hunc vocem
ια ittidini per ι scribunt codd. nostri. Sehin Injesta corpori. Tenui lioe , ab Erasmo Pranium sic editum, quum eor oris dedisseut superiores cum
iussi is b. c. et Par. a. b. ti. Scli . Mit te , et eontemnite, commode rursus dedere mss. b. et c. cum eis. A. Et scitote etiam ex Par. b. et d. adtio taliam. Vulgo rursus in sing. scito, eteontemne. Schw.uoster b. eum d iobus Ops. et Pal. sec. apud Grvt. Alii eripi a. Sed cogitate superest elium in eis. notii. nisi quod in drias voces ibi di
visum verbum, cogita let eri quoi,iognata scris tura inde tit, ed. Tui v. vulgata cogιla in te. Scit . Cui magne ... est. Quae si eum animo sapientia imbulo comparavelis, Parvi sunt momenti. Si haec mecum in s. b. et 'V. a. b.
e . VuIgo D hoc mecum. Dein ms. Par. a. et nonii ulli apud Griit. si haec curumsteris ; sed alii, et quidem iidem sere qui ante haec hahelit. dein si hos cum post; ubi eiluidein abiiciendum
Prononaeu iudicavi, ulluite ex scholi repetituris. Praepositio ciam, an tu 'asteris, deest Par. a. et Arg. c. Scit . Ad υactimonium iaιι Ocalus , uti amico reo tanqua in sΡonsor Praefientium amici coram iudiee mea lide et Peric ilo meo Promittens. Clav. Cic. R.
belli, Comilia e Canii, a in Curiam stant translata. Tucit. Anua l. I, IS,
104쪽
hodierno die legi: ci Philosophiae Servias oportet, Ut tibi contingat vera liberias. M Non distertur in diem, si ii se illi subiecit et tradidit. Statim circumagitur: hoc enim ipsum , philosophiae servire, libertas est. Potest fieri , ut me interroges, quare ab Epicuro tam multa bene dicta reseram potius, quam nostrorum 27 quid est tamen , quare tu istas Epicuri voces putes esse, non publieas 3 Quam multa poetae dicunt, quae philosophis aut dicta sunt
que Muretus. Sentit enim itiquit Erasmiis in se sus rari ex Epicuro quae ιν adιέ. lim quo convenit quod ipse Seue ea Epist. iv , ait, ex alienis hortulis stimρItim . et Ep. xi , si itis n. Pros' situm est aliena laudare. 1 laeuit tameta rvlicamus id est. Evolvimus. I giuius , quod Primus Lipsius recepit e suo libro, Consentie utilius aliis Pineiani et Grille rivisstis. Nempe adhuc tu Epieuti lectio ue versabatur Seneca ; et ex his, litae quolibet die legerat . communi cate aliquid cum Lucilio suo Voluit. Sehin. Phιlosophiae. . . . libertas. Egregie ident asserit Epictetus in Arriau. Dis . II, ense. , ubi ab , ait: οι
δευμ tvotet. Dicit nutem Stoicos. Dadem heri sit Zetiodo lux Stoicus in Britti hii Arint cet. lI, 78, Zenoni A disciplim in ματ iρα ελευθἔριας appellat. Nam Sapietis solus rex et liher est. I . Cicero.
V, Epiet et. Dis s. IV. r. de liberiale , tibi vide quoque V pioni m. Atili .
Ctrvum agi ur. Στρερεταt, manumittitur ritii solem ii coram praetore Pervindictam -- Lipsius: Cι raminagitum ad Romanum ritum, tiuo manumissi, manu capiti imposita, in orbem vertebantur. Persius: Verterit hunc dominus, m&mento temporis exit Maretis Damia. notatio : Quibi stina quiritem Vertis Iacit. Ritus sitii significubat, liberos iam esse, huc et illuc ire Posse . quo vellent. Quam multa Poetae distini. Sic primus Muretu . nescio ex librix, an exilige uio. Ns ti quidem ii ostri et Par . a. b. d. ciri u Dd. . . et Rom. Quam
multi praeserunt, quod et ipsum serri poterat. Stairi, Philosophis. Quae a Hiilosophis edd. Nos praepositionem, in in s. 6.
iomii si a Sec. mauu adsutam, ubiecinius Cutu mss. Par. a b. d. et alius
Aut togatas. Commodius ure t s. a. b. Par. a. b. d. et alii tipitat ops et Griit. quod repositum malim. S. Togatas comoedias. quae argia me utanonanua irne laba ut, et admodum luis
105쪽
quoque aliquid severitatis, et sunt inter comoedias et trago cilias mediae : qDantum diserti Ssimorum versuum inteo mimos iacet I quam multa Publii, non excalceatis , sed cothurnalis dicenda suntl Vnum aversum eius, qui ad philosophiam pertinet, et ad hanc partem quac modo suit iu manibus, reseram, quo negat fortuita in nostris liabenda :Alienum est o inne , quidquid optando venit.
Nun C versum a te dici non paulo melius et adstriclitis memini:
IIae quoque , scit. togatae. Sie eo minmode edd. inde ab Erasm. e t sic Par. d. mec quoque nosteri et Par. a. b. cum ed. Rom. Pronomen omnivone Citi noster c. eum ed. A. in quibus paulo ante scribitur togatos noviro . quo l est item tu ed. Boi . sid logatas nostrus lenet rus. b. cum aliis. Schw. Seseeritatis hone edd. nee uliud extra Α'. Paris. aut ex luticiani, s)i,sotiociaut Gristeri codd. notatum ri Petio:
sod serenitatis Itali et tias. c. cum ed. A. sectar ilialis in . b. quod et e suovet. Cod. nu uotavit lurctus. serietatis Scriptum oportuis su si spicatus. S. Et tragoedias Ac ινας. m . . COm-mDde , illi im Pnulo alite Praecos,i titet; nam vari. re ii las particulas amat auctor Laoster. Schw.Ptiblii. De Publio Syro inimograptio Laberii aequali et aemisio es. utit nil Conso l. ad Marc. IX. 4. Trati quill . Aia. XI. s. Vixit sub Caesare et de natus Est sub Augusto. Vide Fabricii Biti I. tat. 'rom. l. p. έτ' sq. Ern. S.
tiores hi cale ei, ut magis sublimes ut
augustae essent regum aut principum illae personae. Noster i Pist. Lxxv I .nt cothurnati, simul exierunt, excul reantur et redeunt ad flaturam suam. Lipsius. In nostris. A Muret a iiDe est, ne vereor ne invitis onauibus vetustis
libris. Sane in nos , O id est, in eo quod nostrum est da ut communi
consensu rus s. n fit lib. c. Par. a. b.
d. et Gruteri Pal. sec. et Col. eum ed. A. et ed. Rom. Ad eamdemque scripturam relatebatur Scholion, in Pro Prio, in Pal. I, 3. 4. Contextum ioccupavit. Siaa v. liando venit. Non deletius est ei emi, quo cuin ed. A. nguo cuntis Ostri in s. b. c. et Piar. ia. b. d. Pal. 1, 4 , et COI. S. mne Nersum. In qNonam poemalelii versus occurrerint, ignoramus. R. Non paulo melius et adstrictius. Istud et a Murelo est. Sit 'eriores edd.
et nis sti libri quod sciam om uessed praeserunt. Quae si vera scriptura est silod facile equidem mihi per sui serim , saerit elliptica locutio, quales amavit Noster, idem valens ac
106쪽
5 a L. ΑΝ ΛΕl SENECAE Illud etiamnunc melius dictum a te non praeteribo:
Dari bonum quod potuit, auferri potest.
Hoc non imputo in solutum, de tuo tibi. Vale.
non modo maulo melius , sed sanitatist id est, non modo mo seii er allati λιιtis. Similiter, vertia derationis causa . sed et sanitatis. cai,sa -Xviil extrema ait: ira De tuo tibi. Tibi do quae tua sunt. Dicundia est, non moderationis causa,
Stilponi III Parensi, et Stoicis oluecerat Dicurus, male cos licere: sayientem se iPso esse contentiam , idosque amico non indigore. An recte haec ab Dicum 'Prehensa sint, scire desiderauerat Lucilius. ΙIemondet nostre, hanc re rehensionem non cadere in Stoicos, qui Pe qui aliam απαο αν, quam Sti*o cumstias accinerent. Mogarici enim omnrua mali sensum in sapientem ludunt, Stoici non item. Atque licet titriusque comune sit dogma illud Mere magnificum , sayicntem se*so esse Contcntum Inmico tamen stoicus et gaudere Poteat, Ut rc 'eria gavdct, quamquam et sine amico esse Possit. EnimMem quum faciendarum n miciliarum Perilissimus sit, numquam amico carebit. Egregie hue facit Hecatonis dictum: Si Dis amari, ama : et ilitiae Attali: H- cuntitus esse , amicum facere . quam habere. Quibus allatis, docet ideo Praesertim a Stoico sapiente desiderari amicum, titnmicitiam exercore Possit, non ut ea sibi auxilium com 'aret , na modum Dicuri, qui utilitatis causa amicitias itingenuas esse Praec Pit, len orarias illas quidem, quae Stoico satisfac re non possunt. Altera ex Parte Perpream into relantur saPientem. Non se contentus cst ad Oi endum , sed ad beatemioendum. Nulla re indiget, seu mullis illi rebus opus est , id que et amico ut vivat, nsn ut beate Pi at. Naturali autem irritritione ad amicitiam, Gu coniugiam etc. fomur: apy litsoc latent, nos abcst amor sui. Si lamen ei idem quod Stil on incridorit , t ille omnibus amissis, se sua Dirtute in Olo I. Mutin
107쪽
ral: Si eui sua non videntur an lissima , licet totius mundi δε-
Huic vathiae descriptioni , quam Gyud Omnes fere Stoicositoratam im enimus , utique Post 'assuum Perjatetici duriorem , quam primi Stoas magistri statuebant, vathiam impugnauerant, multo maior laus tribui debet, quam illi antiquiori : quamquam nec sic omnes, quibus systema laborabat, discultates effugero poterant Stoici. V. Lipsit Manu luci. III , Diss. io, 9.
An merito reprehendat in quadam epistola Epicurus eos, qui dicunt sapientem se ipso esse contentum , ct propter hoc amico non indigere, desideras scire.
Hoc obiicitur Stili, ni ab Epicuro, ut his quibus
Summum bonum visum est animus impatiens. In ambiguitatem incidendum est, si exprimere απάρειο υtitio verbo cito oluerinuas, et impatientiam dicere. Poterit enim contrarium ei, quod signis Care volumus intelligi. Nos eum volumus dicere, qui respuit Omnis a
Silimni Stilboni mss. b. e. et ellit t. A. et Rom. S. - me obi itur Sti poni de quo philosopho Megaretistin antiquitate celeberrimo , Zenonis magistro, qui soluit eirea Ol. CXX , es. Fahtieli Bibl. Graec. t II, p. 627, ed. Hari. et de Constantia Sap. V, 3, uot. Ruλk. Et his se. Stoieis. Multa aulem dogmata Megaricis et Stoicis fuere Omiminia, inprimis illud de Apathia. Ruhk.
Visum escὶ lusus est mg. c. sed vulgatum tenet ed. Sehis. Impatiens. Ex ratioue a no his recepta de qua in praes. dixi , inpatiens scribere debueram eum nostro nis. b. et delude. Statis. Arriaeetav. hallan in . b. Alii et in ed. A. et noua. ad ιιm aut .a-ιiam. SAN. Cito omnium codd. et edd. anto Pinetati. leelio. qnain ille et Dionys. Godo ted os coiitectur. et var. loci. Basil. t 54o, 8, per Euseb. Ε'iscopium P. I 8 in sciis emendavit. Enimvero haec Senecae sententia non fuit; si statim απαθ. uno verti exprimere ., ait. Posset hoc fieri. Λt selle id non sictum esse , nmbiguitas interpretationis satis docet. Mitius factum esset, verbo inire turbatio, cum Lipsio, deleeto. Simili modo Cicero Tusc. Dis . l. c. 7somne prouuntiatum sic enim initiitu praesentia occurrit ut appella retu , etc. Bestitueudum itati ite duxi. - Sic Rutili. quem Schw. Prohat. Impatientiam , ubi quidem Perseo-ram idem Arg. b. t tiliam acribit. S.I in Nos eum. Vulgo AOs enim eum
108쪽
inali sensum: accipietur is, qui nullum serre possit
mulum. Vide ergo, num satius sit, aut inoulnerabilem animum dicere, aut animum extra Omnem patientiam positum J. Hoc inter nos et illos interest: noster sapiens vincit quidem in Commodum omne, sed sentit; illorum, ne sentit quidem. Illud nobis ot illis commune est, sapientem Se ipso esse contentum : sed tamen et amicum habere Vult, et vicinum, et contuberinalem , quamvis sibi ipse susticiat. Vide quam sit se contentus; aliquando sui parte contentus est. Si illi manum aut morbus, aut hostis exciderit; si quis
Oculum casus excusserit, reliquiae illi suae satisfacient; et erit imminuto corpore et ana Putalo tam laetus,
invitis ms iis b. c. et Par. a. b. d. aliisque. Schw. Iustulnerabilem animum. Parum sei te exprimit meo quidem sensia: cur non impertur hiabilem animum νο- tius p eue iacia uno vertio licet ei lin
Patientiam. Vox hoc sensu, quo Graeci via πατοῦ riv, τω παθητω ulta ι-
tur. Stoicis propria ad setistim de-elaeandum. CL Epist. xii I, 6. Abe, tigitur a vulgari significatione quam desinit Cicero de Iuventione u , Sentit quidem Stoicus sopiens malum , sed ita ut nullus inde asse eius
oriatur, nullum vulnus morbumque aecipiat. Positum. Huee omnia quae intra parentheses includuntur, ita versicine sua Lagrange omisit, ne n d monito quidem lectore; quia, ut arbitramur. quae ams,hilogia versatur in Latiuo verbo imPacientia, quo et animiastillius doloris expers et nnimus ulli serendo dolori impar exprimitur, non occurrit in Gallico, quod Praetulit, verbo, Vathire. Lloriam, ne sentia quidem. Nemo
ignorat verbum illud Si olei philosophi Posidonii, qui doloribus Podagrae crucinius maximis. quiamque ei quasi faees doloris admoverentur,
saepe dixit: α Piltil agis, dolor.
Vtiam Dis sis mc Iestus, nunquam te
erre confitebor malum. . Illud enim Stoi ei nega haut malum diei posse quod turpe non essUt. Nobis et illis, in s. b. e. et Par. b. d. cum ed. et nolis. Iloe scripturae eompendio ed. ROin. insignire dehine Iieuerit Priscam Romanam editionem Schw. Exciderit, nis . b. c. et Par. b. d. Vtilgo i meiderit. Selim. Casti excussevit. Sic quidem ed. Rcim. et aliae ante Mur. id lite, a
ser l, quod ex l)inciniri nis lis iani pridem JIuretus receperat, tenentque .grg. b. C. et ed. A. cum nis lis Paris. et tribus Gruteri. Sed et disti uetionem orationis h. l. paululum mutatam v Iim. in hunc modum: at quandostii yarte eo rimius est. Si titi manum aut morbur aut hostis exciderit, ει
109쪽
quam integro suit. Sed, quae sibi desunt, non desiderat; non deesse mavult. Ita sapiens se contentus
est, non ut Velit esse sine amico , sed ut possit; et hoc, quod dico, possit, tale est: amissum aeqMoanimo fert. Sine amico quidem nunquam erit: in sua potestate habet, quam cito reparet. Quomodo, si perdiderit Phidias statuum , protinus ulteram iaciet: sic et hic , faciendarum amicitiarum artiseX, substituet alium in locum amissi. Quaeris, quomodo a mi cum cito facturus sit 3 dicam: si illud milii tecum convenerit, ut statim tibi solvam quod debeo, et quantum ad hanc epistolam, paria faciamus. Ilecaton
ait: ec Ego tibi monstrabo amatorium sine ui edicn-mento, sine herba , sine ullius veneficae carmine. Si vis amari, ama I n Habet autem non tantum Usus
quis octiliam Laaus eacusseriι, etc.
Sehw Sed . quae sibi destini. non deside rat; non deesse ma Utili. Sic tias. et alii apud ops. et Grui. cum ed. Rom. Traiectionem verborurn quae sibi desunt; non desiderat deesse maMuti , quam ex Diueiani e nieci. adoptavit Mur. et alii, nullus eodexmstus agnoscit. Εeasmianam seripturam, num desιderati quam Buhk.
revocavit, ex tiuo Par. a. enotatam reperi. Iu nostram lectionem eonsen
tiunt Par. b. d. et Arg. e. nisi quod isti vitiose sunt prodestini habent; hie
autem nec deesse . pro non deesse. S. Reyaret rvertet ms. c. et ed. a. Seli.
Phidias. Gleberrimus ille eoaevus Periclis et Socratis: idemque artifex laudatissimus, cuius statuast immortales ex tabant Iupiter Olympiae. Minerva Athenis. Vide Plin. XXXlv. 9 8 seel. 39 . De quo post Iuuii. catalogum conserendi sunt Heyne Antiquar. Avisael Ee I, et Voel vel idiclescriptiove Iovis n Phidia consecti. CL Epist. Lxxxv, 3έ. Ruhk.
Dicum. . . nMenerit. Si hcie milii
ante Permiseris, ut tibi solvam de-hilum , ideoque Pama Iiaciamus . i.
Amatorium , Philtrum, quo et perii uent medicamentia i. ve Iona, et herbae, succi herbarum, φάρμακα. etcia umbιa, incantationes. Es. Titiis Iu
occurrit: ut ameris, amabilia esto. R. ama. Freqtiens hoc praeeeptum
mber atilem non tantiam am te liae usus, Mel. et erelae, ete. Sic
selieissime a Mureto euratus hie Io a
110쪽
I. . AN ΝΛ EI SENECAE amicitiae veteris et certae, magnam voluptatem, sed etiam initium et comparatio novae. Quod in te Post inter metentem agricolam , et serentem ; hoc in te P
eu in qui paravit amicum, et qui parat. Attalus phi
losophus dicere solebat: α Iuci indius esse amicum sacere, quam habere; quomodo artifici iucunditist,ingere est, quam pinxisSe.n Illa in opere suo Occupata sollicitudo, ingens oblectamentum habet in ipsa occupatione. Non aeque delectatur, qui ab opere Iieriacto removit manum: iam fructu artis suae fruitur; ipsa fruebatur arte, quum Pingeret. Fructuosiorcst adolescentia liberorum , sed insantia dulcior. Nunc ad propositum revertamur. Sapiens, etiam si contentus est se, tamen habere amicum vult; si ob nihil aliud, ut exerceat amicitiam, Ne tam magni
virtus iaceat: non ad hoc, quod Epicurus dicebat in
est, oli in m si is et editt. vel t. in hune
Cuius corruptelcie Origo ille derivanda vidctur, quod vetus aliquis scriba ob praecede uita verba, Si ius
duni Putaverit. Sin thuuiidia in illita Iubes Alatuerit utiquis, accipietida tota ista fuerit pio continuata necatonis oratioue, et loco scripti i-F. e ulu . vel in usum , quam Icilientithri, nude usum legemimn. Quidquid sit, ex veteris scripturae vestigiis leviter ni 'latu in contexuim uostium velim. scilicet, traiectis duobus verbis. deletis duabus virsutis quibus vulgo distinguebatur oratio, sic scit pluui oportebat Iliabet autem
non tantum usus amicitiae veteria et certae magnam Mesum ., etc. S.
AItalas. De eo Seneca paler in suasoria II haec habet: Stoictis qui
Iuciantius simus. Cf. ΕΡ. cxiii, 3. Luhh. Ob nihil oliud et mox ob hoc EraSuius a l. , nisi quo i alii aliud nisi ut e. alii si nihil tilitid ut e. omismet is ab , et tirox nlii: non hoe quod Di rtis , alii non ad hoc quod E. legunt. Ruhk Si ob n δει aliud. Ignorat M. in s. b. non male. CL Ep. xxxvi. Mox vero nollem tib hcio ex alias editiouibus in nostram irrepsisset. Repoue ad hoc quod Die. sic volentibus mssiis omnibus. S. . Epicurias. Diogen. Lii 'rt. X, lao, ex emetidatione Gassevdi, qui ibi Plura et ea egregia de amicilia Oxinente Epicuri congessit: τη v*μίαν, δια τας, καθα χαιτην γῆ.