장음표시 사용
81쪽
3' De Rhetorica anuu Academi S.
Socratem et Platonem vidimus tam acriter invectos suisse in sophistas, ut oratoriae arti crimini verterent mala quae Perverso eloquentiae usu exoriebantur. Utroque exStincto, Eorum menS, USque VivaX, apud Academicos in posterum Rhetoricae perpetuam conflavit invidiam. Veterem enim Academiam quam Speusippus et XenocrateS continuaverant, quum excepi SSet
Academia scunda vel Media; deinde Academia Tertia vel Nooa, Platonis et Carneadis exemplo, Academici plerique Eloquetitiae curam dederunt; multi tamen in accusanda Rhetorica qiuesiverunt laudem. i. Philosophiae studium caeteris disciplinis apud Academicos miti ime interclusit aditum. Xeno
crates de Arte librum edidit si66); Speusippus
de Artium reprehensione , multaque alia Scri
psit si67). Neque philosophia se totum permisit
Polemon cui tantam admirationem Homerus et Sophocles injecerant, ut diceret alterum epiciam eSSe Suhoclem, alteriam tria cum Homerum 368 Polemonis auditor Crates librum tan Commilio, orationesque composuit. Quis eloquentiam magnopere coluisse neget Crantorem, quem ad dO
82쪽
LXXVIlorem fovendum lectitabat Τullius si69), nequaquam profiteri dubitatis ad verbum ejus libellum, nota magnum quidem, Sed vere aureolum ediscendum esse si Io)ὸ Homerum et Euripidem Crantor in primis diligebat, dicere solitus oper Sum eSse, salva proprietate, Scribere tragice simul cum assectu misericordiae si II). Homerum quotidie, ante Somnum, legebat Arcesilaus, med in Academiae pater. Mane, ubi Primum excutiebatur Somno, ut itinueret se poetam illum reVolvere velle, exclamabat: Perem ad Amasium
i 7 a). Pindarum quoque et Platonem summo in
Has inter artes, Rhetorica nunquam apud Academicos in honore suit. Quae enim Sextus Empiricus narrat si 4) de Critolao et Charmida, multis crimini hus Rhetoricam accusantibus ; eadem miliato nomine, ira quemvis Academicorum a P-prime cadere POSSUNt.
1τοὶ Cic. Acad. I, lib. II, 44.
83쪽
LXXVII 4' De Rhetorica vud Dicut EOS. Epicurus, quum diceret philosophiam rationibus et disputationibus vitam parare beatam i 75) Rhetoricam omnesque alias disciplinas nihili faciebat; quippe quae ad bene vivendum minime conserrent. Non adhibendam esse igitur fidem arbitror Sexto Empirico narranti Gargettium talem se gessisse, sive Ut suam tegeret inscitiam 376), sive quia Platoni, Aristoteli, Nausiphani, Suo quondam doctori, multisque aliis copiosa disciplina- rum Supellectile instructis invideret si γ). Veri
i 6) Sext. Empir. AdV. Mathem ., P. ar 5, ed. Fabr.; Cic., De Finib. I, 21:α Nonne ei subinteli. Epicuro maximam gratiam habere debemus, qui hac exaudita quasi Voce naturae, sic eam firme graviterque comprehenderit, ut omnes bene sanos in viam placatae, tranquillae, quietae, beatae vitae deduceret Qui quod tibi parum videtur eruditus, ea causa est, quod nullam eruditioncm esse duxit, nisi quae beatae vitae disciplinam juvaret. . Athon. XIlI, p. 588, A : ii ἐπ' αno δ' εlοος μετας,ομα i λο
Quem versum praecedit alter apud Diog. Laert. X, 3 : διὸ
84쪽
LXXVIII multo similius videtur rem ita evenisse, quia Epicurus caeteroS apud philosophos nihil reperiebat quod doctritiae suae faveret. Inde factum, ut Stoicos impugnaret i 78), Scriberet contra
gicam a se procul expelleret 18 i). Veritatem solam sapientis iuvestigatione dignam esse dictitatis, sigmenta poetarum despiciebat si 8a), docebatque nihil aliud e Bhetorica petendum eSSe, quum Orationis perspicuitatem si 83). Quapropter disci-
85쪽
LXXIXpulos suos hortabatur ut caverent a uicendi artificio; id quod testatur epistolae ad Herodotum
perdissicilis locus si 84 , qui, quo planius intelli-
cnreis dicetidi ornamenta respuentibus labem aspergit Dionys. Halic. De Compos. verbor. XXlV, p. 374-376, ed. Sciues. :
Cic., De Finib. I, 5:n Oratio me hujus philosophi non ossendit ; nam et complectitur Verbis quod vult et dicit plane quod intelligam. us184) Diog. Laert. ibid. 3 -38 : πρωτου μ v Ουv τὰ bποτεταγ-
86쪽
LXXX gatur, Carionu Paucis explicom necessarium est.
Philosophiam Epicurus divisit in Canonicam, Physicam, Ethicam si 85); Dialecticae
prehendisse; ut quae Opinamur, vel quaerimus, vel de quibus ambigimus, ad illa reserentes diiudicare possimus; neque indiscreta sint omnia nobis in infinitum demonstrantibus, neque inan s voces habeamus. Necesse est enim primam noti Hem Secundum unamquamque vocem dispici, nihilque probatione indigere; siquidem habebimus ad quod reseramus quaesitum, vel dubitatum, vel opinatum. Sive secundum sensus, omnia ac simpliciter praesentes mentis adgressiones Ob-SerVare Oportet, Sive secundum quamlibet aliam judicii
87쪽
LXXXIutpote supervacaneae Cianona suum substituit, veritatis discendae instrumenta esse doceris sensuS, Gritici tiones, as ctua I 86). Quae sensus perceperant, Sequebatur DPinio Seu vera, seu falsa si 87 . Anticipationem vocabat ipsam rei notionem Ortam e memoria ejus quod saepius sensibus nostris se obtulit; ita tat, absque anticipata notione, neque qUserere liceat, D
que dubitare si 88). Anticipationes evidentes
esse dicebat: ea autem quae Sunt tantummodo opinabilia, ut evidentia fierent, referenda esse ad Anticipationem suam. i. e. ad prius aliquid evidens, ex quo penderent sI89). Loquentibus utendum esse docebat verbis usitatis atque perspicuis; audientibus omni ope atque opera enitendum, Ut obscura vel ambigua Procul amoverent. Quamquam Epicurus Rhetoricam despiciebat si so), de ea tamen librum scripsisse certis
esset dicere Epicurum constituisse hilariam philosophiam, physicam nimirum et ethicam. Cianonica enim nihil aliud erat quam Diog. Laert. ibid. : τὸ μεv Ουου καvovinὸv εοροδους ἐrcl viis πραγματεtotv εχει.
miror. . Quam ob rem eius secta ab eloquentia prorsus aliena existimabatur. Idem, XlI, 2 r u in primis nos Epicurus a se
88쪽
confirmatur testimoniis is i). Hus inter discipulos inclaruerunt ante alios Metrodorus 19a),
Dialecticis infensus si, et Hermarchus am). Hic primum vacaverat eloquentiae si95), cui
ipso dimittit, qui fugere omnem disciplinam navigatione quam v locissima juhol. o CL te. Brut. xxx V. isti) Diog. Lacri. l. l., i 3. Mari. Planud. Schol. in Hermog.
i 93ὶ Λdversus Dialecticos librum scripsit. Diog. Laert. ib. 24. i 94ὶ Sic scribendum csse, non Hermachus, id quo i legitur apud Diog. Laert. ibid. , και ὁ διαδεξάμεvoc α- Ερptatχος 'Λρχεαάχου κτλ., confirmant Philodemus, compluribus locis; Vil-loisoli, Anecd. gr. t. II, P. 359; Visconti, iconogr. gr. t. I, P. 236, ed. in si'.
89쪽
LXXXIII paulo post dixit extremam salutem, ut philosophiam amplexaretur.
, IV. DE RHETORICA AB EXCIDIO CORINTHI IISQUE AD AUGUSTUM.
Rhetorica, quae ab AriStotele mortuo Usque ad Corinthum eversam apud Peripateticos gratia valuerat , male excepta suit, immo Pervicaciter oppugnata ab Academicis et Epicureis. Mutata autem vice, inde ab excidio Corinthi usque ad Augusti tempora, philosophorum elapsa manibus, proprium domicilium sibi fecit. Nova enim de Oratoria arte praecepta tradiderunt peculiares magistri, inter quoS Hermagoras, Apollonius Molon, Gorgias Atheniensis, Castor primas obtinuerunt. Scripta quae reliquerant vetustas paene abolevit; adeo ut pauca , et illa quidem valde turbata, vix exstent vestigia. Quae indaganti mihi, ut definiatur qualis tunc temporis graecorum rhetorum ratio docendi fuerit, operae pretium esse videtur, breviter enarrare quaenam disciplinae, illa aetate, Romae Viguerint; ut quae cum studiis Graecorum arctissime Conjungeren
Apud Romanos serum fuit Grammaticae studium,
initiumque ej iis mediocre exstitit si96). Nullos ante Appium Claudium si9 memoratos ludos littera-
90쪽
LXXXIVrios reperi. Quae Prinue litterar ibi dictae sunt i 98). nihil aliud erant quam legendi, pronuntiandi, Scribendi, memorandique exercitationes: ea suit romanae Grammaticae infantia. Hanc promovit Livius An
dronicus, qui docendi graeca latinaque lingua dominiquo foris provinciam sustinuit si99). Eamdem
viam ingressus Ennius Roma HOS, quorum reS geStra epico carmine celebravit, litteris graecis in quibus ipse versa tu S erat, imbuere coriatus est sa oo). Non ita multo post, Alexandriae Aristarchus.
198) Pseud Ascon. in Divin. 94 . u Omnem scholam ludum dixere Romani, et magistri ludi dicuntur qui primas
r99ὶ Sueton. l. l., I: α Antiquissimi doctorum, qui iidem et poetae et oratores semigraeci erant i Livium et Ennium dico; quos utraque lingua domi forisque docuisse adnotum est), nihil amplius quam graeca interpretabantur; ac si quid latine ipsi composuissent, praelegebant. . setoo) Festus, in v . Regium e Contendunt Graecos: Graios memorare solent Sofi, Quod graeca lingua longos per tempori' tractus , Hos pari. Eodem sere tempore, Sp. Carvilius primus mercede d cuit, litteramque G a C distinxit; Plutarch. Quaest. Rom. LIX, p. 278 , ed. Didot. :-δ' ερξαveto μiσθου διδάσκεiv, καὶ πρῶτος Mevξε γρααματοθιδασκαλεiov Σπόρwς Καροιλιος, ἀπελευθερος Καρ- faiou του προὶτου γαμετ iv ἐκόαλ τος. idem, ibid. p. a I : καὶ Υἁρτο Κ προς το Γ συπέουειαv εχει παρ' αυτοῖς ' γ a γὰρ sex ferocum τῶ ανιμα, Καροιλίου Σποριου προσεξευρόvτος. Ludum quintiae aperuit Chilo, Caionis Censorii sorvus ; Plutarcti. Cat. in . XX: γεγηλεvou