장음표시 사용
291쪽
rum thesium contendit. Confirmatur demum , quia Omae quod non est ex fide peccatum es, ex Λ-postolo ad Rom. . atqui sine graua per Christum non possumus crede
reri ergo sola gratia per Christum reddit nos aptos ad sacrificium fidei, sine hoc nihil nisi impuritas, nihil nisi indignitas , seu peccatum ἔ.Prout in polirema thesi exprimitur. Respondeo ex dictis constare, que nam fuerit hac in re mens Augustini, qui lib. 1. de Actis cum Feli-
e Manichaeo, lib. de gratia, lib. arbitrio cap. 1. aliis in locis ex preceptis objurgationibus, exhortati nibus , colligit dari in natura lapsa libertatem indifferentiae, qua possint homines eligere bonium, vel malum, Deo servires, vel diabolo , fructus bonas facere, vel malos, ac denique ita bene vel male operari , ut loco bonae, vel malae operationis possint oppositam ponere; quinimmo etiam Infideles sine gratia fidei, & Liberatoris posse multa bona opera Xeriscere docuit epist. s. ad arcellum
lib. de patientia cap. 6. Nec solum docet Infideles posse operari bona sed etiam posse bene operari; unde Epist. 3o continentiam Polemonis dicit esse donum Dei, quia Ortam ex motivo honesto proposito a Gnocrate, quod scilicet ea consor sesset rect rationi . Quare in locis laudatis, ubi videtur doceres, quod in natura lapsa sine gratia liberat ris detur necessitas peccandi cibium loquitur de necessitate morali , non
de physica, seu de magna difficultate abstinendi a peccato , sempe que is constanter resistendi motibus concupiscentiae, k peccandi occasi,nibus tam frequentibus, cim
portunis, adeo vehementer ad culis pam incitantibus , unde possumus
verba illa postoli passim usurpare:
Infelix ego bomo , quis me librarabit corpore mortis fusi Gratia Dei per Iesum Christum Domnum nostrum
inod si peccatum in genere vitari physice non posset, profecto iuxta
mentem Augustini, reatus culpae non contraheretum, dicit enim lib. . de lib. arb. cap. I 8. Quaecunque ista camsa est Minimis , si non potest ri res sit, sine peceat ei reditur . His enim
peccat in eo , quod natis modo caυeri potesti Precatur aurem easeri igitur
potes . Quibus adde , quod libertas
ad caremum hoc, vel illo peccato, non vero a peccato aliquo age , non cohaereat cum doctrina Ianis.
niana, quae docet ex Iansenio lib. 4. de Grat. Salvar cap. 7. 4. lib. 8 Cap. 3. quod voluntas nihil boni amplecti possit per contensum deliberatum, nisi aliqua delectatione indeliberata praeveniatur, quae si aliam
non habeat simul occurrentem Ooluntati, consensum obtinet necessario ; Sin autem alia delectatio contraria simul occurrat, sequitur V luntas necessario illam , quae major est, unde non datur in voluntate hec libertas quamvis umbratilis, cima ginaria, quam Iansentani comminiis
scuntur abstinendi ab hoc , vel illo
peccato, non tamen a quocunque
Quicquid sit de obstinatione daemo,
num, de qua varie loquuntur Interis pretes . Th. I. p. qu. 64. Illud cerintum est, quod non peccent in eo, ad quod nysiad nec tantur.
Ubi advertendum , quod si alia
quando Augustinus videatur velle quod per Adae peccamin contraxerimus physicam peccandi necessitatem , tunc nomine peccati veniunt 4 motus Disilias by Orale
292쪽
motus inordinati concupiscentiae, quos involuntarie patimur amisi dono integritatis naturae. Illi enim ab Α-postolo vocantur peccata , non quia proprie sunt peccata, ut advertit Tridentinum seli s.can. s. sed quia sunt orti a peccato Λdae, ad peccatum
Ad primam confirmationem: Non est lex divina , quae incitat ad pe candum , sed est concupiscentia rein bellis, nec a lumine, a quo illustratur ad recte operandum habet homo, ut semita justitiae aberret, sed a propria culpa sicut exhortationes, bona consilia, & exempla , ac aliae gratiae exteriores non deserviunt ad obdurandum, ut ostendimus in in si quinta , sed humanum arbitrium illa respuendo culpabiliter, magis o
Ad secundam , ostendimus inter actum charitatis, cuinabilem cupiditatem, seu inter Dei dilectionem, ac vitiosam dilectionem Mundi inte
cedere plures actus virtutum Moralium, quos potest homo exercere viribus dumtaxat naturalibus . Augu-lfinus loco laudato loquitur dedit ctione honestatis , tu est virtualis Dei dilectio, quatenus illam amando ponimus aliquid Deo gratum snon autem loquitur de so ali Dei ei lectione. Ad tertiam: Non semper in via Dei cognitio obligat ad actum perfectae dilectionis, sicut necessitat visio Dei in Patria . Quando autem in Ethni.
cis Dei cognitio conjungitur cum presumptione, vanitate, is pravus affectus tunc provenit tantum ex culpa voluntatis.
Ad ultimam Apostolus ibi loquitur de iis , qui ex conscientia err
cibis in veteri lego vetitis,in clicit 'quod si talibus cibis vescantur, adnue peccent, quamvis re Vera non
ellent amplius vetiti; quia non vescumtur iis ex fide, seu ex dictamine com scientiae, quod liceant. Quare dictum illud: Omne, quod πω est ex fide , peccatum est , significat non vacare culis da id, quod non ponitur ex credinlitate, quod sit licitum isam si ductamen conscientia dictet esse illicitum, procul dubio sine culpa poni non potest. Non est autem sensus, quod Infidelis nihil boni praestare possit proscripta enim est thesis illa
as Baj dicentis imma opera Inmdelium sunt peccata , ct irtutes maloso orem μηι itia. In quonam autem sentii dicat Augustinus, Concilium
Αrausicanum Can. 22. Nemo habet de suo, nisi mendacium is peccatum , ex
plicavimus in prima harum thesum ubi plurima alia hila spectantia re. peries; sicut etiam in secunda : Ex quibus omnibus salsitas istarum quinisque thesium fit perspicua. Falsum quippe est primo, quod habetur in thes 38. , videlicet pecca
torem sino gratia Liberatoris non esisse liberum, nisi ad malum cum eis nim per peccatum non amiserit liaberum arbitrium, poterit libertatem exercere, tum ad abstinendum a malo , tum ad bonum prosequendum: aliter non peccaret, dum peccat. Falsum est secundo, quod dicitur inas. voluntas quippe lumine dumis taxat naturali praedita . Deum Primam causam ac omnium bonorum pelagus esse agnoscit, quo nostri aia sectus dirigendi sunt, ne aberremuis em diligere debemus , ne in pra,ceps ruamus, . quo vires connaturaliter nobis proveniunt ad praecavenda vulnera, quae nobis per cul
293쪽
Sine Gratia nihil boni fer potes. σs
pas infliguntur . Capax proinde vo sere, quod Augustinus videatur hane luntas et honestae operationis etiam ipsam trigesimam octavam inemellicitra gratiam supernaturalem thesim non semel iisdem pene vera Falsum est tertio , quod asseritur bis docuisse , ut proinde inemelli
in o. Possumus enim viribus com Assectae audacter inclament, thesim naturaliter debitis Deum amare amo istam condemnari non posse, non dare naturali, qui quamvis ad super m nata indivisim doctrina Augustini; naturalem beatitudinem non perdu quippe qui lib. de corrept. 4rat. Cat , ceres non confert ad nostram cap. r. haec habet: In bono nulla ια Condemnationem . ossumus itaque ber esse poterit, nisi fuerit liberatus ab eo, sine gratia , meum honesta qui dixit o Filius 'os liber erit,tem etiam virtutis amare , non solum citra culpam,& damnationem, sed etiam laudabiliter', ac cum meis cito hisce actibus consentaneo.
Falsum est quarto, quod habetur in a. Siquidem cognitio Dei naturalis, quae etiam in Philosophis Ethnicis a Deo ut Auctore naturae prinmanat tantum abest, ut de se vanitatem, praesumptionem, oppositionem ad Deum gignat, ut potius natura sua ad auectus adorationis,llaritudinis amoris extimulet Inde liberum hominis arbitrium
quod per peccatum non est extinctum, poterit in hos actus honestissimos sine gratia intrinsece superna uxta germanum verborum 1ensum, υere liberi eritis: Similiter lib. I. contra duas Epist. Pelagii cap. g. habet . Nec liberum arbitrium in bono erit. quod Liberator non liberaverito Et ibidem lib. 3. cap. 8 docet Liberum ambitrium eapti tum , nonnisi ad peccatum Iet Ad jussistam veris , nisi ditantius liberatum , adjutumque, non valet; quod
pariter aliis in locis S. Doctor incluti
Respondeo , hanc trigesimam octavam Que elli thesim coincidere cum vigesima septima Baj dicentis Librumu hominis arbitrium sine gratia Dei novis uisi ad merandum alet. Utraque tamen
proscribenda fuit , quia utraque tam
Falsum denique est, quod dicitur in a. videlicet sine fidei supernaturalis sacrificio ad quod unice per
gratiam reddimur apti nonnisi impuritatem , ac indignitatem proveniis re posse quandoquidem vi naturalis cognitionis nobis a natura indite de bonitate divina, ac de honestate vi tutis, potest voluntas non solum a culpis abstinere, sed ad Dei dilectimnem , ac ad virtutis prosecutionem incendi nec est cur nequeat in hisce actibus exerceri sine gratia, ubi Per peccatum libertatem non amiis
Illud videtur hic negotium facesα
quam in suis codicibus erroneum dumtaxat sensum citra dubietatem praese. ferebat. Quamvi autem videatur conis
similibus verbis Augustinus loquutus fuisse, ea tamen in Augustini Codice Catholicum dumtaxat sensum prestis ferunt citra ullius aleam dubitationis. Potest siquidem universim eadem mnino propositio ex his adjunctis adsensum Catholicum significandum deis
terminari , ex aliis vero ad tensum falsum, erroneum. Sic Mati. 26.
dicuntur duo salsi testes deposuisse adversus Redemptorem , quod dix ritu Possum destruere templum Dei , post triduum reaedificare illud; tamen revera Christus D. dixit Io: a. MUL
294쪽
e templum Me, Scin tribus diebus exesis tabo illis . Quia tamen verba haec 1 Ch scito D in iis circumstantiis prolata suorunt , quae denotabant templum corporis vi , ut advertit Euangelista, ideo erant erissima Contra vero testes deponebant Christum ea dixisse denotando, quod loquutus fuisset de Templo Hierosolymitano, idcirco salsum dicitur fuisse testimontium illoriim . Quod autem presens
propositio in Coclicibus Baji, si hiesinelli denotet etiam ex adjunctis sensum erroneum, nullatentis vero in Augustino, ex eo fit perspicuum, quia CX una parte verba hujus thesistasse exhibent sensum erroneum, quod scilicet per peccatum in nobis extinctum sit liberum arbitrium in ordine ad bene operaudum ex altera parte
idipsum confirmatur ex principiis Baji, quesnelli mira ille in sua thesi 38., hic in sua thesi 4 4 duos tantum in
Noluntate amores agnoscant, videlicet vel Perfectae charitatis, vel vitiosae cupiditatis quare thesis hec tum
secundum germanum verborum sensum , tum etiam ad mentem Baj ,
Quesnelli fuit proscribenda . At verba laudata Augustini juxta ejus principia nihil aliud sonant , quam quod homo de suo nihil habeat praeter peccatum,in mendacium, uti quitur Concilium rausicanum can.
22. , quatenus it in prima thesi explicavimus peccatum ita est proprium nostrum, ut nullatenus sit Dei; ubi bona operatio Dei potius est quam nostra Propterea liberum arbitrium abraugustino dicitur adie
Catum dumtaxat valere , non vero
ad justitiam, nisi per gratiam ς qu
tenus ut occe non indiget auxilio,& coinfluxu gratio contra vero ut bene operetur in Ordine naturali, im
diget gratia ordinis naturalis, & ut
bene operetur in ordine stiperno, in diget gratia ordinis superni ut proinde peccator hac gratia munitus Dossit libere ad justificationem se dii
nere per actus supernaturales previori prout docet ridentinum ess 6. cap. 6. .prout dicitur . Reg. 7. μα- parate corda estra Domino.
Vel dicas cum aliis apud Platetium . . n. 27 quod Augustinus diacens liberum arbitrium non esse liberum in bono, sed ad peccatum d taxat valere sine gratia Liberatoris, loquatur juxta usumcommunem quo de Mendaci vere dicere solemus, quod non nisi mendacia loquatur quamvis aliquando, sed raro, loquatur etiam Vera Etenim opera, que ab Infidelibus fiunt sint auxilio gratiae sum naturalis, ut habet idem S. Doctor
cutiamur , quo βη Dηι, is in nium ruri, quae justitiae debitam laudem mereaniatur. Cum autem dicat, Vix ea inveniri, aperte docet, tiod aliquando, sed raro in iis inveniantur opera, quae nullo mata fine vitientur, sed exeriscite, ac implicite ad Deum naturae Auctorem, ut ad ultimum finem reserantur; quod satis est ut ea opera dicantur moraliter bona in ordine natum . Quare juxta utrumque hunc sensum explicari rite possitnt verisba laudata Augustini cohaerenter ad ejus doctrinam ita ut solum velit vel quod liberum arbitrium de suo solum possit peccatum ponere , vel quod amat universim libertate solum morali, non physica ad bonum ponendum ordinis naturalis sine gratia in statu naturae lapsae propterea nullum ex iis poterit habere praesidium Quesnellus ad excusandos suos errores, quos sucosis verbis inlinuat
295쪽
Idemque dicas in unilibus thesibus, Quae per summam injuriam eidem S. Doctori a Iansentanis appinguntur
TRigesima lava docet, Peccatois rem sne gratia Uberatoris non esse liberum, nisi ad malum quod similiter in quatuor aliis subsequentibus thesbus eructatur omnes ramen adversantur Tridentino, quod se .6. an. s. definies, per Adae peccatum Mon esse extinctum liberum hominis arbitrium ut propterea proscripta sit thesis illa 27. Baji, quae habet: Lherem hominis arbitrium sine gratiae Dei adjutorio , nonnisi ad peccandum valet. Esset autem extincta nostra libertas, s citra gratiam supernaturalem, quae antonomastice dicitur gratia, nihil aliud posset, nisi peccare ut proinde culpa esset in homine obtemperare parentibus, reddere unicuique jus suum, colere Deum , si haec praestaret citra gratiam supernaturalem, prout revera potest cum etiam in I deli-hus virtutum istarum actus deprehendantur, inuidem citra gratiam supernaturalem Daniolis 4 dixit N, huchodonosori Propheta: Peccata I Heemosinis re neu si autem erogatio stipis esset peccatum sequeretur, quod Peccatum peccato redimeretur , nec deservirent eleemosynae ad placandum, sed ad irritandum potius Deum iratum . Libertas autem ad ponendum hoc vel illud malum, si non extendatur ad carendum quolibet malo, revera non est libertas is eum modum, Quo libertas ad praecipitam
dum se in nano, vel illam foveam
sine libertate ad simpliciter non se praecipitandum, est solum libertas u hratilis, non libertas absolute dicta, quam Tridentinum definit non esse extinctam . Docuit quidem August. in lib. de spir. Qit. cap. 3 in alibi, Humanum arbitrium nihil valere, nisi ad peccandum inne Dei gratia; iis tamen verbis solum denotat, ut diximus in prima thesi, & constat ex contextu , quod sine aliquo Dei a. vore in gratia, sive ordinis natur iis, sive in praesenti providentia ordinis supernaturalis, homo nihil habeat de suo, nisi peccatum. Hinc tamen non sequitur , quod possimus etiam in hoc sensu benigne accipere verba hujus thesis. Nam, ut non semel diximus, quoties ab lute pronunciatur aliqua propositio, quae proseripta est ab Ecclesia tanquam erronea in altiquo Auctores, praesumitur , quod in sensu errone usurpetur, nisi sensus
Catholicus ex contextu explicetur.
od proculdubio non fit a Riesnelio , qui tantum abest , quod sensum
Catholicum explicet , ut potius exisplicet sensum erroneum , in quo uiniurpata fuit a Baio i cum semper umstigiis Baji, ac Ian seni ejus discipuli
inhaereat, ut ex decursu harum the. sum fit perspicuum . Proete a tam in sensu germano & obvio, quem praeseserunt verba, quam In sensu ab Auctore intento nigrum theta huiuines praefigendum 1uit.
Rigesimanona vult pariter , NI luntatem gratia destitutam lumen non habere, nisi ad aberrandum, nec ardo: Diqitia i Corale
296쪽
ardorem, nis ad se praecipitandum, que Deum peccat Authorem curri nec vires, nisi ad se vulnerandum; ut proinde sit capax omnis mali, incapax ad omne bonum . Si autem ita se res haberet , homo gratia destitutus ad peccandum necessitaretur,
ac propterea non peccaret, dum peccat Ex Augustino enim lib.2 de dua
bus animabus cap. 1. Peccati reum reneia
ri quempiam, quia non fecit, quod fac re non potuit, summae iniquitatis est , insania . Si vires non suppetunt, nisi ad se vulnerandum, ubi gratia desit, consectarium est , quod desint tunc vires ad peccata declinandi; quomindo autem peccatur sine libertate, ac viribus requisitis ad talem fugam rQuesnellus passim IasieniZans, ut diximus in secitnda Anacephalaeos, sorte vult contrahi peccarum sermale, ac demeritum per solam libertatem a Coactione citra libertatem a necessitare, rideo docet, vi gratiae essicacis determinari hominem ad bene op randum, mereri, quamvis non possit illi gratiae ressteres ubi vero gratia isthaec desit, illustrationes , inspirationes, ac vires ad operandum undo vinde illas habeat Jolum deservire ad
contrahendum culpae reatum, Uamvis non Dossit homo a malis operationibus abstineres, prout docuit Bajus
dicens in tertia ex suis thesibus pro-sigatis : Homo peccat etiam damnabili νeris est , quod necessari facit.
OUadragesima etiam asserit, nihil
nos amare posse sine gratia, Ls ad nostram condemnationem. Haec
autem Hanichacismum sapit, reddit
enim humana natura per peccatum nihil amiserit eorum, quae ad tui naturalem conditionem spectant , sed solum contraxerit rebellionem partis inferioris , ac dissicultatem ad bene operandum, raut liberum arbitrium remanserit inclinatum , attenuatum, ex Trid. ess 6. cap. I. can. s. non tamen uersi amisium , si verum esset, quod homo carens ratia solum peccare posset, ad suam condemnationem amare quicquid amare posse sequeretur ex naturali sita comstimtione ad peccandum necessitari:& quia, quae ad naturam spectant, ad Deum naturae Auctorem refunduntur, idcirco peccatum hominis Deo ascribi deberet unde Deus naturae humanae Auctor , esset pariter Auctor peccati , iuxta haeresim Manichae rum. Quare sicut in omnium sentenistia affectus turpes in cacos, ac mintus primo primi, quia sunt indeliberati is carent libertate ad peccari dum requisita , non sunt formaliter mali , nec sunt demeritorii rara necessent peccata formalia , nec ferrent demeritum affectus turpe essicaces, si carerent libertate a necessitatet, quod nemo dixerit. Possumus itaque citra gratiam ali id amare non ad nostram conclemnationem ; propterea proscripta fuit Bajana illa laesis r. dicens: Nonnisi Pelagiano errore admisis
297쪽
ANA CEPHALAEOS ISAdversus I bsim XLL
Vadragesimaprima sustinet, cognitionem , et-im naturalem , etiam in Philos phis Ethnicis, sine Dei gratia, Vice affectuum adorationis, gratitudinis, amoris parere praesumptionem,
vanitatem, oppositionem ad ipsum Deum . Quid absurdius excogitari potest Quomodo postolus ad Roman. I. diceret esse inexcusabiles eos, qui eum cognovissem Deum , non sicat Deum Iorificaverunt , iam gratias egerunt , sed υanuerunt in cogitationibus
suis Si Dei cognitio sine gratia de
se pareret praesumotionem , Qvanitatem , non vero affectum adorationis, gratitudinis, amoris naturalis , in promptu esset exinisatio istorum, quos Apostolus increpat tanquam inexcusabiles. Quelhellus in-naeret vestigiis Baj docentis nos. ex suis proscriptis thesibus: Omnia opera Iudelium esse peccara, ct irim ies Philosophorum esse vitiaci perinde quasi omnes affectus studiosi, etiam
n ex cognitione Dei promanent, vanitate, ac vitio imbuantur, ubi desit gratia quod tamen a veritate nimium abhorret , cum constet ex Scripturis , Deum non semel etiam bona opera Inndelium in hac vitaremuneratum esse sim aedificavit obstetricibus Egyptiis domum, ea tantum de aura, ut habetur Exod. I., quia Deum timuerunt. Immo Dei cognitio indita nobis est a natura, ut homines naturae ductu tendant ad diligendum suum Conditorem , ad astequendum Remuneratorem
quamvis nonnulli deinde hac ipsa naturali Numinis cognitione ex propria culpa abutantur in praesumptionem evanescentes in cogitationibus suis. Notandum tamen, quod thesis velit, etiam naruralem cognitionem Dei parere vanitatem , quasi dicacnon olum a cognitione Dei supe naturali, sed etiam a naturali pra sumptuose homines in superbiam exintolli, ac vanitatem. Quis autem n Invideat cognitionem Dei supernam, ac divinas illustrationes de te tantum parere assectus supernos ador tionis, timoris, dilectionis, contriti,nis, etiam in iis, qui gratiam habitualem , ac sanctificantem per peccatum amiserunt, non vero praesumptionem, ac vanitatem Idipsum itaque dicendum de cognitione Dei naturali, etiam in Philosophis Ethnicis, quod scilicet de te solum viam munia ad pios assectus naturales erga summum bonum naturae viribus cognitum, immod conspectum dicitur enim Rom. r. ηυisibilia ipsius creatura Andi per ea, quae actasunt, intellecta conspiciuntur I sempiterna quo-qP ejus Pius, s divinistin ut intinexcusabiles, ut diximus, qui hac Numinis cognitione abutuntur ad praesumptionem, ac perniciem.
sti gratiam dumtaxat reddere hominem aptum ad fidei sacrificium; hoc autem circiimscripto nihil roperiri, praeter immaritatem ac indignutatem. Quod Christi gratia actualis requiratur ad captivandum , ω
298쪽
crificandum intellectum in obsequium side divinar nemo est, qui in
dubium revocet cum enim fides ex Trident sess. 6. cap.l sit Humanae fati tis initium , fundamentum , a rix--Guyliscationis , non potest hui is Theologicae virtutis actus non esto supernus, atque adeo in Ch filii
gratia prodire non potest. Quod autem sine fides, ne qua ex pol o-lo impossibile est placere Deo, chabere gratiam sanctificantem, pariter impolsibile sit elicere actus honestos, sed quilibet Infidelium actus debeat elle impurus , indignus, ac peccaminosus, fuit error Baji in sua proscripta thesios ubi dixit, mnia opera Insidelium esse peccata: Constat enim ex dictis in i periori thesi, non solum sine gratia antonomastice dicta, hoc est sine gratia Theologica, sed etiam sine fide poni posse actus studiosos honestos: Quod diserte Augustinus ostendit in ps 83 explicans versiculum italiam Etenim pinsor ηυenit sibi domi , o iuriis nidum sibi lib. s. de Civ.
imperii amplificationem concelsisse in
praemium virtutum moralium, quas
passim exercebanta retributio enim, quae iisdem conferri non poterat a alia vita, eo quod sine fide decede, te detrudendi erant in ginennam, tribuebatur illis in hac vita, extendendo ultra modum Romani Imperii dominationem , Nec solum virtutes morales naturales exerceri pos sunt ab Infidelibus, ac passim exe
Centur, dum v. g. parentes honore
prosequuntur , pauperibis subvenitant , unicuique tribuunt jus tuum; sed etiam antequam credant, XCrcere pallunt eius supernaturales Praeis vios Quod constat rum ex quinta.
thesi ab Alex. III. proscripta, quae
habet Pagani, Iudaei, HereIici, Inque Mus generis , nullum omnino ac
que recte inferes , in illis esse voluntarem nudam is inermem , sine ulla gra-ιia stficienti tum ex I, quia, cum
Christus dederit semetipsum Redemptionem pro omnibus, ut dicitur i. ad Timol. 2. consectarium est , quod Christi mors omnibus contulerit auxilia sufficientia ad salutem assequendam is quia fides ex Tridentino
est humanae saltilis initium, radix fundamentum , ita ut sine fido impossibile sit placere Deo, eaque requiritur, ut possit homo baptismo aliquo, saltem flaminis, baptizari, sic introire in Regnum Dei, idcirco Infidelibus omnibus at ilia superna Christus confert, quorum adjutorio libere possint fidem amplecti .lavacro salutis abluia Quare etiam antequam rodant, exercent Infideles actus supernos, nempe iam a1fectionem ad fidem , ejusque amplexum eo tot fides ut libere acceptata Per actum voluntatis,' sic meritori , si humanae salutis initium non vero secundum quod est actus intellectus non formaliter liber. Hinc Concilium Caloniense parte 7.
cap. 32. docuit: Quanquam nemo conia vertatur ad Domiκum , nisi tracIus per PaIrem; attamen nemo bis excusationem praeIexat, quia non trahatur, quia ille
semper stat ante ostium pulsans , ι uia
rum per internum, S externum erbum, comtmonens, ut conoertamur a Dia nostra
pe sima : Falsum proinde est , quod sine fidei sacrificio nihil dotur, nisi
impuritas, indignitas, cum etiam Infidelibus vires gratiae dentur, qUibus libere velint iidem amplecti, ac baptizari, ac fundamentum ponere Diyitia i Corale
299쪽
αd aedificium spirituale nulla tamen ad id expectata dispositione per actus
morales viribus naturae elicitos , ut impie contendebant Semipelagiani.
Primus effectus gratiae baptisma
lis est faceres, ut moriamur peccato; adeout spiritus, cor, sensus non habeant plus vita pro peccato, quam homo mo tuus habeat pro rebus mundi. Un 'm G. 2. edit. I s. STNOPSIS.I. Dum gratia baptismalis extollituri bae besi ea valde deprimitur. II. Exsuscitaturis e baeresis Ioviniani, quod scilicet habens arariam baptiymalem stimpeccabilis. II Gratia Ulbae adimit quidem
peccarum , sed non potentiam peccandi unde non potes baptizatus mortuo aequiparari. IV. Remanet quippe in eo concupiscenIia , quae peccatum ab Apostolo appellatur , non quod proprie peccaivm
sit , sed quia est ex peccato, o ad peccatum incIinat. V. Sicut prima boxa mperatio libera praecepta non excludit,
sed compatitur potenriam ad peccandum; ita pariter gratia baptismalis. VI cui ex Deo natus est, dicitur a Ioanne non posse peccare , videlicet in
ta quam significationem arbor bona non potest malos fructus facere. VII. Explicatu i quo sensu gratia actualis mea sit Omnipotens , quin excludat potentiam ad pectandiis: VIII. Et quonam pacto per illam voluntas n-gaIM , ct rapiatur . IX. Pomodo in-aeclinabiliter, re insuperabilirerre gra-
tiam Matur,oluntas , liberam incola mi . . uomodo Deo tribuantur operationes graIiae saluIares, quamυis arbitrium ad illas se determiser. XI. Gomodo etiam non sit volant/s, neque cumrentis, sed miserentis Dei nostra libera operatio XII. Et quid intersit inter gratiam Adamicam, seu Sanitatis , Christianam, seu Medicinalem in utraque dat pris simul, ct esse , ct neu
tra potentiam ad peccaηdum excludis.
XIII. Gratia baptiymalis , quamυis
non extinσuiu fomrIem concupiscentiae, neceυertat poten iam ad peccandum, ibiI-ominus peccatum non radit , sed omnino defruit. XIV. Concupiscentiae motus non
sunt peccaminosi, si destit illis consensus. XV uuonam pacto magis nobis profuerit Gratia Redemptoris, quam obfueri
I. Ratiam baptismaIem adeo a in speciem extollit Auctor in hac thesi , ut quodammodo Beatitudini ipsi aequiparet; etenim vi gratiae , qua peccato commorimur , ita Detura ditio imus amore amicabili, ut cum Apostolo ad Rom.8 exclamaro possimus : Certus sum, 'uia neque mors, neque ita, neque Angeli, neque PrincL pmus , neque Virtutes , eque instantia, neque futura, neque fortitudo , neque altitudo, neque profundum, neque creaetura alia poteris nos separare ACbaritare Dei.
quae est in Chris yesu Domino nostro :Uni quippe Deo de plenitudine potestatis videtur integrum esse hoc inis dissolubile charitatis vinculum dissociare Verum longe a vero aberrat: etenim quamvis Deus nunquam in praesenti providentia vinculum hoc suae erga nos amicitiae sponte dissolvat, in manu tamen voluntatis nostraeposuit ab ipsa resilire, vel in ca firmari, itaut qui sanctus est, sanctificetur adhuc, ut possit Deo in Patria intenis
300쪽
siti frui in perpetuas aeternitates in
praemium alis dilectionis. Hanc ita-oue pretississimam facultatem merema gloriam intensiorem ob liberam a culpa fugam adimit nobis in hac thesi uel nellus, excludendo in justo libertatem ad peccandum Ex quo fit perspicuum , universim ipsum loqui
cohaerenter ad errores Iansentanos;
atque adeo a veritatibus Catholicis discordare, dum suis fucosiis thelibus inducit hominos ad desidiam, perinde quasi unice a Deo dependeat nostra salus, gratiar conservatio in justo, non etiam a propria voluntate, quae possit arbitratu suo peccare,&sic gratiam amittere Unde verum sit, quod nunquam Deus nos deserat, nisi prius a nobis per peccatum
II. Et sanes, scut in prima thesi Qtie ellus docuit, amissa per peccatum gratia, nihil remanore in pec-Catore, praeter gen 'ralem impotentiam ad omne opus bonum cita nunc
ex opposito docet, quod sublato per
gratiam baptismalem peccato, in ju- 1lo remanoat omnimoda impotentia ad peccandum; sicut in thesi a 3. docuit Ideam gratiar Iansentana haberi ab operatione omnipotentis Dei, qua mortuis reddit vitam, taut sicut
mortuus nullatenus cooperatur ad suam resurrectionem , ita nec peccator ad acquirendam vitam gratiar
ita in hac thesi parisormiter vult uod scut operatio omnipotentis,um adimi Cajo vitam efficit, ut Cajus nullam operationem exercere valeat pro robus mundi'; ita gratia baptismalis , dum reddit hominem
Peccato mortuum, esticiat, ut nullam valeat exercere operationem in ordine ad peccandum . Quare sicut
gratia per ansentanos consertur a
Deo citra cooperatIonem nostrae maluntatis ita tollitur , nulla praevia voluntatis oporatione peccaminosa.
Ex quo fit, quod habens gratiam baptismalem sit impeccabilis , juxta haeresii Ioviniani apud Bellar lib.
I. de Bapi cap. 4. in tantum possit gratiam amittere, inquantum a Deo illa tollitur: Quomodo enim peccare poterit justus , qui ita peccato est mortuus per gratiam , ut spiritus, cor sensus non habeant plus vitae inordine ad peccandum, quam habeat homo mortuus pro rebus mundi Hanc autem Ioviniani hae- rosim ante Jansenium instauravit Io: Calvinus docens, hominem semel justificatum non posse amplius a gratia excideres; etenim in Antid Concilii Tridentini sess. . an. 7 de Baptismo dicit , Baptismo veluti Dei
chirographo nos certiores reddi de perpetua adoptionis gratia , atque adeo de aeterna salute; sicut lib. .
Instit. cap. 2. g. II. dicit, veram
dem semel habitam amitti non posse , esseque donum Electorum proprium inemellus vero in hac thesi callide solum docet , quod justus
peccato mortuus ora pol si per peccatum gratiam amitter , sed implicite cum Calvino etiam docet, quod
nec possit fides amitti , quia gratia consistere non posset , si fides per
peccatum infidelitatis amitteretur. Idcirco autem putat non posse gratiam baptismalem amitti per peccatum , tum quia putat gratiam non dependere a nostra libera operatio. ne in fieri,in consequenter neque in conservari , tum etiam quia per gratiam tollitur peccatum, atque adeo concupiscentia , quam putat esse peccatum sublata autem concupiscentia, non solum spiritus,&cor, hoc Diyiligo by Orab