장음표시 사용
311쪽
Inter Charitatem, Cupiditates nihil mediat. 283
a dictamen rationis . . r.eceptum diligendi seipsum includitur in praecepto diligendi proximum ct ideo sicut amor proximi, ita amor suimet potest germrionabilis, quamis non referatur actu, o formaliter ad Deum. I. Non d
in frui creaturis tanquam fine Itimo, si illas diligit sine relatione ad Deum. cII.
quando est nimius, animum in ipsas a. pie, ct redigit nos in earum se iImem. LIII. cuando per actum Spei concupia
riυ , non positive is ideo talis Elus non est rationi dissonus. XIV. Non senim opponuntur inter se actus concupiascentiae, actus bene lentiae erga Deum, ita ut non possit te ad hune ordi-xari S cum ipso cohaerere. V. svino immo potes oluntas eodem si scissimo actu in Deum ferri, amore concupiscentia , ct amore charisaiis.
I. Λ Irum est , quod post pro-
I scriptam a tribus Pontificibus Pio Quinto , Gregorio octavo Urbano octavo thesim illam Mi 38. quae habet: Omnis a-
.mor creatuse rationalis , aut Ditissa est cupiditas, qua muηdus diligis., quaevi
Iomme prohibetura aut laudabilis illa charitas, qua per Spiritum Sanctum in corde diffusa Deus amatur post iterum proscriptam ab Alexandro Octavo thesii illam septimam a Ian- senianis recusem , quae pariter habet: Omnis humana actio deliberata est Dei dilectio, De Mundi; Dei 4 ritas Patris es; si Mundi concupiscemria Grais 'oc est , mala estu nunc iterum a Quesneso idem omnino virus in huc thesibus propinetur. Et perperam illum Queinelliani eracusant, ut in adjectis Anacephaleo.
sibus et perspicuum ubi ostende,
mus theses istas tam in proprio ve horum sensu, quam ad mentem Auinctoris esse erroneas. At quid faciant tela Theologica ad errores hos confodiendos, ubi nihil prosunt fulmina Apostolica λ Nihilominus, utemrum falsitas deprehendatur, adverto, Bajum magisterio Calvini edoctum in lib. I do virtutib impiorum cap. 2. - lib. de charit cap. s. plura huc spectantia docuisse , quae deinde
lasenius iterum edocuit is nunc
ansentani pervicaciter tuentur . Primo uidem commentitiam esse dustinctionem amoris Dei in naturalem supernaturalem cum Dous nonnisi per charitatem a Spiritu Sancto diffusam amari possis, ut habet in thesi s. Deinde nullum Gxerceri posse actum virtutis moralis solis natura viribus, ut habet in th s 37. Praeterea omnia opera Infidolium esse peccata; quandoquidem deficiente fade supernaturali non possunt diligere Deum ex charitate inis fusa, quicquid non ita diligitur, ut ad Deum reseratur, vitiosum,
peccatum est. Quarto, omnem a sectum mercenarium , concupiscentiae , qui movetur ex amore reis
tributionis , esse vitiosum, oc solum affectum charitatis is benevolemtiae erga Deum esse studiosum , bonum. Quinto, etiam dolorem petacati ex solo timore gehennae esse vitiosum. Sexto esse pariter turpem detestationem peccati , si moveatur ex ejus deditate, & non ex bontitate Divina . Denique virtutes, rates, quae prosequuntur amore LMia virtutum propter solam earum honestatem propter solam convenientiam cum natura rationali abiaque relatione ad Deum summe dialectum, non esse virtutes , sed vitia Qxiae Diqiligo by Orale
312쪽
duae omnia erronea esso liquido constat ex Thesbus ab Alexandro Octav proffligatis . Quoniam autem
iterum in hisco thesibus perfricta
fronte edocentur, ideo nonnulla hic subjiciam adversus hos errores, Quos iam docuerat antecedenter Calvinus in Antid ad sess. 6. cap. s. dicens: Dei judicio nihil est sincerum , nec proistam , nisi quod ex perfecto ejus amore
II. Itaque Bajus, Iansenius, Ques-nellus virtutes morases non distinguunt ratione diversorum sormalium objectorum , sed quia Charitas variis virtutum ossiciis incumbit propter D um summe dilectum tenim si ea diligantur ex objecto sormali creato, talis dilectio esset vitiosa, iecc, tum s quia non refertur ad Deum quod ad Deum referendum est; si vero diligantur ex objecto formali Increato, talis dilectio erit actus charitatis , qui omnia agit propter Deum, di hujusi nodi actum Deus remuneratur. Ex g. charitas si alienae miseriae succurrat propter Deum, appellatur Nisericordia si propter idem moti vum exhibeat Deo cultum , appellatur Religio s colat parentes , appellatur Pietas si sustineat mala, inpellatur Patienti praeceptis o temperet , dicitur obedientia , dum ouo omnia haec ad Deum reserantur ut proinde unicum detur objectum formale virtus , nempe Deus
summe dilectus , ideo unica sit
virtus, nempe Charitas reliqua mro snt potius objecta materialia,
ossicia variarum virtutum ' Quae inmnia quantum a veritato Catholica, a sensu communi omnium Patrum, Theologorum abhorreant, nemo
est quin videat Relegant quippe isti inutiores a choro virtutum etiam duar
alias virtutes Theologales Ficlem, ISpem propterea tremellus in a. thesi dicit, fidem non dari ne amore is fiducia , in et non dari spem in Deo, ubi non est Dei amor;
cum tamen ex Trid. ess 6. cap. 6.actus istarum virtutum ad dilectionem Dei disponant, ad impii justificationem Adde proscriptam pariter lim suisse propositionem illam adii . que, habet: Non est sera obedienaria legis, quae sit sim baritate in tamen uesnellus in hac et thesi obedientiam vocat hypocritiim, Talsam justitiam, ius proiqua ex fonte charitatis , nixus proculdubio verbis illis Brii lib. a. de merit operum cap. I. ubi habet : uia quaecumque sucharitate fiunt, etiamsi apud bomines spoeissa videantur, tamen apud Deumsimm Iata tanIum, o non vera sunt legis obedientia quiculque enim faciebant, quod
lex jubebat , inquit Augustinus , non adjuvaηte spiritu gratiae , timore poenae mciebant, ae per hoc coram Deo non erat in voluntate , quod coram bominibus a parebat in opere.
III. Duo hic a nobis essent demonis
stranda Alterum , quod inter am rem Dei bonum indupernaturalem, Wamorem , quo nolmetipsos in mundum diligimus , qui sit malus, vitiosus, intercedant plures actus variarum virtutum, qui non sint climritatis Alterum vero , quod amor, quo nosmetipsos , ac mundum diligimus, non sit malus per hoc praeciis ε , quod non reseramus illum actusgnato ad Deum I cum possit esse
bonus, supernaturalis, esto non stactus elicitus , nec imperatus a charitate supernaturali. Ex utroque enim
hoc asserto descendit primo falsitas hujus quadragesimaequartae thesis,quod scilicet non dentur solum duo amin
313쪽
Inter Char tatem, cupiditatem nihil mediat. 28s
res in nobis, videlicet vel amor Des, qui omnia agit propter Deum , vel amor mundi , qui non reserendo omnia ad Deum eatenus sit malus: Secundo descendit aperte falsitas quadragesimaequintae, quod non regnante in nobis Dei amore debeat regnare amor vitiosus Tertio falsitas quadragesimaesextat quod usum sonium vel charitas faciat bonum, vel cupiditas malum, nec possit fieri bonus, nisi a charitate, ion malus a cupiditate; si enim dantur aliae virtutes a charitate, potest ab amore illarum
fieri bonusu, si potest amor sui ipsius esse bonus, potest a tali cupiditate non esse malus: Quarto descendit falsitas quadragesimarseptimς,quod obedientia sit vitiosa , si non proceis
dat ex amore Dei , quamvis procedat ex am Ire honestatis creata , seu ex eo quod consonum sit naturae rationali ,- juxta dictamen rationis, quod superioribus obteperemus quod proscriptum jam fuerat in thesi 16. Baji, quae habet: Non est vera legis bedientia , quae sit sine baritate inlinisto descendit salsitas quadragesina: et a vae, quod sine Fidei lumine, ne Christo, ne charitate, non sit in nobis, nisi tenebrae, aberratio a via, que Christus est in peccatum , cum possint etiam Infideles lumine rati
ni illustrati elicere actus virtutum naturalium , ut diximus in thesi 26. , necnon peccatores sino Christes, ponere actus etiam supernaturales, quibus ad justificationem disponantur; sine charitate elicere possint homines aetum aliarum virtutum: Sexto descendit salsias quadrages maenone, quod nullum detur opus bonum, &nullus actus virtutis sine amore Dei, sine actu charitatis: optimo demum descendit falsitas quinquagesimae thesis, videlicet, quod sine spiritu charitatis non possit laudabiliter
peccator Deum invocare verbis illis Is 64. Et nunc Domine Pater noster estu, nos ver)lurum quamvis enim pe
cator gratia orbatus non sit filius Dei adoptivus , adhuc tamen ad imaginem, Imilitudinem Dei creatus, auectu paterno a Deo nutritus potest illum invocaro Patrem, cum dicatur Malach. 2. Nunquid non Pater unus omnium nostrum p Et filius prodigus antequam rediret ad Patrem, dixit Surgam, o ibo ad PaIrem meum, re dicam illi: Pater peccata in clunes, ct coram te. Et ipse Daminus Lucae II. dixit: Si vos cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestrisu quanto magis Pater esse de Celo dabit spiritum bonum prae ibis et Constat autem , quod non frustra clamaverit public nus charitate destitutus Lucae I 8 dicens meus propitius esto ibi peccarori; sic enim ad justificationem obti-nondam se disposuit, descendit
justificatus in domum suam. Iv. Quoniam autem iterum deii de Quelnellus in thesi quinquagesimatertia , sequontibus uni charitati tribuit actiones Christi fides dignas, quam solam Deus audies, cor
nat, ac remunerat,itaui nec spes, nec
religio sit, ubi non est charitas; idcirco in iis nox exponendis ostendetur
falsitas primi hujus ansentani aliumpti, quod nullae aliae virtutes dentur praeter charitatem. Hic adversus alterum ansentanum assumptum ostendemus dumtaxat amorem sui,
amorem proximi, ac morem creaturarum posse culpa vacare; ut proinde falsum sit, quod peccet homo quoties seipsum , aut creaturas diligit absque relatione ad Deum. V. Itaque quamvis commendan dum Diqilias by Ooste
314쪽
dum magnopere sit, quod omnes, singulos actus ad Dei gloriam res ramus. quod nihil in hoc mundo, nisi propter Deum diligamus ; at probabiliter falsum est, quod non possint dari actus indit serentes in individuo ut communius heorigidocent cum Soto, Bonaventura, A-lensi δε aliis apud Vasq. p. . disp.
32. cap. a. 9 qui scilicet vertentur circa bonum aliquod indifferens , hoc est neque honei hum, neque turpe ut1unt actus, quibus prosequimur quedam commoda , aut delectabilia natura convenientia , non decentia , ex motivo , quod sint convententia naturae,in non ex motivo ali.
honesto, aut propter Deum: Quod docuit Hieronymus epist. 8 q. ad Augustinum , diconi Bonum est continentia , malum est luxuria ; inter iitrumque indifferens ambulare &c. Hoc neq; eho-m m neque malum es Vive enim feceris, sive non feceris , nec justitiam , nec
injustitiam habebis . Et Gregorius NazianZenus orat,in Julianum habet, Non contimi sequi esse poena dignum
eum , qui Iaudem non meretur, ire conis
tra laude dignum esse eum, qui non est dignus supplicio. Idemque sentit Gregorius Magnus hom 27. in Evangelia , ubi dicit aliquos prosequi suos Propinquos amore non praecepto a Deo, sed qui sponte impenditur a natura, & a Deo non prohibetur; unde nec est peccaminosus, quia non prohibetur, nec virtuosus, quia non est ex fine honesto , nec per relationem ad Deum. Neque obstat orimo, quod dicitur I ad Cor. r. Omnia ad Dei gloriam facit Nam hoc est consilium, non praeceptum . Neque obstat secundo pro actus non ordinatus ad finem virum sit peccaminosus, ex Angeli-
co . . . I 8 ar. . Nam potest ctus non esse peccaminosus, licet non ordinetur ad finem honestatis, si ordinetur ad commodum naturς quod non apparet prohibitum; sicut enim citra culpam potest alluvis actus non ordinari ad Deum periemissimo modo quo possit, quia tale praeceptum non reperitur ita potest non ordinari ad finem honestum, quia nec tale
VI. Sed transmissis,quod non possint dari actus indisserentes in individuo, illud extra controversiam inter catholicos est, quod possit quis amore concupiscentia seipsum amare, dum De intervit precise intuitu retributionis; qui tamen hic actus sit actus charitatis, nec sit peccaminosus od definit Trident sess 6 can. 3I. ubi habet: Si quis dixerit justificatum peccare,
dum intuitu aeternae mercedis operaIur,
natbema sit e Et proscripta catenus est ab Alex. VIII. illa decimatertia Jansentana thesis sibi quis aeternae mercedis
intuitu Deo famulatur , charitate si cariseis rit, citio non caret , quoties intuis licet beatisadinis operatur . Ex quo diserte
colligitur neque charitatis hunc actum elles, neque peccaminosum quicquid oblatret Lutheriis in asserti
articulorum contra Bullam Leonis, alteri. 6 dicens: Coxtritio , qu paratur per amissionem beatitudinis facis Dpocritam , immo magis peccatorem 2 Adversus quod alterium proscripta fuit ab Alexandro octavo illa thesis decima pariter Jansentana quae habet: Intentio , qua quis detestatis m,um,
proseqititur bonum , mere ut cetlestem obtineat gloriam, non est recta, nec Deo placens . Et passim in Scripturis proponitur nobis merces, tetributio, ut ex ea ad legis Divinae observanriam
315쪽
Princeps Pastorum, percipietis immarcescibilem gloriae coronam Eccles. I 2 B nefacjuso S inυenies retributionem magnam, o si non ab ipso , certe a D aniso. Hinc David Ps. 118. dixit: δε- clinavi cor meum ad facienda justificasiones tuas pro e retributionem. Unde Augustinus passim monet, ut intuitu mercedis aeterna , non temporR-riae operemur In sal Io 1 habet: Erige spem tuam ad bonum bonorum omnium . Ipse erit bonum tuum , a quo
omnia in suo genere facta sunt bona. Et in Psal. 14. Non faciamus aliquid nL. I De coelestium praemiorum , ipsa est e
nim altitudo, non bis u.erere mercedem,
sed sursum . Quomodo poterit huius modi actus est peccaminosus, si ad illum passim impellimur .cohortamur a Scripturis , a Patribus , a Concionatoribus, a Theologis, qui socordes excitant ad observantiam mandatorum ex hoc dumtaxat in rivo aeternae retributionis , nulla facta mentione Divinae bonitatis, quamvis deinde solertes, perfectos excitent ex motivo altiori bonitatis Divinaest
VII. Et sane spes ut condistincta a charitates, non habet pro motivo formali intrinseco Deum ut bonum in se , sed Deum ut bonum nobis ut proinde ati erus spei si affectus
concupiscentiae respiciens honum nostrum, non amicitia respiciens Deum
1umme dilectum tamen hic a-etus non solum non est peccaminosus, sed supernaturalis disponens ad justificationem, ex Trid. sess. 6. c. 6. Neque dicas, spem supernaturalem sine charitate esse non posse ; cum dicat Aug. in Enchir cap. 3. Iam de amore quid dicam , sine quo fides Ubil prodesti Spes ire sine amore esse non potes . Propter quod Apostolus Paulus
fidem , quae per dilectionem ope Ire commendat, quae sine spe esse non potesti proinde nec amor sine is est , nec spe sine amore. Ubi videtur docere, quia sola spes elicita a Charitate sit sim pernaturalis, disponat ad justificationem . Nam Contra est , quia excommunissimo Theologorum sensudatur spes Theologalis a Charitate dilhincta cum Apostolus tres exprimat virtutes Theologalesci Cor. II. dicens Fides , spes ebaritas tria haec , major autem borum est charitas Et Tria sesin. . cap. 7. loquitur de spe tanquam virtute distincta a fide, 6 charitates, dum dicit: δε jus eatione simit bae omnia infusa accipit' mo, fidem, spem, oectaritatem. Et hujus distinctionis argumentum evidens est, quod per quodvis peccatum deperdatur naritas, non tamen fides. o spes, nisi peccarum his virtutibus adversetur . Unde Medina . . a. 62. Art. .. .itat oppostam doctrinam esse haei eticam Vasque tamen p. 2. disp. 9 t. cap. 4 cum Suar. Valentia,
d aliis pene haereticam saltem erroneam. Et ratio a priori in quia objectum Drmale spei, hod est Deus ut bonus, commodus nobis , est diuersum ab objecto formali charitatis, quod est Dous ut bonus in se; prior virtus respicit bonitatem Dei respectivam , posterior absollitam Mide essentialiter discriminantur Nec Augustinus est contrarius, cum passim loquatur de spe a nouam de virtute condistincta a fide, charitate . In Enchir cap. 6 dixit: Milia tria redeamus , fidem, spem , Nebaritatem . Et cap. II7. Charisas quam duabus istis majorem dixit Apostolus, quanto in quocunque major est, anisi melior est, in quo est cum enim quaeis ritur , Utrum usque sit bom bonus
316쪽
Mon praeritur, quid eredat , aut speret
sed quid amet Quare ubi dicit spem
ab amore non sejungi , loquitur, ut advertit Angelicus , de spe sormata charitates sicut nec fides formata a Charitate ejungitur : Et nec actus spei, nec actus fidei sunt actus elicit a charitate, sed uterque iste actus potest esse informis, cin peccatore essetne actu charitatis, ad quem illi disponunt. Quando autem Anos lusci ad Cor. 13. loquens de Charitate dicit Omnia credit, omnia sperat, non vult , quod hi actus eliciantur
scd solum , quod imperentur passim: Charitare.
VIII. Denique ostenditur , quod praeter actum charitatis, quo Deum diligimus , d iri passi actus, quo aliud a Deo diligamus non si actus vitiosus, sed possi esse etiam supernaturalis , atque adeo studiosus cujusmodi est amor proximi elici usa charitare erga proximum, quo hic ametur propter se ita ut actus sit naniralis , si consideretur lumine n turali , quod proximus sit propter se amanduc sit vero supernaturalis , si consderetur lumine supernanirali, in ordine ad gratiam, o gloriam arternam . tuo autem amor Dei, amor proximi pronte se ad duas virtutes supernaturales Charitatis spm tent, ut communius Theologi do-Cent, ex eo colligitur, quia Christus D utrumque actum nobis praecipit , dilectionis Dei, Edilectionis proximi, dicens Matth. χχ. Diliges Do
minum Deum tuum ex toto corde tuo.
Hoe es maximum , e primum mandaritim . Secundum autem simile est uis Diliges proximum tuum seu te ipsum non essent autem duo praecepta Charitatis , si unica esset Charitatis virtus, ita ut proximus esset propter Deum diligendus , quandoquiderri praeceptum diligendi complectitur generaliter alia omnia , quae propter Deum diligenda sunt. Praetorquam- quod, ut advertit D. h. 2. . u. 27. ar. 8. si proximus unice propter Deum diligendus esset ad hoc ut actus sit bonus , o supernaturalis non vero peccaminosus, sequeretur,
quod praeceptum diligendi Deum non esset primum is maximum quia in tantum dilectio Dei praestat dilectioni proximi, in quantum haec coninsideratur ut dilectio proximi propterses quod si consideretur ut dilecti a proximi propter Deum , talis dilectio praestat dilectioni solius Dei, quia co.nplectitur hanc, Te extendit ad aliquid aliud, videlicet ad dilectionem
proximi. Haec sunt verba D. Th. 2.2 qu. 27. a. 8. isto modo potest attendi comparatis , ut dilectio Dei accipimtur secundum quod solus diligitur dilectio autem proximi accipiatur secundum quod proximus illisur propter Deum S si dilectio proximi includit dilectio. nem Dei, sed dilectio Dei non includit dilectionem proximi Unde erit eo mratio dilectionis Dei perfeZIae , quae extendit se etiam ad proximum, ad dilectionem Dei insufficientem , ct imperfectam e quia o mandatum habemus a
Deo , ut qui diligit Deum , diligat fratrem suum is in Me sensu dilectio
IX. opponunt primo adversus hanc ultimam doctrinam Iansentani ex eorum Praeceptore lib. 1. de statun antra lapsae cap. I. debemus diligere proximum sicut nos ipsos ; sed nosmetipsos vitiose diligimus , si propter nos diligamus ergo etiam viriose diligimus proximum propter seipsum, non pro ter Deum. Minor probatur ex postolo ad Timoth. 3. qui Diyitia i Corale
317쪽
qui radicem vitiorum vult esse am rem sui, dicens: Erant bomines seipsos amantes , cupidi, elati , superbi , Lysphemi, parentibus non obedientes , ingrati , scelesti, sine astectisne, Me pace,
criminatores , incontinentes , immises, sinae benignitate, proditores , protemi, immissi is oluptatum magis amatores ,
iam mi babentes speciem quidem pieratis , sita irrutem ejus abηegances Propterea amor sui est potius odium suimet, qui sons origo est maiorum omnium. Confirmat id Iansenius, quia Deus nusquam dedit praeceptum diligendi seipsum, sed solum praecipit, ut proximum sicut nos ipsos diligamus ad indicandum , quod sicut nosmetipsos solum propter Deum debeamus diligere, ita oc proximum; nam diligere est velle bonum , qui autem Deum bonum summum vult sibi
aut proximo , hic profecto se , proximum diligit aliter odit potius, quam diligat: Quod Augustinus d
cuit ep. sa dicens, Nullam aliam esse diladiiωem , qua quisque diligis eipsum, nisi quod diligit Deum se eis aliter se diligit, potius se disse dicendus est;
si quippe iniquus, maturque luee Uitiae, qui a potiore, ac maestantiore honoaυersus , arque Me et ad seipsum mersus, ad inferis utique consertitur Uique is ipso, quo veracissime scriptum est ui aurem amat incq itatem, odit animam suam sui ergo nemo, nisi Deum disigendo , diligit seia psum, non opus erat, νι dato de dilectio ne Dei praecepto , etiam seipsum homo diligere juberetur est in eo diligat s
ipsum, quoa diligi Deum Respondeo negando minorem Ad probatione. Docent nonnulli cum Angelico lin. 9. quod Apostolus ibi loquatur de amore suimet im-T . IVP. IV.
moderato , qui dicitur apud Graecos Philautia , quo homo suae gloriari lucris , deliciis , ac voluptatibus inhiatu Hic enim amor procul dubio est sons omnium vitiorum : Quod pariter docuit Estius ex eadem Schola Lovaniens , qui haec habet I brasis hae exponenda 1 d amore inordia
Io, quo bona pri ata communibus anteia
ponuntur quemadmodum Augustinus a Regula exponit illud I ad Cor. 3. Charitas non quaerit , quae sua sunt Quod si audiamus Tostatum in C put a Matth. q. 292 loquitur Apostolus de amore , quo homo amat seipsum secundum appetitum sensitivum in carnalem , non secundum rationalom juxta dictamen rationis Quare sicut possiimus amare Deum nobis ex virtute spei condiustinet a Charitate cita possumus desiderare Deum proximo Quicquid
sit , an Deum proximo desideremus per eandem virtutem spei, qua Deum nobis concupiscimus, an per aliam ἐin quo Theologi variant. Praeterea possumus ex virtute misericordiae condistincta a charitate subvenire proximo indigenti, sicut possumus virtuo. se depellere miserias a nobismetipsis Ac demum sicut possumus nobismet velle, procurare bona spiritualia, necnon temporalia, quae non impediunt aurecutionem ultimi finis , ita ex virtutes poenaturali amicitiae possumus velle proximo bona Dirit lic, puta virtutes supernaturales fidei, spei, charitatis, patientiae, miseriis cordiae, necnon temporalia, quae ultimi finis assecutionem non retarin
X. Ad confirmationem meus misit praeceptum diligendi seipsum quia talis amor est unicuique insitus a natura , ut habet Cornelius expo- nens Dissiligo by Ooste
318쪽
mens laudatum caput Matthaei vel omist, quia charitas re vera est erga alterum, juxta illud Gregorii Mgni homil. 17. in Evangelia Charcras mimu quum inter duos haberi non potia
est Vindici potest cum eodem milvo, quod Deus dum praecepiti mini, quod diligat proximum sicut seipsum , indivum praeceperit , ut seipsum diligeret , dilectione recta .rationabili ad quam non spectat, quod semper amo sibi Deum,
aut alia bona propter Deum sutiamvis enim talis amor si perfectissimus; at non obligat Deus homines, ut semper seipsos ament amore pers ctissim, aliter cum sit persectior amor, quo homo seipsum amet propter Deum , quod pertinet ad Charitatem, quam Quo amet sibi Deum, quod pertinet acl spem , sequeretur, quod hic etiam amor ad spem pertinens esset vitiosus Quod ostendimus esse falsum Nitare licite potest horno seipsum amare dilectione minus perfecta, qua velit sibi bona creata , quae tamen non impediant Dei summi boni assecutionem . Ad auctoritatem adductam Λugustini respondetur, illum diligere seipsum qui dilugit Deum nihil amando , quod tardet ab ejus assecutiones unde ita uelit bona creata sibi , Ut non ave ratur a potiore in praestantiore bono, ut loquitur idem S. Doctor Et quamvis nobis praecipiatur dilectio Dei ex toto corde, non proinde fit, quod semper praecipiatur dilectio Dei perfectissima, & quod nosmetips, propter Deum diligamus Nam per illa
verba ex toto corde, solum fit sensus, quod non dividatur cor nostrum partim amando Deum, partim creaturas, quae retrahunt nos a Deo
sicuti quando Philippus Eunucho pe-
tenti baptismum dixit Act. 3. Si rem
dis ex toto corde, licet, non exprim
bat per illa verba, quod fides debebre esse intensissima , aut quod non posset ille aliquid aliud credere ab eo, quod credendum est, sed selum quod nihil deberet admisceres, quod verae fidei repugnaret quia hoc tum impor at divisonem cordis incredentes, ta etiam in amante
XI. opponunt secundo ex eodem Iansenio ad probandum , quod non possint creatura diligi citra culpam nisi propter Deum ex actu persectae charitatis Creatura rationalis nonnisi increato bono frui potest, ut dincet passim Augustinus, praesertim lib. I. de doctrina Christiana cap. o.
frui autem nihil aliud est, quόm4- licui bono inhaerere propter ipsum
ut idem docet loco laudato cap. 44 ergo creatura rationalis non potest amare creaturas propter seipsas , a que adeo praerer actus charitatis non datur nisi vitiosa cupiditas. Confirmatur ex effectibus , quos
gignit amor Creaturarum , nam primo reddit animum similem rebus Minatis,in corruptibilibus unde Aus. u. a. in Epist. Jo habet Talis est quisque, qualis ejus dilectio est Toram di ligi , terra eris . Secundo ita rebus
terrenis animum ligat, ut difficulter possit ab eis se avellere propterea ut habet uilib. χo de Civit. cap. 26. Eorum ami ora metamur , quibus fruendo utique Iaetnbamur Tertio amor facit amantem servum amati, siquidem omnia facit propter amatum non potest autem citra culpam h mo alium Dominum agnoscere praeter Deuma ergo creaturas nonnisi propter Deum potest licito amare.
319쪽
stultione boni tanquam finis ultimi,. in quo Beatitudo collocetur, ut habet loco laudato cap. 22 dicens
GH propter ipsum diligendum est , is
et constituitur vita beata Et cap. i. habet misimus ea re nos perfrui propter seipsam is ea re nobis frueniam esse tantum, qua scimur beati. Et in hoc sensu tr. Io in Epis Io dicit,. non esse cottacandum amorem strum in divitiis , in salute corporis, aut in gloria, bc honoribus , sed altius assurgendum ad Deum amandum, eoque fruendum . Transmista autem, quo repugnet actus indiis rens in individuo, Quod non posisit commodum aliquod natura propter se amari , negari non potest quod possit propter se amari bonum honestum, quod reperitur; V. G. in tribuendo unicuique jus suum , in succurrendo egenis , in obtemPerando parentibus etenim ista secundum se sunt recta rationi corasona , atque adeo propter se amabilia, ita ut possint quicem ultimate propter Deuna
amari, sed non teneamur, ut diximus, ad talem finem postive ea re
XII. Ad Confirmation illi es-fectias gignuntur ab amore vehementi, inordinato, non a moderato ,. rationabili, praesertim rerum honestarum , ut constat experientia , Amor quippe nimius Creddit mantem similem amato aman- rem ligat, ita ut difficultor ab obj amato recedat, reddit eundem
ieetuum amati, secus vero amor mderatus , α subordinatus intentioni superiori , qua identidem nos, &4- crus nostros in Deum reserimus tanquam in finem simpliciter ultimum. XIII opponunt tertio ad probam dum, quod non possimus per actum
spe con piscere Deum nobis , sed
Rod teneamur ex arsecti charitatis eum nobis concirpiscere propte Deum ipsum . Etenim talis acinis concupiscentiae ejunctus ab affecta charitatis respicit Deum tanquam finem creatura , illum huic referendo hoc autem fert ordinis perversi tarem , eo quod utatur potius creatura Deo, quam illo ruatur &ex Aug. lib. I. qq. q. Io Summa per GDas est frui mendis , muti fruendis rergo talis actus est vitiosus major probatur, tum quia qui Deum ama sibi, potius se amat, quam Deum siquidem ex amore sui nascitur amor Dei, ut sibi convenientis , ac cominmodi unde Augustinus homil. 4. habet: Si diligis aurum, prius te ilia gis is sic aurum tum etiam quia
amans Deum creaturae amat Deum in ordine ad creaturam, sic tractat creaturam tanquam finem ultimum Dei , cum enim propter fincinultimum omnia debeant amari, dum Deus propter creaturam amatur Deus tractatur tanquam finis ulti naus creaturae ergo talis actus concupiscentia referendo Delim creaturae pCrvertit ordinem, ac respicit Deum
Confirmatur, quia amor hic corta cupiscentiae opponitur amori amicitiae erga Deum ergo est vitiosus
Probatur antecedens, quia amor concupiscentiae est amor mercenarius , respicit commodum amantis' aismo amicitiae , benevolentiae est gratiosus, respicit bonum amati:
Respondeo , iuem ultimum , Iium esse positive ultimum , ita ut non possit haberi ulterior finis ' ais Ivim vero esse finem ultimum nega.
320쪽
excludat finem ulteriorem. Quando iter croaturam tanquam propter Cper actum concupiscentem Spei amamus Deum creaturis , creaturae
sunt finis ultimus negative , quatenus per hunc actum Deus ad creaturam dumtaxat ordinatur , sed non ita ordinatur , ut non possit hoc ipsum commodum , quod a D
creatura reportat, per actum charitatis ordinari ad Deum , tanquam ad finem ultimum postire , qui alium finem ulteriorem excludit. Non est autem dis num , sed consenta-
nolim rationi, quod ita Deum creaturis amemusci etiamsi persectior esset actus charitatis , quo commodum, quod creaturae reportant a
Deo sibi appropriato reseratur deinde ad Deum tanquam ad finem ultimum positiveri Ad eum modum
quo consentaneum rationi est, quod vitemus culpam propter timorem gehennae , quamvis perfectior esset actus charitatis, quo nollemus gehennam , ne a Deo summe dilecto e-
longemino Etenim per actum spei
non amatur Deus creaturis tanquam
medium , sed tanquam finis ultimus
qui fini cui tantum negative ultimo, solum praescindendo, non excludendo relationem ad finem cui ultimum positivo , quae habetur per actum charitatis . Hoc auto non solum
Vacat culpa, sed etiam est laudabile, bonum, quia bonum, virtuosum est amare Deum prout nobis proponitur amandus, atqui proponitur nobis amandus non solum in bonus in se ver actum charitatis, sed etiam in bonus nobis per actum spei erga actus bes non solum non est viti ius . sed etiam positive studiosus nem ultimum positive & quamvis
per talem actum potius se amet quam Deum , non proinde talis actus est vitiosus , quia solum praescindit , non excludit actum persectiorem, 'D se amet propter Deum: sicuti qui peccatum odit propter gehennam , hoc actu magis odit gehennam, quam peccatum istenim propterinto unumquodque tale, illud magisci nec tamen talis actus
est vitiolusu quia solum praescindit
ab actu persectiori , quo pecCatum odio habet magis, quam gehennam. Ex quo etiam sequitur, quod non tractetur Deus tanquam ni ultimus creatum, quia scilicet per talem actum venit Deus solum, ut finis qui relate ad creaturam, quae est finis cui tum negative, non vero positivd ultimus , quatenus de facto non ordinetur hoc ipsum bonum creaturae ad
Deum per actum charitatis misit tamen, quidem dignius ordinari. XIV. Ad confirmationem, falsum omnino est, quod ii actus concupiscentiae, & benevolentiae erga Deum opponantur quamvris enim dicant diversos respectus , non propterea Opponuntur, ut non possit aut in ea dein voluntate uterque actus cinhaereres, aut in eodem acta uterque
respectus identificari. Quod possit in
eadem voluntate simul dari uterque actus, ex eo evincitur, quia quamvis dicant respectus diversos, non ta.
men oppositos sicut actus justitiae,
actus liberalitatis possunt ob eandem rationem in eadem simul voluntate componi, unde potest simul Caras velle solvere Titio centum, quel
Hinc qui vult per actum spei Deum mi debet, imul gratis erogare excreature, non dicitur uti Deo, aut frui liberalitate quinquaginta , quae maereatura quia Deum non amar pro debet : Et qui debet extreme indi-