장음표시 사용
481쪽
ementum in Cruce quod idem omnino est ex Trid sess. 22. cap. 2.3ac sacrificium altaris incruentum, sola offerendi ratione diversumo ut nos redimeret ab omnibus iniquitatibus nostris . Quod si Clementiam suam usque adeo erga peccatores ostendit,ut pro illis voluerit sacrificium cruentum offerre, ac deinde incruentum usque admundi consummationem , quin modo fieri potuisset, ut vellet peccatores a Sacrificio abesse Hujus qui'pe ut habet Tridentinum laud
tum oblatione placatus Dominus,ar xiam , ct -- poenitratia concedens crimina , peccata etiam ingentia diis
misit Quare homo vi baptismalis Characteris est intra septa ovilis Christi, & jus habet percipiendi ritu Ghit alia Sacramenta , assistendi
Sacro, juxta Christi institutionem V Confirmatur secundo, quia Christifidelis, quantumvis innumeris cul-Pis gravatus, adhuc Jus habet susciapiendi Sacrametum penitenriar, QuiPPe quod ex primario fine pro e catoribus institutum est, ideoque V
catur Sacramentum mortuorum ;quamvis etiam prosit justificatis per Contritionem , necnon iis , qui , tum venialiter deliquerunt et Ergo Pariter Peccator ante reconciliati mem jus habet assistendi Sacrificio; quippe quod licet Latreuticum sit, Propitiatorium, Eucharisticum , Impetratorium , hoc est institutum ad Dei cultum, prout olim fiebat in lege veteri per Holocaustumi institutum etiam ad avertenda peccata, & penas peccatis debitas cuti fiebat per Sacrificium, seu per Hostiam pro peccato Uin institutum simul in gratiarum actionem , ad nova beneficia impetranda, c quod iatrumque olim fiebat per Hostiam .u P. IV.
pacificam nihilominus quatenus representat Sacrificium cruentum in Ara Crucis oblatum pro peccatoribus, potius ossertur ad peccata delenda, quam pro Justis ingratiarurn actionem, aut ad hova beneficia impetranda atque adeo Ius habet Christifidolis Peccator etiam ante recomciliationem assistendi huic sacrificio. non secus ac Ius habet suscipiendi
VI opponitur ex uestello parabola illa Lucet is Prodigi illius Adolescentis, qui dissipavit substam
tiam suam vivendo luxuriose , nec jus habuit ad recumbendum in mensa Patris, antequam cum illo re nociliatus suisset post verba illa , Pater
bus prolatis Pater induit illum stola prima jussitque occidi vitulum saginatum, ut cum illo manducaret; ergo pariter post reconciliationern
peccator jus habet assistendi a crificio Ecclesiae. Et ratio videtur esse .
quia novum temeritatis crimen im Curreret, oui ad conspectum Christi pro se mactati perfricta fronte accederet, cum per peccatum reus situ
Iuli Christicidii. Confirmatur primo , quia multo magis indignus est, ut huic Sacrificio intersit , qui nondum est Deo reconciliatus post peccatum , quam qui excommunicatione innodatus nondum est ab illa absolutus, licet per contritionem Deo sit conjuniscius atqui hic jus non habet ass-stendi sacrificio Ecclesiae, ergo multo minus ille. Confirmatur secundo, quia indugnus est, qui in convivio Euchariastico assideat non indutus veste uinptiali , ideo jus non habet communicandi, qui nondum est reconci
482쪽
liatus, non solum per coniritionem, sed etiam per consessionem Sacramentalem , atqui pariter indignus est, qui Sacrificio incruento assutat reus mortalis culpae, ergo neque hic habet jus assiliendi huic Sacrificio amte reconciliationem. Respondeo eu illa parabola potius oppositum evinci scut enim adolescens ex titulo filiationis naturalis jus quoddam habebat redeundi ad Patrem ad veniam obtinendam ita baptizatus, qui gratiam amisi perpe Catum , quia ratione characteris harismalis est Dei domesticus , ideo
icut debitum retinet praestandi Deo obsequium per Sacrificium Ecclesiae, ita jus habet eidem assistendi ad impetranda auxilia , ut possit resipiscere. Ad id, uod additur; non dicitur temeritatis notam incurrere peccator, qui assistit sacristit ad Deum
colendum, ad obtinenda auxilia, quae vi illius uberrim conseruntur. Ad primam confirmationem ; in tantum excommunicatus, qui Deo reconciliatus ostic contritionem, non
potest sacrificio interesse , quia pereM Immunicationem est extra Ecclesiam, prohibentur illi jure positivo divina officia quousque a censura absolvatur; unde peccaret, si Sacro interesset; At peccatori non solum non prohibetur Sacro adesse, sed Miam praecipitur, ut diebus festis illi inversit, unde peccaret, sit praeceptum hoc violare . Congruum propterea et , ut excommunicato prohineatur auditio Sacri, donec absolvatur , quod peccatori ea praecipiatur, etiam antequam Deo reconciliatus sit per contritionem.
VII. M secundam uuamvis indignus sit quolibet celesti beneficio qui reus est laesae,ajestatis divinae nihilominus sicliti ex divina clememtia non amittit habitus infusos de , ac spei , quibus pariter est indignus, nec amittit characterem, quo Dei domesticus constituitur, nec privatur auxiliis supernis, quibus excitatur ad poenitentiam s ita nec X-
pellitur ab Ecclesia, nec jus aminit assistendi Sacrificio , juxta antiquisissimam Ecclesiae praxim , quam respuere nonnisi audacissimus , iniquissimus poterit , non no magna injuria erga benignissimum Redemisptorem , qui peccatores non solum non expellit a se , sed peramanter advocat, allicit, ut ad pristinam secum reducat amicitiam. Opponunt deinde Quesnelli Asse.
clae, quod hic non docuerit, peccatorem per reconciliationem acquir
re jus assistendi Sacro, sed soltimae cuerit , quod peccator reconciliatus assistat Sacrificio Ecclesiae, ut habetur inmodice e Gallico latine verisso Parisis in lucem edito anno i604Gindicans dumtaxat, quod post reconciliationem non sit amplitu indignus, qui Sacro interiit , non ero , quod ante reconciliationem peccet assistet, do Sacrificio Ecclesiae.
Sed contra est , quia ex adjunctis constat, verbis illis inmodice hieLnelliano expressis illud ipsum gnificari, quod in hac thesi disertius exponitur, cin aliis Editionibus reperitur, videlicet peccatorem vi reconciliationis cum Deo habere jus assis stendi Sacro, atque adeo ante reconciliationem carere tali jure , unde si assisteret Sacrificio Missae, ne jure hoc est ne legitima facultate illi ausisteret is ideo audiendo Missam
peccaret Ratio est multiplex ; Primo, quia dum Quesnellus docet, deincimumquartum conversionis peccat Disilia πιν Orale
483쪽
ris gradum esse , quod reconciliatus assistat Sacrificio Ecclesue, quid aliud his verbis deuotat, nisi quod per mconciliationem peccator gradum faciat a non legitima assistentia Sacro ad legitimam assistentiam, atque adine vi reconciliationis habeat jus audiendi Sacrum, quo antecedenter carebat Et san parisormiter ibidem Quesnellus subdit, decimumquintum Conversionis peccatoris gradum esse, ouod reconciliatus Sacro assistens , pascatur carne Jesu Christi manifestum autem est, quod post debitam reconciliationem peccator ita accedat ad Sacram Synaxim , ut habeat jus , seu legitimam facultatem accedendi, qua procul dubio ante reis conciliationem carebat, adeo ut peccaret, si accederet ergo pariter ita post reconciliationem ex uelitello assistit Sacro , ut vi reconciliationis habeat jus assistendi, quo tamen jure ante reconciliationem carebat, adeo ut peccaret, si assisteret. Confirmatur , quia Que ellus in
thesii quinquagesima nona docet rationem peccatoris esse novum peccatum ergo a fortior esset peccatum auditio Missis , quae est actus Religionis praestantior ipsam imbibens orationem ;/ in septuagesima octava Vult peccatorem, non secus achaereticum, excommunicatum
este extra Ecclesiam, a consbrtio fidelium segregatum Quare sicut hae. reticus, x quilibet excommunicatus etiam toleratus , ita dicitur post reconciliationem , absolutionem a censuris assistere Sacro , ut tunc solum habeat jus assistendi in si antecedenter assistat , peccet : ita in sententia hujus Auctoris peccator reconciliatus assistit Sacro , quatenus per reconciliationein obtinet jus a D
sistendi , quo antecedenter carebat ἰut proinde non me culpa assisteret: Qtio tamen quam sit absonum , acerroneum, satis superque demonstratum est.
OCrogesima non inter gradus conversionis peccatoris renonit, quade reconciliationem cum Deo justi, et assistendi Sacrificio Ecclesiae, e inde quasi peccatori, tanquam haere lico, aut excommunicato, ab Ecclesia sejuncto, interdiceretur , quod Missae , allitque divinis ossiciis intemst, antequam absolvatur, i ad Ecclesiam regrediatur mirum non est, quod ita sentiatiatae ellus, qui vult peccatores ad Ecclesiam, impertinere, praesertim quia in thesi 8.diserte docet, tam separari ab Ecclesia
peccatorem non vivendo secundum Euangelium, quam haereticum, non credendo Euangelio . Erroneum tamen est diceres, quod peccatores asEcclesiam non pertineant, ut ibi mstendimus: Erroneum pariter dicere, quod si ad Ecclesiam pertineant, eis tetur illis, quod Sacrificio intersint, antequam reconcilientur cum Deo; quinimo praecipitur illis sub mortali, ut diebus sestis,issam audiant, illamque licite, ac laudabiliter audiunt profestis diebus, quando ea non in cipitur, ut impetrent a Deo auxilium ad resurgendum Etenim, ut habet
Trident sess 42. cap. 2. Hujus oburi ne placatus Domirus gratiam , ct donum penitem ne concedens, crimina, ct ingemri etiam peccata dimittis . Additurque,
484쪽
Guentum, quod nunc in altari offer. tu , a Sacrificium cruentum olim oblatum in ara crucis, sola ratione offerendi diversum propterea sicut tunc illud multis astantibus auxilia contulit ad poenitendum unde Lucia 3. dicitur ris ructa eorum , qui simia aderant ad spectacidum istud , es videbant, quae fictor , percutientes pectora sua revertebantur cita pariter Sa- erificium incruetum peccatoribus prodest ad obtinendum donum pςnitentiae , si illi religiose assistant. Quare per peccatum solum amittitur usi icipiendi Sacramenta vivorum ante reconciliationem cum Deo, quae fiat vel per contritionem, vel per attriti nem cum Sacramento penitentiae i. mo ad Eucharistiam sumendam, quae est Sacramentorum omnium maximum, in quo se Author sanctitatis existit, necessario praerequiritur sacramentalis Consessio is ratio est, quia
isthaec Sacramenta unice pro vivisim nimia sunt, idcirco vitam gratiae debent praesupponere sicut per Peccatum non amittitur jus ad sulci. pienda Sacramenta mortuorum, quia pro peccatoribus instituta sunt, ut per illa cum Deo reconcilientur: ita nec amittitur jus assistendi Sacriticio Ec
clesiae ante hanc reconciliationem, quia
pariter hoc Sacrificium a Christo D. Denignissinae etiam pro peccatoribus institutum est, ut possint inde gratias obtinere ad resurgendum. Quare si ut ex summa Dei misericordia fidelibus, qui per peccatum gratiam ami tundi, relinquuntur habitus superni mdei , It spei, quando peccatum his
virtutibus non adversatur, ut pera
xilia ab iis exigit facilius possint dic
poni ad res piscendum, ita ex eadem summa misericordia provenit, ut pro
peccatoribus possit Sacrifici pN,
eari,in ut possint eidem peccatores assis ere, ut iis prost ad resurgendum.
Quibus addes, salsum etiam esse,
uod hic esset quartusdecimus graus conversionis peccatoris; quicem erronee a Quemello ibidem reponitur secundus gradus in eo, quod Ubi Dei amo re are desiit , necessum sit .
at regnet carealis cupidisas , quae ejus a ctiones corrumpat, ut ostendimus in,
thesi s. Quare thesis isthaec ut alue omnes 9 usquequaque erroribus scatet doctrina Catholicae repus na
Ecclesia authoritatem excommunicandi habet , ut eam exerceat per primos ast res de consensu saltem pra sumpto totius corporiS.s taeqne Malo. 18. 7. diri Ioros oecios.
Excommunicationis injusta metus nunquam debet nos i
nostro munquam eximus ab Ecclesia, etiam quando minum nequitia videmur ab ea expulsi, quando Deo, I su Christo, atque ipsi Ecclesiae per charitatem affixi sumus. Besnelius D. s. χχ. ω23. edit. 1 3. Ἀσυ.
485쪽
De Excomm-icatione toleranda pROPOSITIO XCII.
Pati potius in pace excommunicationem iis anathema inis justum, quam prodere verbialem, est imitari S. Paulum: tantum abest, ut sit erigere se contra authoritatem, aut scindere unitatem. Desne Rom. s. 3. edit. I 3. 4 s.
Jesus quandoque sanat vulnera, quae preceps Primorum
Pastorum festinatio infligit si .
. errare possur , Iemper tamen ea optemperi
ne ipsius mandato Jesu re ra8dum 'quoties non es υidens , quod stituit , quod ipsi inconside censura sit Husa, vel ulla, aut quia
confixarum , quando sunt indesinitae. VII. Enormiter errat besis , quae domeet ad validitatem censurae requiri conus6 m praerumptum Ecclesiae, atque ad eo etiam Laicorum VIII. Si hoe esset Eccisa aput subderetur corpori. M. Et quilibet faciis putaret censuram suam non fuisse latam de consen1 E cIesiae praesummo. X. Sicut uni Pastori denuniar debet , qui non emendatur ita ab uno Pastore , independenter a consensu Ecclesiae , ille est excommuni
XL. Imenda e Excommunicatio, quae nobis videtur injussa , Pastori tamen,idetur justissima aera obtemporandum in iis omnibus , in Mibus non es υidens , quia subsit eu a . XIII. Pontifex errare non potest in quaesis bus facti connexis eum quaesionibus juris ad fidem, e ad mores pertinemibus: Et quamυis in aliis quaestionibus facti
S mi P S I S.I. Si hae ita se haberent , uti asseritur in hisce besibus, inutilis esset usus Ecclesiae antiquissimus ferendi censuras. II. Eo Mosea Rresullus , ut abs.
cue metu excommumcationis omnes Ian-
Ieriani subscribas formula praescriptae ,
qua haereses Iansenti damnantur, quamvis non urent ad mentem Pontificis exigentis tale uramentum . III. Multifariam potes censura esse aut lavaliua, Mut imusta . V. Potes etiam sententia communieationis esse , et evidenter, me solitin probabilite injusta, avi nulla. V. In quonam sensu erum est, quod en- peccatum contineat id quod preeipitum XIV. Pati potius excommunicationem, quamprodere eritarem , tunc DIὼm posifumus , quando eυidens omnis est natisma esse fustum . U. Vulnera Pastoribus in ficta per excommunica. rionem Christus non sanat per hoc Drae. cise , quod quis credat, ea inconsidera.
to elo fuisse ficta. XVI Inane es Luesullianorum D.
I. o theses istae verum haberent, inutilis omnino esset usus E clesiae jam inde a tempore Aposto. lorum antiquissimus serendi Cens, ruri ecquis enim non statim crederet, Censuram contra se latam esse nullam, aut esse injustam , utor inde ea non ligem p Etenim juxta sura etiam injusta timenda sit RV m theses istas satis est primo ad excom-pοηisur Regula Summulistea ad diano municationis nullitatem , si non prae. Icmdam vim baram, ac si iis3κan sumatur consensus totius Ecclesiae Diqitia ' Corale
486쪽
relate ad illam serendam cuilibet
autem statim occurrere possim rationes in speciem non leves, quibtis sibi persuadeat consensum totius Ecclesiae non praesumi, ut haec, vel illa censura feraturi atque adeo quilibet facile se immunem crederet a vinculo excommunitationis. Suffcit secundo, ut nemo credat se ab Ecclesia vi excommunicationis exiisse, si excommunicatio censeatur inj
sta cuilibet autem facile persuadebit sibi injustitiam aliquam in e sura contineri, sive injustitia oriatur ex desectu causae sufficientis, sive ex desectu ordinis causae, sive aliunde; ideo ex hoc etiam capite nemo
se crederet ab ulla excommunica tione irretitum: Nemo pariter egibus sub interminatione excommuniacationis aliquid praecipientibus obtem- Peraret, ex hoc motivo , quod e communicationis injustae metus non debeat nos a nostris operationibus aut debitis, aut licitis retardare ;Neque enim ab Ecclesia eximus ex Questello, quando ex hominumn quitia videmur per excommunicati nem expulsi, si per charitatem Deo,
Christo Domino, Ecclesiae affixi
sumus. Sussicit tertio , quod quis anathema credat esse injustum, ut in pace illud meritori patiatur , dum non retrahit so ab iis operationibus,
quas censet sibi injuste vetari Quinimo Apostoli vestigiis , c qui cupi
bat anathema es pro fratribus suis dicitur inhaerere, qui errore , quos censet est Catholicas veritates, aliis insinuat , ac inculcat, quantumvis id sibi sub poena excommunicationis inhibeatur Neque in hoc ullatenus scis adversus Ecclesiae auctoritarem erigere censendus est, quamvis E
ciesiae judicio preserat, quod sibile.
rius videtur , neque unitatem spiriatus , ac corporis Ecclesiae scindere, quamvis Ecclesiae Capiti in rebus eistiam ad fidem δε mores pertine tibus non se submittat. Suffcitra mum , ut quis putet praecipiti estinatione a primis Pastoribus in abi omet Pontifice vulnera latis censuris init icta esse absque Christi Domini mandato , ut possit quis se sanum omnino reputare , credens restitui sibi a Christo Domino, quod sibi ab ejus vicario rescissum est , pr
ut Christus Dominus Lucaecia dicitur sanasse suo contactu Malchum, cujus auriculam praecipiti et D
II. Porro dum haec omnia non λne stomacho Quesnellus obtrudit in suo Codice passim ansenizant , diserte videtur velles, ut Jansentani Censuras non reformident, unde possistit tuto subscribere formula pre- scriptae, non ad mentem Pontificis, absque metu incurrendi in e
communicationem , quam docet esse injustam in sine consensu saltem
praesumpto corporis Ecclesiae necnon ut tuto possint suos errores diΩ seminares, ac in praxim reducere quamvis Pastores Ecclesiae ' ipsemet Pontifex sub interminatione eX- communicarionis id non semel v tuerint. Quo etiam collinoant sequentes theses Potestatibus , non solum
Ecclesiasticis , sed etiam faecularibus valde injuriosae cin quibus docet E
clesiam fovere chismata, ac divisiones, damnando haereses Jansentanas, ac lingua peregrina loqui inde Guodammodo senuerit; Docet etiam Potestates saeculares adversari Jansentanis , ut eorum victoria Deo tribu tur Iansentanos censeri impios , haereticos , flagitiosos, Urumque libros
487쪽
perniciosos cum tamen pietatem mdoleanta' Ac demum juramenta, quae
Jansentani coguntur praestares, dum subscribunt formulae ab Alexandro VII. praescriptae , esse Spiritui Dei. ac doctrinae Christi contraria. Sic enim putant in re tam gravi, tamque Haereticorum propria , sibi, Maliis imponeres Quod deinceps fusius mstendetur.
III. Nunc autem antequam istarum de excommunication thesium virus patefaciam, adverto, pluribus de causis censuram posse aut omnino esse nullam, aut injestitiam Cometinere, etiamsi sit valida.
Est quidem nulla primo ex des cluesurisdictionis , ut si lata sit ab
excommunicam , Vel suspenso, aut ab intraso, vel non rite electo, aut aliter usurpante jurisdictionem, quam non habet vel si appellatio ante sententiam si interposita vel si sentemtia contineat intolerabilem errorem puta si quis excommunicetur explicando in ipsa sententia causam Vel prorsus iniquam, vel irrationabilem, vel insuffcientem p v. g. quia Non contrahit matrimonium , ad quod non tenetur, quia non audit Miliam quotidie, quia non audit Concionem
lingulis festisci in s cuis suspend ni absque ulla causa , tum quia non est gratiis Episcopo si enim prublice , es juridice ex ipsa sententia constet isthae injustitia, proculdubio sententia erit nulla etiam ex desectu jurisdictionis . Secundo est nulla ex desectu ordinis juridice substantialis,
ut si aperte feratur contra leges, vel Canonec puta si excommunicatio feratur contra participantes absque
- eodem titulo in . . Tertio ex
desectu causa legitimae , ut dictum est: tunc enim pariter nulla est ex desectu rurisdictionis , quae non se extendit ad censuram sine causa Grendam Injusta vero dicitur osse censura, primo si injustam causam contineatῶ in auo casu est etiam nulla θ S cundo si seratur a Iudice ex iniqua intentione, vel odio, aut stati camn verum s ex hac intentione nulla alia injuria sequatur, sententia non erit proprie injusta, sed lato modo, prout justiua dicitur veneraliter de omni virtute, injusta dicitur qua cum e actio, quae non est moralia ter bona. Tertio si non servetur oris do juris accidentalis in quo casu discitur injusta, quatenus opponitur justitia legali, non vero justitiae commutativae: Quia tamen non rime
titur substantialis ordo juris, ideo i justa simul est valida , tum j re naturae, tum jure positivo, in quo Non petitur talis conditio ut substam tialis. Quarto solet dici injusta, si revera contineat inaequalitatem , im juriam, quamvis secundum allegara,c probata si justari unde non est pliciter valida cita solum secum eum quida scut non est simpliciter justa , sed solum secundum quid, cum solum sit iusta ex parte acti
nis injusta Ver ex parte re Iv. Adverto secundo, sententiam excommunicationis, aut alterius emsurae aliquando esse evidenter nullam, aut injustam ut si aperte conistineat errorem intolerabilem, aut si
legitim ejus nullitas declarata sit aliquando vero esse solum nullam aut injustam probabiliter, vel apparenter . Praeterea aliquando est nulla, aut injusta in re simul, an publica scientia, di existimatione Di
488쪽
muni aliquando vem est nulla solum in re, sed non in publica scientia δε existimatione aliorum . Non
videtur tamen, ut notat Suarius, da
ri posse viceversa sententiam censurae, quae sit in re valida is non simullit valida in existimatione, seu sciemeia publica quamvis enim evenire facile possit , quod talis sententia apud multos male affectos, aut ignaros non censeatur valida, quia tamen iuridice lata est, debet per se loquem do e se ferre lassicientem publicam suae validitatis. v. Adverto terito, sistinctione pa- Titer opus esse ad percipiendum 1em cum illius sententiae celeberrimae D. Gregorii Homil. 26. in Evang. relaω
me a Gratiano II. Quaest. 3. Cap. I.
Sextentia Pastoris , sis Ut sitis imiusta timenda est non enim sensus est, quod sit timenda sententia, quae eVicenter est injusta, ac nulla , sed timenda est quae ita est injusta, ut sit
valida. Constat quippe ex multis juribus, praesertim ex cap. Cum contimgar de ossic deleg., ratione nam sali evidens est, posse sententiam aliouam esse injustam simul, invalidam evidenter , quae certe nullate- eius est pertimescenda ; V. G. Si s ratur sententia injusta ab excommin cato, vel suspens , ita ut eviden-xe constet de defectu urisdictionis ob has Censuras. Quare, ut adve
est Suare de Censuris disp. 4 sect. . in triplici sensu verum est , quod sententia Pastoris injusta timenda sit Primo si sententia solum sit imjusta lato modo , per hoc scilicet
quod a superiore ex prava intenti ne , vel ex odio seratur Cum tamen nullam aliam injuriam contineat,in haec certe timenda est. Et
cla hac etiam intelligendum est quod
habet Urbanus Papa in sua Epistola
decretali cap. s. dicens: Valde timenisa est sementia Episcopi , licet injuste liget aliquem . Quod si sententia ista
aliunde sit evidenter nulla, non deinbet timorem incutere, qui , ut habet D. h. judicium sic injustum non est judicium . Secundo timenda est sententia injusta , quando ita in re est nulla , ut tamen non constea evidenter de ejus nullitate; quia in dubiis obtemperandum est superiori; aliter nemo esset , qui legibus obtemperaret, cum non desint passim
ratiunculae umbratiles , quibus sibi quilibet persuadeat dubium si v lorem legis , aut sententiae Iudicis Tertiora sententia sit injusta simul & nulla, ita tamen, ut hoc evidenter constet soli subdito, non tamen publice omnibus, adhuc timenda est, cum non debeat pro foro exteriori contemni, si forte in tali foro sit valida ; nec possit non servari cum R-liorum scandalo , qui eam nullitatem ignorant Quod si omnibus ejus nullitas, injustitia sit perspicua non debet ita negligi , ut videatur ipse etiam superio , vel Jude
jusque potestas despici , sed solum
poterit excommunicatus cum debito moderamine, ac revcrentia quadam
uti jure suo. Quare universim Pastoris sententia timenda st , non tamen semper eoderi modo , sed acis commodate ad materiam, circumis stantia iuri explicatas. V I. Adderio demum ad digno. scendam vim harum thesum confiixarum, quae sunt indefinitae , recolendam esse regulam Summulisticam, quam explicavimus in Trutina exissonen to thesim as necnon et abnnoc. I. confixas ubi diximus
quod illesis confixa indesinita potest
489쪽
sacere tum sensum universalem, ita ut ejus contradictoria, quae debet esse vera, si particularis tum sensum particularem , ut proinde eius contradictoria vera sit universalisci κ. Gr. illa propositio, Urgens meIus gravis est ea a justa simulandi Sacramcntorum adminiyrationem, si faceret sensum universalem , quod omnis metus gravis sit causa justa, deberet esse vera contradictoria particularis quod aliquis metus gravis, puta mortis , non sit justa causa , cum quo bene staret, quod metus gravis infamiae posset esse causa justa hujus simulationis . Quod si ea faceret sensum particularem, videlicet quod aliquis metus gravis sit justa causa deberet esse vera ejus contradictoria universalis, videlicet quod nulliis metus gravis, sive sit mortis, sive infamiae, sit causa justa simulandi Sacramentorum administrationem . Num autem theses confixae indefinitae sumendae sint in sensu universali, an vero in particulari, colligi debet ex ipsa materia , quae proscribitur , ex communi scias , ex mente emrum , qui thesim illam docuerunt Ad rem nostram Thesis ista ues-nelliana indefinita, Exc mmunicatio injusta non debet nos impcdire a nostris debitis operationibus, si faceret sensum universalem, quod scilicet Nulla excammunicati injusta de-b at nos impedire , deberet solum esse vera contiadictoria particularis, quod scilicet Aliqua excommunicatio injusta debeat impedire. Quod si thesis confixa faceret sensum particularem , significando quod liqua excommunicatio injusta debeat in pediro , esset vera ejus oontradiciori universalis , quod scilicet ulla debeat impedire . Dicendum nunc
aperte colligi ex iis principiis, quod
tam thesis I. quam 1 habeant sensum universalem explicatum Mideo debet esse verum contra mel tem Q iel nolli,quod Aliqua excomm nicatio insulta puta quae a subdito per rationes probabiles, aut apparentes censetur in ulla a superiore vero censetur justa debeat nos impedire ab operationibus , quas potest nobis superior prohibere tum quo bene stat quod Aliqua alia excommunicatio injusti, puta quae est evidenter injusta , vel quia continet errorem in tolerabilem , vel quia est a superiore , de quo apud omnes evidenter constat, quod nullam habeat jurisdictionem , non debeat nos retardarea nostris operationibus, quamvis illas posset crus superior prohibere Ex quo patet etiana quomodo possit aliquando vcnim elle, quod pati potius in pace caecommunicationem ii
justam quam occultare veritatem, sic imitari Apostolum adientem Rathema elle pro fratribus suis. Fing mus enim , quod impius Pastor sub poena excommunicationis praecipiat Consellor ut revelet homicidium factum a Petroci quod tamen illi , Lim innotescit ex notitia sacramen itali , obet potius pati in pacC X- communicationem istam iniusti in quam violare sigillum sacramentale. At non si vertim, quod a Quosne'-lo in hac thesi doce a , videlicet excommunicationem injustam secundum rationes apparentes subditi justalia vero ex mente superioris pati potius in pace , quam obtemperare superiori praecipient , ne doceantur errores , quos an seniani dicunt esseveritates, sit imitari Apostolum, nec sit erigere se contra authoritatem suis perioris, nec scindere unitatem spiriu
490쪽
rus, ac corpWis Ecclesiae , cujus nus est Dominus, una fides, unum baptisma, ut habetur ad Ephesios .. VII. Ostenditur nunc istarum quatuor thesium falsitas seorsim . Et quod attinet ad nonagesimam , enormiter errat , dum docet Ecclesiam exercere per primo Pastores authoritatem Cxcommunicandi de consensu saltem praesumpto totius corporis , seu omnium Christi fidelium i ita scilicetiit nec Episcopi, nec Pontifex possint valide aliquem excommunicare, nisi Praesumatur consensus etiam laic, rum Ex quo fieret , quod excommunicationis sententia esset nulla , sit explicite, aut implicite illam laicir cusarent. Cum autem Jansentani putent, non praesum consensum Chri- stifidelium relate ad excommunica tiones latas adversus eos, qui sormulepab Alex. VII. praescriptae non subscribunt ad mentem Pontificis , qui suos errores docent, quos putantesie germanam doctrinam Augustini, ideo in hac thesi sub te insinuatur , nullas esse Pontificias istas e Communicationes. In quo non solum errant, erigendo se contra auctoritatem Pontificis loquentis ex th dra , sed etiam errant ex me etiam capit , quod velint Pastores Ecclesiae in exercitio spiritualis auctoritatis immediate sibi a Christo collatae dependere a judicio, d consensu fi-Hesium fauod si verum csset, sequeretur, quod possent etiam Laici fideles terre excommunicationem , --nim Laicorum consensus roduit validam excommurucationem latam ab
Episcopo uouent ipsistiam immediate hanc urili dictionem exorcere Siculi enim si vera esset nonnullorum sententia, quod lex a Principelata quoad validitatem pendeat ab ac-
ceptatione populi esto peccet populus, si absque ulla causa legem a Prii cipe promulgatam non recipiat, ex thesi 28. proscripta ab lex. VII. poterit populus immediate, antequam Regem sibi constituat, in quem transferat potestatem legislativam , ipse
leges terre in bonum communitatis; ita pariter si valor excommunicati ni penderet a consensu Laicorum, possent Laici immediate ferre censilis ras,in spiritualem jurisdictionem exercere cum tamen certum sit, hanc jurisdictionem non esse temporalem, a terrenam , nec ab hominibus in Ecclesiam derivari , sed omnino spiritualem, ac unice a Christo D pro
VIII Confirmatur, quia Ecclesiae caput subderetur corpori, si ab hujus consentu penderet validitas excommunicationis a se latae re sic omnis Ie ecclesiastica dei, re etiam dici quod pendet a consensu fidelium Ρr pterea si Pontifex vellet statuereinum aliquod de praecepto , prout nuper statuit festum Immaculatae Conisceptionis B. Virginis, aut si vellet in
pervigilio alicuius festi jejunium praecipere , deberet id fieri dependentera consensu fidelium Unde fieret
quod relato ad quodcumque exercitiuna suae jurisdictionis spiritualis a consensu corporis Ecclesiae deberet pariter dependere quod tamen est contra praxi in Ecclesiae Praeterquam- quod si Episcopus in serenda sententia XCommunicationis non requirit prius Pontificis consensum , a quo posset inhiberi ne hicis nunc sua auctoritate utatur a sortiori non debet Episcopus, nedum Pontifex, requirere consenium fidelium , a quiabus nullatenu pendCt. . IX. Confirmatur secundo; quia ostium Diqitia i Corale