장음표시 사용
151쪽
sisse , in quo diu r possent consistere . Sed initio sere quarti
seculi, cum Gregorius An 1cis filius, vir is, quem majores nostri ob illatam ei nationi veritatis lucem Illuminatorem appellaverunt , animadvertisset magnas opportunitates inesse animis Armeniorum, ut Christiani essent, statuit nulli curae , laborique parcere , quoad rem , ita ut optabat, persecisset. Igitur
multis privatorum , regeque ipso Tiridate , ut Christum colerent , sa) inductis, Caesaream Cappadociae contendit, & ab Leontio, qui primas in Antistitibus ejus Provinciae obtinebat, Episcopus est creatus Armeniorum . Ubi en unciatum id est, Maximinus Imperator, quo nostri hostem nullum experti sue
runt acerbiorem, aegerrime ferens in regnis aliorum dissem in
ri, manareque in dies latius genus illud religionis, quod ipse Imperii finibus exterminare conatus esset, bellum Tiridati socio Populi Romani indicere decrevit; quod tamen minus eX- ejus sententia s3) gestum est. Interim Gregorius Episcopos Crev
re , eosque urbibus praeficere, remque Christianam amplificare
studebat. Quod ipsum a filiis svi . qui ei deinceps successerunt, ab aliisque regni Episcopis actum diligentissime fuit. Usu autem
apud Armenios diu obtinuit, ut qui delectus regni Primas sui Diat, is Gregorii exemplo Caesaream peteret, & a Metropolita
Cappadociae Episcopus s) ordinaretur. Cumque Cappadoces
a Ita quIdem se, foederu . sed deletam penitas in Armenita Christianam religionini siti se , nullus ut ibi esset Christianorum . numquam concedam . Tertullianus enim l. adcier.PMd. e.vi x. suo temνore in ea regione Christianos vixisse scribit . Neqne vero de minore solum Arme vita loquitur. Perpaveoa tamen nostrum hominum in ea provincia ante Tiridatis tempora suis se , facile patiar a, ii, se erunt simeon Aletaphrastes apud surium ad Zxxx. Nov. 8e Agathangelus His . eon oris Ajmanior. Consula Tiliemontium r. . mora. Histincri. p. III. adit.Paris. ia , utque ceteros mittam, equientum rom. . r. Gri'. pag. raeta. , Eliseb. I.is. Hor. cap.x. pag. 48. MD. Cante M. ,, Bellum iasiiper a tyranno eoinmotumia est adversus Armenios, Iam inde a priscis temporibus amicos, fle foetos populi Romani, qui cuinia chiistiani ipsi quoque essent, & divina religionis studiosilimi, Deo invisus Tyrannus eos ad ,, smulacrorum . di daemonum cultum vi traducere conatus, pro a eis Inimicos , hostes pici., foetis etfeeit ... Et ipse quidem in herlo adversus Armenitis una eum exereitu suo varias elases, ., atque aerumnas pertulit. 4 Vide Lequientum ibid. pag. 1 νs vide sarrationem de rebias Armenia apud Combessum rom. II. Auctam Bibrioth. Pp. GaDνum p .as . cujus nan tiovis auctorem Isaaeum Armenium fuisse , qui Iustiniani II. Rugusti aetate floruit, putat Lequienius i. t l. m. raris. p. i ass. Itaque Valens Imperattir , qui seliniet id iuria ad Caesareenses Archiepiseopos spectare , Baslati in mandatis dedit, ut in Armeniam se e sertet, Episeoposque ei Provincia daret. E ιβ.xeta.ai. eL xxxv I a. ad Horontium pag. is3 . m. I I. opp. edis. notis, re pag. os . Atque ad Caesariensem quidem potestatem ordinan solum Armeniorum Praesulum spectasse , colligitur ex Epistolis Basilii exxi. H.cxeu. ad Theodotumo exv a. al. ccella II. M Poemenium pag. Maint.
152쪽
Romanae ditionis essent, faetum inde fortalia est . ut novi Ar
menii , qui Apostolicae Sedi suam Ecclesiam subjici optarent,
ubi legerunt, a Romanis suos olim Catholicos consecrari consumvisse, quin inquirerent ecqui tandem illi Romani fuissent, Romam Gregorium, &succestares venisse affirmarunt, ut Episcopi a Pontificibus Maximis fierent, idque jam ut civibus suis persuaderent, pacta conventaque inter Silvestrum , atque Gregorium commenti Iὶ sunt, eaque publicari, spargique in vulgus curarunt. Theodosio II. Imperatore, veriti Armenii, ne a Persis opprimerentur , quos esse inimicos perspiciebant gentis, & religionis suae, Constantinopolim legatos auxilium postulatum miserunt. Imperator, qui arbitraretur. injurias , quas socii propter doctrinam imprimis, quam ipse quoque profiteretur, acceperant, negligi non oportere , eas se quibus copiis posset, Persequuturum promisit. Haec praecipua belli caussa fuit, quod anno se-xe 42o. adversus sa) Persas est gestum . Eo consecto, oriri inter
Episcopos , Clericosque e Diodori Tarsensis , Theodorique
Mopsu et leni scriptis altercationes coeperunt. Acacius Melitinensis , & Rabulas Edessenus, ut ea in Armenicum sermonem Conversa esse intellexerunt, metuentes, ne si vulgi manibus tererentur, magnum inde Ecclesiae Armenicae detrimentum Caperent, hortati etiam , atque etiam Praesules ejus regni suerunt, uti sibi,
suisque plebibus, quae orthodoxae hactenus fuerant, caverent . Sed ab his, quum dijudicare per se ipsi nequirent, utris Diodoro ne,ac Theodoro. an Acacio, Rabulaeque accedere liceret , Constantinopolim ad Proclum missi sunt, qui consisserent, a quibus sibi esse cavendum arbitraretur. Nam Armenii eo tempore ad Constantinopolitanos Episcopos, quoties dubii quidquam oriebatur , confugere petitum consilium t ) solebant. His consulentibus. Proclus, qui coacta Synodo, quid facto esset o Portunum Perspexerat, respondit, probari librum Theodori nemini orthodoxo posse . Itaque litteras ab se scriptas Armeniis .
153쪽
Antistitibus redderent, ex quibus cognossent, qua ratione depelli Nestorianorum errata, eludique fraudes deberent. His litteris si) in fide firmati . nihil a Nestorianis accipere incommodi poterant. Sed Incorrupticola, quorum erat haeresis Nestorianae opposita, tantum dolis malisque artibus valuerunt, ut post ali- quota celebrato Chalcedonensi concilio annos magnum numerum Armeniorum sibi devinxerint. deterruerintque ab Ecclesiae universae doctrina, quam propinquam esse Nestorianae defenderent. Igitur anno fere ς ς 4. Tibenensis est habitus sa) conventus, in quo omnibus Praesulum ejus gentis sententiis damnata decreta Synodi Chalcedonensis fuerunt ac si plena Nestorianorum e rorum, & impietatis essent, quin ullam majorum suorum ratiopem habuerint . quibus ea suisse probata constaret . Cautum praeterea in eo conventu est , ne qui deinceps Armenii in Palaestinam se sacra loca vilitatum conferrent. Quum enim in ea Provincia monasteria Euthymius, Sabas , & Theodosius condidissent, in quibus Monachi plerique morum integritate , sanctitateque vitae illustres degerent, qui quod Armenii genere essent,
lingua ejus gentis multa utebantur. metuebant Incoreupticola δε- re , ut si qui suorum Hierosolyma contendissent, ad nos diverte- Tent, eorumque exemplo, vique orationis capti, ab haeresi recederent, nostrisque assentiri cogerentur . His decretis religio nem , quam a Gregorio docti fuerant . quamque tot martyres suo sanguine confirmarant, Armenii,qui Periis sexto seculo pare tant, corrumpunt. Detinebantur autem imprimis magistrorum, quos Variabi edos vocant auctoritate . ut ne pertinacia desiste rent. Tanta enim eorum hominum suit apud suos, tamque vel
state constabilita existimatio , ut ne Principes quidem, ipsisne' sciis quidquam de religione, ritibusque statuere M auderent. Est vero auctor Photius,in Charnensi Armeniorum Synodo rev M
a conser narrarionem mox Iaudatam pag. 273. 4 Consule eamdem narrationem pag. ag I. . .
154쪽
CHRISTI ANARUM . LIBER II. IIIta fuisse . quae Tibenenses Episcopi Iὶ linxerant. Sed ea, si qua
est umquam facta rerum immutatio . diuturna profecto non a) suit; et si orthodoxi nihil praetermitterent eorum, quae ad ipsos in Ecclesiam reducendos spectare viderentur. Interim non deerant viri bene instit titi qui cognita veritate, ad nostros profugerent , maiorumque doctrinam exules profiteri, quam err
rem in patria consectari mallent. In his sanctus Nicon fuit, qui librum edidit de erroribus t 3) Armeniorum. Seculo Eccle-
sae xi I. quum Emanuel Comnenus , Graecorum Imperator , in eam spem venis et, si virorum doctorum opera usus csset, lare ut Armenii errare desinerent, Theoriano, cujus erga se fidem , rerumque thcologicarum peritiam satis explorate perspectam , di cognitam habebat, in mandatis dedit, ad eos ut contenderet,
& cum Catholico sic enim illi Primatem suae Ecclesiae appellant congrederetur. Is quod sbi fuerat imperatum fecit. Nam ut vidit sibi esse cum G holico disceptandi facultatem da
tam , tanta vi orationis, tantaque copia Veterum testimoniorum caussam orthodoxorum adversus Mono physitas de sendit, ut victum se else adversarius confiteretur, promitteretque suam ,
suarumque Ecclesiarum salutem sibi curae futuram . Ei rei perficiundae dies ab Catholico dictus concilio est. Armenii, quod Graecos veterem de naturis, voluntatibusque duabus in Christo sententiam sequi cognoscerent, dictis se Patrum audientes sore dixerunt, modo visum Jacobilis esset Opportunum I sed ut ver-
a Ff enim latis exploratum . nullum a v I. seeuto diuturnum tempus sui in , quo Armenti er-stores Montiphys rariam non tuerentur . Qui errores damnati a Synodo Trullana an. fisa. - . a. seqq. 36. O. ys. fuerunt. I - al. conratior. edat. Har n. pag.is et r. sera. conset Nom eano- .ein apud Coreιεν-m rom. . manu enior. Ecel. Graea pag. ra ι. concilium Hier. isolumitanum aduersus Armeniorum errotes an.a 43. cete hiatum stili Innoeentio II. P. M. apud Harduitium aviae . . . ρ ν. I. conc/ιιον. v. a 3 . Crane ilium Tarsense an. a. 7. habἱtum, euiua AEu ecti et Calanua l. a. c.xx. p. a --s . t. I . Oncilium Florentinum Deo. Etis. ωmon.Armorior. tiax.
155쪽
ba , qui crucifixus es pro nobis, quae usurpari a Mono physitis in conventu solebant, e tritagio delerent; id vero ab se impetrari nullo modo si posse. Longe magis laboratum ab Litinis est . ut Armenii Hurato errore Apostolicae Sedi consentirent. Etsi vero extent Regum ejus gentis , atque Catholicorum imprimis Sisensium ad Pontifices Maximos litterae, ex quibus cognoscitur eos alienos ab orthodoxa fide non esse , confidereque sa) sore,
ut aliquando sui reverterentur ad sanitatem, tamen neque sincera fortasse ea consensio, neque constans suit. Quamquam non eli illud silentio praetereundum , seculo XI v. Bartholomaeum Parvum
Dominicanum , quem Episcopum creatum Ioli. XXII. Ponti sex in s 3) Armeniam miserat, ratione multis persuasisIe: Romanum Pontificem omnium Ecclesiarum Caput, & Doctorem et se , aequo
a. Cre gratius v M. ιι b. I. I. x xui. ι . 1 18 s. pom. v i. Coue ιιον. odit. Haraaiai circa an num to 4. ad Beneventatium Arehiepiscopum se ei bens . eum e et tio e ri saeit rerum o notum, quae nomine synnadensis Antili tis Arme uiritum dia a sibi ab Iohanne Pre,byteiti Armenio viro Orabo
doxo adversus die se . quem Arimentum haeret eum, qui in Italiam venerat, Bene verit utrique petierat'
fuissent . seripsit deinde Gregorius ad es mdem Synnadensem prae uteiti . aeensarique muItis rebus Armenios spniscavit. petiitque , ut sbi vera ne essent, qua issa oppanebam vi , nune laret Lib.vi x i. Di .a. At iuiuria quadam illia adferipta errorum portenta tune temporis suisse constat . eis aliqvot eapicibus armenii a rcligi ine Catholi ea disereparent. Hii in eone ἱliis Hiero solymia an is an . 43ε. de Ia s. aceum de eone iliandi, Eeiae sat Ro in an Armeniis suit . Atque In noeentio quidem II. Samino Planti se e , Armenii se ad fidem redituro, prismiserunt . Conser Iaco
P.M. euratum idipsum diligenter fuit. vide eius Epistolas ad Gregorium Cath licum , de Leonem Regem Armeniorum Iiι. II. Dista is, sq. s. a 3. seqq. r. I. edit. Bia utit, D .e ex t. fel Io . seq. lib.v x x . Diss.ca xxx I x. q am opportune vulgahimus eum aliis , quae nondum pu hlieatae sunt ιιι.xt i . pag. x v. ton i l. pag. 3 26. lib. κω. D. ex x i. pag. ro. Lxvri Ephr. in Catholicus Armeniorum lib. v. E x Li 3 . st . v. s a. seqq. 0sq.κL Iv. s.'. 6 s. seq. ag otii ab se, alia fidem . de auctoritate in sedis Apostolica . quare absit . inquit . quid a s. Ra. mana Ejelesia removeamur usque in suem . Circa au. Iaas. seq. nostri ut Armenios a ieerene ad miihodoxam Religionem, nihil, quia ad eam rem eonferret. praterninserunt. Vide Epist.
Gem. i v. exi. ees v a II. ccccxxva I I. seq. tom.ri. Cis A. vet. AMed. Martenti . Data dein-eept opera fuit, ut si astris Armenii coniungerentve . Ra inald. ad an .ra quo sane eransilio ad eos Gregorius xx. seculia x II. scripsi. Ad. ait ad eone ilium Lugdunense suerunt . Consule Raynald. ad an . t a a. n. v.Ruinetia in Aonisaei ut v III. eadem voluntate opem lilia sereniam puta. vlt .Raynald. ad an .ia 93. n.xviii. q. Quod idem euratum est in Synodi, Sisens M. I 3 o . Adanem si arida os . Gaian. tiam . . c xx D. xvi x. M. Meeex Lit. celebratum eone ilium , in quo Catholi
eus , Αrehiepiscopi , Episeopi . Abbates . Doctore sque per niti attietilis , qui propositi a nostis erant subscripserunt . Consule acta eiusdem syncidi apud Martentum tom. via. eollact. veteri
156쪽
quo si qui doctrina , communioneque discrepent, hos salute ira consequi sempiternam non posse. Ubi eos Sedi Apostolicae conciliavit , ad Monachos se convertit, eorumque coetus aliquos, ut eadem atque nos sentirent induxit. Quibus , ne rebus novis deinceps studerent, ut sacella propria haberent, latinos Ecclesiae ritus colerent, regulamque S. Augustini, & Constitutiones Fratrum Praedicatorum observarent, jussit; & vestes dedit, quae similes earum essent, quibus utuntur Conversi Dominicanorum . Experiundo enim didicerat, Armenios si), qui templa frequentarent, ritusque, ac disciplinam suorum consectarentur, aut longa consuetudine , imperitiaque rerum theologicarum , aut vi, scelereque Schismaticorum in errorem recidere , quod malum vix alia ratione declinari posse existimaverat. His rebus gestis, cum Monachos virtuti d ire operam, exemploque aliis ad eam colendam esse cognosset. Pontificem certiorem secit, qui novum Ordinem , cui indita Tynitorum appellatio a Birtholomaeo fuerat ,
confirmavit, adjunctisque privilegiis amplificavit. Episcoponque ex eorum coetu fecit, qui novas Ecclesias administrarent. Interea Birtholomaeus, qui plane cognosceret. liberos omnino a periculo esse novos Catholicos nequire, si quidquam sacri cum Armeniis haereticis haberent Commune , statuit libros sacros elatina in armeniam linguam convertere , in eaque re , adicitis sociis quatuor . qui sibi adjumento essent, triennium fere conissum sit. Quo Iabore egregie perfunctus, Cum sanctitate vitae, miraculorumque dono claruisset, decellit. praemiumque laborum in patria Beatorum sa) tulit. Sed T ηιti qui vocabantur , posteaquam late longeque propagati sunt, anno circiter 3ς6. multis calamitatibus aiketi. & ad extremam sere paupertatem , paucitatem lue redacti, legatos Romam ad Pontificem miserunt, qui rogarent, ut si fieri voluntate Magistri ordinis Praedicatorum posset, Praedicatores & ipsi essent, idem institutum profiterentur, eidemque Magistro obtemperarent. Quod cum Tom.II. Ρ facileae Anton ua Ttiurisnus o. P. .is d lsi. r.a I. H. mis. Ilus . O. P. yas. Mσε. ρε . eZI.raras. ι 4 s. a Nam hoe experiundo didiei s. eos, quibus sui ritua retiaendi pote tax datur . ad tuentum magnam partem recli e . Hoc Chaldaei sape. hoe Jacobita. h.M iei, hoe alii piet itide secerunt. Ae Armenii, qui instituti a Bostris suetum . doti item. Re probari quidem ritus debent, ubi pericvlvm perversonia nullam est . a Conser Galanum l. . . e . xxx. 3e I malevium rom. a I. x is s. seqq. ubi de Bar b.
Iomao Pamo , seu de Pi iuri A noviens de iacita acturate disserit.
157쪽
sacile si impetrassent . in patriam laeti reverterunt. Atque
hinc extitit Armenica Provincia Dominicanorum. Inde qui electi Archiepiscopi Naxivanenses sunt, omnes ad haec usque tem pora suerunt a, Dominicani. Nunc eam Ecclesiam tot incommodis bellorum vexatam, ac pene oppres Iam moderatur Dominicus Maria Salvinius vir insigni pietate, ac religione, qui cum Praedicatores Constantinopoli ta nos aliquamdiu rexisset, & meipsum in eum ordinem cooptasset, praesectusque deinde Pr vinciae nostrae Armenicae fuisset, dictus tandem, consecratus
que fuit Archiepiscopus Naxivanensium Armeniorum s 3) .
a Constite Reverendissamum Antoninum Bremon dum l. e. a Naxi. anensi provineia Aimentorum omnis sere deinceps Cathcilaea sult. v piseopos numerat L equae natis ibιαρ .a 4o . seqq. cerritis hiruet. . de e. surra cit. De. s. ,, Ha la saera nis grega ione . inquit, ne is Armenia magaiore i Arei vesci,vo di Naxivan, ehe iam pre su sit esse te M un Do meaicatici , emendo ivi a te uni eonventi di quel Religios , che formatio it suo clero , e mantetigono nella sede Cattolica alcune ville di Armeni liaggerie at Re di Peisia , quali pati- , , seonis molle perseeutioni da que gli insederi , e percio la san. mei. Ei Clemente i κ. ii race - , , maudia con uti eis eae e breve al letto Re, ehe ne vennero te et spo te in te inpia di Clemente X. - portate da due Domenicani di quella Pr laeta, ehe surono rii pediti con nuo vi bre*i , e com doni Eee.s Armenii Sehismallei, qui sane magno numero sunt, primum unum , post duas , ih de trest , ae inde quatuor Cath ,li eos, postremo Patria te has plures habuerunt. Sed de hae re agam l.HI. ubi de Dice eetibus di iseram . Interea conser Leq lienium sis .i 3 s I. se II. rom. i. Errores Armeniorum recenset ibi dein Lequienius par. ε . Contule Concilii Armeniaei an . a. eelebratiacia apud Maerentum . de Decretum unonis Armen. ab Eugenio iv. P. M, scrorum tom. i v. rancis. edit. llar pag. 34 mare eum Iohannes Ioachimus se hi de rus Thesaura Ling. Arm. pag. I s o. seqq. edat .an. Iri I. Armenios virili ea re aliquantum ab erroribas Monophyssint. Ee Mon thelisini ecmatur . laterem lavat , nee quidquam proficit . Qi3ἐd enim saetae ecintra At - , meniorum disertissma testimonia . quae illorum Synodiet , ita tutis , historicia denique monumenti, eontinentur λ Et si autem non negem, suisse quosdam Armeniis iniuria tributos interdum e erote, .
qui sunt tamen de Monophysisno , & Monotheltimo iis noti nisi Iure tributi sunt, ut quos omnisu diri genredendos arbitrarentur . Vide Legationem Theoriam , testimonia s. Nieon s , R Aucto- γ ria Narrationis Ameniorum se e. quae supra indieavimus . Mitto Riehardi Rodulphi Arehieps seopi Aemaehani , . qui ama 3 Eo. Obiit, suminam lib.xxv. eontentam de erroribus Armeniorum .ed tamque Paras an . t s ii. ιε as. Gabrielis praeeoli Elanehum Hereri eorum pag. 61. q. nequis me scriptorum auctoritate uti contendat, qui minus essent per Ill rerum Arinente a m . Sed ferri impudentia Matutini Ueyisieti lacro te non potest, qui j. xv. Hi,L Armm. O . pag. 33 3. non Niconem . neque Isaacram , se1 imposiores duos Graeos Armeniis tot errata assinxisse nu tatur , quot illi ne suspieati quidem potitiisent . At hui in ego seriptotis. ut AE Richaidi Simonii, Thomae xempli, aliorumque de hoe genere argumenti opiniones alio taeo Opportune refellam, . Jam vero eis post Synodi Florentinae tempora multis re s eonati suerint nos a Armenio i ad Ee clesiae unitatem redueere , id tamen eonsequi , ut optaram . non potuerunt. Perpauet enim sine eortim, qui uni alleui Carholaeorum , I uariarcharumque Armeniorum addicti essene qui ad , nostra saeta perduei voluerint . sed de Armeniis alias i de quibus differunt e Catholleia Galantia BF r. Conditiat. ore. Trib. mi. in ris. Auctor ConcordFa Armemor. Rom. an. rara. Matth usBembu, S.I. Τheoloma lib. de ritib. A memor. inritat . ad uult. Mel.Cathol. Crae . 1 ε 34. polon e e , Iohannes a siderno Caruccinus Diserior. contra Arm. 66ν. e l. an. σε s. Anon uis rati, Soe. IUιι V ara en Tum. Per si Arm. ab an. 3 6 8 8. ad i ris. Paro. ip so. Iournal de . Saυ. o a. mense Decemb. p. ass. Richaraus Simonius Hi l.Critique de ii Creane . ades multi-ines des Narion. du Leυant. cap. xa I. pae. φ . seq. edit. Frane an. 1εδ . I. e Brun Γε Sacrf.
158쪽
In Ponto Polemoniaco ct Helen ponto .
Pontus omnis a Constantino Imperatore, ut matri hono arem adhiberet Heleu Outus est appellatus. Sed suerunt qui poli in partes duas dividerent, & alteram Hrtin animn , alteram Pontum Polemoniacum vocaren t. Est haec pars proxima iis, qui Armeniam minorem primam incolunt, spectatque ad si) septemtriones. In hac Provincia pauci omnino Christiani ante seeulum Ecclesiae tertium viguerunt, qui ab iis sortasse acceperunt disciplinam , qui Amasea Heleno ponti metropoli profecti, in Pontum Polemoniacum propagandae Christianae religionis caussa migrarunt. Medio eo , quod diximus, seculo , Gregorius, qui ob donum patrandorum prodigiorum Thaumatu tus eth a posteris appellatus , quemque Origenes in Palaestina initituerat, cum in patriam redisset, & a Phaedimo Amaseensi Episcopo ordinatus Neocaesareei,sium Antilles suisset, doctrina, vitae innocentia , thiraculisque sic auxit in Pr vincia , inque urbe praecipue, Cui praesectus erat, numerum
Chris ianorum. ut qui Neoc e sareae initio Episcopus vix decem ac septem nostrum hominum reperisset , ubi decessit . totidem reliquerit, qui a nostris decretis, ac legibus sa) abhorrerent. Gregorio vita lancto. qui ei suffecti sunt, nihil praetermiserunt, quod spectare ad retinendam, ac dilatandam religionem , quam a Sancto viro edocti fuerant sa) , videretur. Ergo laudati a Basilio Magno , aliisque Patribus fuerunt, quos id curassent imprimis, ne quid fraude Haereticorum Neocaesa retin sis
159쪽
Eeelasia detrimenti IJ acciperet. Sed polleaquam Graeci a communione Sedis Apostolicae defecerunt, Neocaesareenses praesules, quorum aliqui initio Schismatis Photio Pseudo.Patriarchae resti terant, sa) caussamque Ignatii strenue defenderant, in haeresim eamdem inciderunt. divisque a Pontificibus Romanis, in ditionem Constantinopolitanorum Patriarcharum imprudentes ν
Heleno pontus attingit a septemtrionibus Euxinum Pomtum . ab oriente Pontum Polemoniacum, atque Armeniam minorem . a meridie Cappadociam . & ab occasu Galatiae, Paphl igoni atque fines. Traditum autem memoriae a Patribus est . Petrum, quum provincias populi Romani praedicandae, propa
gandaeque religionis caussa, ut jussus a Christo fuerat, lustraret, eo pervenisse , multosque permovisse . ut sese totos Christo 3
traderent. Atque Amaseenses. Pontique incolae ceteri, non RPetro solum . quod is Apostolus Romam properaret .sed etiam ab Andrea ejus fratre se esse initi tutos defendunt. Addunt sibi a Petro Episcopum esse Nicetium csa datum . qui singulari virtute excelleret, locumque illum, in quo Apostolus docuerat, manusque Nicetio imposuerat . fu isse Cathedram logiolarum vocatum . Sed eo Episcopo mortuo , dolis sceleribusque civium rem Christianam ita suilla imminutam, ut qui pauci nostrum Amaseae degebant, vix eam restitui in pristinum ita tum s6 posse
doctrinaque Gregorii eirca an. 3 et s. deflectere auderent. a Thom . initio illaecilii Episeopus erar Ne caesariensium. Hunc Pauli eiani haeetiel aeeideis sunt . propterea quod eorum haeresin delete conaretur. Con sule Petrum sieulum Hs . Manaeh. pag. ciadat. AN. x o 4. & I hotium ιι b. . eontra Manichaos apud Mono ue-- L.M. C .uInsana para. fitIliatius vero restitit Photio . caussamque Ignatii tutatus est . Consule . qua in hane rem etauegit Lequienius Dr. Chr. rom. 1 f. A Schismati eis steterum Nieephotus II. N qui post eam sequuti sunt Neocaesarienses Episcopi. Episeopua tamen Ne aes ensis . qui ad Floreti in in se odiam venerat, Latinorum partibus studebat. Coastile Allatium l. DI. de consensu Eeciem Orient. Eu Gecadent. cap. v. pag. s4 . erit. Colon. sed Grael Gregorium Necie satea damnasse in Constantinopolitana Synoso, qua gesta in Florentina luerant . defendunt. Allat. de eo ens Adiam pag. t 38 . Anno as a. Neo saliensi Epistopas sehismat leva erat Grego sIaa , annvi vero a 2I. Methodius . De Ecclesia ceteris Ponti Polemoniael adeun us Lequieniua
vide Acta s. Baslei Martyrix apud Bollandianos lam. DI. Aprilis p. 3ε. sq. niam. I . Atque est prior Petri Epistola aE Porti etiam Christianos data es. . v. a.seqq.4 Conset LeqQ tum ibacpag. 3 a 4.s Bolland. ibid. sed hae inanis . mea quidem sententia . est traditio . Nam ieeulo II. Potitus Christiano. n plenus et e. ut est aucior Luciauus Samo satensis in Pseudomanti. Vide tom. r. hujusca ope
160쪽
confiderent. Exactis seculis sere duobus , cum Phaedimus potitus Episcopatu esset, videretque quantopere sibi esset laborandum , non modo ut Auraseae , sed ut etiam in Provincia reliqua coetus Christianorum aut augeret, aut novos constabiliret. si quos invenit doctos, sanctisque moribus praeditos homines, hos praesules creavit, inque vicina oppida Evangelium praedicatum misit si); ipse in metropoli Provinciae substitit,hortatusque omnes , qui bene animati essent, ut in fide manerent, ceterorum perplures , ut Christiani essent, effecit. Post Phaedimum , sunt qui Athenodorum Gregorii Neocaesareensis fratrem, virum &samnum , & eruditione illustrem electum Amaseae Antistitem fuisse, deindeque martyrem ori iste sal serant. Huic successit Basileus item Martyr, quem Eu tychius excepit, propterea quod
ille significatum sibi esse divinitus dixisset, ungi Eutychium Callistrati filium , poliquam ipse 9cessisset , Amasenorum
Antistitem oportere . Horum moribus. oratione, exemplis ita auctae opes Ecclesiarum Ponticarum sunt . ut permultis reliquarum provinciarum 8c numero Christianorum, & celebrita
te pares essent. Quamquam est illud certissimum ante Phaedimum floruita in Ponto, imprimisque Sinope , dc Martyras , dc Episcopos integra fide, atque virtute , qui Trajano , Hadriano que Imperatoribus, Ecclesias s) administrarent. In his pater
ida s.ciba. v. Iam vero seelum a I. eum M. Auroaluar Imperium ten in se. Dionysu, corinthiorum Episeopus litteras ad Pones Eeelesias dedit. Evisu. l. v. H. E a xx DI. pag. agis. Post Dionysum Tertullianus eap. vi I. lib. contra Iud Pauli Christianos commemorat . Fortasse post horum tempora sensm Εeelesiae Ponti excidere e pristitia pietate erepetunt . x Coiser Acta s. Lasilei apud Bollanes nos rom. eavim Iν. n. 3 .Jam vero in his Episeopia Gregorius Neoeasarieasu . eiulque stater Athenodorus fuerunt . quorum meminit Eusebius φ. xxv al. H. E. pag. 3 37. a vide Menea Graecit. ad d. vi I. Novemb. M ν Irolog. Rom. ad d. xxv i II. Octobνis , deIequievium rom. . ar. αν. pag. sa a Conser Bialanillancia 1.e. Amalea autem . quo tempore Basileus affectus supplieio est , multa exem3la crudelitatis Lieinius edidit. Vide Euseb. Lx. Η . e. νra pag. 9 r. l. a I. vit. Con .c.t pag. 33s. Ante Licinium saviet ni et lain Ethniet Imperatores in Ponti Ecclesia. vide Euseb. l. vria. p. xii. H. pag. Ae a S. M. Tleodori aputi Ruinari. M. SS. Mad. p.4 M. seqq. xx. eulo eitcaan I s. Ho itia in ea urbe pauperum erant. Basl. Epist.caLIII. Al. eccxL1 . l. sa
Consule Bollaadiantia uid pag. 4 p. s Matthiam primum tum Andream sinopens hus E .angellum pristeasse selibit Auctor Aerar. S. Anaerea . qu. Mis. videruat.C. 'befisus. & Lequiemus . L . to a. m. Chr. pag. 336. AeS. philologum sinopens in Episcopum ab Andrea dictum, Martyrem obiisse serunt eadem Adta . Fit autem ad daem i v. Nov. Ph Icilogi ia Graeeo tum metiologiis ineatici . De Phoca autem Sino pensium eor indei. Episcopa, di Martyre, sub Ttalano, ade uadi sol diani rom. II. IML