장음표시 사용
241쪽
1 ri Notitsi conciliorum tali et , Nestorio patrocinans Theodosius Cyrillinita acerbioribus litteris perstrinxit. Omnium saeculorum experientia perspectum est , quanta sit vis aulics propensionis ad res fidei,& Ecclesie conuellendas.Cum enim cupiditas,ambitio,& qmulatio permultos etiam Episcopos transuersos agant , hinc fit, ut principium iniustis desiderijs ut plurimum ad blandiantur, dicente Apostolo: omnes quae sua sunt
quaerunt,non quae Iesu Christi. Dum Ephesum conueniunt antistites , Ioannes Antiochenus eique subiecti Orientis Episc. occasiones captant euitandi condemnationem popularis sui Neliori) , & conciliandae sibi glatiae principis , & duorum eius Legatorum Nestorio prorsus addictorum . Cum itaque illi moram consulto trahere viderentur, his absentibus generale Concilium Ephesi apertum est ann. Chr.q3t. ubi ter citatus Nesto rius, & ex pervicacia iudicio littere se recusans, adductis probationibus, atque sedulo examinatis ipsilis ilia bris , & litteris , haereticum praestactum, & obitinatum declarauit, abdicauitque Episcopatu sacra Synodus. Quinto inde die Ioannes cum suis aduenit Episc. in inter quos eruditionis, & eloquentiae laude praecellebat
Theodoritus Cyri in Pallellina Episcopus . Isti se non fuisse diutius expectatos acriter conquesti, suisque priuatis affectibus etiam in euidentem totius Ecclesiae Christi perniciem indulgentes priuata ibidem conflata Synodo confestim acta legitimi Conc.rescindunt,& vlciscendi caeca perciti cupiditate Cyrillum Alexandriae.& Memnonem Ephesi Episc. damnant quasi Apollinaris haeresi contactos,que animam intellectualem,& humanam remouebat a Christo, ut eius vicem occuparet diuina Verbi persona . Quod tamen dogma numquam in mentem Patrum Ephesinorum venerat et nihil enim repugnat unicam esse in Christo,eamque diuinam personam, cum integra completaque ex anima,& corpor
humanitate. Sed occasiones ut ait Salomon Prou. I 8.
242쪽
Dnodus viasima Oecumen Myquaerit,qui vult ab amico discedere,omni tempore erit
exprobrabilis. Illis igitur aucupandus erat tametsi falsivimus praetextus,ut possent aduersarios insectari cum specie nonnulla iustitiae . Cum Antiochenae factionis Episc. conspirant unanimes comites Candidianus,& Irensus,& litteras ex legitima Synodo prosectas dolose intercipiunt, multis' per proprias litteras calumni js Imperatorem, & aulae proceres aduersus orthodoxos Patres intensos redisclunt . Mandato Theodosi, Cyrillus,& Memnon in carceres detruduntur Nec mimis tamen legitima Synodus suo fungi pergit offici6 plusquam ioci conit ias
Episcopis, & harum tempestatum authorem Ioannem frustra delinire, ac pellicere conata, tertio tandem citatum,& contumacem excommunicat,& deponit. Contigit tandem ut elusis comitum exploratoribus,
Conc. legitimi litterae tu starum querelarum plenae per virum fidelem , sub ementito mendici habitu arundine inclusae deferrentur ad Theodosium , eiusque sororem Pulcheriam eximiae pietatis, & prudentiae virginem ,
alia Ru spectati virtutis personas , quibus satagenti. hus Theodosius rei veritate comperta , he ne uolum se tandem sacrς synodo exhibet, acta per Candidianum , α Irensum reuocat,& admissis legit img Synodi decretis, Ne itorium in pristinum Mon alterium Antiochenuin quo Monasticen olim professus fuerat, &postremone Monachos, aliosque falsa doctrina peruertere pergeret , Oasin relegat, ubi vitam infelicem calamitoso exitu conclusit , verminante ipsius per diuinam vitionem blasphema lingua.. Libri eiusdem undequaque conquisiti flammis absumpti sunt Denique Theodosio
interueniente cum magni Simeonis Stilitae interuentu, pax inter Cyrillum, Ioannemque, citc rosque Orienta: Ies conciliata fuit. Iitique in integrum restituti, Conc. legitimo hibentes acquieverunt.
Huius Synodi p. q. Act. 7. requirentibus Rhegino Con-
243쪽
zeta Notitia contillatum flantiae Cypri Episcopo, totiusque insulae Metropolita , c terisque Cypris Episc. asserentibus deductum iam in . de ab Apostolis priuilegium, ut non ab Antiocheno antistite, sed ab ipsa prouincie Cypri Synodo Episc. I iisulares ordinarentur,sancta Synodus hoc eisdem priuile .gium confirmauit . Egregiam Cypri j praesules naeti
sunt opportunitatem , quando Antiochen usi & alii Orientales Episc. non modo non contradicebant in hac causa , utpote absentes; sed etiam schismate se a sacra Synodo diluit serant,ut sic mererentur proprijs excidere iuribus. Occasione quidem veteris Antiocheni schi iamatis, quando plures in illa creati Episc. populum silc , distrahebant ut pars uni. pars alteri adhqreret, quae di uisio q8. curauit annos quibusdam Eustio tali 3s Me- Ietio,alijs Paulino, alijs postmodum Flauiano, alijs Euagrio addictis . hanc diuisionis diuturnae occasionem cypri j nacti, qua si αυτοκέφαλοι coeperunt res suas gerer inconsulto Antiocheno Patriarcha . Vbi vero schisma desijt,omnesque Antiocheni in unum Alexandrum Epi-ROpum conuenerunt, tunc Alexander ius pristinum e Cyprijs vendicare conatus est apud Innocentium Pa pam anni S ante hanc Synodum 3 o. Innocentius iudicauit Cyprios Antiocheno subi jci , ut constat ex eluta dem epiti. i8. post Conc.etiam Ephesinum eadem ite- llim contentio recruduit imperante Zenone. Narrant enim Cedrenus in Zenone.& Nicephorus i. I 6. c. 37. Petrum C napheum , seu ut a Latinis vocatur Fullonem iEpiscopum Antiochiae de Cyprijs iura Patriarchalia repetere molientem causa cecidisse , cum eodem ipso tempore ex diuina reuelatione Barnabae Apostoli corpus in Insula effossiam fuisset cum Euangelio Matthaei eius p cetori imposito,quod Barnabas vivens manu sua descripterat. Qua re motus Zeno voluit deinceps Ecclesiam Constantiae censeri Apostolicam, & a potestare Antiochensis immunem. Videndus noster Morrnu St. I. exercit. Eccles, cap.a.
244쪽
Ex multis liquet huius Synodi locis, habitam fuisse in scelesia Mariae dedicata, cuius patrociniumsancta Synodus susceperat . Est vero speciali nota dignun quod scribunt Ephesini patres in Synodica ad Clerum .& populum Coitantinopolitanum epistola, Dei param Virginem cum Euangelista , & Apostolo Ioamae Ephrasum ex Iudaea prosectam illic reliquam vitam usque a4selieissimum obitum transegisse . . s.
A Rausio Ciuitas Cauarum est in secunda Narbo
nensi Prouincia civilis Episcopat is Ecclesia sustia ganea est Arelateiasi Metropoli.Hic conuocatudi Concἐguit ann.Chr. η i. sub Leone I. Pontissim jmperantibus Theodosio II.& Valutiniano III praesedit Hilarius Arelatess,consedit Eucherius Lugd vnesis,ambo subscripti. Canon I. Sa quis quacumque nGestate in Baptismo ebriis matus non fuerit, hiae de υ, cum se ad confirmει-- ille pra- sentabit M admoueatur Episcopus', ut ipsum inpr ses et)ugat ιuvertice, quod erat faciendum in BapιVmo , dei de φρqme prqConfirmationis Sacramento , vi habeatur necessaria chrisma ris repetita. Miuta is Canon edocer Primo i eum quiti aptietatur ungendum esse Chrism te in .v tice a quocumque presbytero ex ossicio baptizante e secundo, si defuerit ille in baptismate ritus, cue alias, maxime vero in confirmationis Sacramento supplendum: Tertio, nec suppleri sola confirmatione , cum sit bis in illi Chrismandus quisqui non fuerit in baptism Chris Mius: Quartoa,anc cetremonialem in baptismo Chrisinationem faciendam esse in vertice, at vero Confirmationis Chrismationem in fronte : Quinto,esse neces artatqvtramque Chrismationem. ' a Amalarius Fortunatus Episcopus Treuirunsis lib.
245쪽
I. de Eccles ossi c. cap. 27. postquam docuit statim a ba .ptismo ungendum esse Neophytum in vertice, ita subiungit: Sicut in Gestis Pontificalibus legitur Beatum Sylvestrum in lituisse, ut d Presbytero ungeretur chrismate Neophytus in cerebro . Deinde addit, hanc fieri posse unctionem a Presbytero etiam Episcopo praesente, cuni ta- men solus possit Episcopus dare baptizatis Spiritum a sanctum per manus impositionem ungendo Chrismate non in vertice, sed in fronte. Super quo profert historiam Philippi Diaconi non valentis Spiritum sanactum dare bapti Eatis a se Samaritanis, quia nec Ap stolus, nec Pontifex erat, unde necesse fuit mitti ad hoc officium Petrum,& Ioannem Act. Apost. 8.Conltat ex Concili)s Florent.& Trid. solum Episcopum esse ordinarium confirmationis ministrum. Docet
tionis ministrum posse ex delegatione Pap q. simplicem esse Sacerdotem. Idque probatur ex Gregorio magnuL3.e p. 26. ad Ianuarium Episcopum Calaritanum i . Vbi Episcopi inquit desunt, ut Presbyteri etiam in frontibus baaptiFatos chrιsmate tangere debeanοῦ, concedimus. His enim
verbis citatur a Thoma, & pariter a Gratiano C. perinuenit dist. 9 s. quamuis ali3 aliter Iegant. Tellatur quo. que vetustissimus , sed falso attributus Ambrosius Comentarius in Paulum ad Ephes. 4. In AEgypto Presbyteri consignant bi non est viscopus Canon quidem 2 o. Toletani Concilij primi demandat Presbytero Chrismationem absente Episcopo, sed exponitur a nonnullis docaeremoniali Chrismatione baptismi: tametsi doceat Amalarius Fortunatus hanc fieri a simplici sacerdote in cerebro Chrismationem etiam Episcopo praesen
Notanda ergo lisc Amalarij verba sub finem dicti
cap. 27. H ab Discopis solis iniungaIur per manus imposivionem, ab Apostolis acceptum est. His enim perspicue declarat ipsam Episc. actionem,qua frotem manum inungit esse
246쪽
ciuilium Aravsiurnum I esse ipsammet mactus impositionem,qua iuxta Act. c. g. dabatur ab Apostolis Spiritus sanctus, & quidem v. IMmanus in singulari exprimitur , quia unctio haec sacra fit unica manu . Licet autem alibi dicatur circa confir,
mationem manuum impositio. id nihil obstat, quia de pluribus Apostolis loquitur,& sic de pluribus manibus,
quamuis unguli seorsim unicam manum adhiberent . Addit Λmalarius per manus impositionem efformari crucem super fideles eodem loco, ubi Pontifex Aamanicus in aurea lamina insculptum Dei nomen ineffabia Ie portabat . Igitur uno eodemque contactu in confidi, matione imponitur manus, frons Chrismate linitur, &signum crucis efformatur . Itaque inaniter recurrunt
scriptores aliqui ad specialem Christi dispensatione,ve Apostolis liceret pro Chrismatione Ni manuum impositione. .
Can.3. praescribit,ut qui poenitentiam acceperunt, si
ea nondum peracta E vita excedunt, comi nicent Sacramento viatici, sine manus impositione:sed si superin uixerint, in statum poenitentium redeant, donec com
Pleto poenitentiet decursu manuum impositionem, seu
reconciliationem accipiant. Haec eadem iam edixerat Synodus Nicaena can. I 3. Haec ergo Concilia Nieqnum,& Arausicanum, simulque Ancyranum can. o. & Aga. thense can.M.dc Inoocentius I. epist.ad Exuperium definiunt,ubi est periculum mortis ministranda esse pins, tentibus Eucharistiam, nondum completo poenitentilprqscripto a canonibus tempore. Obseruansum hic noesse credibile admissos fuisse poenitentes aegrotos ad sacrum viaticum absque sacramentali absolutione priuata: manuum itaque impositione , quae differebatur post sacrum viaticum,& expletum paenitentiae canoni cum tempus. intellige solam publicam, & solemnem,
quae publicam poenitentiam quasi fibula claudebat, &poemtentem in communem fidelium statum , di ordi- aem restituebas. P a Can.
247쪽
xis I disia concilioram . γCan. q. Paeauratiam desiderantibus etiam clarisismn esse denegandam . Consulito quae circa vel interdictam , veIpermissam Clericis pinitentiam disserui ad Conc. Cavithaginensis 4 can. 63 l. . at 3 Lita: Can. s. sancit Ecclesiarum immunitatem, ut qui ad eas confugerint,extrahi nequeant. Habetur c. eos qui
ad Ecclesiam dist. 87.Idemque sancitur in Conc. Aur limen si primo can. I. & in Aurelianensi quarto can. ar. Que cum sint Gallicana Coincilia,non seruantur tamenia toto Gallicano Regno circa confugientes reos delictorum. Enimvero, ne ista immunitas fieret impunitas eliminum cautum est Edictis Francisci I. ann. I syMart. I 66.de Henrici HL an .r 8s.ut rei,contra quos Iudex capturam decreuerit , ex locis etiam sacris abducantur Apud Gentiles quoque asyla erant in sacris locis constituta,ne ad ea confugientes inde diuelli possent refe- rutur acta Sylvestri,Constantinum contulisse his qui ad Ecclesias confiigissent, immunitatem. Quam constitu. tionem suadente Eutropio Eunucho potentissimo simul 4 flagitiosissimo Arcadius contraria lege abrogauit, quae tertia est an Codice Theodosiano sub tit. de his qui ad Ecclesiconia. diuina tamen ultione Eutro . pius ipse ob innumera scelera deposcitur ad supplia
cium :ipse tuc ac Ecclesiam fugit, cuius violauera L pau-4o antes immunitatem . Chrysostomus suggestu coastenso illam in Eutropium, quae adhuc superest. illustrem orationem habuit,nec eum prius siuit a fremen cibus militibus,& magistratibus adduci, nisi praestito a Magistratibus de vitae ipsius securitate iureiurando . Ipse vero dignitate omni, & opibus expoliatus in Cyprum relegatus fuit. Hanc reorum ad Ecclesias coniu- gentium immunitatem renouauit Imperator Leo leg.
praesenti lege. c.de his qui ad Eccl. confitiae Can. 8. vetat ordinari Clericum alienum absolute , aut proprium in aliena Dioecesi, nisi accedat Episcopi consensus ad quem pertinet, vel Clericus, vel Ecclesia.
248쪽
cοMiliam Araumavium I. ago Eiusmodi sanctiones frequentes in Conciliis oecur runt : in Sardiceusi ean. I s. in Carthaginensi 3. can.
&at. In Trid. sess6. s. & sess. 23.c. 8.&9. & in decreto Gratiante placuit & c. Episcopus T. S. I. 3 '. sera Can. Ia. Subito obmutescens prout statutum ess baptiori . aut paenitentiam accipere potest , si voluntatis praeterita testimonium aliorum usisis habet Sacerdos , aut praesentis in suo nutu . Huic similem superius exquire can. 76. Concili, Carthan. q. queri canonem innuere videntur praedicta verba, Pro ut statutum est . t Can. Iq. permittit energumenis,ut omnimode con municent , ii se sollicitudini clericorum tradant , monitisque obtemperent , virtute sacramenti muniendi Contra doemonum aggressiones . Priorε quidem De culo energumeni simit eum catechumenis , & poenitentibus a sacra communione , diuinisque mysterijs post Euangelij praedicationem , iubente Diacono foras emissi arcebantur , ut docet in Hierarchia Ecclesi
V Asione Vocontiorum oppido in secunda Narb&
nensi Prouincia Cone. celebratum est sub Leone Papa I. imperante Romae Valentiniano III. Chr. anno η a. haud recte dictum a Baronio Vasatenis . Vasio suam hodie quoque veterem retinet denominatio nem. Memisit huius Plinius,Mela, PtoIemaeus. Can. q. Eos excommunicat , qui defunctorum oblationes retinent, aut Ecclesia reddere morantur , Quia cinquit β- deles de corpore decedentes votorum suorum plenitudine σpauperes prasidio eleemosyna, o necessaria sustentatione fraudantur. Vocatq; huiusmodi retentores sacrilegos. Citaἀ
249쪽
. titti cohaestiorumtur nominatim Vasensis hic canon in Coneiiij seeundi Arelaten iis can. 7. iuxta Sirm undi editionem, ib idemque confirmatur . Citatur pariter in decreto cap; qui oblationes II sa. Idemque statuitur in Conc. Matisco nensi primo can. q. '
NEscitur quo tempore sit habitum , nisi quod pro
certo est, subsequutum fuisse Λrausicanam primam,atque Uasionensem Synodum, ambarum quippe meminit. Itaque praepostere collocas Binius sub Ponatificatu Siricij, qui tamen longe tria ista Concilia prae
Huius Arelatensis can. a. &3. circa sacri Cleri coeli-hatum superitis allegaui. satisq; e hac de re disserui in 'obseruationibus ad Nicaenum can.3.
Η Vius quoque Gallicani Concilij tempus ignora
tur . Nota dignus est ipsius can. I. qui & ab D6ne citatur decreti par a. cap. Iaa. Ut Dominicis. festis diebus Presbyterι antequam missas celebrent . plebem interro. gent si alterius Parochianus in Ecclesia sit , qui proprio couis tempto Presbytero ibi missam velit audire . Quem Itinuenerint , statim ex Ecclesia abjciant , ct ad suam Parochiam redire compellant . Similiter interrogent si aliqui discordant essent , qui inter se litem implacabilem habeant, o si iuuenti fuerint, statim reconcilientur. Quod si renuerint pacem - scipere ab Ecclesia re*ciantur, quequis ad charitatem redeat. on enim polyaemus munus, vel oblationem ad alIare afferre , donec
250쪽
SDOsis chalcedon. Oecumentea. 23 Idonee prius ρανι reconciliemur Matibn) His ita peractis Sacerdotes missarum solemnιa rite peragant . Huic consentit can. 3 I.Α relatensis Conc. secundi, Hi qui stublicis inter se odi1s exardescunt, ab Eec rasticis conuentabus sum remouendi donec ad pacem recurrant. q. Prior vero huius Nannetensis canonis pars de audiendo in propria Parochia sacro ν iteratur sequentican. 2. Ut nullus Presbyter alterius Parochianum nisi in uι-nere fuerit , vel placitum tbι habuerit, ad misiam recipiat . Eodem spectat conc. Trid. sess. 24. cap η. de reformati multaeque constitutiones a S Car olo in multis Synodis Mediolanensibus editae. His tamen derogat constans, toroque propemodum orbe Christiano recepta contraria consuetudo. - -
Πηοdus chalcedonensis Oecumenica .
Exacto h resiarcha Nestorio Maximianus Constan
tinopolis Ecclesiam rexit, hunc deinde: Proclus cxcepit, Proclum Flauianus, qui cum Synodum Epis. Coporum 3 o. regnante iuniore Theodono Constant,nopoli celebraret, Eusebius Dorylaei Episcopus oblato libello exposuit Synodo,.Eutycheten Presbyterum, &Monasteri, quod celeberrimum erat in urbe regia AN Chimandritam, praetextu declinandi erroris Nestoriani, ambas Christ i naturas ita confundere . ut in unam mutua commistione coaluisse diceret . Ter missis a Cone. Legatis citatus Eutyches fictitiis excusationi Dias tergiversatus eth et Et demum tertia citatione septem dierum petiuit inducias, quibus stram quam finge. Dat affectam valetudinem,confirmaret. Interea. Chrysaphio Eunucho , qui gratia Imperatoris prae eunctis a IIjs praeualebat . quique amicitia erat Eutychetico-