Notitia conciliorum Sanctae Ecclesiae, in qua elucidantur exactissimè tùm sacri canones, tùm veteres, nouique Ecclesiae ritus, tùm praecipuae partes ecclesiasticae historiae. Auctore Ioanne Cabassutio Aquisextiensi ..

251쪽

Notitia conciliorum uatas simuItates infensus suam causam impense coma mendat haeresiarcha. Huius avide suscepto patrocinio Eunuchus Theodosio suadet, ut Florentium Patricium cum potestate iubeatSyoodo interesse. Theodosij mana datum detulit ad Synodum magnus Silentiarius, cum quo Monachis suis comitatus, praetorianorumque mi litum satellitio stipatus aduenit Eutyches, arrogantia tumens,& pervicax. In his rerum angust ijs Florentium gratulabundi Patres excipiunt,mulatimque Theodosio

debere pret se ferunt, quod clarissimi viri, cuius fides religioque perspecta sit praesidio Synodum, prs muni; stet

Eutyches mandato Synodi tuum exponit sensum e admonetur a Patribus ne contra receptam in Ecclesia fidem quidquam in nouaret , Utque abiurato errore ad Ecclesiae rediret unitatena. At ille in contumacia persistens, tandem Sacerdotio, & Monasteri 3 praefectura dimouetur,subschibentibus Io. Episc. & 23. Abbatibus. Sic ille condemnatus immanibus aduersus Synodum intemperijs furit , quam libellis per compita, &sora ciuitatis affixis proscindit , novasque pro se factiones ubi lue conflat. Quin etiam ad Leonem Romae veteris Episcopum scripto conquestus est , Nestorianam haeresin per Flauianum Constantinopoli reuixi se, & in dies augem seque fidem Ephesinam, qua parest constantia praedieantem fuisse Nestorianoru factione oppressum , & ordine motum , neque ullatenus auditum, dum Apostolicam sedem appellat . Huic Leo plenas beneuolentia litteras rescripsit: sed acceptis deinde Flauiani litteris cum omnibus Synodalibus actis, damnationem Eutychis approbauit. Hoc exclusus effugio Eutyches, per summum nefas a Synodi, &summi Pontificis iudicia , ad Theodosi; tribunal prouocauit. Annuit Imperator a Chrysaphio persuasus .

novamque Synodum i ixit: concursant, & tumultuantur Eutychiani Monachi , multique ex aula , rede plebe partibus haeresarchae addicti . V um ista

quor

252쪽

quoquesynodus audito illo,& exploratis prioris Syno-oi actis , hanc suo iudicio confirmauit, & ita Flauiani sinceritas,& Eutychis peruersitas luculentius innotuit. Eutyches ad suae caust pene comploratae subsidium; discordiam inter Episcopos serere aggreditur. Dioscorum itaq;olim magni Cyrilli Alexandrini Diaconum , & nunc in Alexandrin Patriarcha tu indignissimum successorem, proiectissimae nequitiae hominem plurimis adulterijs, sacrilegi)s, rapinis, & homicidijs inqui. narum, Chrysaph ij clientem , & Flauiano propter sedium aemulationem, morumque contrarietatem infensum , in suas facile partes allicit specie tuendae contra Nestorianos fide, quam pretcessor eius in Ephesina Synodo strenue propugnauerat. Agit per litteras cum Theodosio Dioscorus, tantas controuersiarum dissicultates non fuisse priuatis aliquot Episcoporum hostiliter aduersus Eutychen affectorum conuentibus diiudicandas, sed esse per Oecumenicam Synodum diri mendas. Huic Oh stitit suggestioni Flauianus , & Leo Pontifex reclamauit. Sed urgentibus Chrysaphio , &Dioscoro,Theodosius Synodum nouam,& Oecumeni cam indixit Ephesi celebrandam post anno S a prima Ephesina nouem decim, ad quam Leo suos direxit Legatos duabus instructos Epistolis,una ad Synodum, altera ad Flauianum,quibus Catholicam fidem aduersus Eutychis praestigias egregie elucidat. . Ad eam itaque Synodum conuenerunt Dioscorus Alexandrinus, Domnus Antiochenus, Ioannis illius

qui priori Ephesinat Syaodo perfracte obsis erat successor. Iuvenalis Ierosolymita nus, & Flauianus Con. stantinopolitanus. Ad Synodum Theodosius Barsu mam Archimandritam misit, qui nomine totius ordinis Monachorum, & Imperatoria fretus authoritate 3, antistites insectaretur, qui Eutychen damnauerant.

Misit praeterea comitem lElpidium istius Synodi de

fensorem sevcsnseruatorem , cui dedit in mandatis, i ut

253쪽

et I Notitia Conciliorum ut Episcopis a quibus fuerat damnatus Eutyches, omnem iudicandi potestatem adimeret. Tam infaustis, ti iniquis auspicijs coact a Ephesi Sy. nodo,iubet Elpidius ante omnia de actis Constantinopolitans sub Flauiano Synodi quaestionem haberi. Oti. sistunt Legati Apost. & primum omnium litteras Leo ianis postulant recitari.Obstrepit cum suis Eutyches: Legatos in inuidiam trahit, di iuspicionem. ut Flauiano adclictos,& apud eum pransos. Cocitatur aduersus eos tumultus,denegatur eis in sedendo primatus quem sibi Dioscorus vindicat. Abscedunt Synodo Legati,sed paulo post reuocantur. Interea valida 3 o. Monachorum manus in Synodum irrumpit,multos secum trahens arrimatos milites, cum quibus Occulte Dioscorvi conspirabat. Horrendis vociferationibus complentur omnia,

raptantur, & verberibus afficiuntur sacri Episcopi, notarijs digiti effringuntur, tabulae Synodi discerpuntur. Flauiano nisi interrogato stilentium indicitur, & Antiastites eius assectae in vincula coni cluntur . . . . . mTum demum soli assectae Dioscori omne sibi iudicium causae huius usurpant. Domnum Antiochenum suo deis hciunt Episcopatu , simul quo Theodori tum Cyri , &Ibam Edessae, utrumque absentem,& indicta causa. Qui vero intersunt Episcopi parti in spontanei Eutychiani . partim metu adacti, puris, & albis membranis subseri-hunt . in quibus quid esset scribendum magna pars ignorabat. Legati Apostolici clam inter gladios,& hastas elabuntur ex illo Conc. malignantium. postquam fis stra reclamarunt, ero testatique suntl. Denique in vista Latronum Synocio sic enim & iure merito Graeci

λ-ικη σωον, litam vocant) prolatum Eutychetis Sym, bolum approbatur,ut Ephesinae,atque Nicaens fidei co- forme, & pristinum in statum restituitur haeresiarcha. Flauianus vero, & Eutychis accusator, Eusebius Dorylaei Episcopus dec Iarantur haeretici Nestoriani , suisque sedibus deponuntur , & carceribus includuntur .. Flam

254쪽

Flauianum appellantem ad Apostolicum tissimiai Diodscorus ex Episcopo carnifex tam atrocibus vorberibus excepit, ut mox in exilium deportatus, toto corpore fractus, contusus, & vulneratus, post triduum vita ex cesserit. Sine mora in eius locum subrogatur Anatolius Diaconus,& Dioscori apocrisarius. Tum demum quasi victor exultans Dioscorus Alexandriam reuertit , ubitam immania flagitia nouis alijs accumulans, damna. tus a Leone ipse vicissim contra Leonem anathema expIodit noua,& hactenus, inaudita audacia. Tantarum calamitatum accepto nuncio, dici non potest quanto animi dolore Leo Flauiani necem, Episcoporum Catholicorum depositiones,vincula, exilia , diuulsas Ecclesias, prostratam, & pessundatam religi

nem, exultantem haeresin, uniuersoque oriente triumphantem δε insolescentem deplorauerit. Coacta quam primum Romae Synodo, Ephesinum istud conciliabulum,seu potius latrocinium rescidit. & damnauit, Di scorum ut dixi, & huius incendi, facem Eutychetem anathemate perculit, crebrasque ad Theodosium eiusque sororem pulcheriam jitteras conscripsit. Sed etiam cum plerisque Italiae Episcopis obuiam prodiit Valentiniano Augusto., qui cum Reginis Galla Placidia maiatre sua, & uxore Eudoxia Romam Religionis ergo admuisenda saera Apostolorum limina veniebat . Cumisque illix tot Religionis clades cum luctu, crebrisquetis singultibus exposuisset,la erymas Reginis excussit,suis que precibus obtinuit', . ut Valentinianus ti Reginae Theodosio scriptis litteris suaderent, ut statum Ecclesiae praesentem miseratus, curaret novo, legitimoque

ac libero Conc. ouae per vim , & factiones Ephesi gesta erant examini subdi. t . i Studebat Leo ut in Italia ubi liberius poterat Ecclesia

respirare noua Synodus incliceretur, quae labem, ac infamiam Ephesinam deleret. Sed Theodosio mens haere licorum artibus irretita flecti Valentiniani , & Augu-

255쪽

' Notitia conciliorum starum precibus nullatenus potuit. Quinimo promulis gatis edictis istum Ephesinum conuentum Nicaenae Synodo iussit aequari . Sed haud multo post ipse morio sua meliori regimini locum cessit. Leo quod a Theodosio impetram non valuerat, obiatinuit ab eius successore Marciano Principe religiosia simo, cui approbante Senatu, & Orientis Imperium ,& se ipsam nuptui dedit Pulcheria , ea tamen lege, ut sibi virgini esse liceret. Leonis igitur acceptis litteris, Marcianus suffragante Pulcheria Synodum generalem Chalcedone indixit, quae ciuitas septem tantummodo, s1ta dijs distat ab urbe Regia, interiecto inter utramque Bosphoro. Hoc scilicet fine, ut illi commode posset inateresse , suamque aut horitatem impertiri, ut factiosi . qui tot hactenus turbas c citauerant, in ossicio con

tinerentur .

Primum quidem ad Leonis petitionem explorata fuit Anatoli, fides , & admissa eius publica fidei pro- .fessio, damnans Eutychetis, & Dioscori perfidiam . .

Marcianus quotquot Synodus latrocinans adhuc superstites expulerat, reuocauit, 't ad legitimam Syno dum conuenirent. Flauiani corpus ex loco ubi exul, & sMartyr occubuerat solemni pompa Constantinopolin

retulit . .

Hisce felicissimis auspicijs apertum est quartum Oecumenicum Concilium Chalcedone , quae ciuitas est Prouinciae Bithyniae Bosphoro e regione Constantinois polis adiacens,intra Templum sanctu Virginis.& Ma tyris Euphemiae an .Chr. 3I. praesidentibus Leonis Legatis Pascha sino Libybetano, Lucentio Asculano, Iu liano Coensi Episc.& Bonifacio Presbytero. Secundus ab Apostolicis Legatis sedit Anatolius Constantinoia

prolis Episcopus. Tertius Diolcorus Alexandriae. Quartus Maximus Antiochiae. Quintus Iuvenalis Ierosoly mete, alioque deinceps tum ad dexteram, tum ad laruam

256쪽

nodus Chalaed. Oecumerira. at natu In medio consederunt ante cancellos sanctissiimatiaris,'i exprimitur Acta.& alibi passim .-

L prii cipio Legati Leonis obtestati sunt , fas non usso Pioscorum , qui reus sit α Synodo iudicandus, inter Epilcoposdedere Iudicem, Eusebius Dorylaei libellum

liabuli Ephesini Legunturlubinde a Syllodorum Constantinopolis sub Flauian , &'phesiis, Diosco votis Temunt Patres in Dioscorum tot elux sceleribus propalatis . Instat Dioscorus omnia refundere in Patres concilii Ephesini, nihil se illis inuitis. aut inconsultis egisse . At illi replicant , vim sibi illatam per in-tmductos. a Dioscoro milites . Conuictus ReIerum Dioicorus , de gradu , & sessione in Synodo . dehci

ci eoscora allegatam fuisse causam: ,, quia Synodumantius est conuocare sime Apostolicae authoritate sta γε - ειξο νθος, quod numquam hactenus factiim est nee fieri licet. S. Marcellus Pa-

. A. ς ἰς δ ι praetcr sententiam Romani ponti ad Orientalea Rpud Athanasium Apol. a i& Socratem

lib. a. cap. II. &SOEOmenum lib.3. cap.9. &Nicepho rum tib 9. cap. s. additque hunc Apostolorum CanOnem fuisse a Synodo Nicama rencmatum . Quod idem testificatur Synodus Alexandrina epist. ad Foelicem .

it, Ati ' ut nostis cinquit Sy dum sine Ro- ὰ - φδ RV h ri xt MI s non est CathoIicum inec Episcopus nisi in legitima Synodo , & suo tempore Apostolica vocatione congregata definite dam-

257쪽

etas Notitia contiliorumnari potest meque ulla unquam Concilia rata leguntur, quae non sunt fulta Apostolica authoritate. Haec Damasus. Item Synodus T. Oecumenica Act. I 5. pseudo-Synodum reprobat Constantinopoli habitam , eo quod inconsulta sede Λpostolica celebrata fuerit. Denique in Romano Conc. sub Papa Symmaecho, cum Theocio-ricus Rex conuocacis Episc. Italis diceret,ie ideo I plos acciuisse, ut causam Symmachi iudicarent,relponde runt uniuersi non ad Regem , sed ad Romanum Episc.

conuocationem Conc. pertinere, quamvis ipse accusaretur Papa; neque acquievere, nisi postquam Symma chus asseruit suo rogatu Episcopos fuisse a Rege conis uocatos,seque de nouo Synodum istam approbare . Acti. a. recitata sunt Symbola Nicaenum, & Constantinopolitanum, lectaeque litterae Cyrilli tum ad Nesto rium, tum ad Ioannem Antiochenum, deinde Leonis Papae ad Flauianum. Et hac Leonis perlecta epist Synodus acclamauit . Petrus per Leonem loquutus est , Apostoli hoc docuerunt. Dioscorus qui se subduxerat citatur reus et At sibi conscius flagitiorum refugit aes actionibus a. & 3. sistere. Post 3. compellationem verinire recusans accusatur,& iudicatur absens . Prolatis etiam Alexandrinorum testimonijs circa devastatos ab eius satellitibus,& Ministris agros,incensas aedes, Misaeles,abreptas ab eo multorum uxores, violatatque virgines, foeciata connubia, aliaque atrocia facinora .

Has ob causas, simulque ob sceleratissime per eum gesta in Eutychis causa damnatus a sacra Synodo Dio scorus fuit & dignitate spoliatus. Episcopis vero Ephesinis veniam suppliciter orantI-hus post editam ab eis conuenientem fidei professio nem facile indultum fuit. Ibas Edessae, & Theodoritus Cyri Episcopus pristinis sedibus , & Ecclesi)s quibus

priuarat eos Ephesina pseudo Synodus sunt.Fidesque unanimi omnium consensu stabilita fuit ad normam epistolae Leonis. Declaratumque est Do-

258쪽

minum nostrum Iesum Christum ex duabus distinctis naturis diuina, humanaque in confusis, & impermistis consistere:& diuinitate quidem Deo Patri ,humanitater nobis esse consubstantialem, ac per omnia nobis similem excepto peccato. Marcianus Augustus rebus iam a Synodo pacifice constitutis, ad sacrum Conc. accessit, cuius actioni sextae interfuit, & cum eo Pulcheria Augusta de omni Ecclesia optime merita . Ille vero dignam Imperatore Christianissimo,& sapientissimo ha

Denique peracta a R. I S. soluta est sacra Synodus,exeaque recellerunt Comites,& Senatus, Legatique ApO. stolici. Sed Anatolius furtim congregatis orientalibus praeter AEgypti Episcopos , & necdum creato Alexandrino in locum deiecti Dioscori, ad quem Episcopum

maxime omnium pertinuisset ambitioni Anatolij obsistere,canones tres adulterinos& obreputios odidit .

Quorum primo constituebatur Episcopum Constanti, nopolis eo quod hqc ciuitas Imper ij sede,& Senatu cle-coretur, sitque secunda Roma , insistendo sanctioni Synodi Oecumenicae Constantinopolix sub Theodosio leniore, aequalibus priuilegiJs cum veteris Romε Episcopo potiri debere , atquς secundum ab eo dignitatis locum tenere. Deinde Constantinopolitanae Ecclesiae, ut Patriarchali debere subijci Ponti , & A siae, & Thraciae Metropoles omnes. Sicque uirimebantur a veteri Diq-cesi Antiocheni Patriarcns pontus.& Asia Minor.Thracia vero adimebatur de iure Patriarchico Romani Episcopi. sertius denique canon subdole e nunciat fuisse a Synodo concessum Episcopis AEgypti , ut differrerent

sacrae Synodo iubscribere , donec Alexandriae creatus Epi scopos esset, eo quod ita inualuistet apud eos coninsuetudo , ne quid inconsulto Alexandrino antistite:in causa omnibus communi 3 gerent aut subscribersnt . Subscripserunt autem tribus hisce Canonibus AnatO

259쪽

hao Notitia conciliorum Vbi fraus ista LegatisApostolicis innotuit,nouam, ac decimam sextam iniri sessionem obtinuerunt, in qua de reclamarunt aduersus canone S subreptati OS, aduersari. tes Nic ni Concilij sacris decretis, & contra normam legitimarum Synodorum furtim editos . Protulerunt in si per Leonis Episcopi commonitorium,qui quod faturum erat prς sagiens,ita illis inter alia capitula mandauerat: sanctorum quoque Patrum constitutionem prolatam nulla patiamini temeritate violari,seruantes omnimodis personae nostrae in vobis,quos vice nostrae transmisimus dignitatem . At si qui forte ciuitatum in arum splendore confisi, aliquid sibi tentaverint v fur. Pare ,hoc,qua dignum est constantia, retundatis. Haec Leo . Sane commemoratus ille ab Anatolio Concili secundi Oecumenici Canon fuerat irritus, quia illure Leeati Pontificia,& qui eos miserat Damasus,repudia. runt: adeo ut nec ipsi orientales vllam eius rationem habuerint, qui post modiim ad damnat,onem IoannuChrvisto mi Constantinopolis Episcopi rheophilua Alexandriae Patriarcham accersiverunt, ut quali lupe

tor iudicio Conltantinop ΟΠ Lam EPHEU PIJnde Pascha sinus ex Legatis unus haec subintulit: si vi unt,quid requirunt si non usi quare requirunte Caete um cum Greci ab iniquo proposito discedere recusa ent,istud unum obtinuere Legati, ut sua protellatio si1ctis Sunodi conscriberetur. Deinde Leo, scriptis aioossessiones lucri causa conducere, aliena negotia gerere aut secularibus negotijS immisceri ,excepta vidu. rum aut pupillorum pia caula. Ita 2. Tιmoth.a nem

rast iri decreto tota dil

, hi pzomm Can. 7. tque in decreto tota dil

8 Cuius Canon vitamus referteΠst, Cypriam decl

260쪽

Synodus chalaed. Oecumenica . et Iraatis excludi ictorem a sustra gijs fidelium, & altaris lacrificio, eo quod Presbyterum tutela onerastet: huc spoctat decretalium titulus, ne Cleri c. vel monac. secul. nego. se i m. viae Ambrosium I. i. de ossic. Non te implices negotijs saecuIarilnis, quoniam Deo militas . Etenim si is qui Imperatori militat a sui ceptionibus litium, actu negotiorum forensium,venditione mercium prohibetur humanis legibus: quanto magis , qui fidei exercet militia me Haec Ambrosius. Paria sancit Coia c.

I. Carthaginense can. 6. & Lateranensis canon allega tu S in c. penult .de vita, & honest. Cler. Chalcedonensis canon ψ.Monachos damnat περε ἰοντας ἀδια ρως εντ ῖς πολεσιν, concursantes temere per ciuita.

tes . Cui similis cst canon a. Synodi Quini sextae , coerceri iubes ab Episcopis Eremitas subiectionis iugo

solutos , & vagos . Quod idem prouidetur quoque cap. quanto, de ossic. lud. Ord. & Francica constitutione Caroli IX. in Comitiis Aurelianetasibus art. II. Idem praeterea Chalcedonensis Canon quartus quibuscumque Monachis prohibet Ecclesias , vel oratoria construere iniustia Episcoporum , quibus etiam iubentur esse subditi, & morigeri sub excommunicationis interminatione: mandat autem Episcopis, ut Monasteriorum curam gerant. Similes iuris antiqui dispositiones continentur in cap. nemo Ecclesiam de consecrat. dist. I. cap. aut horitate de priuileg. in 6. & Iustiniani authen. de Ecclesiali. titulis S. si quis autem . Et authent. de Monachis S. I. Et speciali authen. ut nullus fabricet domos Oratorij praetervoluntatem Episcopi g. r. Vide inferius etiam annotata ad Concilium Aie latense tertium. Concilium Agathense canon. 8. cellulas nΟ-uas , aut congregatiunculas Monachorum absque notitia Episcopi prohibemus institui . Dixitque Bernardus Abbas epist. et . ad Henricum Senonensem Episcopum . certus sum ego Monachus , oe Monachoriam qual/μ cumque Abbas,si me quar doque Pontiscis excutere a proprθscis