장음표시 사용
271쪽
asa conciliorum teram erecta mensa reponebantur sacra Episcopi, aue Sacerdotis sacrificaturi vestimenta.
Per interiorem Sanctuarij circuitum dispositae erant exhedrae pro sacerdotibus , & his sublimior Cathedra Episcopalis in medio, ac imo Sanctuarii hemicyclo exaduerso altaris, adeo ut sedens Episcopus , & altare , N populum recta prospiceret. Huiusmodi cernitur so Ilum in illo Sanctorum Nerei, & Achillei Sanctuario , ex quo Olim S. Gregorius Papa , ut ipse de se perhibet sermonem ad populum habuit. Propter qHae Venerandae antiquitatis vestigia sedulo admonuit insculptis marmori litteris numquam satis laudatus eiusdem titularis Cardinalis Caesar Baronius , nequis posthac illius Ecclesiae speciem immutaret , aut lapidem mo-- ueret: cuius etiam curam, atque ministerium sacerdoribus Oratori, Sanctae Mariae dictae in Uallicella fecit
attribui . Ista vero Pontificia sedes tribus est eleuata gradibus supra contiguas hinc inde dispositas marmoreas exhedras. De cathedra Episcopi sic scribit Λugusto in Psalm. 126. Quomodo vinitori altior locus sit ad custodiendam vineam; sic & Episcopis altior locis factus est, & de isto alto loco periculosa redditur ratio. Liturgia quoq;Chrysostomi sedem Episc. vocat ανων καθεδραν quae sursum est cathedram. Clemens t.2. const. Apost.
c. 6 i. similiter dicit in medio Sanctuaria sedere Episcopum id est in medio penitioris parietis qui Sanctuarium a tergo ambit & clerum sacrum ad eius utrumque latus sedere. Verumtamen ex ista cathedra , quae diuinis ossicijs inseruiebat, non sermocinabantur Episcopi ad populum z neque ex ambo ne nisi minores Sacerdotes : sed quando Antistes habiturus erat sermonem ad plebem, apponebatur ei cathedra supra celsiorem altaris gradum e regione nauis. Eaque consuetudo vigebat, tum in orientalibus, tum in occidentalibus Ecclesi)s . Gregorius enim Nazianaenus Orat. I o. ait se concionante
272쪽
m veterum Eceles situ, σforma' et e seancellos vim passos il consuente multitudine auidae
Cancelli autem intra ambonem erant, Sanctuarium circumsepientes . Et de Chrysostomo Socrates prodie quasi rem illi a caeteris Episcopis peculiarem , quo facilius audiri a uniuersa plebe posset, accedere solitum
ad ambonem, ut inde concionaretur. Prudentius vero
in carmine de liyppolito martyre, ubi eius Basilicam describit ita canit. Fronte sub aduersa gradibus sablime tribunal,
Tollitur, .serntistes praedicat unde Deum .
Et Sidonius Apollinaris in carmine Eucharistico ad
Faustum Episcopum ait. 'Seu te couspicuis gradibus venerabuis ara contionaturum plebs sedula cireumsistit, Expositae leg s bibat auribus ut medicinam. supra memoratus Clemens meminit duorum, ut apinpellat pastophoriorum . quae solebant intra Ecclesias extrui, quorum pariter mentis est apud Paulinum sub nomine Secretariorum, quae dicit esse ad absidem in epistol. ia. ad Seuerum . Cum vero absis peculiariter diceretur foruix , seu arcus ipsum sanctuarium super ne coronans, colligitur inde, duo illa pastophoria, seu secretaria fuisse ad utrumque sanctuarij latus cst locata, quorum unum inseruiebat ad recondendam sui aliquibus visum est sacratissimam Eucharistianir aut ut est aliorum opinio , erat ipsa quae nunc vocatur sa cristia . & olim secretarium et quod nomen attribuebatur quoque sanctuario, ut diuersis testimoniis paulo post comprobabitur et Graece quoque sacristia vocari loIebat σκευαρυλακιώ, & cui eius cura incumbebat Gradiace σκευοφυ λαζ Latine sacrista custos,& aedituus. Alterum pastophorium , ac secretarium inseruiebat recondendis sacris , & Ecclesiasticis libris: testatur enim Paulia
273쪽
Si quem sancta tenet meditandi in lege voluntas . Hic poterit residens sacris intendere lιbris. Antequam vetus Vaticana Basilica renouaretur , qualis nunc cernitur, erat in ea iuxta sacristiam a late
re confessionis Apostolorum Petri,& pauli Bibliotheca ipsius Basilicae,ut constat tum ex ipsius veteris Ecclesiae Ichonographia aeri incisa , tum ex libro Ioannis Seuerant de septem urbis Ecclesjs. Idemque Paulinus de altero secretario ad templi dexteram a se descripti sito, testatur a se positum in eo aliud distichum. His locus est Generanda penus qκo conditur, O quo Tromitur alma sacra pompa ministeris . Locus itaque, quo sacra recondebatur Eucharistia, solebat antiquitus, ut plurimum, esse armarium ad latus Sanctuar 3 , ut colligi potest ex praedicta mensione
pastophoriorum , & sacrariorum, seu secretariorum apud Clementem,& Paulinum. Conc. Turonense a. canis
3. prohibet in imaginario ordine componi Corpus Domini, sed constituit in altari reponi sub crucis titulo . Poterat esse loculus apte dispositus in illa crucis mediana parte qua se duo ligna committebant . ut ita verum Christi corpus esset loco imaginis crucifixi . Auz lcerte titulus crucis pro ipsamet cruce hoc loco usurpatur. vi velit Synodus Eucharistiam recondi intra loculum in altaris medio sub cruce ipsa . Alibi Sacramentum reponi , & asseruari solebat intra suspensam supra sacrum altare columbam ex a ro, vel argento, ut colligitur ex supplici libello quem, Oecumenicae Synodo quinis obtulerunt Clerici , α
Monachi Antiocheni act. r. querentes de Seuero plau-dO-Patriarcha haeretico, eumque accusantes,quod aureas columbas super altaria supensas , & alias argenteas super baptisteriorum Qntes ausu sacrilego diripuisset. Legimus in Basilia vita, quae Amphilochio falso aicribitur , columbis argenteis incIudi solitam fuisse in templis,atque asservari Eucharistiam. Qui ritus suspen
274쪽
De veteram Eeeles situ, ct forma. a 3 sspendendi vasculo diuinam inclusam Eucharisti amo .
quae serico funiculo nunc eleuabatur, nunc demit tebatur ad populum communicandum , in aliquibus primarijs Galliarum Ecclesijs ad nostram perdurauit aeta tem , sed lati tu oleuit. Extat Venanti; Fortunati carismen de turri , quam Felix Bituricensis praesul ex auro fabricari curauerat,ad condendii in ea diuinum Sacra mentum Is vero Felix Synodo illi Turonensi secundae legitur subscriptus . Asseruatae in templis Eucharistiae suppeditat exemplum ut alia omittam 3 optatus M
leui canus lib. a. contra Parmenianum in illo Donati
istarum scelere , qui facta in Catholicorum Ecelesiam irruptione, depromptum inde Sacratissim Dominici Corporis Sacramentum canibus deuoranduin proiecerunt, sed canes vltrici dente atque efferata rabie no a iEucharistiam, sed sacrilegos dilaniarunt. Gemens Pa pa epist. ad Iacobum fratrem Domini meminit pariter asseruatio iras fragmentorum diuini Sacramenti intra Sacrarium ' 'Vt unde digressi sumus, regrediamur ad secretarium, ea quidem voce res diuersae signincantur . Primum Coim apud Iurisperitos usurpatur pro secreto iudicis auditorio, ubi seorsim , tum partes, tum testes audiebantur, lis seu causa occulte instruebatur, ac discutiebatur . Apud Ecclesiiaticos vero scriptores diuersa Connotat: nunc ipsum conclaue in quo vasa sacra, dc alia ad sacrificium spectantia,omnisque ad tςmpli cultam, & ornatum pertinens supellex aiseruatur . Nunc etiam illam Sanctuarii partem in qua vasa, velaque, dc indumenta sacra ad lacrificium decenter apparabantur. Nunc demum pro toto ipso sanctuario usurpatur. Nam ut ordiar ab hac ipsa Synodo Chalcedonensi. Li , rarus Diaconus in breuiario c. i 3. vocat secrerari in 'Ecclesiae S. Eupliernig , locum in quo Synodus ista congregata suit. Gregorius Papa l. a. ep. sq. Ecylassiae Sarrictuarium similiter secretanI nomine dc sign ad . Quod idem
275쪽
r 3 6 Notitia Conciliorum idem exprimunt complurium Conciliorum priscorum acta, 3. enim Carthagine habitum initio inscribitur in lsecretario Basilicet restitutae. Et A Carthaginense similiter in secretario . Et 6. Carthaginense in secretario sBasilics Fausti. Et 7. Carthaginense in secretario' uo que Basilics restituis . Et Mile Ritanum in secretario Basilicam Et Asticanum plenarium in secretario Basili.
ca . C saraugustanum in secretario . Arelatense a. can. a s. dilerte secretarium nominat ipsum sanctuarium.
Similiter vox duplicem habet Ecclesiasticania significationem, seclusis eius alijs apud profanos significatis. Nam pretierquam quod sanctuarium communius significat, usurpatam lego & pro ambone: vocis quippe origo acetymon Iocum denotat, ad quem perascensum pertingitur παρα τοῦ βαινων. atqui & ad ambonem,& ad sanctuarium gradibus conscendebatur, unde ambon παρατε ἀνασαδεω. ab ascendendo. Ideoque Gre-sorius Naziang. inuectiva I .in Iulianum, poliquam meminit hunc Apollatam, ac militiae Christianae deseratorem,suisse olim in Ecclesita clericum lectorem subiunis
De ex quo intra Ecclesiam legerat. Et forsan μ έγα βρα, ut hic loquitur Naaiana. ambonem proprie denorabat. sicut αγιον soli quadrat sanctuario, quo nullatenus rectoribus, aut Clericis necdum sacris,licebat tempora diuinorum ossiciorum accedere ἡ, Quam rem perspicue docet Laodicaenae Synodi canon io. quo solis permittitur sacris cIericis Sanctuarium inare cli, & ibi communicare . Quae visque noto sis uuidem Subdiaconis licere declarat e aciem Syn clus an .a1.&Q. Concilium vero Bracarense primum can. I. placuit, ut intra Sanctuarium altaris in--redi ad communicandum non liceat laicis viris, aucmulieribus , nisi tantum Clericis , sicut antiquis Canonibus itatutum est. Ex illo Concilio Bracarensii, &ex secundo Turonensii can. apparet aliquid in occis
276쪽
dentalibus Ecclesijs remissum do illa veteri orietarium disciplina , cum hi Canones occidentales a Sanctuari scitos laicos arceant. & Clericos indiscriminatim ad
Imitant. Porro praefatuS can. Turonensis secunde Synodi sancit , ut laici secus altare in quo sacra steria rei brantur, inter clericor, tam ad vigilias, quὰm ad missas stare penitus non nasumautota pars illa qua d eaneellis versus Aiatare diuidituν, eboris tantum mallentium pateae clericorum. Ad orandum vero,ct communicandum laicis,ct Deminisseeut mos est pateant Sancta Sanctorum. Haec tamen postrema . Canonibus verba prioribus aperte contradicerent, ni
si hoc sensu exponas patere laicis, & foeminis Sancta hanctorum red0ctis ad prospectum velis temporibus Orationi,aut mythicae communioni destinatis, sed non
Baptisterium solebat esse non intra, sed extra Eccletiam , ut fidem facit Paulinus, qui praefata Lepius epistola I a. refert baptisterium a se inter duas Basilicas extructum. Cyrillus pariter Callis mystag. r. solitum Conitrui testatur baptisterium extra Basilicas ad vici-Πa Ipsis atria εἰς προωίλω οικον, & sane ipsi baptismatum
ratus quos ibid.describi illud necessario presuppofiunt Ilorum prisca monumenta quibusdam supersunt lo cis r ut Romae ad Lateranen lim Basilicam babiiste- Constantinianum, & in primarijs Tusciae ciuit
. tibus Pisis, & Florentia Metropolitanarum Ecclesiar iam baptisterIa seiuncta nunc quoque cernuntur ab apias Ecclesijs. 'Serius in Ecclesiarum usum receptum fuit, ut fide- Iium cadauera Intra templorum ambitum sepelire tur, praeterquam eorum quos Ecclesia publico cultu veneratur. Reliquorum autem fidelium in publicis ce- meterlos,aut atrijs templi condebantur: Episcopos t men in ipsis Ecclessis tumulari mos fuit, ut testatur SoZomenus lib. secundo,cap. vlt. in quo scribit quoque
magnumci Constantinum fuisse in Ecclesia Constan-
277쪽
tinopo Iisse pullaro conditum , quam ipse idem in memoriam , & cultum sanctorum Apostolorum extruxerat. Verum non in alia templi parte sepultus est Constantinus,quam in vestibulo, quod idem censendum pariter existimo de Episcopis, Liquet vero ex Chrysostomi Hom.26. In 2. Corinth. sic loquente, Constantius Augustus Constanti utra magnum ingenti honore se affecturum existimauit, si in vestibulis collocaret Piscatoris a quod enim in Regijs ianitores sunt regibus , id in sepulcro Reges sunt piscatoribus,& preclare secum agi putant,si ianua ipsis assignetur vestibularA. Concilium Bracarense primum anni s72. ean. 36. Prohibet, intra Basili eas sepeliri fidelium cadauera . an super Conc.
Varense citatum in decreto cap. praecipiendum I 3. q. a.
iubet extra Ecclesias sepultum mandari fideles defunctos, sed vel in porticu, vel in atrio, vel exhedris: qu nomine hic intelligito loca illa, quae vulgo claustra dicuntur. Simile iniungit Conc. Tiburiense can. IT. alis Iegato a Gratiano e. nullus laicus de consecrat. dist. a. Idem ius edicitur pariter i. a. c. de Sacros Eccles. Scria lpsit tamen ad Paulinum Nolanum Episcopum Augustinus libellum de cura pro mortuis gerenda . ab ip so Paulino interpellatus, a quo petierat pia qugdam matrona, ut permitteret defuncti filij corpus in sancti confessoris Felicis Basilica deponi , sic autem respondet
Augustinus: mod vero quispse apud memoriam martyrum sepelitur, hoc tantum mitri videtur pro se defuncto , vi com mendans eum etiam martyrum patrocinio , affectus pro illo supplicationis augeatur . Nullum tamen de huiuscemodi sepultura Conc. Paulino suggeriqAugustinus. Gregorij Papae saeculo iam inualuerat consuetudo intra Ecclesiam sepeliendi, ut constat ex l. 2. Diat. cap. 2& l. q. cap. sc. sa. 33. &sq. Perhibet Gregorius Turonensis Chiodou eum I. Curistianum Francorum Regem
qui anno Chr. sit. obiat sepultum fuisse in sanctorum Apostolorum a se fundata Basil ca: fortasse vero id
278쪽
De veterum Eeeles situ, ct forma. assattributum fuit praerogatiuae regalis dignitatis. Denique fontes etiam pro foribus Ecclesiarum exstrui solitos, in quibus ingressuri fideles faciem manu Gque abluerant, fidem faciunt antiqui Patres Clemens
Papa I 8. constit. Α post. c. 38. Tertullianus de oratione cap. I I. Eusebius i. Io. Hist. Eccl.capcl. Paulinus epist. la. ad Seuerum . Chrysostomus Homi l. a. in Ioan.& alibi. Quorum fontium vice nunc apponuntur in ipso Ecclesiae aditu vasa benedictae aquae, sicut in templis Gentilium ingredientibus lustrales aquae aspergebantur , ut ne extra Ecclesiasticos libros pedem efferamus , nec testimonia conquiramus ethnicorum resert Theodo- ritus t 3. Eccl his .cap. . & SOZOmenus l. 6. cap.6. dum
praeclaram Ualentiniani qui postea Romano potitus est Imperio b confessionem sub Iuliano factam referunt . opportuni praesertim erant illi, pro foribus Ecclesiarum constituti fontes praesertim viris communicaturis , ut manus lauarent, quibus sacramentum excepturi erant . Ideo enim admonet Augustinus serm. a a. de Temp. vi viri manus abluant priusquam ad sacram communionem accedant . Illam enim foetninae non nuda manu, sed linteo quod Dominicale dicebatur excipiebant , ideoque non ei necesse erat manus abluere.
QVarto a Synodo Chalcedonensi anno , N Christi
Epochae 433. sub Leone primo Papa coegit Areis .isem Concilium Rauennius Arelates Eeέcopus in causa Theodori Episcopi. qui dum iurisdictionem , &visitandi ius in Lirinense Monasterium exequI Vel. let, obsistente Abbate Fausto repulsus est, qui ut dicit Sidonius Apollinaris carmine ad ipsum Faustum Ma- , R a xi-
279쪽
26o Notitia conciliorum ximi successor bis fuit, primum in Abbatia Lirinensi. postremo in Episcopatu Regiensi prouinciae Narbo
nensis secundae, quique Semipelagiani dogmatis praecipuus propugnator extitit; cuius ob eam causam libros damnauit Romana Synodus sub Gelasio primo . Graue scandalum ex illo Monachorum cum Episcopo conflictu obortum est. Rogatur a Consilio Theodorus, ut hanc offensam Fausto condoneta deinde hic sapienter ab Episcopi iuribus discernuntur Abbatis iura. Statuitur igitur ut Clerici Monachi a nullo quam ilTheodoro eiusque successoribus ordinari valeant. At que ab eo solo Chrisma requirant. Confirmationis Sacramentum ab eo solo suscipiant, Peregrini Clerici nulli citra eius arbitrium ad communionem, & Ecclesiasticum ministeri uin admittantur. Laici porro Monachi ad solam Abbatis directionem , regimen qu Cpertineant. Nec eorum quemquam Episcopus in clerum, vel ad ordines promoueant,nisi Abbate id postulante. Require superius can. 4. Chalcedonensem cum annotatis, quibus & ista,quae sequuntur ad ijcimus. Veterum etiam Monachorum sub Episcopis subiectio , non tantum astruitur Canone Chalcedonensi alijsque testimonijs, quae illuc congessi, ut Dionysij Eccles. Hierar. cap. 6. Bernardi Abbatis, alijsque, ted etiam Papae Adriani secundi epist Ol. 27. ad Carolum Caluum Francorum Regem his verbis: Omne Mone eνium iu potestate Episcopu consistere debet, iuxta canonicam aut horitatem. Ες quia hoc trangressum, ideo plurima monasteria habentur destructa, Quod adem verbis eisdem repetitur eiusdem Papae ad eundem
Regem epistol. 3o. Concilij quoque Aurelianensis primi Canon a I. statuit Abbates subesse Episcoporum authoritati, ac potestati, oe ab ijs si deliquerint se cor
rigendas . Haec vero non a me ideo adducuntur,
ut exemptionibus obsistam, quas posterioribus saeculis regulares a suprema sede impetrauerunt, sed ut
280쪽
Concilirem Alalbense. 26 Inuum prosequar toto hoc opere institutum veteres Ecclesiae ritus, Canones, & instituta indagandi, ut di. gnoscant lectores qualis fuerit prior , aut posterior Ecclesiis multis in rebus disciplina . Quia tamenis . grauissime aisceptabatur quatenus pertingeret regu larium immunitates , cum isti eas ultra praescriptos limites proferrent, has singillatim controuersias diremit . dessinio itque accuratissime Gregorij Papae XU. constitutio , quae incipit , Inscrutabili . Ad quam ut normam inuiolabilem subsequentes Summi Pontifices Urbanus VIII. Innocentius X. Alexander VII. &Cardinalium Congregationes de regularibus cum ea dem concertationes recrudescerent, suas omnes constitutiones, decreta, & iudicia conformarunt. Circa haec quoque provide sanxerunt Patres Trid. sess. v. de resor. c. a. item ses i. cap. IS. praeterea sess. 26. c. q. necnon scis. a .c. 3. in fine, & c. I. insuper c.7. & septem sequentibus capitibus.
CElebratum Agathenis Concilium fuit Chr. anno
3 o6. sub Papa Symmacho . Est vero Agallia Pro ui ciciae primae Narbonensis vetus oppidum , colonia Massiliensitim. Congregatum est Concilium, & venia Visigottorum Regis Alarici secta Ariani , qui non solum Hispaniae . sed etiam prouincijs Galliae Aquitanicae, & Narbonensi dominabatur, quas pater eius Eua ricus vi armorum inuaserat . Tametsi vero & pater , & filius haeretici, & Catholicae Religioni insensi erant, haec tamen non obstiterunt quin illarum partium Episcopi dominationis iniussae, & tyrannicae iugo cer uices submiserint , ut videri potest apud Sydonium , qui sub Euarico Aruenorum Episcopus fuit , lib. 7.