장음표시 사용
261쪽
24 a Notitia cantiliorumeeruicibus iugum tentavero , quod Satana mox tyrannidi meipsum subiicio . Ibidemque suum aperit sensum circa Pontificalia in Abbatibus insignia . Abbates cait 9 Ueratὸ indicant quid cogitent, dum multo tempore, ac pretio . 9-
stolicis adeptis priuilegiis peν ipsa sibi vindicant insignia tem poralia , utentes oe ipsi more 'Povtoicum mitra, annula, atque sandaliis . San8 si attenditur rerum dignitas , hanc Monachi abhorret professio : si ministerium , solis liquet con uere Poniatificibus. Profecto esse desiderant, quod νIdera gemunt, meritoque nou queunt viscopis esse subiecti, quibus ιam se comparant desiderio . Quid si nomen eis conferre posset priuilegiorum authoritas, quanto Putas auro redimerent, ut appellarentur Pontifices e Quo is a b Monachi e vla timor ment flevia rubor frontis' quis unquam probatorum Movachorum tale aliquid, aut verbo docuit, aut reliquit exemto : Ita Bernamdus. Hoc idem sanciuere Patres Trident. sess. 23. de reis form. cap. 3. his verbis: Nec de caetero similia loca eri. gantur sine Episcopi, in cuius dioecesi erigenda suae , licentia priss obtenta. Canon 6. vetat,quemquam ordinari Clericum , nisi cum deputatione minitterij ad certam Ecclesiam. Consulito superius Nicamum Canonem II. cum ibi annotatis .
Canon ς. obseruatu dignissimus est,qua parte dece nit, ut qui aduersus Metropoliten habet querelam, liberum ei sit iudicio experiri, vel apud ευρco, ita primatem Graeci vocant) veI apud Patriarcham . Quod idem repetitur, & in Can. II. Itaque supra Episcopos infirmarum sedium constituti quidem erant totius Prouinciae Metropolitant,supra Metropolitanos Exarischae siue primates, utpote pluribus praefecti Prouinciis. Denique supra Exarchos . ac primates eminebant Patriarchae, sic tamen ut quae inferioris gradus Episcopus in proprios subditos competebat potestas , di iuri id Lctio, nihil pateretur detrimenta ex Praesulam supcrν xis gradus authoritate, saluo tamen appellationum luis
262쪽
i synodus cbalaed. Oeeumralaa: a 43re. Pari ratione Hormisda Pontifex summus epistol. r. Remigio Remensium Episcopo vices suas per uniuem sum Clodoum Regnum committens , & S. Gregorlux Papa ius idem attribuens Virgilio Arelatensium Episcopo , expresse protestantur, nihil velle detractum deprillinis Metropolitanorum singulorum in suas Proinuincias iuribus. Ephesinos quidem in Λsiana dioecesi, Ct sariensis in Pontica, Thessalonicensis in Macedonia,& illyrico, denique Perinthi quam ut scribit Ammianus Marcellinus l. 27. posteritas Heracleam dixit Exarcha Thraciae rexit Ecclesias, antequam hoc illi ius Britantinus praeripuisset Episcopus. Tales itaque Exarchi erant in oriente Episcopus Ephesinus , Caesariensis . Thessalonicensis , at ijque quos commemorat Gelasius
Notandum quoque ad hunc Canonem circa vocem Exarchi dioeceseos. Hoc nomen dioeceseos amplioris
olim fuisse potestatis significationem, eo quod sub se a
plures Prouincias complecteretur; quemadmodum ScBrchiepiscopi nomen, quod ijs solis competebat praesulibus,qui integrae alicui dioecesi, hoc est pluribus Provincijs praeessent, nimirum Patriarchis, & Exarchis;tata mea si Metropolitano Episcopo nomen Archiepiscopi attributum etiam legatur in Synodo Sardicensi can. 6. Resumito quae superius diximus ad Constantinopoli-zani Conc. can.6. quo etiam decernitur, ut in Epit copiaccusatione possit a Prouinciali Synodo recurri ad Dioecesis Synodum, utpote maiorem. Simile plane sanxit Pelagius I. epist. a I. ut a Metropolitana Sede, vel a Prouinciali Synodo recurrendi potestas sit ad maiorem sedem,aut Synodum,ita tamen ut maiores semper quaestiones ad Apostolicam Sedem referantur.
Can. Ici. prohibet, Clericum ordinari in duabus simul Ecclesi)s, aut ab una in aliam transirer quod si seceriet Per gloriae inanis, aut avaritiae cupiditatem, statuit esse a secunda Ecclesia remouendum. & ad priorem Eccle-
263쪽
a44 Notitia conciliorumsiam reducendum. Quod idem repetitur huius synod Cau. a. quod spectat ad prohibitionem duarum simul
Ecclesiarum, seu ut vocant beneficiorum, ac praeben. clarum eam innovat Synodus Nicaena a. Can. 1 . quem inferius exquire, in eo enim fusius hanc pertracto quaestionem . Canor II. cautet,ne litteras commendatitias paupe
ribus peregrinantibus Episcopi concedant, sed solum
pacificas : reserventque commendatitias solis honorabilibus personis, quarum virtus perspecta explorata' que sit . . Can. I . nuptias inhibet cum persona infideli, & haeretica , nisi promittat conuersionem ad Catholicam fi dem. Sic etiam Synodus Laodicam a Can. Io. non Oporis 'tet inquio eos , qui Ecclesiae sunt, filios indiscriminatim cum haereticis matrimonio coniungere. Eodem quo can. i. non oportet cum omni haeretico maxrimonium
contrahere, vel dare filios,aut filias. sed magis accipere, si se Christianos futuros polliceantur. Conc. pulter Agathense can. 67. Quoniam ait) non oportet cum omnibus hireticis miscere connubia,& vel filios, MI fi lias dare , sed potius accipere, si tamen profixeant Christianos futuros se esse, & Catholicos. Citatur in
decreto, c. non Oportet cum omnibus 28. q. I. praeterea caue 28. q. I. caue gentilem,aut Iudaeam, atque alienigenam,hoc est lis reticam,& alienam a fide tua uxorem accersas tibi . Qui Canon desumptus est ex Ambrosio I. r. de Abraham cap.9. Can. IS. prohibet Diaconissam ordinariante annum quadragesimum , eamdemque si post susceptam manuum impositionem Hαν, se nuptijs tradat , anathematizat una cum eo, qui ei dem copulatur . En diu. rsas ex antiquo manuum impositiones, ad Sacramentum Confirmationis, ad Sacramentum ordinis, ad preces solemnes supra pinni tzntes, ad absoluendos, ac reconci ndos pinitente S ν
264쪽
Synodus cbalaed. oecummica ἰ a 43 ad consecrandas virgines, aut Diaconissas, & denique
ab Exorcistis supra energumenos, iuxta Conc.Carthia-ginense can.9O. Chalcedonensis can. I S. statuit, non licere virginibus Deo consecratis, aut Monachis nuptias inire, & conia trauenientes excommunicat. Vide huc pertinentia r. Timoth. .
Can. x9. edicit singu Iis annis Prouinciales Synod his conuocari. Vide superius Nicqnum cara. s. cum ibi
Can. 2o. prohibet Episcopis alterius Episcopi clericum suscipere,alioqui tam Episcopus suscipiens, quam
lusceptus clericus communione interdicuntur . Vido superius Nicaenum can. t . idem statuentem quaeque ibi obseruauimus Can. 2 q. prohibet fieri deinceps saecularia semel ab Episcopo consecrata Monasteria. Can. et . Episc. sancit esse intra trimestre ab electione consecrandos,citra casu ineuitabilis necessitatis. Quod idem constituit pariter Conc. Trid. se si .a3.c. a. quod inferrius requirito. Vult autem can. iste Chalcedonensis prouentus Eeclesiae viduatae , penes oeconomiam eluiadem Ecclesiae intactos, ac integros reservari. Viduatam ψευς ν dicit Ecclesiam , quae licet electum confirmatumq; nondum tamen, habet consecratum antistitem. Simili utitur locutione Pelagius Pontis dist.I o. c. qu niam, & Innoc. III. c.inter corporalia de consecr. Illa
inquit dicitur Ecclesia viduata, quae licet Episcopum habeat, i putilem tamen habet: non quasi sponsum non
habeat, sed quia sponsus eius nondum sit consecratus. Synodus vero Quini-sexta can. 3 s. relato apud Gratia--M Ia q. a. cap.non liceat, sancit,integros Ecclesiae viis duatae fructus esse successori Episcopo statim ab ipsius ordinatione, seu consecratione persoluendos . Quod idem praescribit S. Gregorius Papa l. a. epistol. 23. 26. N I. & lin. 3. epistol. II. In regno tamen Franciae ex Q. 3 VC-
265쪽
24s otitia conelliorum 'vetusta consuetudine , quae Regaliorum ius dicitur , omnes reditus fructusque Cathedralium Ecclesiarum , & Abbatiarum , ne quidem exceptis praebendis vacantibus , quarum conferendarum plenam potestatem haberet Episcopus , ad ipsius Regis dominium transeunt, donec Episcopi , aut Abbates de nouo prouisi Regi fidelitatem iuramene abstrinxerint . Rediis tus istos solet Rex sacello Parisiensi donare . De praebendis autem eo tempore vacantibus . pleno iure disponere solet in fauorem cuiuscumque ipsi libuerit . Regalis huiusce iuris antiquitas liquet ex ijs diploma..tis, quibus aliquot Ecclesiae Gallicanae ab hac seruitute eximuntur, qualia resert permulta Renatus Chopinus lib. I. de sacra politia annorum II 37. Do6.11 8. aliaque.
interfuisse , atque in medio consedisse inter cancellos sanctissimi aharis, ut superius relatum est. Ad sinistram vero consedisse Apostolicos Legatos, & postea Anatolium Constantinopolis Episcopum . A dextris autem Dioscorum Alexandriae , & Iuuenalem Ierosolymorum Episcopum . Haec nobis occasionem suppeditane pertractandi de prisca tam orientalium , quam occidentalium Ecclesiarum dispositione. Illarum itaq; quatuor ut plurimum partes erant. Prima pars Graecis di .cta προνοιον, erat vestibulum arcubus , aut columnis sus fultum,quod primum subeuntibus occurrebat. Hic sta- tio erat primi ordinis poenitentium, qui προσκλυ-ες ,
hoc est flentes dicebantur, quique ingressu Ecclesiae in. erdicti, hoc ipso loco, & statu versabantur, qui Grae
266쪽
De veterum Eceles situ, ct forma . a Tce προσκλαυσις. id est fletus vocabatur: dicente Grego. rio Neocaesariensi Can. poenit. II. ἡ προσκλαυσις εο τῆς πυλης τοῦ Η κτηρίου. Fletus est: extra portam oratori). Quiritus seruabatur etiam . dum vel in coemeteriJs , vel in
priuatis aedibus collectae fidelium celebrabantur , desaeuiente Gentilium persecutione. Secunda pars Ecclesiae dicebatur ναυς nauis, seu gremium . Haec pars mu ro , vel tabulato in duas per longitudinem partes seca-haturusque ad locum, qui Graecis Latinis pulpitum appellabatur. Ad eam quae ingressuris sinistra erat partem foeminae, ad dexteram viri conueniebant . De ista sexuum seiunctione agit Clemens l.a. constit. Apoll. cam I. Prima nauis pars , quae ingredientes primum suscipiebat narthex denominabatur , ubi statio a sit. gnata erat poenitentibus secundi ordinis, qui άκροώμενοι audientes dicebantur: locusque ipse άκροα ς, auditios
eodem Neocaesariensi testificante, η ἀκροασις Mob τυ ς ἐν τύ νάρ κι, auditio intra ianuam in Narthece . Ista
namque nomina fletus, & auditio, non solum penitentium ordinibus, sed etiam assignatis eis locis tribuuntur. Dein ulterius, sed tamen intra Narchecis spacium siti erant cathecumeni, & energument . Qui omnes finita ad populum homilia, quae post lectum in missa cathecumenorum Euangelium pronunciari solebat,comis pletisque quibusdam solemnibus super ipsos orationibus, quarum meminit Laodicaenus Canon I9. soras una cum penitentibus, audientibus, & prostratis Diacono proclamante dimittebantur: non enim eis licitum erat sacris interesse mysterijs . , Nauem exinde penitus subeuntibus occurrebant hinc inde transuersa parietes, unus ex virorum , alter ex foeminarum latere et quibus in parietibus portae
Crant, quarum praefectura ex parte virorum incumbe obat Clericis ottiari)s, ex parte sis mingrum Diaconisiis. Has ingressis portas illa pars nauis occurrebat , ad α ε quam
267쪽
a 8 2 tula cineiliorum quam conueniebant pcimitentes illi , qui pecussariter
υποπιχροομ.ενοι , id est proli rati vocabantur , ideoque --ωσιν id est prostrationem collocat Gregorius Neocaesariensis, τηο χ υλης τοῦ ναοῦ, intra porcam nauis . Vlteriorem stationem occupabat alter poenitentium ordo, qui crumi: ἡ: consistentes dicabantur . Hi
soli ex petnitentibus diuinis mysteri)s ad finem usque
assistebant , nec tamen Sacramentalis communionis participes erant. Istos omnes antecedebant communicantes fideles: inter quos prouectiore, & intimo nauis loco versus sanctuarium is ex parte virorum Monachi , ex parte sceminarum sanctimoniales virgines , aut viduae Deo dicats locabantur , ut fidem facit in Hierarchia Ecclesiastica Dionysius . Per nauem hincia de producebantur porticus cum arcubus, aut columnis; quod genus porticuum vocant alas. Intra porticus inserebantur cubicula ad secretius orandum destinata , ut Paulinus commemorat epistol. Ia. ad Seueri . Ista cubicula erant sacella, in quibus etiam altaria eri ingebautur. Tertia Ecclesiae pars ambon dicebatur , seu chorus muro circumseptus, ad quem per gradus aliquot ascedebatur . Situs erat ambon inter navim, quae & gremium dicebatur ipsumque Sanctuarium. Suas ambon habebat hinρ itae inferius vias. Ex ambone Clerici or dinum inferiorum psallebant, iuxta Laodicaeni Conco .can. IS.& Carthaginensis q. can. Io.& priscriptum Rogant Conc. anni 193. sub S. Papa Gregorio. Ibi quoque e cantabatur a Diacono solemniter in sacra missa Euangelium: proclamabantur pretierea Episcoporum edicta, iussiones & censuri : hic recitabantur ex diptychis fidelium,ium viventium, tum defunctoruiri nomina: insuper a lectoribus Clericis legebantur ad plebem sacri libri, inde pariter Homiliet ad populum habebantur. Supersunt Romς integri duo vetustissimi ambones: unus in Ecclesia S.Clemcutis Papq, & Martyris ad am- phu
268쪽
De veterum Eccles situ, ct forma. a 49 phileatrum . alter in Ecelesia sanctorum martyrum a Nerei, & Achillei: prior quidem ambon duo continet, pulpita singula in utroque latere cohqrentia, cum tamen Sanctorum Nerei, & Achillei ambon unicum habeat pulpitum, idque a se disiunctum , &muro nauis
cohaerens, sed perinde antiquum. Quatuor ut plurimum erant in ambonibus portl, ex quibus geminae naui in spectantes vocabantur ωραira speciose , aliae gemini aditum ex ambone ad Sanctuarium aperientes dicebantur αγιαι mάλια, portae sanctae. Istarum cura , & custodia Subdiaconis incumbebat , quibus prohibent Laodiceni can. 11. & aa. ab his ianuis discedere, atque in Sanctuarium , aut diaconium vetan se ingerere. In Ecclesias Graecorum locus erat amboni , & Sanctuario intermedius, qui nunc σωλβαν, nunc σωλε et legitur appellatus, aut σολεα, eratque ipso ambone , seu choro gr/dibus aliquot altior . Atque eo usque procedebant ad Euchari iticam cominum onem illi qui Sanctuarij prohibebatur ingressu, scilicet quicumque fide liuin non erant de sacro clero , vel ipsi etiam sacri Cle. rici, qui ob aliquam culpam redacti fuerant ad laicam communionem . Sole' itaque interiacebat inter ambonem . & Sanctuarij cancellos, in quibus Cancellis apud Grscos erant sacret portae . Mihi quidem adhuc
incompertum est, utrum tempore huius Chalcedonensis Conc. senatus, qui ante cancellos considebat, essecintiis, an extra cancellos, in Sanctuario, an in solea . Vtrobique enim dici potuit. fuisse ante SanctuariJ ca cellos. Ipsos vero Episcopositatim magna ex parte , ruantum locus capere poterat non dubitarim conse- iste intra Sanctuarium. Quarta demum Ecclesiae pars diuersimode vocabatur: apta Latinos quidem Sanctuarium, Secretarium. Tribunal , Sancta Sanctorum et apud Graecos autem
269쪽
aso - Notitia conciliorum Fi at vero pars Ecclesiae sacratisIima , & penitissima Huius in medio situm erat sub Tabernaculo altare primaritim , in quo 'acerdos sacrum faciens stabat facie ad populum conuersa . Quo etiam situ pleraque Rome adhuc visuntur altaria praecipua,nimirum quinque sin pularum basilicarum praecipuarum, quae Patriarchales nuncupantur Lateranensis. Petri in Vaticano. Pauli ad viam olliensem, S. Mariae Maioris in Esquili3s, & La rentia in agro Verano; & praeterea Caeciliae trans Tιberim , & Sabinae, & Alexi3, & Pancratii, & Eustachii &Nerei, & Achillei. Tabernaculum vero superpositum altari primario
erat fornix lapidea,aut ex metallo, quatuor suffulta co- Iomo, qualis etiam nunc visitur in altaribus iam de-nc mi flatis, cui nomen praeterea ciborio Graece, Latinequc fribuebatur, ut passim legimus in libro Pontificali A na fia sis. Germanus similiter Constantinopolis Episc. κιβώριον, istud describit, & quatuor columnis, & superimposita testudine, seu laqueari constare scribit, ita ut
quatuor columnis altare ambiretur, testudine vero superne operiretur. Quin & huic voci Grscam etymologiam a silanat ακι si , seu vigωτος, id est arca,& - , quod
est videre , quasi sit arca visionis , seu manifestationis Domini Saluatoris . Latini vero a cibo deducunt, ideshuiuifico Eucharistis pane, quo nutrimur ad vitam eteris nam. Simili modo sacri vestitus laciniam vocant oravirium Graeci Latinique, isti quidem ab oratione , illi ab Φῆν. quod est obseruare, ut ait Balsamon Grscus scriptor, eo quod huius eleuatione ad Clerum seu chorum Diaconus Sacrificio administrans signum det eorum, quae a choro . vel agenda, vel psallenda sint, ideoque diligenter obseruetur a choro. Atque hunc apud Graecos significandi per oraris eleuationem ritum a Diacono ad Chorum se vertentem perspeximus in solemni
bus liturgijs, quae Romae a Gratais celebrantur in Bassilicas. Athanasi , . . '
270쪽
De veterum Eecles situ, ct forma. ast sanctuarium undique per circuitum oblepiebant cancelli, quorum mentio est in hac Synodo Chalcedonensi. Eusebius etiam l. io hist. eccl. c. q. loquens de struis ctura basilicet Tyri a Paulino Tyriorum Episcopo dedicata . Locus ait Sanctuaria in speciem quadratam columnis sublimibus est undique circumseptus, quarum media interualla in stertiiijs ligno instar retis,aut transennae cancellatis in mediocrem, & aequabilem longitudinem porrectis circunctula. Additque altare in San. ctuatij meditullio situm esse. Idemque scribit in primo huius templi ingressu suisse fontes,quibus abluerent se ingressuri: additque templi portas spectasse ad orientem solem. Igitur Sacerdos exaltari facie ad populum versa, spectabat orientem . Idemque autor l. 3. vitae Constantini cap. 36. describens fundatam a Constantino Ecclesiam in ipso Dominicae resurrectionis loco, tres eius portas dicit positas ad o tum fuisse: & subinde c. 37. cait portis ex aduerso erat fornix orbis dimidiati , & coeli circuli speciem adumbrans in summo Sanctuario in orbem ductus , quem
duodecim columnae Saluatoris Apostolorum numero Pares tanquam corona cingebant. Hqc Eusebius. Templi quoque Salomonis Anterior facies prospectabat
Urientem,ut multis locis tradit Iosephus & ex eo Franciscus Ribera in opere suo de templo Iudaico. In Sanctuario praeter interised nun altare geminae hinc inde mensae collocatae erant , quales etiam nunc marmoreae conspiciuntur in Sanctuario commemoraiatae Martyrum Nerei, & Achillei Ecclesiae. In ea quae ad laruam erat, reponebantur vasa sacra cum suis velis , simulque panis, partim consecrationi sacraeque comis
munioni destinatus , partim Eulogijs post Synaxim distribuendis, mensam istam Graeci προδε - , id est propositionem , &διοικο- vocant , cuius accessum Subdiaconis interdicit , nec non sacrorum vasorum contactum Synodus Laodicaena Can. a I. In altera ad dex-