장음표시 사용
281쪽
26 a Notitia conelliorum epili.6. ad Basilium , quem Sirmundus suisse probataquensem in secunda Narbonensi Episcopum: & apud Gregotium Turonensem lib. a. hist. Franc. cap as. sub filio autem illius inuasoris, & haeretici Alarico pariter Ariano videmus sanctissimum praesulem Caesarium Arelatensem, qui huic Agathensi Concilio praefuit , aliosque qui huc conuenerunt Episcopos his verbis Synodum aperire et cum in Dei nomine , ct permissu Regis
Alarici) in Agathensem eluitatem sancta Synodus comemsset, o in sancti ndrea Basilica consedissemus. ibique flexis
genibus in terra pro regno eius, ct pro longaeuitate populi Dominum deprecaremur , ut qui nobis congregatronis permiserat potestatem , regnum eius Dominus felιcitate extenderet, iussi.
tia gubernaret, νιrtute protegeret, oec. Similiter postquam Maximus tyrannus aduersus religiosissimum, & optimum Imperatorem Gratianum rebellasset, Gallis per vim occupatis , Episco ni Gallicani pacem cum illo coluerunt : Sanctusque Martinus Turonum antistes ad ipsum, ut Imperatorem recurrit, neque elus mensam.& conuictum recusauit. Sed ipsi etiam Summi Pontifices subiectionem , N pacem coluerunt sub Principibus haereticis simul, & Italiae inuasoribus Odoacro , Theodorico ,& huius successoribus Arianis, quam rem nemo in dubium revocaverit. /Profiteor quidem haud licuisse his se sponte subijce. re, si non vis maior adegisset ed post impositum huiuI-
modi tyrannicum iugum, proposita docent sanctorum Episcoporum. exempla ,satius esse cum huiusmodi tyrannis, ac in uasoribus violentis etiam haereticis pacem ciuilem salua semper religione conseruare , subiectionemque politicam profiteri, modo ne quis per adulationem, aut metum Dei mandata transgrediatur quam aut solum vertendo proprias Ecclesias deserere, aut rebellando, vel imprudenter obsistendo ani. mum praepotentis tyranni exacerbare, atque in deterius praecipitem agere .
282쪽
Sed ut Alaricuati reuertaretur, refert Ifidor Hilpa-Iensis,ipsum feliciter regnasse subnixum orationibus quas Caesarius Arelatensis, & Quintianus Rutenensis
Episcopi ambo sanctissimi pro ejus salute , & felici regno ad De)m fundebant et sed ex quo malevolorum mendacijs, di calumnias fidemi adbibens ambo in exi-
Iium rviegauit, tum demum fuisse a Clodouaeo Francorum Rego victum, &occisum. Calumniam contra Caesarium confictam relari eius discipulus Cyprianus Tolonensis Episcopus fuisse a malevolis accusatum perduellionis , quasi conspirasset transferre Areis latensem urbem inditione x potestatem Regis Bu gundionum pariter Arriani. Sed meram fuisse calumniam, subsequuta Caesarij exulis imiracula, eiusque in propriam Ecclesiam reuocatio, coarguerunt . Idem postmodum simili calumnia conflictatus est,attentasse apsum prodere Λrelatem Francorum Regi Clodouae iam Catholico, dum post deuictum. & caesum in acie urbem illam obsidione premebant et adeo ut Gothi, qui urbem occupabant, vinctum miserant ad Theodoricum Italiae Regem, tune Rauennae squam regni sui cauut constituerat ,residentem. Sed iulum Theodoricus licet Arianus,honoribus, & laudibus cumulatum remisit Arelatem liberum, in eius accusa tores Indignatus: quam Iatius prosequitur historiam Cyprianus in vita Caesarh. Agathensis Can. s. contumacibus Clericis qui pri xis fradus nimirum ut exponendum autumo, Sacer
Motu quod anteriore dignitatis gradu pr cellit reliquis
ordinibus elati superbia,communionem fortassis contomplerint , aut Ecclesiam frequentare , vel officium num implere negle3erint, peregrina communio tri- 'uatur: ita vi,cum eos poenitentia correxerit, rescripti in matricula gradum suum, dignitatemque recipiant. Matriculam intelligito catalogum minnirantium ci ricorum,qui alio nomina Cauon dicitur. Obseruadum
283쪽
26 otitia ciuiliorum hic elt non omnes Sacerdotes quotidie missam eelo brasse , sed tantum per vices . Qui porro Sacerdotes non sacrificabant , ijdem timen diuinis ossicijs intra Ecclesiam cuius ministerio addicti erant, assistere, aliaque intra Sanctuarium de manu eius qui missam cete brabat communicare debebant. Quia vero eueniebat aliquoties, ut incerdotes quibus diebus non ipsis ob tingebant sacrificandi vices, vel ex superbia, vel ex te ipiditate animi indevoti refugerent de alterius manu communicare, seque diuinis ossicijs subtraherent, ita se gerentibus haec poena indicitur , ut reducantur ad Peregrinam communionem. Cuius poenς mentio quo. que paulo infra fit can. s. quo praefigitur communio peregrina Clerico illi, qui aliquid fuerit de Ecclesia rebus suffuratus.
Dissertatio de Laica, ct de Peregaeva comis
ΡΕregrinam communionem plerique cum Iaica
confundunt. Sane id commune habent, ut quoties Clericis in dicuntur, intelligantur esse poenales. In primis communio laica clericis maioribus siue sacris initiatis decernebatur ne intra Sanctuarrum communica inrent. Statuit enim Laodicae nuS canon. I9. μόνοις ἰερατικοῖς
non quidemSacerdotibus, ut minus perite aliqui transtulerunt , sed ut exactius vertit Dionysius Abbas co gnomento exiguus sacro ministerio dedicatis,ingredi Sanctuarium, ibique communicare . Verum tamen in alicuius delicti poenam sacri clerici quandoque isto excidebant priuilegio , nec nisi cum promiscua turba licebat eis communione sacra refici. Istud enim Aga- . Getthense Conc. decernit can. I 2. Si Episcopus,aut Presbyter,inus capitini Diaconus capitale crimen commiserit i aut chπtam falsa-
284쪽
De Laisa, ct veregr. eommunione a uerit, aut falsum testimoniam dixerit, ab ossicii bonore deposi
sus in Monasterium detrudatur,o ibi quamdiu via erit lateam tantum communionem accipiat . Quem Canonem inserit Gratianus dist. o. c. si quis Episcopus. Praeterea Canon Apostolorum I . vagos clericos ad laicam reducit communionem . Cyprianus ep. r. ad Antonianum ita scribit de Trophino Sacerdote in persecutione lapsorsie tamen admissus est Tropbimus,m laicus eommunitet. Hoc poenae genus proprie depositio erat, hoc est de gradu Episcopatus, Sacerdotij, vel Diaconatus dimotior se . iuncta procul ab excommunicatione quae prorsus a diauinis Sacramentis excludebat, necnon a communibus fidelium orationibus, de aliter dicebatur segregatio. Id comprobatur Canone Apost a susscopus,ves Presbyter, vel Diaconus fornieationis, vel periuris, vel furti conuictus de ponatur, ct non segregetur, sebi grseum exemplar ait
earis bis in idipsum: similiter reliqui quoquerierici,sc. Sup. ponit ergo duplicem accessuram pinnam, si ad depositionem adderetur excommunicatio. Quam eamdem rationem Basilius ad Amphilochium Can. 3 a. pariter adducit. Ideoque ad Patres quam 'pissime crimen idem in clericis depositione, in laicis excommunica. tione plectunt. Idemque Basilids ad Amphilochium Acanon 3. sic habet: Diaconus post Diaconarum fornicatus,dDiaconatu quidem euissetur, in laicorum autem locam extrusus d communione non arcebitur: quoniam antiquus es, Canoa, ut
qui d gradu exeιderant, hoe solo punitionis modo plectantur. In hoc ergo sita est laica communio. Quia vero clericis depostis solita uti eas vocat Cyprianug) sportulae minime praestabantur, sed ut plurimum ex aliorum liberalitate, aut ex proprio labore,ac industria victum sibi querere compellebantur, exclusi scilicet a decimis,& oblationibus Ecclesiasticis eontigebat aliquando ut ex commiseratione ipsis Ec. elesia praestaret alimoniam, aliter i men quam spo
285쪽
e 66 Notitia cintiliorumtulantibus,&im matriculatis clericis, nullus quippEla i Ilis suppeditabat annos, aut menstruos reditus, nullamque ex oblationibus sortitionem .sed utrumque praestabat illis in dies alimenta, mensamque illis prouidebat eamdem cum Peregrinis fidelibus, qui a proprio fuerant Episcopo per formatas litteras Ecclesijs commendati . ad quas peregre ibant. Atque haec est meo quidem iudicio communio peregrina,quae quandoque motis 3b ossicio,& gradu clericis indulgebatur, ut essent Ecclesie simul cum peregrinis fidelibus alumni. Quemadmodum factum a se ipso ess a Basianopolis Episcopum Alexandrum, residere in sua Ecclesia reis cusantem,scribit ad Theophilum Alexandrinum Synesius epist.66. In Ecclesiam quidem inquit admittere illum
nolvi,nee sacram eum illo meusam communem habui:domi veis ro peraque, ac innocentes bonoraui.
Cuius humanitatis exempla suppeditat Conc. Chaucedonense act.7.prouidens ut ipsius Ecclesiet ruatiochanae sumptibus alatur Domnus Antiocheno Patriarch tu exaut horatus. Et simili modo sustentationi prouidet Bassiani, & Stephani, postquam illos Episcopatu
Ad exemplum, & similitudinem huius pqnalis peregrinae in clericis communionis, alia vocabatur minus proprie peregrina communio, qua Episcopi alijque inter Sacerdotes primarij, seu prςfecturam habentes non deponebantur prorsus a clero, sed tantum a digniori, & sublimiori pristino gradu,ut tamen in gradu
inferiori clericorum consisterent . ut Episcopi rcdigerentur ad Sacerdotum ordinem , isti ad Diaconorum s& Diaconi ad minorum clericorum stationem.& clas sem. Sic enim depositis Episcopis subtrahebatur illa redituum Ecclesiae quarta pars, quam Episcopis sacri
Canones reseruabant, ut deinceps minora cum Sacer
dotibus stipendia reciperent. Sacerdotes quoque illi qui praelunt, & quos Λpostolus iudicast duplici hono-
286쪽
De PereT. ω-m nisue . a 're, hoc est sh ipendio prouidendos, ad hoc excidentes honore , minus stipendium inter Diaconos nancisce-hantur. Isti quoque,sed magis impropria locutione dicebantur sultentari peregrina communione , tametsi victum,& stipendia cum inferioribus clericis ex Ecclesiae distributionibus reciperent. Huiusce poenalis quidem, sed tamen mitioris disciplinae legimus exempla, primum in Nicaena bynodo can 8. qui Nouatianos dudum Episcopos ad Ecclesia sti cm unitatem redeuntes . si eorum loco iam fuerat aliquis orthodoxus Episcopus constitutus , edicit potiri Sacerdotis, aut Chore piscopi gradu, ac ministerio. Conc. similiter Toletanum primum can. q. sic dece nit : Subdιaeonas defuncta uxore si aliam duxerit . ab ineis in quo ordina us fuerat, removeatur , σ habeatur initiae ostia xios, ct lectores His accedit Conc. Regiense, quod ha bitum est in Galliae prouincia Narbonensi secunda , quodque diserte meminit istius peregrinae communionis . Armentarius per ambitionem sis in Ebroclunen sem Episcopum fecerat ordinari a duobus tantum Episcopis, invitoetiam Metropolitano,qualem se preten. debat eo tempore Arelatensis Episcopus,cuius cura, dc sollicitudine, conuocata haec bynodus fuit anno 439. huius ergo 3. Canone sic statuitur; Liceat eι rmentario ) in unam Iuarum parochiarum Eccusiam eo edere , in
ueumr: Nec quidqiram ιρβ ce Discopabbas οβι-s usquam νμrpare ιιceat, praterViam in Eccι sia. quam cuiusquam mι ferteordia fuerit indeptus, in qua et Iol- eoρbyros consis mare, ante Presuteros oferre concedasur . Quae sane ver ita dignissima obseruatu lunt , sic enim bynodus Λωmentarium deponit .& exauthorat Episcopali gradu , ut non solum salua ei supersint Sacerdotia iura , ted nonnullis etiam Pontificalibus nimirum confirmationis collatione , di reliquorum Pre Sisterorum pricessione potiatur Et tamen prouids Iurgi, ut Petegrina
287쪽
Ψ68 Notitia Conci3 ommeommunione foueatur . Non est ergo ea communio laica, cum liceat Armentario etiam prae reliquis Presbyteris sacrificium offerre , sed est communio non sacra,sed tantummodo corporalis ad victum , & alim niam, quod etiam arguit vox illa foueatur.
, Prosecutio canonum galbensium. AGathensis Can. 8. Plaeuit vehi elerietis relicta ossicio suo propter districtionem , ad iudicem saeularem Drtasse confugerit , ct is ad quem recurrit solatiam ei defensio
nis impenderit, cum eodem de Ecelesia communione pellatur. Itaque tam iudicem saecularem , quam clericum ad eum recurrentem excommunicat. Habetur in decreto 2. q. . Can. placuit,Vt clericus. Edicit quoque c. clerici de iudiciis , clericos de omni crimine fistendos Ecclesiastico iudici: nec valere quamcumque consuetudinem in contrarium. His aliae consonant Synodi veteresu Chalcedonensis Oecumenica Can. s. iubet clericorum lites nos apud iudices laicos, sed apud Episcopos agitari . Et Matisconensis primae synodi anni 376. Can. hoc idem ius renouat sub poena exsommunicationis in iudice lateo,& Hstigationis, aut carceris in clerico. Idem tamen permittit laicis iudicium clerico tum in causis grauium delictorum homicidi, furti maleficia . Quae Canonis permissio videtur arguere proh bitionem oppositam esse tantum humani, & Ecclesiastici iuris,non diuini quod est immutabile,& in dispensabile. lustinianus in auth. ut clerici apud proprios EpiscopOS. . penes t. colla. 5. seu nouella 83. statuit in omnibus criminibus a li3s quam Ecclesiasticis conueniendoses e clericos coram saecularibus iudicibus. Consulito infertiis Cabilonensis Conc. Can H. Canon Agathensis i8. saeculares , qui in Natali Domi as, Pascha, & Pentecoste non communicauerint, Ca.
288쪽
De Lesea, Peregr. eommunisne. 269 tholici non credantur,nec interCatholicos habeantur. Conformatur decreto Fabiani Papae, & martyr. c. & si non stoquentius, de consecr. dist.a. Vide superius ad
Can. Agathensis IO. clerici qui eomam ηutriunt ab Ar-ehidiacono etiamsi noluerint inniti detondeantur. Vestimenta etiam, vel calceamevia eis nisi, qua Religionem deceant, uti aut habere non liceat. Legitur in dist. a. c. clerici qui comam . Huc spectant Cart. quarti Cons.can. qq. & q . quos superius require. Can. 28. Monasteria Monachorum a Monasterijs puellarum sancitasse longe remota, tum op cauendas insi. dias diaboli um propter hominum obloquutiones. Cl. tatur I 8. q. a. c. MODasteria puellam. Eamdem praecipieadhiberi cautelam Concilium Hispalense secundum c.
ν-α ρια, duplicia monasteria viroruin, & Mona striarum interdicit. Similiter prouidet Innocentius Papa III. in regesto Is .ep. 8o. ad Helenensem Episcopum, MIex sanctissimarum ηε. c.de Episc.& Cler. Can.38.Clericos,& Monachos contumaces iubet verberibus coerceri. Pinae Ecclssiasticae non omnes spiria tuales sunt,ut censurae, depositiones, irreguIaritares ex delicto, sunt praeterea quaedam corporales, ut carcer,
ieiunia in pane, &aqua, verberum inflictio, quibus sub custocia taeduntur grauioris culpae conuicti Cleri ci, aut Monachi. Id fieri solitum praeter canonem ictum fidem facit Cyorianus in vita C lari, Arela et ensis, necnon alius Canon Agathensis 4 r. his verbis δ' clericus quem ebrium fuisse constiterit, aut triginta disset excommunicatus. aut corporali supplicio subditus su . Qui Canon legitur pariter 4n Concilio Verueticoc Gallice de Vannes numero decimus tertius: His accedit Concili, Liptinensis sub Papa Zacharia ΙΙ.Ze Childeberto III. Franciae Rege anno 743. in Hannonia celebrati. canon Δ. clerici inquito σ
289쪽
27o Potitia cincillarum Monachi, ct Moniales fornicantes carcere , ieiunio in pane reflagellationibus plectantur. Denique Cassianus lib.
. de milituus Coenobiorum cap. I 6. post dinumeratas graniores aliquas Monachorum culpas,ita subiungit. haec vel plagis emendantur, vel expulsone purgantur. Canon ψ4. Benedictionem fuster plebem in Ecclesia fundere , aut paenuentem in Ecclesia benedicere Presbytero poeiamus non lιcebrt. His tamen posteriores regulae Ecclesiallica derogarunt, praesertim in missis Sacerdotunia adiectis ad populi dimissionem benedictione populi,&vltimo Euangelio ex decreto Pij V.Carthusienses veterem ritum sequuntur, & dicta populi dimissione missam concludunt. Canon q3. Terrulas , aut vinculas exiguas, o Ecclesia
minus utiles,longὸ positas paruas Epsscopus sine concilio fratrum ' necessitas fuerit, distrahendi habeat potestatem . Inseritur in decreto I a. quaest. a. cap. Terrulas . Aloqui hoc ipsum Agathcnse Cone ilium Cano n. 7. prohibe LEpiscopo alienare quidquam, aut distrahere de rebus Ecclesiae sine consultatione , & consensu etiam Comprouincialium Episcoporum. Vide in decreto I . q. 2. sper totam , & in Decretalibus de rebus Eccles. alien . vel non. Canon. 43. Episcopi de rebus propriis, ct acquisitis. et,el quidquid de proprio habent, haeredibus suis si voluerint, de νelinquant . Quidquid vero de prouisione Ecclesia fua fuerit , siue de Uris , siue de fructbus , siue de oblationibus, omniarn rure Ecclesia reseruarι censuimus. Simile dudum legitur sancitum in Apostol. canon. 4o. Idemque decernitur ab Antiochen a Synodo canon. 24. & a primo Concilio Hispalcnsi, cui praesedit S. Leander, & sapprobauit Pelagius II. Papa . Nec non a Magno Gregorio Papa libr. io. epitiol. qa. ad Deusdedit Mediolani Episcopum . Concit. Lateranum generale sub Alexandro III. Can. Is gene paliter de clericis edicit non
posse testari, aut quomodolibet inter vivos disponere de
290쪽
De Laira, ct PereT. eommunione 2 7rde bonis per Ecclesiam acquisitis, sed in haec Ecelesiam succedere. Vide cap. quia nos cap. relatum est auribus, detestam. horum ratio fundatur in destina tione facultatum Ecclesiae: de quibus ita iudicat Ur banus Papa,& Mart . Ina res fidelium,qua Domino obferuuiatur, non possunt Hlys quam Ecclesia, fidelium indigeniatium usibus applicari et quia vota sunt fidelium pratia peceatorum . patrimonia pauperum. His Bernardus suffragatur sermon. 13. in Cantici dicens: Ministri Mele-ba, qui stipendiorum superflua, quibus egeni sustenta eandi forent, impiὸ Iaera legὸq- siti retinent , duplici
profecto peccant inio vitate, quod oe aliena diripiunt, σDeris in suis vanitatibus,o turpitudinibus abutuatur. Idemque epistol. a. ad Canonicum Lusdunensem. Quidquid prater necessarium victum, σ vestitum de altari retines, tuum non est, rapιna est, Derilegium est. Idem similia iterat epist. qa. Advertant Clerici, quanta se damnatione altringant, qui fructus Ecclesiae conserunt ad proprium luxum, vel augendas cognatorum opes. Require superius circa haec Concilij Antiocheni can.
a cum ibi annotatis. i Can . a. Frasbytero, aut Diacono, aut cireuo sine amistia eis sui litteris ambalanti,eommunionem nullus impendat. Vide Apost .can. I .a 6.& 31 Et Chalcedonensem canon. t 1.
ει quae congessi de litteris formatis, & dimittari)s ad
Concilium Carthaginensis, quinti canon. 7. Vide Drae. Terea Conc. Trid. sess. 13. cap. 13. - Agathensis canon. s 3. Episcopis, Presbyteris, Diaconibres
canes ad venandum, aut accipitres habere non liceat. Idem
statuit Concilium Epaunense canon. 3. sub Sigismundo Burgundiorum Rege, praeside Alcimo Auito Viennensi Episcopo anno 3I a & praeterea Can. 33. Matisconensis ecundi Concili3 3 3 Et obiter antiquitatem obserua venationis per accipitres. Agathensjs cauon. 6 . Triennio suspendit a communione primum Clericos, qui a propria Ecclesia citra iustam