장음표시 사용
291쪽
2 r πιι itia conciliorumtultam causam die aliquo ex solemni Oribus pura Natria uitatis Domini, Epiphanis, Pasciis vel Pentacostes abis
fuerint, Deinde presbyteros, aut Diaconos, qui quocumque anni tempore tras hebdomadas extra proin priam Ecclesiam exegerint. Citatur c. si quis T.q. I.
O Vae ad Ligerim amnem sita ciuitas vocatur a Iulio Caesare ali)sque priscis Scriptoribus Gena-hum , nomen postea sumpsit Aureliam. Ex quo autem Francorum Rex Clodoti aeus eiurato falsorum Deorum oultu, per Remigium Episcopum sacro fonte ablutus victoriam subinde illustrem de Alarico Uisigottorum Rege, quem in acie suapte peremit manu , retulit ἔnihil antiquius habuit, quam ut sacram , quam fueratam exus religionem propagaret , disciplinamquae Ecclesiasti m per Episcoporum comitia instauraret. Hoc fine Aurelianum conuenere triginta tres Episcopi Symmacho clauum moderante uniuersalis Ecclesiae , anno a Christo so8. quamvis Baronius id referat ad annum praecedentem, atque etiam ante Uocladensem cum Alarico conflictum . Huic interfuere Synodo Remigius Remensis, Idardus Rotomagensis, Lupus Sues. sonensis, Melanius Redonensis, Quintianus Rutenensis. & Theodosius Antisiodorensis , eximiae sanctitatis Episcopi, quos omnes cultu publico uniuersa veneratur Ecclesia. Canon I. immunitatem sanxit Ecclesiarum, ut qui acteas confugerint, extrahi inde non possent. Hoc ius asyli iam superius assertum vidimus altero Gallicano Conc. Ara usi cano I. Can. I. ubi plura reperies in han Crem congesta.
Canon q. ita concipitur : De ordinationibus Clera
292쪽
eorum id obseruandum esset decrevimus . H milliis Iami ad clericatas osticium praesumatur, nisi auι eum Regis iumae, aut cum iudicis voluntate. Similis est sanctio l. 8. Capitulat. Caroli Magni cap. Ieto. de clericis hominibus , qui adseruitium Dei se tradere volunt, ri prius hoc non faciant, quismὰ nobis licentiam pallulent: hoc ideo quia auduimus aliquos existis non tam causa deuotiorus hoc 'casse,quam pro exercitu seu ali/ functione regali fugienda, Ida υero cupiditatis eausa ab
his,qui res illorii concvρVcunt circumuenm audiuimus,m ideo
hae fieri prohibemus. Cum legem tulitat Mauricius Ina perator', qua ex eos qui publicis administrationibus. vacassent ad Ecclesiasticum ossicium recipi, & milites non expletis stipendiis in monasteriis admitti prohibebat, priorem quidem huius legis partem non improbauit,sed potius laudauit, posteriori vero acriter restitit S. Gregorius Papa l.2. ep.62.ad Mauricium. IACan. ar. statuit Abbates subesse Episcopis, & ab his,
si deliquerint esse corrigendos. Require superius can. q. Chalcedonensem,& Conc. Arelatense tertium cum an
Cau. a 6. Id Sacerdotitas omnibus est deeratum , ut ante
Tasba solemnitatem non quinquagesima , sed quadragesima teneatur . Obseruandum .est Telesphori decreto , qui sextus a Petro Pontificatum gessit , Clericis omnima iniunctam suisse abstinentiam septem plenarum heb-Homadarum ante Pascha, Quia cinquit disereta esse a Bet vitaclericorum,oe Laicorum. Legitur hoc in decreto C. statuimus dist.η.Id vero quia sortasse iam obsoletum,
di antiquatum erat, reducitur hic ad communem populi usum ..ti
Inchoatio vero ieiuni, a feria quarta post quinqua-nesimam necdum fuerat introductarquin imo nec dum iri ualuerat sub Gregorij Papae I. Pontificatus exordijs, quibus certum est adhuc ieiunium inchoari solitum sexta secunda post Quadragesimae Dominicam , ut fidem facit eiusdem vim ilia η .m Euangel. quam Otiam
293쪽
et mitia conellio ruis. lib. t. de ossicijs cap. q. Non est tamen improbabile , magnum Gregorium sub vitae suae finoen constituisse demum , ut a quarta post quinquagesimam seria , venunc inualuit consuetudo, ieiunium aperiretur : cum Gregorij ipsius Sacramentarium quartam illam se riam caput , ac initium ieiunij esse affirmet: etsi aliqui susp icentur eM laciniam sacramentario Gregorii astu.
Can. 29. Rogationes, seu Litanias ante Ascensum Domini placuit ceιebrari. , ita Ηρ missam Triduanum ieiunium in ascensionis Dominica solemnitate soluatura per quod triduum serui. σ ancilla ab opera relaxentur, quo magis plebs uniuersa conueniat. Quo triduo omnes abntueant, ct quadragesima- . libus eibis utantur .i Sidonius Apollinaris l. 7. epith. I. ad Mamercum Viennensem Episcopum, hunc ipsum prε- dicat authorem Rogationum, quarum presidio,ciuiuio suorum, quorum exitium & multa de coelo prodigia a& barbararum gentium incursiones interminabantur, saluti consuluerit. Haec porro contigerunt circa Chr. anuum q7 . Post Mamercum Esychius Ecclesiae Uiemnae gubernacula lasoepit, cui successit Auitus, qui ho- mil. in Rogationes, sic ait et curru tramite viali non per Gallias modo, sed per orbem totam Rogationis obstruantra suismen irriguum.
ARausione conuenit haec Synodus secunda Chri an no 29. vi Iacobus Sirmundus obseruat sub Felice Papa I V. regnante in Italia Athalarico Amalalun tae filio; in Gallia vero liberis Clodouaei. Concilio pri- sedit Caesarius Arelatensis, quod approbauit Bonifac. II. ni. in sua ad Gesarium ipsum epist.quamex aff- quis manuscriptis Sirmundus in luce protulit. Hac Sy-
294쪽
nodo contra Semipelagianos, qui in Gallia maxime in secunda Narbonensi prouincia per huiu* haeresis prae-xeipuos assertores eximij ingenij viros Cassianum , Faustum percrebuerant,Christi gratiae necessitas comis mendata est . Cassiani scripta solide impugnauerat Prosper edito aduersus collatorem lib. Fausti vero Ii. a. de libero arbitrio, & de praeicienta,ac praedestinatione oppositis, & sincerioribus libris oppugnarunt 3. sancti Episcopi Auitus Viennensis, Fulgentius Ruspensis , &Cssarius Arelatensis. . Canon 3. Si quis ad humanam inuocat em Dratiam Dei dicit conferrι, nou autem ι am gratiam facere,vι ι ocetiar dnobis, contradicιt data Propiata , vel Apostolo dicenta : rnuentus sum a non quarentibus me, palam apparuι bis, qua me non ιMerrogabant. Semipelagiani,seu Massilienses,quam. vis contra Pelagium gratiam Dei ad salutem necessariam assererent,attamen in hominis arbitrio eius semi
na,& dispositiones collocabant, scilicet in desiderio salutis, ac fidei, aut in oratione: quibus rebus hominem propriis, & naturalibus relictum viribus gratiam mereri, & ad se attrahere dicebant, ut constat ex epiliolis Prosperi, & Hilarij. quibus Augustinum admonent insurgentis illius in Gallia lis resis . 'VCan. 4. Sι quis, ut is peccaro purgemur voluntatem nostram
Deum expectare conrendit, non autem etiam ut purgaνι vetimus per Spiritus sancti infusionem, o operationem in nos fieri confitetur, resistit Spiritui sancto per Salomonem dicenti: pra. paratur voluntas a Domino: ET Apostolo salubriter praedican. su Deus est quι operatur in nobis velle , ct perficere pro bona moluntate. Sanctissimus Ecclesiae doctor, & diuinae gra
tiae propugnator insignis Augustinus gratiae Christi vim, & essicaciam his verbis describit in lib. de gratia
Christi cap. Io. Sed nos eam gratιam νolamus isti fateantur , Uua futurae gloria magnitudo non solum promittιιur, sed etiam credιtur, ct speratui: nee solum reuesatur sapientia, sed etiamumatur; nec solum suadetur omne quod bonum est. verum σS a pe
295쪽
persuadetur. Hanc debet Pelagius gratiam confiteri, si vale non solum vocari, bed etiam esse christianus. Vis illa quidem
a Luthero inuecta,quae humanam voluntatem necessi
tale adigat, arcend procul a gratia est,solaque illi tri ibuenda virtus, & essicacia, cui possit humana libertas dissentire si velit, ut definit Synodus Tridentina sess. 6. Canon.4. idemque Augustinus, qui memorato superuis loco, alijsque permultis asseruit gratiam victrice . suum semper sortiri effectum , ideo ut in libro de prae
dest. Sanet cap. 8. haec asseveret: Gratia qua Dra benignitate humano tardi infunitur,d nullo duro eorde respuitur; cum ad hoe detur, ut duritiem a erat cordis. Idem loquam lib. de spiritu,& littera cap. 33. luculenter docet integram sub gratiae ductu seruari hominis libertatem, his ver. bis: Profect),σ ipsum bonum velle Deus operatur in Domine, ct in omnibus misericordia eius prauenu nos' consentire autem moeationi Dei,vel ab ea disriire,sicut di xi, propria voluntatis est. Hactentis S. Doctor: nos vero errorem illum prorsus auersamur,qua volutarium cum libero ita confundit, ut ipsam etiam necessitatem cum libertate conciliet. Canon I 2. Tales nos Deus amat, quales futuri sumus ipsius dono, non quales sumus nostro merito. Desumptus est ex Augustini epistol. ros. docet haec Synodus neminem quantumuis ivltum promereri posse suam ad aeternam vitam praedestinationem, seu quod eodem recidit, finalis perseuerantiae donum. Et fulcitur
etiam isto Canone mere gratuita in Dei proposito
aeterno praedestinatio, hinc enim dependet series omnis gratiae , honorumque operum quibus aeterna vita paratur . prius enim finis intenditur, deinde media eliguntur fini acquirendo conuenientia. Itaque praede itina tionis effectus, non vero causa sunt gratiar efficaces , & ex his procedentia bona opera , & quod non cadit sub meritum perseuerantiae donum. Vnde Apostolus Roman. s. Non est videntis , neque currentis ded miserentis Dei. Idemque Λpostolus Rom. 8. Di-
296쪽
Concilium Arausicanum II. a Tligentibus Deam omnia cooperamar in bonum his qui secum
dum propositum scilicet Dei, quod Dei propositum, ut obteruat Augustinus, Apostolus oppon id voluntati. &operibus hominis ) vocati sunt sancti: quos evimpraesciuit, illos praedestinauit eonformes fieri imaginis fili, Di,ut sit ipse primogenitus in multis fratribus, Hinc optimum depro- anit argumentum gratuitae hominum praedestinationis .ugustinus libr. de in aedestinat. Sanctorum cap. 33. &de bono perseuerantiae cap. vlt. ut clim eraedestinatio Christi sit exemplar, & origo praedestinationisi Sanctorum, sicut Christus praedestinatus est Hlius Dei in virtute , ut loquitur Paulus Roman. I. ita ut gratuita prorsus fuerit eius praedestinatio ex mero, aeternoque Dei prQrposito, nullis eius praecedentibus meridis, aut praeui siet, Non enim Christum Isaria peperit .merum hominem, qui postea meritis accedentibus assumerolae. ad unio
nem hypoliaticam Verbi, sed simul & homo, & Deus ςsse cςpit. Itaque Christus, & ad eius exemplar Sanini per aeternum Dei propositum praedestinati sunt nullis previsis,aut causantibus ni eritis; sed quia prae destinati
sunt, ideo datum illis fuit , ut mererentur diuina gParsae avxilijs vitam aeternam. Prosequitur deinde Apin
stolus: Quos autem praedestinavit nimirum quod praemi se Apostolus secundum propositum illos, e P υvcauιε secundum propositum quos autem iustificavit: secun cum propositum illas ct glorificauit secundum . Propositum.) Denique istum omnem de aeternata apud Deum Praedestiuatione sermonem Apostolus
hac exclamatione concludit, quae inepta esset, atquς impertinens, si omnia essent ad praeuisa hominum merita, & liberam oblatae gratiae acceptationem, aut xeiectionem refundenda. O altitudo diuitiarum sapientia , s scientia Dei l quam incomprebensibilia sunt ιudicia aius , σ inuest gabiles via eiust quis enim cognouit sensum Dominie aut quis consiliarius eius fuit e aut quis prior deditulli, retribuciarei Roman. M.quibus postremis verbis
297쪽
ostendit rnrsus,& initae, Deum praeuenire Omnia ho minum merita omnemque bonum usum liberi arbitri, & idcirco iure admirandum, atque inter arcana inscru tabilia Dei habenda , cur huius misereatur, illius non
Canon i . 'lullus miser de quacumque miseria liberatue nisi per Dei misericordiam praeuematur, sicut Psalmista dicit ,
Misericordia eius prauentet me . Et, cito anticipet nos misera- cordia tua Domine.
Can I . Fortitudinem gentilium mondana eupiditas facit, fortitudinem Christianorum Dei charitas facit , qua diffusa essin cordibus nostris, non per voluntatis arbitrium, sed per Spiritum sanctum, qui datus est nobis, nullis meritis gratiam praeve nientibus. De sumptus est ex Augustini opere persecto contra Iulianum lib. I. num. 83. Et ex eiusdem libro de patientia cap. I7. Can. I 8. Debetur merces bonis operibus si fiant, sed gratia qua non debetur praeedit ut fiant. Hic igitur copulantur gratuitum, & meritorium, quia hominis meritum gratiam praecedit Christi.
Can. I9.Natura humana etsi in illa integritate in qua condita est permaneret, nullo modo se ipsam creatore suo non ad . iuuante seruaret. Vnde cum sine gratia Dei salutem non poste eustodire quam accepit, quomodo sice gratia Det poterit reparare quod perdidite Decerptus Can. ex Augustini ep.ros. Can. a G. Multa in bomine bona sunt,qua non facit homo ut sunt gratis omnes prquenietes de quibus su p. diximus nulla aute bona facit homo,quaDeus no praestet ut faciat homo. De promitur ex August.lib. contra duas ep. Pelagij c. g. Can .aa de suo habet nisi peccatum, o mendacium aEx August.tract. . in Ioan . Can a . Aliquot diuina potestate ad malum praedestinato esse non solum non credimus, sed etiam si simi qui tantum malum credere velint, cum omni detestatione illis anathema di cimus. Hς reticis consuetum est falsa dogmata Catholicis assinae re, ut sanam eorum cioctrinam in odium a
298쪽
aut contemptum adducant . Sic Nestoriani Cyrillum calumniabantur esse Apollinaristam haereticum . Et Eutychiani orthodoxos, qui distinctas. & inconfusas in Christo naturas propugnabant Nestorianae haere fisinsimulabant. I etiam Faustus eique coetaneus csanianadius ex inconcussas. Augustini doctrina . falsas, &male cohaerentes conelusiones eliciebant, quas Ausuis stini discipulis falso ascribebant,eosdemque liqresis missimulante dicebant praedestinatianos a quam calumniam ut amolirentur Amusicani patres, hunc canonem ad praecedentes addiderunt . Florus Hincmari aetati suppar, nomine Lugdunensis Ecelesiae librum pereruditum edidit in defensionem Augustinianae dorarinae, in quo fictilium illud monstrum hetresis P destinatia. norum a vaferrimo Fausto excogitatum,& comments-tijs Arelatens, &Lugdunensi Concili proseriptumve Faustus comminiscitur. ab Hincmaro Remensi post ducentos circiter & sexaginta ab aetata Fausti annos resuscitatum assirmat esse eram fabulam, ne ullam iusse unquam Praedestinatianorum sectam.Sed hoc nomine Augustini defensores, &discipulos fuisse a Semi- pelagianis notatos assingentibus eis falsa , & haeretiea
Istud ex antiquis manuscriptis restituit in lucem I cobus firmandus summi vir ingenij. eximieque de sacris litteris meritus. Habitum tute regnante in Butagundia Sigismundo , in Francia vero quatuor Clodo-Daei I. liberis ampChrist. si . huic praesedit Lugduni
299쪽
commotionem fortasse potestatis necesse habuerit tolerare, Om nes υnd cum eodem animo compatiantur: o quidquid Dei dispendiorum obtentu causa vaus susceperit, consolatio fraternae anxietatis relauet tribulatos. Sapienter hoc decretum est,
quia facile contingit, ut Episcopus ex ossicio agens per aemulorum , aut malevolorum ggestiones cadat in principis offensam , utque reliqui Episcopi siue metu displicendiatue ambitione, siue alia cupiditate adducti Principis iniquo affectui famulentur. Ut enim sileam . exemplum Ioannis Chrysostomi,qui Eudoxia Augusta illum insectante, fuit Orthodoxorum etiam Episcopo. aeum Synodo depositus,aliaq; huiusmodi vetera exempla, nec extra Gallicanum regnum digrediar,in primis
sub regia Merouari progenie in Synodo Parisiensi oppressus est a Chilperico Rege, hucusque coniuge Fre-
cegundi Prqtextatus Rotomagorum Episcopus, ut re fert Gregorius Turonensis l. s. hist. Francorum cap. Ε .
Sub secunda vero , id est Caroli Mligni stirpe Carolo
caluoregnante , Hincmarus Remensium antistes potestate , & gratia qua valebat apud Regem abutens . Sylva nectensem Episcoporum aulicis artibus corrupis xorum Synodum coegit, qua Rotaldum Suessionum iEpiscopum,cui erat infensus , iustum , & integerrima vitae praesulem Episcopatu deiecit, & sedem Apostoli eam frustra appellantem retrusit in monasterium . . Idemqn e R. emensis Hincmarus proprium nepotem sui iniustis desideriis non obtemperantem , cognominem Hinc marum Lauduneulam Episcopum in altero Episcoporum malignantium Conc. Duziacensi deturbauit Episcopali sede,carcere inclusit quantumvis prouocantem ad Romanum Pontificem, eique Barbarica immanitate oculos effodit, ut fidem faciunt eorumdem temporum Conc. Gallicana. Sub tertia denique Franciae Regum stirpe Hugo Capetus Rex suspelium sibi
Arnullam Remorum Pontificem, eo quod esset aemuli
sui Lotaringi et ducis Caroli ex magni Caroli Augusti
300쪽
cnneilium Turonicum in. . a Iprosapia consanguineus, per adulatorum, ' autς mancipiorum Episcoporum Synodum Remis habitam sede dimouit & vinculis addixit suffecto eius in locumcerberto. Quam indignitatem,ut rescinit Ioannes Papa XU. rem totam mitis in Galliam Legato Apostoli eo revisit,& causa cognita libertati,pristinaeque dignia tali Ainuitan restituit. Gemertus itaque Gallia excedens ad Imperatorem Othonem Is s. se contulit, cit opera' promotus primum ad Archiepiscopatum Ra uennensem : & postmodum defuncto papa Gregorio Viad Romanae Ecclesiae thronum constenditi, nomeninque Syluestri II. sortitus est . Iun. .,
II 6 bitum fuit regnante Lutetiae Chariberto anno
Chri To. huius exordio Patres ita pronunciant: Ecclesiastisa disciplina debet esse suffragium congregatis Sa
- Can, Io conuocari iubet Synodum Metropolitani . suorumque Comprouincialium bis singulis annis, aut si necessitas ineuitabilis hoc impedierit, saltem semel in anno.Mandatque singulis Episcopis,ut ad Synodum Conueniant sub excommunicationis poena, aqua solaciis p snset certissima infirmitas , nullatenus autem R sis obsequium,aut Regis ordinatio et non enim cait Φια- suasi eri debet praeferri regalis praceptior N i :Can. 3. de loco ubi recondendum est admirabile S cramentum,& can.A. de loco Sanctuarii, & quinam ab eius ingresIu arceantur, iam retulimus in diatriba a Quam Synodo Chalcedonensi subiecimus. Can. s. itatuit ut qualibet ciuitas pauperes suos incolas pascat, ne alijs locis diuuentur. Can.