장음표시 사용
71쪽
exigit,ut qui Episcopum consecrat. septem laeum alladassumatEpiscopos: ubi vero compleri numerus ille non poterit, ne minus quam tres Episcopi interueniant. Quaestio illustris est, & sit ne de necessitate quoque Sacramenti, an solum de necessitate praecepti, ut tres hic interueniant Episcopi λ Tres ventilantur in hac ro Theologorum sententiae. Contendunt aliqui hoc esse de Sacramenti necessitate, .ciisecus fiat nihil agatur. Alia concedunt esse quidem de sacramenti necessitate , non tamen absolute, sed hac reltrictione, si non fuerit ab Ecelasia dispensatum ut secus fiat.Quo etiam modo docent pleriq; circa confirmationis Sacramentum esse de Sacramenti necessitate, ut administretur ab Episcopo: ubi tamen interuenerit Paps aut Concilii generalis dispensatio, posse simplicem Sacerdotem esse illius ministrum . Tertia demum opinio est, poste etiam citra dispensationem suscipi valide ordinationem,& chara..eterem Episcopalem , tametsi illicite ab unico etiam Episcopo. Praecitatus quidem Anicetus Pontifex cle. clarat eiusmodi ordinationes viribus carere, atque irritas esse . Illius tamen Canonis glossa id exponit de executione offici 1, hoc est,ut non liceat sic ordinato i ta exequi, qui sunt muneris Episcopalis,donec dispensetur a
Tertia haec potior sententia est propter illa quae sequuntur argumenta. Primum enim Innocentius Papa
epist. aa ad Bonifacium, dissidium componens Antiochenum, mandat eos,qui suerant ab Euagrio Paulini in Sede Antiochena successore ordinati, recipi cum suis ordinibus, & honoribus: & tamen Euagrius contra sacras Ecclesis leges fuerat a solo Paulino ordinatus Episcopus,ut ficlem facit Theodoritus is . his . eccl.cap. 23. Synesius perhibet de Siderio superius memoratoiuiise ab uno Episcopo Cyrenensi Philone consecratum Episcopum, neque id tamen obstitisse,quominus agnus Athanasius absque noua consecratione cum
72쪽
contilium Nyeenum . savso dispensaverit, eumque ad Ecclesiae Metropolita .
Ad haec Synodus Regiensis cum praefato Armentaistio cis pensavit, ut Baptigatos, seu Neophytos confirmare te cumque ordinatis ab Armentario Clericis , si sint alioqui vitae inculpatae, ut in ordinum ministerio
Αpoltolorum etiam praecitatus Canon probat Epi. scopi consecrationem a duobus Episcopis.. Simon Apostolus apud Clementem Papam l.8. co sit. Apost c. 7. sancit valere Episcopi ordinationem a duobus factam Episcopis: & hoc addit licere in necessitatis casu, Episcopum ab unico Episcopo consecrari. Item Dionysius lib Hieri eccl. describens Episcopi augurandi ritum , meminit unius dumtaxat Episcooi consecrantis. idque amplius inde confirmatur. quod fieri vix poterat, ut Apostoli totum terrarum orbem peragra tes ,- novasque in Prouincijs ad quas accedebant, fundantes Ecclesias P copiam semper habere possent Episcoporum quos passim constituerent,aut quorum Ope
nouos Episcopos ordinarent. Nint Testatur Henriquea summae suae tom. I. l. Io. cap. 24ι
Papam Gregorium XIII. dispensasse cum recens i te Constituto . .thiopie Patriarcha e Soc. Iesu, ut solus mne a ssistentibus Episcopis posset nouos Episcopos consecrare, ubicumque opere pretium esseta Quirenti August. Anglii Primati quot sint Episcopi necessarii ad nouum Episcopum consecrandum p rescpondet Greg.Magnus resp 8.ad interrogata Augustinivςrbis quidem obscuris, quorum tamen hic est genui ἀnus sensus. Cum sit solus in Anglia Episcopus August. expectandos esse ex vicina Gallia Episcopos, qui no uos Episcopos ordinaturo Augustino amitant:& postmodum adhibendos esse nouiter ordinatos in Anglia episcopos ad nouam aliorum consecrat Ionem . .
73쪽
OVintus canon sancit latam excommunicationem siue in clericum siue in Laicum per sententiam promi, ιρ--νum Episcopi seruandam esse in rijs quoque Prouincjs , aut
Paroe s,ad quascumque transierit excommunicatus , neque
ab al*s ollibi 'iseops ρUe reconcilιari , er ad communionem fidelium admitti . Qtiae sanctio inserta legitur in Gratiani decreto II.q. a can. seruetur ista sententia . Eademque renouatur in Concit. Sardicensi can a 3.λ- Ium itaque superest: excommunicato remedium vel absolutionis . vel recursus ad superiorem antistitem per appellationem, que tamen haud suspendit ex comis municationem de qua fuerit appellatum,sed ad supe rius Tribunal deuoluit iuxta c. cum ad hqc de appellat. Sano ubi excommunicationis. sententia esset aperte inualida, ut si nulla praecessisset praemonitio , eo casu nullatenus ligaret, nec esset opus appellatione, c. statuimus de sent. excommvn.in 6.8c c. I. de sent. 8c re iud. Est enim, licet excommunicatio ferenda est non mo' do in peccatorem, sed etiam in contumacem , alio
quin irrita. , s. ti Praescribit hie idem Nicaenus Can. s. ut singulis annis bis conuocentur ad Synodum omnes in singulis Prouincijs Episcopi. Primum quidem appetente quadragesimae tempore: deinde autumno. Λtque ut SP nodus examinet prolatas a singulis per Parochias Episcopis sententias , quae ibi prout videbitur, vel conlir-
maciuntur,vel corrigentur,vel reuocabuntu Eamdam uerat constitutionem Concilium Antiochenum can. o.&cecumenicum Chalcedonense, can. is.& Leo Pa'
Pa I.; epist.8a.cap.7. Qtiae simul omnia compilantur in decreto Gratiani dist. i8. Quin etiam Apostolorum. canon 37. Iubet quotannis Episcoporum Prouinciae sonuocari Synodos, tum hebdomade quarta Penta'
74쪽
cintilium Arelatenses scostes, tum die duodecima mensis hyperberetaei. quinosico fere Octobri respondet, ibique appellationum
causas terminari, singulorumque Episcoporum prolatas in suis Paroch ijs sententias,& acta examinari. Hoc ipsum olim Romanus quoque Pontifex singulis annis seruabat, duasque Synodos Episcoporum cogehat . Primam quidem Prouincialem conuicinorvi
Anti Ilitum, quibus prsest speciali titulo Metropolitani: secundam nationalem mense Octobri, Italiae, atque Siciliat Episcoporum . quibus ipse praeficitur speciali iure Primatis . Huius rei notitiam suppeditat Leonis Magni epist. 6 a. ad Episcopo Siciliae cap. q. his verbis: Ut quia saluberrimὸ d sanus Patribus constitutum est, binos
in annis singulis πύcoporum debere esse conuentus,terni Iem per ex ipsis ad diem.tertium Kalendas Octobris Nomam fra-xerno Concilio sociandi occurrant . Nonnunquam etiam,
sed rarius cogebat summus Pontifex .hut occidentis Patriarcha Concilium Episcoporum, non modo Italii,& Siciliae, sed etiam Galliae, Hispaniae, & Britanniae , Africae, Illyrici, quale superius vidimus Λrelatense in
causam Donatistarum . Denique ad Romanum spe iactat Episcopum, ut summum uniuersi gregis dominici pastorem,Concilij cecumenici conuocatio. Nicaenus canon 6. sic ait et Antiqui mores feruentur in AEgypto, Lybiain Pentapoli, it Alexandrinus Episcopus horum omnium habeat potestatem : quandoquidem, o Episcopo Momano boc est consuetum. Similiter ω in Antiochia, O in alijs P ouinciis sua Privilegia Ecclesiis struentur. Illud auIem
est omnino manifestum, quod si quis absque Metropoluani sententia factus sit Episcopus , eum magna unodus definit esse
Discopum non oportere. Haec sunt canonis verba, cui tamen initium deest , supplendum ex Concilij pariter. Ecumenici Chalcedonensis actione 16. ubi Nicaenus iste canon sic allegatur a Pascha sino Apostolico Lega tO: Ecclesia Romana semper habuit principatum: tonsuetus viget in AEgypto, oee. Deinde eadem actione Chalcedo D 4 neu
75쪽
nen ses Patres sie prosequutatur: Videmus stmnes ante omnia primatum oe nraecipuum honorem, secundum Canones D o Am in is ast Archiepiscopo veterιs Roma conservari . Rufinus Canonem illaim verbis ambiguis , arque adeo intelligentia , & constructione vacuiS non tam vertit, quam peruertit et nec ille tanti est, ut eius ineptijs sit immorandum. Ista porro canonis verba ε, ηs τώ ν Ρωμη E,ισκλα τουτο Quandoquidem & Episcopo Rome hoc est consuetu in sic intelligenda sunt, ut ideo prs fata in AEgyptum, Lybiam, & Pentapolin .
Alexandrino Praesuli competat authoritas , quia id ei ius tribuere solet Romanus episcopus Ioannes Morinus oratoria Domini Iesu sacerdos ingenio,& doctrina consummatissimus. in suis eruditissimis exercitationibus ecclesiasticis, de limitibus trium Patriarcha tuum Romani, Alexandrini, & Antiochenim se disputat e commonstratque, uniuersam Africam prster regionem Ammoniacam , quam Alexandrinus Patriarcha complectebatur, pertinuisse ad Romanum episcopu m spectatum, ut occidenti S Patriarcham . Idemque probat, Patriarchae δε ntiocheno subiectas fuisse omnes Orientis ecclesias ab Hellesponto ad usq; Euphratem ,& vltra. Sane compertum est Auisse semper Antiochiam etiam in ciuili partitione totius o. mentis Metropolin et sic enim eam vocat Zosimus l. r. hist. & Chrysostomus cuius ipse Antiochenus hom. y. ad pop. Antioch. & Hieronymus aduersus errores Ioann. Ierosolym. Quia vero multiplex olim erat
Orientis acceptio . Prima quidem quq shraciam, &Mysiam squς postmodum Bulgariae sortita est nomen omnemque Asiam ab Hellesponto ad Tygrim amnem, quin etiam AEgyptum ipsam, & Lybiam,atque Pentapolin complectebatur. Has enim regiones Omnes m
derabatur constitutus a Magno Constantino Augusto prefectus Prstorio orientis , ut testatur Zosimus his .
l z. Nec multum differt hic pret lacti pretiorio Orientis
76쪽
cintilium V canum. yysortitio a partitione Prouinciarum Orientis, que Constantio ex Constantini patris testamento obtigit, nec non ab ea, quae Obuenit Arcadio, cui Threodosius Pater Orientem, quemadmodum Honorio occidentem in Imperium concessit . Altera est orientis significatio multo contractior, pro Syria, Phiniciaque, & Mesopotamia. Prq secto praetorio orientis subiectae erant quinque iliae Dioeceses, AEgypti Asiane. Ponticae,Thraciae , & specialis orientis, ut docet Liber notitis im-Perij, quem eruditis commentariis , illustrauit Panci-rolus, & insuper i a & 3.c de milit. veste lib. ia. & leg. vltima c. de diuersis ossici)s lib ia. nis adde leg. l. cap. v Inemo ad suum patrocinium suscipiat. Singuli harum
Dicecesum Prffecti dicebantur Vicarij. Clterum specialis Dioecesis Orientis Uicarius dicebatur speciali
nuncupatione Comes orientis . Ad hanc specialem orientis Uicariam pertinebant omnes illi orientales Episcopi, qui Ioannem Patriarcham Antiochenum ad Ephesinum concilium Comitati fuerunt , multasque turbas aduersus Cyrillum, & oecum enicam Ephesi ,ynodum. ut infra suo loco videbimus concitarunt . Ethico nitituebant Exarchiam seu primatum Antiochenum: Ipsa vero Antiochen a Patriarchia ad Hellespontum protendebatur , Asiam minorem, & Ponticam complectens.
ertia denique orientis acceptio protenditur ab ora Asiatica littoris AE iei versus solis ortum : de duricta AEgypto , Libyaque . Et secundum hanc designationem Antiochensis Patriarchia , seu Ecclesiastica Patriarchar Antiocheni Dioecesis omnes orientis Ecclesias regebat, & cum maiori Asia, minorem Asiam simul, & Ponticam comprehendebat . Syn Odica Nicaeni Concilia ad Ecclesias AElypti epitholaias , loquens de sedata veteri circa Paschalem die G. contentione , assirmat orientales , qui hac in re Iudaeos consectabantur , eodem politi ac/die Pascha
77쪽
. Notitia camellisum Celebraturos, quo reliquae orbis Ecclesiae. Perspicuum vero est illos, de quibus dicit orientales Quartadecumanos fuisse Aliae minoris incolas, quorum Princeps, Ecclesia erat Ephesina Metropolis, ut legitur apud Eusebium l. .hist. c. 22. 23. 2q. Epiphanius insuper haeresi To. Audianorum ait in celebranda Paschali tolemo itate dissidium exarsisse inter Orientem ,& occidentem: quibus locis sub nomine. Orientis intelligitur A sia minor,qui nunc etiam Anatolia,hoc est Oriens nomina tur. Et vero testatur Hieronymus adu.err.Ioan.Metr
polin. Totius Orientis esse Antiochiam, nimirum ab Asiatico littore ad Indos. Itaque postmodum ad constituendum Constantinopoli Patriarcham, Prouinciae
Asianae, & Ponticae ab Antiocheno Patriarchatu decisae sunt, & Thracia subducta Romano fuit Episcopo. Canon Nicaenus r. Mos aio antiquis obtineat, ut idest, Ierosolyma quam AElius Adrianus euersam Insta uvrauerat θ Qqcopus honoraretum, siaua Metropolis propria degnitate. Tametsi Ierosolymorum Ecclesia caeteras om-ues antiquitate praecesserit, iueritque Domini praedicatione, miraculis, morte, resurre ione decorata, di praeterea Spiritus Sancti descensu, primisque Apost lorum praedicationibus, Iacobi etiam Apostoli sede,& martyrio, multisque alias nominibus inclyta, nihilo secus Metropoli Caesaratae, Palaestinae subiecia, suffra ganeaque sitit adeo, ut a Ierosolymitani Episcopi tu .diciis ad Caesarae ensem deuoluerentur appellationes, ut fidem iaciunt Hieronymus ad Pammachium Et lib. adu.erx uom. Ieroso. & Leo Magnus epist.6a. ad Maximum Antiochenum . Suprema vero iura Prisulis Iero lotyinitani in solis maioribus synodis effulgebant, in quibus ille secundo ab Antiocheno Patriarcha loco sedebat. verumtamen in Prouincialibus Synodis Me tropolita Caesariensis praesidebat, eique proxime assiadebat AElis Episcopus. Hinc factum .ut in Synodo eoacta Cesarceat in palaestina,in qua coneliisum est eontra
78쪽
concilium Tlicanum. Quartadecumanos praesederit Theophilus Caesarieta sis, cui assedit Narcissus Ierosolymitanus, ut collio itur Ex Eusebio la. Eccles. hist. c. i q. simile postea accidit in Synodo Dio spolitana. Require in serius, quae hac de re obseruamus ad Can. s. Concilij Lateranensis sub Innocentio III. deque noua erectione Ierosolymitani Episcopatus in absolutum Patriarchatum. Ad canonem Nlicanum. VIII. OClauus canon studio pacis componendae remit tit de veterum Ecclesiς canonum seueritate, eo
que, qui se Catharos dicunt hi sunt Nouatiani ad Ec-Clesiae unitatem reuertentes, in pristinum restituit Episcopatus, vel sacerdotij, vel alterius Clericalis ordinis gradum: Si tamen eidem Ecclesis, alius iam non fuerit prouisus orthodoxus Episcopus. Quoca . eum, qui ex Nouatiani schismate eamdem Occupauerat sedem , Contentum esse iubet Sacerdotis , aut Cliore piscopi gradu e ne inquit, in una Ciuitate duo sint Episcopi . Canonem istum designat Augustinus epist. I ro. sic di
cens : Adhuc in corpore posito beata memoria Patre, υι-
scopo meo sene Valerio MiIcopus ordinatus sum, fessi cum illo, quod Meano concilio prohibitum fuisse nesciebam, nec ipse sciebat. CNeroqui haec ipsa Nicaena Synodus caia. Io. lapsos ita excludit a Ciero , ut si quis aliquando lapsus Clero
ascriptus fuerit. aut ordinatus, deponi euin iubeat simul, ac praecedens eius lapsus innotuerit. Et antea Synodus Eliberina can. s I.quemcunque ex quavis haeresi conuersum, ita excludit a Ciero, ut eos etiam qui fuerant ante haeresim ordinati deponi praecipiat. Cornelius Papa. & Martyr in sua ad Fabium Antiochenum . epistola penes Eusebium l. 6. hist. Eccles. c. 3 . ait, se vi K
dum idque in gratiam uniuersi populi pro eo suppli4. cantis admisiile ad laicam communionem ynum de
79쪽
in Notitia toneiliorum trihus Episcopis , grauiter facti sui poenitentiam . qui
Nouatiano manus imposuerant. Et resert Cyprianus epist sa. ad Antonianum , ab eodem Papa Cornelio Epist opu nn , olim Schismaticum, sed iam pem tentem Trophilum fuisse ad laicam communionem adminium: sed tam effusae benignitatis causam fuisse fratrum recolligendorum necessitatem . quorum plurimi ductore Trophimo ad Ecclesiae unitatem se recipiebant. Idem c yprianus epist 64.& 68. Contendit non esse reia icipiendos lapsos, quan rumvis pqnitentes ad pristinum ordinis gradum. Testatur Augustinus epist. ita ad Episcopos Donat.& in Bie uiculo Col Iar. Melchiadem Papa in Donatistis Episcopis,qui a Schismate discederenti conditionem obtulisse, ac decreuisse, ut ad Episcopale Minalterium admitterentur: & in quibuscumque locis duo essent, contrariaru partium Episcopi, confirmaretur is qui prior fuisset ordinatus et alteri vero plebs alia regenda prouideretur z quod Melchiadis propositum
collaudat Augustinus. Idemque lib. a.contra Crescois ni uiri cap Ii &epist. . refert, Africanum Concilium . eadem ratione, & necessitate adductum pro lapsorum reductione. & Ecclesiastica pace, restituisse Donatinas Ephscopos ad pristinum dignitaris gradum: quam rem approbat,additque sub finem epistolae quinti, re- si tutionem quandoque factam in pristinos Episcop,
tus fauore Arianorum in Ecclesiam redeuntium , hoc tamen adiungens, citra grauem, & urgentem necessi. ltatem insistendum constanter esse canonum dilaiplinae , prorsus interdicentium C ericis lapsis reditum ad priorem gradum. Similiter scribunt Socrates i. 3 cap. .s s. & Theodoretus lib.3 cap. q. & 3. Athanasium cum Alexandriani pes Iuliani Edictum postliminio reuertisset, Synodum habuisse, quae decreuitavi Ariainni Episcopi heresim eiurantes pristinas sedes recupeis rarent Quam indulgentiam cum aegre ferret Lucifer Episcopus Claritanus , ita communionem auersatus est,
80쪽
contilium Nicanum . σr . . est & redeuntium in Ecclesiam , & eosdem recipi ea. tium, ut nouum ab eo schisma pullula uerit . Verum . ut ait Bonifacio Papa VlII.regula iuris To In argumentum trabι ne queunt quae propter necessitatem aliquando suntesncesia. Denique Apostolis alam plus can. 20 sic ait: Epilcopus , via Prasbyter . vel Diaconus rustὸ depositus mininter ιum pristinum resumat. Et Canon 6 t. e conuictas de crimine ad clerum promoueatur. Et c an 6a. ut lapsi clerici deponantur, EP se paenitentia ducuntur, ne recipιan ur nisi ut laicι.
tentium classes, auditorum, prostratorum, & citra oblationem communicantium . Auditores extra
fores,atque in vestibulo Ecclesiς versabantur. Prostrati admittebantur intra navim aci pauimentum demitas, valuis Ecclesiae proximi,ubi a tergo fidelium, preces fundebant, & lugebant: deinde iubebantur de loco sa- Ο egredi tempore offertorij, ne diuinis uesterijs in teressent. Tert ij denique integrae synaxi vique ad finem cum caeteris fidelibus assistebant , sed sacrae E charistiae minime participabant. Gregorius Thauma turgus , & Basilius Magnus in suis poenitentiarum canonibus alijque . veteres publice poenitentium ordines quatuor distinguunt, gr-σn fletum, ἀκρόασιν, auditionem. υποπτωσιν prostra . tionem, & σύς-n consistentiam, quibus tandem su
cedebat i participatio diuinorum . Exemphi causa Basilius ei, qui moechatus fuerit, praescribit in suis ad Amphilochium Canonibus annos poenitentiae Publicae quindecima quatuor annos in gelu. quin quo inter audientes , quatuor inter prostratos , resiquum